Mobiliteit ging tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van 2022 in Alkmaar niet alleen over asfalt en parkeerplaatsen. Het ging over een grotere vraag: hoe groeit de stad zonder vast te lopen? Over auto’s in de binnenstad, parkeerdruk in woonwijken, verkeersveiligheid in dorpen en de vraag hoeveel ruimte er nog is voor de auto.
Tijdens de verkiezingen lagen de verschillen duidelijk op tafel. D66 wilde meer regels rond de binnenstad: meer vergunningparkeren en meer sturing op auto’s in woonwijken. VVD en OPA benadrukten juist bereikbaarheid. De auto moest welkom blijven. BAS keek vooral naar de binnenstad en de ondernemers en stelde zelfs gratis parkeermomenten voor, bijvoorbeeld tijdens koopavonden. Het CDA richtte zich op parkeerdruk in dorpen en woonwijken. SPA kwam met plannen voor nieuwe parkeergarages en betere fietsvoorzieningen.
In het coalitieakkoord is te zien wat daar van overblijft. Bereikbaarheid blijft belangrijk en de binnenstad blijft goed bereikbaar voor de auto. De uitbreiding van betaald parkeren is niet doorgezet. Daarmee is de wens van D66 om sneller vergunningparkeren uit te breiden rond de binnenstad niet overgenomen. De auto blijft, politiek gezien, beschermd. (tekst gaat door onder de foto)
Ook op het gebied van milieuzones en zero-emissiestadslogistiek moest D66 water bij de wijn doen. Er komen geen milieuzones in Alkmaar. Zero-emissiezones of verplichte logistieke hubs zijn niet als harde maatregel vastgelegd. Verduurzamen mag, maar zonder verplichting. De coalitie kiest voor kleine stappen in plaats van grote ingrepen. Hier kregen VVD en OPA duidelijk hun zin.
Tijdens de campagne zette BAS in op gratis parkeren tijdens koopavonden of speciale momenten. Dat plan is nooit uitgevoerd. Parkeren blijft betaald en het systeem blijft gericht op kostendekkendheid.
OPA had tijdens de campagne een aantal duidelijke “nee”-punten. De Bergerhoutrotonde moest behouden blijven als groene plek en het waterpeil in de Oudorperhout mocht niet omhoog. In het coalitieakkoord zijn deze punten niet zo letterlijk vastgelegd. Leefbaarheid en klimaatadaptie worden wel genoemd, maar harde blokkades ontbreken. Ook hier valt op: de scherpe campagnepunten zijn later afgezwakt. (tekst gaat door onder de foto)
Ook het CDA leverde in. In het verkiezingsprogramma werd gepleit voor Parkeren Op Eigen Terrein (POET) als standaard bij nieuwbouw, om te voorkomen dat in nieuwe wijken bestaande straten vol worden ‘geparkeerd’. Die eis is niet als zodanig vastgelegd. Parkeernormen blijven flexibel, vooral om woningbouw niet verder te vertragen. Begrijpelijk, maar het betekent ook dat de parkeerdruk in bepaalde wijken niet verdwijnt.
SPA kwam met plannen voor extra parkeergarages en zelfs een fietsparkeergarage onder het water bij het Waagplein. Grote ideeën, maar ze zijn nergens terug te vinden als concreet project. Er wordt wel geïnvesteerd in fietsbeleid en bereikbaarheid, maar zonder dergelijk grote plannen.
Tegelijkertijd zijn er wel investeringen gedaan in handhaving en veiligheid. De Veiligheidsbalie is geopend, het aantal mobiele camera’s is uitgebreid en het team BOA’s groeit. Dat past bij de beloftes van VVD en SPA om harder op te treden tegen overlast. Maar ook hier geldt: een extra camera of BOA lost niet automatisch alle problemen op. (tekst gaat door onder de foto)
Ondertussen speelt mobiliteit in Alkmaar ook op regionaal niveau. De provincie Noord-Holland en de gemeenten Alkmaar en Dijk en Waard hebben deze week afgesproken om samen te werken aan ongeveer twintig verkeersprojecten rond de N242 en de Ring Alkmaar. Die projecten moeten zorgen voor betere doorstroming en meer verkeersveiligheid, onder meer bij knelpunten zoals de Nollenweg, het Kooimeerplein en de aansluiting van de Schoutenbosweg. Ook wordt gekeken naar oplossingen bij de BOL-brug, waar regelmatig te hoge vrachtwagens tegen het spoorviaduct rijden.
Wat blijft er uiteindelijk over? De stad is niet autovrijer geworden, maar ook niet duidelijk autovriendelijker dan eerst. Er zijn geen milieuzones gekomen en gratis parkeren is er niet. Wel zijn er extra handhavers en camera’s. Voor inwoners betekent dit waarschijnlijk dat zij geen hele grote veranderingen hebben gevoeld. De stad blijft bereikbaar met de auto. Parkeernormen zijn niet strenger geworden. Het fietsbeleid groeit, maar zonder spectaculaire projecten. Handhaving is uitgebreid, maar lost niet alles op.
Mobiliteit is in Alkmaar geen dossier geworden waar grote keuzes zijn gemaakt. De stad groeit en de druk op de ruimte neemt toe. De grote vraag blijft staan: Hoe lang kun je blijven uitstellen wie er daadwerkelijk voorrang krijgt op straat?