Auteur: Marcel Plaatsman

De kermis is weg, de scholen zijn weer begonnen: de eerste week van september betekent voor veel Alkmaarders ‘back to normal’. Maar niet voor wie voor dat ritje naar school of het werk over de Friesebrug moet. Die brug is namelijk drie dagen afgesloten voor al het verkeer. “Ik kwam er net pas achter, om eerlijk te zijn.”

Alkmaar Centraal nam een kijkje bij de brug die voor even geen brug is. Niet alleen de Friesebrug zelf, maar ook een groot deel van de omgeving is afgesloten voor het verkeer. De Bierkade, een deel van de Kanaalkade, de toeritten aan de overkant: overal houden gele borden en verkeersregelaars mensen tegen. Want niet alleen voor auto’s, maar ook voor fietsers en voetgangers is de Friesebrug afgesloten. De brug wordt geheel opnieuw geasfalteerd. (tekst gaat door onder de foto)

De aanbevolen omfietsroute is de Ringersbrug, die Overstad met de Kanaalkade verbindt. Daar is het druk. “Dit kost me zo tien minuten, een kwartier extra”, zegt een fietsster gelaten. Ze loopt met de fiets in de hand, want de Ringersbrug is een voetgangersbrug – en nu zo druk dat er van fietsen ook echt geen sprake is. “Ik was even koffiedrinken bij een vriendin…” Anderen zijn op weg naar hun werk, school of opleiding. Lang niet iedereen bleek op de hoogte van de afsluiting: “Ik dacht dat ik er met de fiets nog wel over mocht.” Niet dus.

Druk is het ook bij de ándere alternatieve route: het pontje over het Noordhollandsch Kanaal. Zeker met het zonnige weer waar de Alkmaarders deze week op worden getrakteerd is een stukje varen natuurlijk wel leuk. “Ik heb makkelijk drie keer zoveel mensen als normaal”, zegt de veerman. “Maar dat past er allemaal op hoor.” (tekst gaat door onder de foto)

Wie het pontje wel vaker neemt ziet nog een ander verschil: er wordt gevaren met een ander pontje. “De gewone ligt op de werf”, verklaart de schipper. “Maar dat staat los van die werkzaamheden hoor, dat komt toevallig samen. De capaciteit van deze is hetzelfde dus het maakt niet uit.” Zo is zelfs voor wie dagelijks het pontje neemt even alles anders. Woensdag begint het pontje extra vroeg met varen, om 7:00, zodat deze route ook tijdens de ochtendspits kan worden gebruikt.

De werkzaamheden aan de Friesebrug zijn vrijdag voorbij. Wel volgen er volgende week werkzaamheden aan de Tesselsebrug, maar die vinden ‘s nachts plaatst, dus de impact daarvan is beperkt. Dat is wel het geval als de noodzakelijke werkzaamheden aan de kruising van de Nieuwe Schermerweg met de Edisonweg / Saturnusstraat worden uitgevoerd. Op woensdag 19 september zal deze kruising afgesloten zijn.

Bath. Bergama. Darmstadt. Tata. Troyes. Voor menig Alkmaarder zijn het bekende namen, al zal niet iedereen meteen herinneren waaróm er ook al weer straten naar deze steden zijn vernoemd in onze stad. Wie het wel weet zegt: stedenbanden. Met een mooi woord: ‘jumelages’. Alkmaar werkt er hard aan: “We zijn aardig aan de weg aan het timmeren.”

De stedenbanden leven volop, in oktober is er weer een bijzonder jubileum, aankomend weekend worden de banden aangehaald in de Grote Kerk, tijdens de Open Monumentendagen. Dan is er in de Grote Kerk van alles te leren over deze stedenbanden. Het tekent de energie die de gemeente Alkmaar in de internationale verbindingen steekt. Daarvoor steekt het Alkmaars Uitwisselings Comité zijn nek uit.

Zeg stedenband, en je zegt: Alkmaar en Bath. Want daar kan niemand omheen, die stedenband is anders, hechter, ouder, bijzonderder. “Het is de oudste stedenband ter wereld, wordt er gezegd”, bevestigt Dick Jan Braaij van het Alkmaars Uitwisseling Comité. Met de Britse stad bestaat al sinds 1945 een hechte band en die wordt met veel liefde en toewijding onderhouden: “In Bath gebeurt gewoon het meest.” Daar had Alkmaar Centraal eerder dit jaar nog aandacht voor, toen in de Engelse stad een plaquette werd onthuld. (tekst gaat door onder de foto)

Een en ander wil niet zeggen dat de andere steden worden veronachtzaamd. Braaij kan honderduit vertellen over het Hongaarse Tata, een andere stad waar Alkmaar een stedenband mee onderhoudt. ‘Net als in Alkmaar zijn daar veel de molens”, legt Braaij uit. “Maar watermolens, in de riviertjes die naar het meer stromen.” Het ‘Oude Meer’, ‘Öreg-tó”, is voor Tata wat voor Alkmaar ooit de Schermer of de vele andere wateren in de buurt moeten zijn geweest. Het is voor Braaij bekend terrein: als medewerker van het Murmellius Gymnasium ging hij meermaals mee op reis naar stedenpartner Tata.

“Voor scholen, maar ook voor sportverenigingen, zijn de stedenbanden nog heel actueel”, legt Braaij uit. Veel sportverenigingen koesteren de uitwisseling als routine: “Elk jaar hebben ze wel wat.” Eventuele politieke connotaties, meningsverschillen, vooroordelen: die worden terzijde geschoven. “Wij zijn uitvoerend. We zijn er voor de mensen.” En niet voor de clichés, als het aan Braaij ligt. Altijd weer die kaasmarkt, dat is nou juist niet de bedoeling: “We proberen het een beetje uit de folkloristische sfeer te halen.”

Zaterdag 9 september geven Braaij en zijn collega’s van het Alkmaars Uitwisselings Comité meer uitleg over de Alkmaarse stedenbanden in de Grote Kerk. Daar kunnen bezoekers ook een beetje ‘op vakantie’, met informatie en persoonlijke verhalen over Bath, Bergama, Darmstadt, Tata en Troyes. In oktober zal dan nog een bijzonder jubileum worden gevierd, want de banden met Darmstadt en Troyes bestaan dan 650 jaar.