De brandweer rukte woensdagmiddag met groot materieel uit naar de binnenstad van Alkmaar na de melding van een brand in een winkel aan de Laat.
Drie tankautospuiten spoedden zich naar de Laat, gevolgd door de hoogwerker uit Alkmaar en van de collega’s uit Heerhugowaard. De Veiligheidsregio kiest altijd voor een grote inzet als er een brandmelding is uit de binnenstad.
Bij aankomst was er een flinke rookontwikkeling in de winkelruimte. Die wordt momenteel verbouwd. De werklieden stonden al buiten.
De rook kwam uit het plafond. De brandweer had alles snel onder controle. Niemand raakte gewond. Uit voorzorg stond een ambulance klaar tijdens de inzet van de brandweer.
Het verkeer langs de wegwerkzaamheden aan de Vondelstraat en Korte Vondelstraat in Alkmaar wordt sinds deze week niet langer in goede banen geleid door acht verkeersregelaars. De medewerkers met de gele hesjes zijn teruggetrokken tot achter de hekken nadat er maandag een ernstig incident heeft plaatsgevonden met een scooterrijder en een verkeersregelaars. “Er is zo weinig respect voor de mensen die hier werken”, vertelt uitvoerder Wesley van BAM.
Vanaf het begin van de werkzaamheden doen Alkmaarders moeilijk over het tijdelijke inrijverbod van de Korte Vondelstraat en Vondelstraat. Meestal wordt dit na een aantal dagen beter, als de mensen er eenmaal aan gewend zijn. Maar in Alkmaar werden de inrijverboden ook na weken nog steeds massaal genegeerd. Niet alleen door fietsers: zelfs automobilisten vinden dat ze zich niets van de geldende regels hoeven aan te trekken. (tekst gaat verder onder de foto)
Handhavers hebben de plek ingenomen van verkeersregelaars. (foto: Streekstad Centraal)
De eerste dagen dacht de uitvoerder genoeg te hebben aan twee verkeersregelaars. Dat werd al snel verdubbeld naar vier, maar ook dat was nog niet genoeg om onveilige situaties te voorkomen. Verkeersregelaar Demi werd drie weken geleden aangereden door een automobiliste die op de Korte Vondelstraat tegen het verkeer in wilde rijden. “Ik stond voor haar auto en had gevraagd of ze wilde keren. In plaats daarvan reed ze me aan toen ik me omdraaide. Ze is daarna doorgereden, waarna de politie haar op de A9 wist aan te houden wegens mishandeling. Ik heb nu nog steeds last van mijn knieën.”
Na de aanrijding van Demi werd het aantal verkeersregelaars opnieuw verdubbeld naar acht. Maar ze bleven te maken krijgen met zeer lastig en agressief publiek. “We hebben steeds vaker te maken met heel extreem gedrag”, vertelt een woordvoerder van het bedrijf dat de verkeersregelaars levert. “Verkeersregelaars staan daar om te zorgen dat iedereen veilig langs het werk komt. Het is eigenlijk bizar dat we agressietrainingen moeten geven omdat ze in situaties terechtkomen waarbij ze die training nodig hebben.” (tekst gaat verder onder de foto)
Een vrouw met kinderen in de bakfiets ging woensdag zonder pardon op de bon. (foto: Streekstad Centraal)
Begin deze week ging het helemaal mis. Een scooterrijder die tegen het verkeer in wilde rijden, werd tegengehouden door een verkeersregelaar. Dat escaleerde en de verkeersregelaar zit sindsdien ziek thuis. Over zijn toestand kan het bedrijf geen verdere mededelingen doen.
Voor opdrachtgever BAM was daarmee de maat vol. Uitvoerder Wesley ziet al wekenlang dat het “een heel heftig straatje” is, en is – naar eigen zeggen – al honderden keren bedreigd door passanten. “Alkmaar kent een opvliegend volkje.” Verkeersregelaar Demi bevestigt het: “Het publiek in Amsterdam is voor ons beter te doen dan de mensen in Alkmaar”.
De uitvoerder van BAM heeft nu hekken neergezet rond de wegwerkzaamheden. De vier nog resterende verkeersregelaars houden zich alleen maar bezig met de veiligheid binnen die hekken. Wat op de openbare weg gebeurt met het verkeer, laat de uitvoerder voortaan over aan de gemeente. (tekst gaat verder onder de foto)
Twee overtreders tegelijk op de bon. Het is niet eens bijzonder op de Vondelstraat. (foto: Streekstad Centraal)
De gemeente bevestigt desgevraagd het verhaal. Verkeersregelaars zoals Edward en Demi geven geen aanwijzingen meer, maar laten het over aan de verkeersborden. Wie de inrijverboden negeert, loopt grote kans op een boete van handhavers van de gemeente. De laatste paar dagen zijn al tientallen bekeuringen uitgeschreven. Fietsers betalen 84 euro, automobilisten kunnen een boete van 129 euro verwachten.
Deze week staan de handhavers van de gemeente regelmatig te posten bij de werkzaamheden. “Vooral op drukke momenten”, stelt de gemeente. En dat heeft ook al geleid tot nieuwe confrontaties. Dinsdagmiddag bleek assistentie van de politie nodig om een Alkmaarder aan te houden die zich niets wilde aantrekken van de handhavers.
De mentaliteit van veel Alkmaarders valt uitvoerder Wesley vies tegen. “Dat mensen hier zo weinig respect hebben voor mensen die hier hun werk staan te doen. Ik kies er ook niet voor dat je hier moet omrijden. Maar iedereen doet gewoon zijn werk. Om mij dan elke dag een kankerlijer te noemen of dreigen mij dood te steken, dat verdienen wij niet. En onze verkeersregelaars ook niet.”
Volgens de planning duren de werkzaamheden nog tot het einde van deze week.
Het Stedelijk Dalton College en Openbare Scholen Gemeenschap Willem Blaeu in Alkmaar krimpen. Het is maar langzaam, maar het teruglopend aantal leerlingen maakt actie noodzakelijk. Het overkoepelende Sovon wil de twee scholen daarom fuseren. Wat verder in de toekomst wordt ook gesnuffeld aan een gedeeltelijke versmelting met het Jan Arentsz College en PCC Oosterhout. “Dat is pril, maar wel serieus.”
Han Elbers is sinds drie maanden bestuursvoorzitter van Sovon en zet zich in voor die fusie van het Dalton College en het Willem Blaeu. “Als je nieuw binnenkomt dan kijk je naar de ontwikkelingen bij de scholen en de ontwikkelingen in Alkmaar, en ik zag de kans en ook de noodzaak vanwege de daling van het aantal leerlingen, om van deze scholen de krachten te bundelen voor één nieuwe fusieschool met een mooi en onderscheidend aanbod.”
“We begrijpen dat dat allemaal vragen oproept, maar het begint met de intentie en dan is de volgende stap een diepgaand onderzoek”, reageert Han Elbers op vragen over de mogelijke gevolgen voor de 1.500 à 1.600 leerlingen en het personeel, als ze allemaal op één locatie terecht komen. “Dat gaan we direct na de zomervakantie starten en dat doen we met alle denkbare betrokkenen, dus vertegenwoordigers van ouders, personeelsleden en de gemeente natuurlijk.” (tekst gaat verder onder de foto)
Han Elbers, bestuursvoorzitter bij scholenkoepel Sovon. (foto: aangeleverd)
Na de zomervakantie wordt nóg een mogelijke fusie van formaat onderzocht. Sovon en Jan Arentsz werken nu al samen; de bovenbouw van hun vmbo’s zitten in het Van der Meij College. “We verkennen of we daar de onderbouw aan toe kunnen voegen, en daarbij zoeken we meteen ook samenwerking met het PCC. We kijken of we één vmbo-campus in Alkmaar kunnen vormen”, aldus Elbers. “Dat is nog pril, maar wel serieus.”
“We zijn weliswaar concurrenten, maar we kunnen het goed met elkaar vinden, ” reageert Hans Nijdeken van het PCC. “Samen werken we aan goed onderwijs in Alkmaar. Maar we zien dat er dat het erg lastig is om goede docenten te vinden.” Volgens Nijdeken geldt dat vooral voor het beroepsonderwijs, omdat je allerlei richtingen hebt met soms kleine(re) klassen, en de scholen vissen allemaal in dezelfde kleine docentenvijver. (tekst gaat verder onder de foto)
Voorlopig ligt alleen het VMBO op tafel. “Maar het leerlingenaantal daalt ook bij sommige VWO en HAVO vakken, zoals Grieks, Latijn en Wiskunde D”, voegt Nijdeken toe. Hij moet lachen als we over een giga-onderwijsfabriek beginnen. Niet alleen een diversiteit van aanbod vindt hij belangrijk, ook de sfeer en identiteit van iedere school of locatie. “Sowieso is er geen geld voor de bouw van zo’n giga-leerfabriek.” PCC-bestuursvoorzitter Hans Nijdeken gaat na de vakantie met zijn evenknieën van SOVON en het Jan Arentsz praten over een mogelijke vmbo-fusie. (foto: PCC)
Rob Verboom ís docent en één van de makers van de podcast ‘Dit is onderwijs’ begrijpt de voordelen van fusies, maar maakt zich wel zorgen over de leerlingen. Hij interviewt mensen uit en over het onderwijs, geeft les aan vmbo’ers en biedt ze extra begeleiding. “Steeds meer leerlingen hebben individuele zorg nodig. Hoe is dat nog haalbaar met schaalvergroting? Hoe voorkom je dat leerlingen een nummertje worden?”
Hij ziet juíst voor het VMBO uitdagingen. “Veel van deze leerlingen hebben een rugzakje. De kracht van het VMBO is dat je als docent een persoonlijke klik hebt. En VMBO’ers zijn toch een groep die nog wel eens als minderwaardig wordt gezien”, echoot Verboom de woorden van Nijdeken. Hij ziet dit terug in aanbevelingen voor basisscholieren. “We hebben tegenwoordig ‘kansrijk adviseren’. Stel, een kind heeft de indicatie VMBO/HAVO, dan wordt HAVO aangeraden. En dat terwijl de helft van de maatschappij draait op mensen uit het VMBO.” Zijn advies om de terugloop van VMBO’ers te keren is dan ook simpel: “Stop daarmee.” (tekst gaat verder onder de foto)
Docent, leerlingenbegeleider en podcaster Rob Verboom. (foto: Streekstad Centraal)
Een expertisecentrum op school kan kwetsbare leerlingen steun bieden, maar dan moet er wel voldoende personeel voor zijn, stelt Verboom, en de gestelde visie moet ruimte bieden aan de diversiteit aan leerlingen.
De podcaster-docent ziet voor het VMBO meer in scholenbehoud en een mate van specialisatie. “Wij hebben op het PCC bijvoorbeeld een gigantisch mooie autogarage met meerdere auto’s om aan te sleutelen, en we hebben een supergoed restaurant. En als je het groen in wilt, je naar het Dalton gaat.”
Sovon-voorzitter Han Elbers verwacht dat het onderzoek naar een fusie van Willem Blaeu eind dit jaar klaar is en dat dan ook meer duidelijk is over de ideeën over de vmbo-fusie met het Jan Arentsz en PCC. (hoofdfoto: aangeleverd)
Een vloer verandert de uitstraling van een woning. Het bepaalt de sfeer, de beleving en de samenhang tussen ruimtes. De lavasteen gietvloer is daarin een opvallende keuze. Deze vloer combineert de robuustheid van natuursteen met het comfort van een moderne gietvloer. Het resultaat is een stevige, stille en comfortabele basis. Niet glad of glimmend, maar juist mat, kalm en met karakter. Door zijn structuur en warmte past hij moeiteloos in zowel moderne als klassieke interieurs. Bovendien is deze vloer een goede oplossing voor wie zoekt naar een combinatie van rust, gemak en uitstraling zonder concessies te doen aan kwaliteit. In woningen waar geleefd wordt, is deze vloer een betrouwbare keuze. Niet alleen door de uitstraling, maar ook door het gemak waarmee hij zich aanpast aan veranderende woonwensen.
Natuurlijke uitstraling met praktische voordelen
De lavasteen gietvloer oogt als steen maar voelt aangenaam zacht aan. De vloer is licht gestructureerd, waardoor hij visueel diepte geeft zonder druk te worden. Hij dempt geluid, is volledig naadloos en is goed bestand tegen dagelijks gebruik. Je loopt er prettig op, ook met blote voeten. Spullen die vallen veroorzaken geen krassen. En schoonmaken kost nauwelijks moeite: een veger en een dweil zijn vaak genoeg.
De vloer is opgebouwd uit vulkanisch gesteente, hars en pigment. Daardoor is hij duurzaam, stevig en bestand tegen vocht. Ideaal voor keukens, woonkamers of drukke gezinswoningen. Ook bij vloerverwarming blijft de vloer in vorm en laat hij de warmte goed door. Het is een vloer die je amper opmerkt, tot je merkt hoeveel rust hij brengt. Zelfs in ruimtes waar veel wordt geleefd, behoudt hij zijn uitstraling en kwaliteit. Dat maakt hem ook aantrekkelijk voor mensen die waarde hechten aan een verzorgde woonomgeving zonder continue onderhoud.
Een vloer die perfect aansluit op je interieur
De lavasteen gietvloer is verkrijgbaar in meerdere tinten. Van koel grijs tot warm taupe. Iedere variant heeft een natuurlijk kleurverloop, waardoor de vloer nooit vlak oogt. Binnen het palet van gietvloer kleuren is altijd wel een tint te vinden die aansluit op je inrichting. Je kiest dus niet zomaar een kleur, maar een sfeer die past bij jouw manier van wonen.
De vloer werkt goed in open ruimtes. Door het ontbreken van voegen loopt hij mooi door. Dat versterkt het gevoel van ruimte en zorgt voor samenhang. Meubels komen beter tot hun recht en de kleuren in de woning lijken rustiger. Het subtiele oppervlak stoort niet, maar vormt een sterke visuele basis. Of je nu woont in een strak nieuwbouwhuis of een oud herenhuis. Zelfs bij wisselende lichtinval behoudt de vloer zijn rustige uitstraling. En doordat hij niet trendgevoelig is, blijft hij ook op lange termijn een sterke basis in je interieur.
Zorgvuldige plaatsing voor het beste resultaat
Een lavasteen gietvloer aanbrengen is maatwerk. Het begint met een goede ondergrond. Daarna volgen meerdere lagen die uitharden tot een solide geheel. Elk detail telt. Daarom werken de specialisten van Coatingvloer.nl nauwkeurig en volgens een vaste opbouw. Je weet waar je aan toe bent, en je krijgt een vloer die lang meegaat.
Je krijgt vooraf advies over kleuren, afwerking en toepassingen. Geen standaardoplossing, maar gericht op jouw wensen. Zo weet je zeker dat de vloer past bij de ruimte, het gebruik en de rest van je interieur. Een lavasteen gietvloer is niet zomaar een ondergrond. Het is de basis voor jarenlang wooncomfort, zonder poespas. Kalm, sterk en precies zoals je het hebben wilt.
Zodra de vloer ligt, merk je pas hoe vanzelfsprekend hij voelt. Geen opvallende blikvanger, maar een stille kracht die elke dag werkt zonder op te vallen.
De Kennemerstraatweg in Alkmaar is druk en soms komt er ook nog extra herrie bovenop het ‘normale’ straatgeluid. Sirenes, hard optrekkende auto’s en motoren, ronkende vrachtwagens. Vooral in de oudere panden is het straatgeluid dan goed te horen, maar daar wordt nu wat aan gedaan. Mooi meegenomen: de geluidsisolatie die wordt toegepast werkt ook als warmte-isolatie.
“We zijn nu ongeveer vijf maanden bezig. We hebben vanaf de binnenstad tot de stoplichten hier nu 25 woningen gedaan”, vertelt Stefan van het bouwbedrijf uit Alkmaar dat de werkzaamheden uitvoert. Hij wijst naar de kruising met de Juliana van Stolberglaan. “Voorbij de kruising tot aan de ringweg zijn er nog 90 panden die worden gedaan. Daar moeten we ons dan weer voor inschrijven bij de gemeente.”
In oudere huizen aan de Kennemerstraatweg klinkt binnen tot zo’n 65 decibel straatgeluid, vér boven het wettelijk gestelde maximum van 43 decibel. Aan de Heilooër Tolweg is zelfs tot 67 decibel gemeten. Het maximum moet teruggebracht worden naar 38 decibel. Het isolatieproject is van het Rijk, maar de gemeente waakt erover. (tekst gaat verder onder de foto)
Stefan moet wat extra knutselen om geluidswerende strips te kunnen plaatsen tussen de balkondeur en het kozijn. (foto: Streekstad Centraal)
De bewoners van het pand waar Stefan en zijn collega Ewald nu aan werken zijn blij met de maatregelen. “Al gaat het vooral om de warmte-isolatie die het met zich meebrengt. Het geluid van de straat zijn we wel aan gewend. Maar met dat enkele glas kan het hier later op de dag, als de zon op de gevel komt, erg warm worden en dan duurt het lang voordat het afkoelt. Wél denk ik dat het straks goed opvalt dat het ineens een stuk stiller is.”
Alweer even geleden waren er al ’technische mensen’ over de vloer geweest. “Toen is gekeken welke maatregelen nodig waren om het geluidsniveau omlaag te krijgen. Ze hadden het over voorzetglas op latten voor de deuren en ramen aan de voorkant, en ook het voorste raam aan de zijgevel. Er zitten een paar ouderwetse schuiframen tussen, die zijn wel een uitdaging. Nu hoor ik dat ik dat het meeste toch vacuümglas wordt. En dan verder strips om kieren te dichten, en mechanische ventilatie.” (tekst gaat verder onder de foto)
Een mooie klus, vindt ook Ewald. Hij werkt er dan ook met zichtbaar plezier aan. (foto: Streekstad Centraal)
“Het is een mooie klus”, vertelt Stefan. “Nieuwe deuren en nieuwe ramen bij sommige woningen, bij andere woningen weer alleen voorzetglas en strips. Sommige woningen krijgen geluidsisolatie in het dak. Het is net wat er nodig is.” Stefan en zijn maat Ewald hebben al zo hun uitdagingen gehad. “Er zitten veel oude panden tussen. Scheef, beroerd. Vooral met nieuwe deuren en ramen is dat een uitdaging.”
“Ja, en soms hebben we beperkingen omdat het om een monument gaat”, vervolgt Stefan. “Laatst hadden we een huis waar geen duivenjagers mochten worden toegepast, dat is een decoratieve profielvorm in de kozijnen. Dan moet het allemaal toch weer anders. En een paar huizen verderop is vacuümglas in de kozijnen geplaatst, dat is maar acht millimeter dik. Elke woning is weer anders, dat houdt het interessant”, besluit Stefan.
Niet alleen huizen aan de Kennemerstraatweg worden aangepakt, ook woningen in dwarsstraten waar het straatgeluid te hard binnen komt. “Het gaat totaal om 115 woningen”, aldus Tom Jonker van de betrokken Omgevingsdienst NHN. “Wat ik van mijn collega’s begrepen heb is dat het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat hiervoor een budget van 646.760 euro ter beschikking heeft gesteld. De kosten worden voor honderd procent vergoed, en wat ik ook begreep is dat eventuele aanvullende kosten ook gewoon worden gedekt.”
Voor veel scholieren in Alkmaar is de zomervakantie al begonnen, en dat is te merken. Met het warme weer zoeken jongeren massaal verkoeling – én spanning – bij de Kippenbrug in Oudorp, officieel de Kerkbrug genoemd.
Vanaf het hoge brugdek springen waaghalzen met indrukwekkende sprongen het Kanaal Omval-Kolhorn in. Sommigen laten zelfs acrobatische trucs zien, tot groot vermaak van toeschouwers én medespringers.
Een video van NH, mediapartner van Streekstad Centraal, toont hoe soepel sommigen de sprongen uitvoeren. Het is duidelijk dat er flink wat talent onder de Alkmaarse jeugd schuilt.
De Kippenbrug is al jaren een populaire plek op warme dagen, en met het zomerse weer dat voorlopig aanhoudt, zal het er de komende dagen waarschijnlijk nog drukker worden. De gemeente roept wel op tot voorzichtigheid, want hoe spectaculair de sprongen ook zijn: veiligheid mag niet in het geding komen.
“Vanavond staan wij met 2 tankautospuiten in De Groene Voet, klaar voor een avond vol waterpret! We nemen onze slangen en spuiten mee, zorgen voor een flinke dosis verkoeling én plezier.” Zo kondigde de brandweer van Koedijk maandag op social media een waterfestijn aan op De Groene Voet: “Geen oefening dit keer, maar gewoon lekker spelen met water – ook voor onszelf!”
(foto: Marco Schilpp)
Door slootwater te gebruiken, konden de brandweerlieden weer eens oefenen met een pomp voor de sloot: ” Met een aanjaagverband vanuit de sloot konden we onze training perfect combineren met een avond vol plezier.” (tekst gaat verder onder de foto)
(foto: Marco Schilpp)
Dat slootwater deerde blijkbaar niemand, want de oproep leidde tot een enorme opkomst van enthousiaste kinderen en ouders. Het slootwater spetterde de Koedijkers tegemoet, en de sfeer was fantastisch, zo blikt de brandweer van Koedijk terug op de warme zomeravond.
“Wij hebben genoten – en volgens mij jullie ook! Bedankt voor jullie energie en gezelligheid!” (tekst gaat verder onder de foto)
(foto: Marco Schilpp)
Marco Schilpp was van de partij en wist tussen alle waterspetters door nog enkele leuke foto’s te maken voor Streekstad Centraal.
Martine Jones uit Heerhugowaard-De Noord dacht maandag ‘slechts’ als publiek en morele steun voor een buurman mee te gaan naar de Raad van State in Den Haag. Maar ze belandde vooraan, pal naast de landsadvocaat en een meester in de rechten van het ministerie van Infrastructuur en Milieu. En ze mocht namens de buurman het woord voeren en de vragen beantwoorden van de hoogste bestuursrechter. “Best een beetje bijzonder, dit maak ik voor het eerst mee”, vertelt de bewoner van de Hasselaarsweg in De Noord.
Prorail en het ministerie verdedigden bij de Raad van State een upgrade voor de spoorlijn Amsterdam-Alkmaar, waardoor er meer treinen kunnen rijden. Daarom moet er bij bedrijventerrein de Vaandel in De Noord een nieuw opstelterrein voor treinen komen. Volgens plannen van de spoorbeheerder worden daar straks dagelijks treinen opgesteld, gereinigd en voorbereid op de volgende inzet.
Die plannen zijn echter rauw op het dak gevallen van de buurtbewoners in Heerhugowaard-De Noord. Zij voelen zich niet gehoord, slecht geïnformeerd en vrezen ernstige gevolgen voor hun woongenot. Een groep van twaalf huishoudens heeft daarom een uitgebreid bezwaar ingediend. (tekst gaat verder onder de foto)
Buurtbewoners uit Heerhugowaard-De Noord gingen maandag naar de Raad van State in Den Haag om hun bezwaren toe te lichten. (foto: Streekstad Centraal)
Martine woont bovendien direct naast de spoorwegovergang van de Hasselaarsweg over de spoorlijn Heerhugowaard-Schagen. Het opstelterrein van ProRail komt direct aan de andere kant van de spoorlijn. “Als je ineens hoort dat er 24 uur per dag treinen gaan staan op een terrein op 80 meter van je woning, dan schrik je je rot,” vertelt de omwonende.
Samen met haar partner woont ze al jaren met plezier aan de rand van Heerhugowaard. “Het is niet dat we iets tegen treinen hebben. Maar dit gaat om activiteiten in de nacht, met lichtmasten, piekgeluiden, mogelijk trillingen en vervuiling. En het voelt alsof dit project over ons heen wordt uitgestort, zonder eerlijk gesprek.” (tekst gaat verder onder de foto)
Prorail wil het opstelterrein naast de Hasselaarsweg in De Noord, zodat het terrein via die weg kan worden ontsloten. (foto: Streekstad Centraal)
Inmiddels is er een juridisch gevecht op meerdere fronten gaande. Er ligt een bezwaar tegen het tracébesluit voor de spoorlijn Alkmaar-Amsterdam, waar het opstelterrein als bijlage in bleek te zitten. Daarna stuitten de bewoners per toeval op een ontwerp-milieuvergunning. Die bleek eind december gepubliceerd, zonder dat omwonenden direct geïnformeerd zijn.
“Pas toen hebben wij ons massaal georganiseerd,” vertelt Jones. “We hebben machtigingen verzameld, een bezwaarschrift van 22 pagina’s opgesteld en zijn ons gaan verdiepen in wetgeving, afstandsnormen, geluidsstudies. Je wordt er haast een specialist van.”
Een ander zorgpunt is het bestemmingsplan, dat het terrein formeel mogelijk moet maken. De bewoners zijn daarover niet per brief geïnformeerd, terwijl zij wel binnen 100 meter van het gebied wonen. “De bewoners aan de Middenweg zijn bijvoorbeeld wél betrokken en krijgen een groene bufferzone achter hun tuin. Wij niet. Waarom is dat? Wij vragen er niet om dat alles bij het oude blijft, maar wél om gelijke behandeling.” (tekst gaat verder onder de foto)
Martine Jones woont naast de spoorwegovergang van de Hasselaarsweg, aan de rand van bedrijventerrein De Zandhorst II. (foto: Streekstad Centraal)
De grootste zorg onder bewoners is geluidsoverlast in de nacht. “Volgens ProRail komen de treinen pas na middernacht aan. Daarna begint het schoonmaken, rangeren, loskoppelen. Dat levert piekgeluiden tot 80 decibel op,” aldus Jones. “En dat hoor je. Zelfs nu voel ik mijn bed al trillen als een vrachtwagen over de spoorwegovergang dendert.”
De woningen aan de Hasselaarsweg zijn laag en oud, vaak zonder moderne geluidsisolatie. Toch worden in de geluidsmodellen van ProRail rekenwaarden gebruikt van moderne gevels. “Dat klopt gewoon niet. En het geluidsrapport is opgesteld met eigen software van ProRail. Slager keurt zijn eigen vlees.” (tekst gaat verder onder de foto)
Buurtbewoners in De Noord hadden erop gerekend dat hier een bedrijventerrein zou komen. Dat geeft rust in de avond en nacht, een opstelterrein niet. (foto: Streekstad Centraal)
Opvallend is dat de bewoners het project op zich niet volledig willen tegenhouden. “Wij begrijpen dat het spoor moet worden uitgebreid. Dat is belangrijk voor duurzaamheid en bereikbaarheid,” benadrukt Jones. “Maar dan moet je het wel netjes doen. Betrek mensen, informeer ze goed, en houd je aan de regels. Nu voelt het alsof de regels worden opgerekt om maar snel te kunnen bouwen.”
Martine Jones denkt dat hun beroep weinig kans maakt. “Je weet dat je op een zinkend schip zit. Wij komen met een paar burgers naar de Raad van State; Prorail, het ministerie en de landsadvocaat komen met 20 man. We maken geen schijn van kans.” (tekst loopt door onder de foto)
Zo moet het straks worden als het aan Prorail ligt, een opstelterrein dat 24/7 in bedrijf is. (foto: ProRail)
Een tweede bezwaar van de bewoners, die tegen de milieuvergunning, ligt inmiddels bij de rechtbank Noord-Holland. Een verzoek om een versnelde procedure werd afgewezen. De bewoners wachten nu op een hoorzitting. Intussen is de onzekerheid groot. “In de krant lezen we dat de bouw in 2026 moet beginnen. Maar ons bezwaar is nog in behandeling. Dat voelt als een klap in het gezicht.”
Toch heeft het protest ook iets positiefs opgeleverd. “We zijn als buurt hechter geworden. We kennen elkaar beter, hebben een appgroep, en voelen ons gesteund. Maar het blijft wrang dat je als burger zo diep in de materie moet duiken om serieus genomen te worden.”
Het doek is gevallen voor de enige supermarkt van Koedijk. Maandag 30 juni opende en sloot de buurtsuper aan de Saskerstraat voor de allerlaatste keer de deuren. Ondanks een petitie met 1.500 handtekeningen, bezorgde buurtbewoners en een doorstartpoging van laatste strohalm Johan de Klerk, bleek sluiting onvermijdelijk. Voor inwoners voelt het als het verlies van het kloppend hart van het dorp.
Om 18:00 uur verlaten de laatste teleurgestelde klanten de winkel. De sluiting is het gevolg van het feit dat het filiaal niet meer voldoet aan de interne eisen van Lidl Nederland. Volgens Lidl. Volgens filiaalmanager Johan, kon de supermarkt op deze locatie niet langer voldoen aan de wensen van de klant. “We begrijpen dat dit pijn doet in het dorp. Maar dit filiaal past helaas niet meer binnen onze formule.” Wat die klantenwensen dan precies zijn blijft onduidelijk. Waarschijnlijk waren de Koedijkers best blij geweest met het openblijven van de supermarkt in de huidige vorm. (tekst loopt door onder de foto)
Supermarkt manager Johan in de al vrijwel lege Lidl (foto: Streekstad Centraal)
Voor Koedijker Johan de Klerk blijft het moeilijk te accepteren. Hij richtte Stichting Behoud Buurtsuper Koedijk op, voerde gesprekken met buurtbewoners en betrokken partijen en presenteerde alternatieven. “We wilden laten zien hoe groot de behoefte is aan een supermarkt in Koedijk, maar het Nederlandse hoofdkantoor van de Duitse supermarktketen hield vast aan het besluit. Het voelde alsof we met de rug tegen de muur stonden,” zegt hij teleurgesteld tegen Streekstad Centraal.
Volgens De Klerk – die al 35 jaar in Koedijk woont – was de buurtsuper veel meer dan alleen een plek om boodschappen te doen. “Met het sluiten van deze supermarkt verliest Koedijk een stukje van zijn identiteit. Mensen kwamen ook uit omliggende dorpen als Sint Pancras en Groet. Als ik naar de supermarkt ging hing er een gemoedelijke sfeer. Je was daar geen nummer, maar werd behandeld als een gewaardeerde klant”, verzucht Johan. (tekst loopt door onder de foto)
Klanten lezen de aankondiging van de sluiting van de enige supermarkt in Koedijk. (foto: Streekstad Centraal)
De Klerk had zelfs een concreet plan om de winkel als stichting voort te zetten. “We waren serieus bereid om door te gaan met personeel en al. Maar er kwam geen beweging vanuit Lidl, de buurt of de gemeente. Zonder steun of professionele hulp red je het niet.”
Voor vaste klant Cees Dijkers (72) is het een pijnlijk afscheid. Afgelopen zaterdag deed hij zijn laatste weekboodschappen bij het filiaal. “Deze winkel hoorde bij het dorp. Je deed er je boodschappen, maar je kwam ook bekenden tegen. Even een praatje bij de broodafdeling, een grapje bij de kassa. Ik heb hier vijftien jaar lang met liefde boodschappen gedaan en nu is dat allemaal weg.” Zelf kan hij nog wel naar een andere supermarkt, maar hij maakt zich vooral zorgen over anderen. “Niet iedereen heeft een auto of kan makkelijk met het openbaar vervoer.”
Filiaalmanager Johan deelt in het sentiment. “We hebben hier jarenlang met plezier gewerkt en een sterke band opgebouwd met onze klanten. Het is jammer dat we moeten vertrekken, maar gelukkig hebben alle collega’s een nieuwe plek gevonden.” De overgebleven producten worden overgeplaatst naar andere filialen. “Hoewel we niet meer voor klanten open zijn, moeten we nog wel zorgen voor een zorgvuldige afronding. Een bedrijf is na de sluiting meteen begonnen met het inpakken van de laatste artikelen. Het pand moet leeg worden opgeleverd aan vastgoedbedrijf Baetland.” (tekst loopt door onder de foto)
De laatste klant is nog maar net de winkel uit en er wordt meteen begonnen met opruimen en ontmantelen. (foto: Streekstad Centraal)
Wat er met het pand aan de Saskerstraat gaat gebeuren, is nog onduidelijk. De gemeente Alkmaar heeft in ieder geval nog geen concrete plannen. Ondanks dat het bestemmingsplan voor de komende vijf jaar ruimte biedt voor een supermarkt, lijkt het er op dat het gebouw plaats zal maken voor appartementen.
Johan de Klerk trekt na de zomer de stekker uit het mailadres van zijn stichting. “Ik heb alles geprobeerd. Maar als de saamhorigheid ontbreekt en niemand de leiding neemt voor een doorstart, houdt het op.” Voor veel Koedijkers blijft het gevoel overheersen dat er meer verloren is gegaan dan alleen een supermarkt. Zoals Cees het zegt: “Je kunt een nieuwe winkel bouwen, maar geen gemeenschap.”
Of je nu in Alkmaar woont, in Broek op Langedijk je bedrijf runt of wekelijks de markt in Heerhugowaard bezoekt: geld is voor niemand vanzelfsprekend meer. De boodschappen zijn duurder, de energierekening fluctueert en zelfs een dagje uit vraagt planning. En toch heerst er geen doemdenken. Integendeel: veel inwoners van de regio kiezen juist voor actie. Ze willen grip. Overzicht. En het liefst zónder ingewikkeld gedoe.
Steeds meer mensen combineren lokale nuchterheid met digitale hulpmiddelen om hun geldzaken slimmer te organiseren. Van besparen en budgetteren tot bewust investeren — Noord-Hollanders regelen het gewoon zelf, met een mix van gezond verstand en slimme tools.
Van bonnetjes naar apps: overzicht is de sleutel
Wie een paar jaar geleden nog werkte met Excel-sheets of kasboekjes, gebruikt nu vaak een app. Niet omdat het móet, maar omdat het makkelijker is. In één oogopslag zien wat je uitgeeft aan vaste lasten, hoeveel ruimte je hebt voor extraatjes, of hoeveel je al gespaard hebt voor die vakantie naar Texel of dat nieuwe keukentje.
Die behoefte aan overzicht is logisch. In een tijd waarin financiële onzekerheid op de loer ligt, denk aan stijgende huurprijzen of variabele energiecontracten, willen mensen kunnen anticiperen. Een onverwachte tandartsrekening of een kapotte cv-ketel komt altijd ongelegen, maar hoeft geen ramp te zijn als je voorbereid bent.
Bewust met geld betekent ook bewust kiezen
De inwoners van deze regio staan bekend om hun nuchtere blik en praktische instelling. Dat zie je terug in hoe er wordt omgegaan met geld. In plaats van alleen te focussen op besparen, wordt er steeds vaker gekeken naar de vraag: hoe kan mijn geld voor mij werken? Dat betekent: vergelijken, plannen en (voor wie er klaar voor is) ook investeren.
Beleggen is daarbij al lang geen onderwerp meer dat alleen speelt onder financieel specialisten. Juist mensen die op zoek zijn naar een alternatieve manier om hun spaargeld te laten groeien, verdiepen zich in eenvoudige en toegankelijke oplossingen. Denk aan platforms die transparantie en lage kosten centraal stellen, zoals Finst, dat beleggen zonder verborgen kosten mogelijk maakt en duidelijkheid biedt over waar je precies in investeert.
Lokaal én digitaal: de beste combinatie
Wat opvalt in gesprekken met mensen uit Alkmaar, Heerhugowaard of Bergen: het vertrouwen in grote financiële instellingen is niet verdwenen, maar het wordt wel vaker aangevuld met eigen initiatief. Mensen willen zélf weten waar hun geld blijft, wat ze betalen, en welke keuzes er mogelijk zijn.
Dat verklaart ook de groeiende populariteit van onafhankelijke platforms, vergelijkingssites en online financiële tools. Tegelijk blijft de waarde van het lokale sterk aanwezig. Mensen praten nog steeds met hun buurman over energie-aanbieders, vragen hun zus hoe zij het hypotheekgesprek aanpakt, of volgen regionale ontwikkelingen zoals woningprijzen en duurzaamheidsinitiatieven op de voet.
Financiële rust begint met inzicht
Wat al deze veranderingen gemeen hebben? De behoefte aan rust. Financiële rust. Geen slapeloze nachten over rekeningen, geen eindeloze papieren administratie, maar gewoon overzicht. Dat geeft ruimte. En vrijheid om keuzes te maken die bij je passen — of je nu huurt in Koedijk of een woning zoekt in Oudorp.
Die beweging, lokaal geworteld en digitaal ondersteund, groeit gestaag. En wie nu de eerste stap zet naar overzicht, plukt daar de komende jaren de vruchten van.