Alkmaar zal voldoen aan de spreidingswet, maar wel op een eigen, Alkmaarse manier. Dat is de belofte van het nieuwe college en daar mag de gemeenteraad dit najaar over meepraten. Maar ook de Alkmaarders zélf zullen betrokken worden, kondigen wethouders Tineke Bouchier en Gijsbert van Iterson Scholten aan.
“Als je dit niet probeert krijg je sowieso niks”, zegt die laatste over wat Alkmaar allemaal wil doen. Asielzoekers huisvesten, dat móét, maar het bijzondere aan de situatie in Alkmaar is dat deze plicht wordt gekoppeld aan de belofte om ook voor jongeren en spoedzoekers een woning te regelen. Dat is het ‘Nieuw Alkmaars Perspectief’.
“We maken bewust de keuze om ons net zo hard in te spannen voor jongeren en spoedzoekers, we gaan net zo hard lopen voor deze groepen”, zegt Van Iterson Scholten. “We moeten van de spreidingswet 403 asielzoekers huisvesten, nou, dan ook 403 plekken voor deze mensen. Of meer.” (tekst gaat door onder de foto)
Daarmee zet het nieuwe college een belangrijke lijn van het oude voort: dat asielopvang is gekoppeld aan huisvesting van Alkmaarders. Toch kiest het nieuwe college wel voor een andere aanpak, die het haalbaarder moet maken om ook echt aan de spreidingswet te voldoen.
Het vorige college zag opvang en huisvesting écht samenvallen. Aan de Robonsbosweg is dat in de praktijk gebracht: 150 plaatsen voor asielzoekers, 150 voor statushouders en 150 plaatsen voor spoedzoekers op de Alkmaarse woningmarkt En dat dus in één complex, het oude belastingkantoor.
Dat had zeker voordelen. Het COA betaalt de opvang en dus betaalde het COA mee aan dit project. Maar de zoektocht naar aanvullende locaties werd toch wel bemoeilijkt door de eis van opvang en huisvesting samen – een ‘strak kader’, zegt wethouder Bouchier daar nu over. Alkmaar kon daardoor niet voldoen aan de spreidingswet. (tekst gaat door onder de foto)
“We zien asielopvang en huisvesting echt als een parallel proces”, benadrukt wethouder Tineke Bouchier als ze de koers van het college toelicht voor de pers. Maar het gaat er voortaan dus vooral om dat dit gelijktijdig gebeurt, niet noodzakelijk op dezelfde plek – al kan dat nog steeds, het college staat voor alles open.
“We hebben nu 150 asielzoekers weten te huisvesten. De opgave is 403”, brengt wethouder Bouchier de realiteit van de spreidingswet nog eens onder de aandacht. “We willen deze opgave volbrengen. We brengen ons plan in september naar de raad, met stevige afspraken.”
En: participatie. Inwoners van Alkmaar kunnen het college helpen bij de zoektocht naar een nieuwe opvanglocatie. “We nodigen inwoners en organisaties uit om mee te denken. Als daar kansrijke locaties uitkomen gaan we die onderzoeken. We hopen op meerdere locaties, voor kleinschalige opvang. 150 tot 200 mensen”, verklaart wethouder Bouchier. (tekst gaat door onder de foto)
Voor zo’n opvang er is zal er nog uitgebreid overleg plaatsvinden met omwonenden, en uiteraard ook met het COA – het heeft allemaal tijd nodig, erkent de wethouder. Haar college Van Iterson Scholten wil die tijd dan gebruiken om de huisvesting voor jongeren en spoedzoekers in orde te maken.
“Je zou willen dat iemand die uit huis wil gaan kan zeggen: ik schrijf me in bij SVNK en over zes maanden heb ik wat. Alleen: dát gaat mij in de komende drie jaar niet lukken”, vertelt wethouder Van Iterson Scholten. “Maar we willen daar wel hard voor gaan lopen. Hoe dat er precies uit komt te zien, dat moeten we nog bekijken.”
Het is echt belangrijk voor jongeren, weet de wethouder. “Bij SVNK duurt het nu negen, tien jaar, dat is echt te lang. Er moet wat gebeuren… Modulair bouwen gaat sneller dan metselen, dat soort oplossingen.”
Maar het ontbreekt de wethouder aan eigen gemeentelijke bouwgrond en ook de financiële dekking is er niet. Er moet dus echt worden samengewerkt met corporaties, investeerders – er is nog veel om uit te werken. “Maar kijk naar wat er op de Koelmalaan is gebouwd. Kunnen we zoiets niet nóg een keer neerzetten? Daar gaat het om: het moet allebei. We wíllen het ook allebei.”