Wie mazzel had, kon de afgelopen dagen iemand van een Geluksteam tegen het lijf lopen in een van de BUCH-gemeenten. Tijdens de Week tegen Eenzaamheid draait het bij de Geluksroute om het doorgeven van kleine geluksmomenten. Dinsdag kwam de route onder meer langs Schoorl, Bergen en Egmond aan Zee. Streekstad Centraal was benieuwd en maakte een videoreportage.
De Geluksroute bracht dinsdag op meer plekken in de gemeente Bergen mensen bij elkaar. Bezoekers konden zelf kiezen waar ze naartoe gingen: van een kop koffie in Egmond aan den Hoef tot muziek, yoga, een bezoek aan een kerk of een wandeling in de natuur. Eén activiteit bezoeken was ook genoeg. Het idee achter de route is dat inwoners iets delen waar ze zelf blij van worden. (tekst gaat verder onder de foto)
Saskia Borst en Samantha Droog van Welzijn Bergen bezorgden dinsdag wat geluksmomentjes in de gemeente Bergen. (foto: Streekstad Centraal)
“Ik vind het zelf altijd wel fijn om een kaarsje aan te steken”, vertelt Samantha Droog van Welzijn Bergen, een van de leden van het Geluksteam. Ze deed het ook om iemand anders geluk te wensen.
Samantha en haar collega’s vroegen onder meer dorpshuizen, kerken en andere deelnemers om mee te doen. De reacties waren volgens haar meestal enthousiast. Zelf trokken de medewerkers van Welzijn Bergen door de Egmonden met een sociaal receptenboek. Daarin staan plekken waar inwoners anderen kunnen ontmoeten, naast praktische informatie over hulp. Zo kan een klein geluksmoment ook een eerste stap naar meer contact zijn. (tekst gaat verder onder de foto)
In de pluktuin van Schoorl konden bloemen worden geplukt, een activiteit in de natuur waar veel mensen ook gelukkig van worden. (foto: Streekstad Centraal)
De route wordt gehouden tijdens de Week tegen Eenzaamheid. Sociaal werker Saskia Borst vertelt dat het Steunpunt Eenzaamheid ieder jaar samen met welzijnsorganisaties in de regio een activiteit in deze week organiseert. Dit jaar kozen ze voor de Geluksroute, die eerder op andere plaatsen in Nederland werd gehouden.
In Heiloo, Limmen, Akersloot, Bergen, Schoorl, Groet en de Egmonden konden inwoners het Geluksteam eerder deze week al tegenkomen. Woensdag gaat de route verder in Castricum. De activiteiten zijn gratis. Tijden en locaties staan in het programma van de Geluksroute; voor sommige onderdelen is aanmelden nodig.
Ze vormen een kleine religieuze minderheid, met een lange geschiedenis in deze streek: de Oud-Katholieken. De parochies Den Helder en Alkmaar hebben besloten te fuseren en zullen de onderlinge verbondenheid op zondag 4 oktober vieren in de aanwezigheid van twee bisschoppen. Daarmee schrijft de kerk een nieuw hoofdstuk in haar geschiedenis.
Aan geloofsgemeenschappen geen gebrek in Alkmaar. De christelijke kerken zijn grofweg verdeeld in protestantse en katholieke, maar de Oud-Katholieken vormen binnen dat onderscheid een opmerkelijke groep. Hoewel hun vieringen doen denken aan die van de rooms-katholieken en ze dus ook ‘parochies’ en ‘bisschoppen’ hebben, erkennen zij de paus niet.
Daarin lijken de Nederlandse Oud-Katholieken wel op de anglicanen in Engeland, die daar de belangrijkste christelijke stroming vormen. In Nederland is het Oud-Katholieke geloof vanouds vooral in de kuststreek belangrijk. Bijvoorbeeld in Egmond aan Zee. (tekst gaat door onder de foto)
In Egmond aan Zee is de Oud-Katholieke kerk vanouds prominent aanwezig. (foto: publiek domein)
Ook Den Helder was ooit zo’n Oud-Katholiek bolwerk, maar dan hebben we het wel over de tijd dat ‘Helder’ een vissersdorpje was. Met de komst van de marine en de groei tot echte stad veranderde de bevolking, maar Den Helder hield dus wel een eigen Oud-Katholieke parochie.
De Alkmaarse parochie en de Helderse gaan nu samen als één parochie verder. Egmond aan Zee blijft wél zelfstandig. Als beschermheilige van de nieuwe parochie geldt zowel Laurentius, vanouds die van Alkmaar, als Nicolaas, de beschermheilige van kustplaats Den Helder.
De vroegere pastoor van Alkmaar, Erna Peijnenburg, wordt de eerste vrouwelijke bisschop in de geschiedenis van de Oud-Katholieke kerk. Samen met de vorige bisschop van het bisdom Haarlem zal zij op 4 oktober aanwezig zijn bij de viering van de fusie. “Voor Peijnenburg is de viering een bijzonder moment”, schrijft de kerk. “Zij neemt afscheid van haar rol als pastoor van de Alkmaarse parochie en ziet de geloofsgemeenschap tegelijkertijd een nieuwe fase ingaan.”
Achttien optredens verdeeld over twee podia, die honderden muziekliefhebbers vermaakten. Afgelopen weekend organiseerde het Heerhugowaardse jongerencentrum Kompleks weer de regionale muziekwedstrijd Popmania. Aan het eind van de tweedaagse wedstrijd riep de jury Carousel uit tot grote winnaar. De Alkmaarse band pakte daarmee de wisseltrofee en een mooi prijzenpakket.
Popmania is een van de oudste popwedstrijden van Noord-Holland en een uitstekende manier voor jonge en opkomende bands om podiumervaring op te doen en zichzelf in de spotlights te zetten. Popmania begon 28 jaar geleden in De Schakel, de voorganger van Cool, maar wordt nu alweer jaren in Kompleks aan de Beukenlaan georganiseerd.
Popmania is traditiegetrouw de aftrap van het culturele seizoen in Kompleks. Het programma werd vrijdagavond direct stevig ingezet door de maatschappijkritische punkband Zuidas uit Amsterdam. Daarna verplaatste het publiek zich van de zaal naar het café voor het Heerhugowaardse rap/zangduo Zizou & Faarash, waarvan Faarash op zaterdag terugkeerde met de populaire Heerhugowaards/Alkmaarse rockband Unbound. (tekst gaat verder onder de foto)
Carousel opent de houten box met daarin de wisseltrofee van Popmania. Links op de deksel de lijst van winnaars, met als eerste The Shavers in 1998. (foto: AG Heeremans Photography)
En zo trok het publiek twee avonden lang heen en weer tussen de zaal en het café voor een reeks van achttien optredens van grote diversiteit, van punkrock via rap naar bijvoorbeeld Efvy, die haar nummers opbouwde met een loopstation, basgitaar, gitaar, drums en zang.
“Popmania is méér dan alleen een wedstrijd”, weidt Simon van Popmania uit. “Het is zien en gezien worden. Veel leden van niet spelende bands of muzikanten die bandleden zoeken komen op het evenement af om te kijken wat de regio te bieden heeft, met welke bands samenwerkingen aangegaan kunnen worden en of hun nieuwe drummer niet in een van de bands te vinden is. Dat, gecombineerd met vele liefhebbers, zorgden ervoor dat Kompleks twee avonden ramvol zat.”
Terwijl de vijfkoppige jury in beraad ging, betrad de band die vorig jaar Popmania won het podium – The Wildfires uit Alkmaar. (tekst gaat verder onder de foto)
Juryleden Chris Dekker, Sander Zuurbier, Anneleen, Suzanne Valckx en Nicole Verouden worden in de bloemetjes gezet (foto: AG Heeremans Photography)
De jury concludeerde dat de wisseltrofee moest gaan naar Carousel, eveneens uit de kaasstad. Ook verdiende de viermansband onder meer een geldbedrag, een fotosessie van AG Heeremans Photography, opnametijd en een plek op een ‘verzamel-elpee’.
De tweede prijs ging naar indieband Pyramid uit Amsterdam en de derde naar de stoner/sludge band Black Liver uit Alkmaar. Het duo Zizou & Faarash kreeg de aanmoedigingsprijs.
Het begon met samen eten, maar inmiddels levert Castricum aan Tafel veel meer op dan alleen lege borden. Mensen die elkaar daarvoor niet kenden werden vrienden, anderen vonden via nieuwe contacten zelfs werk. En de lange tafels in De Oude Keuken blijven zich vullen. Vrijdag werd daar een bijzondere grens bereikt: de duizendste gast schoof aan.
Aan tafel zit van alles door elkaar. Castricummers die in Nederland zijn geboren eten er samen met mensen die oorspronkelijk uit andere landen komen. Geen aparte groepjes, maar lange tafels waaraan zestien mensen samen gerechten delen.
Die gerechten komen uit landen rond de Middellandse Zee en worden door nieuwkomers klaargemaakt onder begeleiding van een chef. Daarbij nemen de koks ook een stukje van thuis mee de keuken in. De recepten zijn vaak vertrouwd, maar iedereen geeft er zijn eigen draai aan. “Elk land en elke oma en moeder maakt het natuurlijk weer op zijn lekkerst”, vertelt Erik Hordijk van Stichting Castricum aan Tafel.
Zo kwam Samira uit Syrië zelf met een salade, die inmiddels op het Castricumse menu prijkt. Het is precies wat de organisatie voor ogen heeft: niet alleen eten vóór mensen maken, maar hen ook laten meebepalen wat er wordt gekookt. (tekst gaat door onder de foto)
Tijdens Castricum aan Tafel staan nieuwkomers samen in de keuken om gerechten uit landen rond de Middellandse Zee te bereiden. (foto: Streekstad Centraal)
Toch gebeurt het belangrijkste misschien wel zodra de pannen de keuken uit zijn. Op elke tafel verschijnen verschillende hoofdgerechten en schalen waar iedereen van pakt. Doorgeven, opscheppen, proeven en ondertussen praten. “En zo ontstaan de gesprekken en ontmoetingen tussen mensen”, zegt Hordijk.
Soms blijft het bij één leuke avond, maar lang niet altijd. Hordijk zag mensen vrienden worden en samen dingen ondernemen. Via contacten die aan tafel ontstonden, vonden sommige deelnemers zelfs werk. “Iedereen gaat altijd met meer energie naar huis dan dat hij gekomen is.”
Dat steeds meer mensen de weg naar de lange tafels weten te vinden, bleek vrijdagavond wel. De organisatie mocht de duizendste bezoeker verwelkomen. Wie dat precies werd, stond vooraf nog niet vast: tussen de aanwezige gasten werd iemand aangewezen als nummer duizend. (tekst gaat door onder de foto)
Aan de lange tafels draait het niet alleen om eten: tijdens de avond ontstaan volop gesprekken tussen mensen die elkaar daarvoor vaak nog niet kenden. (foto: Streekstad Centraal)
Veel moeite om de stoelen gevuld te krijgen heeft de organisatie sowieso niet. Volgens Hordijk zitten de tafels eigenlijk iedere editie vol. Het idee erachter is volgens hem verrassend simpel. Zoals in veel landen rond de Middellandse Zee gebeurt, met z’n allen aan tafel gaan en uitgebreid eten. “Eten verbindt.”
En zelfs op het bord kwamen verschillende werelden deze keer mooi samen. Een van Hordijks favoriete gerechten werd gemaakt met biologisch geteelde aubergines van het Groente Genootschap uit Castricum. Een lokaal ingrediënt dus, verwerkt in een gerecht met wortels van veel verder weg.
Na duizend bezoekers is Castricum aan Tafel voorlopig nog niet uitgegeten. Nieuwe avonden staan alweer op het programma. En daarvoor geldt nog altijd hetzelfde recept: lange tafels, volle schalen en vooral genoeg plek voor een goed gesprek.
Schermerhorn is deze maand even in de ban van de cinema – al valt daar in het dorp zelf niet heel veel van te merken. De opnames zijn binnen. Wél kunnen Schermerhorners en andere geïnteresseerden uit de buurt hun debuut maken als figurant in de speelfilm ‘WOISKI’. Ervaring is niet nodig, wel helpt het als iemands uiterlijk een beetje past bij de jaren vijftig.
Want naar díé periode worden de figuranten van WOISKI teruggebracht, legt casting director Janneke van Dooren uit. “De film speelt in de jaren vijftig. Dat is wel iets om rekening te houden. De kleding die we hebben is er niet in grote maten, veel langer dan 190 centimeter moeten mensen niet zijn.”
Dat kan nog een uitdaging zijn in een streek waar mensen bovengemiddeld lang zijn, maar het is ook meteen de enige beperking. Huidskleur, haarkleur: dat maakt allemaal niet uit. De figuranten zullen vooral dienen als publiek van optredens door Max Woiski junior en zijn vader. (tekst gaat door onder de foto)
De film zal in zwartwit zijn. (beeld: Graniet Film)
Want daar gaat de film dus over: het verhaal van de legendarische artiesten Max Woiski senior en Max Woiski junior. Als Surinaamse talenten bouwden ze een carrière op in Nederland, maar ze werden niet altijd op waarde geschat. Dat verhaal raakt aan actuele thema’s en zal in stemmig zwartwit gefilmd worden. Volgend voorjaar moet WOISKI in de bioscoop te zien zijn.
Met dus aardig wat scènes die zijn gefilmd in Schermerhorn. “Het gaat vooral om de clubscènes. Die zijn dus binnen”, vertelt Van Dooren. “Dat voor deze plek is gekozen hangt samen met de geschiktheid van het decor en de sfeer van de jaren vijftig, maar bijvoorbeeld ook de bereikbaarheid van de locatie.”
Dat Max Woiski junior de laatste jaren van zijn leven in Alkmaar woonde is een toevallige bijkomstigheid en dus niet de reden dat de opnames juist hier zijn. Wat die bereikbaarheid betreft is Schermerhorn zelfs al best uit richting, andere opnames zijn in Lisse en Haarlem.
“In Schermerhorn draaien we volgende week van 22 tot 24 september en de week daarop van 28 tot 30 september”, zegt Van Dooren. “Dan nog twee dagen in oktober: 2 oktober en 5 oktober.”
Wie op één die dagen beschikbaar is van harte uitgenodigd om zich aan te melden als figurant. “Iedereen tussen de 18 en ongeveer 60 jaar mag zich aanmelden. Ervaring als figurant is absoluut niet nodig. Eten en drinken wordt door ons verzorgd”, zegt Van Dooren. De figuranten krijgen ook een financiële vergoeding.
“En vooral mannen mogen zich extra aangesproken voelen!”, voegt Van Dooren daar nog aan toe. “Daar kunnen we op dit moment nog wel wat extra aanmeldingen van gebruiken. Het zou echt te gek zijn als zich veel mensen melden.”
Van een ontspannen concert tot cabaret, muziek en tussendoor nog even proberen te ontsnappen uit een escaperoom. Wie vrijdagavond door Theater De Vest liep, hoefde zich bepaald niet aan één voorstelling te houden. Tijdens Speelkwartier stond vrijwel iedere hoek van het Alkmaarse theater in het teken van optredens. Bezoekers konden van zaal naar zaal trekken en zo in één avond alvast flink proeven van het nieuwe theaterseizoen.
Dat seizoen is met Speelkwartier officieel begonnen. Niet alleen de grote en kleine zaal werden gebruikt. Ook op andere plekken in De Vest was van alles te zien en te horen. Zo waren er optredens in de Plein Zaal en de foyer en liep het publiek gedurende de avond door het hele gebouw.
“We hebben vandaag programma in onze grote zaal, kleine zaal, Plein Zaal en de foyer”, vertelt programmeur Dorus Smit van Theater De Vest aan Streekstad Centraal. “Hier achter in de grote zaal kan je genieten van een licht concert en in de kleine zaal van allerlei muziekconcerten. In de Plein Zaal is het vooral cabaret.”
Dat zorgt ervoor dat bezoekers niet de hele avond op dezelfde stoel blijven zitten. Ze kunnen rondlopen, ergens binnenstappen en daarna weer iets compleet anders bekijken. “Het is hier gezellig, lekker druk”, ziet Smit tevreden. (tekst gaat door onder de foto)
De deuren van De Vest draaiden vrijdagavond open voor een nieuwe editie van Speelkwartier. (foto: Streekstad Centraal)
Dat rondkijken en uitproberen is precies wat bezoekers tijdens Speelkwartier doen. De een blijft hangen bij muziek, terwijl een ander alweer op weg is naar de volgende voorstelling. Ook buiten de optredens was er iets te beleven. Zo konden bezoekers zich wagen aan een escaperoom.
Een bezoekster had haar route in ieder geval nog niet helemaal uitgestippeld. “Ik ga in ieder geval muziek bekijken”, vertelt ze. Een eerste optreden zat er toen al op. “We hebben net een licht concert gehad. Heel relaxed, erg fijn.”
Met de avond geeft De Vest niet alleen het startschot voor het nieuwe seizoen, maar krijgen bezoekers ook een voorproefje van wat de komende maanden op de Alkmaarse podia staat. Volgens De Vest belooft het een druk seizoen te worden. Sommige voorstellingen zijn zelfs al ruim van tevoren uitverkocht. “Ik verwacht eigenlijk dat het weer een topseizoen wordt“, sluit Smit af. “Het is heel veel programmering en genoeg te beleven en te zien.”
Alkmaar moet het dit jaar zonder nóg een bekend lichtevenement stellen. Na de eerdere afgelasting van Lichtjesavond gaat ook het Alkmaar Light Festival niet door. Organisatoren Karavaan en Cultuur Kartel zeggen onvoldoende financiering te hebben om het festival dit najaar opnieuw te kunnen organiseren.
Het Alkmaar Light Festival groeide de afgelopen edities uit tot een drukbezocht evenement. Duizenden bezoekers volgden een route door de binnenstad en over bedrijventerrein Oudorp, langs lichtkunst, videoprojecties, theater en muziek. De organisatie zegt dat de laatste editie in drie dagen ongeveer 20.000 bezoekers trok en volledig was uitverkocht.
Toch lukt het niet om dit jaar een nieuwe editie te organiseren. Volgens Karavaan en Cultuur Kartel ontbreekt voldoende financiering. De organisatoren stellen dat een financiële basis of garantie vanuit de gemeente nodig is om het festival mogelijk te maken. (tekst gaat verder onder de foto)
Langs een wandelroute door de Alkmaarse binnenstad en bedrijventerrein Oudorp konden bezoekers tijdens de laatste editie in 2024 genieten van lichtkunst. (foto: Streekstad Centraal)
“We hadden Alkmaar dit jaar heel graag opnieuw in het licht gezet. Na twee uitverkochte edities met duizenden bezoekers is het ontzettend jammer dat we daar dit jaar geen vervolg aan kunnen geven”, laat de organisatie weten.
Daarmee valt dit jaar voor de tweede keer een Alkmaars evenement weg waarin licht een belangrijke rol speelt. Eerder werd al besloten dat Lichtjesavond 2026 niet doorgaat. Dat staat los van het Alkmaar Light Festival. Bij Lichtjesavond speelt niet de financiering, maar de noodzaak om de inmiddels grote vrijwilligersorganisatie verder te professionaliseren. De bedoeling is dat de Alkmaarse Lichtjesavond in 2027 terugkeert. (tekst gaat verder onder de video uit 2022)
Helemaal donker blijft het op cultureel gebied niet. De Karavaan organiseert op 26 september samen met De Pixel en BeamSystems ‘Bring Your Own Beamer’ in het voormalige UWV-kantoor aan de Paardenmarkt. Bezoekers kunnen daar gratis videokunst, projecties, installaties en games bekijken. Ook makers kunnen zelf met een projectie of ander werk aan de gezamenlijke expositie deelnemen.
De betovering van al die lichtjes op het water, de historische setting, en de gezelligheid onderling met mensen die er elk jaar weer bij zijn: met die vertrouwde ingrediënten wist Lichtjesavond Langedijk ook dit weekend weer de harten te veroveren. De versierde boten wisten daarnaast ook de deskundige jury weer te bekoren.
Lichtjesavond Langedijk is voor de donateurs van stichting Langedijk Waterrijk een feestelijk hoogtepunt van het jaar. Om met versierde boot te mogen deelnemen aan het evenement is donateur zijn ook wel een voorwaarde. Zo zorgt de populaire Lichtjesavond ervoor dat de stichting zich ook in de rest van het jaar hard kan maken voor vaarplezier en historie in en om Langedijk.
“Het is een prachtig feest en iedereen doet ongelooflijk zijn best”, ziet ook wethouder Floris de Boer, die als jurylid de bootjes nauwlettend in de gaten houdt om tot een oordeel te komen. (tekst gaat door onder de foto)
Er is veel te zien op het water. (foto: Streekstad Centraal)
“We hebben een vrijwillige jury die die heel met een heel scherp oog aan het kijken is welke boot het nou het beste heeft gedaan”, legt de wethouder uit in gesprek met Streekstad Centraal. Een gesprek dat hij ook gauw weer onderbreekt omdat er net een boot voorbijkomt – en die moet dus wel even bekeken worden.
Medeorganisator Kees van den Eijnden kan tevreden zijn over het evenement. Dat de Lichtjesavond in het naburige Alkmaar dit jaar niet doorging omdat dát evenement inmiddels te groot is om met vrijwilligers te organiseren leidde in Langedijk verder niet tot onzekerheid. “Wij hebben maar een beperkt aantal deelnemers die voor de prijzen meegaan. Dat houden we ook een beetje in de gaten, dat we daar niet overheen gaan”, legt hij uit. (tekst gaat door onder de foto)
Naarmate het donkerder wordt, wordt het ook sprookjesachtiger. (foto: Streekstad Centraal)
Het dorpse karakter werkt daarbij ook wel mee, het is toch een beetje ons kent ons. Maar dat ontslaat de jury er niet van professioneel te blijven. Hoewel ook de wethouder een deel van de opvarenden wel kent, laat hij dat niet meewegen in het deskundige oordeel dat hij als jurylid moet vellen: “Van vriendjespolitiek is echt geen sprake!”
Dat vertrouwde, van Langedijkers onder elkaar, is voor veel deelnemers wel een reden om ieder jaar weer terug te komen. De Lichtjesavond is een mooi nazomerfeest, waarbij iedereen elkaar weer even ziet na de vakantietijd. Met dus een feestelijk randje als tegen middernacht de prijzen zijn uitgereikt en ook de jury het serieuze werk kan inruilen voor ouderwetse gezelligheid.
Het Schrijfcafé in Bergen lijkt in korte tijd een vaste plek te hebben veroverd onder liefhebbers van taal en verhalen. Bij de eerste bijeenkomst na de zomerstop schoven dinsdag negentien deelnemers aan. Zoveel waren het er sinds de start in mei nog niet geweest.
Initiatiefnemer Ellen Swanenburg de Veye begon het Schrijfcafé omdat ze vond dat juist in Bergen een laagdrempelige plek om met schrijven bezig te zijn ontbrak. “Bergen kent ook een hele grote traditie van schrijvende mensen”, vertelt ze. Voor schilderen en beeldhouwen zijn volgens haar allerlei mogelijkheden, maar voor mensen die willen schrijven was zo’n toegankelijke activiteit veel moeilijker te vinden. “Als het er niet is, dan moet iemand het beginnen. Laat ik nou maar dat iemand zijn.” (tekst gaat verder onder de foto)
Tijdens de eerste bijeenkomst na de zomerstop van het Schrijfcafé Bergen proosten de 19 deelnemers op een nieuw seizoen. (foto: Streekstad Centraal)
Het Schrijfcafé ging half mei van start en kwam in juni wekelijks bijeen. Na een pauze in juli en augustus werd de draad deze week weer opgepakt. Iedere dinsdagmiddag is er van 14:00 tot 16:00 uur een bijeenkomst bij Welzijn Bergen aan het Binnenhof. De eerste dinsdag van de maand staat in het teken van de Korte Verhalen Club, steeds rond een ander thema. Deze keer was dat ‘traditie’.
Ervaring is niet nodig en deelname is gratis. Volgens Swanenburg de Veye komen zowel jongere als oudere deelnemers af op de bijeenkomsten. “Mensen die het leuk vinden om iets te schrijven. En of dat nou een gedicht is of een kort verhaal, dat maakt niet zoveel uit.” (tekst gaat verder onder de foto)
Schrijven gebeurt op veel manieren, sommigen gebruiken de telefoon, anderen nog steeds een ouderwets schriftje. (foto: Streekstad Centraal)
Voor sommige deelnemers betekent het café meer dan alleen werken aan hun schrijftechniek. Swanenburg de Veye ziet dat in de korte tijd dat het initiatief bestaat al vriendschappen zijn ontstaan. Bezoekers kunnen volgens haar even hun dagelijkse zorgen opzij zetten en samen iets leuks doen.
Dat herkent de 85-jarige Anneke Kettenes uit Schoorl. Ze schrijft al langer bij de Korte Verhalen Club en haalt inspiratie uit de manier waarop anderen naar taal en onderwerpen kijken. Tijdens een eerdere bijeenkomst maakte ze bijvoorbeeld voor het eerst kennis met een rondeel, een dichtvorm. “Ik vind dat je nooit te oud bent om te leren.” (tekst gaat verder onder de foto)
Veel mensen maken tijd om zich bij het Schrijfcafé Bergen nader te bekwamen in het opschrijven van hun gedachten en herinneringen. (foto: Streekstad Centraal)
Voor Kettenes is de bijeenkomst ook een belangrijk uitje. Ze is mantelzorger voor haar man en komt naar eigen zeggen nog maar weinig buiten. “Dus dit is zo’n beetje langzamerhand wel mijn uitje geworden.” Na enkele weken waarin ze vanwege een blessure niet kon autorijden, keek ze ernaar uit weer van Schoorl naar Bergen te kunnen komen.
Ook Jelle van Wier kwam dinsdag schrijven. De typograaf en gitarist is al langer met taal en gedichten bezig en noemt de sfeer in het Schrijfcafé spontaan en improviserend. Bij het thema traditie zocht hij het dicht bij zijn eigen vak en schreef hij over het vroegere handzetten van letters.
Met negentien deelnemers begint de ruimte ondertussen aardig gevuld te raken. Swanenburg de Veye kan erom lachen. “Als het zo door blijft groeien, dan moeten we nog grotere locaties kunnen vinden.” Voorlopig hoeft niemand zich echter aan te melden en kan iedereen die graag schrijft of het eens wil proberen aanschuiven.
De kleine dinosaurus in De Mare blijft voorlopig waar hij is. Na weken van commotie besloot een meerderheid van de Alkmaarse gemeenteraad maandagavond wethouder Robert te Beest toch nog een maand de tijd te geven. Niet iedereen kon dat geduld opbrengen. Oud-wethouder Jan Hoekzema ging hard in de aanval, BAS vergeleek de nieuwe glijbaan met Madurodam en burgemeester Anja Schouten moest zelfs even ingrijpen: “Mag het iets vriendelijker?”
Het draait allemaal om de dinosaurusglijbaan die jarenlang bij winkelcentrum De Mare stond. Het oude speeltoestel werd eerder dit jaar weggehaald omdat het niet meer veilig was. Daarna verscheen op dezelfde plek een nieuwe dinosaurus, maar die is een flink stuk kleiner. Volgens critici vooral geschikt voor heel jonge kinderen.
De commotie daarover was voor de VVD reden om vorige week een motie voor een grotere opvolger aan te kondigen. Maar juist op de avond dat daarover gestemd zou worden, trok de partij zich terug. “Het sentiment van de glijbaan is bekend”, zei VVD’er Jeroen van Velzen. Voor zijn partij telt vooral wat er uiteindelijk komt. Wethouder Te Beest heeft toegezegd verder te onderzoeken wat er mogelijk is en krijgt daarvoor van de VVD eerst de ruimte. Valt het resultaat tegen, dan sluit de VVD een nieuwe motie niet uit. (tekst gaat door onder de foto)
Op de plek waar de ‘beroemde’ dino-glijbaan jarenlang stond staat nu een kleinere vervanger. (foto: Streekstad Centraal)
Daarmee was het voorstel echter nog niet van tafel. OPA, SeniorenPartij Alkmaar (SPA) en BAS namen de motie over. Zij wilden dat het college alsnog werk maakt van een volwaardige opvolger die qua omvang, uitstraling en speelwaarde recht doet aan zijn voorganger. Ook zou bekeken moeten worden of de kleine dino die er nu staat ergens anders een plek kan krijgen.
Het besluit van de VVD viel bij de drie partijen slecht. Pien Bijl van BAS noemde de motie “steengoed”. Over de nieuwe glijbaan was ze minstens zo duidelijk. “Wat hebben ze gedaan? Naar Madurodam gegaan. Dit past niet in Alkmaar.”
Ook SPA’er Arie Epskamp vindt dat niet is geleverd wat eerder werd toegezegd. Volgens hem zou de oude dino worden hersteld of moest er een gelijkwaardig alternatief komen. Nu staat er volgens hem een “mini-glijbaan”, die naar zijn informatie bovendien al bij Stadswerk op voorraad stond. “Dan begrijp ik de beperkte keuze ineens een stuk beter.” Met een knipoog voegde hij eraan toe: “We hebben nu een ‘minisaurus’, maar SPA is in afwachting van de ‘senior-dino’.” (tekst gaat door onder de foto)
De felste botsing van de avond ontstond tussen Te Beest en zijn voorganger Jan Hoekzema. Die laatste zat als wethouder zelf nog aan de knoppen toen duidelijk werd dat de oude dinosaurus niet kon blijven staan. Volgens Hoekzema was de bedoeling destijds helder: opknappen of een replica van ongeveer hetzelfde formaat. De veel kleinere dino zou hij juist hebben afgewezen.
Hoekzema wilde daarom weten wanneer die koers was veranderd. Te Beest weersprak dat hij een andere weg is ingeslagen. De kleine dinosaurus stond volgens hem al klaar en rond de lege plek hadden lange tijd hekken gestaan. Op een gegeven moment moest er volgens hem een stap worden gezet.
Dat kabels en leidingen nu een grotere dino mogelijk in de weg zitten, overtuigde Hoekzema niet. “Het beest dat er stond, stond er al veertig jaar en dan zouden nu ineens de kabels in de weg zitten. Volledige onzin.” (tekst gaat door onder de foto)
De meningen over de nieuwe glijbaan zijn verdeeld. (foto: Streekstad Centraal)
Hoekzema trok de discussie vervolgens breder. “Waarom is Alkmaar-Noord weer het kind van de rekening? Waarom krijgen ze niet waar ze recht op hebben?” Toen zijn kritiek richting Te Beest persoonlijker werd, greep burgemeester Anja Schouten in. “Mag het iets vriendelijker?”
Te Beest hield ondertussen vast aan zijn onderzoek. Volgens hem spelen niet alleen kabels en leidingen, maar ook veiligheidseisen een rol. “We gaan echt geen concessies doen op het gebied van veiligheid.” Binnen een maand wil hij de raad met een memo duidelijk maken welke belemmeringen er zijn en wat wél mogelijk is.
OPA, SPA en BAS wilden daar niet op wachten. Zij benadrukken dat de oude dinosaurus meer was dan alleen een speeltoestel: het was volgens hen ook een herkenningspunt en een stukje identiteit van De Mare.
De meerderheid koos echter voor geduld. De motie kreeg 10 stemmen voor en 20 tegen en werd verworpen. Te Beest heeft nu een maand om te laten zien wat er mogelijk is. Mocht dat resultaat tegenvallen, dan heeft de VVD alvast duidelijk gemaakt dat het dinodebat zomaar een vervolg kan krijgen.
