Sasja Janssen heeft dit jaar de Roland Holst oeuvreprijs gewonnen. De dichteres komt daarmee in een illuster rijtje van winnaars. Onder andere Eva Gerlach en Anton Korteweg kregen de prijs eerder. “De poëzie van Sasja Janssen doet iets wat waarschijnlijk alleen poëzie, en alleen echt goede poëzie kan doen: ze geeft de waardigheid terug aan de taal”, aldus de jury.
De Adriaan Roland Holst oeuvreprijs is een echte Bergense onderscheiding. De dichter woonde jarenlang in het kunstenaarsdorp. In de jaren tachtig ontstond het idee voor de prijs. Om dichters te eren die weinig prijzen ontvangen, maar wel een constante kwaliteit laten zien.
Maar voor Sasja Janssen is het zeker niet de eerste prijs. Het zijn mooie tijden voor de dichteres, zouden we wel kunnen zeggen. Donderdag werd bekend dat ze de Johan Polak Prijs krijgt voor de bundel Virgula en vrijdag kwam het nieuws over de Bergense oeuvreprijs naar buiten. “Het duizelt me”, reageert ze op Facebook.
Sasja Janssen is al jaren een vaste waarde in de literatuurwereld. Ze schreef romans als De Revisor en De Kamerling, maar het bekendste werd ze toch wel met poëzie. De uitreiking staat gepland op zaterdag 25 mei in de Ruïnekerk. Naast een bronzen penning krijgt Janssen ook een beurs van 10.000 euro.
Mocht je op Tweede Pinksterdag zwermen mensen al neuriënd door de Eilandspolder zien fietsen: dat doen ze niet alleen om het mooie weer. Deze wielrijders trekken van kerk naar kerk voor de muzikale fietstocht ‘4 de Muziek in de Polder’. “De mensen die dit al hebben ontdekt, vinden het heel erg leuk.”
Beter goed gejat dan slecht bedacht, dacht de organisatie enkele jaren geleden. De muzikale fietstocht bestond al even in Purmerend, toen de kerken van Schermerhorn, Stompetoren, Grootschermer en Noordeinde in 2019 besloten het concept over te nemen. “Het paste hier heel mooi. Alle kerken liggen in het natuurgebied en relatief dicht bij elkaar”, vertelt Remco Gerretsen van het muziekevenement aan Streekstad Centraal.
Elk heel uur start in elke kerk een concert. Van coversbands tot Ierse folkmuziek, van jazz tot klassiek. Zo’n concert duurt een klein half uur, waarna je drie tot vijf kilometer trapt en weer bij een volgend concert kan aansluiten. Het maakt niet uit bij welke kerk je begint of eindigt. Koffie, thee of een biertje is aanwezig voor de liefhebber. Kunnen we dan lallende fietsers in de sloot verwachten einde dag? “Nee, hoor”, stelt Remco gerust. “Er is tussendoor tijd drankje, maar niet om je vol te gooien.” (tekst loopt verder onder foto)
Fietsen is overigens geen must om de concerten bij te wonen. Bij slecht weer of andere ongemakken is de auto ook een optie (foto: aangeleverd)
“Mensen die dit hebben ontdekt, vinden het heel erg leuk”, sluit Remco af. “Ook omdat het zo laagdrempelig is. Voor een tientje mag je naar vier concerten en tussendoor fiets je door een schitterend mooi gebied. Het is een soort instuif: mensen komen en gaan. Juist die beperkte tijd maakt het bijzonder.”
Kaartjes zijn tien euro (alleen contant) voor vier concerten en vooraf bij elke kerk te koop. Informatie over de bands, speeltijden en concertlocaties staat op de website van de Dorpskerk Grootschermer
Zin in een avond lachen? Café Taverne in Bergen organiseert in samenwerking met de Badaboom Stand Up Comedy Club woensdagavond 15 mei een open podium. Sfeermaker Jelle Brouwer is gastheer van de avond en Jeroen Pater de hoofdact. Hij kan zonder moeite alledaagse frustraties over katten of de Action ombuigen tot grappen.
Ingewikkeld doen over makkelijke zaken, poep- en piesgrappen en nog veel meer. Tijdens de comedyavond in de Taverne komt het allemaal voorbij. Naast Jelle Brouwer en Jeroen Pater komen grappenmakers uit de stand-up scene als Rein Time, Tuqeer Wijnstein en Dagmara Wilschut komen naar Bergen om er een lachwekkende show van te maken.
De Comedy Club begint om 21:00 uur en entreekaartjes kosten 5 euro aan de deur.
Interviews met Hollywood grootheden als Tom Hanks, Meryl Streep, Julia Roberts, Dustin Hoffman en vele anderen leverden de bekroonde journalist Eric Koch een hoop anekdotes op. Op vrijdag 31 mei zal zijn voorstelling ‘Retourtje Hollywood’ om 20:00 uur bij het Alkmaarse Cultuurpodium de Alkenaer in première gaan.
Ruim 30 jaar reisde Eric Koch namens De Telegraaf rond voor filmreportages en deed hij veel ervaringen op. Tijdens de anderhalf uur durende voorstelling blikt de journalist terug op zijn avonturen in de filmjournalistiek. Hierbij deelt hij humoristische verhalen die hij heeft opgedaan.
Zo blijkt filmavonturier Harrison Ford – jarenlang de best betaalde filmster in Hollywood – in het echt een saaie Piet te zijn, was George Clooney blij dat hij pas na zijn 35e succes had geboekt omdat hij anders misschien naast zijn schoenen was gaan lopen, en bekende Eddie Murphy dat hij in zijn jonge jaren een arrogante en zelfingenomen kwal was.
Na de première in De Alkenaer gaat ‘Retourtje Hollywood’ het land in. Kaartjes kosten 10 euro en zijn verkrijgbaar op de website van Alkenaer. Of doe mee aan de quizvraag en win twee kaarten voor de voorstelling. Welke actrice won de meeste Oscars ooit? Stuur je antwoord naar info@alkenaer.nl.
Nog even en dan is het weer zover. Van vrijdag 24 tot en met maandag 27 mei is er kermis in De Noord. Dat betekent niet alleen verschillende attracties, maar ook optredens in het Dijk en Waardse dorp.
“Het belooft een bruisend evenement te worden”, schrijft de organisatie in een bericht. Zaterdagavond 25 mei zullen verschillende artiesten acte de présence geven. Denk bijvoorbeeld aan zanger Wesly Bronkhorst. Hij bestormde vorig jaar de hitparade met ‘Amalia’. Daarnaast geven ook Henk Naber en DJ Sebastiano een optreden.
Zondagavond 26 mei is radio-dj René Verkerk met zijn jukebox aanwezig. En ook maandagavond 27 mei is er muziek. Feest DJ Maarten, Paul Vlaar en Jacco Silver sluiten de kermis af.
Zondag 15 september treedt Century’s Crime op in sociaal-cultureel centrum De Brink in Obdam. De Duitse tributeband brengt, als eerbetoon aan Supertramp, de muziek van deze legendarische band tot leven.
Century’s Crime biedt een feest van herkenning met nummers als Dreamer, School, Breakfast in Amerika en Goodbye Stranger. Supertramp heeft in de jaren 70 en 80 een lange lijst aan nummers gemaakt die bij velen nog kraakhelder in het gehoor liggen. Century’s Crime brengt de legendarische nummers trouw aan het origineel.
De naam van de coverband is afgeleid van het album ‘Crime of the Century’, dat in 1974 werd uitgebracht en de doorbraak betekende voor Supertramp. Dit album werd opgenomen in de klassieke bezetting met de twee overgebleven oprichters Rick Davies en Roger Hodgson en de nieuwe saxofonist John Anthony Helliwell.
De jarenlange ervaring van de individuele bandleden, de intensieve studie van de originelen en de uitgebreide analyse van talloze televisie- en video-opnames vormen de basis voor het authentieke geluid van Century’s Crime.
De zaal gaat om 16:00 uur open en tickets kosten in de voorverkoop 20 euro en aan de kassa 22 euro. Kaarten zijn te bestellen via de website van De Brink.
Op Tweede Pinksterdag kunnen actieve muziekliefhebbers een muzikale fietstocht maken door de Schermer en Eilandspolder. Onder de naam ‘4 de muziek in de Polder’ worden ze getrakteerd op optredens in een viertal kerken op fietsafstand.
Het evenement begint op maandag 20 mei om 13:00 uur. Deelnemers kunnen een van de vier kerken als startpunt kiezen. Tot en met 16:00 uur geven artiesten ieder heel uur een muziekuitvoering van ongeveer 25 minuten. De afstanden van 3 tot 5 km maken het eenvoudig om op tijd van de ene naar de andere locatie te fietsen.
In de Protestantse kerk in Stompetoren treedt de band ‘Riddles’ op met Ierse volksmuziek. Verderop in de Grote Kerk van Schermerhorn staat ‘Caspar en friends’ op het podium met romantische klassieke liederen met zang, piano en viool. In de Dorpskerk Grootschermer staat coverband ‘New River’met vocaliste Kaylee Vaalburg. In de Noordeinder Vermaning valt te genieten van het jazzkwintet ‘JazzInDeeD’ met vrolijke en dansbare jazz.
Toegangskaarten kosten 10 euro en zijn aan de deur van de deelnemende kerken te verkrijgen . Reserveren is niet mogelijk, dus wordt aangeraden om telkens op tijd te komen. Meer informatie op de website van de Grote Kerk in Schermerhorn.
Volgend jaar bestaat de Historische Vereniging Alkmaar 100 jaar. Om dat jubileum te vieren maakt de HVA een film die laat zien hoe de stad de afgelopen eeuw is veranderd. Daarvoor worden oude beelden van het Regionaal Archief gebruikt en de vereniging wil die graag combineren met oude filmpjes die mensen thuis hebben liggen. “Er ligt nog veel onbekend materiaal op zolders”, denkt bestuurslid Rob Marijn.
“We willen de stad laten zien die zo ontzettend veranderd is in 100 jaar. Als een blijvend uniek document voor Alkmaarders en onze kinderen en kleinkinderen”, vertelt Rob Marijn aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. “Er is al veel materiaal, ook bij het Regionaal Archief Alkmaar, maar er is ook heel veel wat we nog niet kennen. En dáár zijn we naar op zoek. Beelden die in eigen beheer zijn gemaakt; intieme plaatjes bij mensen thuis of van het dagelijks leven. Dat is leuk.” (tekst gaat verder onder de foto)
Met paard en wagen door de Alkmaarse Langestraat. (beeld: Regionaal Archief)
De HVA zoekt filmmateriaal dat in Alkmaar gemaakt is en nog op oude banden staat of al gedigitaliseerd is, geen video. Zaterdag 11 mei is er vanaf 11:00 uur een inleverdag in het Stedelijk Museum Alkmaar. “Als daar straks 200 mensen met hun oude films komen, schitterend”. Rob Marijn benadrukt dat niemand het filmmateriaal daarna kwijt is. “We noteren alles zodat iedereen z’n spullen terugkrijgt. Wie wil, kan het doneren aan het Regionaal Archief.”
De jubileumfilm gaat op 3 december 2025 in première tijdens het verjaardagsfeest van de vereniging en is daarna voor iedereen te zien in het Filmhuis Alkmaar.
“Wie is dat?”, vraagt Annemieke. “Ehm, opa”, antwoordt de tweejarige Sam. Het heeft even geduurd, maar vrijdag is in het bijzijn van familie het borstbeeld van Rudi Carrell ‘heronthuld’ op het Munnikenbolwerk. Entertainer, zanger, producent, acteur en bovenal showmaster. Dat was de gevierde Alkmaarder. Wereldberoemd in Nederland, en nog veel beroemder in Duitsland. Al verdween de kaasstad nooit uit zijn gedachten.
De afgelopen jaren maakte het beeld een ware tournee. Van de plek waar de theaterzaal van het Gulden Vlies ooit stond tot de gevel van datzelfde Gulden Vlies. Het borstbeeld kreeg tal van plaatsen en belandde uiteindelijk in een opslag van de Kunstwacht in Delft. “We realiseren het misschien niet zo, maar Rudi Carrell is onderdeel van ons collectieve geheugen”, zegt wethouder Anjo van de Ven tegen Streekstad Centraal. BAS-fractievoorzitter Ben Bijl zwengelde zo’n anderhalf jaar geleden de borstbeelddiscussie weer aan. Met als resultaat de nieuwe plek. “En daar moeten we Ben heel dankbaar voor zijn”, benadrukt Van de Ven.
Het had zomaar een middag voor lookalikes van Rudi Carrell kunnen zijn. Het ene familielid lijkt nog meer op hem dan de ander. “Rudi kijkt uit naar de buurt waar hij is geboren en heeft gewoond”, vertelt zijn broer Aad. “Het begon allemaal op de Spoorstraat.” We gaan met de enige nog levende broer van Rudi terug in de tijd. Want het had weinig gescheeld of de bekende Alkmaarder had een heel ander vak gekozen. (tekst gaat verder onder de foto)
Met ‘Wat een geluk’ deed Carrell in 1960 mee aan het Songfestival. Het werd een grote hit in Nederland, maar bij het liedjesfestijn eindigde hij een-na-laatste.
Rudolf Wijbrand Kesselaar werd geboren in december 1934. Als oudste zoon van conferencier Andries Kesselaar, beter bekend als André Carrell. In de wijde omgeving is er bijna geen trouwerij waar vader niet optreed. “Hij droeg voor, speelde sketches en trad op als poppenkastspeler en goochelaar”, vertelt Aad. Hoewel een leven in de showbusiness bijna onvermijdelijk lijkt, was dat volgens broer Aad zeker niet zo. “Rudi wilde journalist worden. Hij was een nieuwsgierige jongen en stond altijd vooraan. Racend op de fiets ging hij elke brandweerwagen achterna.”
Maar het lot besloot anders. Hij werd op een hele andere manier een bekende Alkmaarder. “Als puber organiseerde Rudi schoolfeesten en daar had hij veel succes mee. Het hele repertoire van mijn vader kwam voorbij. Dezelfde sketches, moppen en liedjes. Rudi deed dat zo goed, waardoor hij ook door vele andere scholen werd gevraagd.” (tekst gaat verder onder de foto)
Het borstbeeld van Carrell wordt – hopelijk voor de laatste keer – onthuld. (foto: Marco Schilpp)
Alkmaar wordt te klein voor de jonge Carrell. En uiteindelijk Nederland ook. Grote shows in Duitsland, dat is wat hij wil. “Rudi werd ‘ein showmaster’, zoals onze Duitse vrienden zeiden. Zijn droom kwam uit. Dansend en zingend als Gene Kelly. Op televisie, zelfs in kleur. Groot succes in Nederland en Duitsland, maar hij bleef ook wel een Alkmaarse jongen. Rudi was een promotor van Alkmaar, ook in zijn Duitse shows.”
De promotor van de kaasstad overleed zeventien jaar geleden in het Duitse Bremen aan de gevolgen van longkanker. Een paar maanden voor zijn dood kreeg Carrell de belangrijkste Duitse televisieprijs, Goldene Kamera. Een minutenlange staande ovatie was tijdens de uitreikingsavond het gevolg. Zijn ziekte had zijn stembanden ernstig aangetast. “Ik zal nog lang als herhaling voortleven.” (tekst loopt verder onder de foto)
Rudi Carrell kijkt nu vanaf het Munnikkenbolwerk in Alkmaar uit over waar hij geboren is. (foto: Marco Schilpp)
Maar nu dus ook op het Alkmaarse Munnikenbolwerk. “Rudi is geboren in december en ik een maand later. Geweldig om dit mee te maken”, vertelt nicht Annie Kesselaar. Samen met andere familieleden bekijkt ze het beeld aandachtig. Rudi’s dochter Annemieke is zichtbaar ontroerd. “Het is zo mooi om hier zoveel mensen te zien. Dank jullie wel.” (Foto’s: Marco Schilpp/ Streekstad Centraal)
Dichter en beeldend kunstenaar Elly Stolwijk heeft in maart haar allereerste prozaboek gelanceerd. Het boek ‘Voet in Voet, Oog in Oog’ gaat over haar ontdekkingstocht in het verleden van haar vader tijdens de Tweede Wereldoorlog. Elly wist dat haar vader Fons Stolwijk dwangarbeider was in Duitsland maar tot zijn dood was hij daar nooit spraakzaam over. KunstnetTV zocht haar op voor de documentaire ‘Vierhonderd Tweeënnegentig’.
Vanaf mei 1943 moesten alle mannen tussen de 18 en 35 jaar zich bij de Duitse bezetters melden voor Arbeidseinsatz. Het woord ‘arbeidsinzet’ verbloemt dat het om dwangarbeid ging, oftewel een vorm van slavernij. Vanuit alle bezette gebieden zijn naar schatting 7,7 miljoen mensen aan het werk gezet in Duitsland, waaronder rond 0,5 miljoen Nederlanders. Vader Fons Stolwijk was daar een van, maar tot aan zijn dood kon hij er nauwelijks over vertellen. Te traumatisch. Pas na zijn dood ging Elly op zoek naar het deel van zijn geschiedenis.
In haar indrukwekkende prozadebuut beschrijft Elly in de cursieven haar bezoek aan Laucherthal, waar haar vader Fons te werk was gesteld, en haar herinneringen aan hem. Ze wisselt de cursieven af met het verhaal over dwangarbeider Fons, een personage gebaseerd op haar vader. “Fons is nog geen 21 jaar jong als hij in de zomer na de bevrijding, de precieze datum is onbekend, terugkeert uit nazi-Duitsland waar hij gedurende de Tweede Wereldoorlog dwangarbeid had verricht in metaalfabrieken in Berlijn en Laucherthal, een ervaring waarover hij tijdens zijn leven nauwelijks kan spreken en op zeldzame momenten met dichtgeknepen keel zal zeggen dat hij ‘iets deed met schroefjes en moertjes’, want hij schaamde zich voor zijn gedwongen bijdrage aan de Duitse wapenindustrie …”
Vierhonderd Tweeënnegentig van KunstnetTV is tot en met zondag 12 mei elke dag om 10:00 en 22:00 uur te zien bij Streekstad Centraal op televisie en internet, en via kunstnet.tv.
