Het sfeertje, dáár komen de bezoekers voor op het Keltisch Festival in de Alkmaarderhout. En het sfeertje is goed, merkt ook Streekstad Centraal. Het festival is inmiddels een Alkmaarse traditie geworden en trekt dan ook veel vaste bezoekers. Onmisbaar voor de Keltische sfeer is natuurlijk het ver reikende geluid van de doedelzak.
Ook wie de aankondigingen gemist had werd er als vanzelf door naar het park getrokken: die onmiskenbare vibrerende toon van doedelzakken. “Ik vind het een mooi geluid”, zegt doedelzakspeelster Bernadette van der Sluis erover. Maar de doedelzak zélf onder controle krijgen bleek toch nog een andere tak van sport.
“Ik speel verschillende instrumenten”, vertelt Bernadette. “Dus ik denk nou, dat kan ik ook even. Dát is even een misvatting. Je hebt er wel heel wat voor nodig om het te gaan spelen…” (tekst gaat door onder de foto)
Wie eenmaal aan de doedelzak verslingerd is wordt als vanzelf meegezogen in de rest van de Keltische cultuur. Dat geldt zeker voor Steven Scholte, die in De Hout is om kilts te verkopen. “Met een jaar of veertien ging ik voor het eerst naar Schotland en dan krijg je een virus te pakken, dat gaat nooit over”, blikt hij terug op hoe het bij hem ooit is gegaan.
“Als je teruggaat in de geschiedenis en je gaat naar de Kelten kijken, die in een heel groot gedeelte in Europa hebben gezeten en later zijn teruggedrongen tot onder andere Schotland… Dan zie je hun invloed. Nog steeds wordt de Keltische cultuur uitgedragen over heel de wereld.”
En dat niet alleen met muziek, maar ook met sierlijke dansen, lekkere hapjes en bijpassende drankjes. Schotland, Ierland, Wales, Bretagne – dát zijn nog altijd echt Keltische streken, waar Keltische talen gesproken worden, Keltische tradities worden doorgegeven. Die streken zijn volop vertegenwoordigd op deze vrolijke zondag in de Hout.
Maar: het gaat dus eerst en vooral om de gemoedelijkheid onderling. Het sfeertje.