Bij strandpaviljoen Soul Beach in Bergen aan Zee kwamen meerdere hulpdiensten in actie na een val. Volgens getuigen was hier een meisje ten val gekomen. Zij raakte hierbij gewond.
De melding kwam even voor half tien binnen bij de hulpdiensten. Behalve de ambulance kwam ook de reddingsbrigade van Egmond aan Zee in actie. Dit om zo snel mogelijk hulp te kunnen verlenen.
Het meisje is door ambulancepersoneel naar het ziekenhuis gebracht voor verdere controle. Waarom ze viel is niet bekend. Ook is niet duidelijk met wat voor verwondingen ze naar het ziekenhuis is gebracht.
Ze zijn allang geen zeldzaamheid meer, maar eigenlijk nog steeds ongewenst: de Aziatische hoornaars. Ook in onze regio worden geregeld nesten gevonden, maar lang niet altijd lukt het om ze weg te krijgen. Want hoewel dit grote insect een ongewenste exoot is, aarzelen overheden de Aziatische hoornaar te bestrijden zolang de taakverdeling niet formeel geregeld is.
Johan de Boer van Zoekgroep Noord-Holland Midden weet ze te vinden, de Aziatische hoornaars – ook wel geelpoothoornaars genoemd. Hij spoorde ze op in Heerhugowaard, maar ook in Alkmaar, waar hij met zijn team dit weekend een nieuw record vestigde in Park Oosterhout: nog niet eerder was een nest zó snel opgespoord.
“De pincet waar een zender aanhangt, die moet om de wespentaille heen”, wijst De Boer in gesprek met Streekstad Centraal. Zo wordt een hoornaar ongewild tot spion: met die zender om de taille zal ze naar haar nest terugkeren en zo de locatie ervan verraden aan de speurders van de Zoekgroep. (tekst gaat door onder de foto)
Deze hoornaar is gevangen en klaar om te worden voorzien van een zendertje. (beeld: Streekstad Centraal)
Het is een effectieve manier om Aziatische hoornaars op te sporen. Er zijn ook andere trucs. Zo weet een imker in Koedijk nesten op te sporen door individuele hoornaars te merken met een kleurtje, en door deze gemerkte hoornaars slim te volgen en te lokken het zoekgebied gaandeweg te verkleinen.
Met de zendertjes gaat het duidelijk vlugger, maar deze methode is ook weer duurder. De gemeente Dijk en Waard heeft voor financiële ondersteuning gezorgd, vertelt De Boer. Dat is mooi, maar ook uitzonderlijk. De Boer ziet hoe overheden aarzelen in hun aanpak van deze exoot, en bijvoorbeeld ook van de rivierkreeft.
“Nederland is niet zo vooruitstrevend in het beheersen van uitheemse diersoorten”, verzucht De Boer. “Frankrijk is nu aan het bestrijden, maar Nederland kijkt niet naar de landen om zich heen. Dat is jammer.”
De twee nesten die in Koedijk waren gevonden verwijderde Alkmaar in eerste instantie niet. Dat is op dit moment nog de verantwoordelijkheid van de provincie, maar die komt alleen in actie als de nesten in of dichtbij natuurgebieden liggen. “De provincie heeft aangekondigd deze taak vanaf 2028 over te dragen aan gemeenten.
Daarbij is nog geen structurele financiering voorzien”, legt wethouder Odile Rasch uit. (tekst gaat door onder de foto)
Wethouder Odile Rasch informeerde de raad deze week over een aangescherpte aanpak van hoornaars in Alkmaar. (foto: Streekstad Centraal)
Om toch iets te kunnen doen met de meldingen vat Alkmaar de bestrijding nu als een soort oefening voor na 2028 op. “Om voorbereid te zijn op de verwachte taakoverdracht heeft de gemeente besloten praktijkervaring op te doen met de signalering en verwijdering van nesten. Dit gebeurt samen met Stadswerk072 en een gespecialiseerde aannemer”, kondigt wethouder Rasch aan.
Maar die kosten, die zijn dus wel een punt van zorg. Per nest zal Alkmaar nu een afweging maken, álle nesten verwijderen lijkt er toch niet in te zitten. Tegelijk waarschuwt de gemeente ook dat mensen die nesten vooral niet zelf moeten gaan verwijderen, dan vallen de hoornaars aan – en ze steken hárd.
“Ze vreten alles”, zegt De Boer bezorgd. Bijenvolken zijn niet veilig voor de Aziatische hoornaar, maar ook andere insecten worden bedreigd. De invasieve wespen vormen een serieuze bedreiging voor de biodiversiteit. (tekst gaat door onder de foto)
Zo gaat de zender om de wespentaille heen. (beeld: Streekstad Centraal)
Veel Alkmaarders delen de zorgen van De Boer, daarom is er ook onbegrip over de aarzelende houding van gemeenten en de provincie. Een recent incident in België heeft mensen nog extra alert gemaakt op de gevaren van de Aziatische hoornaar.
Maar de wethouder aan de andere kant kan het beschikbare geld maar één keer uitgeven, en formeel gaat ze dus al buiten haar boekje zolang de bestrijding van de Aziatische hoornaar nog bij de provincie ligt – iets wat Alkmaar nu oplost door het ingrijpen als een voorbereiding op later te beschouwen.
Maar ‘later’, voor de Aziatische hoornaar is dat nú. In Park Oosterhout vond de Zoekgroep uiteindelijk twee nesten. “Ik hoop dat de gemeente ook deze twee nesten wil gaan verwijderen”, zegt De Boer. “Maar de Aziatische hoornaar helemaal het land uit krijgen, dat lukt ons niet meer.”
De betovering van al die lichtjes op het water, de historische setting, en de gezelligheid onderling met mensen die er elk jaar weer bij zijn: met die vertrouwde ingrediënten wist Lichtjesavond Langedijk ook dit weekend weer de harten te veroveren. De versierde boten wisten daarnaast ook de deskundige jury weer te bekoren.
Lichtjesavond Langedijk is voor de donateurs van stichting Langedijk Waterrijk een feestelijk hoogtepunt van het jaar. Om met versierde boot te mogen deelnemen aan het evenement is donateur zijn ook wel een voorwaarde. Zo zorgt de populaire Lichtjesavond ervoor dat de stichting zich ook in de rest van het jaar hard kan maken voor vaarplezier en historie in en om Langedijk.
“Het is een prachtig feest en iedereen doet ongelooflijk zijn best”, ziet ook wethouder Floris de Boer, die als jurylid de bootjes nauwlettend in de gaten houdt om tot een oordeel te komen. (tekst gaat door onder de foto)
Er is veel te zien op het water. (foto: Streekstad Centraal)
“We hebben een vrijwillige jury die die heel met een heel scherp oog aan het kijken is welke boot het nou het beste heeft gedaan”, legt de wethouder uit in gesprek met Streekstad Centraal. Een gesprek dat hij ook gauw weer onderbreekt omdat er net een boot voorbijkomt – en die moet dus wel even bekeken worden.
Medeorganisator Kees van den Eijnden kan tevreden zijn over het evenement. Dat de Lichtjesavond in het naburige Alkmaar dit jaar niet doorging omdat dát evenement inmiddels te groot is om met vrijwilligers te organiseren leidde in Langedijk verder niet tot onzekerheid. “Wij hebben maar een beperkt aantal deelnemers die voor de prijzen meegaan. Dat houden we ook een beetje in de gaten, dat we daar niet overheen gaan”, legt hij uit. (tekst gaat door onder de foto)
Naarmate het donkerder wordt, wordt het ook sprookjesachtiger. (foto: Streekstad Centraal)
Het dorpse karakter werkt daarbij ook wel mee, het is toch een beetje ons kent ons. Maar dat ontslaat de jury er niet van professioneel te blijven. Hoewel ook de wethouder een deel van de opvarenden wel kent, laat hij dat niet meewegen in het deskundige oordeel dat hij als jurylid moet vellen: “Van vriendjespolitiek is echt geen sprake!”
Dat vertrouwde, van Langedijkers onder elkaar, is voor veel deelnemers wel een reden om ieder jaar weer terug te komen. De Lichtjesavond is een mooi nazomerfeest, waarbij iedereen elkaar weer even ziet na de vakantietijd. Met dus een feestelijk randje als tegen middernacht de prijzen zijn uitgereikt en ook de jury het serieuze werk kan inruilen voor ouderwetse gezelligheid.
De provincie ziet heus wel wat in de regio Alkmaar, dát blijkt wel uit de nieuwe omgevingsvisie die nu ook door de gemeenten in die regio is bestudeerd. Maar al die mooie woorden worden pas écht wat waard als de provincie ook vaart maakt met een aantal vraagstukken, zoals de bereikbaarheid en de toekomst van het landschap en de dorpen. Samen spreken de wethouders in de regio de provincie daar nu op aan.
Er liggen twee ‘zienswijzen’ klaar waar de provincie kennis van kan nemen. Eén ervan is namens de regio in brede zin, Noord-Holland-Noord. Een tweede zienswijze is wat uitgebreider en geschreven namens de gemeenten in de regio Alkmaar. Beide stukken zijn ondertekend door de Alkmaarse wethouder Gijsbert van Iterson Scholten.
De Alkmaarse wethouder Gijsbert van Iterson Scholten verbond zijn naam aan de ingediende zienswijzen. (foto: Streekstad Centraal)
Dat de provincie ziet dat deze regio aardig wat in zijn mars heeft, dat kan op waardering van de gemeenten in die regio rekenen: ‘economische kracht’ zien de wethouders zelf natuurlijk ook volop. Maar wethouder Gijsbert van Iterson Scholten verbindt aan het enthousiasme daarover in zijn stukken wel een kritische noot: “De economische kracht kan alleen verder tot ontwikkeling komen als ook de
randvoorwaarden voor groei gelijke tred houden.”
Die randvoorwaarden, daar mankeert het nou juist nogal eens aan. In de zienswijze namens de regio Alkmaar wordt daarom concreet aan de provincie gevraagd om dan wel een ‘actieve regierol’ te spelen als het gaat om nieuwe infrastructuur in de regio, zoals een betere ringweg rond Alkmaar en de bekende struikelblokken rond de A9 en de N242. Ook de verbetering van de bereikbaarheid per spoor is zo’n ‘sleutelproject’, vinden de gemeenten.
“Wij vragen de provincie om bereikbaarheid blijvend als volwaardige randvoorwaarde te betrekken bij ruimtelijke, economische en woningbouwontwikkelingen”, benadrukken de regiogemeenten. (tekst gaat door onder de foto)
De ringweg van Alkmaar is deels ongelijkvloers, maar kent toch de nodige flessenhalzen. (foto: Streekstad Centraal)
Want dat Alkmaar een woningbouwlocatie van nationaal belang is, dat kan niet zonder investeringen in die regio. En daarnaast wijzen de gemeenten er nog maar eens op dat er niet alleen in Alkmaar en Heerhugowaard behoefte is aan nieuwe huizen, maar juist ook in de kleinere dorpskernen die nu een beetje buiten beeld dreigen te raken. “De provinciale woningbouwstrategie moet ook ruimte bieden voor dorpsgerichte ontwikkeling die bijdraagt aan de vitaliteit en het voorzieningenniveau van de verschillende dorpen en kernen.”
In deze context wijst de Alkmaarse wethouder op de Binnenduinrand, tussen Alkmaar en de kust, een gebied waar nu veel zaken samenkomen, ook als het gaat om natuurbescherming enerzijds woningbehoefte en landbouw anderzijds. Hier kan de provincie voorkomen dat alles vastloopt in eindeloze procedures.
En al die huizen, al die bedrijven, ook die innovatieve Boekelermeer waar de provincie zoveel kansen ziet, hebben een aansluiting op het energienetwerk nodig. Als zelfs busmaatschappijen al terugdeinzen, hoe moet dat dan niet voor de beoogde nieuwe investeerders zijn – de gemeenten stellen dan ook dat tijdige uitbreiding van de energie-infrastructuur een randvoorwaarde is. (tekst gaat verder onder de foto)
De nieuwe insteekhaven en het Energy Innovation Park zijn volgens de regiogemeenten van strategisch belang voor bedrijven die zich bezighouden met schone energie-innovaties. (foto: Streekstad Centraal)
Als het gaat om de Boekelermeer plaatsen de regiogemeenten een opvallende kanttekening bij de invulling van dit ‘provinciale economische kerngebied’. Waar de provincie de transitie naar een circulaire economie wil versnellen, eist de regio dat dit bedrijventerrein zich breed ontwikkelt als een hoogwaardige campusomgeving waar start-ups, kennisinstellingen en bedrijven samenwerken aan schone energie-innovatie.
De wethouders benadrukken dat het terrein “nadrukkelijk niet primair” moet worden vertaald naar ruimte voor grootschalige opslag, sortering en afvalverwerking van grondstoffen. Dit standpunt raakt een gevoelige snaar in de regio; het sluit direct aan bij de groeiende onrust onder inwoners van Heiloo en Alkmaar-Zuid, die al langer vrezen dat het terrein verandert in een lawaaierige regionale afvalhub nabij hun woonwijken.
Stikstof is een ander heikel punt. Duidelijkheid moet er zijn, benadrukken de gemeenten in hun schrijven. Het is ‘een belangrijke provinciale verantwoordelijkheid om, samen met Rijk en regio, actief te sturen op oplossingen en te komen tot een voortvarende aanpak die zowel natuurherstel als ruimtelijke ontwikkeling mogelijk maakt.’ (tekst gaat door onder de foto)
Grote plannen, zoals hier in Oudorp, vereisen ook keuzes voor de lange termijn. (beeld: gemeente Alkmaar)
Actief sturen, een ‘integrale benadering’, meer snelheid vooral: dat komt in de zienswijzen steeds weer terug. Lokale overheden willen wel, maar zien zich niet zelden vastlopen in al te complexe beleidstrajecten. De gemeenten vragen ‘om een uitvoeringsgerichte benadering waarbij procedures en onderzoekslasten proportioneel blijven’, schrijven ze, en waarbij ‘de focus ligt op realisatie’.
Dóen. Daar komt het op neer. De regio Alkmaar kan de grote groeier zijn die de provincie er graag in ziet, maar niet zonder dat de provincie daar dan ook een beetje extra moeite voor doet. Dát is de ‘aanscherping’ die de regio vraagt.
“Wij waarderen de sterke betrokkenheid van de provincie bij de ontwikkeling van Noord-Holland Noord en de Regio Alkmaar en de goede samenwerking van de afgelopen jaren. Met de voorgestelde aanscherpingen zien wij kansen om de bijdrage van Regio Alkmaar aan de provinciale opgaven nog beter te verankeren in de Omgevingsvisie.”
Wethouder Robert te Beest zou voor Alkmaar helemaal naar Hongkong vliegen, voor een prestigieuze prijsuitreiking. Die aankondiging leidde tot kritische reacties van de Alkmaarse oppositiepartijen BAS en OPA. Hoewel het college die kritiek niet terecht vindt, blijkt de hele reis nu alsnog niet door te gaan.
Daarmee verdwijnt als vanzelf de angel uit de kritiek. Wethouder Te Beest vliegt níét. “Het college heeft bericht ontvangen van de International Association of Horticultural Producers (AIPH), de organisator van de World Green City Awards”, schrijft het college aan de raad. “De AIPH heeft besloten de prijsuitreiking in Hongkong te annuleren.”
Zo krijgt het verhaal van de Alkmaarse nominatie voor de Green City Awards een opvallende wending. De nominatie blijft staan, dat wel, maar de winnaars worden nu begin september al bekendgemaakt en die mooie reis naar de Zuid-Chinese metropool is van de baan. (tekst gaat door onder de foto)
Robert te Beest, hier dichter bij huis op de Alkmaarse Landbouwdag, zou voor de prijsuitreiking naar Hongkong vliegen. (foto: Streekstad Centraal)
Voor BAS en OPA zal dat een opluchting zijn. Die partijen vonden het maar niets dat de Alkmaarse wethouder zo’n verre reis zou maken. Daarbij wezen de partijen ook om de schadelijke uitstoot van het vliegtuig, terwijl het hier toch gaat om een duurzaamheidsprijs voor een groene stad.
Maar het college betreurt juist wél dat de reis niet doorgaat, want zo’n internationale topontmoeting had juist gunstig kunnen uitpakken voor Alkmaar. “De nominatie voor de World Green City Awards is een unieke internationale erkenning van de Alkmaarse aanpak op het gebied van vergroening en klimaatadaptatie”, schrijft het college. “Eerdere internationale contacten hebben Alkmaar aantoonbaar nieuwe samenwerkingen en subsidies opgeleverd.”
Met een beetje lobby op zijn tijd is niks mis, wil het college maar zeggen. De kosten van een reisje naar Hongkong wegen echt wel op tegen de baten, is de achterliggende gedachte. De kritiek van BAS en OPA dat het hier om een ‘snoepreis’ zou gaan is wat het college betreft dan ook niet juist.
Waarom het evenement is afgelast is niet bekendgemaakt, ook is niet duidelijk of Alkmaar naar het alternatieve evenement in het Italiaanse Bari gaat. Alkmaar stuurt in elk geval geen wethouder, laat de gemeente in een reactie weten. Waarom het evenement in Hongkong is afgelast weet de gemeente zelf ook niet, daar is wel navraag naar gedaan maar vooralsnog is daar geen antwoord op gekomen.
Bij de internationale World Green City Award stond Alkmaar bij de laatste drie, de kans dat Alkmaar dus écht de aandacht naar zich toe had kunnen trekken was reëel. Eerder won Alkmaar al de Green Cities Europe Award voor de inzet voor een groene en toekomstbestendige stad. (hoofdfoto: Wikimedia Commons/Mustang Joe)
Ze zal het zich geen moment hebben voorgesteld, de jonge Nynke die in 1996 het Jan Arentsz verliet om in Amsterdam rechten te gaan studeren. Maar toch liep het echt zo: ze is intussen al drie jaar ‘mevrouw Schuit van Nederlands’. En met heel veel plezier, dat gelukkig ook. “De sfeer gaf voor mij de doorslag, hier wilde ik werken.”
Niet dat het haar droom was toen ze hier zelf leerling was. Nynke Schuit beleefde een leuke middelbareschooltijd, maar had met zichzelf een duidelijke afspraak gemaakt: net als haar beide ouders het onderwijs in, dat ging dus mooi niet gebeuren. “Ik had een tante in Amsterdam waar ik graag kwam, zij was advocaat. Ik dacht: misschien wil ik dát wel. Na de havo heb ik hier nog atheneum gedaan en toen ben ik rechten gaan studeren, aan de VU.”
Die studie beviel en na een stage in Alkmaar rolde ze in die stad de advocatuur in. Pas zeven jaar geleden, na een lange carrière als familierechtadvocaat, ging ze voor de klas staan. “Mensen om me heen zeiden het al langer: is het onderwijs niks voor jou?” (tekst gaat door onder de foto)
Nynke Schuit kwam na een heel andere carrière tóch weer terug naar haar oude school. (foto: Streekstad Centraal)
Zelf geloofde ze daar eerder niet zo in, maar toen ze in het volleybal de stap maakte van speelster naar coach ontdekte ze alsnog hoe leuk ze het vond om te werken met de jeugd. En het Jan Arentsz had ze al eerder teruggevonden, vertelt Schuit in gesprek met Streekstad Centraal. “Mijn eigen kinderen gingen hier ook weer naar school. Toen viel me ook weer op: wat een fijne sfeer, wat een prettige contacten hebben we met die leraren.”
Toch werkte ze als zijinstromer eerst nog vier jaar in Den Helder. “Drie jaar geleden kwam hier een vacature. Toen zaten mijn dochters hier nog op school, allebei in hun laatste jaar. Toen ik het werd, heb ik ze gewaarschuwd: nou wel je examen halen, anders heb je mij volgend jaar als docent!” Lachend: “Dat werkte wel ja.”
Ze kreeg dus ándere kinderen voor zich om te motiveren. Schuit geeft Nederlands aan de derde en vierde klas van het vmbo, de ‘TL-klassen’ met net wat extra theoretische vakken. Leesplezier staat centraal. “Ik vind het leuk om juist vmbo’ers te helpen. Veel mensen kijken eerst naar het vwo, maar werken met je hoofd én je handen, dat is juist zó belangrijk.” (tekst gaat door onder de foto)
Kunnen sporten is een belangrijke waarde op het Jan Arentsz. (foto: Streekstad Centraal)
Een mooie bijkomstigheid van werken op het Jan Arentsz is dat ze met de fiets naar het werk kan, vanuit haar woonplaats Warmenhuizen. Nu wel op een e-bike, maar verder is het net als vroeger: “Ik fiets weer op hetzelfde paadje. Door Koedijk. Ja, daar heb ik veel herinneringen aan. Vroeger gingen we dan met z’n allen, met de ‘grote groep’, in één groot lint van Warmenhuizen naar Alkmaar.”
En dan ‘s middags thuis: hónger. Het was wel sporten, dat heen en weer fietsen elke dag. Daar kwam voor de jonge Nynke dan nog de volleybaltraining achteraan. “Ik wilde mijn huiswerk af hebben voor die training. Maar dat lukte hoor. Wij hadden geen smartphone, we hadden niet eens kabeltelevisie! Dus heel veel afleiding was er niet.”
Die is er nu voor haar leerlingen wél natuurlijk, al is het Jan Arentsz een smartphonevrije school. Met speciale ‘werkpleinuren’ waarin leerlingen met wat hulp van de docent hun opgaven al op school af kunnen maken zorgen Schuit en haar collega’s ervoor dat van huiswerk nauwelijks nog sprake is. “Die begeleiding is voor veel leerlingen echt nog wel nodig. We proberen zelfstandigheid te stimuleren, maar helpen dus ook graag. Dat is wel anders dan vroeger ja.”
Wat bleef is die goede sfeer. Het Jan Arentsz staat erom bekend, merkt ze. De school is in trek. “Het wordt wel vol in de gangen ja! Veel ouders kiezen nu voor onze school. En ja, dat heb ik dus zelf ook gedaan. Ik kwam dus tóch weer terug.” Op 3 oktober zullen veel van haar klasgenoten haar voorbeeld volgen, voor één keer weliswaar, want dan is de grote reünie ter ere van 75 jaar Jan Arentsz. Van die 75 waren er dus, in twee delen, in twee rollen, toch tien mét Nynke Schuit.
Een monument voor Indië, in Park Oosterhout: daarvoor trekt de gemeente Alkmaar 100.000 euro uit en dat laat goed zien hoe belangrijk de jaarlijkse Indiëherdenking voor Alkmaar is. Want ook in deze stad wordt de oude band met Indië gevoeld, en moet er een plek zijn om stil te staan bij de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog in Azië.
Nog maar enkele weken geleden was de Oosterhout het decor van de derde Alkmaarse Indiëherdenking. Een herdenking waar behoefte aan is, dat liet de opkomst van de afgelopen drie keren wel zien. Organisatie Stichting BersaMaju sprak al langer de wens uit dat op de plek van de herdenking een echt monument zou verrijzen.
Nu kan die organisatie zich dus gelukkig prijzen: de gemeente Alkmaar zegt toe werk te maken van dat monument – én er geld voor uit te trekken. (tekst gaat door onder de foto)
Volgens burgemeester Anja Schouten krijgt Alkmaar hiermee zijn ‘laatste ontbrekende oorlogsmonument’. (foto: Streekstad Centraal)
Aan dit plan werkt de gemeente nu dus mee. Alkmaar zal ook de eigenaar zijn van het monument. De gemeente spreekt van ‘een blijvende plek om te herdenken, elkaar te ontmoeten en verhalen door te geven’.
“Dit is fantastisch nieuws. We hebben hier samen met veel mensen jarenlang naartoe gewerkt”, reageert Stichting BersaMaju. “Onze gezamenlijke wens wordt werkelijkheid.” (tekst gaat door onder de foto)
Audrey Chin en Susan Patty van BersaMaju zetten zich in voor het monument in Alkmaar. (foto: Streekstad Centraal)
Alkmaar zal aan drie kunstenaars vragen om een schetsontwerp te maken, waaruit dan één winnend onderwerp gekozen wordt. In de loop van 2027 hoopt de gemeente dan het definitieve ontwerp te presenteren. De kunstenaar krijgt hier 100.000 euro voor, het geld voor de inrichting van de plek zelf en de activiteiten rond de opening komt uit een crowdfunding door Stichting BersaMaju.
Burgemeester Anja Schouten verklaart geraakt te zijn door de grote inzet van stichting BersaMaju. “Zij hebben zich met veel betrokkenheid hard gemaakt voor dit initiatief en daarvoor een breed draagvlak weten te creëren”, schrijft ze. “Voor mij is dit het laatste ontbrekende oorlogsmonument in Alkmaar: een prachtige en betekenisvolle toevoeging aan de plekken om stil te staan, te herdenken en elkaar te ontmoeten.”
Positief testen op alcohol én op drugs, dat is toch niet handig en dus nam de politie in de nacht van woensdag op donderdag het rijbewijs in beslag van een automobilist in Heiloo. Die bestuurder speelde zich in de kijker door tegen een boom te rijden, waarbij ook een lantaanpaal beschadigd raakte.
Dat gebeurde rond 1:30 uur ‘s nachts, op de Zeeweg in Heiloo. De politie kwam met meerdere eenheden naar de plek van het ongeval en zag daar dus aanleiding om zowel een drugstest als een alcoholtest af te nemen bij de bestuurder. Het rijbewijs van de man is toen direct ingevorderd.
De politie hield de automobilist ook aan en nam hem mee naar het politiebureau in Alkmaar voor verder onderzoek. De beschadigde auto is door een berger meegenomen. Er raakte niemand gewond.
In Heerhugowaard is een voetganger ernstig gewond geraakt bij een aanrijding. Het ongeluk gebeurde woensdagavond even voor 21:30 uur, op de Middenweg, bij de kruising met de Molenweg.
Op de kruising werd een vrouw bij het oversteken aangereden door een auto. Vanwege de ernst van de verwondingen werd groot alarm geslagen, ook een traumahelikopter is opgeroepen. Uiteindelijk wachtten de hulpdiensten de komst van de traumahelikopter niet af, het slachtoffer is met spoed naar het ziekenhuis van Alkmaar gebracht.
De politie besloot de bestuurder van de auto aan te houden. Op welke gronden de politie de aanhouding verrichte was woensdagavond nog niet duidelijk. De precieze toedracht van het ongeval is onderwerp van onderzoek.
Het bleef ook dit weekend gewoon gezellig op de kermis, zij het met aardig wat politie op de been. De vrees dat drillrappers het feest zouden verstoren met onderling geweld vereiste de aanwezigheid van de politie, maakt burgemeester Anja Schouten duidelijk in een terugblik. “Jammer dat we deze maatregelen nodig hadden.”
Gele hesjes, extra controles, fouilleren: er was toch wel wat aan de hand op de Alkmaarse kermis, merkten ook bezoekers vrijdag- en zaterdagavond op. De politie kwam in actie omdat er geluiden waren dat rivaliserende groepen op zoek waren naar een gewelddadige confrontatie en dat dus op de Alkmaarse kermis.
Het ging om ‘concrete signalen’, zegt burgemeester Schouten in een reactie op de genomen maatregelen van dit weekend. (tekst gaat door onder de foto)
Burgemeester Anja Schouten dankt politie en handhaving voor hun inzet. (foto: Streekstad Centraal)
Al vóór de kermis kwam uit overleg met omliggende gemeenten naar voren dat er bepaalde risico’s waren voor de kermis in Alkmaar. Om rottigheid te voorkomen kregen een aantal ‘individuele jongeren’ daarom te horen dat de kermis voor hen verboden terrein was. Ook tijdens de kermis kregen jongeren een gebiedsontzegging.
Maar vrijdag ging Alkmaar dus tot zwaardere maatregelen over. De Alkmaarse kermis kreeg de titel ‘veiligheidsrisicogebied’ en dat zorgde voor extra politie-inzet. Een maatregel die eerder dit jaar ook in Heerhugowaard nodig was.
Die eerste avond werden zeven jongeren gefouilleerd. Ook zaterdag was de kermis weer een veiligheidsrisicogebied en werden zo’n 35 jongeren gefouilleerd.
De controles van vrijdag leverden twee messen en een vuurwapen op, de politie hield ook iemand aan; de controles van zaterdag bleven verder zonder gevolgen. Een confrontatie tussen groepen drillrappers bleef uit. (tekst gaat door onder de foto)
Gelukkig bleef het gezellig op de Alkmaarse kermis, ook dit weekend. (foto: Streekstad Centraal)
“Het is goed dat het afgelopen weekend rustig is gebleven en dat ernstige incidenten zijn uitgebleven”, zegt burgemeester Anja Schouten na afloop van de kermis. “Tegelijkertijd vind ik het jammer dat we deze maatregelen nodig hadden.”
Voor de ‘driehoek’ van politie, Openbaar Ministerie en de gemeente Alkmaar kan dus terugkijken op een succesvol ingrijpen. “Ik ben blij dat politie, OM en handhaving zo snel en goed hebben geschakeld. Daar wil ik hen ook een groot compliment voor geven”, zegt de burgemeester.
Toch past ook een kritische noot: “Dit moet wat mij betreft geen gewoonte worden. De kermis moet een feest zijn waar iedereen zich veilig voelt, ook zonder dit soort maatregelen.”
