Twaalf musea in Noord-Holland Noord gaan de komende jaren vaker en meer samenwerken. Ze krijgen daar € 1,2 miljoen subsidie voor uit de Regio Deal Noord-Holland Noord. Met dat geld willen de musea samen zorgen voor betere lessen voor scholen, meer activiteiten voor inwoners en een sterker en duurzamer aanbod.
Voor mensen in de regio Alkmaar betekent dit vooral: meer te zien en meer te doen in de musea, een makkelijker en herkenbaarder aanbod én meer aandacht voor verhalen uit de eigen streek.
Het project heet ‘Verbonden in Verscheidenheid’ en loopt van 2026 tot en met 2029. De musea gaan samenwerken op onderwerpen die nu steeds belangrijker worden, zoals educatie, inclusie, duurzaamheid en digitalisering. Ook willen ze samen beter zichtbaar worden, zodat inwoners én bezoekers sneller weten wat er allemaal te beleven is in de regio. (tekst gaat verder onder de foto)
Het Huis van Hilde in Castricum is een van de musea die subsidie heeft gekregen vanuit de Regiodeal Noord-Holland Noord. (foto: Streekstad Centraal)
Volgens de musea is dat hard nodig. “Middelgrote musea hebben vaak weinig tijd en geld om alles alleen te vernieuwen,” zeggen de initiatiefnemers. “Door de krachten te bundelen kunnen we veel meer betekenen voor het publiek.”
Voor inwoners van Alkmaar en omliggende plaatsen levert dat straks verschillende voordelen op. Denk aan nieuwe programma’s voor basisscholen en middelbare scholen, meer leuke en leerzame activiteiten voor gezinnen, en tentoonstellingen die beter aansluiten bij verschillende doelgroepen.
Ook wordt gewerkt aan musea die toegankelijker zijn, bijvoorbeeld voor mensen die minder makkelijk binnenkomen of zich niet altijd aangesproken voelen. “We willen dat iedereen zich welkom voelt en iets van zichzelf kan herkennen in de verhalen die we vertellen,” klinkt het vanuit het project. (tekst gaat verder onder de foto)
Museum Broekerveiling in Broek op Langedijk is een van de musea die meedoen aan de samenwerking. (foto: aangeleverdl)
Daarnaast gaat een deel van het geld naar verduurzaming, zoals slimmer omgaan met energie en materialen. Ook wordt ingezet op digitalisering, waardoor informatie beter gedeeld kan worden en bezoekers meer online kunnen ontdekken. “Musea zijn niet alleen plekken om te kijken, maar ook om te leren, elkaar te ontmoeten en trots te zijn op de regio,” zeggen de musea. “Dat willen we de komende jaren samen versterken.”
Het project wordt getrokken door Museum BroekerVeiling en Huis van Hilde, samen met de andere musea. De groep bestaat uit: Museum BroekerVeiling, Stedelijk Museum Alkmaar, Huis van Hilde, Museum Kranenburg, Zaans Museum, Museum Fort Kijkduin, Stichting Texels Museum, Museum van de Twintigste Eeuw, Bakkerijmuseum Medemblik, Oorlogsmuseum Medemblik, Museumstoomtram en Westfries Museum.
Het Stedelijk Museum Alkmaar is ook aangesloten bij de nieuwe samenwerking. (foto: Streekstad Centraal)
De musea hopen dat de samenwerking niet stopt na 2029. Het plan is om nu al afspraken en manieren van samenwerken te bouwen die blijven bestaan. “We willen iets neerzetten dat langer meegaat dan deze subsidieperiode,” is het idee. “Zodat inwoners van Noord-Holland Noord er ook daarna profijt van hebben.”
Filmhuis Alkmaar heeft 2025 afgesloten met een recordaantal van ruim 153.500 bezoekers. Dat is een stijging van 8,6 procent ten opzichte van een jaar eerder en het hoogste aantal sinds de opening in 2016. Daarmee was het filmhuis afgelopen jaar de culturele instelling met de meeste bezoekers in Alkmaar.
De best bezochte films waren The Salt Path, Voor de Meisjes, Babygirl, The North en The Roses. Ook Alkmaar op Film, gemaakt ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van de Historische Vereniging Alkmaar, trok veel publiek en is de komende tijd nog te zien.
Volgens het filmhuis is de groei te danken aan zowel het reguliere filmaanbod als de speciale programma’s. In 2025 organiseerde Filmhuis Alkmaar onder meer festivals, themamaanden, buitenvertoningen en samenwerkingen met lokale organisaties. Ook waren er filmavonden voor jongeren, kinderfestivals in de schoolvakanties en documentaires met inleidingen.
Voor de eerste maanden van 2026 staan al nieuwe films gepland, waaronder Hamnet, Blue Moon, No Other Choice en Wuthering Heights. Filmhuis Alkmaar is het hele jaar door geopend en draait met een klein vast team en ruim 160 vrijwilligers.
Winterkaravaan biedt jonge, talentvolle theatermakers alweer tien jaar lang een podium voor locatietheater volgens een maatschappelijk thema. Stichting Karavaan heeft nu met dit jaarlijkse project de Cultuurprijs 2025 gewonnen. De prijs en de bijbehorende symbolische cheque zijn maandag uitgereikt tijdens de jubileumeditie van Winterkaravaan in Noordeinde.
Terwijl het aantal mogelijkheden voor jong talent krimpt, biedt Karavaan met Winterkaravaan alweer tien jaar lang een belangrijke springplank. Een springplank waar tot nu toe 108 makers en spelers profijt van hebben gehad. En het mooie is dat ze vrijwel allemaal nog steeds succesvol actief zijn de theatersector.
Jaarlijks kunnen jonge makers zich aanmelden voor Winterkaravaan en dan maakt de stichting een selectie. Deze groep krijgt intensieve begeleiding op artistiek, zakelijk, productioneel en technisch vlak, aangevuld met coaching door een externe professional uit het werkveld. Eén van de makers krijgt bovendien de kans om zijn of haar voorstelling door te ontwikkelen voor eerstvolgende Karavaan Festival. (tekst gaat verder onder de foto)
Winterkaravaan betekent genieten van verassende voorstellingen, onder het genot van winters eten en drinken. (foto: Karavaan)
De Culturele Prijs Noord-Holland van het Cultuurfonds is een onderscheiding voor mensen en organisaties die zich op bijzondere wijze hebben ingezet voor kunst en cultuur in de provincie. De prijs, die sinds 1990 jaarlijks wordt toegekend, is bedoeld als erkenning én als steuntje in de rug. De prijs bestaat namelijk niet alleen uit een bijzonder kunstobject, maar ook 15.000 euro om te investeren in behoud of verdere ontwikkeling van initiatieven.
“Deze Culturele Prijs is zowel een erkenning van de grote kwaliteit van de theatervoorstellingen als ook voor het signalerende en koesterende vermogen van Karavaan voor talent”, aldus Arthur van Dijk, commissaris van de Koning Noord-Holland en voorzitter van het Cultuurfonds Noord-Holland. “Het is een blijk van grote waardering voor de artistieke en maatschappelijke waarde van het werk van Karavaan en de unieke positie die zij innemen in het culturele veld.”
Dit jaar biedt Winterkaravaan drie voorstellingen , traditioneel met winters eten en drinken aan lange tafels. Glühwein kan daarbij niet ontbreken. Het thema is dit jaar Uit de Maat. Isabel Schoonbeek presenteert ‘Flatland’, Joshua Polvliet, Maartje Braakman en Mees Markus brengen ‘Onze Grond’ en Alexandra Loembé speelt ‘Met de stroming mee’. Er zijn nog kaarten te koop via karavaan.nl. (foto: Esther van Putten Fotografie)
Zondagavond staan Kees en Jacqueline Kuiper uit Alkmaar met hun vrienden Jeroen en Roos Vink bij de garderobe van Podium Victorie om hun jassen in te leveren. Daar onthult zich hun uitgaanstenue van de avond. Met veel enthousiasme en hilariteit bewonderen ze elkaars outfit.
Kees heeft een Lederhose aan. Hij kijkt op zijn beurt goedkeurend naar Roos, die zich vanavond in een Dirndl heeft gehesen. Als opwarmertje draait de dj ondertussen Het Smurfenlied van Vader Abraham. Eigenlijk best een bijzondere combinatie.
Ze hebben kaartjes gekocht voor de jaarlijkse thuiswedstrijd van de Heimatkapelle die Darmstädter Hübsch, die er de laatste jaren traditie van heeft gemaakt om de zondag vóór kerst op te treden in Podium Victorie. Bijna 600 mensen komen daarop af, en een groot deel heeft zich er speciaal voor gekleed. Het verhoogt zeker de sfeer. (tekst gaat verder onder de foto)
De Alkmaarders Jacqueline Kuiper, Jeroen Vink, Roos Vink en Kees Kuiper. (foto: Streekstad Centraal)
De vriendengroep heeft er absoluut zin in. Ze hebben de band nog niet eerder zien optreden, maar de faam is hen al vooruit gereisd: “We gaan er vanavond open in. Ik hou zelf wel van Tiroler, maar een Bierfest is niks voor mij. Zoveel bier drink ik niet. Maar dan is dit Weihnachtsfest wel een leuk alternatief. Ik hoop vanavond Stille Nacht te krijgen, O Tannenbaum en misschien wel Rammstein”, vertelt Kees.
Dat het publiek in de juiste stemming is, valt ook scheikundedocent Paul van Schagen uit Alkmaar op, die vanavond als drummer Pauki Kartner door het leven gaat. Hij kijkt vanaf de balustrade op de eerste verdieping toe hoe het publiek van vanavond binnendruppelt. “Elk jaar wordt het meer en gaan ze gekker doen”, zegt hij met een glimlach. “Mensen zijn meteen al aan het feestvieren.”
Bij Paul is het in 1999 allemaal begonnen als geintje. Bij het draaien van oude grammofoonplaten bleken een vriendin en hij allebei een ‘guilty pleasure’ te hebben: de Duitse Schlagermuziek. Als grapje organiseerden ze met een aantal muzikanten een Schlageravond in het oude poppodium Atlantis, toen nog aan de Breedstraat. (tekst gaat verder onder de foto)
Heimatkapelle Die Darmstädter Hübsch met (v.l.n.r.) nieuwkomer Maarten Plukker a.k.a. Martinus Plük, Eddie Califano, Freiherr Ludwig Ferdinand, Ollie Carrell, Frau Mutti Holzmann en Pauki Kartner. (foto: Streekstad Centraal)
Dat werd zo’n doorslaand succes dat ze daarna onafgebroken tien jaar door het hele land toerden. Ze stonden op grote podia zoals Paaspop en de Nacht van Assen. Zelfs in Duitsland en Oostenrijk wisten ze het publiek te vermaken met hun Hollandse humor en gekkigheid op het podium.
De enige rode draad van de avond: duitstalige muziek. Van Gute Nacht Freunde van Reinhard Mey via Nena en Falco (‘Jeanny!’) tot – inderdaad – Rammstein. En natuurlijk de nodige Schlagers om het feest compleet te maken. (tekst gaat verder onder de foto)
De Hübsch en het publiek gaan los in de Grolsch-zaal van Podium Victorie. (foto: Streekstad Centraal)
In 2009 leek het mooi geweest. Met een afscheidsconcert in Atlantis was de cirkel rond. “Dat was een waanzinnig optreden, ik heb zelden zo’n leuke avond beleefd”, vertelt raadscoryfee John van der Rhee aan Streekstad Centraal. Hij is er deze avond ook weer.
Acht jaar geleden was er nog wel een eenmalig reünieconcert bovenin de Ringersfabriek. Ook daar ontstond weer zo’n groot feest, dat het bij Paul weer begon te kriebelen. Helaas waren niet alle muzikanten uit het begin weer beschikbaar, maar hij vond enkele nieuwe bandleden. (tekst gaat verder onder de foto)
“Zonder Hübsch is het alleen december, daarna is het Weihnacht.” (foto: Streekstad Centraal)
Zo is de zangeres van de band tegenwoordig Frau Mutti Holzmann, die veel mensen uit De Rijp en omstreken zullen herkennen als Renate Houtman. De ‘Sängerin” die een flinke noot kan raken, heeft groot en klein talent zang- en muziekles gegeven in De Groene Zwaan. Kees en Jacqueline Kuiper komen speciaal voor hun vriend Olaf Koch, de toetsenist die vanavond alleen maar luistert naar de naam Ollie Carrell.
Maarten Plukker uit Alkmaar beleeft vanavond zijn vuurdoop als nieuw bandlid op de basgitaar. “Hij hoefde geen auditie te doen in dit genre, hij zag er Duits genoeg uit”, grapt Paul, vanavond de verloren zoon van Pierre Kartner. Voor de nieuwe bassist is de Duitse artiestennaam Martinus Plük bedacht. Verder zijn alleen zanger en gitarist Eddie Califano en gitarist Freiherr Ferdinand bandleden die niet uit de regio Alkmaar komen.
“Het zijn toch allemaal leraren Duits die dit doen?”, vraagt iemand in het publiek tijdens het optreden. Als gitarist Eddie dat na het optreden hoort, moet hij lachen. Het blijkt een broodje-aap-verhaal, maar hij laat die mythe graag voortbestaan. “Enig mysterie mag altijd een beetje blijven hangen rond deze band.” (tekst gaat verder onder de foto)
VVD-fractievoorzitter John van der Rhee heeft maar een woord voor het optreden van de Hübsch: “Wunderbar.” (foto: Streekstad Centraal)
John van der Rhee wil sinds de herstart geen Alkmaars optreden meer missen van ‘de Hübsch’, zoals de fans de band liefkozend noemen. Ook hij is daarom zondagavond weer van de partij, en zo van een afstandje bekeken, heeft hij zich ook deze avond weer uitstekend vermaakt. “Wunderbar”, zo vat hij zelf de afgelopen uurtjes samen.
Jeannette Mader uit Heerhugowaard is geboren en getogen in München, maar woont nu al langer in Nederland dan in Duitsland. Het is haar tweede keer dat ze het Alkmaarse kerstoptreden meemaakt. Ze heeft de portie ‘Weihnachtsmusik’ ook nodig in de kerstperiode, vanwege haar nostalgische herinneringen uit haar jeugd aan de kerst in Duitsland.
“Ik kan met kerst niet terug naar Duitsland, maar voor mij is kerst pas begonnen als ik deze avond heb meegemaakt”, vertelt Jeannette in vlekkeloos Nederlands maar nog met lichte Duitse tongval. (tekst gaat verder onder de foto)
De vuurdoop van bassist Maarten Plukker (links) verliep “wie gewünscht” (foto: Streekstad Centraal)
Paul ziet op deze Alkmaarse avond nog steeds veel mensen die er in 1999 in Atlantis ook al bij waren. Daar verbaast hij zich niet meer over: “Een vriend zei eens: door Nederland loopt een grens van noord naar zuid. Ten oosten daarvan zijn ze er mal van, ten westen snappen ze het niet zo goed. Jullie zijn ervoor om aan deze kant van die grens duidelijk te maken hoe leuk het is.”
Hij wijst naar het speciaal uitgedoste publiek: “In Alkmaar is dat goed gelukt. Hier zijn we enorm geland. Dit is ook wel het hoogtepunt voor onszelf. Hier hadden we echt naartoe geleefd.”
Elvis Presley grotendeels het gebouw uit en meer verzamelstukken erin, waaronder een onlangs aangeschafte Cliff Richard verzameling. Zaterdag werd het nu 1.200 vierkante meter grote ‘Collectors Paradise’ feestelijk geopend door met Erik van Muiswinkel. “Welkom bij onze jaarlijkse heropening!”
De cabaretier overdrijft, maar het is wel waar dat het Beatles Museum met enige regelmaat veranderingen ondergaat. Een hoek voor zeezenders, een afdeling voor oude radio’s en tv’s, uitbreiding van de Beatles collectie, Elvis erin, Elvis er toch maar weer uit om meer ruimte te maken voor meer Beatles en de verzamelafdeling.
Erik van Muiswinkel groeide op met Beatles muziek en ging ooit eens naar een Beatles voorstelling met zijn dochter, die ook liefhebber was geworden. Achteraf stond In de lobby iemand met een kraam vol verzamelstukken. Azing Moltmaker. Erik was helemaal niet op zoek, maar kon het niet laten om voor 350 euro zeldzame platen te kopen met studio-opnamen waarop het ontwikkelproces van nummers is te horen. “Hij was ook meteen mijn vriend!”, grapt Azing. (tekst gaat verder onder de foto)
Erik van Muiswinkel verzorgt geheel in eigen stijl de heropening van het Collector’s Paradise in het Beatles Museum. (foto: Marco Schilpp)
“Sinds die tijd werd ik gestaag op de hoogte gehouden door Azings vorderingen. En hij ook van de mijne, want hij komt trouw naar mijn voorstellingen. Ik zie een grote toekomst voor je, Azing”, voorspelt Erik. Hij schetst een beeld een overname van het bedrijventerrein, de stad en vervolgens de regio, met nog meer artikelen van de Beatles en andere artiesten, een stripmuseum en musea met wat voor verzamelingen Azing ook tegenaan loopt. “Ik voorspel dan ook, dat het niet de laatste keer is dat ik hier sta.”
“Uh nou ja, we gaan het Beatles Museum nog helemaal herinrichten, dus daarna zal je wel weer van me horen”, lacht de museumeigenaar. Erik lacht mee: “O gelukkig maar. Mensen, Azing slaapt niet. Hij gaat maar door, terwijl mensen om hem heen opbranden, maar dan komt er wel weer nieuw personeel. Hij zal nooit ophouden. Maar voor nu, gefeliciteerd met deze uitbreiding.”
Na het ‘formele’ gedeelte spreken we de cabaretier, voordat hij naar zijn voorstelling in Heiloo gaat. De Beatles gingen uit elkaar toen hij negen was en hij er nog geen idee van had dat de band wereldberoemd was. Maar zijn moeder was een groot liefhebber, en zo werd hij dat ook. “Ik ben zó opgegroeid met hun muziek, dat ik alle andere popmuziek daar aan af meet.” (tekst gaat verder onder de foto)
Erik van Muiswinkel struint door het Collectors Paradise van het Beatles Museum en bewondert de topstukken in de Elvis-hoek. (foto: Marco Schilpp)
“Toen was hun muziek heel modern en pionierachtig”, gaat Erik verder. “Maar voor de jeugd nu is het bijna klassieke muziek. Het is raar hoe snel dat gaat. Mijn zoon is een technoman en als hij vertelt over alle stijlen enzo, tja ik blijf toch maar aan de Beatles vasthouden. Maar hij vindt die liedjes ook nog steeds prachtig, hoor. Beatles muziek is voor eeuwig.”
Erik bekent dat hij ook het verzamelvirus heeft, maar dat hij dat in bedwang kan houden. “Het maakt je leven onmogelijk. Zowel financieel als organisatorisch. Ik ben allerlei verzamelingen begonnen, maar heb die vroegtijdig weer afgestoten. Het laatste dat ik verzamelde waren vertalingen van ‘De Kleine Prins’, daar heb ik er honderd van. Ik durf verzamelen niet, maar het is een van de allerleukste dingen die er is.” (tekst gaat verder onder de foto)
Erik van Muiswinkel en Azing Moltmaker nemen de tijd om het Collectors Paradise in het Beatles Museum te bekijken. (foto: Marco Schilpp)
Azing is comfortabel met zijn verzamelvirus, al verkoopt hij zijn Elvis collectie nu alweer. Die bracht te weinig extra bezoekers en zelf is hij toch geen echte fan. Nieuw is een collectie Cliff Richard muziek en boeken. “Die kwam op mijn pad. Het had een collectie van wie dan ook kunnen zijn. Bijvoorbeeld ABBA of Queen dan pak ik hem ook.” Geen liefhebber van Cliff Richard dus? “Neuh…”
Azing heeft het veel liever over zijn ‘verzamelaarsparadijs’ en de uitbreiding van het eigenlijke Beatles Museum. “De laatste vier weken was ik bezig met de uitbreiding van de verkoophoek, hoofdzakelijk alleen.” En hoe zit het met die kast vol Hello Kitty? “Gekregen”, lacht Azing. “Maar je zal je nog verbazen hoeveel ouders met kinderen komen die iets willen hebben. Uiteindelijk is de omzet belangrijk. Dit gedeelte is er alleen maar om het Beatles Museum te behouden.”
“Volgende week ga ik beginnen met de herinrichting van het Beatles gedeelte. Ik heb nog één derde van mijn collectie thuis staan.” Azing heeft er al helemaal zin in. Misschien overdreef Erik niet veel toen hij het had over jaarlijkse heropeningen. Wanneer de volgende is, dat is nog niet duidelijk.
Legaal spuiten in Alkmaar. De gemeenteraad heeft unaniem besloten dat er een buitenlocatie moet komen waar creatievelingen zich met graffiti en verf kunnen uitleven, zonder een boete te riskeren. Kunstdocent Gerben Hermanus is blij dat zijn idee is omarmd. “Voor mij is dit niet alleen een muur, maar een canvas voor verbinding, talent en vrijheid.”
Soms mogen straatartiesten aan de slag bij een culturele broedplaats als HAL25, of misschien wel bij een bewoner of bedrijf, maar dat is allemaal incidenteel. Er is nergens een vaste plek in Alkmaar, waar je met (spuit)verf iets moois mag maken. Gerben Hermanus, kunstdocent en coördinator beeldende kunst bij Artiance, besloot een petitie op te zetten voor een ‘Graffiti & StreetArt-muur’. Die werd meer dan 700 keer ondertekend.
Naar aanleiding van de petitie stelde OPA met steun van álle andere politieke partijen een motie op om zo’n kunstmuur te realiseren. Een motie is een opdracht voor het college van B&W, mits een meerderheid van de raad erop stemt. Aangezien alle partijen de motie steunden, was de stemming slechts een formaliteit, maar het moest nog wel even gebeuren.
De unanieme steun was voor Gerben de kers op de taart. “Na veel inzet en enthousiasme is het geweldig om te zien dat de gemeenteraad de motie heeft aangenomen. Dit betekent dat jongeren straks een veilige, legale plek krijgen om hun creativiteit te laten zien.”(tekst gaat verder onder de foto)
Slechts incidenteel kunnen straatkunstenaars ergens in Alkmaar terecht, bijvoorbeeld bij een cultureel centrum of tijdens het evenement Crosstown Murals. (foto: NH Nieuws)
Het nieuws ging als een lopend vuurtje. “In onze app-groep stroomde het vol met duimpjes en vlammetjes”, vertelt Gerben aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. “En er ontstond gelijk een discussie over het soort afvalbakken die erbij moeten staan. Er schijnen speciale spuitbusprullenbakken te zijn waarmee je die spuitbus lek kan prikken, zodat er niet verder mee gekliederd kan worden.”
Cultuurwethouder Jan Hoekzema ziet de opdracht die hij kreeg helemaal zitten. “Dit is een prachtig voorbeeld van hoe we samen met jongeren en culturele partners ruimte geven aan creativiteit. Een legale graffitimuur draagt bij aan talentontwikkeling, verbinding en een levendig straatbeeld. De muur komt er. Samen bepalen we waar en hoe.”
Gerben hoopt dat het er niet bij één Graffiti & StreetArt-muur blijft. Eerder noemde hij tegenover NH al skateparken als opties. Zo heb je in Heerhugowaard en Hoorn skateparken met ‘legal walls’.
Naast dat er één of meerdere geschikte muren zullen worden gezocht, komen er duidelijke afspraken en regels over wat wel en niet kan, zodat de plek uitnodigend blijft voor makers én bezoekers. De komende maanden wordt het plan uitgewerkt. (foto: JJ Fotografie)
Het repertoire van Marco Borsato is een tijd lang niet zo populair geweest. De verdenking van ontucht met een minderjarige leverde hem behoorlijk wat imagoschade op. Nu hij is vrijgesproken en het OM heeft laten weten dat ze niet in beroep gaan, heerst er geen taboe meer rond de muziek van de Alkmaarder. Zijn nummers hebben inmiddels gigantische sprongen gemaakt in de Top2000.
De controverse rond de muziek van Marco Borsato heeft wel iets weg van die rond de kunst van Lucebert. Moet je het werk van een (vermeend) fout persoon los zien van zijn of haar werk, of zijn de twee onlosmakelijk met elkaar verbonden en doen we dan mee aan ‘cancel culture’? Borsato’s muziek is na zijn vrijspraak in ieder geval weer razendpopulair, blijkt uit de Top2000 lijst die NPO Radio 2 maandag publiceerde.
Als een vorm van steunbetuiging is massaal op Borsato’s nummers gestemd. De vijf hardste stijgers in de hitlijst zijn van hem en ze zijn allemaal meer dan duizend plekken gestegen. NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal, heeft de Top2000 uitgeplozen.
‘Zij’ uit 2001 ging omhoog van plek 1566 naar 116. ‘De Waarheid’ vloog op 1428 naar 35, ‘Afscheid Nemen Bestaat Niet’ van 1276 naar 82, ‘De Bestemming’ van 1202 naar 90, ‘Ik Leef Niet Meer Voor Jou’ van 1238 naar 93 en ‘Hoe Het Danst’ van 1261 naar 182. Vijf van Borsato’s nummers stonden nooit zo hoog in de Top2000. (tekst gaat verder onder de foto)
Nadat Marco Borsato was aangeklaagd, werd zijn beeltenis uit winkelcentrum Ringers verwijderd. (foto: Marco Schilpp)
Wat ook opvalt, is het recordaantal van 397 Nederlandstalige nummers in de Top2000. Dat zijn er zestien meer dan het oude recordaantal uit 2023. De hoogste nieuwkomer is ‘Lichtje Branden’ van Suzan & Freek op 33. Het duo krijgt daarom de NPO Radio 2 Top 2000 Award. Het nummer werd dit jaar een hit na het nieuws dat Freek Rikkerink ongeneeslijk ziek is. Suzan & Freek staan met liefst vijftien liedjes in de lijst, negen meer dan vorig jaar.
René Karst, die vorige maand overleed, debuteert met twee singles in de lijst. Ook bij Ozzy Osbourne, Rob de Nijs, Gerard Cox, George Kooymans (Golden Earring) en Brian Wilson (Beach Boys) is een effect van hun overlijden te zien.
Queen is – hoe kan het ook anders – hofleverancier met 34 noteringen. ABBA, The Beatles en Coldplay staan gedeeld tweede met 24 nummers. Van eigen bodem voert BLØF de lijst aan met negentien nummers.
De Top 2000 begint op 25 december iets na middernacht met ‘Run Like Hell’ van Pink Floyd. In de laatste minuten van het jaar draait…. Bohemian Rhapsody. Queens meest iconische nummer staat voor de 22e keer in 27 edities bovenaan. (foto: ANP / Jeroen Jumulet)
Wat een talent heeft Alkmaar. Dat werd zondag maar weer eens duidelijk in Podium Victorie. Twee heel verschillende talenten vielen in de prijzen tijdens het jaarlijke ‘Alkmaars Talent’. Miquel Praat (16) sleepte de prijs in de wacht met klassieke pianomuziek in de oudere jeugdgroep en Savannah Mulder (11) werd tot beste van de jongere finalisten uitgeroepen.
Na drie voorronden en een halve finale waren er nog twaalf jonge podiumartiesten over in de jaarlijkse Alkmaarse talentenjacht, gelijk verdeeld over de categorieën 8 tot en met 14 jaar en 15 tot en met 20 jaar. Het publiek kon in Podium Victorie vooral genieten van muzikale optredens, maar er waren ook dansvoorstellingen.
Na de vaak indrukwekkende optredens was het aan juryleden Otto de Jong, Maya Link en Winter Wieringa om de allerbesten aan te wijzen, eerst die van de jongste groep, daarna van de oudere jeugd.
Miquel Praat aan het werk tijdens Alkmaars Talent. (foto: La Luuz)
“We hebben deze act gekozen vanwege de enorme hoeveelheid moed, het gemak, maar ook de ontzettend grote mogelijkheid tot groei. We hebben daarom gekozen voor Savannah!”, zei De Jong tijdens de prijsuitreiking. De 11-jarige winnares, die in de finale Part of your World uit Little Mermaid bracht, was blij verrast. Ze heeft nooit zangles gehad en had voor Alkmaars Talent nog nooit opgetreden. En in de finale was ze nog zenuwachtiger omdat ze in de aanloop ziekjes was geweest.
“Een ijzersterke innerlijke drijfveer, een persoonlijke drijfveer, en zó veel begrip van datgene dat werd gebracht, van misschien wel de minst toegankelijke act van de middag was”, zei Otto de Jong over de oudere winnaar. Daarmee was al eigenlijk meteen duidelijk over wie hij het had, want Miquel Praat had voor de finale gekozen voor de Piano Sonata no. 2, Op. 36 III van de Russische componist en pianist Sergei Rachmaninoff.
De winnaars kregen niet alleen een mooi kunstwerk al erkenning, maar ook 500 euro om hun talenten verder te ontwikkelen. En de finalisten en natuurlijk vooral de winnaars krijgen de kans om hun talent verder te laten zien tijdens gastoptredens op een aantal evenementen in en om Alkmaar. (foto’s: La Luuz)
Theater De Vest maakt opnieuw kans op de titel Theater van het Jaar. De VVTP heeft bekendgemaakt dat het Alkmaarse theater weer is genomineerd, net als vorig jaar. Toen viel De Vest nét buiten de prijzen, maar toen zei directeur Naud van Geffen al dat het team hoopte op een nieuwe kans. Die kans komt er nu.
Van Geffen reageert trots op de nominatie. “Deze nominatie voelt als een warm applaus. We zijn trots en dankbaar dat onze passie en gastvrijheid opnieuw worden gezien en gevoeld. Samen met makers, publiek, ons team, vrijwilligers en partners werken we elke dag aan een programma dat verrast en verbindt. Dat we hier opnieuw voor worden genomineerd, is een prachtige erkenning van die gezamenlijke inzet.”
De Vest behoort tot de vijf theaters die meedingen in de categorie Groot, voor zalen met 650 stoelen of meer. Ook de Stadsschouwburg Haarlem, Parktheater Eindhoven, Stadsschouwburg Utrecht en Schouwburg Amphion in Doetinchem zijn genomineerd. (tekst loopt door onder de foto)
Directeur Naud van Geffen van theater De Vest in Alkmaar. (foto: aangeleverd)
De VVTP beoordeelt theaters op meerdere onderdelen, zoals uitstraling, gastvrijheid, marketing en de samenwerking met producenten. In 2024 werd De Vest al geprezen door producenten, die vooral de sfeer en het contact met het publiek en de medewerkers waarderen. Destijds zei het theater dat een eventuele winst vooral te danken zou zijn aan “de mensen”, en die gedachte leeft nog steeds.
De prijsuitreiking vindt plaats op 26 januari 2026 tijdens het Grote VVTP Theater Event in Parkstad Limburg Theaters in Heerlen. Daar wordt bekend wie de Grote Stoel, Midden Stoel en Kleine Stoel mag meenemen naar huis. Winnaars plaatsen de stoel vervolgens een jaar lang zichtbaar in hun theater.
Mocht De Vest dit keer wel winnen, dan is dat een primeur voor Alkmaar. Maar zoals Van Geffen vorig jaar al zei: “Soms is de erkenning zelf al bijna een prijs.”
Op het terrein van het Stadspark in Heerhugowaard verrijst deze week een wintercircus. In alle vroegte werd er vrijdag begonnen met de opbouw, en wie het terrein oploopt ziet meteen dat het menens is: vrachtwagens, stapels materiaal, medewerkers die in een strak ritme samenwerken en vooral een grote tent die langzaam maar gestaag vorm krijgt.
“We zijn vanmorgen om 6.00 uur begonnen met uitmeten,” vertelt circusdirecteur Willie Soeurt terwijl hij tussendoor aanwijzingen blijft geven geeft aan het team. Het opbouwen van een circus is volgens Soeurt een minutieus proces, waarin niets aan het toeval wordt overgelaten. (tekst loopt door onder de foto)
Circusdirecteur Willie Soeurt houdt het vrijdagochtend nauwlettend in de gaten en stuurt bij waar nodig. Het is een geoliede machine. (foto: Streekstad Centraal)
“Alles van A tot Z is essentieel in het circus”, vertelt de directeur.” Allemaal specialistische specialiteiten op zich natuurlijk,” legt hij uit. Op het terrein lopen vrijdagochtend ongeveer twintig mensen rond. “Dat zijn mensen die voor de tent zorgen, mensen voor het licht, technisch personeel voor de stroom, mensen die de vloer aan het leggen zijn en wat er nog meer bij komt kijken.”
Hoewel materialen en gereedschap in de loop der jaren moderner zijn geworden, blijft het werk volgens hem grotendeels traditioneel. “Het gaat eigenlijk nog steeds een beetje van oudsher. De stappen die je zet zijn eigenlijk allemaal hetzelfde gebleven,” zegt Soeurt terwijl op de achtergrond een machine de ankers de grond in slaat. Dat gebeurde vroeger gebeurde met de hand. (tekst loopt door onder de foto)
Vroeger met de hand, nu machinaal: het aanbrengen van de ankers die de tent omhoog én aan de grond houden. Nieuwe techniek, maar oude vertrouwde functie. (foto: Streekstad Centraal)
Dit jaar is de productie nieuw samengesteld, volgens directeur Soeurt speciaal voor Heerhugowaard en omstreken. “We zijn niet een bestaand of reizend circus, het zijn allemaal mensen uit verschillende circussen en andere bedrijven die samenkomen om hier deze formule neer te zetten,” legt hij aan Streekstad Centraal uit.
Voor Soeurt is deze editie heel bijzonder. Het is de eerste keer dat hij zelf als directeur aan het roer staat van een compleet circus. Hij vertelt hoe het vorige wintercircus jarenlang een plek had in Heiloo, vervolgens naar Heerhugowaard verhuisde, in verschillende handen overging en ook een periode stil lag.
Toen kwam voor hem het besluit om zijn grote droom na te jagen: “Ik heb eigenlijk altijd de droom gehad om mijn eigen kerstproductie te doen, om nieuw leven in het wintercircus voor Heerhugowaard te blazen en die intieme gezelligheid terug te brengen.”(tekst loopt door onder de foto)
Uiteraard steekt de directeur zelf ook de handen uit de mouwen als dat helpt. (foto: Streekstad Centraal)
Die intimiteit is voor hem essentieel. Het circus werkt dit jaar met een tribune voor zo’n 300 bezoekers. “Ik persoonlijk vind dat intieme het fijnste. Dan heb je contact met je publiek, zit je echt in het verhaal van de voorstelling,” zegt hij enthousiast. Live muziek, een zangeres uit Tsjechië en die bewuste focus op sfeer moeten het gevoel versterken. “Dat hele plaatje moet samensmelten, het gevoel van een echt familieproduct.”
Pas wanneer het gesprek vordert, vertelt Soeurt voorzichtig over wat er achter de schermen speelt. Hij kreeg recent te horen dat hij ongeneeslijk ziek is. “Ik ben ongeneeslijk ziek. Heb uitgezaaide longkanker.” Het is dus niet alleen de eerste keer dat hij circusdirecteur is, maar mogelijk ook meteen de laatste. (tekst loopt door onder de foto)
Al in alle vroegte werd begonnen aan het inrichten van het circusterrein aan de Diamant in Heerhugowaard. (foto: Streekstad Centraal)
Hij benadrukt snel dat hij niet wil dat dit een rol speelt in het succes van het circus. “Mensen moeten bij mij geen kaartje kopen omdat ze mij zielig vinden, ze moeten een kaartje kopen omdat ze een hele mooie show willen meemaken.”
Toch blijft hij opvallend positief. Omdat hij nog geen klachten heeft, voelt hij zich niet ziek, vertelt hij. “Ik hoop dat nog zo lang mogelijk te houden, dit is mijn leven en een stukje droom en dat wil ik gewoon voortzetten.” Die droom krijgt in Heerhugowaard nu vorm, onder de grote tent die langzaam boven het veld uittorent.
Zodra de constructie staat, begint het inrichten, decoreren en repeteren. En daarna, hoopt Soeurt, vooral genieten. De mooiste reacties? “Dat mensen genoten hebben en dat ze volgend jaar weer terugkomen, dat geeft ons de stimulans om nog meer ons best te doen.”
