Feest bij filmtheater Cinebergen in Bergen: de tweede bioscoopzaal is af en klaar om bezoekers te ontvangen. Dat roept om een feestelijke opening, en die vond dit weekend plaats. “In dit unieke filmhuis in het Bergense bos kun je ontsnappen aan het drukke dagelijkse leven.”, vertelt voorzitter Bren Hortensius.
Het rijksmonument Zwarte Schuur waarin Cinebergen te vinden is, kent een lange en veelzijdige geschiedenis die teruggaat tot de 18e eeuw. Oorspronkelijk diende het gebouw als paardenmanege en speelde het tijdens de Slag bij Bergen in 1799 een rol als onderkomen voor Franse soldaten en zelfs als hospitaal. (tekst loopt door onder de foto)
Een trotse Bren Hortensius in de nieuwe zaal van Cinebergen. (foto: Streekstad Centraal)
In de 19e eeuw werd de schuur gebruikt als timmerwerkplaats en houtzagerij, waarna het in de jaren vijftig van de 20e eeuw dienst deed als handwerklokaal en dans- en vergaderruimte voor de Volkshogeschool. In 1996 begon een nieuwe fase, toen Filmtheater Cinebergen zijn intrek nam en uitgroeide tot de enige permanente bosbioscoop in Nederland.
Hortensius benadrukt dat de kracht van Cinebergen niet alleen ligt in de bijzondere locatie en het monumentale gebouw, maar vooral in de totale beleving. “Na een wandeling of fietstocht door landgoed ’t Oude Hof en het betreden van de zwartgeverfde schuur voel je meteen de geschiedenis van het rijksmonument in het vernieuwde theatercafé,” vertelt hij enthousiast aan Streekstad Centraal.
“In dit unieke filmhuis kun je echt even ontsnappen aan de drukte van alledag en volledig opgaan in je favoriete films,” gaat hij verder. Tijdens de werkzaamheden kwamen verrassende details tevoorschijn, zoals originele houten balken en spanten. Die zijn verwerkt in de nieuwe look van het theatercafé, dat tussen de twee filmzalen ligt. “De zichtbare filmprojector, maakt dat je hier niet zomaar een film kijkt, maar een echt bijzondere en sfeervolle ervaring beleeft,” legt Hortensius uit. (tekst loopt door onder de foto)
Het feestje werd uiteraard ook in het vernieuwde café van Cinebergen gevierd (foto: Streekstad Centraal)
De nieuwe bioscoopzaal biedt plaats aan 49 ruime blauwe stoelen, inclusief ruimte voor een rolstoel, met voldoende beenruimte en een prettige kijkhoek naar het scherm. Vanuit die stoelen krijgen bezoekers een gevarieerd programma voorgeschoteld.
Met de zaaluitbreiding is het filmaanbod van Cinebergen flink gegroeid. Het aantal wekelijkse voorstellingen is toegenomen van 20 naar 34, waardoor bezoekers meer keuze hebben. Met de opening van de tweede bioscoopzaal kan Cinebergen de rol als unieke culturele ontmoetingsplek in Bergen en omstreken verder uitbouwen.
De zon is deze zomerse dag gul met de zonnestralen over de weide rond zwembad Het Baafje in Heiloo. Aan badgasten geen gebrek. De warme dagen dragen flink bij aan de mooie bezoekerscijfers van het zwembad. De donkere faillissement-wolken die boven het zwembad hingen zijn al enige tijd verdwenen, en dit seizoen is nu al de 50.000ste bezoeker verwelkomd. “We zijn blij en opgelucht”, zo blikt Ria Jansen, bestuurslid van ‘Red het Baafje’, alvast terug op de afgelopen maanden.
Dat het verouderde zwembad deze zomer nog open is, is te danken aan de vrijwilligers van “Red het Baafje”. Zij sprongen in de bres toen de exploitant begin 2024 kopje onder ging. De opluchting van Ria is te danken aan het bericht van de gemeente dat die ook de komende twee jaar financieel meewerkt aan het openhouden van het zwembad. De eis van de gemeente was dit badseizoen minimaal 45.000 bezoekers. Dat is ruim gelukt.
“Vanaf het begin van het faillisement zijn wij als buurtbewoners meteen in actie gekomen om het zwembad van de ondergang te redden. Dus we zijn erg blij dat na al onze inspanningen het zwembad nog twee jaar open blijft”, zo vertelt Ria.
Ria Jansen van Red Het Baafje is blij en opgelucht dat er ook in 2025 weer genoeg bezoekers waren aan Het Baafje om de steun van de gemeente te behouden. (foto: Streekstad Centraal)
Ook Eddy Bakker, manager bij de nieuwe exploitant Holland Sport B.V., is optimistisch: “Zojuist keek ik naar de cijfers. Er zijn al meer bezoekers dan in het eerste seizoen. We sluiten het seizoen op 8 september, maar als er weer een hittegolf komt, plakken we er gewoon nog wat dagen aan vast.”
Bakker heeft vertrouwen in de toekomst van het zwembad. De vrijwilligers bedenken allerlei manieren om het zwembad onder de aandacht te houden en publiek te trekken. Op hun eigen Instagramaccount posten ze zelf gemonteerde filmpjes. De activiteit ‘Bommetje’ zorgde voor veel aanloop en publiciteit. Maar de vrijwilligers van “Red het Baafje” kijken vooral uit naar komende zondag. Net als vorig jaar staat Het Baafje dan in het teken van de aquathlon. (tekst gaat verder onder de foto)
‘Het Bommetje’ was een geslaagde actie die weer veel kinderen naar het Heiloëer zwembad trok. (foto: Streekstad Centraal)
Tientallen deelnemers starten in het zwembad door een flink aantal baantjes te zwemmen. Daarna kunnen ze kiezen om zeven kilometer te wandelen of hard te lopen. “De snelheid wordt getrackt, dus het wordt snel omkleden in de hiervoor geplaatste tent”, vertelt de zichtbaar enthousiaste Ria.
“Het wordt erg gezellig, want er komt een bigband en we serveren een gezamenlijke lunch. Ongeveer 50 mensen hebben zich al ingeschreven. De jongste deelnemer is 16”, vertelt Ria trots. Ze vindt het fijn dat ook jongeren het zwembad kennen en weten te vinden.
Als de laatste deelnemers aan de Aquathlon na het optreden van de big band en het Marokkaanse buffet met hun goodie bag naar huis zijn vertrokken, is het zwembad waarschijnlijk nog een week open. (tekst gaat verder onder de foto)
De horeca is opgefrist en draait grotendeels op vrijwilligers. (foto: Streekstad Centraal)
Eddy Bakker is als exploitant vooral trots op de verbeteringen met het kassasysteem. Kaarten en abonnementen kunnen alleen online worden gekocht en de strippenkaarten zijn geschrapt. De entree is niet langer via kille tourniquetten, maar via het kleurrijke en moderne restaurant, waar de bezoekers zelf hun entreekaart scannen. Dat levert een flinke kostenbesparing op.
Zelfs als het badseizoen erop zit, leunen de vrijwilligers van de stichting niet achterover. “Dan houden we met de vrijwilligers het groen bij en maken we alles schoon. Zo proberen we de exploitant te ontlasten en de kosten te drukken”, vertelt Ria. “Dan kunnen we ons weer klaarmaken voor het volgende seizoen.” Er zijn al plannen voor een crowdfunding voor een nieuwe glijbaan. “Daar is veel vraag naar.”.
De mooiste beloning voor de stichting is de hoge notering op de nationale zwembadlijst: 4,3 uit 5 punten. Plus het plezier van duizenden bezoekers die de verkoeling en het vermaak van een openluchtbad in hun eigen dorp weten te waarderen.
Terwijl de avond valt langs het Noordhollandsch Kanaal bij Koedijk, verzamelen zich duizenden toeschouwers langs het water voor de Gondelvaart Koedijk. Ook dit jaar hebben creatieve gondelbouwers hun fantasie weer de vrije loop gelaten. Zo schitterden dit jaar onder andere de ‘Miniplaybackshow’, ‘De Vergulde Koe’ en Pirates of the Caribbean.
Ook werden de bezoekers – sommigen staand langs de waterkant, anderen zittend op een klapstoelen – meegenomen in het de bevrijding van Nederland tachtig jaar geleden, de film Madagaskar en het Hans en Grietje-verhaal. Voor dat sprookje was een enorme gondel naar Koedijk gekomen waarop niet alleen het ‘snoephuis’, maar ook het huis van Hans en Grietje zelf zorgvuldig was nagebouwd. Tijdens het varen werd het sprookje even zorgvuldig nagespeeld. (tekst loopt door onder de foto)
Aan enthousiasme van het publiek langs de waterkant geen gebrek. (foto: Streekstad Centraal)
De voorbereidingen aan de gondels, veertien in totaal dit jaar, beginnen altijd rond mei, zodat ze voor de derde zaterdag van augustus – de traditionele datum van de Gondelvaart Koedijk – klaar zijn om bewonderd te kunnen worden.
Welke boot het meest bewonderingswaardig is, wordt dit jaar bepaald door een jury van de Carnavalsvereniging Zwaag. Er is een uitwisselingsprogramma met de organisatie van de Gondelvaart Koedijk, die inhoudt dat ze bij elkaars evenementen jureren.
Gezien alle varende kunstwerken die de gondelvaart dit jaar kleuren, staat de jury voor een behoorlijke karwei. “We moeten ons hier niet op verkijken”, zegt Jeroen Swierissen van Carnavalsvereniging Zwaag. “Het is een enorme klus en toch ook wel een beetje spannend.”
Naast de juryprijs is er ook altijd een publieksprijs voor de mooiste boot, en die is voor de botenbouwers minstens zo belangrijk. (tekst loopt door onder de foto)
Ook dit jaar kwam het publiek weer in grote getale naar Koedijk om de gondels te bewonderen. (foto: Streekstad Centraal)
Waar de botenbouwers vanaf mei beginnen met de voorbereidingen, is organisator Olaf Bonny al het hele jaar bezig om de gondelvaart ook dit jaar weer op touw te zetten. “Vandaag is de dag waar we allemaal naartoe leven”, vertelt hij.
Dit jaar is de Gondelvaart Koedijk net iets specialer dan andere jaren, want het Noordhollandsch Kanaal viert dit jaar haar 200e verjaardag.
Elke drie minuten razen tientallen wielrenners onder luid gejuich langs het publiek op de Middenweg in Heerhugowaard. De Tour de Waard is in volle gang. Het evenement is sinds dit jaar niet alleen meer een wielerronde, maar heeft met een uitgebreid muziekprogramma inmiddels ook veel weg van een dorpsfeest. En dat is volgens sommigen maar goed ook. “Als je niet uitkijkt, ben je een gemeente waar je alleen maar kan slapen en wonen.”
Met een scherpe blikt kijkt het publiek van de Tour de Waard op zondagochtend telkens naar de wielrenners die voorbij razen over de Middenweg. Wie fietsen er aan kop? Hoe liggen de verhoudingen in het peloton? Wie zijn de achterblijvers? Toeschouwers hebben weinig tijd om antwoorden te vinden op die vragen, want van de ene op de andere seconde verdwijnen de wielrenners alweer de bocht om. Maar een ronde is zo’n 1500 meter, dus er hoeft niet lang te gewacht te worden tot ze nog een keer voorbijkomen. (tekst loopt door onder de foto)
Aan support geen gebrek voor de gevorderde amateurs die op zondagochtend 60 km fietsten (foto: Streekstad Centraal)
Gedurende de dag staan er meerdere wedstrijden op het programma. Zondagochtend wordt afgetrapt met de Dikke Banden Race voor kinderen van 5 tot 12 jaar, even later volgt de 60 kilometerwedstrijd voor gevorderde amateurs (1e klasse). Ook op het programma staat uiteraard de G-koers, voor onder meer de mindervalide cliënten van Esdegé-Reigersdaal. Later in de middag sluiten de profs de Tour de Waard af.
Al tijdens de 60 kilometerwedstrijd voor de gevorderde amateurs zit de sfeer er goed in. Wanneer de renners door het start- en finishgebied rijden, zijn ze zich verzekerd van de nodige aanmoedigingen. Sommige zijn voor een specifieke renner, andere zijn van algemene aard. (tekst loopt door onder de foto)
Wanneer de renners het start- en finishgebied naderden, wordt de weg vakkundig afgezet. (foto: Streekstad Centraal)
De Tour de Waard is jaarlijks een hoogtepunt op de evenementenkalender van Dijk en Waard. Maar veel concurrentie heeft het niet: grote evenementen in Dijk en Waard zijn schaars. Er was de organisatie er dit jaar daarom veel aan gelegen om een spectaculaire Tour de Waard te organiseren.
“Dit evenement is ontzettend belangrijk voor onze gemeente”, stelt sportwethouder John Does, die de renners elke paar minuten trots voorbij ziet fietsen. “Het verbindt de mensen hier. Daarom is het zo belangrijk om dit evenement levend te houden. Want als je niet uitkijkt, word je een gemeente waar je alleen maar kan slapen en wonen, maar waar voor de rest niets te doen is.” (tekst loopt door onder de foto)
Al 18 jaar zit Marc van Vliet in het bestuur van de Tour de Waard (foto: Streekstad Centraal)
Organisator Marc van Vliet kan zich daar in vinden en is ook van mening dat het evenement een belangrijke rol speelt in de regio. “Er komen niet alleen inwoners uit de regio, maar ik zie ook veel oud-inwoners en sportliefhebbers die van verder komen. Dat er zo’n breed publiek komt, zorgt ervoor dat het evenement een hele verbindende werking heeft. Dat doet mij heel erg goed als organisator zijnde”, zegt hij.
Dat de Tour de Waard een vaste waarde is op de evenementenkalender van Heerhugowaard – alleen corona wist de doorgang van de wielerronde verhinderen -, is volgens Marc vooral te danken aan de vele trouwe sponsors. “Dat is veruit onze grootste inkomstenbron. Zonder sponsors geen Tour de Waard.” En dat zullen de bezoekers ook weten. Wanneer de wielrenners even niet langs het start- en finishgebied rijden, schallen de reclamespotjes van de sponsors regelmatig door de speakers. Heel charmant is het niet, maar het onderstreept hoe afhankelijk de wielerronde is van sponsors. (tekst loopt door onder de foto)
Stilte voor de storm bij het podium van Tour de Waard Live (foto: Streekstad Centraal)
Nieuw dit jaar is de Tour de Waard Live, het muziekevenement dat nu gekoppeld is aan de wielerronde. Bar/Dancing Marlène, De Heeren en voormalig Marlène-eigenaar Ad Molenaar sloegen de handen in elkaar en organiseren samen dit jaar voor het eerst de Tour de Waard Live, waarbij van 12.00 uur tot middernacht Nederlandse volkszangers, waaronder Yves Berendse en Sven Versteeg, het publiek muzikaal vermaken.
Met de komst van het muzikale Tour de Waard Live is Marc niet bang dat het sportieve aspect van het evenement ondersneeuwt, hij is juist blij met hun komst. “We hebben elkaar nodig. De artiesten geven de wielerronde een boost, en andersom. Met de muziek erbij begint het echt een dorpsfeest te worden. Dat is fantastisch om te zien.”
Het is zaterdagavond. Bergen is het toneel voor een sportieve strijd. Een strijd waarbij het draait om pure snelheid en behendigheid: het NK Beddenrace. De West-Friese sport wint aan terrein. In 2024 liepen dertien koppels de race, dit jaar waren het er 20. En dan klinkt het startschot van wat een spectaculaire race zou worden over het 550 meter tellende parcours in hartje Bergen.
Maar ook voorafgaand aan de race hangt er al een energieke sfeer in het centrum van Bergen. De racers bereiden zichzelf en hun bedden voor op de strijd, opgezweept door de muziek die vrolijk uit de speakers klinkt. “Vijftien jaar geleden deed ik voor de eerste keer mee in Langedijk, als jeugdlid”, vertelt de 24-jarige Noelle Duijn, die samen met haar zus Joyce een dameskoppel vormt. Ze beaamt dat het een zware sport is: “Je bent eigenlijk constant aan het sprinten en hebt maar heel kort rust tijdens de wissel.” (tekst loopt door onder de foto)
De spanning stijgt, de start komt dichterbij en de bedden worden klaargemaakt voor de strijd. (foto: Streekstad Centraal)
Veruit de twee jongste deelnemers zijn Thomas van der Voort en Iggy Engeringh. De 15-jarige Thomas doet toch al voor de vierde keer mee en schat zijn kansen als redelijk in: “We doen met de heren mee, dus we gaan zeker wel voor de top 7”, zo laat hij Streekstad Centraal vol vertrouwen weten.
Ondertussen vormt zich langs het parcours een haag aan toeschouwers en ook de horeca langs het parcours wordt het steeds gezelliger. Voor kunstgalerij Het Wapen van Bergen heeft zich inmiddels een enthousiaste groep buurtbewoners verzameld om de race vanaf een zelf geïmproviseerd terras gade te slaan. “We maken er iets gezelligs van, met een drankje en lichtjes buiten.” (tekst loopt door onder de foto)
De strijd van het NK Beddenrace is losgebarsten en in volle gang in de straten van Bergen. (foto: Hans Brouwers)
Aan support ontbrak het de racers dan ook niet. Familie, vrienden en kennissen waren massaal op de been om hun favoriet aan te moedigen. Onder de kenners worden vooraf al voorspellingen gedaan over het verloop van de wedstrijd: “Ik denk dat Luke Spaans en Ramon Wagenaar winnen onder de heren, op nummer twee Klaas en Rob, nummer drie Freek samen met Martijn.”
En dan barst de strijd los, 50 minuten topsport door de straten van Bergen. De commentator heeft nauwelijks tijd om alle duo’s te benoemen terwijl ze voorbijvliegen. Halverwege de wedstrijd lopen Ramon Wagenaar en Luke Spaans uit op de concurrentie, een gat dat alleen maar groter wordt. (de tekst loopt door onder de foto)
De strijd is gestreden, de winnaars van het NK Beddenrace in Bergen zijn bekend. (foto: Streekstad Centraal)
Met een ongekende snelheid pakken de titelverdedigers – wederom – de beker in Bergen. Kersverse winnaar Ramon Wagenaar staat nog bij te komen, maar blikt toch meteen vooruit: “Over twee weken hebben we de race in Langedijk en die duurt tweeënhalf uur, dus we moeten wel nog een beetje bijtrainen.”
De eerste plek voor de gemengde koppels ging naar Giel Stoop en Madelon van Diepen en bij de dames pakten Imke en Ingena Glas de overwinning. Op 30 augustus wordt het beddenraceseizoen afgesloten met de grote beddenrace in Langedijk. (hoofdfoto: Hans Brouwers)
In veel wijken zouden de buurtapps ontploffen, maar in het Alkmaarse Oud-Overdie haalden de meeste buurtbewoners hun schouders op nadat er zondagnacht een auto in de fik vloog en uitbrandde op het P.A. de Langeplein. “Het hoort er een beetje bij hier”, zegt er een terwijl de brandlucht nog rond het auto hangt.
Een buurtbewoonster zet haar parasol neer in de voortuin als ze nog een blik werpt op de uitgebrande Mercedes. Ze woont tegenover de plek waar de auto in de fik vloog, maar kreeg niks mee. “Ik ben er gewoon doorheen geslapen, geen idee hoe.”
Toen ze de volgende ochtend wakker werd en hoogte kreeg van wat er zich die nacht had afgespeeld, schrok ze niet. “Nee hoor. We hebben al genoeg meegemaakt in deze buurt. Ik ben al lang blij dat het geen aanslag op een huis is. Dat is toch wel een stuk beangstigender.”
Het is niet de eerste keer dat er een auto in de fik is gevlogen in Oud-Overdie. In januari nog ging er in de buurt een auto volledig in vlammen op. Een aantal buurtbewoners die even verderop op het P.A. de Langeplein in het zonnetje zijn neergeploft, weet er alles van. “Het is een heel rustig buurtje”, zegt een vrouw sarcastisch. “Het is Oud-Overdie, dat hoort er wel een beetje bij hier. Het is nou eenmaal een volksbuurtje”, zegt een ander tegen NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal.
Onder de indruk van wat er is gebeurd zijn de buurtbewoners allerminst. “Ik schrik er meer van dat ik er niet eens wakker van ben geworden”, zegt een van hen. “Stel je voor dat ik er doorheen slaap als het hier voor de deur gebeurt en ik mijn kinderen niet kan redden…”
Ze denken te weten van wie de afgebrande Mercedes is, maar willen niet te veel speculeren. “Daar bemoeien we ons niet mee. Ik wil hier rustig blijven wonen.”(tekst loopt door onder de foto)
De brandweer kwam adequaat in actie zondagnacht, maar kon niet voorkomen dat de auto afbrandde (foto: RVP Media)
Twee andere buurtbewoonsters zit de schrik er iets meer in. “Ik schrok wakker van een knal”, zegt een vrouw die met een andere buurtbewoonster in haar deuropening tegenover de uitgebrande auto afgelopen zondagnacht nabespreekt.
“Ik dacht: ‘Er zal wel iemand jarig zijn en vuurwerk aan het afsteken zijn’. Maar ik ging toch even kijken en toen zag ik opeens die auto affikken. Gelukkig was de brandweer er snel bij. Het was wel heftig.”
Het politieonderzoek naar de brand is nog bezig. Brandstichting sluit de politie niet uit. “De forensische opsporing doet vandaag onderzoek en er wordt ook buurtonderzoek gedaan om de oorzaak te achterhalen”, zegt een woordvoerder.
Hoewel de auto naast een elektrische laadpaal stond, lijkt de laadpaal niets met de brand te maken te hebben. “Het lijkt te gaan om een benzineauto.”
In Jongerencentrum Kompleks staat vrijdag 19 en zaterdag 20 september Popmania op het programma. Popmania is een van de oudste muziekwedstrijden van Noord-Holland en wordt al sinds 1998 in Heerhugowaard gehouden.
De line-up bestaat uit opkomend, lokaal talent dat hoopt Popmania te gebruiken als springplank naar de top. De deelnemers zullen het tegen elkaar opnemen voor de felbegeerde Popmania trofee.
Bezoekers kunnen rekenen op dampende rockshows, frisse popsongs en meeslepende singer-songwriters, tot in de late uurtjes. Iedere band wordt door een 5-koppige jury beoordeeld op instrumentbeheersing, originaliteit, presentatie, uitstraling en muzikaliteit.
Popmania vindt plaats van 20:00 tot 01:00 uur. Het volledige tijdschema en alle deelnemers zijn te vinden op de website van Kompleks. Tickets zijn beschikbaar voor 4 euro.
Terwijl Alkmaar de afgelopen jaren festivals verloor, maakt één bekende naam juist een comeback: Popweekend Alkmaar keert volgende maand na negen jaar afwezigheid terug en het moet een spetterende rentree worden. Met een vernieuwde ‘brand’ en bekende artiesten hoopt de organisatie een prominente plek te gaan innemen in het Alkmaarse festivallandschap. Maar de weg naar die plek zal lang zijn en hoge kosten met zich meebrengen.
Jeffrey van Dok was behoorlijk gefrustreerd, nadat zelfbenoemd nachtburgemeester Robbert Jan Wille eerder dit jaar zei dat hij “nog niet eens vijf festivals” kan noemen die in de buurt plaatsvinden. “Dan heeft hij gewoon gewoon niet goed in de festivalagenda gekeken”, zegt de medeorganisator van het Popweekend Alkmaar.
Hoewel er meer dan vijf festivals per seizoen in de regio plaatsvinden, is de uitspraak van Wille niet zomaar uit de lucht gegrepen: het festivalaanbod in de regio wordt steeds kariger. Indian Summer, jarenlang een zeer gewaardeerd en toegankelijk festival bij het Geestmerambacht, stopte er na het afgelopen jaar voorlopig mee. Elrow Town hield er na 2023 mee op in Alkmaar. De voornaamste reden waarom festivals vertrekken of ophouden te bestaan: hoge kosten. (tekst loopt door onder de foto)
Jarenlang was het Indian Summer Festival één groot feest waar jaarlijks tienduizenden mensen op af kwamen
Jeffrey weet er inmiddels alles van. “De kosten zijn behoorlijk. De artiesten zijn natuurlijk duur. Maar het podium, licht en geluid zijn ook ontzettend duur. Met die enorme kosten is het een enorme klus om een goed festival te organiseren.”
Toch waagt de organisatie van Popweekend Alkmaar de sprong met (opnieuw) een festival. Vijftien jaar lang was het muziekfestival vaste prik, totdat een geschil tussen de beheerders van het Waagplein en de Platte Stenenbrug, de twee locaties waar het festival werd georganiseerd, het einde betekende. Althans, een voorlopig einde dus.
Want nadat het festival de afgelopen negen jaar naar Bergen uitweek, – een “tussenfase” noemt Jeffey het – maakt het dit jaar zijn rentree in Alkmaar. En die rentree wordt een groot spektakel, verzekert Jeffrey. “We dachten: als we het doen, moeten we het goed doen.” (tekst loopt door onder de foto)
Jeffrey zit in de organisatie, maar drummen kan hij ook. (foto: aangeleverd)
De naam blijft behouden en het festival borduurt voort op het fundament van de eerste vijftien jaar in Alkmaar. “Maar onze ‘brand’, ons imago, daar zijn we nu heel hard mee aan het werk. Die wordt pakkender. We willen dat mensen ons festival nog lang herinneren, dat ons merk direct opvalt en geassocieerd wordt met een gaaf festival.”
Naast campagne voeren wil Popweekend Alkmaar dat doen door, meer dan tijdens de eerdere jaren in Alkmaar, acts van landelijk bekende artiesten te combineren met die van lokale talenten. “We hebben op zaterdag een main stage en een local heroes stage, waar om en om op wordt gespeeld. Daarmee hopen we niet alleen de bezoekers een divers popaanbod te bieden, maar ook het lokale talent een kans bieden om op te vallen”, zegt Jeffrey. Tussendoor spelen er ook nog tribute bands nummers van onder andere ABBA.
Het lokale talent aantrekken gaat relatief makkelijk, maar het aantrekken van landelijk bekende artiesten heeft meer voeten in de grond, vertelt Jeffrey. Toch is het gelukt om drie bekende namen aan te trekken: Emma Heesters, Alain Clark en de Alkmaarse Jada Borsato prijken al op de website van het festival. Die laatste wordt, “als ze zich goed blijft doorontwikkelen”, misschien wel het gezicht van het festival de komende jaren, vertelt Jeffrey aan Streekstad Centraal. (tekst loopt door onder de foto)
Alain Clark, Emma Heesters en de Alkmaarse Jada Borsato zijn de bekende namen die op het Poppodium Alkmaar verschijnen in september (foto: aangeleverd)
Het festival draait vooral om de zaterdag, maar ook voor de zondag heeft de organisatie plannen. Een kidsdag met waterpret, een springkussen en oudhollandse spelletjes vult dan de agenda.
Het Popweekend zal sowieso de komende vijf jaar plaatsvinden in Alkmaar. En daarvan is dit jaar misschien wel de belangrijkste voor de organisatie. “We zien de editie in september nog voornamelijk als een startup, en die is heel belangrijk. Het eerste jaar moeten we zien door te komen, maar we moeten ook direct indruk maken. Daarna moeten we ons merk gaan verder gaan opbouwen en ons verder gaan doorontwikkelen als festival. Indian Summer was ook niet vanaf het eerste jaar een succes, dat duurt een paar jaar.”
Bij hun rentree in Alkmaar in het eerste weekend van september willen de organisatoren direct grote indruk maken. “De opening wordt een kippenvelmoment”, zegt Jeffrey. Hij wil er nog niet al te veel over loslaten. “Maar het wordt een moment dat mensen zich nog lang gaan herinneren”, verzekert hij. (tekst loopt door onder de foto)
De rentree van het poppodium wordt een groot spektakel, verzekert Jeffrey (foto: NH Nieuws/Setvexy)
Popweekend Alkmaar heeft als doel dit jaar 1.500 tot 2.000 kaarten te verkopen. Daarna wil het doorgroeien naar 5.000, 7.000 en vervolgens 10.000 bezoekers. “Alkmaar verdient goede festivals. Hopelijk kunnen we flink bijdragen aan het festivalaanbod”, vertelt Jeffrey.
Het Popweekend Alkmaar vindt plaats op zaterdag 6 en zondag 7 september op het evenemententerrein aan de Olympiaweg. Eigenlijk zou het festival op 7 juni plaatsvinden, maar door de drukte die Kaeskoppenstad en de traditionele zaterdagmarkt veroorzaken, moest het Popweekend gedwongen verschuiven naar september.
Hoewel de afschuw groot is bij velen nadat het kersverse regenboogzebrapad in Limmen werd beklad, is er ook support voor de actie. En die komt uit een onverwachte hoek: het Castricumse gemeenteraadslid Ralph Castricum, zelf homoseksueel, noemt de bekladding op social media zelfs een “geweldige actie”.
Het regenboogzebrapad in Limmen lag er pas net toen het vorige week werd beklad. Het Castricumse gemeentebestuur keurde de bekladdingen direct af, en noemde ze ‘heel triest’ omdat het regenboogzebrapad ‘de boodschap om tolerant te zijn naar elkaar en om respectvol met elkaar om te gaan uitstraalt’. Maar achter die verklaring staat gemeenteraadslid Ralph Castricum (Forza!) geenszins.
“Hoewel ik uiteraard tegen het vernielen van gemeentelijke eigendommen ben, vind ik deze actie geweldig. Als homo heb ik trouwens als enige recht van spreken op dit onderwerp”, schrijft hij op Instagram in een reactie onder een bericht van burgemeester Ben Tap waarin hij zijn ongenoegen uit over de bekladdingen. (Tekst loopt door onder de foto)
Het bekladde zebrapad in Limmen, dat zelfs nog officieel in gebruik moet worden genomen.
Het is opvallend dat juist Ralph Castricum deze uitspraak doet. Naast dat hij homoseksueel is, diende hij in 2016 een motie in om een regenboogzebrapad in Castricum aan te leggen.
Maar inmiddels heeft hij een enorme draai gemaakt in zijn standpunt over regenboogzebrapaden. Toen hij negen jaar geleden pleitte voor een regenboogzebrapad in Castricum stond het nog symbool ‘voor homo’s en lesbiennes’, verklaarde hij eerder tijdens een gemeenteraadsvergadering.
“Maar inmiddels is het regenboogzebrapad gekaapt door links, woke-denkend Nederland, dat voor elke letter in het alfabet een hokje heeft bedacht.” Volgens Ralph Castricum is Limmen meer dan Castricum een ´conservatieve dorpskern´. Daarom heeft de gemeente met het nieuwe regenboogzebrapad “sommige mensen tegen zich in het harnas gejaagd”, zegt hij tegen Nieuws uit Castricum. Hij vindt het bezwaarlijk dat het regenboogzebrapad is aangelegd zonder dat de gemeenteraad erover heeft gestemd.
Ralph Castricum is sinds 2014 raadslid bij Forza! en sinds 2018 is hij lijsttrekker van de partij die nu twee zetels heeft in de gemeenteraad. Daarnaast is hij ambassadeur bij Stichting de Rode Leeuw, die de positie van homoseksuelen, lesbiennes en biseksuelen versterken door een ‘krachtige en vernieuwende vertegenwoordiging te bieden´.
Op vragen van Streekstad Centraal over zijn uitspraken wil hij niet reageren. (foto: website Forza!)
Afgelopen weekend sloeg het noodlot toe voor het timmerdorp in de Rekerhout in Alkmaar: de helft van de pallets, bijna 200, die gebruikt zouden worden voor het timmerdorp brandde af, twee dagen voor de start. In de naarstige zoektocht naar nieuwe pallets werd de organisatie overspoeld met helpende handen, waardoor het timmerdorp maandag gewoon van start kon gaan. “We hebben onze emoties snel opzij geschoven en zijn direct in oplossingen gaan denken.”
Organisator Lars sliep vrijdag met twee collega’s in het gebouw bij het gebouw naast het terrein van het timmerdorp. Om kwart over twee werd hij wakker. Niet van de brand zelf, maar van een brandweerwagen die in volle vaart het terrein op reed, vertelt hij. “Toen ik het raam opendeed, zag ik de vlammen tot boven de bomen uitkomen. Het stond echt flink in de fik.” (tekst loopt door onder de foto)
Binnen no-time ging de helft van de voor het timmerdorp bedoelde pallets op in vlammen. (foto: aangeleverd)
Het is volgens Lars aan een nachtelijke voorbijganger te danken dat de schade beperkt bleef tot de helft van de pallets. “Gelukkig fietste er iemand voorbij die de vlammen zag en snel de brandweer kon waarschuwen. Anders waren alle pallets en misschien ook wel de bomen en zelfs ons gebouw helemaal in de fik gevlogen.” De brandweer kon de schade enigszins beperken, maar kon niet voorkomen dat de helft van de pallets die het timmerdorp zou gebruiken volledig verwoest werd en het timmerdorp met een probleem kwam te zitten.
“Dat was natuurlijk wel even schrikken”, vertelt Lars. Zonder hout immers geen timmerdorp. Maar emoties schoven de organisatoren snel ter zijde, want ze wisten: er moeten snel nieuwe pallets worden gevonden. In de naarstige zoektocht naar nieuwe pallets plaatste de organisatie een oproep op social media. Met succes.
“We kregen ontzettend veel reacties van ondernemers, buurtbewoners en andere timmerdorpen die ons nieuwe pallets aanboden. Daar zijn we enorm dankbaar voor.” Uiteindelijk leverde het timmerdorp in Heiloo tweehonderd pallets, die maandagochtend, vlak voor de start, op het terrein arriveerden. (tekst loopt door onder de foto)
Sommige pallets zijn een beetje beschadigd door de brand, maar kunnen gewoon nog worden gebruikt, laat Lyze zien. (foto: Streekstad Centraal)
En daar zijn de deelnemende kinderen maar al te blij mee. “Het is wel een opluchting dat het gewoon door kan gaan”, vertelt Lyze, die met vijf andere timmerfanaten aan een discotheek in spookhuisthema werkt. “Toen ik zaterdagochtend hoorde dat de helft van de pallets was afgebrand, was ik wel even bang dat het niet door zou kunnen gaan. Maar gelukkig kunnen we gewoon lekker timmeren.”
Sommige pallets zijn niet volledig verwoest door de brand, zag Lyze vanochtend. “De organisatie wilde ze niet gebruiken, maar je kan sommige gewoon nog prima gebruiken hoor”, vertelt ze terwijl ze met een door de brand toegetakelde palet het volgende muurtje van haar bouwwerk neerzet. “Er is al genoeg hout verwoest, dus ik wil al het hout dat we hebben nu ook echt gebruiken, ook al heeft het wat brandschade.”
Ook haar bouwpartner Tuur is opgelucht dat het timmerdorp gewoon door kan gaan. “Het was wel even schrikken toen ik hoorde van de brand. Wie doet nou zoiets? En waarom? Het is toch gewoon triest?” “En ook nog eens zonde van de natuur”, vult Lyze aan. (tekst loopt door onder de foto)
Veel takken van de boom zijn zwartgeblakerd door de brand (foto: Streekstad Centraal)
Twee dagen na de brand ziet Lars ook wel de humoristische kant van de brand in. “Het thema dit jaar is ‘spookachtig’, dus in die zin heeft de brand bijgedragen aan het decor”, zegt Lars lachend terwijl hij wijst naar de zwartgeblakerde takken in de boom en de pikzwarte grond waarop de nieuwe pallets liggen.
Hoe de brand is ontstaan, is nog onduidelijk. “We doen onderzoek naar brandstichting, maar we hebben nog geen aanwijzingen daarop kunnen vinden”, zegt een politiewoordvoerder. “We zijn nu op zoek naar camerabeelden uit de omgeving en hopen dat er zich mensen bij ons melden die meer hebben gezien”. Naar aanleiding van de brand gaat de politie extra surveilleren in de Rekerhout.
Lars heeft zijn conclusies inmiddels al wel getrokken. “Dit is natuurlijk aangestoken. Het vliegt toch niet zomaar in de fik? Gelukkig is het bij ons voor dit weekend niet eerder gebeurd, maar er worden in de Rekerhout wel vaker brandjes gesticht.”
