De ophaalbrug naast het Waaggebouw moet het nog drie weken langer stellen zonder de kenmerkende hameipoort. Timmerman Sjoerd van aannemer Oosterhof Holman heeft met enkele tegenvallers te maken in de Harlingse werkplaats. Daar zouden de laatste puntjes op de i worden gezet voor de nieuwe hameipoort, die al goeddeels klaar lag. “Het was wel even een flinke domper toen we het hoorden.”
Woordvoerder Jochem van Dijk van Stadswerk072 hoorde deze reactie van de projectleiders toen duidelijk werd dat de Bathbrug, zoals de ophaalbrug officieel heet, er nog wat langer bloot uitziet, zo zonder zijn poort en balansdeel. “Gelukkig staat alles er wel weer als de eerste kaasmarkt van 2025 naast de Bathbrug van start gaat.” (tekst loopt door onder de foto)
Twee weken geleden haalde Sjoerd de kettingzaag door de bestaande hameipoort. Hij had immers toch al een nieuwe klaarliggen in Harlingen. (foto: Streekstad Centraal)
Dat wordt nu drie weken later. In de werkplaats ontdekte de aannemer dat bepaalde onderdelen van de oude poort die zouden worden overgezet op het nieuwe exemplaar, niet meer opnieuw kunnen gebruikt. “Deze onderdelen zitten deels ín de poort. Dat konden we ter plaatse niet zien, maar viel pas te ontdekken in de werkplaats.” (tekst loopt door onder de video van het weghalen van de hameipoort en balans)
Woordvoerder Van Dijk verduidelijkt dat het geen antieke onderdelen waren. “Eens in de dertig jaar wordt de bovenbouw vernieuwd. Dat gebeurde voor het laatst in 1988. Als oude onderdelen kunnen worden overgezet, is dat mooi meegenomen. Als dat niet meer kan, worden ze opnieuw gemaakt. We weten niet precies hoe oud deze onderdelen waren, maar het was zeker niet ouder dan 100 jaar.”
De nieuwe planning is dat de nieuwe poort wordt geplaatst op dinsdag 18 maart. Die dag is de Bathbrug afgesloten voor al het verkeer tussen 06:00 uur en 13:00 uur. De voetgangers moeten dan even omlopen via de Gewelfde Stenenbrug.
Stadswerk072 vindt het vooral belangrijk dat er straks weer een Bathbrug staat met een nieuwe hameipoort en balansdeel die weer dertig jaar mee kunnen. “Dat lukt nog voor de start van het kaasmarktseizoen, en daar zijn ook veel mensen erg blij mee.”
Sport blijft zich ontwikkelen, en steeds vaker zien we nieuwe sporten opduiken die razendsnel aan populariteit winnen. Van padel en boulderen tot calisthenics en hybride fitnessvormen, Nederland omarmt innovatieve sporttrends die steeds meer mensen in beweging brengen. Waar sommige sporten een tijdelijke hype blijven, ontwikkelen anderen zich tot een vast onderdeel van het sportlandschap. Wie zijn sportprestaties serieus neemt, weet dat de juiste ondersteuning belangrijk is. Verbeter je prestaties met Biaxol en ontdek hoe voeding en training hand in hand gaan met de nieuwste sporttrends.
Maar wat maakt een nieuwe sport succesvol? Waarom groeit de ene sport uit tot een blijvend fenomeen, terwijl de andere in de vergetelheid raakt? In dit artikel bespreken we de opkomst van nieuwe sporten en waarom bepaalde trends blijvend impact hebben op de sportwereld.
1. Waarom nieuwe sporten snel populair worden
Nieuwe sporten ontstaan vaak als antwoord op veranderende behoeften van sporters. Er zijn verschillende redenen waarom bepaalde sporten snel aan populariteit winnen:
Toegankelijkheid: Sporten zoals padel en boulderen vereisen weinig ervaring en zijn geschikt voor verschillende niveaus. Hierdoor kunnen zowel beginners als gevorderden meedoen.
Sociale factor: Veel van deze nieuwe sporten hebben een sterke sociale component. Padel speel je bijvoorbeeld vaak in dubbelteams, en boulderen heeft een levendige community waarin sporters elkaar aanmoedigen.
Variatie en uitdaging: Traditionele sporten zoals fitness en hardlopen blijven populair, maar mensen zoeken steeds vaker naar afwisseling. Hybride sporten combineren elementen van verschillende disciplines om sporters uit te dagen en te motiveren.
Minder blessurerisico: Nieuwe sporten zoals calisthenics maken vaak gebruik van lichaamsgewicht in plaats van zware gewichten, wat kan helpen bij blessurepreventie.
2. Welke sporten zijn de grootste stijgers?
De afgelopen jaren zijn er enkele sporten die zich hebben bewezen als blijvende trends in Nederland:
Padel: Deze kruising tussen tennis en squash heeft in korte tijd een enorme groei doorgemaakt. Door de snelle en dynamische speelstijl is het een favoriete keuze voor zowel recreatieve als competitieve spelers.
Boulderen: Klimsporten winnen aan terrein, vooral boulderen, waarbij korte en uitdagende klimroutes worden beklommen zonder touwen. Dit is niet alleen een fysieke, maar ook een mentale uitdaging.
Calisthenics: Deze sport draait om krachttraining met eigen lichaamsgewicht en wordt steeds populairder in stedelijke omgevingen, waar speciale calisthenics-parken verschijnen.
Hybride fitness: CrossFit en andere vormen van functionele training combineren kracht, cardio en flexibiliteit in één trainingssessie, wat zorgt voor een complete workout.
3. Blijvende trend of voorbijgaande hype?
Niet elke nieuwe sport houdt stand. Om een blijvende trend te worden, moet een sport zich aanpassen en ontwikkelen. Sporten die:
een duidelijke community opbouwen,
toegankelijk zijn voor verschillende niveaus,
zich blijven vernieuwen met competities en evenementen,
hebben een grotere kans om langdurig populair te blijven. Padel en boulderen laten bijvoorbeeld zien hoe belangrijk een sterke infrastructuur en faciliteiten zijn voor groei.
Conclusie
De sportwereld is voortdurend in beweging en nieuwe sporten bieden spannende mogelijkheden om actief te blijven. Sporten zoals padel, boulderen en calisthenics winnen niet alleen snel terrein, maar lijken ook blijvers te zijn. De combinatie van toegankelijkheid, sociale interactie en fysieke uitdaging maakt ze aantrekkelijk voor een breed publiek.Wil jij je sportprestaties naar een hoger niveau tillen? Verbeter je prestaties met Biaxol en ontdek hoe de juiste voeding en ondersteuning je helpen om het maximale uit elke sport te halen!
We spreken kermisorganisator en oliebollenbakker Klaas Braak uit Heerhugowaard terwijl hij met zijn familie in het zonnetje op de luchthaven van Tenerife wacht op de vlucht terug naar Nederland. Zijn weekje vakantie zit er bijna op: “Volgens mijn dokter had ik een vitamine-D-tekort”, grinnikt hij.
Maar hij heeft nu best even tijd om vooruit te blikken op de kermis in Heerhugowaard, die dit jaar toch op het Raadhuisplein neerstrijkt. De kermis staat in zijn agenda voor de week van 13 tot en met 18 juni. Dat is kort voor de NAVO-top in Den Haag op 25 en 26 juni.
Die top betekent een zware aanslag voor de 27.000 agenten die daarvoor en daarna niet ingezet kunnen worden op hun normale plek. Organisatoren van diverse evenementen kregen daarom te horen dat er dit jaar minder mogelijk is.
Maar dat was niet de boodschap voor Braak. “Het heeft vooral effect op nieuwe evenementen, minder op bestaande”, denkt hij. De kermis op het Raadhuisplein lag wel moeilijk bij gemeente en politie, omdat het eerder tot vechtpartijen en vernielingen leidde. De gemeente wilde bijvoorbeeld hekken rond de kermis als voorwaarde stellen, als de kermisexploitanten daar weer wilden terugkeren. (tekst gaat verder onder de foto)
De kermis op het Raadhuisplein bij winkelcentrum Centrumwaard. Dit jaar opnieuw zonder attracties op de Middenweg, volgend jaar misschien tijdelijk op Sportpark De Vork. foto: Facebook / Kermis Heerhugowaard
Na het nieuws van de verhuizing naar sportpark De Vork begonnen inwoners en de politiek van Dijk en Waard tegen te sputteren. Sindsdien merkt Braak dat in het gemeentehuis weer met andere ogen wordt gekeken naar de kermis op het Raadhuisplein. Zelfs als het kermisvertier kort voor die NAVO-top los barst.
“Er heerst nu meer het gevoel dat we het samen mogelijk moeten maken”, concludeert Braak. Vorig jaar waren twee beveiligers genoeg, die werden ingehuurd door de kermisorganisatie. Dit jaar staan er zes. Die extra inzet wordt grotendeels betaald door de gemeente. Ook laat de gemeente meer eigen toezichthouders rondlopen tijdens de kermis. Maar toch is ook de politie er tijdens de kermis. “Er zijn hier nog wel wat politieagenten aanwezig hoor.”
Het wordt dezelfde opzet als vorig jaar. Toen kon er niets staan op de Middenweg door de wegopbrekingen, en ook nu blijft die vrij van kermisattracties zodat de omleidingen in verband met het werk aan de Zuidtangent ongewijzigd kunnen blijven. (tekst gaat verder onder de foto)
Door de wegopbrekingen stonden er in 2024 geen kermisattracties op de Middenweg. Dit jaar opnieuw geen attracties op deze plek om verkeer omleidingen te bieden voor de afsluiting van de Zuidtangent. (foto: Streekstad Centraal)
Sportpark De Vork is nog niet volledig uit beeld. De kermis verhuist daarheen als de bouwactiviteiten aan het Raadhuisplein starten, maar dat zal dan tijdelijk zijn. De kermis keert dan weer terug als de bouwvakkers zijn vertrokken. Dan kan ook de Middenweg weer bij het kermisterrein worden betrokken.
Dijk en Waard ziet dus toch geen probleem meer in de kermis in het centrum van Heerhugowaard, zelfs niet in het jaar met de NAVO-top. Volgens gemeentewoordvoerder Ronald Groot heeft die top nog geen bestaande evenementen zoals de kermis in Dijk en Waard in de weg gezeten: “Die kunnen gewoon doorgaan, waarbij we altijd al beoordelen welke inzet of maatregelen nodig zijn om veiligheid en openbare orde te garanderen.” (tekst gaat verder onder de foto)
Geen Indian Summer dit jaar. Dat geeft de politie van Dijk en Waard ook wat lucht om andere evenementen in de gemeente in goede banen te leiden (foto: Hylke Kingma)
Hij wijst er op dat het festival Indian Summer in recreatiegebied Geestmerambacht dit jaar een tijdelijke pauze heeft ingelast: “Daardoor is mogelijk iets meer lucht ontstaan om capaciteit op andere plekken in te zetten.”
We spreken dan ook een goedgehumeurde kermisorganisator. De kermisondernemers hoeven zelf niet volledig op te draaien voor de extra beveiliging, de gemeente springt nu zelfs financieel bij. Zijn eerdere scepsis of de kermis ooit wel weer kon terugkeren naar het centrum van Heerhugowaard, is in Tenerife als sneeuw voor de zon verdwenen.
Een feest met een traan. Stichting Your Song Projects organiseerde zondag een benefiet met een groot gelegenheidskoor bij Zorgcirkel Westerhout in Alkmaar. Een afscheidsbenefiet, want de Heilooër stichting houdt na 16 jaar op te bestaan. Na afloop mochten drie organisaties een cheque van 2.000 euro in ontvangst nemen: KNRM Egmond aan Zee en de stichtingen Welzijn Wajir en Honour 2 Life.
Bewoners van Westerhout, hun familie, personeel en belangstellenden werden verwend met een wervelend optreden van het Spontaan Koor, een groot koor dat speciaal voor deze gelegenheid was samengesteld. Ruim zestig zangers en zangeressen hadden in een paar uur tijd zo’n twintig liederen ingestudeerd voor het ‘Sing out loud’ concert, onder leiding van de enthousiaste dirigent Pieter Ignatius. En hun optreden viel in de smaak.
Stichting Your Projects (SYSP) werd 16 jaar geleden opgericht door Teresa Takken. Zij is zangeres, dirigent en componist, en wilde anderen in beweging krijgen en in hun kracht zetten met en door muziek, beweging en bezinning. Met haar stichting organiseerde ze onder andere benefietconcerten en maakte ze CD’s en digitale media, om mensen over de hele wereld te helpen. (tekst gaat verder onder de foto)
Teresa Takken richtte Stichting Your Songs Projects op om mensen over de hele wereld te helpen. (foto: SYSP)
Inmiddels is Teresa 72 jaar en kampt ze met wat gezondheidsproblemen. Haar drukke leven met de stichting en ook nog andere activiteiten worden haar een beetje te veel, vertelt Clementien Sengers van SYSP. “Ze is gewoon wat minder vitaal en het is een hele organisatie. Ze organiseerde concerten door het hele land heen en dat werd gewoon te zwaar.” De stichting bestaat uit zo’n acht medewerkers, maar het was Teresa die de kar trok. “Ze wilde een beetje op haar hoogtepunt stoppen.”
Dat het afscheidsconcert werd gegeven in Westerhout is geen toeval. “Teresa was daar geestelijk verzorgster”, legt Sengers uit. Al was Teresa’s eerste idee om Hotel Zuiderduin – ze komt uit Egmond aan Zee – af te huren en zoals eerder weer een ‘Peace Opus’ concert op te voeren. Maar dat was meer gedoe, en Zorgcirkel Westerhout wilde graag meewerken.
De keuze voor de KNRM Egmond aan Zee als een van de laatste goede doele is ook geen toeval. Teresa komt uit het dorp. Toch begon het ooit met donaties aan organisaties die in het buitenland actief zijn. “Teresa zat bij de zusterorde, dat is een wereldwijde organisatie. Ze ging ook vaak naar het buitenland toe”, legt Clementien uit. “Maar op een gegeven moment zeiden we, we moeten het ook af en toe dichtbij zoeken’. We hadden bijvoorbeeld eens een concert in de Cultuurkoepel in Heiloo, en toen kozen we onder andere VluchtelingenWerk Heiloo als goed doel.” (tekst gaat verder onder de foto)
Een gezellige boel bij het afsluitende optreden dat Teresa Takken met haar Stichting Your Songs Projects organiseerde. (foto: SYSP)
Welzijn Wajir en Honour 2 Life zijn wel echte klassieke doelen. De eerste stichting is opgericht door vijf huisartsen en helpt mensen in het noodlijdende Keniaanse district Wajir. Honour 2 Life is actief in het noorden van Malawi. Niet alleen de drie goede doelen kregen de spotlight. Teresa gaf alle koorleden een mooie kaart en de medewerkers van SYSP kregen van haar een mooi boeket.
Nu SYPS is gestopt zal Teresa niet achter de geraniums verwelken. Daar is ze veel te actief voor, verzekert Clementien. “Nee ze zal gerust niet stoppen. Kort geleden had ze nog een muziekworkshop gegeven in Langedijk, Ze zal dingen misschien meer in klein verband doen, muziek is haar leven.” (foto: SYSP)
“Oh, daar ben ik echt verslaafd aan!” Die opmerking wordt vaker gemaakt dan we misschien zelf beseffen. Bijvoorbeeld als we het hebben over een lekkernij waar we maar niet vanaf kunnen blijven. Een echte verslaving is natuurlijk wel anders. Zeker als dit een verslaving aan middelen of activiteiten is die schadelijk voor jou kan zijn. Maar wanneer spreken we eigenlijk van een verslaving? Hoe kan je dit in jezelf en in een ander herkennen?
Criteria van een verslaving
Als we dit heel wetenschappelijk gaan bekijken, dan kunnen we enkele criteria gebruiken. Deze criteria zijn vastgesteld in de DSM-V. Dit is een boek dat wereldwijd wordt gebruikt voor het vaststellen van psychische aandoeningen. Daar moeten we wel de kanttekening bij plaatsen dat je niet direct aan alle criteria moet voldoen. Als je zelf problemen ervaart door zorgwekkend gebruik, dan is dit genoeg reden. Bovendien kan een gokprobleem zich bijvoorbeeld heel anders tonen dan een alcoholverslaving. Daarom is het belangrijk om de criteria als leidraad te nemen, maar hier niet geheel vanuit te gaan. Hierbij denken we aan de volgende criteria:
Telkens weer mislukte pogingen als je weer hoopt te minderen of te stoppen
Altijd meer of vaker gebruiken dan je gepland had
Constant een sterke drang om te gebruiken
Tolerantie voor een middel, waardoor je steeds meer nodig hebt om hetzelfde effect te behalen
Door gebruik presteer je minder in het dagelijks leven (werk, school of privé)
Door gebruik ben je zo druk dat je geen tijd meer vrijmaakt voor andere activiteiten die je vroeger graag deed
Het optreden van ontwenningsverschijnselen als je een middel minder (vaak) gebruikt
Hoe herken je een verslaving bij anderen?
Het nare van een verslaving is dat je dit vaak verborgen probeert te houden. Uit schaamte of omdat je zelf niet het idee hebt dat je een probleem hebt. Een verslaving is hardnekkig. Het verandert het gezonde deel van je brein. Hierdoor kan je geen goede beslissingen meer maken. Je omgeving speelt dan ook een belangrijke rol in je herstel. Dat geldt uiteraard ook andersom. Als je vermoedt dat iemand in je omgeving verslaafd is, is het belangrijk dat je weet hoe je dit moet herkennen, hoe je het gesprek aanknoopt en wat je kan doen om te helpen.
Hoe je een verslaving herkent, is afhankelijk van welke verslaving het is. De symptomen van een cocaïneverslaving kunnen heel anders zijn dan die van mensen met bijvoorbeeld een gok- of seksverslaving. Daarom is het belangrijk om vooral je ogen en oren goed open te houden. Probeer opmerkelijk gedrag op te slaan. Hoe vaker dit soort dingen gebeuren, hoe groter de kans dat er ook iets mis is.
Het voornaamste signaal dat er iets mis is, is dat het gedrag van je dierbare gaat veranderen. Misschien zegt hij of zij veel afspraken af, doet hij andere dingen dan voorheen of is zijn karakter heel anders. Dit hoeft niet direct te betekenen dat er sprake is van een verslaving, maar is in elk geval een teken dat het niet lekker gaat.
De beste manier om dan te helpen is het gesprek aan te gaan. Niet met verwijten, maar enkel met zorgen. Geef je dierbare de kans om uitleg te geven voor het gedrag. Besef ook goed dat je iemand niet kan dwingen om hulp te zoeken. Die verantwoordelijkheid ligt altijd bij de persoon zelf. Wel kan je aangeven dat je er voor hem of haar wilt zijn en in welke vorm dit mogelijk is.
Als het heeft geregend, zit Theo Hassink (84) nog steeds in een koud en lekkend huis. De oud-zeeman uit Egmond aan Zee dacht dat de schade van storm Poly in oktober eindelijk aangepakt zou worden, maar nog niet alles is gedaan. Theo kon onderdak krijgen maar bedankte vriendelijk. “Nee, een hotel is niks voor mij, joh.”
Op 5 juli 2023 raasde storm Poly over het land en liet een spoor van vernielingen achter. Ook het huis van Theo moest er flink aan geloven. Vooral aan het dak was veel schade. Toen hij aanklopte bij zijn verzekeraar weigerde deze om schadeherstel te vergoeden, want er zou sprake zijn van achterstallig onderhoud. Na een reportage van NH Nieuws in maart 2024, ook vertoond door mediapartner Streekstad Centraal, besloot Interpolis alsnog mee te werken.
In oktober was het zo ver, maar hij zit nog steeds met lekkage. “Ze hebben het dak waterdicht gemaakt, maar de schade aan de dakkapel wordt nog onderzocht door Interpolis. Daar heb ik nog steeds lekkages en daardoor slaat mijn ketel uit”, vertelt Theo als NH Nieuws kijkt hoe het met de vroegere walvisvaarder gaat. Buiten valt natte sneeuw, en ook binnen is het erg koud. Ter illustratie blaast hij wolkjes stoom. (tekst gaat verder onder de foto)
De lekkage rond de dakkapel is nog niet verholpen, hiervoor zou meer eerst onderzoek nodig zijn. (foto: NH Nieuws)
De verzekeraar had hem onderdak aangeboden, maar dat zag hij niet zitten. “Ik ben liever op mijn eigen boot”, zegt hij lachend. “Nee, een hotel is niks voor mij, joh.” Maar dat was in november en inmiddels zitten we alweer halverwege februari. En het is alweer dagen koud buiten.
Interpolis laat in een reactie aan NH weten dat de kwestie hun ‘volle aandacht’ heeft en dat er inderdaad vervangende woonruimte is aangeboden. “Er zijn werkzaamheden verricht en we zijn nog in overleg over de andere werkzaamheden.”
Theo hoopte er de kerst weer warmpjes bij te zitten, maar dat is dus niet het geval. “Ze hebben zó veel geld, zó veel macht. Ze kunnen iedereen erbij halen. Dan moeten ze toch gewoon zeggen: jongens, kom op we gaan het gewoon helemaal afmaken.”
Toch gaat hij niet van boord. “Wat dat betreft ben ik flegmatiek hoor. Ik bedoel, het leven moet je gewoon nemen zoals ’t komt.”
Opwinding bij de Kerkstraat in Alkmaar: een groepje mensen van de gemeente, de Vogelwerkgroep Alkmaar, stichting Animo en journalisten turen met verrekijkers, fototoestellen met telelenzen en mobieltjes naar boven. Een bijzondere roofvogel is neergestreken op een van de ornamenten van de Grote Kerk. Het geluk is met de vogelaars. Even later landt er ook een tweede op het kerkdak. “Love is in the air!”, roept wethouder Jasper Nieuwenhuizen.
Het groepje kwam die ochtend eigenlijk alleen het liefdesnestje bewonderen dat de gemeente heeft gebouwd voor het koppeltje slechtvalken. Maar nu blijken ook de slechtvalken zelf toevallig net te zijn teruggekeerd van een rooftocht. Een onverwacht kadootje tijdens deze excursie naar grote hoogte.
Enkele decennia geleden kwam de roofvogel bijna niet meer voor in Nederland door het gebruik van pesticiden. De laatste jaren maakt dit snelste dier ter wereld dankzij beschermingsprogramma’s weer een vliegensvlugge come-back. In heel Nederland zijn al tientallen paartjes gespot die weer nestelen. Ze zoeken de hoogste punten uit in een omgeving. (tekst gaat door onder de foto)
Wethouder Jasper Nieuwenhuizen van dierenwelzijn, de stadsecoloog, de Alkmaarse beleidsmedewerker dierenwelzijn, het bestuur van stichting ANIMO, de Vogelwerkgroep Alkmaar en journalisten in de ban van de slechtvalk. (foto: Streekstad Centraal)
Vorig jaar werd een slechtvalk al vaak gezien rond de Alkmaarse Grote of Sint-Laurenskerk. Bij de Grote Kerk peuzelt de slechtvalk zijn of haar prooien op. En dat kan van alles zijn: meeuwen, halsbandparkieten, duiven, grutto’s, steltlopertjes, met de hele Benelux als zijn jachtterrein. Met een duikvlucht waarbij bijna 400 km/u wordt gehaald maakt de roofvogel gehakt van zijn prooi. In de dakgoten van de Grote Kerk worden sinds de vorige winter de restanten aangetroffen van het feestmaal dat op zo’n duikvlucht volgt.
Maar als er voldoende voedsel is te vinden in Alkmaar, dan verspilt de slechtvalk geen energie aan een vlucht naar België. Daarom is stadsecoloog Sjoerd Van Der Zon zo blij dat die eerste slechtvalk nu gezelschap heeft gekregen van een partner. Het razendsnelle roofdier kan bovendien iets betekenen – en dit zal sommige Alkmaarders als muziek in de oren klinken – voor de meeuwenoverlast: “Meeuwen gaan hier niet nestelen als ze zien dat een slechtvalk hun buurman is.” (tekst gaat door onder de foto)
Wethouder Jasper Nieuwenhuizen tuurt met een verrekijker naar de slechtvalk die is neergestreken op een ornament op het dak van de Grote Kerk. (foto: Streekstad Centraal)
Tot grote vreugde van gemeente, de Alkmaarse natuurstichting Animo en de Vogelwerkgroep Alkmaar heeft zich dus nu een paartje gevormd. Dat is duidelijk geworden toen bleek dat beide slechtvalken naar elkaar roepen. Dat doen ze als ze elkaar leuk vinden. Wethouder Nieuwenhuizen van dierenwelzijn trekt al vergaande conclusies: “Love is in the air.”
De gemeente vindt dat dit paartje een liefdesnest verdient in Alkmaar en dat – geheel in valentijnstraditie – te ondersteunen. De geplaatste nestkast biedt de optimale plek om te nestelen: “Een handje kattenbakgrind is meestal al genoeg voor de slechtvalk om eieren te leggen”, stelt secretaris Rob Struyk van stichting Animo, zelf ook een groot vogelkenner. (tekst gaat door onder de foto)
Wethouder Jasper Nieuwenhuizen van Dierenwelzijn (l) toont samen met secretaris Rob Struyk en stadsecoloog Sjoerd van der Zon het nieuwe liefdesnestje van de slechtvalken bovenin de Grote Kerk. (foto: Streekstad Centraal)
De nestkast is geplaatst in de nok en aan de zuidzijde van de Grote Kerk, boven het Grote Raam. Op die plek worden ze al vaak slapend gezien. “Zo hopen we dat ze de nestkast accepteren en erin gaan broeden”, vertelt Jasper Nieuwenhuizen.
De wethouder neemt op deze koele februariochtend iedereen mee die de vele treden kan trotseren van de smalle wenteltrap uit 1518 naar de nok van de Grote Kerk. Daar wordt trots de nestkast getoond die vorige maand is geplaatst.
De nestkast wordt nu in het broedseizoen niet meer geopend. “We willen nu absoluut geen verstoring. Deze periode is cruciaal: ze moeten nu het nest accepteren. Als ze eenmaal een ei hebben gelegd, dan blijven ze hier”, zegt vogelkenner Struyk. (tekst gaat door onder de foto)
De nestkast boven het nieuwste Grote Raam in de nok van de Grote Kerk. Om de slechtvalken tijdens dit broedseizoen niet te storen bij de liefdesdaad, wordt dit jaar nog geen webcam geïnstalleerd. (foto: Streekstad Centraal)
De vogelaars hebben goede hoop dat de slechtvalken de nestkast in gebruik nemen. Als het lukt om het vrouwtje hier haar eieren te laten leggen, verlaat ze het nest waarschijnlijk niet meer. Ze broedt de eieren uit en wacht daarna op het voedsel dat het mannetje komt brengen.
Het liefdespaartje kan voorlopig nog overal door het Alkmaarse luchtruim suizen. Deze twee slechtvalken worden af en toe ook gezien in de Mijzenpolder, vertelt Jeroen van Wetten van de Vogelwerkgroep Alkmaar: “Ze vliegen razendsnel, met een kruissnelheid van circa 250 kilometer per uur. In iets meer dan een minuut kunnen ze al aan het strand zijn.”
Na het afronden van de vliegcursus voor de jonkies trekt het gezin dan voor de zomermaanden waarschijnlijk naar Noorwegen. In het najaar kunnen de slechtvalken dan weer opduiken in Alkmaar. Mogelijk is dan een webcam geïnstalleerd in de nestkast, die de volgende broedactiviteit in de nok van de Grote Kerk vastlegt voor het nageslacht.
Het feest van de liefde: niemand kan er omheen, op vrijdag 14 februari. Zeker Jaap Klaver uit Graft niet, want als ‘weddingplanner’ en beheerder van de geliefde trouwlocaties die de raadhuizen van Graft en De Rijp zijn, heeft hij álles met de liefde te maken. Maar dit jaar is dat nog net een beetje anders. “Ik hoop op veel Valentijnskaarten!”
Die hoop is ergens op gebaseerd. Honderden hartjes, duimpjes en lieve reacties mocht Jaap de afgelopen uren, dagen ontvangen. De liefde wordt gevierd. De aanleiding is een openhartige post op Facebook. Daarin legt hij uit wat hij heeft ontdekt: dat hij niet alleen op vrouwen, maar ook op mannen valt.
“Het is een gevoelsding hè”, reageer hij nuchter in gesprek met Streekstad Centraal. “Het is toch heel gewoon? Maar eh, het is wel een beetje viraal gegaan geloof ik.” (tekst gaat door onder de foto)
Jaap op de plek waar hij wereldberoemd is: De Rijp. (foto: Streekstad Centraal)
Zijn online ontboezeming heeft iets losgemaakt, merkt Jaap. Maar alle reacties die hij al heeft mogen ontvangen zijn eensluidend positief. “We mogen toch maar blij zijn dat we in Nederland wonen, denk ik dan. Hoe Nederland hiernaar kijkt…” Want op veel plekken in de wereld is het nog lang geen vanzelfsprekendheid, te mogen liefhebben wie je wilt.
Woensdagmiddag vond hij er de tijd rijp voor. “Ik heb langs het strand gewandeld. Twaalf kilometer, naar Camperduin helemaal. Dat bericht had ik toen al geschreven hoor. Maar toen wist ik: nú ga ik op dat knopje drukken.”
En daarmee werd het wereldkundig. ‘Een beetje bi’, noemt Jaap zichzelf in zijn openhartige verhaal op Facebook. Het is een klein woordje, maar er ging een lange zoektocht aan vooraf. Eén waarin hij zichzelf zeker tegenkwam. “Het is begonnen in de coronatijd”, vertelt hij. “Alles viel weg. Ook mijn werk. Ik moest ineens erg op mezelf terugvallen…” (tekst gaat verder onder de foto)
Een deel van het coming-out bericht dat Jaap de wereld in slingerde… en daarna in ieder geval lokaal viraal ging. (foto: Streekstad Centraal)
Jaap was eigenlijk altijd wel alleen geweest, dat wil zeggen, een vaste partner had hij niet. Maar dat vond hij niet heel erg. Tot het in die stille coronajaren dan toch begon te wringen. Het was ‘tijd voor de liefde’, toch was die er niet meteen. Het hield hem maanden bezig. “Jongens, hoe kán dit nou eigenlijk?”
Uiteindelijk vond Jaap dus zijn antwoord in een andere kijk op de liefde zelf. Een bevrijding. Die bevrijding gúnt hij zichzelf, die gunt hij een eventuele partner, maar vooral: hij gunt die iederéén. “En dan denk ik vooral aan jonge mensen”, benadrukt hij. “Kijk, ik ben nu 49, dan kunnen dingen je misschien al net iets minder schelen ook. Maar als je achttien bent en je zit hiermee, je komt hierachter, nou, dat is niet makkelijk. Ook om er dan mee naar buiten te komen.”
Daarom hoopt hij met zijn bericht op Facebook, en ook met zijn verhaal bij Streekstad Centraal, mensen een steuntje in de rug te geven. “Dat dacht ik ook, toen ik op dat knopje drukte. Als ik dit doe, dan doe ik het voor die jongeren. Dat is heel belangrijk.” (foto: Streekstad Centraal)
Een klein feestje bij het Alkmaarse ziekenhuis, als gevolg van een feestjaar bij Alkmaar Sport. Vorig jaar bestond het sportbedrijf tien jaar en bij jubileumactiviteiten werd geld ingezameld voor de kinderafdeling van het ziekenhuis. Deelnemers gaven met elkaar maar liefst 10.000 euro. Donderdag bracht directeur Vincent Thijssen een symbolische cheque langs, die blij in ontvangst werd genomen. “Wij zijn ontzettend blij met deze actie en de steun van Alkmaar Sport en de Alkmaarse gemeenschap.”
Het ziekenhuis organiseert sport- en bewegingsactiviteiten voor de kinderen die op de kinderafdeling verblijven. Het project van Vrienden van Noordwest stimuleert de jonge patiënten niet alleen om te bewegen, het is ook goed om de sleur te doorbreken.
Een waardig goed doel dus voor de inzameling die Alkmaar Sport organiseerde tijdens de jubileumactiviteiten. Die varieerden van een open dag in zwembad Hoornse Vaart of sportcomplex De Meent tot een fietstocht en gratis sportmiddagen in de wijk. Deelnemers konden vrijwillig een donatie doen voor het beweegproject, en ze deden dat graag, getuige het bedrag.
De symbolische cheque van 10.000 euro werd in ontvangst genomen door Stefan Kroese, voorzitter raad van bestuur, Inge Hettinga, organisatorisch manager van de zorgeenheid vrouw-kind, een afvaardiging van de kinderafdeling werd overhandigd.
Ook Bianca Wieringa, coördinator van Vrienden van Noordwest (links op de foto), was van de partij. “Met dit bedrag kunnen we beweegmaterialen aanschaffen voor de kinderafdeling, om bewegen tijdens het ziekenhuisverblijf te stimuleren”, vertelt Bianca Wieringa, coördinator van Vrienden van Noordwest. “Dit is een mooi voorbeeld van hoe onze projecten bijdragen aan het welzijn van patiënten.”
Directeur Vincent Thijssen is ook blij dat mensen die deelnamen aan de jubileumactiviteiten van Alkmaar Sport vrijgevig waren. “Bewegen is essentieel voor de gezondheid en het welzijn van kinderen en tieners, juist ook tijdens een verblijf in het ziekenhuis. Met deze bijdrage willen we de ervaringen in het Alkmaarse ziekenhuis, zowel voor kinderen als ouders, nét wat aangenamer te maken.” (foto: Alkmaar Sport)
Dijk en Waard hield ’t Kruis vier maanden in spanning over welke nieuwe borden er langs de wegen van het buurtje in Heerhugowaard zouden komen. De extra tijd had de gemeente nodig om een keuze te maken tussen blauwe borden met witte letters, of toch de minder prestigieuze witte borden met blauwe letters. Nu is de kogel door de kerk. Het zijn de witte geworden. En de oude blauwe laat de gemeente staan.
Het was als een geintje begonnen tijdens de laatste kermis in ’t Kruis, maar de politiek van Dijk en Waard pakte het serieus op. Kruizenaren Gerrit Groot (74) en Niels Jonker (41) kunnen gerust als initiatiefnemers worden betiteld. Allebei zijn ze in ’t Kruis geboren én getogen. En humor is volgens hen ook typisch ’t Kruis, én hun werkwijze ook. “Goede ideeën ontstaan hier vaak uit een dolletje. Dit ook”, vertelde Gerrit in november tegen NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal.
Toch is het wel een serieus thema in de dorpen en buurtschappen na de fusie van Heerhugowaard en Langedijk. De Noord protesteerde destijds toen het dorp het eigen bord kwijtraakte, terwijl Veenhuizen daar geen last van had. De protesten leidden tot de terugkeer van blauwe naamborden. (tekst gaat door onder de foto)
De Noord had onlangs al een eigen bord gekregen. Dankzij de kerk en enige middenstand mag dat als buurtschap worden betiteld. (foto: NH Nieuws)
Bij ’t Kruis verdwenen de eigen naamborden twintig jaar geleden geruisloos bij een reconstructie van de Rustenburgerweg. Tijdens de kermis zette Gerrit er voor de grap weer een aantal neer, en toen ging het balletje rollen. ‘Als het dan toch wordt opgepakt, dan het liefst meteen van die blauwe’, zo was het gevoel in ’t Kruis.
Wit of blauw, het is het verschil tussen een dorp of een buurtschap. Of iets een gehucht, buurtschap, dorp of stad is, wordt nergens wettelijk bepaald. De gemeente is bij blauwe of witte borden dus vrij om zelf een keuze te maken.
Voor veel inwoners is het vooral gevoelsmatig van belang. Maar de erkenning van de ene kern als dorp en de andere kern als buurtschap, kan wel scheve gezichten opleveren. Zo wist De Noord na de fusie weer eigen blauwe borden te krijgen met verwijzing naar de dorpen in de voormalige gemeente Langedijk.
Een dorp heeft volgens gangbare definities minimaal een kerk en enige middenstanders. Die zijn in ’t Kruis wel te vinden, maar toch kiest Dijk en Waard nu voor zogenaamde buurtschapsborden voor ’t Kruis. Dat zijn witte borden met blauwe letters. Die komen niet in de plaats van de blauwe plaatsnaamborden die nu aan de rand van ’t Kruis staan.
Verkeer op de Rustenburgerweg en de Jan Glijnisweg ziet de buurtschapsborden straks pas verderop na het passeren van de blauwe borden. Daarop blijft ‘Heerhugowaard, gemeente Dijk en Waard’ prijken. (tekst gaat verder onder de foto)
De blauwe plaatsnaamborden aan de rand van ’t Kruis blijven staan. Even verderop komen witte buurtschapsborden te staan met blauwe letters. (foto: Streekstad Centraal)
Vier pagina’s van een ambtelijke nota maken duidelijk dat er veel gewikt en gewogen is op het gemeentehuis in de afgelopen vier maanden. Als er bebouwde-komborden voor ’t Kruis zouden komen, moest ook bedacht worden waar ’t Kruis ophoudt en Heerhugowaard begint. Daar zouden dan namelijk ook borden moeten komen. ’t Kruis en Heerhugowaard zijn al zo met elkaar vergroeid, dat daar bijna geen logische grens valt te trekken.
Gerrit Groot snapt dat wel: ” ’t Kruis drijft op vele wijken. De omliggende wijken van Heerhugowaard zijn zo met elkaar vergroeid, dat het ons samen sterk maakt.”
Na wat ruggenspraak met de wijkvereniging en Niels Jonker komen ze samen tot de conclusie dat het voorstel van het college ‘een prima plan’ is. Ze hebben alle begrip voor de keuze voor buurtschapsborden, en voor het besluit om de blauwe borden met de aanduiding Heerhugowaard te laten staan. “We moeten ook niet overdrijven. Beter iets dan niets.”
Gerrit Groot vindt witte borden met blauwe letters misschien nog wel beter voor ’t Kruis: “Het zijn ook de kleuren van onze voetbalclub KSV”, zo voegt hij olijk met een knipoog toe.
Nu de keuze tussen wit of blauw vier maanden heeft geduurd, spreekt het drietal wel de hoop uit dat de plaatsing niet al te lang meer op zich laat wachten: “Plaatsing voordat de Kruizer zomerfestiviteiten beginnen, zou mooi zijn.”
![De opkomst van nieuwe sporten in Nederland: Van hype naar blijvende trend [Advertorial]](https://hub.streekstadcentraal.nl/wp-content/uploads/2025/02/biaxol.jpg)
![Wanneer spreek je van een verslaving? [Advertorial]](https://hub.streekstadcentraal.nl/wp-content/uploads/2025/02/sggz.jpg)
