De heropening van het AZC in Alkmaar gebeurt mogelijk later dan gepland. Dat laat het college van B&W weten. In het oude belastingkantoor aan de Robonsbosweg is vier weken geleden veel waterschade ontstaan. Niet door heftige regenbuien maar waarschijnlijk door een menselijke fout. Alles is inmiddels weer droog, maar de verdere gevolgen zijn nog niet duidelijk.
De beheerder laat wekelijks de waterleidingen doorspoelen, zodat legionella er niet welig in gaat tieren. Dat is een maand geleden goed fout gegaan, werd op 2 augustus ontdekt. Drie verdiepingen van de gebouwdelen A en B liepen onder. Deel A wordt het asielzoekerscentrum (AZC) en B en C zijn voor statushouders en andere doelgroepen zoals lokale spoedzoekers.
Er ontstond waterschade aan de plafonds, wanden, vloeren, de elektra en een lift. De beheerder ging na de ontdekking in de weer om alles te drogen. Daarbij zijn onder andere drooginstallaties gebruikt en plafondplaten verwijderd. Een kleine uitdaging was dat de elektriciteit voor de veiligheid uitgeschakeld moest worden.
De heropening van het AZC stond gepland ‘aan het eind van de zomer’, dus hier staat tijdsdruk op. Gebouwen B en C hoeven pas volgend jaar klaar te zijn. Deze week is er een keuring van de getroffen elektrische installaties en bedrading. De schade aan de lift moet nog worden geïnventariseerd. Zonder werkende lift of keuringscertificaat kan de verbouwing moeilijk worden vervolgd.
In de tweede week van september wordt meer duidelijk over eventuele vertraging.
Hij doet het weer: de ‘Rekerflopbrug’ bij Koedijk. Na een sluiting van vier weken is de vlotbrug over het Noordhollandsch Kanaal woensdag weer opengesteld voor (brom)fietsers en wandelaars. De provincie is opgelucht dat de belangrijke verbinding op tijd hersteld is voor het nieuwe schooljaar.
Het ging een tijdje goed, maar eind juli weigerde de Rekervlotbrug weer dienst. Een onderdeel van de aandrijving was kapot gegaan. En zul je net zien dat het gaat om iets dat niet op voorraad ligt. De timing was ook nog eens slecht want de Koedijkervlotbrug verderop lag er even uit vanwege onderhoud. Geen probleem voor de scheepvaart, maar iedereen die het kanaal over moet van Bergen naar Koedijk of vice versa was de klos.
Aangezien het onderdeel niet op korte termijn kon worden vervangen, moest het gerepareerd worden. Het onderdeel is daarvoor uit de brug gehaald en meegenomen naar een werkplaats. Woensdag is het gereviseerde onderdeel teruggeplaatst en getest. De test was succesvol en daarna is brug meteen weer in gebruik genomen.
De Rekervlotbrug is eigenlijk een miskoop van 8,6 miljoen euro. De Provincie wist wel dat zo’n soort brug vanwege alle bewegende delen meer onderhoud behoeft, maar de slijtage viel aanzienlijk hoger dan verwacht. Eind 2022 zijn aanpassingen gedaan die de brug betrouwbaarder moesten maken, maar het lijkt erop dat dit niet het gewenste effect heeft opgeleverd. En dan was er ook nog eens een aanvaring in 2021, waardoor de brug er acht maanden lang uit lag.
“Meestal zijn dit mannen die psychotisch zijn, ze leven in een droomwereld. Hij kan er niet veel aan doen.” Gepensioneerd klinisch psycholoog Jan Derksen schets een beeld van de poepsmeerder, die al sinds begin dit jaar vakantiehuisjes en appartementen afgaat om ze onder te smeren met ontlasting. Maandag was het weer raak in Bergen aan Zee. “Wat wij aantroffen is het goorste dat ik ooit gezien heb.”
“De wildpoeper heeft in Bergen aan Zee een spoor van shit achtergelaten, na ingebroken te hebben in tien van onze appartementen.” Zo start het bericht dat maandag op de Facebook-pagina ‘Je bent een derper als…’ stond. Ook de argeloze voorbijganger werd met de viezigheid geconfronteerd: zwermen met vliegen zaten op binnenkant van het raam van één van de appartementen.
En het is niet de eerste keer. Begin februari dit jaar schrok Charlene Glas zich al wezenloos: haar zomerhuisje in Egmond aan Zee zat onder de ontlasting. Vervolgens regende het reacties van andere Egmonders met een zomerhuisje, verhuurbedrijven en vakantieparken, die ook “kennis” hadden gemaakt met de ongewenste huurder. (tekst gaat verder onder foto)
Vliegen hebben hun intrek genomen in één van de appartementen die door de reizende poepsmeerder is besmeurd (foto: Streekstad Centraal)
“Deze man is waarschijnlijk het contact met de realiteit verloren”, legt professor dokter Jan Derksen uit, benadrukkend dat hij deze man niet heeft onderzocht, ” en dus eigenlijk kan ik niks zeggen.” Maar met zijn jarenlange ervaring als klinisch psycholoog, kent hij het ziektebeeld wel. Derksen was emeritus hoogleraar klinische psychologie en psychotherapie aan de Radboud Universiteit Nijmegen en de Vrije Universiteit Brussel en had jarenlang een praktijk. “In de regel zijn het dakloze mensen, die dan toch een poging doen om onderdak te krijgen. En als ze daar zijn, zakken ze in hun gedrag onderuit en komt er een stuk vroegkinderlijk gedrag tot uiting.”
Vroegkinderlijk betekent in dit geval tussen de 1,5 en 3 jaar oud, “het moment waarop wij zindelijkheidstraining doen bij kinderen. Kinderen willen niets liever dan kliederen met modder en poep. Laat je zo’n kind z’n gang gaat, dan smeert-ie alles onder.” Terugkomend bij de man, denkt Derksen dat dit thema in zijn persoonlijkheid gefixeerd is geraakt en dat hij daar nooit overheen is gegroeid. “Niks menselijks is ons vreemd. Wij kregen de kans niet om hetzelfde te doen, omdat we opgevoed werden. Deze man is waarschijnlijk niet goed opgevoed. En dan komt dit naar buiten in zijn psychotische wereld.” (tekst gaat verder onder foto)
Professor dokter Jan Derksen: “Meestal wordt er van alles geschreven, wat niet is afgestemd over wat er aan de hand is met mensen als deze man. Aan al die verhalen heeft niemand iets.” (foto: aangeleverd)
Vaak willen mensen die dit soort gedrag vertonen geen behandeling. En als ze dat wel willen, kan het soms niet, omdat longstay-klinieken voor langdurige psychiatrische zorg, worden wegbezuinigd. “Als ze medicatie krijgen, gaat het beter, maar dan moeten ze wel worden opgenomen.” Gevaarlijk zijn dit soort mannen in ieder geval vaak niet”, zegt Derksen, “al moet je ze wel onderzoeken om dat zeker te weten, en dat willen ze vaak ook niet.”
Hoe moet het verder met deze man? Hij staat in ieder geval op de radar van de politie, die laat weten dat er zo’n tien van dit soort voorvallen zijn geweest door de gehele provincie. Omdat deze man ook recht heeft op privacy kan de politie verder weinig vertellen. “Er is aangifte tegen hem gedaan en hij moet zich verantwoorden bij de politierechter.”
In februari maakte mediapartner NH Nieuws deze video.
Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier waarschuwt voor oplichters die misleidende e-mailtjes en WhatsApp-berichten versturen. Hiermee proberen ze persoonlijke gegevens te vergaren die ze kunnen misbruiken. “Wees altijd alert: klik nooit zomaar op een toegestuurde link.”
Het hoogheemraadschap heeft meldingen gehad over valse mailtjes die lijken te komen van de dienst ‘Mijnoverheid’. Er wordt melding gemaakt van een nieuw bericht van de Belastingsamenwerking Gemeenten & Waterschappen. Aangeraden wordt om tijdig in te loggen en het bericht te lezen, omdat er mogelijk actie nodig is.
“Wie op het e-mailadres klikt, ziet daar een andere afzender”, tipt het hoogheemraadschap. “Het gaat hier dus om phishingmail: criminelen proberen u te verleiden op een link te klikken om zo toegang te krijg tot uw telefoon of computer. Trap er niet in! Kijk hier hoe uw phishingmails of whatsappfraude herkent:”
Bootjes varen net iets langzamer voorbij over het kanaal. Wandelaars vertragen hun pas. Fietsers stappen af, hun blikken onderzoekend. Wat is dit? Dichterbij gekomen wordt het duidelijk. Zijn houding; verslagen. Zijn gezicht verstopt. Het raakt. Zelfs als je niemand kent die ermee te maken heeft gehad. Maar eigenlijk kent iedereen wel iemand.
“Wauw. Heel indrukwekkend. Het is zo’n veelzeggend beeld.” Karin liep al eerder langs het immense beeld van de jongen in Overstad. Hij zit in elkaar gedoken. Zijn hoofd tussen de knieën, zijn gele jas met capuchon ver over zijn hoofd getrokken. Zijn wanhoop is voelbaar. “Eerst dacht ik, is er iemand gestorven?” Ze wijst naar de fotolijstjes vol blozende, jonge, veelal lachende gezichten, die binnen één dag door bezoekers bij het beeld zijn neergezet.
Kunstenares Saskia Stolz maakte het kunstwerk genaamd ‘stille strijd’, omdat ze in haar omgeving zo veel hoorde over jongeren met depressieve gedachten. Jongeren die geen uitweg meer zien. Iedere maand overlijden meer dan twintig mensen onder dertig aan zelfdoding. Het beeld reist door het land en vraagt hiervoor de aandacht. Aandacht voor de stille strijd die vele jongeren voeren, in de hoop een gesprek te openen. Sinds maandag zit de jongen in Overstad, vlak voor het Ringersgebouw. (tekst gaat verder onder foto)
Karin: “Mooi dat mensen de lijstjes laten staan, er wordt zo veel kapot gemaakt tegenwoordig. Dit heeft blijkbaar betekenis voor mensen.” (foto: Streekstad Centraal)
Pal aan de overkant beginnen de eerste kermisattracties hun rondjes te maken. Een groter contrast bestaat haast niet. Daar, de poel van jolijt. En hier is het stil. Geen enkele voorbijganger kan er omheen. “Zo mooi dat het hier staat”, gaat Karin verder. “Dan is het benoemd, heeft het letterlijk een plek en vindt er misschien een gesprek plaats. Het ontroert me.” Zelf heeft Karin geen kinderen, “maar een vriendin van me wel. Je hoort het veel, dat jongeren depressief zijn. Die vicieuze cirkel waar ze in terecht komen. Iedereen denkt: dit heb ík, ik ben de enige. En dat is zo niet waar.” Alleen al alle geplaatste foto’s van door suïcide overleden jongeren, bevestigt dit.
“De foto’s maken het echt.” Bas en zijn gezin zijn sinds gisteren weer in Nederland, na negen jaar in Nieuw Zeeland te hebben gewoond. Dat dit beeld zo pontificaal bij de kade staat, is nogal een binnenkomer. “Ik herken het”, zegt hij, doelend op de houding van de jongen. “Dat jongeren zich zo kunnen afsluiten. En als je niet weet wat er speelt, kan het opbouwen en tot suïcide leiden.” Somberheid, angst, het zijn thema’s waar hij ook soms over praat met zijn kinderen. Bas’ vrouw vult hem aan: “Het komt ook gewoon veel voor en het komt steeds dichterbij.” (tekst gaat verder onder foto)
Bij het kunstwerk ‘Stille Strijd’ kun je een QR-code scannen die je direct stuurt naar de website met meer informatie over het kunstwerk (foto: Streekstad Centraal)
Iedereen kent tegenwoordig wel iemand die lijdt onder het leven, onder destructieve patronen die ondanks alle inzet maar niet verdwijnen. Deel het, zou de in elkaar gedoken jongen misschien zeggen, als hij kon spreken. Praat erover. Want iedereen kent strijd, al is het maar een klein beetje. En die strijd hoef je niet in stilte te voeren.
Tot en met 9 september is het kunstwerk te bewonderen. Kun je er ook iets bij zetten. Daarna reist het door naar Hilversum.
Nog heel even en dan openen scholen weer de deuren, met als gevolg een explosie van fietsverkeer tijdens spitsuren. Oppassen dus voor iedereen op de weg. In Bergen en Alkmaar een beetje extra, want beide gemeenten staan provinciaal vierde en vijfde voor wat betreft het aantal fietsongevallen per hoofd van de bevolking.
Lange tijd daalde het aantal ernstige verkeersongelukken in Nederland, maar dat tij is helaas alweer jaren geleden gekeerd. Er overlijden weer steeds meer mensen in het verkeer, hoofdzakelijk fietsers, en daarbij valt op dat vooral steeds meer 75-plussers slachtoffer zijn. Aangezien veel senioren e-bikes hebben, is wel een verband te trekken met het feit dat er inmiddels bij ruim 18 procent van de fietsongevallen een e-bike in het spel was. Maar goed, daaronder vallen ook fatbikes, erg populair bij de jeugd. Bij zo’n 60 procent van de fietsongevallen ging het om een botsing met een auto. (tekst gaat door onder het kaartje)
Wat opvalt is dat er relatief veel fietsongelukken gebeuren in de Noord en Zuid-Hollandse kuststreek en de gemeenten erachter. Waaronder Bergen en Alkmaar. Vermoedelijk gaat het nog wel eens mis met toeristen. Texel kwam zowaar uit op 27,8 fietsongevallen per 10.000 inwoners.
Het volledige lijstje van de regio: Bergen 17,5 per 10.000 inwoners, Alkmaar 17,4, Dijk en Waard 17,3, Castricum 10,8 en tot slot Heiloo 10,2. (tekst gaat verder onder het kaartje)
Leiden heeft de dubieuze eer om de nationale ranglijst van 2022 aan te voeren met 29,3 fietsongevallen per capita. Wassenaar eindigde met 28,8 op twee en Texel op drie. (tekst gaat verder onder het kaartje)
Omdat veel ongelukken met e-bikes gebeuren, wordt het steeds lastiger om deze te verzekeren, stelt Menno Dijcks van Independer. “Al zijn er nog wel een aantal partijen die dit wel doen. En die verzekeringen kunnen kostbaar zijn, dus je moet ze goed vergelijken”. Rond 55 procent van de e-bikers botst met een auto en 19 procent met een andere fietser.
Doedelzakken, dans en drums. Ze stonden centraal bij het Keltisch Festival dat zondagmiddag neerdaalde in cultuurpark De Hout in Alkmaar. Vele bezoekers, genietend van de felle zonnestralen, dompelden zich deze dag onder in Schotse sferen.
Naast The Arthur Troop Pipes and Drums, die in traditionele Schotse uniformen speelden en marcheerden over het gras, wisten bezoekers ook de Keltische markt met oude ambachten te vinden. Na één van de vele Keltische liederen en dans, was zelfs een lesje boogschieten mogelijk. (tekst gaat verder onder foto)
(foto: Marco Schilpp)
Maar vooral was het festival een samenzijn van gelijkgestemden, zittend of liggend in het gras, luisterend naar de zwierige, Keltische tonen van verschillende artiesten.
Ze zijn de helden van de zee en welkome hulp voor iedere zeevaarder in nood. Maar met woeste golven of andere ellende moeten de redders van de KNRM natuurlijk niet zelf in nood komen. In Egmond aan Zee hoeven zich daar straks nog minder zorgen over te maken. De nieuwe reddingboot wordt nog veiliger dan de Adriaan Hendrik, mede dankzij een ‘kantelzak’. Die is vrijdag succesvol getest.
De Van Wijk-klasse heeft een grote oranje luchtzak op het dak. Wanneer de reddingboot kapseist, kan deze ‘kantelzak’ met een trekkoord worden geactiveerd. Het is natuurlijk altijd even spannend wanneer een systeem in de praktijk wordt getest, maar de kantelproef bij scheepswerf Habbeké in Hoorn verliep zonder problemen.
“Overigens gaat de bemanning wél van boord als de boot omslaat. Dan worden eerst ‘de koppen geteld’ en pas daarna trekt iemand aan het koord en komt de boot weer rechtop. En daarna gaat iedereen weer aan boord. De motoren worden dan ook weer opnieuw gestart, want die slaan automatisch af als de boot op de kop gaat”, vertelt Henk Biesboer van de KNRM.
De komende periode worden de elektronische systemen geïnstalleerd en uitvoerig getest. (tekst gaat verder onder de foto)
In april moest er nog een hoop gebeuren aan de boot die bestemd is voor de reddingsbrigade in Egmond aan Zee. (foto: KNRM)
Hopelijk zijn er geen verdere vertragingen. De ontwikkeling van de Van Wijk-boot voor de Egmondse KNRM kost behoorlijk wat extra tijd. Toen de reddingmaatschappij in augustus 2020 de bestelling plaatste, stond oplevering van de eerste boot gepland in ergens in 2021, al werd dat een paar maanden later al 2022.
In het voorjaar kreeg de reddingsbrigade van Egmond aan Zee het prototype in handen om uitgebreid te testen, en toen bleek dat er toch nog wel aardig wat verbeterd moest worden. De oplevering voor de Egmondse boot werd verplaatst naar februari 2024, maar daar kwamen twee maanden bij en inmiddels is die streefdatum ook alweer met drie maanden overschreden. Maar vrijdag is dus weer een kleine zeemijlpaal bereikt.
“De oplevering staat nu gepland voor eind november, begin december. Dan kan er een mooie strik omheen”, laat Biesboer tenslotte lachend weten. (foto’s: Dirk Sander)
Het was een cadeau van de gemeente in 1988: voor het honderdjarig bestaan van het pittoreske straatje Vogelezang in de Alkmaarse binnenstad, kreeg de buurt vijf karakteristieke straatlantaarns. Maar oplettende bewoners zagen ineens dat één van die lantaarns werd verwijderd en vervangend door een moderner geval. Snel grepen ze in.
Iedereen kent elkaar in Vogelezang en velen wonen er al hun hele leven. “Ik ben hier geboren en getogen”, vertelt Gerard Kemp aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. Uiteindelijk kon Gerard het huis van zijn ouders kopen, in zijn autovrije straatje nabij de Kennemersingel.
Gerard trok direct aan de bel toen hij de werkmannen zag rommelen met de sierlijke lantaarnpaal. De vier andere, hangende lantaarns waren de volgende dag aan de beurt. “Ik belde gelijk naar Stadswerk, dat dit echt niet kon.” Gerards buurtgenoten volgden zijn voorbeeld, waarna Stadswerk zeker tien belletjes kreeg.
“Maar niemand bij Stadswerk of de gemeente leek op de hoogte te zijn.” De buurtregisseur kwam zelfs langs om te kijken, vertelt Gerard. Dat de palen 36 jaar geleden een cadeau waren van de gemeente voor de verjaardag van de straat, konden ze bij de gemeente niet terugvinden. (tekst gaat verder onder foto)
Dit nieuwere, moderne exemplaar vinden de bewoners van Vogelezang niet passen bij hun buurtje (foto: NH)
Met meerdere video’s en een krantenartikel toonden de bewoners aan dat het toch écht zo gegaan is in 1988. Gerard hoort van de buurtregisseur dat het plan is de lampen te vervangen door zuinigere ledverlichting. “Een totale mis-coördinatie”, als je het Gerard vraagt. “Het is bovendien raar dat je iets cadeau geeft en dan wegsloopt.”
Uiteindelijk kreeg de buurt hun oude paal weer terug, maar is dat voor altijd? “De buurtregisseur zei dat het bij de wethouder ligt of de gemeenteraad”, zegt Gerard. Tot die tijd gebeurt er niks met de palen. Gerard en zijn buurtbewoners hopen dat zo’n moderne lamp hun buurt bespaart blijft. “In het centrum hebben ze nu duurzame nieuwe, oude lantaarns”, vertelt Gerard. Zwart en sierlijk, en volgens Gerard zouden deze eventueel ook in hun buurt passen, mochten de huidige lantaarnpaal toch weg moeten. (tekst gaat verder onder foto)
De huidige lantaarns zijn “van die karakteristieke lantaarns die normaal alleen in het centrum staan”, zegt Gerard. “Ze passen heel goed in ons mooie kenmerkende straatje.”(foto: NH)
De gemeente laat weten dat de paal is teruggeplaatst omdat het een cadeau was en vertelt niet te weten of ze blijven staan: “Misschien zijn er andere mogelijkheden.” Dit wordt nog onderzocht. “Als er andere plannen zijn, bespreken we dat met de bewoners.”
De lang verwachte uitbreiding van Sporthal Het Vennewater in Heiloo staat voor de deur. Deze week wordt het parkeerterrein deels ingericht als bouwterrein en op 4 of 5 september verhuist de ingang voor zo lang als nodig naar de kant van de hockeyvelden. Ook de fietsenrekken gaan die kant op.
Het sportcomplex wordt bijna twee keer zo groot. Aan de voorzijde, naast de ingang, wordt het complex uitgebreid met een tweede sportzaal. Om geld te besparen komen er geen publieke tribune of faciliteiten voor schoolgym. Wel komen er vier kleedkamers bij, krijgt de ingang een facelift en worden ernaast 120 fietsparkeerplekken ingericht.
Natuurlijk wordt de nieuwe sporthal energiezuinig. Het dak wordt voorzien van zonnepanelen, die worden aangesloten op een accu. Het dak tussen de nieuwe en de bestaande hal wordt een groen dak en de daken krijgen een afwatering los van het rioolstelsel. (tekst gaat verder onder de afbeelding)
Tijdelijke inrichting van parkeerterrein aan Het Zevenhuizen en de routes voor regulier en bouwverkeer. (afbeelding: gemeente Heiloo)
In de week van 9 september starten de graafwerkzaamheden en worden door Liander de nodige kabels en leidingen omgelegd. Het heien start in de week van 7 oktober en kan voor enige geluidsoverlast zorgen. Het project wordt naar verwachting opgeleverd in het tweede kwartaal van 2025.
Tijdens de renovatie is er een omleidingsroute voor bezoekers van het sportpark en staan er fietsenrekken bij de tijdelijke entree van de sporthal. Het parkeerterrein is een tijd lang een stuk kleiner, dus vraagt de gemeente om zoveel mogelijk om niet met de auto te komen en om bezoekende teams in te lichten.
