Verhuizen, dat betekent gedoe, maar als het even meezit betekent het ook een vooruitgang. En zo zien ze het ook bij De Boekentuin. Een online boekwinkel waar mensen werken die hun draai op de reguliere arbeidsmarkt nog niet gevonden hebben. Eind juni kunnen ze terecht in een nieuw pand aan de Bestevaerstraat.
Voor Streekstad Centraal betekent dat bijna ‘nieuwe buren’, want de redactie zit maar een klein stukje verderop in de Telefooncentrale. Nu spreken we Aldo Backer van De Boekentuin nog in bedrijventerrein Beverkoog. “Ja, ons uitzicht wordt ook wel wat leuker”, lacht hij als we het verschil benoemen. “Het kanaal, ook wat meer groen.”
Het nieuwe pandje is bekend als het onderkomen van NME Repair Café, op het hoekje van de Bestevaerstraat en het Zeglis. Woonbootjes, oude pandjes, de nieuwe hoogbouw aan de overkant: het is zeker een karakteristiek stukje Alkmaar. (tekst gaat door onder de foto)
Maar belangrijker nog voor Backer en de vrijwilligers in zijn Boekentuin: het is een betaalbare locatie met veel kansen. “Dit halveert onze vaste lasten. Dat is ook wel de bedoeling. De gemeente heeft ons eenmalig een subsidie toegekend, maar daar kwam dus wel de opdracht bij dat we onze kosten omlaag moeten brengen.”
Door de subsidietoekenning kwam Backer in contact met stichting NME. Die heeft een pand van de gemeente in bruikleen voor het Repair Café. “Zij zeiden: we hebben een mooie ruimte over. Daar is nóg meer mogelijk. Mensen stappen daar direct de ruimte met boeken in, heel mooi.”
Opmerkelijk was wel dat de gemeente vervolgens bezwaar maakte, omdat het op onderverhuur zou lijken, maar dat kon worden opgelost. Het is voor de subsidie immers een voorwaarde dat De Boekentuin de kosten omlaag brengt. Zo kan het beschikbare geld beter worden benut, bijvoorbeeld voor een reiskostenvergoeding voor de vrijwilligers, iets waar nu nauwelijks ruimte voor is. (tekst gaat door onder de foto)
“Die vrijwilligers zijn heel belangrijk voor ons, dat is echt waar het bij De Boekentuin om draait”, benadrukt Backer. Daarin heeft De Boekentuin een eigen identiteit, het is weer anders dan Zaffier, daar niet zomaar mee te vergelijken – en juist daarom heeft het bestaansrecht.
Backer prijst in die context vrijwilliger Kelvin Voskuijl, die in actie schoot om een gemeentelijke subsidie mogelijk te maken, iets waar GroenLinks-PvdA zich daarna sterk voor maakte. Na wat tegenslagen hing het lot van De Boekentuin aan een zijden draadje. “Als Kelvin niet op ons pad was gekomen, hadden we niet meer bestaan. Dat geldt trouwens ook voor Joaquin Alexander van de SP, die heeft ons ook geholpen.”
Backer verwacht op de nieuwe locatie nog voor jaren goed te zitten en dat geeft vertrouwen. Alleen de verhuizing zelf, daar kan hij nog wel een paar extra handen bij gebruiken, of bijvoorbeeld een technisch hulpmiddel als een lift. “Als mensen daar een idee voor hebben, neem dan vooral contact op“, zegt hij.
Dankbaarheid is hoe dan ook de rode draad in zijn verhaal. Ook in De Boekentuin zelf, tussen de oude boeken en de vrijwilligers die zich verder ontwikkelen. “Mensen hier versterken elkaar. Ze delen een verhaal. Ze kunnen tóch iets doen, iets dat wordt gewaardeerd. Daar gaat het om.”