Dijk en Waard bestaat nog maar een paar jaar. De fusie tussen Heerhugowaard en Langedijk moest zorgen voor een sterker bestuur: groter, slagvaardiger en beter in staat om moeilijke keuzes te maken. Met het eerste college van DOP, Lokaal Dijk en Waard, Senioren Dijk en Waard en de VVD leek er een stabiele meerderheid te zijn om dat vorm te geven. Maar dat college viel eind 2022.
Daarna werd een nieuwe coalitie gevormd met DOP, Lokaal Dijk en Waard, Senioren Dijk en Waard, GroenLinks, PvdA en ChristenUnie. In het nieuwe coalitieakkoord “Thuis in Dijk en Waard” blijft de algemene koers grotendeels hetzelfde: een stabiel bestuur dat stap voor stap werkt aan verbetering van de gemeente. (tekst gaat verder onder de foto)
Aan het einde van de bestuursperiode oogt het bestuur rustig. Grote bestuurlijke crises zijn uitgebleven en de coalitie blijft overeind. Maar achter die rust schuilt ook een andere vraag: worden er eigenlijk wel duidelijke keuzes gemaakt?
Wat opvalt is dat het bestuur vaak kiest voor de middenweg. Op vrijwel elk dossier – wonen, zorg, mobiliteit, duurzaamheid – wordt vooruitgang beloofd. Meer woningen, betere zorg, betere bereikbaarheid, een duurzamere gemeente. In het coalitieakkoord is daar voor vrijwel ieder onderwerp wel een paragraaf voor te vinden. De richting is duidelijk: vooruit, verbeteren en investeren. (tekst gaat door onder de foto)
Maar richting is iets anders dan keuzes. Veel plannen zijn bewust ruim geformuleerd. Er wordt gesproken over “balans”, “overleg” en “stap voor stap”. Dat klinkt redelijk, maar het maakt beleid ook minder scherp. Veel besluiten worden vaak eerst onderzocht of verder uitgewerkt voordat er echt knopen worden doorgehakt.
In het tweede coalitieakkoord zie je wel een iets andere nadruk. Partijen als GroenLinks, PvdA en ChristenUnie leggen meer nadruk op samenwerking met inwoners, transparantie en participatie. Bestuur moet volgens hen dichter bij inwoners staan en meer samen met de samenleving worden vormgegeven.
Tegelijkertijd blijft ook in dit akkoord de bestuursstijl vooral gericht op stabiliteit en consensus. Dat betekent dat bij politieke verschillen vaak wordt gezocht naar compromissen. (tekst gaat door onder de foto)
Het resultaat is een bestuur zonder grote ruzies. Senioren Dijk en Waard legt de nadruk op zorg en ondersteuning. DOP benadrukt leefbaarheid en groen. Lokaal Dijk en Waard richt zich op praktische oplossingen en lokale invloed. GroenLinks, PvdA en ChristenUnie brengen daarnaast meer aandacht voor duurzaamheid, participatie en sociale thema’s, zoals het betrekken van inwoners bij plannen en meer aandacht voor welvaart.
Wanneer die ideeën botsen, wordt zelden één duidelijke richting gekozen. Meestal ontstaat een middenweg waar alle partijen mee kunnen leven. Dat houdt de coalitie bij elkaar, maar maakt het beleid soms minder uitgesproken. Voor inwoners is dat soms lastig te volgen. In verkiezingstijd klinken plannen vaak duidelijk, maar zodra het bestuur begint worden die plannen vaak zachter. Belofte wordt intentie. Richting wordt overleg.
Dijk en Waard staat er bestuurlijk niet slecht voor. Er wordt gekozen voor rust. Geen harde koers, maar kleine stappen. De vraag is alleen hoe lang dat werkt. Want hoe groter de problemen worden, hoe moeilijker het wordt om iedereen tevreden te houden. En dan komt er een moment waarop een gemeente toch moet kiezen.