De meidenmarkt op het klimduin in Schoorl is een eeuwenoude traditie. Wie uit de regio heeft er vroeger niet een liefje gescoord? Maar de happening lijkt niet meer op hoe het er vroeger aan toe ging. Drank, raddraaiers en regels maakten alles anders.
Wie het fenomeen ‘meidenmarkt’ niet kent, denkt misschien dat het een plek is waar je een meisje kan kopen, maar dit is niet het geval. Het draait op het beroemde klimduin namelijk om flirten en versieren, en dat gebeurde altijd op Tweede Pinksterdag zonder dat het werd georganiseerd.
Jongeren uit Noord-Holland Noord kwamen op die dag samen in Schoorl. En op het duin zijn talloze liefdes ontstaan. Althans, zo ging het er in de vorige eeuw nog aan toe. Tegenwoordig lijkt het meer op een zuipfeest en de laatste jaren bleef het klimduin vooral erg leeg.
Schoorlaar Joop Muelink (86) is geïnteresseerd in de historie van zijn dorp. Hij schreef onder meer een boek over de huizen in het duindorp, maar hij verdiepte zich ook in het verhaal achter de meidenmarkt: een traditie die is terug te leiden tot de Middeleeuwen. “De meidenmarkt is veel veranderd. Vroeger werd er geen drank gedronken, de laatste jaren juist ontzettend veel.”
“De traditie ontstaat doordat jongelui elkaar hier treffen”, legt Joop Muelink uit aan mediapartner NH Nieuws. “Jongeren uit de buurt werkten in die tijd onder jaarcontracten die van pinkster tot pinkster liepen. Je werkte toen zeven dagen in de week en dit was dan een van de weinige vrije dagen. Zij gingen naar het klimduin, een plek die toen al geliefd en bekend was, om contacten te leggen. Voor nieuw werk, maar ook voor de liefde. Vaak was het weer goed en de plek is natuurlijk erg mooi. Het is toen een succes geworden.”
Joop ging zelf in de jaren 50 naar de meidenmarkt. “Het was leuk omdat je er dan ook meiden van buiten het dorp trof. Ik kwam daar zelfs mensen tegen uit Andijk. In de jaren hierna wordt de meidenmarkt al grootser. “Mensen komen uit Amsterdam en de Zaanstreek. Ze worden met busjes afgezet, en wanneer er dan te veel gedronken wordt, ja dan weet je het wel.” Het gezellige officieuze feestje wordt dus steeds vaker een drank- en drugsfestijn, waarbij aan het einde rake klappen vallen. De gemeente wil meer toezicht en in 2014 wordt het zelfs een georganiseerd evenement, waarbij het klimduin wordt afgezet met hekken. Dat bleek een eenmalige mislukking. “Het leek net een begrafenis”, vertelt een voormalige horecaondernemer.
Een jaar later is het samen-zijn weer vrij toegankelijk, maar loopt het erg uit de klauwen wanneer hulpverleners worden belaagd. De brandweer wil een kampvuur wat te dicht bij de bosrand komt blussen, maar worden tijdens hun werk bekogeld met flessen. De gemeente grijpt in en komt met regels en geboden voor de meidenmarkt, en zet een camera aan de voet van het duin. Na 2015 trok het nog maar weinig mensen en is de meidenmarkt slechts een schim van haar verleden. “Vroeger kleurde het hier groen en rood van de bekende biermerken. Het was ontzettend gezellig”, vertelt een oud bezoeker aan NH Nieuws over recentere tijden. Volgens haar was het ook mogelijk om bij mensen naast de klimduin in de tuin te feesten.
“We betaalden 25 gulden en mochten dan naar binnen en in de tuin stond een tap.” Ze vindt het jammer dat er van de traditie bijna niets meer over is. “Als het weer terug komt, dan ga ik er zeker heen en neem ik mijn dochters mee”, zegt ze vrolijk.
Of de meidenmarkt ooit nog iets van haar oude glorie terugkrijgt, is twijfelachtig. “Het werd te druk, te massaal”, stelt Joop Muelink. “Het is er aan onderdoor gegaan.” Ook dat het zo bekend werd heeft niet geholpen. “We hadden moeten proberen het onder ons te houden.”
