Terwijl bezoekers genieten van de draaimolen, de zweefmolen en de muziek op het terrein van FG Live, valt één ding direct op: alles is aangepast zodat ook mensen met een beperking zorgeloos kunnen meedoen. Wat vijftig jaar geleden begon als een aangepaste kermis op het terrein van Reigersdaal, is inmiddels uitgegroeid tot een tweedaags Zomerfestival. “Een plek waar iedereen helemaal zichzelf kan zijn.”
“De kermis is er voor iedereen. Dus mensen van ieder niveau beperking”, vertelt Ellen van Esdégé-Reigersdaal. “We hebben aan alles gedacht. Als je bijvoorbeeld naar de draai- of zweefmolen kijkt zie je dat daar extra ruime plekken zijn zodat ook mensen in een rolstoel mee kunnen. We hebben de muziek wat zachter staan zodat de mate van prikkels veel lager is.”
Dat het evenement dit jaar een bijzonder jubileum viert, ontdekte Ellen zelf pas kortgeleden. “Het is dit jaar vijftig jaar geleden dat de eerste kermis werd georganiseerd. Klaas regelt altijd de attracties voor ons en die vertelde dat laatst. Ik werk hier nog niet zo heel erg lang, dus ik heb dat opgezocht. En inderdaad, het klopte. Dus we pakken lekker groots uit vandaag.”
Dat blijkt ook uit de bezoekersaantallen. Op de eerste festivaldag was het meteen lekker druk. “Gisteren waren er al ruim vierhonderd bezoekers geteld, al denken we zelf dat het er nog wel meer zijn geweest. En vandaag moet er nog bij komen. Dus het gaat ontzettend lekker.” (tekst gaat door onder de foto)
Hoewel het evenement speciaal is opgezet voor mensen met een beperking, is iedereen welkom. “We proberen altijd dat andere bedrijven en activiteiten inclusiever worden, dus daarom willen we dat zelf ook doen”, vertelt Ellen. “Iedereen is welkom en er is voor iedereen iets te doen.” Volgens haar is het festival meer dan alleen een gezellige dag. Het laat zien wat mogelijk is wanneer activiteiten worden aangepast aan de behoeften van bezoekers.
Om het festival verder te laten groeien kijkt Reigersdaal nadrukkelijk naar samenwerking. “We kunnen dit allemaal regelen door onder andere subsidie van de gemeente Dijk en Waard, maar verder zouden we heel graag meer willen samenwerken met andere zorgorganisaties. Zo kunnen we alleen nog maar groter worden en meer mensen verblijden.”
Bijzonder is dat cliënten zelf actief betrokken zijn bij de organisatie van het festival. Via de cliëntenraad denken zij mee over de invulling van de dag. “We hebben een cliëntenraad en die helpen ook echt mee met het verbeteren van de kermis. Zoals de foodtrucks bijvoorbeeld. Zij zeggen dan wat er moet komen of wat leuk is en dan gaan wij ermee aan de slag.” (tekst gaat door onder de foto)
Ellen wijst lachend naar de oliebollenkraam op het terrein. “Die oliebollenkraam is bijvoorbeeld niet iets waar ik meteen aan zou denken. Maar volgens de raad is hij echt onmisbaar. Dus bij elk evenement dat we organiseren is er wel een oliebollenkraam terug te vinden.”
“Een van de bijzondere dingen die we aanbieden vandaag is een schommel voor rolstoelen”, vertelt Ellen. “Gisteren sprak ik een vrouw die met haar rolstoel gebruik maakte van de schommel en dat vond ze zo fantastisch. Ze had al bijna dertig jaar niet meer geschommeld. Dat zijn wel de verhalen waardoor je weet dat dit ontzettend belangrijk is.”
Ook de vrijwilliger bij de attractie ziet hoeveel impact zo’n voorziening kan hebben. “Ze rollen met de rolstoel de bak in, de rolstoel wordt op de rem gezet en eventueel, als de remmen het niet goed genoeg doen, maak ik ze vast met een lint. Daarna kunnen ze gewoon genieten”, legt hij uit. “Ik had het zelf ook nog niet eerder gezien, maar als je het mij vraagt moeten ze zo’n schommel in iedere speeltuin zetten.” (tekst gaat door onder de foto)
Naast de attracties is er ook aandacht voor bezoekers die juist behoefte hebben aan rust. In een prikkelarme ruimte klinkt zachte pianomuziek terwijl bezoekers kunnen genieten van een massage. “Voor sommige bezoekers zijn heel weinig prikkels al voldoende om ze te laten genieten”, vertelt Ellen. “Wat we buiten allemaal hebben met muziek en beweging is niet voor iedereen geschikt. Daarom hebben we ook plekken waar ze lekker tot rust kunnen komen.”
Volgens haar voorziet de ruimte in een behoefte die vaak over het hoofd wordt gezien. “In een verzorgingstehuis krijgen mensen hulp met aankleden, douchen, eten en noem maar op. Maar de echte aanraking missen ze. Ze hebben echte ‘huidhonger’, zoals dat genoemd wordt. Dus dit soort momenten zijn ontzettend nodig en heel erg fijn voor deze doelgroep.”
In dezelfde ruimte zit Ineke samen met haar zoon Max. De 28-jarige Max heeft een verstandelijke beperking en autisme en leeft zichtbaar op wanneer hij achter de piano plaatsneemt. “Hij is supercreatief en piano spelen is echt zijn ziel en zijn leven”, vertelt zijn moeder. (tekst gaat door onder de foto)
Voor het festival reisden zij speciaal vanuit Haarlem naar Heerhugowaard. Vorig jaar bezochten ze het festival voor het eerst. “Dat was zo’n succes dat we dit jaar ook zeker weer moesten komen. Max keek er helemaal naar uit.”
Volgens Ineke zit de waarde van het festival niet alleen in de activiteiten. “Dit is gewoon zo’n fijne plek voor Max om te zijn. Hij kan hier echt zichzelf zijn zonder dat mensen hem raar aankijken of dat ik hem de hele tijd in de gaten moet houden.”
Dat gevoel van herkenning zag ze vrijwel direct toen ze aankwamen. “Max is autistisch en onthoudt heel veel dingen. Hij herkende de masseuse van vorig jaar nog en werd meteen helemaal enthousiast. Het is zo leuk om te zien hoe de mensen hier met hem omgaan. Hij voelt zich helemaal op zijn gemak en geniet zo erg.” (tekst gaat door onder de foto)
Van alle herinneringen die Max verzamelt, maakt zijn moeder filmpjes. “Alles wat hij doet film ik en dan kan hij dat later terugkijken op zijn telefoon. Dan geniet hij er nog maanden van. Zo waardevol is deze dag. Niet alleen op het moment zelf, maar ook erg lang daarna is het heel veel waard.”
Volgens Ineke laat het festival zien hoe groot de behoefte aan dit soort activiteiten is. “Als je naar mijn dochter kijkt, die kan naar festivals, naar het strand, de stad in, noem maar op. Maar voor Max is dat allemaal niet zo eenvoudig. Daarom is zoiets als dit ontzettend belangrijk. Zo hebben ze ook iets om naar uit te kijken.”
Wanneer ze om zich heen kijkt ziet ze overal hetzelfde beeld. “Als je zo om je heen kijkt zie je dat iedereen echt zo aan het genieten is van alles. Alles is zo goed geregeld en toegankelijk, waardoor het echt heel goed is om lekker zo op pad te kunnen.” (tekst gaat door onder de foto)
De wens om verder te groeien leeft niet alleen bij bezoekers en medewerkers. Ook Katja, voorzitter van de raad van bestuur van Esdégé-Reigersdaal, ziet hoeveel behoefte er is aan dit soort evenementen. “Ik ben eigenlijk niet aan het werk, maar ik heb gisteren zo genoten dat ik van mezelf vandaag ook een kijkje moest komen nemen”, vertelt ze lachend terwijl ze over het terrein loopt.
Volgens Katja laat het festival precies zien waarom inclusieve evenementen zo belangrijk zijn. “Iedereen geniet op zijn eigen manier en alles is goed hier. Dat is prachtig om te zien.” Juist daarom hoopt de organisatie dat het festival de komende jaren verder kan groeien. “We zijn ontzettend blij met wat we nu weer hebben neergezet, maar voor de toekomst hopen we dat er nog meer mogelijk is. Dat het nog groter wordt, dat we samenwerken met andere organisaties en dat we echt nog meer groeien.”
Daarmee sluit ze aan bij wat bezoekers als Ineke eerder op de dag al vertelden. Voor veel mensen met een beperking zijn dit soort uitjes nog altijd schaars. “Het is gewoon erg belangrijk dat we dit soort dingen blijven doen, want iedereen moet leuke dingen kunnen doen in zijn of haar vrije tijd. En dan is dit natuurlijk een hele mooie manier. Wie weet staat hier over een paar jaar wel het hele grasveld van het Strand van Luna vol.” (hoofdfoto: Dewi Koomen/Esdégé-Reigersdaal)