In Grootschermer klinken na de zomervakantie weer de enthousiaste kreten van spelende kinderen op het schoolplein. Het schooljaar begon maandag feestelijk met de opening van Kindcentrum De Driessen. Bijna was de basisschool opgeheven door het aanhoudende lerarentekort. Dankzij een initiatief van de dorpsraad blijft de school echter behouden. “Een school is onmisbaar om dit dorp leefbaar te houden,” zegt dorpsraadvoorzitter Jan Wind.
Het bestuur van scholenkoepel ISOB wilde de W.J. Driessenschool laten fuseren met een school in Driehuizen. De dorpsraad moest er niet aan denken. “Wij hebben als dorpsraad het bestuur overgenomen en zijn zelf leraren aan gaan stellen,” vertelt Wind tegen NH, mediapartner van Streekstad Centraal.
Volgens Wind is een basisschool cruciaal voor het dorpsleven: “Kinderen kunnen hier in veiligheid opgroeien en gaan hier dan bijvoorbeeld ook naar de sportclub. Als ze in een ander dorp naar school gaan is de kans ook groot dat ze daar dan bijvoorbeeld gaan voetballen. Dan heb je straks ook geen voetbalclub meer.” (tekst gaat verder onder de foto)
Kindcentrum De Driessen begint het schooljaar met 32 leerlingen. Als er nieuwe woningen in het dorp kunnen worden gebouwd, kan dat aantal nog groeien. (foto: NH Nieuws)
Om de voorziening sterker te maken, is er naast de basisschool ook kinderopvang opgestart. Daarom kreeg de school de nieuwe naam Kindcentrum De Driessen. De bijzondere aanpak trok zelfs aandacht in Den Haag: BBB-Kamerlid Caroline van der Plas kwam het dorp feliciteren. “In het oosten noemen we dit noaberschap,” zei ze tijdens haar bezoek.
Voor inwoners is het behoud van de school meer dan praktisch alleen. “Dat mijn jongens straks gewoon lopend naar school kunnen is erg fijn,” vertelt ouder Sjoerd Pilkes, die zelf ook op deze school zat. “Dus dat roept ook nog wel wat sentiment op.”
Komend schooljaar telt Kindcentrum De Driessen 32 leerlingen. De dorpsraad kijkt met vertrouwen vooruit. “We hebben zicht op een nieuwbouwwijk van ongeveer twintig à dertig woningen. Dan zal het aantal kinderen op onze school ook automatisch gaan groeien,” besluit Wind.
Een luide kettingzaag verstoort ruw de rust in de Alkmaarderhout. Zoals al was aangekondigd, worden achttien grote iepen omgezaagd. Jammer voor natuurliefhebbers, maar ze zijn ziek.
Eenmaal in het park aangekomen is het weer stil. Aan de picknicktafel op het veld treffen we Daniel. Hij neemt even pauze. Naast hem ligt een in stukken gezaagde boom. We zijn geen boomkenners, maar het hout lijkt er niet goed uit te zien. We babbelen even met Daniel, waarna hij terug aan het werk gaat. Niet met zagen, maar met het weer goed scherp maken van de tandjes van de kettingzaag. Er moeten nog meer iepen om.
De kap van grote bomen maakt vaak wel wat los. Daniel beaamt dit. Volgens hem snappen veel mensen het niet als reuzen worden omgezaagd. Hij legt dan uit dat ze ziek zijn en het beter is zo, maar dat overtuigt niet iedereen. “Maar weet je wel hoe besmettelijk de iepziekte is?”, vraagt hij dan. Nee dat blijken ze niet te begrijpen. (tekst gaat verder onder de foto)
Met zijn tweeën reduceren medewerkers van Allure Boomverzorging zieke iepen in Alkmaarderhout tot houtsnippers. (foto: Streekstad Centraal)
Iepziekte is een zeer besmettelijke schimmelziekte, die zich snel van boom naar boom kan verspreiden via iepenspintkevers en via bij elkaar liggende wortels. Het een kwestie van tijd voor een besmette iep het loodje legt. En dan is het besmettingsgevaar niet voorbij. Vaccinatie is een optie, maar niet als de boom al te ver heen is.
De houtversnipperaar is aangekomen. Met een kraan op een trekker stopt Daniels collega boomstam na boomstam in de machine. Met luid gekraak en geknars worden ze verorberd. De houtsnippers worden niet uitgespuugd, maar meegenomen om ergens anders te gebruiken.
Waarschijnlijk nog tot vrijdag worden zieke iepen geveld met de kettingzaag en de versnipperaar.
Nog steeds is het sinterklaasfeest een van de bekendste en populairste feesten in Nederland. Een van de redenen waarom het zo populair is: het is een uniek feest dat lang niet in elk land wordt gevierd. Waar wel? Welnu, in Nederland wordt het groots gevierd en ook in België.
En in kleinere mate in delen van Frankrijk, Duitsland, Caribische gebieden en sommige landen in Oost-Europa. Toch is het dus vrijwel nergens zo groot als in Nederland en om die reden is het ook een typisch Nederlands feest. Maar wat is dan leuk om te weten over Sinterklaas? In dit artikel bespreken we enkele leuke feitjes.
Hij was een historisch figuur
Het sinterklaasfeest is gebaseerd op de bekende historische figuur Nicolaas van Myra. Deze bisschop uit de 4e eeuw werd al vroeg geëerd, hoewel de historische gegevens over hem redelijk schaars zijn. Veel wat we van hem weten, is gebaseerd op zogenaamde legenden. In de verhalen wordt hij gezien als een echt weldoener. Iemand die opkwam voor de armen in deze samenleving.
Zo is het een bekend verhaal dat hij goudstukken in huizen strooide, schipbreukelingen redde en zo zijn er nog veel meer wonderverhalen. Het is dan ook evident dat het hedendaagse sinterklaasfeest daarvoor symbool staat. Ook bij het feest krijgen kinderen, hoewel nu niet alleen armen, cadeaus en lekkers. Denk aan heerlijke Sinterklaas snoep of chocoladeletters kopen.
De eerste vieringen
Welnu, Nicolaas van Myra was dus een historisch figuur, maar hoe heeft het sinterklaasfeest zich door de loop der jaren dan ontwikkeld op basis van deze bisschop? Helaas is dit niet eenduidig vast te stellen, maar het is evident dat de verering van Nicolaas zich langzaamaan heeft verspreid ten tijde van de middeleeuwen. Zo werden vroeger op zijn sterfdag (6 december) al bepaalde tradities, zoals het zetten van de schoen, uitgevoerd. En werd het gevierd in sommige gebieden.
Maar toen werd het nog lang niet zo groots gevierd zoals nu, met de welbekende intocht. Dit kwam pas in de 19e eeuw. Volgens gegevens was een van de eerste officiële intochten in Venray in 1888. Hoe moderner de wereld werd, hoe grootschaliger Sinterklaas ook werd gevierd. in 1920 werd het echt een terugkerend evenement met filmopnames, radio-uitzendingen en ga zo maar verder. En de televisie heeft het uiteraard nog groter gemaakt, zoals we het nu kennen.
Huidige ontwikkelingen
De laatste jaren heeft het sinterklaasfeest ook op een geheel andere manier symbool gestaan in Nederland. En dat zal je ongetwijfeld niet ontgaan zijn. Zo is er een lange discussie gevoerd omtrent het gegeven of zwarte piet al dan niet racistisch is. Deze discussie heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat er meer aandacht is gekomen voor racisme en zwarte piet op veel plaatsen is ingewisseld door de regenboogpiet.
Het terras is weg en binnen staat een deel van de inventaris klaar om ook weg te halen. Café De Pomp in het Heerhugowaardse Poldermuseum wordt opgedoekt. Niet omdat het zakelijk niet uit kon – het terras zat regelmatig vol – maar vanwege een zakelijk geschil met de verhurende stichting.
De Pomp uitbater Hans Kraakman wil voor 1 september de tent helemaal leeg hebben en weg zijn. De relatie met de verhurende Stichting Den Huygen Dijck is zo verzuurd dat hij echt helemaal niets wil achterlaten voor een volgende uitbater. “Ik kan alles opslaan in een paardenbox bij Manege Waarland.”
Met gemengde gevoelens kijkt hij terug op het laatste weekend dat Café De Pomp open was. Een bitterzoet einde met gezelligheid, maar ook tranen bij vaste klanten. “Het terras zat stampvol. Ik heb heel veel reacties gehad van mensen die ervan balen. Dus kwamen ze allemaal de voorraad opdrinken”, grapt hij. “Nou dat is behoorlijk goed gelukt.” (de tekst loopt door onder foto)
Hans Kraakman – hier tijdens een vrolijker moment – kreeg geen gelijk van de rechter en moest alsnog de volledige huur voor ‘De Pomp’ betalen. (foto: Facebook/Hans Kraakman)
De Pomp is dicht vanwege een fiks conflict over het onderhoud en een huurachterstand, dat voor de rechter is uitgevochten. Sinds januari betaalde Kraakman een deel van de huur niet, omdat Stichting Den Huygen Dijck in zijn ogen in gebreke bleef waar het om onderhoud gaat. Hij waarschuwde twee weken van tevoren per mail dat hij anders zou stoppen met betalen, maar zonder het gewenste resultaat. Ook bij de rechter vond hij geen luisterend oor. Die besloot Kraakman het tekort alsnog moet betalen en binnen twee weken moest vertrekken.
Volgens Kraakman is vorige week bewust een deel van het ‘bewijs’ verwijderd. Het hoge gras werd gemaaid, de giftige reuzenberenklauwen, distels en brandnetels zijn weggehaald van het grasveldje en het terras. Het maakt hem boos. “Zo van: ‘we doen er echt wel iets aan’, maar het was hier een rommeltje. We hadden al waarschuwingen opgehangen en laatst moesten we kinderen van het veldje halen. Die ouders zeggen dan: ‘daar gaan we niet meer heen’.” (tekst gaat verder onder de foto)
Afgelopen week is buiten onderhoud gepleegd, het A4-tje met de waarschuwing voor reuzenberenklauwen hangt er nog. (foto: Streekstad Centraal)
Het tweede grote twistpunt was de zijdeur. Bij regen en storm uit het westen waait aan de bovenzijde water naar binnen. Sinds 2021 is dat drie keer gebeurd. “Kijk, het loodbeslag boven de deur is weggescheurd”, wijst Kraakman naar de oorzaak. Hij toont een filmpje waarop regenwater lustig naar binnen komt en er daardoor een grote plas water op de houten vloer blijft liggen. “Een stuk van zes bij twee meter stond onder water.” Stille getuige is de schade aan de planken. “De hele vloer moet vervangen worden.” (tekst gaat verder onder de foto)
Het is niet de eerste keer dat Kraakman weigerte de volle huur te betalen. Tijdens corona wilde hij huurkorting, maar de stichting ging niet akkoord. Hij besloot toch minder te betalen. De stichting won hier in 2022 een kort geding over, al besloot de rechter wel om een percentage kwijt te schelden. Kraakman had het ingehouden geld apart gelegd en betaalde. Sindsdien wil het bestuur hem weg hebben, en dan vooral voorzitter Jan van der Starre, zegt de cafébaas. Hij zegt dat ook te zien in kleine “kinderachtige” dingetjes.
Screenshots uit een korte video, gemaakt door de dochter van Hans Kraakmaan. Het water stroomt naar binnen bij iedere windvlaag en er ligt water op de houten vloer. (beelden: aangeleverd)
Maar Jan Bootsma, bestuurslid van Stichting Den Huygen Dijck ziet dat anders. “Wij zijn niet nalatig geweest”, zegt hij stellig. “Als het regelmatig lekt en we doen niks, dan kan je van nalatigheid spreken, maar het gaat om extreme situaties. Het is een ouder gebouw en dan kan het voorkomen van lekkage lastig zijn. Maar als we een melding krijgen over iets, dan wordt gedaan wat er gedaan moet worden. En elke maandagochtend is er een technische ploeg die klein onderhoud doet.”
Maar wie er ook gelijk heeft, Kraakman heeft het volgens Jan Bootsma verkeerd aangepakt. “Gewoon maar een deel van de huur niet betalen is niet de bedoeling. We hebben hem regelmatig gewaarschuwd. We hebben hem als verhuurder keurig gewezen op de betalingsachterstand. De rechter zei ook: ‘zo werkt dat niet, zo gaat dat niet’.” (tekst gaat verder onder de foto)
De vloer heeft waterschade opgelopen door de drie keer dat er lekkage is geweest. (foto: Streekstad Centraal)
“Er zijn wel wegen voor huurders die vinden dat het onderhoud niet goed is”, legt Bootsma uit. “Er moet dan onafhankelijk worden getoetst of dat het geval is. En als je niet weet hoe je het allemaal aan moet pakken dan kan je je laten ondersteunen door de rechtswinkel.” Toen we Hans Kraakman vroegen of hij zijn acties juridisch wel had dichtgetimmerd, erkende hij al dat alleen een mailtje wellicht niet volstond.
Volgens Bootsma is de maat vol. “Er is een hele geschiedenis en het liep helemaal de spuigaten uit. Dan is het op een gegeven moment voorbij.” Hij wil daarbij benadrukken dat Kraakmans beweringen over gebrekkig onderhoud “een klap in het gezicht zijn van de vrijwilligers.” (tekst gaat verder onder de foto)
Jan Bootsma met de vrijwilligers van het Poldermuseum. Jan zit in de voorste rij, aan de linkerkant (foto: Facebook)
Kraakman ziet nog een kansje om niet weg te hoeven. “Maar die is heel klein, vooral ook omdat we nu de inventaris eruit halen. Ik moet er nog over nadenken of ik actie wil ondernemen.” Hij denkt na over een crowdfund-actie, maar klinkt of hij er weinig zin meer in heeft.
Bootsma is er van overtuigd dat de stichting het cafégedeelte weer succesvol kan laten draaien. Binnenkort gaat het bestuur aan tafel om de toekomst te bespreken, eventueel met een nieuwe huurder, of anders alleen met vrijwilligers en eventueel een kroegbaas in dienst.
Ze staan op vrijwel alle foto’s die van de Alkmaarse kaasmarkt worden gemaakt, maar leven in de permanente schaduw van de mannen met de witte pakken en de gekleurde hoeden. Toch zijn zij er altijd als eerste. En als zij hun werk niet doen is een kaasmarkt simpelweg niet mogelijk. In plaats van een hagelwit pak dragen ze een blauwe kiel. En die dragen ze met trots. “Ik vind het wel leuk werk ja.”
Dat dat ook echt zo is, blijkt als daar nog even aan wordt toegevoegd: “Ik doe het nu 43 jaar.” We spreken met Anton Stam, hij is wat ze op bij het kaasdragersgilde een ‘zetter’ noemen. “We beginnen vrijdags rond half zeven en dan leggen we eerst de matten klaar waar de kazen op liggen, daarna gaan we koffiedrinken.”
Twee grote vrachtwagens komen vervolgens voorzichtig achteruit het plein op rijden. Ze brengen de voor een vrijdag-kaasmarkt gebruikelijke hoeveelheid kaas: 30.000 kilo. De zetters gaan aan de slag en leggen alle kazen in strakke lijnen op het Waagplein. De toeristen genieten ondertussen van het plaatje dat de kazen vormen met de Waag op de achtergrond. De helft van het werk zit er op. (tekst loopt door onder de foto)
Zodra de vrachtwagens er zijn worden ze uitgeladen en leggen de zetters 30.000 kilo kaas op het Waagplein. (foto: Streekstad Centraal)
Om tien uur klinkt de beroemde bel en kan de kaasmarkt echt beginnen. “Nu is het onze taak om op iedere berrie acht kazen te leggen, elke kaas weegt tussen de twaalf en dertien kilo”, legt zetter Dinand van Veen uit aan Streekstad Centraal. Hij is één van de ‘jonkies’ en moet dus nog wel even door voor hij ook de 43 dienstjaren aantikt. Opnieuw gaat de 30.000 kilo kaas door de handen van de zetters.
Het zetten van de kazen is een fysieke klus waar menig aspirant-zetter de tanden al op stuk gebeten heeft. Wie technisch niet goed tilt heeft binnen no-time ergens last van, een pijntje dat zich kan ontwikkelen tot een serieuze blessure. Alle kazen gaan twee keer door de handen van het zeskoppige team van zetters, dat betekent dat ze per kaasmarkt 60.000 kilo kaas verplaatsen. Op het oog moeiteloos. (tekst loopt door onder de foto)
Dertien kilo kaas vliegt van de ene zetter naar de andere. Het vergt enige oefening. (foto: Streekstad Centraal)
“Daarna brengen de kaasdragers de kaas naar de weegschalen en als als het gewogen is, wordt het naar de handkarren gebracht, waar de ‘ingooiers’ (in bruine kielen) de kaas eerst in de kar leggen en daarna weer in de buiten zicht geparkeerde vrachtwagens leggen”, verduidelijkt Anton.
Ook de ploeg ingooiers verplaatst tijdens een kaasmarkt dus 60.000 kilo kaas. Een snelle optelsom leert dus dat de ‘onzichtbare’ zetters en ingooiers per kaasmarkt 120.000 kilo kaas met de hand verplaatsen. Tijdens de dinsdagavond-kaasmarkten wordt er overigens 10.000 kilo minder kaas neergelegd.
Voor veel ondernemers is het een wens om zo veel mogelijk nieuwe klanten aan te trekken, zodat ze meer producten kunnen afzetten of meer diensten kunnen leveren. Hoewel het klopt dat je je bedrijf kunt laten groeien door het aantrekken van nieuwe klanten, is het misschien nog wel meer waardevol wanneer je als bedrijf in staat bent deze klanten ook te behouden, zodat ze herhaalaankopen doen.
Klantbehoud kan in sommige gevallen zelfs waardevoller zijn dan klantwerving, want het is bewezen dat klanten die al eerder een aankoop hebben gedaan bij een bedrijf en zich al enigszins vertrouwd voelen bij dat merk, eerder zullen overgaan tot aankopen dan klanten die nog nooit zaken hebben gedaan met die onderneming. Om te kunnen profiteren van dat voordeel is het belangrijk dat je de band met je klanten versterkt en in dit artikel bespreken we enkele manieren hoe ook jij dat kunt bereiken.
Een geschenk dat relaties versterkt
Klanten komen naar je bedrijf toe omdat jij iets aanbiedt dat waardevol is voor hen en waarvoor ze bereid zijn te betalen. Wat nou als we de waarde die je aan deze klanten biedt, kunnen vergroten zonder dat ze er ook maar iets extra’s voor hoeven te betalen? We spreken dan over relatiegeschenken en dan specifiek relatiegeschenken met opdruk, zoals je bedrijfsnaam of logo.
Door na een succesvolle verkoop een relatiegeschenk mee te geven aan je klanten laat je zien dat je de zakelijke relatie waardeert en ook bereid bent om er verder in te investeren. Je kunt simpelweg praktische drinkflessen of handige sporttassen bedrukken en deze bij het volgende klantcontact aan ze meegeven. Op die manier zorg je er ook nog eens voor dat je merk meer blootstelling krijgt wanneer ze het relatiegeschenk in het openbaar gebruiken.
Professioneel klantcontact
Het geven van relatiegeschenken nadat je positief contact hebt gehad met je klant of zakenpartner kan wonderen verrichten voor de relatie die je met ze hebt. Wat daarnaast ook erg waardevol kan zijn, is het optimaliseren van dat klantcontact. We hebben het dan over klantcontact in de brede zin, dus zowel digitaal, als fysiek contact met de klant.
We weten allemaal hoe vervelend het is wanneer we zitten met vragen of opmerkingen en we deze niet goed kwijt kunnen of worden doorgestuurd naar een trage chatbot. Klanten willen op een fijne en laagdrempelige manier in contact kunnen komen met je bedrijf. Zorg daarom voor zaken als goede klachtafhandelingen, een proactieve klantenservice die het contact met de klant zelf opzoekt en een gebruikersvriendelijke website waarover bezoekers eenvoudig kunnen navigeren.
Interactie opzoeken
Tot slot gaan we nog iets dieper in op het klantcontact, want het is niet alleen waardevol om een klant goed van dienst te kunnen zijn wanneer deze bij jou komt, maar ook dat je als bedrijf de moeite neemt om het contact met je klanten op te zoeken. Dit kan zowel via mailtjes waarbij je vraagt om de mening van de klant, maar ook via een authentieke socialmediapagina, waarbij je informatie deelt over je bedrijf. Op die manier zorg je niet alleen voor een beter klantervaring, maar bouw je ook je merk uit.
Het Integraal Kind en Ouderen Centrum komt een stap dichterbij voor inwoners van Noord-Scharwoude. Aannemer Tuin en installateur Klaver zijn geselecteerd voor de bouw van het kindcentrum en de zorgwoningen. Donderdag worden de contracten ondertekend.
Aan de Tulpenstraat 2, op de plek van de gesloopte Mariaschool, zal een toekomstbestendig gebouw verrijzen voor jong en oud. Enerzijds is het IKOC een kindcentrum met drie takken: een basisschool voor twaalf groepen met totaal rond 300 kinderen, twee groepen kinderdagopvang en buitenschoolse opvang van Allente. Anderzijds is het centrum een complex met 56 woningen met voorzieningen van Horizon Zorgcentrum. Het IKOC is ontworpen door LIAG Architecten & Bouwadviseurs en het Deense architectenbureau RUM.
“Wij zijn trots dat we samen met gemeente Dijk en Waard en Allente onderwijs en opvang een belangrijke stap zetten in de ontwikkeling van het Integraal Kind en Ouderen Centrum in Noord-Scharwoude”, aldus Horizon-bestuurder Sjanie Koedoot. “Met dit bijzondere project creëren we samen een plek waar kinderen kunnen leren en spelen, en waar ouderen een fijne en veilige woonomgeving hebben.” (tekst gaat verder onder de tekening)
Een eenvoudige schets van het IKOC met links het woonzorgcomplex en rechts het kindcentrum. (ontwerp: LIAG / RUM)
Onderdeel van het bouwproject is de verlenging van de Potjessloot, zodat deze straks tussen het IKOC en de voetbalvelden van LSVV ligt.
Eind november is het terrein bouwrijp. De bouw start vervolgens in december en de oplevering wordt verwacht in de zomer van 2027. Het IKOC zal IKC Waterrijk vervangen. (ontwerp: LIAG / RUM)
Lachende kinderen, groepen vrienden, en families die samen genieten van suikerspinnen, churros en nog veel meer lekkers. De zomerkermis in Alkmaar is vrijdag weer van start gegaan en dat is ieder jaar opnieuw een feest voor de stad. Streekstad Centraal nam vrijdagavond een kijkje bij de gezelligheid.
Door de binnenstad van Alkmaar staan bekende en minder bekende attracties te wachten op bezoekers. De bekende draaimolens, spannende achtbanen, grijpkramen en kleurrijke lichtjes zorgen voor extra sfeer.
Of je nu voor de snelheid komt, voor het lekkere eten of gewoon om te genieten van de gezellige drukte: deze eerste avond liet zien dat de kermis in Alkmaar voor iedereen wat heeft.
De kermis in Alkmaar duurt nog tot en met zondag 31 augustus.
Nog niet zo lang geleden was thuiswerken voor de meeste werknemers onmogelijk. Maar dankzij technologische vooruitgang werkt een grote groep inmiddels één of twee dagen in de week thuis in plaats van op kantoor. Daarom is het niet meer dan logisch dat veel inwoners van de Streekstad hun woning aangepast hebben om efficiënt, veilig en comfortabel te kunnen werken.
Voor mensen die thuis werken is het extra belangrijk om financiële transacties veilig uit te kunnen voeren. Dat lijkt makkelijker dan het is, want vooral bij internationale betalingen wordt er nog weleens tegen obstakels aangelopen. Via de bank betalen is lang niet altijd de beste optie. Het duurt bijvoorbeeld lang voordat het geld bij de ontvanger op de rekening staat. Dat past niet bij moderne bedrijfsvoering, waarbij alles zo snel mogelijk moet. De kosten lopen vaak ook hoog op en dat gaat allemaal ten koste van de winst. Een ander probleem is het omzetten van de ene valuta naar een andere. Daar worden extra kosten voor in rekening gebracht en daar zitten mensen die vanuit huis werken niet op te wachten.
Gezien alle problemen is het geen wonder dat thuiswerkers kiezen voor andere betalingsmethoden. Het blijkt namelijk dat digitale wallets veel beter bij de eisen van de huidige tijd passen. De voordelen van zo’n portemonnee is dat betalingen vrijwel onmiddellijk worden doorgevoerd en de kosten uitzonderlijk laag zijn. Vooral wanneer er gekozen wordt voor een betrouwbare aanbieder, zoals CryptoNews’ beste crypto wallets. Wanneer de keuze valt op een cryptocurrency in plaats van een traditionele munteenheid zijn de voordelen nog groter. Want je hebt niet te maken met een wisselkoers en landsgrenzen hebben geen invloed op de transactie.
De gezondheid mag natuurlijk ook niet lijden onder thuiswerken en met name het ondersteunen van een ergonomische werkhouding is belangrijk. Veel werkenden die uren achter een computer zitten krijgen op den duur namelijk last van hun rug, nek en schouders. De klachten kunnen hardnekkig zijn en het kan behoorlijk lastig zijn om eraf te komen. Een goede bureaustoel is de eerste stap. Ergonomische stoelen zijn op allerlei manieren aan te passen, zodat ze geschikt zijn voor verschillende lichaamslengtes en posturen. Inmiddels verschijnen er ook steeds meer in hoogte verstelbare bureaus. In sommige gevallen zijn die zelfs elektrisch en met een druk op de knop is het mogelijk om te wisselen tussen zittend en staand werken. Gelukkig is er steeds meer aandacht voor ergonomisch werken, dus ook wanneer iemand er voor kiest om vanuit huis aan de slag te gaan.
Een geschikt thuiskantoor heeft ook goede verlichting. Natuurlijk daglicht is het beste, maar er zijn ook lampen om dat na te bootsen. Andere aanpassingen zijn bijvoorbeeld het aanbrengen van akoestische panelen om geluid te dempen en extra isolatie tegen de kou en de hitte.
Uiteraard mogen digitale tools niet ontbreken wanneer je regelmatig thuis werkt. Dat is bijvoorbeeld software om te videobellen met collega’s of een clouddienst voor de veilige opslag van gegevens. Door gedeelde agenda’s is het makkelijk om de werkdag af te stemmen met collega’s en is een afspraak in een handomdraai gemaakt.
Betrouwbare hardware is onmisbaar voor een thuiswerkplek. Want met een goed headset is iedereen goed te verstaan tijdens online meetings. En met een webcam is het contact een stuk persoonlijker en is er meer verbondenheid tussen collega’s. Voor computers en laptops is extra beveiliging vaak ook geen overbodige luxe. Door speciale software en privacyfilters blijven hackers buiten de deur, terwijl een thuiswerker via een interface wel gewoon gebruik kan maken van alle digitale tools die op het kantoor beschikbaar zijn.
Ze hebben de tijd van hun leven, de leden van het Zeekadetkorps Heerhugowaard. Niet alleen wonen ze het mega-evenement SAIL 2025 bij, ze doen er actief aan mee. Er is een goede kans dat de zeekadetten dit zomerkamp nooit meer vergeten. “Ze zijn erg enthousiast.”
Commandant Wijnand Kramer is druk met een receptie aan boord van de Abel Tasman, maar hij maakt toch even tijd voor ons. Eenmaal een dek lager voor wat stilte, steekt hij van wal. “Dinsdagmiddag zijn we vanaf het Markermeer gekomen, waar we de eerste helft van ons zomerkamp hielden. SAIL Amsterdam is deel twee. We liggen nu aan de Sumatrakade. De Tall Ships liggen in de IJhaven aan de andere kant van het Java-eiland.” (tekst gaat verder na de foto)
De Abel Tasman bij de Sail-In van 2025 ter hoogte van Pontje Buitenhuizen bij Assendelft. (foto: Jackelien Stam)
Een prominente ligplaats, bevestigt een trotse commandant. “We hebben goed contact met SAIL. We willen graag helpen, maar dan wel met leuke en nuttige dingen. Een overgang of brug bewaken, dat is niet ons ding. De kinderen hijsen vlaggen bij Centraal Station en halen ze ’s avonds weer naar beneden. Ze worden ingezet bij Zeilschool Nautique voor zeilclinics en daar zijn we ook met onze vletten om mensen mee te nemen het water op. En de kinderen doen mee aan een crew parade (defilé), een mars vanaf de Prins Hendrikkade naar de Dam.” (tekst gaat door onder de foto)
Zeekadetkorps Heerhugowaard had een prominente rol tijdens de SAIL, en varen onder andere rond met bezoekers. (foto: Zeekadetkorps Heerhugowaard)
“Het hoogtepunt was eigenlijk al woensdag, de SAIL-in”, blikt de commandant terug. “Woensdagochtend gingen we richting IJmuiden en namen we gasten aan boord. We hebben een groot deel van de stoet aan Tall Ships aan ons voorbij zien trekken. Daarna hebben we het anker gelicht en zijn we mee gaan varen. Dat was een hele belevenis voor die kinderen. Vanaf de kant is het ook mooi, maar als je meevaart is het toch heel anders.”
“Ja, het was absolute chaos”, zegt Wijnand Kramer. “Als gezagvoerder en kapitein moet je goed rekening houden met het feit dat mensen andere dingen doen dan je verwacht.” Met de Abel Tasman ging alles goed, maar er waren zo hier en daar op het water spannende momenten. “Het is een boeiend schouwspel.” (tekst gaat verder onder de foto)
De Abel Tasman was ook van de partij tijdens de SAIL-in naar Amsterdam. (foto: aangeleverd)
Leuke bonus voor de zeekadetten was dat het Jeugdjournaal woensdag aan boord was voor opnamen. Een aantal van hen is daarbij geïnterviewd. De uitzending was diezelfde avond, maar is via Uitzending Gemist terug te zien.
Zaterdag is de drukste dag in en om de IJhaven, weet Kramer uit ervaring. “Dan kan je hier wel over de hoofden lopen. We verdelen het werk, zodat de kinderen zelf nog wat schepen kunnen bekijken, en kunnen genieten van wat SAIL te bieden heeft.”
(tekst gaat verder onder de foto)
Het Jeugdjournaal bezocht Zeekadettenkorps Heerhugowaard tijdens SAIL. (foto: aangeleverd)
Zondagmiddag is de SAIL-out, maar de Abel Tasman blijft dan liggen. “Omdat het dan weer zo zal krioelen gaan wij maandag pas weer terug.” Op één kadet na, voegt Kramer toe. “Die vaart terug met marinefregat Zr.Ms. Evertsen. De marine houdt een promotiedag voor schoolkinderen en geïnteresseerden als ze terug varen naar Den Helder.”