Wie zaterdag in de buurt van Langedijk was, kon ze bijna niet missen. Meer dan 120 vrachtwagens trokken in een lange stoet door de regio, met veel getoeter en vooral enthousiaste bijrijders. De Langedijker Vrachtwagentour vierde zijn twintigste editie en opnieuw mochten 125 mensen met een beperking instappen voor een rit die voor velen allesbehalve alledaags is.
“Je zit niet iedere dag in een vrachtwagen”, zegt Ed Hoogewerf lachend. Hij weet inmiddels goed wat zo’n rit met de deelnemers doet. Normaal gesproken zit hij zelf achter het stuur, maar de afgelopen vier jaar is zijn rol veranderd. Samen met Marc Kroon en een flinke groep vrijwilligers nam hij een deel van de organisatie over van Henk Boudewijn, jarenlang een van de drijvende krachten achter de tour.
Dat betekent een hoop werk, maar Hoogewerf hoeft zaterdag maar om zich heen te kijken om te weten waarvoor hij het doet. “Als je je omdraait en je ziet die mensen met die lach, ja, daar doe je het eigenlijk voor.”
De Vrachtwagentour begon in 2005 eigenlijk als een eenmalig evenement, ter gelegenheid van het 925-jarig bestaan van Langedijk. Het bleek zo’n succes dat vrijwilligers en Esdégé-Reigersdaal ermee doorgingen. Inmiddels is de stoet uitgegroeid tot een jaarlijkse traditie. Alleen tijdens de coronajaren kon de tour niet op de gebruikelijke manier doorgaan. (tekst gaat door onder de foto)
Voor de jubileumeditie stonden opnieuw ruim 120 chauffeurs klaar. De deelnemers reden mee door onder meer Langedijk en Waarland, waarna de stoet weer terugkeerde naar het startterrein. Daar stonden koffie en cake klaar en kregen de deelnemers een goodiebag mee.
Maar voor Hoogewerf zit het bijzondere niet in de route of wat er na afloop klaarstaat. Het is vooral de kans om iets te doen wat voor veel deelnemers normaal gesproken niet zo makkelijk kan. “Voor sommige cliënten is het moeilijk om in een vrachtwagen te komen. Dat maken wij mogelijk.” Ook de saamhorigheid tijdens zo’n dag maakt volgens hem veel los.
En de belangstelling is groot. De inschrijvingen zitten volgens Hoogewerf doorgaans helemaal vol. Niet iedereen hoeft overigens per se in een vrachtwagen te zitten. Zo reed er dit jaar ook een brandweerwagen mee en waren er bijzondere voertuigen geregeld, waaronder een oude politieauto. “Of ze nou in een vrachtwagen zitten of in zo’n toffe auto, ik denk dat het voor die cliënten niet uitmaakt.” (tekst gaat door onder de foto)
Zelf bleef Hoogewerf deze jubileumeditie op het terrein. Chauffeurs waren er genoeg en vanuit de organisatie kon hij daar zijn handen goed gebruiken. Toch kent hij het gevoel in de cabine maar al te goed. Jarenlang reed hij zelf mee en had hij zelfs een vaste deelnemer naast zich.
Daar komt voor hem uiteindelijk alles samen. Achter de lange stoet vrachtwagens, de vrijwilligers en al het werk dat in de organisatie zit, draait het om iets heel simpels. “Die mensen genieten en dat is het belangrijkste.” En de chauffeurs? Die genieten minstens zo hard mee.