14–17–27–29–40. Dát was de code. Een Alkmaarder is miljonair geworden door al deze getallen én het reservegetal 32 correct te voorspellen. De jackpot van de Lotto is namelijk gevallen op deze code.
Eigenlijk zou de prijs voor deze code ‘maar’ 100.000 euro zijn, maar de Alkmaarder had extra geluk, verklaart Lilian van Eijk van Lotto: ““Dit zijn trekkingen die extra bijzonder zijn door de gegarandeerde Jackpot. Dat één speler dan precies de juiste combinatie voorspelt, maakt het een hele mooie winst.”
Over het gewonnen bedrag gaat nog wel belasting, maar de Alkmaarder zal ruim voldoende over houden om zijn of haar vrienden met Koningsdag te trakteren op een rondje. Al raden loterijen meestal aan om het niet meteen aan iedereen te vertellen.
Lotto is onderdeel van de Nederlandse Loterij. Dat betekent dat de opbrengst van de lotenverkoop ten goede komt aan goede doelen: “Jaarlijks geeft Nederlandse Loterij vrijwel haar gehele opbrengst aan de Nederlandse sport via NOC*NSF, aan achttien goede doelen op het gebied van gezondheid, beweging en welzijn en aan de Nederlandse samenleving via het ministerie van Financiën”, verklaart Lotto.
Begin niet bij “open of dicht”, maar bij hoe je je schuur gebruikt. Teken eerst je looproute en zet je grootste spullen (fiets, kratten, werkbank, lange items) op de plek waar je er zonder gedoe langs kunt. Als dat klopt, volgt de maatvoering bijna vanzelf: genoeg loopruimte, een breedte en diepte die niet in de weg zitten, en vakhoogtes die passen bij je hoogste doos of bak. Pas daarna kies je het type stelling. Dan voorkom je dat je later moet proppen, stapelen of telkens spullen verplaatsen.
Open stelling: je pakt sneller, maar je ziet en voelt het stof ook sneller
Een open stelling is vooral fijn als je vaak iets nodig hebt. Je ziet in één oogopslag wat waar staat en je hoeft geen deuren te openen. Met labels of doorzichtige bakken hou je het overzicht, zeker als je veel kleine categorieën hebt.
Het nadeel is duidelijk: stof landt direct op je spullen, vooral op bovenkanten en in hoeken. Maak het jezelf daarom makkelijk door stofgevoelige spullen standaard “verpakt” op te bergen. Dan blijft het netter en hoef je minder vaak alles af te nemen:
– Papier, textiel en elektronica: liever in een afsluitbare bak met deksel
– Gereedschapkoffers en dichte kratten: kunnen meestal prima open in het zicht staan
Kijk ook waar het meeste vuil binnenkomt. Onderin is dat vaak zo door lopen, vegen en tocht. Laat onderin wat ruimte vrij of zet die plank niet helemaal vol. Dan blijven spullen hoger vaak schoner en kun je makkelijker bij wat je wél onderin zet.
Wanneer iets anders fijner kan zijn: als je schuur snel stoffig is of je wordt onrustig van “alles in beeld”, dan geeft een dichte oplossing vaak meer rust en minder schoonmaakwerk aan de buitenkant van je spullen.
Dichte stelling of kast: rust in beeld, maar je levert flexibiliteit en ruimte in
Een dichte kast is prettig als je niet steeds tegen losse potten, flessen en doosjes aan wilt kijken. Deur dicht en het oogt meteen rustiger. Vaak houdt het ook stof weg, omdat er minder direct op je spullen kan neerslaan.
In de praktijk bepalen twee dingen of het echt lekker werkt. De eerste is de ruimte voor de deuren. Je hebt een draaicirkel nodig om de kast goed te openen. Als die ruimte er is, kun je er ook beter bij als er bijvoorbeeld een fiets, krat of werkbank in de buurt staat.
De tweede is de indeling. Een kast werkt het best als de vakhoogtes passen bij wat je erin zet, zodat je niet hoeft te schuiven of te stapelen. Denk aan hogere items (bijvoorbeeld flessen, spuitbussen of opbergboxen) of werk met bakken die je per vak kunt pakken in plaats van losse stapels.
Wanneer open vaak makkelijker is: als je opslag vaak wisselt of je hebt veel spullen met afwijkende maten. Dan geeft open met bakken je meestal meer speelruimte, zonder dat je vastzit aan vaste vakmaten.
Vocht: dicht voelt veilig, maar kan ook klam worden
Bij vocht is “dicht” niet automatisch beter. Een afgesloten kast werkt juist prettiger als er nog genoeg lucht kan bewegen. Je merkt dat je extra ventilatie of ruimte nodig hebt als het muf ruikt of als spullen niet echt fris en droog aanvoelen.
Wat helpt: zorg voor lucht en afstand. Laat ruimte rondom het rek, zet spullen niet strak tegen de achterwand en stop vochtgevoelige spullen in afsluitbare bakken met deksel. Opslag van de vloer af helpt in veel schuren ook, bijvoorbeeld omdat natte fietsen spatwater geven en omdat de vloer vaak kouder en vochtiger aanvoelt dan de lucht erboven.
Praktische keuzehulp in één keer
Open werkt vaak het prettigst als je wekelijks pakt en terugzet en je met bakken en labels snel overzicht houdt. Dicht werkt vaak het prettigst als je vooral seizoensspullen wegzet, je genoeg ruimte hebt om deuren volledig te openen en de kast nog lucht laat circuleren. Los van open of dicht: zet zware spullen laag en verdeeld neer, zeker als de vloer niet helemaal vlak is. Dat houdt het stabiel en voorkomt tillen boven schouderhoogte.
Tot slot: kies voor gebruiksgemak, niet voor het plaatje
De beste keuze merk je elke keer dat je iets nodig hebt: je pakt zonder gedoe, zet terug zonder te schuiven en vindt spullen terug zonder te zoeken. Twijfel je tussen open of dicht, of tussen “uit het zicht” en “snel erbij”? Houd de volgorde simpel: eerst maatvoering, loopruimte en indeling, en pas daarna het type opslag.
Als sportmasseur meehelpen bij een evenement van Roparun – daar zei ze wel ja tegen, zes jaar geleden. Maar hoe de onderwerpen kanker, steun én leven na de behandeling in de tijd die volgde het leven van Cindy de Pagter zouden tekenen, dat had ze nooit kunnen bevroeden. “Drie weken voor het evenement voelde ik een knobbel op mijn borst.”
Ze vertelt er openhartig over, als ze Streekstad Centraal ontvangt bij haar thuis in Heerhugowaard. Over de behandeling, maar ook over wat er ná de behandeling komt, iets waar ze nog altijd midden in zit. “Na het ziekenhuis, dan begint het pas echt”, bevestigt zoon Robert, die van dichtbij de impact van kanker, van chemo, van de ontreddering meemaakt.
“Ik wil wat met mijn verhaal dóén”, vertelt Cindy. “Ik wil anderen helpen met het gat dat valt na het ziekenhuis. Zo kom ik ook zelf weer terug in de maatschappij.” (tekst gaat door onder de foto)
Cindy vlakbij haar huis in Heerhugowaard: “Dit was mijn eerste loopje, na de behandeling.” (foto: Streekstad Centraal)
Met trots draagt ze het shirt van Runningteam222. Dát Roparunteam is de rode draad in haar verhaal. Een team uit Oud-Beijerland, opvallend genoeg. Ze is zelf een Koedijkse die in Heerhugowaard woont, met familie in Alkmaar – hartstikke lokaal allemaal. Maar ze is intussen helemaal met de Oud-Beijerlanders vergroeid geraakt.
“Ze kwamen bij toeval op mijn pad. Ik zag een oproep op Facebook, daar hebben mijn man en ik op gereageerd. Ze zochten een sportmasseur en dat zijn wij allebei, we wilden wel helpen. Zo begon het. Ik kende die mensen niet, maar toen we bij ze kwamen, voor de voorbereiding, was het meteen een ‘hug’, meteen dat welkome gevoel.”
“Sporten is voor ons altijd heel belangrijk geweest”, duidt Cindy de motivatie van haarzelf en die van haar man John. “We wilden graag helpen, het voelde goed. Masseren.” (tekst gaat door onder de foto)
‘Runningteam222’ uit Oud-Beijerland betekende veel voor Cindy (foto: Facebook/Runningteam222)
Maar toen werd alles in heel korte tijd anders. “Drie weken voor het pinksterevent voelde ik ineens een knobbeltje op mijn borst”, vertelt Cindy. De rest vertelt zich haast vanzelf – behandeling, hoop en vrees, uiteindelijk toch genezing – maar het is natuurlijk toch wat anders voor wie het zélf meemaakt. Daarover schreef ze op haar blog.
Het beeld, van hoe de rode vloeistof haar bloed in ging, het gevoel: ik moet hier weg – de onomkeerbaarheid. Ze kan het terughalen, maar ze houdt ook afstand van de pijn die ze toen voelde. “Later, tijdens de bestraling, moest ik mijn adem inhouden. Als je dat doet, zakt je hart naar achteren, zeiden ze. Dan raken de stralen het hart niet, maar alleen de borst”, vertelt ze. “Maar dat bleek bij mij weer anders te gaan. Daarom ben ik naar Delft gestuurd. Wat daar kon, kon niet in Alkmaar… Dan zat ik in een vakantiehuisje en ging naar het ziekenhuis voor de behandelingen.”
Het is een traject dat ze zo veel mogelijk op de automatische piloot doorliep. Tussen de behandelingen door toch eens mee naar het team van Roparun – ‘als mascotte’, zoals ze het zelf uitrukt. Humor, soms tegen beter weten in.
“Vanaf het moment dat zo’n behandeling begint, geef je alles uit handen”, ervoer Cindy. “Ik voelde me soms net als zo’n auto die ze in de garage op een brug zetten. Dan lag ik plat terwijl ze met mijn borst bezig waren.”
En dat alles in grote onzekerheid. Het leven zelf werd een vraag. De antwoorden: behandelingen, onderzoeken, nieuwe behandelingen. Maar uiteindelijk was ze dan toch ‘schoon’ en had ook de nabehandeling in Delft het beoogde effect. “Ja, en toen viel ik in een gat.” (tekst gaat door onder de foto)
Cindy hoopt met haar verhaal ook anderen te helpen (foto: Streekstad Centraal)
Na de behandeling, na het ziekenhuis, na dat overleven – letterlijk – op de automatische piloot, daarna kwam pas het besef. Ze erkent het inmiddels als een trauma en krijgt ook hulp bij haar worsteling daarmee. Maar weg is het nog niet. Des te sterker haar wil om ook ánderen te waarschuwen, om het besef te vergroten dat dit ook bestaat.
Dat – en Runningteam222 natuurlijk. “Drie weken na mijn diagnose al, toen ging dat team voor mij lopen… We kenden elkaar net. Maar dat is Roparun. Iedereen heeft er een gevoel bij. Iedereen heeft een verhaal.” Zo bleef de band met het team innig. Ook toen ze bijna niks kon, kwam ze mee. Nu hoopt ze ook echt weer te kunnen masseren, bij het aanstaande evenement in mei.
“Daar zoek ik nu sponsoren voor. Hier, in de regio. Er zijn al Heerhugowaarders die sponsoren. Mavitec bijvoorbeeld, daar werkt John. Danny Diemeer van Belle-Vue Wonen. Zo hopen we er meer te krijgen, dat het ook hier leeft.” Wie daar meer over wil weten kan contact opnemen via Runningteam222. Op 23 mei gaat Roparun 2026 van start. Deze keer zeker niet zonder Cindy – en dus mogelijk met ook een beetje hulp uit Heerhugowaard.
Bergen, Uitgeest, Castricum en Heiloo zijn geen grote gemeenten, maar ieder hebben ze een grote schare aan inwoners die zich inzetten voor de samenleving. Dat leverde deze vrijdag voorafgaand aan Koningsdag een vloed aan Koninklijke Onderscheidingen op. Bij elkaar zijn 23 inwoners benoemd tot Lid van de Orde van Oranje-Nassau. Een inwoner van Bergen en een inwoner van Egmond aan den Hoef zijn benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
De traditionele Lintjesregen in Bergen werd vrijdagochtend gehouden in Hotel Zuiderduin in Egmond aan Zee en de eer was aan burgemeester Jaap Bond om dertien inwoners in het zonnetje te zetten. Eén huldiging vindt op een later moment plaats. Te beginnen met de twee nieuwe Ridders in de Orde van Oranje-Nassau, en daarna de nieuwe Leden.
Mevrouw H. Hafkamp (Bergen) is geridderd voor haar brede bestuurlijke en maatschappelijke bijdrage aan de samenleving. Ze was burgemeester, wethouder en zet al jaren vrijwillig in voor onder meer de KNRM in Egmond aan Zee, de Historische Vereniging Bergen, het jaarlijkse 4 mei-concert en diverse toezichthoudende functies. Verder is ze vertrouwenspersoon voor burgemeesters van Bergen Zij kon krijgt haar onderscheiding op 2 mei.
De heer P.C. Hopman (Egmond aan den Hoef) is geridderd voor zijn grote bijdrage aan de Nederlandse kinderboekenwereld en leesbevordering. Hij illustreerde meer dan 200 kinderboeken, onder andere in de bekroonde Boer Borisreeks. Hij doneerde een groot deel van zijn werk aan het Literatuurmuseum en ondersteunt beginnende makers via het Boer Boris Fonds.
Mevrouw A. Bergsma-van de Zande (Bergen) is onderscheiden vanwege haar lange en veelzijdige inzet voor de Protestantse Kerk Bergen en de schaatssport in Alkmaar. Zij verzorgde 30 jaar lang het kerkblad, organiseerde jarenlang maaltijden voor ouderen en coördineerde meer dan twee decennia het jeugdschaatsen op IJsbaan De Meent. Daarnaast ondersteunt zij al ruim 20 jaa activiteiten in de Ruïnekerk
Mevrouw M.A.M. Burgering (Bergen) levert al 45 jaar een bijdrage aan scouting, gymnastiek en sportactiviteiten voor mensen met een beperking. Zij speelt een sleutelrol in het parabadminton en biedt begeleiding, coaching en toernooiorganisatie aan sporters die extra steun behoeven. Daarnaast helpt zij ouderen met administratie en belastingzaken. Ze kampt nu met gezondheidsklachten, maar gaat gewoon door.
De heer R. Mars (Bergen) is ruim tien jaar penningmeester bij de Stichting Vrienden van Oudtburgh en was daarnaast actief bij Filmhuis Schoorl en de Stichting Kunst10Daagse. Hij is een waardevolle vrijwilliger bij Magentazorg. Mars bouwde een hechte band op met bewoners en ondersteunt talrijke activiteiten.
De heer H.G. de Goede (Egmond aan Zee) was ruim 35 jaar penningmeester van de Egmondse Reddingsbrigade. Hij zorgt voor gezonde financiële basis, goed materieel en een duurzame structuur voor de drie brigades Dankzij zijn nauwkeurige materieelbeheer kunnen drie brigades binnen de gemeente.
De heer J. de Groot (Egmond aan Zee) ontvangt zijn onderscheiding voor zijn decennialange inzet voor sport, herdenkingscultuur, zorg en maritieme veiligheid. Hij was 45 jaar vrijwilliger bij Loopgroep De Klok, organiseert de Nationale Bevrijdingsvuurestafette, is actief in het hospice en rijdt als chauffeur op de buurtbus. Daarnaast beheert hij samen met zijn vrouw het Maritiem
Centrum Egmond en houdt hij de maritieme tradities levend via het Egmonds Shantykoor. Zijn ongekende inzet en betrokkenheid maken hem van onschatbare waarde voor de gemeenschap.
Mevrouw C.E. de Groot-Tielman (Egmond aan Zee) wordt onderscheiden voor haar 40 jaar inzet voor Egmondia, haar bijdrage aan de Nationale Bevrijdingsvuurestafette, het hospice en het Maritiem Centrum Egmond. Zij vervult een onmisbare rol in de organisatie van evenementen, zorgt voor gastvrijheid en ondersteuning en is een drijvende kracht binnen diverse vrijwilligersgroepen.
De heer M. Gul (Egmond aan Zee) is onderscheiden voor meer dan 40 jaar inzet als strandvonder en zijn bijzondere betrokkenheid bij de kustveiligheid en het welzijn van zeehonden. Hij ondersteunt de KNRM op allerlei manieren, staat dag en nacht klaar bij calamiteiten. Daarnaast is hij actief binnen sociale en kerkelijke organisaties.
Mevrouw E.G. Krab-Zwart (Egmond aan Zee) is onderscheiden vanwege haar 40 jaar dienst bij de Egmondse Reddingsbrigade en haar 38 jaar inzet als EHBO-instructeur. Daarnaast was zij jarenlang betrokken bij de Egmondse Visserijdagen.
Mevrouw E.F.A. de Vreede (Egmond aan Zee) vertegenwoordigt inwoners in adviesraden, bezorgt De Schakels, ondersteunde het Slavisch koor Bjerjozka en stond aan de basis van inclusief kinderopvangbeleid in de jaren ’80. Via Post aan Zee en “Iedereen doet mee” verbindt zij inwoners, bevordert zij toegankelijkheid en ondersteunt zij kwetsbare groepen.
Mevrouw A.D.M. Leijen-Zut (Egmond aan den Hoef) zet zich al 38 jaar in voor de Zonnebloemafdeling De Egmonden. Zij organiseert activiteiten, verzorgt huisbezoeken en coördineert vrijwilligers. Naast haar eigen mantelzorgtaken bleef zij zich onvermoeibaar inzetten voor mensen met een beperking of eenzaamheid.
Mevrouw A.J.D. Turfboer (Schoorl) zet zich al decennia lang in voor de samenleving. Als EHBO’er, organisator van de Avond4daagse, bestuurslid van zowel de gymnastiekvereniging als voetbalvereniging Duinrand en was voorzitter van zaalvoetbalvereniging.
De heer W. de Maaré (Schoorl) is 1964 vrijwilliger bij de Schoorlse IJsbaan en al jarenlang jurylid en tijdwaarnemer bij IJsbaan De Meent in Alkmaar. Bij atletiekvereniging NOVA in Warmenhuizen levert hij sinds 1990 een belangrijke bijdrage aan onderhoud en evenementen. Verder is hij al ruim 30 jaar betrokken bij de Groet uit Schoorl Run en was hij jarenlang actief bij wielerclub TCAV. (tekst gaat verder onder de foto)
In Uitgeest mocht burgemeester Sebastiaan Nieuwland zes lintjes uitdelen. (foto: Vincent de Vries)
De Lintjesregen van Uitgeest vond plaats in de Hervormde Kerk. Burgemeester Sebastiaan Nieuwland mocht zes inwoners eren omdat ze Lid in de Orde van Oranje Nassau zijn geworden vanwege hun bijzondere inzet voor de samenleving.
Ineke Edzes-Altena zet zich al lang in voor de samenleving in Uitgeest en de regio. Zo was ze van 1988 tot 1998 voorzitter van de jeugdcommissie bij Tennisclub Uitgeest. Tegenwoordig is zij bestuursvoorzitter van Stichting Uitgeester Senioren.
Dick Adrichem is sinds 2014 één van de drijvende krachten achter zwembad De Zien. Hij is onder andere toezichthouder, huismeester, en ziet toe op de controle van veiligheidsmiddelen zoals AED’s en brandblussers.
Hannie Adrichem is net als haar broer ook al lang een spil in het reilen en zeilen bij De Zien. Ze is onder andere toezichthouder en zit in de groen- en techniekgroep.
Wilma Jansen – Van Yperen is al sinds 1977 betrokken bij de kerkelijke gemeenschap en bij Wereldkinderen, een organisatie die zich inzet in voor kinderen die niet in hun eigen gezin kunnen opgroeien. Daarnaast is ze al 20 jaar mantelzorger voor haar moeder.
Sander van der Vlugt zet zich al zo’n 25 jaar bij AV Lycurgus in Assendelft (voorheen Krommenie) in voor atleten met een verstandelijke beperking.
Sjef Metselaar zet zich al meer dan 40 jaar voor Speeltuinvereniging Kindervreugd en zorgt daar voor sfeer, muziek en gezelligheid. (tekst gaat verder onder de foto)
De nieuwe Leden in de Orde van Oranje-Nassau van Castricum. (foto: Luc Karsten)
Over naar gemeente Castricum, waar burgemeester Ben Tap bij elkaar veertien nieuwe Leden in de Orde van Oranje-Nassau in de gemeente mocht aanwijzen. Hij deed dat in Castricum in Geesterhage, in Akersloot in ‘t Kruispunt en in Limmen in Vredeburg. Een vijftiende inwoner is in Heiloo onderscheiden.
Rino Zonneveld (75) uit Castricum is meer dan twintig jaar een onmisbare schakel binnen Werkgroep Oud-Castricum die zich inzet voor archeologie, geschiedenis en lokaal erfgoed. Hij geeft cursussen, doet historisch onderzoek en houdt ontwikkelingen in de gemeente in de gaten die archeologische waarden kunnen raken. Hij stond bovendien aan de basis van Stichting Oer-IJ. Zonneveld denkt vaak mee op regionaal niveau en is voor de gemeente al jarenlang een vaste vraagbaak op het gebied van archeologie en cultuurhistorie.
Henk Veen (72) uit Castricum is al ruim twintig jaar nauw verbonden met de Tuin van Kapitein Rommel. Hij regelt van alles regelt en staat altijd klaar, bijvoorbeeld voor onderhoud, vrijwilligers, materialen, fondsenwerving, PR en activiteiten.
Ida Zwalua- Bonhoffer (86) uit Castricum was vanaf de oprichting van bridgevereniging NiRoCa in 1990 betrokken. Ze begon als speler maar ontpopte zich tot onmisbare wedstrijdleider en arbiter. Vanaf 2003 organiseerde ze de speelavonden; met tien tafels betekent dat 240 speluitslagen om te verwerken. Handmatig en de laatste jaren met een oud systeem op een oude laptop, tot de club vorig jaar te klein werd om nog door te gaan.
René Bos (56) uit Castricum is sinds 1997 belangrijk voor Muziekvereniging Emergo. Hij biedt waardevolle creatieve inbreng, zet concerten op en verzorgt presentaties en de pr. Hij zette de Backum Brass band op en zet zich in voor het beleid en de toekomst van de blaasmuziek via de Bond van Muziekverenigingen Noord-Holland-Utrecht. Daar is hij mentor en springt wanneer nodig in bij het (jeugd)bestuur. Ook maakt hij basisschoolkinderen warm voor de muziek.
Ria Ritzema-Lems (82) uit Castricum is sinds 1980 actief binnen de Protestantse Kerk Castricum. Van het regelen van de koffie en thee onstond jarenlange inzet voor ontmoeting, aandacht en verbondenheid. Ze is verder voorzitter van de werkgroep Vieringen en zorgt ook voor de voorbereidingen, van stoelen klaarzetten tot soep en broodjes. Daarnaast was Ritzema-Lems scriba in de kerkenraad. Bij de Castricumse Probus Rimpelroos bracht ze mensen samen, en als voorzitter van de Raad van Kerken in Castricum verbond ze geloofsgemeenschappen met activiteiten.
Annemieke Spruijt (61) uit Castricum zet zich al vijftien jaar zeer intensief in voor Stichting Ambulance Wens, die wensen van mensen in hun laatste levensfase in vervulling laat gaan. Met haar achtergrond als oncologieverpleegkundige brengt ze deskundigheid mee en helpt ze nieuwe vrijwilligers op weg, maar haar empathie is wat vooral indruk maakt.
Avis Viveen-Schouten (79) uit Castricum zette zich als directeur van de Juliana van Stolbergschool al vroeg in voor kinderen met een beperking. Ze ontwikkelde plannen en ondersteunde andere scholen. Na haar pensionering bleef ze zich inzetten voor anderen, zoals met haar jaarlijkse traktatie aan leerkrachten. Bij het Seniorenkoor Castricum is ze al jaren de stille motor als penningmeester, regelaar, sponsorzoeker en meedenker. Bij De Boogaert bezorgt Viveen-Schouten mensen met dementie plezier en bij de Zonnebloem zorgt ze dat mensen erop uit kunnen, een bezoekje krijgen en zich gezien voelen. Verder was ze meer dan 20 jaar mantelzorger.
Jeanet Welboren (67) uit Castricum is meer dan vijftig jaar actief bij sportvereniging DOS. Eerst als turnster, zelfs nog kampioen, en later als jeugdtrainster. Sinds 1988 is regelt ze het Hemelvaartkamp. Ze zette zich jarenlang in voor kinderen en volwassenen met een beperking, bijvoorbeeld door wintersportvakanties op te zetten. Nog steeds is ze ook actief bij Jeugd en Techniek. (tekst gaat verder onder de foto)
Drie inwoners van Akersloot kregen tijdens de Lintjesregen een koninklijke onderscheiding. (foto: Luc Karsten)
Rob Broersen (68) uit Akersloot staat altijd bijna 45 jaar paraat bij voetbalvereniging Meervogels ’31 voor voetballers, onder andere door de kantine goed te laten draaien. Bij de Storeyclub zorgt hij voor reparaties, een verbouwing of de organisatie van een feestavond en maakt hij graag een praatje met mensen.
Thea Overpelt (69) uit Akersloot is sinds 2010 vrijwilliger. Bij Samen Eten in Akersloot bedenkt ze de menu’s, doet de boodschappen, kookt, regelt de administratie en zorgt ze voor een fijne sfeer. Met gevolg dat er nu een wachtlijst is. In ’t Kruispunt is druk in de weer me bijeenkomsten, herdenkingen en andere activiteiten. Daarnaast bracht ze jarenlang leven en gezelligheid bij Strammerzoom, met gym, bingo en feestdagen, en zet ze zich in voor de Zonnebloem en de molenwinkel van De Oude Knegt.
Marcel den Dunnen (60) uit Akersloot is sinds 1995 actief voor toneelvereniging Willibrordus. Hij regelt het licht en geluid en lost problemen op. Ook voor het Aquariuskoor en andere toneelverenigingen is hij een belangrijke kracht. Voor Timmerdorp Akersloot was hij jarenlang voorzitter en regelde hij van alles, zoals vergunningen, draaiboeken en materialen. Den Dunnen is in zijn dorp verkeersregelaar bij evenementen. (tekst gaat verder onder de foto)
Ook in Limmen kregen drie inwoners een koninklijke onderscheiding van burgemeester Ben Tap. (foto: Luc Karsten)
Gerrit Tuijn (76) uit Limmen is al sinds 1970 vaste kracht binnen VV Limmen als trainer en later als grensrechter. Nog altijd kalkt hij de lijnen. Bij de Limmer visvereniging was hij tientallen jaren bestuurslid, waarvan 20 jaar
voorzitter. Hij bouwde de jeugdvisclub op, organiseerde wedstrijden en regelde praktische zaken. Ook bij de biljartclub is hij actief: eerst bij de inkoop en activiteiten en verbinder, nu ook als voorzitter. Bij de Corneliusparochie helpt Tuijn met klussen en tuinieren en de opbouw van de kerststal, en toen er in 2018 brand was geweest was hij een belangrijke hulp. Verder zet hij zich in voor natuurbeheer.
Fred Huurman (79) uit Limmen was meer dan 20 jaar de drijvende kracht achter ‘Stichting Mago Orphan and School’, een plek waar kwetsbare en kansarme kinderen en jongeren in Kenia zich kunnen ontwikkelen. In Nederland was hij jarenlang actief binnen de Lutherse Kerk in Alkmaar en bij de Golf & Countryclub Heiloo. Daarnaast was hij meer dan 35 jaar lang toegewijd mantelzorger.
Susan Bron-Rood (67) uit Limmen is al meer dan 50 jaar actief bij handbalvereniging Meervogels ’60. Begonnen als speelster groeide ze uit tot een manusje van alles. Trainer, coach, scheidsrechter, wedstrijdorganisator en uiteindelijk voorzitter. Ze breidde het aanbod uit met walking handbal voor ouderen. Ook is ze bezig voor de Stuurgroep Akersloot OmniPark. Privé zorgde zij jarenlang met haar gezin voor een pleegkind
Ron Kösters (68) uit Castricum werd in Heiloo onderscheiden voor zijn 27 jaar lange inzet voor Zwemmen voor Gehandicapten Sport Heiloo. Daarnaast was hij 30 jaar vrijwilliger bij HSV, onder meer als grensrechter en elftalbegeleider. Ook droeg hij bij aan Heiloo Olympic, een sportevenement voor kinderen met een beperking. (tekst gaat verder onder de foto)
Heiloo is sinds de Lintjesregen 2026 vijf Leden in de Orde van Oranje-Nassau rijker, maar ook is Ron Kösters uit Bakkum-Noord onderscheiden. (foto: gemeente Heiloo)
Dan komen we uit bij de H in BUCH. De Heilooër Lintjesregen was voor vijf inwoners, en dus Ron Kösters. Zij werden in de Witte Kerk in het zonnetje gezet door burgemeester Mascha ten Bruggencate en kinderburgemeester Naomi Nawaratne. De vijf nieuwe Leden in de Orde van Oranje-Nassau zijn:
Jan Grootenboer (81) is al bijna 30 jaar vrijwilliger bij Veilig Verkeer Nederland, afdeling Heiloo. Hij geeft verkeerslessen aan jongeren en ouderen, ondersteunt de gemeentelijke verkeerscommissie en helpt bij verkeersveiligheidscontroles. Hij hield vervulde meerdere bestuursfuncties en sinds 2021 afdelingsvoorzitter.
Gerard Peters (90!) is al decennialang een onmisbare vrijwilliger bij Double Stars. Als terreinbeheerder, materiaalman en technisch aanspreekpunt staat hij praktisch dagelijks klaar. Bij de bouw van de kantine was hij bouwcoördinator en uitvoerder. Bij Double Stars kreeg het terras de naam van hem en zijn vrouw: het ‘Annelies en Gerardplein’.
Annelies Peters-Möllmann (84) is al 40 jaar vrijwilliger bij Double Stars, onder meer als wedstrijdsecretaris, trainer en coördinator. De vrouw van Gerard was ook jarenlang vrijwilliger voor de Nierstichting en het Longfonds en ze is mantelzorger voor haar zus.
Peter Schoonhoven (67) is meer dan 15 jaar vrijwilliger bij Woonzorgcentrum Overkerck, waar hij bijna dagelijks klaarstaat voor bewoners én personeel. Daarnaast is hij ruim 40 jaar vrijwilliger bij voetbalvereniging HSV, onder meer als kantinebeheerder, jeugdleider, trainer van Gjunioren, bestuurslid bij het jeugdbestuur en materiaalbeheerder.
Rob van Tuin (78) legde als penningmeester van De Terriërs een solide financiële basis voor de hockeyclub. Daarnaast versterkte hij als chauffeur en penningmeester de Stichting Rolstoelbus Heiloo e.o., waar hij de administratie professionaliseerde.
Op de laatste vrijdag vóór Koningsdag regent het altijd lintjes door heel Nederland, en dus ook in gemeente Dijk en Waard. Dit jaar zijn zestien inwoners benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau voor al hun bijdragen aan de samenleving op allerlei verschillende vlakken. Burgemeester Maarten Poorter had de eer de lintjes uit te reiken.
Dit zijn alle zestien nieuwe leden in de Orde van Oranje-Nassau:
Lieneke Arkesteijn-Dijksman zet zich al meer dan veertig jaar in als vrijwilliger. Zij is voorzitter van de kerkenraad van de Doopsgezinde gemeente in Broek op Langedijk en verzorgt onder meer het kerkblad en de organisatie van kerkdiensten. Sinds 2006 ondersteunt zij mensen met een beperking bij De Waerden en was zij jarenlang vaste vrijwilliger voor een bewoonster van het Thomashuis. Daarnaast beheert zij de verhuur van vergaderruimten voor Stichting Veldzorg en verleende zij langdurig mantelzorg aan beide ouders.
Truus van den Berg-de Boer was vanaf 1996 betrokken bij kerkdiensten in justitiële inrichtingen, waar zij onder meer zorgde voor literatuur en activiteiten rond feestdagen organiseerde. Binnen de Heilig Hartparochie in Heerhugowaard verricht zij wekelijkse secretariële werkzaamheden en helpt ze bij uitvaarten. Daarnaast is zij sinds 1973 actief bij gemengd koor Sint Cecilia, was zij medeoprichter van de Cantorij en was zij vijftien jaar secretaris van Uitvaartvereniging St. Tekla.
Wieger Dijkstra zet zich al meer dan vijftig jaar in voor anderen: voor jongeren, voor natuur en landschap, sportverenigingen, dorpen en meer. Hij was jarenlang voorzitter van de Weidevogelkring Eilandspolder en coördineerde de bescherming van broedende weidevogels in samenwerking met agrariërs. Daarnaast vervulde hij bestuursfuncties bij dorps- en bewonersorganisaties en is hij een onmisbare spil bij Biljartclub De Vriendschap. Ook was hij penningmeester en voorzitter van Stichting Wollega Ethiopia, die zich inzet voor voorlichting en preventie van de ziekte ‘olifantsbenen’, en bezocht hij projecten in Ethiopië ter plaatse.
Rosemarijn van Groeningen is sinds 2000 vrijwilliger bij Het Vakantie Bureau, een organisatie die vakanties organiseert voor senioren en mensen met een zorgvraag. Sinds 2013 is zij actief bij Theatergroep Sint Pancras, onder andere in de regie en casting voor producties. Ook is zij sinds 2011 vrijwilliger bij de Pompoenfair Le Marlequi in Warmenhuizen. Ondanks gezondheidsuitdagingen blijft zij zich met inzet en optimisme voor anderen inzetten.
Arend Huibers is sinds 2004 vrijwilliger bij de Hervormde Gemeente in Sint Pancras, waar hij begon als diaken. Ook na de fusie tot de Protestantse Gemeente Sint Pancras bleef hij zich inzetten. Sinds 2011 is hij actief binnen het BEAM‑team (multimediateam), verantwoordelijk voor beeld- en geluidsvoorzieningen tijdens kerkdiensten, uitvaarten en herdenkingen, zowel in de kerk als online. Daarnaast is hij sinds 2011 marktmeester van het Oranje Comité Sint Pancras e organisator van de Oranjemarkt. Sinds 2015 is hij actief bij de Nazomerfeesten Sint Pancras en daarnaast is hij vrijwillig chauffeur bij de HugoHopper.
Jan Insing speelt een belangrijker rol binnen de Stichting Tour de Waard, zo is of was hij betrokken bij de toegangscontrole en de op- en afbouw van het parcours en verzorgt hij de vrijwilligerskleding. Ook bij voetbalvereniging SVW’27 is Insing al decennialang actief, als speler, jeugdcoach, barvrijwilliger en sinds zijn pensionering als lid van de schoonmaakploeg. Verder was hij betrokken bij de Pater Jan Smitschool, IJsbaanvereniging De Draai en Hartje Winter. Ook was hij bestuurder bij Rouwcentrum Heerhugowaard en Begrafenisvereniging St. Barbara.
Mart Kuiper is sinds de oprichting in 1983 nauw betrokken bij schaatsvereniging De Draai. Hij was jarenlang penningmeester, trainer en medewerker van het wedstrijdsecretariaat. Ook binnen het schoonrijden speelde hij een belangrijke rol, onder meer als organisator, trainer en deelnemer aan de nationale competitie. Van 1990 tot 2020 was hij penningmeester van Stichting Vrienden van het Poldermuseum. Sinds 2020 is hij bestuurslid van Stichting Historisch Heerhugowaard, verzorgt de ledenadministratie en publicaties. Ook is hij actief bij Tour de Waard en ondersteunt hij de lichtjesceremonie in Veenhuizen.
Aad Kunst is 2008 vrijwilliger bij de voetbaltak van SV Vrone, onder andere in de kantinecommissie, beheer, onderhoud en de inkoop. Bij de Koningsdagactiviteiten op het Vroneveld is hij met zijn echtgenote Ingrid sinds jaar en dag een vaste factor. Aad regelt alles van vrijwilligers tot de inkoop, het opzetten van de tent en sinds enkele jaren ook voor de Koningsnacht. Daarnaast speelt hij een centrale rol bij de Zuurkoolcup en doet hij na afloop met zijn vrouw de schoonmaak van de kantine en de toiletten.
Ingrid Kunst was tien jaar bestuurslid van het jeugdvoetbalbestuur van voetbalvereniging Vrone en zit sinds 2007 ook in de kantinecommissie. Zij organiseerde tal van activiteiten zoals vrijwilligersavonden en themafeesten. Verder is Ingrid Kunst medeorganisator van Sint Pancras in Actie, een jaarlijkse Sinterklaasactie voor gezinnen die het niet breed hebben. Sinds 2022 is zij beheerder van een voedselkastje voor dorpsgenoten die moeilijk rondkomen en biedt ze hen een luisterend oor.
Geeske Leek-Rijpma is al meer dan vijftig jaar actief binnen de parochie Sint Jan de Doper in Noord-Scharwoude. Zij begeleidt lectoren, bereidt liturgische vieringen voor en gaat sinds 2025 zelf voor in woord- en gebedsvieringen. Ook is zij sinds 2015 actief in de Lourdeswerkgroep en was zij van 2010 tot 2023 secretaris van Uitvaartvereniging St. Barbara Langedijk.
Toos Mooij-Wijnker is medeoprichter van vrouwengroep Katorze en sinds 2002 betrokken bij de gebedsgroep van de Heilig Hart van Jezuskerk, waar zij vieringen voorbereidt en voorgaat. Sinds 2007 is Mooij-Wijnker secretaris van Stichting Noordender Ontmoeting en Contact, die activiteiten opzet voor alleenstaande en oudere inwoners. Daarnaast is zij secretaris van de Katholieke Bond voor Ouderen en sinds 2017 actief voor Amnesty International.
Jan van der Putten helpt bij het FormulierenPunt van Humanitas en MET Dijk en Waard inwoners met financiële kwesties als hun huishoudboekje, toeslagen en schulden. Hij is penningmeester van Dorpshuis De Geist en van de PvdA Midden-Kennemerland. Hij was en is jarenlang actief bij diverse verenigingen, onder meer als voorzitter en penningmeester van gymnastiekvereniging Unitas, de Amsterdamse voetbalvereniging DCG en als financiële steunpilaar van Dorpshuis De Zwaan in Uitgeest. Samen met zijn echtgenote was hij ruim dertig jaar pleegouder voor zo’n twintig kinderen.
Ruben Rijnveld is oprichter van theaterschool Kids with Attitude en begeleidt al dertig jaar kinderen in theater, zang en dans. Hij vertaalt en regisseert jeugdmusicals, organiseert voorstellingen en kampen en vervult de rol van docent en bestuursvoorzitter. Voor veel leerlingen is Kids with Attitude de plek waar zij voor het eerst durven optreden, durven spreken en durven stralen.
Jaap van Schagen zorgt sinds 1982 intensief voor zijn zieke echtgenote en droeg in 2023 zijn bedrijf over om deze mantelzorg voort te zetten. Hij is sinds 1985 bestuurslid van gemengd koor Sint Cecilia en maakt muziekprogramma’s samen voor liturgische vieringen. Sinds 2018 is hij actief bij KBO De Noord en beheert hij samen met zijn vrouw het inzamelpunt voor Sam’s Kledingactie voor Mensen in Nood. Daarnaast ondersteunt hij al jaren projecten van de Stichting Pater Jan Molenaar, die in Kameroen kansen biedt aan kinderen, hulp aan zieken en bescherming aan jonge vrouwen.
Chantel Veer startte in 2017 kookstudio Chantels Mengelmoes op. Ze bereidt dagelijks maaltijden voor mensen voor wie zelfstandig koken problematisch is en biedt hier mensen met een arbeidsbeperking een werk- en leerplek. Veer is verder betrokken bij diverse lokale, nationale en internationale initiatieven. Zo draagt zij bij aan het ‘kerstdiner Langedoik’ voor minder bedeelde dorpsgenoten, levert zij maaltijden aan Stichting Prakkie 072 en zet zij zich in voor dierenopvang door middel van inzamelingen en promotie. Ook ondersteunt zij hulptransporten naar de allerarmsten in Roemenië en verzorgt zij de catering van de fietssponsortocht van Stichting FloJa Malawi.
Tineke Witte-van Wonderen was meer dan 25 jaar actief bij EHBO Langedijk. Ze gaf EHBO-lessen aan groepen 8, stond bij vele evenementen paraat en was tien jaar bestuurslid. Samen met haar man richtte ze Stichting Jemagerzijn op om pleegkinderen en pleegouders praktische hulp, kleding, goederen en een luisterend oor te bieden. Ook was zij zelf gedurende lange tijd pleegouder.
Het regent lintjes! Volgens traditie worden ieder jaar Koninklijke onderscheidingen uitgereikt in het kader van Koningsdag, op de vrijdag die er aan vooraf gaat. In de Pleinzaal van Theater De Vest mochten achttien inwoners een lintje in ontvangst nemen.
Bijzonder dit jaar is dat er behoorlijk wat inwoners van de gemeente Alkmaar geridderd zijn. Drie van hen werden benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau en twee tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
De eer was aan burgemeester Anja Schouten om alle onderscheidingen uit te reiken. Ze verraste de mensen die benoemd waren met een speech, bloemen en natuurlijk het bijbehorende lintje. Daarna werd een groepsfoto gemaakt en toog het gezelschap naar de Grote Kerk. waar de gedecoreerden werden voorgesteld aan de mensen die hen voorgingen.
Die kersverse ridders in de Orde van Oranje Nassau zijn Otto de Jong (63), Ludolf Maat (79) en Laurens Overtoom (67). De nieuwe ridders in de Orde van de Nederlandse Leeuw zijn Sander Schouten (45) en Nicolaas Westerhof (33).
Een greep uit de bijdragen aan de samenleving van Otto de Jong. Sinds 1990 is hij dirigent, docent en coördinator bij Artiance en zet bijzondere projecten zowel in het binnen- als het buitenland, maar ook in bijvoorbeeld zorginstellingen, jeugdgevangenissen en achterstandswijken. Hij is ook al tientallen jaren docent aan de Muziekschool Amsterdam Noord, en zet zich daar voor kwetsbare doelgroepen. Sinds 1999 gaat De Jong voor Musicians Without Borders naar plaatsen als Srebrenica, Palestina en Noord-Ierland en sinds 2007 is hij vrijwilliger bij het Alkmaarse 4 mei comité.
Ludolf Maat is sinds 2004 actief namens Rover om reizigersbelangen te behartigen. Hij is op vrijwillige basis medeoprichter van Reizigers Overleg Consumentenbelangen Openbaar Vervoer (ROCOV) Noord-Holland en was tot 2024 secretaris. Hij was van 2011 en 2025 medeoprichter van veertien buurtbusprojecten in de provincie.
Laurens Overtoom was in 2016 medeoprichter van Stichting ICT vanaf Morgen en was tot zijn pensioen in juli 2025 directeur. De stichting helpt jongeren met een afstand tot de arbeidsmarkt de ICT-sector in met praktijkwerk en heeft met ROC’s een mbo-opleiding voor hen ontwikkeld. Verder is hij sinds 1982 actief bij voetbalclub Alcmaria Victrix (met een pauze van zes jaar), onder andere als jeugdtrainer, organisator en sinds 2019 als voorzitter. Tot 2019 was Overtoom scheids en vertrouwenspersoon.
Sander Schouten en Nicolaas Westerhof waren in 2014 de oprichters van Beyond Sports, een baanbrekend bedrijf dat virtual reality met kunstmatige intelligentie maakt voor training- en wedstrijdanalyses, en VR-uitzendingen. Beyond Sports won twee Emmy’s met een VR-uitzending van CBS Sports en Nickelodeon die vier keer beter werd bekeken dan de wedstrijd zelf, en drie Emmy’s voor de VR-uitzending van een NFL-wedstrijd in Toy Story thema, de beste bekeken live-uitzending ooit op ESPN+ en Disney+.
Dan de nieuwe leden in de Orde van Oranje Nassau.
Simon Binnendijk (77) was 1975 tot 1980 bestuurslid van de Stichting Algemeen Maatschappelijk Werk Alkmaar en van 1975 tot 1987 vrijwilliger bij de Gereformeerde Kerk te Alkmaar. Verder was hij van 1987 tot 1990 CDA-bestuurslid en stelde kandidatenlijsten en verkiezingsprogramma op, tot hij in 2020 raadslid werd in Alsmeer. Van 2009 tot 2024 was Binnendijk vrijwilliger bij de Protestantse gemeente Vrijheidskerk in Alkmaar als kerkrentmeester en sinds 2018 als voorzitter van het college van kerkrentmeesters. Sinds 2014 is Binnendijk voorzitter van de Stichting Vrienden van Z11 Jongerencoaching en bestuurslid van de Stichting Z11 Jongerencoaching
Stefan Bommer (66) was 2004 tot 2017 en daarna weer sinds 2024 vrijwilliger en vicevoorzitter (2007-2017) bij de r.k. parochie Heilige Maria te Amstelveen. Hij was een sleutelfiguur in de fusie tussen diverse parochies, de eerste in die klasse in Nederland. Sinds 2007 is hij voorzitter van de Twinning Vereniging Graft-De Rijp, die de banden met Chalfont St. Giles (Engeland) en Trzinsko Zdrój (Polen) onderhoudt. Sinds 2019 is Bommer vrijwilliger bij het Museum in ‘t Houten Huis te De Rijp en tussen 2020 en 2024 was hij op diverse manieren vrijwilliger bij de Protestantse gemeente Graft-De Rijp.
Silvia Bos (71) werd in 2014 oprichter en voorzitter van de Stichting Prakkie 072 en regelt onder andere sponsoren en donateurs, inzameling van voedsel enkleding en de bezorging aan 50 tot 70 hulpbehoevenden in Alkmaar. Tot haar pensionering in 2014 werkzaam gewest in de thuiszorg
Guusta Breebaart-Beuse (83) is sinds 2002 vrijwilliger bij de Grote Kerk van Alkmaar. Ze coördineert de vrijwilligers, is aanspreekpunt voor bezoekers, organiseert rondleidingen, doet de ticketverkoop en helpt tijdens evenementen.
verzorgt de ticketverkoop en ondersteunt tijdens evenementen. Sinds 2003 is Breebaart-Beuse vrijwilliger, gids en (tot 2012) vicevoorzitter bij de Historische Vereniging Alkmaar.
Cor Docter (77) was vanaf 2008 tot 2015 bestuurslid van het Koninklijk Natuur en Letterkundig Genootschap Physica te Alkmaar, vanaf 2009 als penningmeester.
Henk Noom (85) vervoert sinds 2009 vrijwillig patiënten voor het ziekenhuis in Alkmaar en was van 1999 tot 2009 mantelzorger voor zijn vrouw. Tot zijn pensioen in 2001 werkte bij Duyvis te Zaandam.
Marianne Pater-Van Geelen (75) is sinds de jaren ‘70 actief voor H.H. Matthias-St. Laurentius van de St. Dominicusparochie in Alkmaar. Ze maakt deel uit van werkgroepen die zich bezig houden met ziekenbezoek, het zangkoor, schoonmaak en de vuile was. Sinds 2018 is Pater-Van Geelen vrijwilliger bij de Stichting Zorgorganisatie NIKO te Alkmaar en bezoekt wekelijks enkele bewoners met beginnende dementie. Ook is ze hulpouder bij de St. Adelbertusschool.
Gerard Reus (70) was 1980 tot 2022 Sinterklaas in Oudorp. Vanaf 2007 is Reus actief bij de Oudorper Laurentiuskerk, onder andere sinds 2012 als lector en coördinator, en tot 2024 was hij voorzitter van de Parochiële Caritatieve Instelling in Alkmaar en Oudorp. Van 1989 tot 1992 was hij bestuurslid van de Toneelvereniging TOP te Oudorp en daarna deed hij van 2010 tot 2022 onder andere regie, rollenverdeling en decorbouw. Sinds 2019 is Reus gids bij de Stichting Historisch Oudorp en sinds 2024 voorzitter van de ISCC-Alkmaar, het noodfonds voor concrete hulp aan inwoners van Alkmaar. Tot slot was hij van medio 1980 tot 2022 regelmatig presentator bij sportwedstrijden en missverkiezingen.
Johannes Schouten (81) was van 1964 tot 1979 jeugdtrainer en coach bij De Flamingo’s en was ook jarenlang scheidsrechter. Van 1975 tot 1985 was hij lid en voorzitter van de ouderraad van de Paus Johannesschool en hielp met activiteiten. Van 2004 tot 2022 droeg hij mede zorg voor zijn kleinzoon met een ernstige meervoudige handicap en dagelijks epileptische aanvallen. Sinds 2004 is Schouten vrijwilliger bij WonenPlus Alkmaar en bestuurslid van WonenPlus Noord-Holland. Vanaf 2005 is hij bestuurslid van de Opbelbus Alkmaar en ondersteunt de penningmeester, vraagt vergunningen aan, beheert de vier bussen en is chauffeur. In 2020 werd Schoten penningmeester van het gemengd koor St. Caecilia Heerhugowaard.
Henny Slooten-Veldman (70) zat in de jaren ’60 en ’70 bij het Don Bosco Kinderkoor. Na zelf gezongen te hebben werd ze dirigent en pianiste voor het koor. Ze richtte in 1972 The Flapdoodles en was tot 1983 dirigent, verzorgde repetities, uitvoeringen en maakte kostuums. Sinds de jaren ’80 is Slooten-Veldman vrijwilligster bij de Mariakerk/Mariakoor Blije Mare als dirigent en pianiste. In 2022 richtte ze Kinderkoor / Jeugdkoor Mariakerk op en is er dirigent en pianiste. Sinds 2023 is Slooten-Veldman mantelzorger voor een invalide dame.
Mart van Splunter (79) werd in 2006 vrijwilliger bij de Protestantse Kerk Schermer als koster en verzorgt onderhoud, diensten en de catering. Van 2007 tot 2016 was ze actief op de Vakantieboot Henry Dunant van het Rode Kruis, onder andere in de keuken. Van 2008 tot 2016 was Van Splunter penningmeester van de Stichting Vrienden van de Stompetoren te
Spaarnwoude en organiseerde fondswervende activiteiten. Sinds 2010 is ze vrijwilliger bij de Stichting Manna – Werkgroep Schermer sorteert hier wekelijks
groenten voor de voedselbank. In 2019 werkt ze mee aan het evenement Vier de Muziek in de Polder.
Cor Tammer (62) was van 1992 tot 2024 vrijwilliger bij Speeltuin ‘t Span in Alkmaar als klusser, baliemedewerker, websitebeheerder en hielp met evenementen. In 1999 startte hij timmerdorp Jol Oudieplas in Alkmaar en leidt hier projecten. Vanaf 2019 organiseert hij voor de Soos in Wijkcentrum De Eenhoorn activiteiten voor mensen met een verstandelijke beperking.
Jan Zwart (66) was van 1980 tot 2011 vrijwilliger bij het Toeristisch Platform Egmond aan Zee en maakte deel uit van de werkgroep Behoud Zwembad en van de werkgroep Standbeeld Jaepie Jaepie. Van 1998 tot 2008 was Zwart geestelijk verzorger bij het Apostolisch Genootschap en sinds 2012 is hij vrijwilliger bij PAX te Alkmaar als redacteur, verzorger van lezingen en contactpersoon voor lokale kerken en geloofsgemeenschappen. In 2017 was Zwart medeoprichter van de Ambassade van Vrede te Alkmaar, een
‘vredesnetwerk’ bestaande uit diverse initiatieven. Hij is voorzitter en verzorgt de programmering van de jaarlijkse Vredesweek. Sinds 2022 is Jan Zwart lid van het team ‘samen’ bij de coöperatie Herenboeren Duinstreek. (foto: JJFoto)
Begin niet bij “welk model”, maar bij je dagelijks gebruik. Denk aan de momenten waarop je echt last hebt van warmte: is dat alleen tijdens een paar hete weken, of elke zonnige middag in je thuiskantoor? En wil je alleen snel koelen, of wil je op frisse dagen ook vlot wat extra warmte in één kamer?
Oriënteren kan via airco kopen, maar je beste keuze haal je uit je woning en je ritme: wanneer ben je er, hoeveel zon komt er binnen, en in welke ruimte wil je vooral rust (slapen, videobellen, concentreren)?
Eerst kiezen: alleen koelen of koelen én verwarmen
Alleen koelen is vooral fijn als je comfort zoekt tijdens warme periodes. Je bestaande verwarming blijft je basis, en de airco gebruik je om de hitte snel uit de ruimte te halen. Dat voelt vaak direct prettiger dan ramen open of een ventilator die alleen lucht verplaatst.
Koelen én verwarmen is handig als je één ruimte snel op temperatuur wilt krijgen terwijl de rest van het huis eigenlijk al prima is. Dat merk je vooral in het voor- en najaar, of op ochtenden waarop je meteen comfort wilt zonder dat je hele woning mee hoeft te doen.
Verwarmen met een airco werkt met warme lucht die de ruimte in wordt geblazen. Dat is prettig als je snel resultaat wilt, bijvoorbeeld in een woonkamer of werkkamer. In een slaapkamer kan die luchtstroom juist sneller opvallen. Dan helpt het als je vooraf bedenkt waar je zit of slaapt, zodat de lucht niet continu op je gericht is maar rustiger door de kamer kan mengen.
Type kiezen: mobiel, split of multi-split
Het type airco bepaalt vooral wat jij merkt: geluid, hoe stabiel de temperatuur blijft en hoeveel “gedoe” je er dagelijks aan hebt.
Een mobiele airco past als je iets tijdelijks zoekt of maar af en toe koelt. Het apparaat staat in de kamer, dus het geluid blijft ook in die kamer. Je werkt met een afvoerslang naar buiten om warme lucht kwijt te raken. Als stilte belangrijk is (slapen, bellen, focus), wees dan kritisch of dit type past bij jouw momenten.
Een split airco is in de kamer vaak rustiger, omdat het luidruchtigere deel buiten staat. Via leidingwerk tussen binnen- en buitenunit wordt gekoeld (en eventueel verwarmd). Het wordt vooral prettig als de doorvoer en condensafvoer logisch kunnen: minder zichtwerk, minder omwegen, en een plek waar de luchtstroom niet direct op je bank, bureau of bed uitkomt.
Een multi-split is bedoeld voor meerdere kamers, met regeling per ruimte. Je koppelt meerdere binnenunits aan één buitenunit, zodat je bijvoorbeeld slaapkamers en een werkkamer apart comfortabel houdt. Met slimme leidingroutes en een buitenunit die je zo min mogelijk hoort of ziet, merk je vooral het comfort en niet de techniek.
Vermogen: de zon en het gebruik bepalen meer dan de meters
Alleen naar vierkante meters kijken is vaak te grof. Twee kamers van dezelfde grootte kunnen totaal anders aanvoelen door zon, dakvorm en gebruik.
Met passend vermogen krijg je de ruimte vlot op temperatuur en kan het systeem daarna rustig bijsturen. Te krap betekent vaker hard werken om de warmte bij te houden. Te ruim kan juist vaker kort aan/uit gaan, waardoor je sneller wisselingen merkt in temperatuur en geluid.
Wat het meest richting geeft: zon op ramen, een schuin dak, warmte van apparaten (zoals pc’s) en of je vooral overdag koelt of juist ’s nachts een koele slaapkamer wilt. Ruimtes die snel opwarmen en warmte vasthouden vragen eerder om stabiel comfort.
Plaatsing en comfort: hier voel je het verschil
De plek van de binnenunit bepaalt of het prettig voelt. Blaast hij recht op je bank, bureaustoel of bed, dan voelt het snel als tocht. Hangt hij zo dat de lucht door de ruimte kan verspreiden, dan wordt het koeler (of warmer) zonder dat je die luchtstroom steeds merkt.
Let ook hierop:
Geluid in de nacht: een gunstige plek en een lagere stand maken ’m vaak minder aanwezig, zeker als hij niet vlak bij je hoofd zit.
Trillingen van de buitenunit: een stevige, logische plek dempt beter, zodat je minder kans hebt dat je het binnen terughoort (bijvoorbeeld via een lichte wand).
Onderhoud dat je volhoudt: als je makkelijk bij de filters kunt, maak je ze sneller schoon. En een nette, logische condensafvoer houdt het praktisch.
Twijfel je nog? Als je scherp hebt wanneer je de ruimte gebruikt, hoeveel zon er binnenkomt en waar je stilte wilt, wordt kiezen ineens heel concreet.
Menig Koedijker zal met z’n ogen hebben gedraaid. Het is bepaald niet voor het eerst, en vermoedelijk ook niet voor het laatst: de Rekervlotbrug is buiten gebruik. Een kapotte kabel zorgt ervoor dat wie normaal over deze brug gaat, nu een stuk moet omfietsen via de Koedijkervlotbrug.
Die oude vertrouwde brug doet het gewoon, maar de veel nieuwere Rekervlotbrug heeft inmiddels een reputatie opgebouwd. Het is al veel vaker voorgekomen dat de brug dienst weigerde. De bijnaam ‘Rekerflopbrug’ komt dus niet uit de lucht vallen.
De provincie Noord-Holland verklaart dat vlotbruggen kwetsbaar zijn. “Dit type bewegende brug is historisch gezien bijzonder, maar tegelijkertijd gevoelig voor slijtage. Daardoor kunnen er vaker storingen optreden, zoals een kapotte kabel.”
Over de einddatum van de afsluiting bestond eerder enige onduidelijkheid. “Graag informeer ik jullie met de juiste informatie: de Rekervlotbrug gaat woensdag 29 april na 17.00 uur weer open”, laat een woordvoerder van de provincie weten aan Streekstad Centraal. Ook in mei zal er een afsluiting voor werkzaamheden volgen. (hoofdfoto: NH)
Proeverij Egmont in Egmond aan den Hoef mag met onmiddellijke ingang het terras heropenen aan de voorkant, aan de zijde van de Slotweg. Het terras aan de achterkant moet wachten op een nieuwe terrasvergunning, die de gemeente Bergen waarschijnlijk over enkele maanden verleent, na het doorlopen van een bezwaarprocedure en een participatietraject met omwonenden.
Dat is de uitkomst van een uitspraak van de rechtbank. De eigenaren van de proeverij aan de Slotweg, Sancti Proeflokaal BV, hadden een verzoek ingediend om de schorsing op te heffen van de terrasvergunning, die in augustus vorig jaar was opgelegd door de bestuursrechter.
Namens de proeverij en moedermaatschappij Brouwerij Egmond verschenen daarom donderdag bij de Alkmaarse rechtbank initiatiefnemer Jos Wijker en Arjan Brammer, algemeen directeur van Brouwerij Egmond, met hun advocaten.
Aan de andere zijde namen de bezwaarmakende omwonenden plaats, die de laatste keer succes hadden geboekt met hun kort geding tegen de openstelling van het proeflokaal met het terras. Tussen hen in de afvaardiging van de gemeente Bergen: projectmanager John Holtrust en advocaat Sanne van der Horst. (tekst gaat verder onder de foto)
De rechtbank deed na de zitting van donderdag meteen uitspraak over de heropening van de terrassen bij Proeverij Egmont. (foto: Streekstad Centraal)
Sinds de uitspraak in augustus mochten de terrassen voor en achter de horecazaak niet meer worden neergezet, zolang er geen uitspraak was in de bezwaarprocedure. Die uitspraak laat zeker nog zes weken op zich wachten, zo antwoordde de gemeente op vragen van bestuursrechter Bruin.
Voor Proeverij Egmont zijn de terrassen echter onmisbaar, zo maakte Arjan Brammer duidelijk aan de rechter. Anders kan de horecazaak geen gezonde omzet maken. Langer wachten op een nieuwe terrasvergunning is volgens Proeverij Egmont daarom niet verantwoord. (tekst gaat verder onder de foto)
Het terras van Proeverij Egmont kan sinds de uitspraak van de rechtbank in augustus niet meer worden uitgezet. (foto: Streekstad Centraal)
Proeverij Egmont kwam goed voorbereid naar de rechtbank, om de rechter ervan te overtuigen dat de situatie aanzienlijk was veranderd sinds de vorige rechterlijke uitspraak. Jos Wijker wees op de andere inrichting: zo staan er geen barkrukken meer bij een bar, heeft het biljart en het tafelvoetbalspel plaatsgemaakt voor tafeltjes, is de menukaart aangepast en wordt er veel meer geadverteerd voor een hapje dan voor een drankje bij wat nu een proeverij is.
De advocaat van de omwonenden, Gert-Jan Teeuwen vindt de aanpassingen van de proeverij nog steeds onvoldoende. Volgens Teeuwen is er qua ruimtelijke uitstraling amper iets veranderd bij de horecazaak. Daardoor trekt het nog steeds veel publiek dat de horecazaak vooral benut als café en proeflokaal. En dat is in strijd met het omgevingsplan. De advocaat rekent er daarom op dat ook in de toekomst de horeca- en terrasvergunningen met succes kunnen worden bestreden. (tekst gaat verder onder de foto)
Waar eerst een tafelvoetbalspel stond, is nu meer ruimte om te zitten en eventueel te eten. (foto: Streekstad Centraal)
Bestuursrechter Bruin hoorde alle pleidooien en argumenten aan, en gaf de partijen daarna nog een laatste kans om samen een compromis te bereiken. De zitting werd daarvoor even geschorst, maar na een half uur moesten beide partijen melden dat men niet tot overeenstemming was gekomen.
De rechter vroeg de partijen toch om nog even te wachten op de gang, zodat er meteen uitspraak zou kunnen worden gedaan. Die uitspraak luidde dat het terras aan de voorkant met onmiddellijke ingang mocht worden heropend. “Het belang van de vennootschap acht ik daar groter dan dat van de omwonenden.” De openingstijden van het terras moeten zich echter wel beperken tot 10:00 uur ‘s ochtends tot 22:00 uur ‘s avonds. (tekst gaat verder onder de foto)
De zuidkant van Hoeve Overslot aan het Egmondse Slotkwartier, waar Proeverij Egmont graag een terras wil uitzetten. (foto: Streekstad Centraal)
Het terras aan de voorkant mag dus met onmiddellijke ingang open, zo maakte rechter Bruin duidelijk. Het terras aan de achterkant blijft wél gesloten, tot grote opluchting van de bezwaarmakers. Voor het openen van het terras zit de gemeente nu in een participatietraject met omwonenden.
Die mogen iets vinden van een geluidsonderzoek, waarin wordt geconcludeerd dat de geluidsproductie van terraspubliek op die plek aanvaardbaar is, mits het beperkt blijft tot een bepaald aantal klanten. Bergen wil daarom een nieuwe terrasvergunning verlenen, met een extra beperking in de nieuwe vergunning voor een maximum aantal gebruikers.
Een besluit daarover wordt pas over enkele maanden verwacht. De verwachting is dat de nieuwe vergunningen voor een terras opnieuw zullen worden aangevochten door omwonenden.
Vanaf volgende week woensdag is het terras weer uitgestald aan de voorkant van Proeverij Egmont, met uitzicht op de slotruïne. (foto: Streekstad Centraal)
Donderdagmidadg was het terras nog niet meteen uitgestald, ook al had dat wel gemogen van de rechter. Directeur Arjan Brammer is wel druk bezig met de voorbereidingen. “We gaan dit heel netjes doen”. licht hij toe.
“We hebben uitgemeten hoeveel tafels en stoelen er kunnen staan, en lichten eerst de omwonenden in. Vanmiddag was ik al even bij een aantal buren langs om het nieuws te melden. Ik heb ze verteld dat er vanaf woensdag 29 april weer een terras aan de voorkant is.”
Volgens Brammer doet hij er alles aan om zaken in goede harmonie met de omgeving te regelen. “We zouden willen dat dat ook met de bezwaarmakers mogelijk zou zijn, dan hadden we vanochtend niet in de rechtbank gestaan.”
Stress, slaapproblemen en gezondheidsklachten. Telkens uren in de weer met het uitpluizen van documenten. De bewoners van de flat aan het Dorus Rijkersplein in Egmond aan Zee leven al een jaar met de vrees dat hun flat wordt gesloopt en hun hechte gemeenschap uit elkaar wordt gerukt. “En voordat je terug mag ben je misschien al wel dood.”
Te druk of te ziek om te koken of je hondje uit te laten? Geen zorgen, je kan altijd wel bij een buur terecht. De bewoners van de flat aan het Dorus Rijkersplein en Derpers om hen heen doen van alles met en voor elkaar. Autoluwe buurt, winkels en het strand vlakbij, flat gerenoveerd, betaalbare huur. Het klinkt haast idyllisch en als Streekstad Centraal aankomt voor een interview voelt het buurtje inderdaad gemoedelijk.
Maar daar komt mogelijk een einde aan als Kennemer Wonen de flat sloopt en er iets nieuws bouwt. Nieuwbouw of renovatie, die twee opties worden nog afgewogen, maar dat de verhuurder al snel alleen nog maar tijdelijke verhuur instelde, gaf de bewoners het gevoel dat sloop/nieuwbouw de voorkeur heeft. De – veelal oudere – bewoners zouden worden uitgestrooid over de regio omdat er in Egmond aan Zee nauwelijks woningen vrijkomen. En er is geen terugkeergarantie. (tekst gaat verder onder de foto)
Onder andere Reijnoud de Haan en Paloma van Vollenhoven Gonzalez trekken de kar voor het behoud van hun flat (foto: Streekstad Centraal)
“Maar stel al krijgen we die wel, er zijn nog veel meer problemen”, legt Gerrie Huiberts uit. Zij is lid van de bewonerscommissie en secretaris van Stichting Huurdersoverleg De Egmonden (Shoe). “Door het stikstofprobleem mag hier eigenlijk niks gebouwd worden, dus je kan zomaar tien jaar in een wisselwoning zitten. Voordat je terug mag ben je misschien al wel dood. Veel bewoners zijn al op leeftijd.” Maar dat is toch geen probleem als de sloop daadwerkelijk start? “Jawel, kijk maar naar bouwprojecten die al in uitvoering zijn en al jaren stil liggen door onduidelijkheid over de stikstofregels.”
Reijnoud de Haan, de man van Gerrie en ook bewonerscommissielid, ziet hoe elders in het land hoe (ver)nieuwbouw wordt doorgedrukt, met goedkeuring van de gemeente. “De Indische Buurt in Zwolle, Son en Breugel, IJst of Amsterdam, je ziet dat woningcorporaties woningen willen slopen die nog goed zijn.”
De Dorus Rijkersflat is uit 1965, maar alle kozijnen zijn vernieuwd en een paar jaar terug nog is het dak geïsoleerd en zijn er zonnepanelen geplaatst. “De bouwkundige staat van de flat is ‘redelijk goed’ en we gebruiken maar 400 kuub gas per jaar. Renovatie zou volstaan.”
Volgens Reijnoud en Paloma is renovatie bovendien duurzamer dan sloop en nieuwbouw. En het is – in hun ogen – veel sneller en scheelt veel overlast voor de buurt. (tekst gaat verder onder de foto)
De bewoners laten zien dat ze geen sloop en nieuwbouw willen. De reddingboeien hingen er al, maar ze passen wel in het plaatje. (foto: Streekstad Centraal)
De drie zeggen dat documentatie en uitspraken vanuit Kennemer Wonen, de gemeente en bouwkundig inspecteurs regelmatig rammelen. Ze noemen een reeks voorbeelden, waaronder fouten in keuringsrapporten en notulen van bijeenkomsten. Ook krijgen ze niet altijd zomaar inzicht.
“We hebben al vier tegenstrijdige ‘definitieve’ rapporten gehad van dezelfde partij. Dan stond er bevoorbeeld in dat de dakisolatie slecht is, maar dat is dus fout. En er is ook een rapport van BAM dat we niet in mogen zien.” Gerrie vult aan: “Voor een verslag van een bijeenkomst heb ik een hele bladzij met wijzigingsvoorstellen aangeleverd.”
Het vertrouwen is weg, dus wordt nu álles uitgeplozen. Het is vooral Paloma van Vollenhoven Gonzalez, voorzitter van de bewonerscommissie, die dat doet omdat zij de meeste ervaring heeft op juridisch vlak. “Het is nu toeslagaffaire-waardig. Wat nu gebeurt kan echt niet.” De commissie is ook een rechtszaak begonnen. (tekst gaat verder onder de foto)
Paloma samen met haar steun en toeverlaat Truus Huiberts. (foto: Streekstad Centraal)
“Ik ben gestopt met werken en ik loop een studieachterstand op, en een studieschuld. Het is zó belastend, Kennemer Wonen overspoelt ons met werk. Iedereen lijdt daar direct of indirect onder”, zegt Paloma.
“Ik ben er soms zo druk mee bezig dat ik het niet hoor als mijn zoon om aandacht vraagt. Dan hoor ik hem pas als hij roept: Kennemer Wonen! Dat is best alarmerend”. Ze houdt zich sterk, maar het is niet de eerste of de laatste keer dat we een trilling horen in haar stem.
Reijnoud en Gerrie beamen dat de hele flat stress ervaart door de onzekerheid over vernieuwbouw of renovatie, en de manier waarop alles gaat. Zij en andere bewoners kampen met slaapproblemen. Een aantal heeft inmiddels gezondheidsklachten. (tekst gaat verder onder de foto)
Pamfletten, flyers, de aankondiging van de open bijeenkomst en nieuwsartikelen worden in de hal van de Doris Rijkersflat getoond. (foto: Streekstad Centraal)
“Vijf maanden geleden slikte ik één tabletje voor mijn cholesterol, en nu zit ik op zes”, vertelt Theo Harms. “Ik heb ook hartritmestoornissen. Ik loop bij een cardioloog en moet vaak naar het ziekenhuis voor hartfilmpjes. Hiervoor mankeerde ik nooit wat aan mijn hart. Ja en ik loop nu regelmatig met een wandelstok. Mijn knieeën waren al niet goed meer, maar die stok gebruik ik pas sinds een half jaar. Ik ben hier geboren en getogen en ik ben nu 74 jaar. Als ze me bijvoorbeeld naar Purmerend sturen kan ik beter uit het raam stappen, daar heb ik geen zin in.”
“We zijn goed besodemieterd door de gemeente en Kennemer Wonen. Ze liegen en bedriegen”, zegt Truus de Waard stellig. “Het geeft me slapeloze nachten en ik heb nu ook hartritmestoornissen waarvoor ik naar de doktor ga. Dat is allemaal stress.” (tekst gaat verder onder de foto)
Voor het perceel van de Reddingsbrigade, pal naast het Dorus Rijkersplein in Egmond aan Zee, ligt er al een sloop- en nieuwbouwplan. (beeld: Kennemer Wonen / BRTA)
“Ik woon hier nu 33 jaar”, licht Truus toe. “Ik ben 71 jaar en heb van alles meegemaakt en mijn laatste pak ’em beet tien jaar wil ik hier gewoon blijven wonen. Hier zijn geen huizen dus dan zouden we naar Uitgeest, Alkmaar of Schoorl moeten. Ik heb helemaal geen zin om weer een hele nieuwe sociale kring op te moeten bouwen. Hier ga ik de straat op en ken ik iedereen. Als ik ziek ben komt de buurvrouw bij me slapen of maakt een potje soep voor me of zo. We koken voor elkaar, kijken naar elkaar om. Dit is voor niemand goed.”
De Dorus Rijkersflat heeft inmiddels de aandacht getrokken van de landelijke media en ook de politiek. Recent zijn Kamervragen gesteld. De bewoners zijn er blij mee. (tekst gaat verder onder de foto)
Bij de nieuwjaarsreceptie in Egmond aan Zee voerden de bewoners van de Dorus Rijkersflat actie tegen sloop en nieuwbouw. (foto: Streekstad Centraal)
“We zijn ons ervan bewust dat dit soort trajecten onzekerheid kunnen geven voor bewoners”, reageert Vannessa van Herrewaarden, communicatiemanager van Kennemer Wonen op vragen. “We zijn op de hoogte van de signalen, nemen deze serieus en hebben hier aandacht voor. Daarover zijn we met bewoners in gesprek en zoeken we samen naar passende ondersteuning. We vinden het erg jammer dat er een gevoel van wantrouwen leeft, omdat we bewoners juist al vroeg hebben betrokken en hen stap voor stap meenemen in het proces.”
“Op dit moment zitten we in de afronding van technische onderzoeken”, aldus Van Herrewaarden. “We nodigen de bewonerscommissie op korte termijn uit om de resultaten en het vervolg te bespreken. De bewoners, in de vorm van een bewonerscommissie, zijn vanaf de start betrokken geweest bij het proces.” (tekst gaat verder onder de foto)
Het Dorus Rijkersplein ligt gunstig. Winkels, doorgaande weg, het strand, je bent overal zo. (foto: Streekstad Centraal)
Van Herrewaarden erkent dat er een fout is gemaakt met het niet opnemen van de dakisolatie in een keuringsrapport. “Dat was een incident, er is zeker geen patroon. We herkennen ons niet in dat beeld.”
Op 30 april organiseert de bewonerscommissie een bijeenkomst voor alle Derpers om iedereen op de hoogte te stellen van wat er speelt rond het Dorus Rijkersplein. We vragen of Kennemer Wonen erbij zal zijn, aangezien dat wel een goede zaak zou lijken. “Eens, echter we zijn vooralsnog niet uitgenodigd. We gaan hierover nog in gesprek.”
![Stelling in de schuur: open of dicht bij stof en vocht? [Advertorial]](https://hub.streekstadcentraal.nl/wp-content/uploads/2026/04/stellingkast-nl.jpg)
![Airco kopen: eerst kiezen tussen koelen of ook verwarmen [Advertorial]](https://hub.streekstadcentraal.nl/wp-content/uploads/2026/04/warmteservice.jpg)
