Het was er – maar nu is het er niet meer. Een bankje langs het water, wat verder van de bebouwing af, waar dakloze Alkmaarders samen konden komen zonder dat directe buren daar last van hadden. Dat was tenminste het idee, maar er was tóch overlast en nu is het bankje dus weggehaald. Maar dat leidt dan weer tot andere klachten.
Dat het ‘complex’ is, dat erkennen zowel het college, de oppositie en buurtbewoners. Alkmaar worstelt met de daklozenproblematiek en oplossingen zijn moeilijk te realiseren. Maar de maatregel van deze week – het bankje dan maar weghalen -, die leidt tot vragen in de buurt én in de raad. “Wat waren de overwegingen van het college om het bankje bij DnoDoen te verwijderen?”, wil raadslid Jasmijn Pronk van GroenlinksPvdA weten.
Die partij bracht de problematiek al vaker aan de orde in de raad. Er is zeker begrip voor het handelen van het college, maar het weghalen van het bankje doet de wenkbrauwen toch fronsen. (tekst gaat door onder de foto)
Want de mensen die eerder op het bankje zaten, gaan nu noodgedwongen ergens anders heen. Dat betekent dat er op plekken waar de ervaren overlast eerder grotendeels verdwenen leek, nu toch weer ongemakkelijke situaties ontstaan. Dat varieert van verwarde gesprekken en geluidsoverlast tot vervuiling en schade aan persoonlijke eigendommen.
Maar dat bankje, was eerder al de afweging van het college, was op een andere manier óók een bron van overlast. Die vaste plek voor de dak- en thuislozen trok bijvoorbeeld weer dealers aan, die hier een makkelijke doelgroep vonden. Zo werd het bankje een plek waar zich overlast en criminaliteit concentreerden. (tekst gaat door onder de foto)
“Hoe weegt het college de impact op zowel de betrokken personen als op bewoners in andere delen van de wijk?”, vraagt de fractie nu. Ze benadrukt: “Met het weghalen van bankjes zorg je er niet voor dat de mensen in het niets verdwijnen. Die zoeken gewoon een andere plek.”
Raadslid Jasmijn Pronk is ook actief voor wijkvereniging ‘Op de Rails’, in de Spoorbuurt. Dat is één van de gebieden waar veel dak- en thuislozen rondzwerven en waar bewoners overlast ervaren.
Pronk citeert een buurtbewoner die zich in de buurtapp sarcastisch uitlaat over de nieuwe maatregel van de gemeente: “Lang leve bankje weg. Je ziet ze nu veel meer in de buurt weer zwerven. Net vijf minuten geleden hier op het kruispunt duidelijk weer een dealtje…” (tekst gaat door onder de foto)
Voor de dak- en thuislozen zélf leidt het weghalen van dit bankje tot extra onrust. Ze missen een vertrouwde plek en hebben die juist nodig in hun situatie. En buren ervaren nu een ‘waterbedeffect’ van overlast die op andere plekken weer opduikt.
Daar komt nog bij dat de dak- en thuislozen zo verder uit beeld van hulpverleners raken. “Wat doet het college om afname van zicht op en contact met de doelgroep te voorkomen?”
Pronk hoopt juist dat het college vol inzet op duurzamere oplossingen, zowel op het gebied van opvang en hulpverlening, als het bieden van perspectief. “Het college kondigt aan te onderzoeken welke mogelijkheden er zijn voor aparte nachtopvang van dakloze jongeren. Kan het college aangeven wie dit onderzoek uitvoert?”, vraagt Pronk. “En wanneer de raad de eerste resultaten kan verwachten?”
Het raadslid wijst er nog op dat de timing van het weghalen van het bankje ongelukkig is. Het wordt zomer, het wordt warmer – dat is sowieso, laten de eerdere jaren zien, al een periode dat de overlast toeneemt. En nu gaan mensen dus juist zwerven omdat hun vertrouwde plek er niet meer is. “Voor onze fractie is het van belang dat zowel de leefbaarheid voor bewoners als de menselijke maat en goede ondersteuning voor de betrokken groep centraal staan, en dat voorkomen wordt dat maatregelen onbedoeld leiden tot het steeds opnieuw verplaatsen van dezelfde problematiek.”