Uitbreiding van de opvang van asielzoekers en statushouders schiet niet erg op. Ook niet in Noord-Holland Noord. Er is een tekort aan plekken en in november moeten de regiogemeenten een plan indienen voor de nieuwe asielquota voor 1 juli 2027. De Commissaris van de Koning Arthur van Dijk mengt zich daarom persoonlijk in de kwestie.
Het minimum aantal opvangplekken voor asielzoekers in Noord-Holland Noord is voor 1 juli 2027 gesteld op 3.276 reguliere plekken en 223 plekken voor alleenstaande minderjarige vreemdelingen (amv’ers). Een grote opgave, die deels wordt opgestuwd door het sluiten van een aantal grote opvanglocaties in het land.
“Het landelijke tekort loopt richting de zomer op tot 7.900 plekken”, licht Van Dijk toe. “De minister heeft daarom gevraagd via de lijnen van de regietafels te verkennen waar extra noodopvang kan worden ingericht, zodat wordt voorkomen dat opnieuw humanitair onaanvaardbare situaties ontstaan, en de noordelijke provincies opnieuw worden geconfronteerd met disproportionele druk.” (tekst loopt door onder de foto)
In Hotel Alkmaar heeft het COA – buiten de gemeente Alkmaar om – 54 statushouders gehuisvest. (foto: Streekstad Centraal)
De Commissaris van de Koning vraagt samenwerkingsregio’s om snel te handelen voor extra (tijdelijke) opvang, al zegt hij te beseffen dat dit niet zomaar even gedaan is. Verder verwacht hij uiterlijk op 11 november een verslag van iedere samenwerkingsregio in de provincie. Aan de hand van de verslagen komt de minister van asiel & migratie eind dit jaar met een nieuwe verdeling.
“Daarbij is het van groot belang dat wordt ingezet op duurzame, structurele opvanglocaties, zodat noodopvang kan worden afgebouwd en een stabieler opvanglandschap ontstaat”, vult Van Dijk aan. Veel van de huidige noodopvang is duur. Ook in onze regio worden statushouders in hotels opvangen.
Arthur van Dijk zal begin mei persoonlijk bij de Regionale Regietafel Asiel Noord-Holland Noord aanschuiven.
“Bingo! Bingo!” In het Egmondse jongerencentrum JOEB is vrijdag een gezellige Game Night aan de gang voor jongeren, met en zonder een beperking. Wanneer we binnenkomen is iedereen fanatiek bezig met de muziekbingo. En dan is het de jonge Lily die als eerste een rijtje met namen van muziekhits heeft afgekruist. Haar prijs: een paashaas van chocolade.
“We doen allemaal leuke spelletjes zoals muziekbingo en een petje op – petje af quiz”, vertelt mede-organisator Lavinia Bijl van Sport-Z over de Game Night in Egmond-Binnen. “Verder is er nog van alles te doen. Er staat onder andere een sjoelbak, een pingpongtafel, je kunt biljarten…” Er staat ook een airhockeytafel, die zie je nog maar zelden. “De avond eindigt met DJ Thomas die karaoke zingt.”
“Dit is het derde jaar dat we een Game Night doen. In het begin deden we het een keer per jaar, daarna twee keer per jaar”, gaat Lavinia verder. De doelgroep bestaat uit jongeren vanaf vijftien jaar, met en zonder een beperking. Ze komen vooral uit de omgeving maar er is ook iemand helemaal uit Blokker. Maar Streekstad Centraal ziet ook kinderen van rond tien, elf jaar oud. “Ja, een aantal van hen komt hier elke vrijdagavond. Het mixt gewoon gezellig, dat gaat helemaal prima.” (tekst gaat verder onder de foto)
Het team van Game Night, met voorop Jessie Tik en uiterst links Lavinia Bijl van Sport-Z. (foto: Streekstad Centraal)
“We willen de grens tussen mensen met en zonder een beperking weghalen, laten merken dat het niet eng is om op iemand in een rolstoel af te stappen”, aldus Lavinia. “Dat zie je hier ook gebeuren. Jongeren kennen elkaar onderhand en komen op elkaar af. We hopen ook dat het, naast dat het hier gebeurt, ook buiten gewoon gebeurt.”
“Maar Jessie Tik is eigenlijk de hoofdorganisator”, zegt Lavinia dan. “Zij is echt een beetje het gezicht van Game Night hier in Egmond.” Dus Sport-Z en ook Jongerenwerk van Stichting Welzijn Bergen ondersteunen vooral. (tekst gaat verder onder de foto)
In JOEB is het tijdens Game Night een gezellige boel met een bont gezelschap. (foto: Streekstad Centraal)
Dan moeten we Jessie natuurlijk ook spreken. Ze heeft genoeg tijd, de avond verloopt soepel en iedereen vermaakt zich. “Vooral in het begin hebben we heel veel om de tafel gezeten van: hoe gaan we het aanpakken, wie gaat wat doen. Maar nu doen we het al een paar jaar en zo hebben we onderhand een soort draaiboek waarmee we kunnen werken.”
Een van de grootste uitdagingen is volgens Jessie het vervoer. Net als zijzelf, zit een aantal bezoekers in een rolstoel. Gelukkig stellen zorginstellingen De Klompenhoeve in Egmond aan den Hoef en De Blauwe Reiger in Bergen nu hun rolstoelbus ter beschikking. “En je hebt ook te maken met de begeieiding. Als mensen graag langer willen blijven, dan moeten de begeleiders langer willen werken.” (tekst gaat verder onder de foto)
Airhockey. waar zie je dat nog? (foto: Streekstad Centraal)
Deze avond ging het even mis, want de bus van De Blauwe Reiger weigerde aanvankelijk dienst. “We konden wat anders regelen, maar toen deed de bus het gelukkig weer.”
En ook wat betreft bezoekers is alles al aardig op de rit. “Steeds meer komen ook weer terug, en het leuke is dat zi er weer over vertellen aan anderen. Zo gaat het balletje steeds meer rollen”, vertelt Jessie. “We doen veel met sociale media, op Facebook, Instagram, en we verspreiden flyers bij zorginstellingen. Ja en ik vertel erover in mijn vriendenkring.”
Goed nieuws voor de liefhebbers: Game Night breidt uit met dit jaar ook twee avonden in Bergen bij Frats. (tekst gaat verder onder de foto)
Thomas (links) en Hugo delen een muziekbingokaart. (foto: Streekstad Centraal)
Hugo reageert blij verrast als hij van ons hoort over de twee extra avonden, want hij woont op de Noorderhoeve in Schoorl, op een steenworp van Bergen, en hij heeft het erg naar zijn zin. “Dit is mijn tweede keer. Ik was erachter gekomen via een goede vriend”, zegt hij. “Ik vind het gezellig, er is leuke muziek en we hebben een bingootje gedaan en petje op, petje af. En er staat van alles om te doen.”
Hugo en zijn maat Thomas speelden samen bingo, maar ze hadden niets gewonnen. Hij vindt niet erg. “Het gaat me vooral om de lol. Je raakt hier aan de praat met mensen die je nog niet kent, en ik kom ook bekenden tegen van andere activiteiten. Nu ken ik er zeker wel een stuk of vier, vijf.” (tekst gaat verder onder de foto)
Lily (witte trui) en haar vrienden dansen als ze een favoriet nummer horen tijdens de muziekbingo. (foto: Streekstad Centraal)
Lily was het die als eerste die won met de muziekbingo. “Twee keer, ik heb daarna nog een keer gewonnen. Ik heb twee keer een paashaas gekregen.” Mooi meegenomen, voor haar allereerste Game Night. Lily en haar vrienden vormen de allerjongste groep op de avond. “We komen allemaal uit Egmond-Binnen, ik woon hier om de hoek.”
Lily weet al dat ze de volgende keer weer zal komen, en ook haar vriendegroepje is dan volgens haar weer van de partij. (tekst gaat verder onder de foto)
De stijgende brandstofprijzen zijn voor veel automobilisten merkbaar. Minder rijden, vaker de fiets pakken of thuiswerken zijn voor sommigen oplossingen, maar niet altijd haalbaar. Wie toch afhankelijk is van de auto, kan volgens rijschoolhouder Senna Warger uit Zuid-Scharwoude met een aangepaste rijstijl en kleine gewoontes flink besparen.
“Brandstof is voor ons een enorme kostenpost,” vertelt Warger. “Die stijging voel je direct. Tegelijk wil je die kosten niet volledig doorrekenen aan leerlingen.” Volgens hem valt er veel winst te halen in hoe mensen rijden. Die bewustwording begint al tijdens de eerste rijlessen. “Veel mensen rijden nog zoals ze dat jaren geleden geleerd hebben, terwijl de auto’s en inzichten zijn veranderd.”
Zo helpt het om met lagere toeren te rijden en op tijd door te schakelen. “Rond de 2.000 toeren kun je vaak al opschakelen. Dat scheelt echt in gebruik.” Ook vooruitkijken in het verkeer speelt een belangrijke rol. “Je ziet nog vaak dat mensen hard op een stoplicht afrijden en dan vol remmen. Dat is zonde.” Wie tijdig het gas loslaat bij een rood licht of rotonde, voorkomt onnodig remmen en optrekken. (tekst gaat door onder de foto)
Het is volgens Senna Warger beter voor je verbruik als de stoelverwaring en/of airco niet worden gebruikt. (foto: NH Nieuws)
Een gelijkmatige snelheid aanhouden helpt ook. “Als je steeds gas geeft en weer loslaat, verbruik je meer. Cruisecontrol kan daarbij helpen, en het kan ook boetes voorkomen,” zegt Warger. Daarnaast wijst hij op het gebruik van extra’s in de auto die veel extra brandstof vragen. “Airco en stoelverwarming kosten energie. Het lijkt weinig, maar alles bij elkaar telt het op. Elke euro is er één.”
Ook kleine gewoontes maken verschil. Zo is het slimmer om de auto achteruit in te parkeren wanneer de motor nog warm is. “Bij een koude start kost manoeuvreren meer brandstof.” Daarnaast is regelmatig de bandenspanning controleren belangrijk. “Dat wordt vaak vergeten, maar het heeft echt effect.”
Door de auto achteruit te parkeren worden onnodige manoeuvres vermeden, wat het verbruik ten goede komt. (foto: NH Nieuws)
Stilstaan met draaiende motor is volgens Warger helemaal onnodig. “Bij een brug of in een wachtrij: gewoon uitzetten. Je auto warmt bovendien sneller op tijdens het rijden dan wanneer je hem laat draaien.”
Verder helpt het om de auto zo licht mogelijk te houden en onnodige accessoires, zoals dakkoffers, te verwijderen. “Dat zorgt voor extra weerstand. Haal die eraf als je hem niet gebruikt.” Ook slim plannen helpt. “In de file sta je constant te remmen en op te trekken. Dat merk je direct aan je verbruik.” Volgens Warger zit de grootste winst niet in één truc. “Het zijn juist al die kleine dingen samen. Pas je rijstijl een beetje aan en je merkt het verschil vanzelf.”
Je merkt het meteen als een bandje niet past bij je dag: het zit ineens strak als je warm wordt, het blijft plakkerig na sporten, of het oogt te sportief bij een net overhemd. Daarom werkt het het best om eerst te denken aan je momenten: sporten, veel typen, slapen, buiten zijn, of juist situaties met water of zweet. Kies je materiaal daarop, dan krijg je sneller comfort én een look die klopt.
Als je rondkijkt naar een bandje voor Apple Watch, maak je het jezelf makkelijk door twee dingen als basis te nemen: je kastmaat en je polsomtrek. Daarmee voorkom je dat je iets kiest dat er goed uitziet, maar net niet lekker draagt.
Begin met pasvorm: kastmaat en polsomtrek niet door elkaar halen
Houd deze volgorde aan: eerst kastmaat, dan polsomtrek. De kastmaat zorgt dat het bandje netjes aansluit op je horloge. De polsomtrek bepaalt of het bandje prettig om je pols zit. Als je dit zo aanpakt, is de kans groter dat het in één keer goed zit: geen kieren bij de aansluiting en geen gedoe met een bandje dat schuift.
Praktisch: je kastmaat vind je meestal snel terug, bijvoorbeeld in de instellingen van je horloge of op je huidige bandje. Daarna meet je je pols voor de juiste lengte. Geen meetlint? Een strook papier en een liniaal werkt ook. Bepaal meteen hoe je ’m graag draagt: strak geeft meer stabiliteit, iets ruimer voelt vaak luchtiger. Als je dat vooraf kiest, hoef je niet de hele dag te wisselen tussen net te strak en net te los.
Siliconen: fijn als je horloge ook echt mee moet doen
Siliconen is vooral prettig op dagen met sporten, veel lopen, buiten zijn, of als je horloge met zweet of water te maken krijgt. Het materiaal is meestal snel schoon te maken, waardoor het bandje na een training weer fris kan aanvoelen.
Voor comfort helpt het vaak als siliconen niet té strak zit. Dan wordt het minder snel broeierig. Voelt het warm onder het bandje of blijft er lang een afdruk staan? Draag ’m dan iets losser, of maak ’m schoon en droog voor een prettiger gevoel. Qua uitstraling is siliconen al snel sportief, dus het werkt goed als je “actieve bandje”. Bij lichte kleuren kunnen gebruikssporen soms eerder opvallen, zoals vlekjes of verkleuring door dagelijks dragen.
Leer: comfortabel en rustig, zolang je dag droog blijft
Leer geeft je horloge snel een rustige, nette uitstraling en voelt vaak droger aan op de huid. Daardoor past het goed bij werk of een nettere outfit, zonder dat het meteen sportief oogt.
Op drogere dagen zit leer meestal het fijnst. Krijgt het toch water of veel zweet, laat het dan rustig drogen (niet op een warmtebron). Dat helpt om het materiaal langer mooi en soepel te houden. Slijtage zie je vaak het eerst bij de gaatjes en rond de sluiting; dat is normaal. Zie het als praktische hint: leer is ideaal als “net bandje”, maar minder geschikt als je één bandje zoekt dat intensief nat en zweterig gebruik makkelijk opvangt.
Kies per moment: wat je vandaag doet, bepaalt je bandje
Houd het simpel: veel beweging, zweet of water zit vaak comfortabeler met siliconen; een droge, nette dag voelt vaak prettiger met leer. Wisselt je dag tussen actief en netjes, dan is twee bandjes hebben vaak het meest praktisch: één voor “praktisch” en één voor “netjes”.
Let tot slot op de sluiting. Die bepaalt niet alleen hoe zeker het voelt, maar ook of het prettig is bij typen of slapen. Voel je een randje waar je pols vaak op tafel rust? Een kleine draai van het horloge of een andere positie van de sluiting kan dat direct oplossen.
“Willem, wat ontzettend fijn dat je hier weer bent.” Meteen nadat burgemeester Anja Schouten die woorden heeft uitgesproken in de Alkmaarse raadszaal, klinkt een ovationeel applaus. De bankjes zijn vrijdag voor de verandering gevuld met tientallen kaasdragers. Kaasvader Willem Borst wordt even zichtbaar emotioneel. Hij is er weer, na ernstige ziekte.
De allereerste kaasmarkt van 2026 is altijd de officiële hereniging van de kaasdragers, de zetters, de ingooiers, de waagmeesters, de keurmeesters, de kaasmakers, de lady speaker en al die anderen die de komende 27 vrijdagen weer de traditie voortzetten van de vrijdagse kaasmarkt.
Alles ‘natuurlijk’ onder leiding van kaasvader Willem Borst. Het was even de vraag of dat ging lukken. Hij eindigt zijn speech daarom een tikje emotioneel met een liedje over Alkmaar. De zaal gunt het hem en iedereen applaudisseert luid en roffelt op de tafels. (tekst gaat door onder de foto)
Kaasvader Willem Borst, bijnaam de ‘voorzanger’ besluit zijn speech met een lied over zijn geliefde Alkmaar. (foto: Streekstad Centraal)
De belluider van de eerste kaasmarkt is altijd een extra speciale gast. Dit jaar is dat schaatsster Irene Schouten. De burgemeester noemt haar naamgenote – nee geen familie – zelfs een ‘perfecte match met deze eeuwenoude traditie’. De Noord-Hollandse Irene Schouten heeft meerdere wereldtitels en drie Olympische gouden medailles op haar naam, en is de kleindochter van een melkveehouder. Daarnaast houdt ze gewoon van pure kaas, zo vertelt ze stralend.
De Westfriese uit Zwaagdijk corrigeert de burgemeester nog even tijdens de introductie, waarin wordt verteld dat ze het schaatsen onder de knie heeft gekregen op de Hoornse ijsbaan: “Nee, Alkmaar! Dankzij die ijsbaan heb ik zo’n mooie carrière gehad!”, roept ze. En weer klinkt enthousiast applaus van de kaasdragers en de vele gasten die de raadszaal vullen.
Irene Schouten krijgt de laatste instructies voor de ze de eerste kaasmarktbel van het seizoen mag luiden. (foto: Streekstad Centraal)
Schouten wordt daarna nog even op de hak genomen door het Kaasdragersgilde. Eén van de noodhulpen die zich de afgelopen twee jaren heeft weeten te bewijzen is nu ‘vast man’. Dus krijgt hij als gildelid een bijnaam: Casanova. “Dit omdat hij een charmeur is en ook veel oog voor vrouwelijk schoon heeft”, legt de kaasvader uit.
“Irene, straks wordt de rondleiding voor je verzorgd door Casanova!”, wordt daarna door de zaal naar de olympisch kampioene geroepen. Het kenmerkt de goede sfeer: iedereen heeft zin in de aftrap van het nieuwe kaasmarktseizoen.
Dan vertrekt het gezelschap richting het Waagplein, naar de kaasmarkt waar Irene nog nooit is geweest. Dus moet ze nog ontdekken wat burgemeester Schouten bedoelde met de opmerking dat ritme iets is wat voor kaasdragers net zo belangrijk is als voor schaatsers. “In de maat, uit de maat”, weet ze na afloop. “Als ze niet in een ritme lopen, dan gaat het fout”, legt ze uit na het luiden van de bel en de rondleiding: “Zonder de juiste cadans voelt het gewicht veel zwaarder.”
Er is veel over gezegd en geschreven. Er is lang aan gebouwd. En er is ook, door de medewerkers van het Noordwest Ziekenhuis in Alkmaar, lang naar uitgekeken. “We leefden ernaartoe”, bevestigen ze nu het zover is. Dit weekend neemt Noordwest de nieuwbouw in de Alkmaarderhout in gebruik.
De voorgeschiedenis was nog een verhaal apart. Eerst zou het ziekenhuis, dat op de vertrouwde plek tussen binnenstad en stadspark een beetje uit z’n jasje groeide, naar een nieuwe locatie in Heerhugowaard verkassen. Maar daar stak de Alkmaarse politiek een stokje voor, want Alkmaar zonder dat ziekenhuis, dát kon toch niet.
Het onherroepelijke gevolg: het ziekenhuis moest die nieuwe ruimte vinden op dat oude plekje. Maar daar zit het ziekenhuis wel midden in de geschiedenis, elke boom heeft hier een verhaal. Dat er bomen zouden sneuvelen voor de nieuwe vleugel leidde tot veel protesten in Alkmaar en daarbuiten. (tekst gaat door onder de foto)
Caroline de Boer is druk aan het verhuizen (beeld: NH)
Zo ging het ziekenhuis van de ene oeverloze discussie over in de andere zonder dat er een echte schop de grond in ging. Maar er moest wel iets gebeuren, want het oude gebouw begon stilaan ook echt wel als ‘oud’ te voelen. Caroline de Boer van de spoedeisende hulp is dan ook blij dat de nieuwbouw er nu toch is, vertelt ze aan NH, mediapartner van Streekstad Centraal. “Het is beter geoutilleerd”, vindt De Boer. “Er is meer privacy. Patiënten krijgen een eigen kamer.”
Ook de laatste grote stap, de verhuizing, is een flinke operatie. De spoedeisende hulp in de oude vleugel kan pas dicht als die in de nieuwe vleugel open is. Een behoorlijke operatie, die zaterdagochtend klaar moet zijn. Uiteindelijk verhuizen er 23 afdelingen. (tekst gaat door onder de foto)
Josien Visser (rechts) in gesprek met een collega (beeld: NH)
Een bijzonderheid is de hellingbaan, wijst Josien Visser, die als ‘projectmanager verhuizing’ van de hoed en de rand weet. Er is een niveauverschil van zeventig centimeter en dat wordt op deze manier overbrugd. “Iedere drie minuten komt er een patiënt door deze gang”, blikt Visser vooruit op de verhuizing. Alles is tot in de puntjes getimed.
Die patiënten komen dan in een geheel nieuwe afdeling terecht, vertelt De Boer. Maar: “Uiteindelijk krijgen ze wel dezelfde zorg.” Want dát verandert natuurlijk niet.
In een tijd waarin de digitale wereld en de passie voor voetbal steeds meer samenkomen, wordt het voor supporters van Feyenoord steeds belangrijker om niet alleen op de tribune, maar ook online veilig te zijn. De explosieve groei van sociale media, live streaming van wedstrijden en interactieve forums biedt fans volop mogelijkheden om hun liefde voor de club te delen. Tegelijkertijd neemt de dreiging van cyberaanvallen, phishing en datalekken toe. Dit artikel verkent hoe een veiliger internetbezoek en de bescherming van persoonlijke gegevens hand in hand gaan met de betrokkenheid bij de fancommunity.
Privacy en online beveiliging voor de moderne supporter
Wanneer wedstrijden live worden gestreamd of wanneer supporters discussiëren over de laatste ontwikkelingen, vinden gegevensuitwisselingen vaak onopgemerkt online plaats. Deze data kan voor cybercriminelen een aantrekkelijke prooi zijn. Het is daarom essentieel om gebruik te maken van tools die de online privacy versterken. Een goed voorbeeld hiervan is VPN uitgelegd, waarmee persoonlijke gegevens beschermd worden en de internetverbinding wordt versleuteld.
Het Nationaal Cyber Security Centrum (NCSC) publiceert jaarlijks het Cybersecuritybeeld Nederland, waarin duidelijk wordt dat phishing en identiteitsfraude tot de meest voorkomende digitale dreigingen voor particulieren behoren. Voor voetbalfans die regelmatig inloggen op fanplatforms, ticketshops en streamingdiensten is dit een serieuze waarschuwing.
De impact van digitale risico’s op de supportercommunity
De digitale wereld biedt talloze mogelijkheden voor interactie en informatie-uitwisseling. Echter, net als in het stadion, kan de online omgeving ook onvoorspelbaar en risicovol zijn. Cyberaanvallen kunnen niet alleen de persoonlijke gegevens van fans in gevaar brengen, maar ook storingen veroorzaken bij websiteservices die kritische informatie over wedstrijden en clubnieuws verspreiden.
Het fenomeen phishing blijft een veelvoorkomend probleem. Supporters die zich aanmelden op nepwebsites of op frauduleuze links klikken, kunnen al snel slachtoffer worden van identiteitsdiefstal. Dergelijke aanvallen vinden vaak plaats wanneer enthousiasme en onoplettendheid samenkomen, zoals tijdens belangrijke wedstrijden of bij het delen van exclusieve clubinformatie.
Voor fans die de clubgeschiedenis willen verkennen, biedt de prijzenkast van Feyenoord een mooi overzicht van de trofeeën die de club door de jaren heen heeft gewonnen. Het is precies dit soort content dat fans online samenbrengt en waarbij digitale veiligheid een rol speelt.
Praktische tips voor een veiliger online beleving
Om de veiligheid van persoonlijke gegevens te waarborgen, zijn er een aantal praktische strategieën die de moderne Feyenoord-supporter kan toepassen:
Gebruik sterke wachtwoorden:Het creëren van unieke en complexe wachtwoorden voor verschillende accounts kan helpen om ongeautoriseerde toegang te voorkomen.
Activatie van tweestapsverificatie:Deze extra beveiligingslaag maakt het voor hackers aanzienlijk moeilijker om toegang te krijgen tot persoonlijke accounts.
Regelmatige software-updates:Het bijwerken van browsers, apps en besturingssystemen helpt om kwetsbaarheden te dichten die door cybercriminelen misbruikt kunnen worden.
Verder is het verstandig om bewust om te gaan met de informatie die wordt gedeeld op sociale platformen en om alert te zijn op verdachte e-mails of berichten.
De balans tussen passie en digitale beveiliging
Voor veel supporters staat de emotionele betrokkenheid bij Feyenoord centraal in hun dagelijks leven. Deze passie komt tot uiting in elk aspect van fandom, van het bijwonen van wedstrijden tot het deelnemen aan online discussies over clubgeschiedenis en strategie. Toch mag deze verbondenheid niet leiden tot nalatigheid op het gebied van digitale veiligheid.
Door te investeren in veiligheidstools en alert te blijven op cyberdreigingen, kan ieder lid van de fancommunity genieten van een optimale online ervaring. Een veilig internet is geen tijdelijk modeverschijnsel, maar een blijvend speerpunt voor iedereen die actief deelneemt aan de digitale wereld.
Conclusie
Digitale veiligheid is een onmisbaar onderdeel geworden van de hedendaagse fanervaring. De integratie van cybersecurity in het dagelijks gebruik van online platformen zorgt ervoor dat persoonlijke informatie beschermd blijft, en dat de online discussies over clubzaken in een veilige en betrouwbare omgeving plaatsvinden. Voor supporters van Feyenoord is het essentieel om zich bewust te zijn van de gevaren die gepaard gaan met het online delen van informatie. Alleen door concrete maatregelen te treffen kunnen zij hun passie voor de club combineren met een veilige digitale beleving.
“Je gaat het pas zien als je het doorhebt” sprak Johan Cruijff ooit wijselijk. Kort gezegd: begrip verandert wat je waarneemt. Het is dus niet ‘eerst zien, dan snappen’, maar precies andersom. Een beetje uitleg van de kunstenaar hielp ook om het kunstwerk te ontleden dat woensdagavond werd onthuld in de raadszaal van Bergen in multifunctioneel centrum De Beeck.
Bij een grote brand in 2017 werd het sportcentrum en de raadszaal in De Beeck verwoest. Ook zijn toen gemeentelijke kunstwerken verloren gegaan. Met het verzekeringsgeld kon de gemeente opnieuw kunst in de raadszaal aanschaffen.
Het was aan wethouder Ernest Briët om de Adviescommissie Kunst en Cultuur te bedanken en in het zonnetje te zetten voor al het voorwerk dat zij hebben gedaan. Daarin zaten ondermeer de raadsleden Mariëlla van Kranenburg en Rob Bloemkolk, die daarom het kunstwerk samen met de wethouder mochten onthullen. (tekst gaat verder onder de foto)
Kunstenaar Rob Voerman wordt op de foto gezet bij het kunstwerk dat woensdagavond werd onthuld in de raadszaal van Bergen. (foto: Streekstad Centraal)
De commissie heeft kunstenaars uitgenodigd om met hun ideeën en concepten te komen. Uit de 96 inzendingen is Rob Voerman uit Arnhem geselecteerd om het nieuwe werk te maken. Voerman is graficus, beeldhouwer en installatiekunstenaar en heeft exposities in binnen- en buitenland.
Briët wilde dat er een speciaal kunstwerk zou worden gemaakt voor de raadszaal. Geluiden dat er ook wel iets kon worden opgehangen uit het gemeentelijk kunstdepot, wist hij te laten verstommen. “De verzekering heeft 50.000 euro uitgekeerd voor de verbrande kunst. Bijna was dat alweer ingeleverd bij de algemene reserve, maar ik vond dat dit geld voor kunst weer besteed moest worden aan iets nieuws voor de raadszaal.” (tekst gaat verder onder de foto)
Raadslid Mariëlla van Kranenburg spande zich vijf jaar in voor een kunstwerk in de raadszaal. (foto: Streekstad Centraal)
Zo kon kunstenaar Rob Voerman aan het werk worden gezet, en kon hij woensdag zijn creatie voor het eerst tonen aan het publiek. “En waarom dan knalgeel?”, vraagt een bezoeker aan de kunstenaar. “Nou, demos”, zegt de kunstenaar. De vrouw kijkt verwonderd.
“Het is eigenlijk een soort licht dat uit het amfitheater komt”, licht Rob dan toe. “Dat is natuurlijk een plek waar men in de klassieke oudheid met elkaar discussieerde. Dat licht straalt een beetje uit, zo naar buiten toe”, gaat de kunstenaar verder. Zo past het in de opdracht dat het kunstwerk van de selectiecommissie het thema democratie moest uitdragen. (tekst gaat verder onder de foto)
Na de onthulling van het kunstwerk proberen veel aanwezigen zichzelf te ontdekken in de fotocollage van inwoners. (foto: Streekstad Centraal)
Het kunstwerk bestaat uit een grote collage van tientallen foto’s van inwoners uit de gemeente Bergen. Fotograaf Miyuki Oyuyama ging hiervoor op pad. Over de collage van foto’s is een technisch ogende constructie aangebracht, met daarin ook foto’s van ogen, oren, monden en gebaren. “Een soort blauwdruk van checks-and-balances, waarbij de burger de macht controleert en de politici voeling houden met de burger”. noemt Voerman dit.
Voerman benaderde organisaties in de drie kernen Bergen, Schoorl en de Egmonden om foto’s te maken van de inwoners die met elkaar de samenleving maken. Zo kwam hij ook uit bij De Klompenhoeve in Egmond aan den Hoef. Chris was naar de onthulling gekomen in de hoop dat hij zichzelf zou terugvinden in de fotocollage. (tekst gaat verder onder de foto)
Chris, bewoner van De Klompenhoeve in Egmond aan den Hoef, vereeuwigd bij de foto van zijn mede-bewoners van de instelling aan de Hoeverweg. (foto: Streekstad Centraal)
“Ik zag wel foto’s van mijn andere mede-bewoners, maar ik heb mezelf niet ontdekt”, reageert hij teleurgesteld. Daarom neemt Streekstad Centraal hem maar even op de foto, zodat iedereen kan zien wat ze moeten missen.
Wie er wel een plek heeft gekregen in het kunstwerk, en zelfs een centrale, is het beetje dwarse raadslid Koos Bruin. De 77-jarige Bruin neemt deze maand afscheid van de raad, maar als ze in de raad denken dat ze van hem af waren, hebben ze het mis. “Ik vond het wel leuk om hem als het oudste raadslid centraal te plaatsen. Dat hij even de boel waar blijft nemen in de raadszaal. Dat deed Rembrandt ook wel hè? Die heeft soms ook van die grapjes in zijn schilderijen”, vertelt Rob met een ondeugende blik. (tekst gaat verder onder de foto)
Het oudste raadslid van Bergen Koos Bruin heeft een centraal plekje gekregen in het kunstwerk van Rob Voerman. (foto: Streekstad Centraal)
“De kunstenaar geeft vijftien jaar garantie op het kunstwerk. Ik haal het misschien niet meer, maar dan zijn ze daarna nog niet van me af”, grapt Koos Bruin als we hem vragen naar zijn reactie: “Ik vind het wel leuk hoor, al die prominente figuren uit de dorpen op dat kunstwerk.” Maar niemand heeft zo’n prominente plek als Koos zelf. “Democratie is een mooie titel voor dat ding”, besluit Koos. Hij hoopt dat de raadszaal van een eventuele fusiegemeente groot genoeg is om het daar ook een plekje te geven.
In de foyer treffen we Maikel Groet, de postcommandant van de brandweer en ook jongerenwerker in Bergen. Daardoor zorgde hij ervoor dat er ook foto’s werden genomen van de jongeren in de jongerencentra van de gemeente. Zoals Senna, die ook trots haar plekje op het kunstwerk laat zien.
Jongerenwerker en Bergense brandweercommandant Maikel Groet op de trap, met jongere Senna en wethouder Ernest Briët die zich hard maakte voor het kunstwerk. (foto: Streekstad Centraal)
Een foto van hem in zijn brandweeruniform is bovenin te vinden in het kunstwerk. Vindt hij het niet jammer dat hij zo hoog in het kunstwerk terecht is gekomen? “Nee hoor, helemaal niet. Misschien heb je een ladder nodig om mij goed te kunnen zien. Maar die hebben we genoeg bij de brandweer.” (Hoofdfoto: Habro fotografie)
Een curieus besluit uit het gemeentehuis van Castricum in het aanhoudende dossier rond de opvanglocatie voor statushouders aan de Stetweg: het college van burgemeester en wethouders heeft zichzelf verplicht om binnen een half jaar allerlei problemen in de oude tractorshowroom op te lossen, anders moet het 20.000 euro boete betalen aan… zichzelf. “Misschien een beetje vreemd, maar ook integer van dit college”, zo reageert een woordvoerder van de bewoners.
Mocht de gemeente de aanhoudende problemen met de tijdelijke huisvesting voor statushouders niet binnen die termijn hebben opgelost, dan heeft het recht om een dwangsom op te leggen ter hoogte van dit bedrag. Dit opmerkelijke besluit is de nieuwste wending in een slepend conflict tussen de gemeente en de bewoners van de voormalige showroom. (tekst gaat verder onder de foto)
De ventilatie in de wooncontainers is een van de structurele problemen in de oude showroom. (foto: NH Nieuws)
De voorgeschiedenis van dit bijzondere besluit gaat ruim een jaar terug. Veertien statushouders verblijven in wooncontainers in een afgesloten showroom aan de Stetweg, waar al lange tijd geklaagd wordt over een gebrek aan daglicht en frisse lucht. Onafhankelijke onderzoeken wezen eerder al uit dat de woonsituatie niet voldoet aan de wettelijke eisen van het bouwbesluit.
Ondanks herhaaldelijke handhavingsverzoeken van de bewoners en een flinke tik op de vingers van de eigen bezwaarschriftencommissie, bleven effectieve oplossingen uit. Een recente poging van de gemeente om de units te verplaatsen en mechanische ventilatie aan te leggen, stuitte onlangs op hevig verzet van de bewoners.
Volgens hun advocaat en een ingeschakelde deskundige zouden de fundamentele problemen rondom ventilatie en daglicht namelijk niet zijn op te lossen. De aanpassingen die de gemeente van plan was te doen, zijn daardoor uiteindelijk voor onbepaalde tijd opgeschort. (tekst gaat verder onder de foto)
Een deel van de inwoners van Castricum kwam op voor de statushouders, bijvoorbeeld tijdens een bezoek van de minister. (foto: NH Nieuws)
De vraag rijst wat het nut is van een college dat zichzelf een dergelijke sanctie oplegt. De uitleg voor deze juridische constructie is te vinden in de officiële gemeentelijke stukken rond het besluit. Het college treedt in deze kwestie feitelijk op in twee verschillende rollen.
Enerzijds is het college het bevoegde bestuursorgaan dat de wetten en regels uit de Gemeentewet en de bouwwetgeving moet handhaven. Anderzijds treedt datzelfde college op als de verhuurder van de gebrekkige woonunits. Omdat toezichthouders hebben vastgesteld dat de wettelijke eisen voor daglicht en ventilatie daadwerkelijk doorlopend worden overtreden, moet het college als handhaver wel optreden tegen de verhuurder, tegen zichzelf dus.
Door deze formele stap is de bestuurlijke druk op de gemeente om met een definitieve oplossing te komen verder toegenomen. De gemeente heeft zichzelf nu een termijn van zes maanden gegeven om te zorgen dat het definitief niet meer in overtreding is. (tekst gaat verder onder de foto)
De gebreken aan de containerwoningen zijn onomstotelijk vastgesteld. (foto: NH Nieuws)
Uiterlijk voor 1 juli van dit jaar zal het college de knoop moeten doorhakken over welke oplossing wordt aangewend om de zelfopgelegde dwangsom te voorkomen.
Woordvoerder Adrie Lute van de bewoners vindt het positief dat het college zich na lang dralen zichzelf wat druk heeft opgelegd om enkele problemen op te lossen,: “Het college geeft eindelijk toe dat het complex nu niet voldoet aan de regels. Misschien een beetje vreemd, maar ook integer van dit college. Het is vooral curieus dat dat zo lang heeft moeten duren.” (tekst gaat verder onder de foto)
Het gaat om een oude showroom voor John Deere tractors en landbouwmachines, waarin nu wooncontainers zijn geplaatst voor de huisvesting van statushouders. (foto: Google)
Maar hij plaatst wel wat kanttekeningen bij het besluit van het college. “Het zijn helaas niet alle gebreken die ze moeten oplossen. De bezwaarschriftencommissie vond dat het complex duidelijk veel gebreken kende. De commissie had geadviseerd om eerst alle problemen in kaart te brengen, en dan te komen met een actieplan voor alles.”
Lute vervolgt zijn betoog: “Dat doet het college nu niet. Over die andere gebreken rept dit college met geen woord. Het beperkt zich tot een beperkt aantal problemen die ze nu moeten oplossen, zoals ventilatie en luchtcirculatie. Maar technisch is al gebleken dat daar geen makkelijke oplossingen voor bestaan, zonder een grondige renovatie van het hele pand. Het college dwingt zichzelf iets te doen wat eigenlijk geen reëel perspectief op een oplossing biedt.”
Véél mensen houden van de Schoorlse duinen. Om de uitgestrekte bossen. Als plekje om de hond even zijn benen te laten strekken. Als bijzondere natuur, zo dicht bij huis. Over de toekomst van het gebied verschillen de meningen: Staatsbosbeheer en provincie willen minder bos en meer regels, andere liefhebbers stellen dat zo iets verloren gaat dat juist moet blijven bestaan.
“Dit betekent nogal wat”, zegt Joke Volkers van de Duinstichting tegen NH, mediapartner van Streekstad Centraal. Ze heeft het over het plan om nog meer bomen te kappen. Ze is nog lang niet moegestreden, ook al kon haar eerdere protest die omstreden bomenkap uiteindelijk niet tegenhouden.
NH spreekt Volkers op de Infomarkt die de beheerders van het gebied dit weekend hadden georganiseerd, om informatie te geven over het nieuwe beheerplan. Daarbij waren ook hondenbezitters aanwezig. Zij maken zich zorgen over het voornemen om een aanlijnplicht in te voeren in de Schoorlse duinen.(tekst gaat door onder de foto)
Joke Volkers hoopt dat verdere bomenkap voorkomen kan worden (beeld: NH)
De provincie stelde eerder al dat die ingrepen – strengere regels, kap van de naaldbossen, exotenbestrijding – bittere noodzaak zijn. Daarmee lijkt de deur voor een andere invulling van het beheer van de duinen eigenlijk al gesloten. Het moet en het kan niet anders, is de boodschap.
Dat stoort Hanneke Stam, die spreekt namens de hondenbezitters die zo graag hun hond uitlaten in het duingebied. “Laten we nou in gesprek gaan”, verzucht ze. “Er wordt geen enkele toenadering gedaan.” Een gevoel dat ook Volkers kent: “Er wordt niks mee gedaan! Straks is dit hele gebied totaal vernietigd.”
Niettemin is het mogelijk om ‘zienswijzen’ in te dienen, een manier om tenminste een ander perspectief te geven op de plannen. Of dat ook tot aanpassingen leidt moet de tijd leren. Tot 21 april kan iedereen die daar belang in stelt een zienswijze geven.
![Siliconen of leer: kies je Apple Watch-bandje per moment [Advertorial]](https://hub.streekstadcentraal.nl/wp-content/uploads/2026/03/watchbandjes-shop.jpg)
![Digitale veiligheid in Alkmaar: bescherming in een online wereld [Advertorial]](https://hub.streekstadcentraal.nl/wp-content/uploads/2026/03/expressvpn.jpg)
