De provincie Noord-Holland kan verder met de voorbereiding van een nieuwe fietsbrug over de Voordijksloot langs de Provincialeweg (N243) bij Schermerhorn. De gemeente Alkmaar heeft de benodigde omgevingsvergunning verleend. Als alles volgens planning verloopt, starten de werkzaamheden na de zomer van 2026.
De fietsbrug, vlak bij de bushaltes van ‘t Zuidje in Schermerhorn, moet ervoor zorgen dat fietsers bij Schermerhorn weer op veilige afstand van het autoverkeer kunnen rijden.
Tijdens eerdere werkzaamheden aan de N243 kon de brug nog niet worden aangelegd, omdat de vergunning toen nog niet rond was. Daarom werd het fietspad tijdelijk direct naast de rijbaan gelegd en ging de maximumsnelheid voor het autoverkeer omlaag naar 50 kilometer per uur.
De provincie wil de aanleg van de brug combineren met het aanbrengen van stiller asfalt op de N243 bij Schermerhorn. Daarmee moet het verkeersgeluid in de omgeving verminderen. (tekst gaat verder onder de foto)
In het ontwerp van de fietsbrug is daarnaast gekeken naar een zo klein mogelijke invloed op de omgeving. De brug wordt circulair gebouwd, waarbij oude materialen worden hergebruikt. Ook komt er een nieuwe onderdoorgang voor dieren (faunapassage).
Opvallend detail: in de brug wordt een verwijzing verwerkt naar de stoomtram die tussen 1895 en 1931 van Alkmaar naar Purmerend reed.
De brug over de Voordijksloot is de vierde en laatste fietsbrug die langs de N243 gepland stond. Eerder werden al drie 3D-geprinte fietsbruggen geplaatst over de Beemsterringvaart, Jispersloot en Vrouwensloot. Dat project liep vertraging op, onder meer doordat er na oplevering scheurtjes werden geconstateerd en extra onderzoek nodig was. (tekst gaat verder onder de foto)
Deze vierde brug wordt niet 3D-geprint, maar uitgevoerd in hout en staal. Volgens de provincie is het door aanvullingen in het ontwerp technisch niet mogelijk om deze brug met een 3D-betonprinter te maken.
Omwonenden en weggebruikers die vragen hebben over de werkzaamheden kunnen volgens de provincie terecht bij het Servicepunt via 0800 – 020 06 00 of per mail via infoN243@noord-holland.nl.
De sanering van asbestdeeltjes die na de grote brand in Noord-Scharwoude zijn neergekomen, is deze week van start gegaan. Met behulp van een hoogwerker zijn inmiddels twee percelen gereinigd. In totaal moeten zo’n tachtig locaties worden aangepakt. “Ik had de mazzel dat mijn verzekeraar het snel oppakte.”
In een gebied ter grootte van ongeveer vijf voetbalvelden is de impact goed zichtbaar. Langs een deel van de Dorpstraat bepalen waarschuwingsborden, linten en afzettingen momenteel het straatbeeld. Op verschillende plekken zijn gespecialiseerde teams bezig met het zorgvuldig verwijderen van asbestresten van daken, gevels en uit tuinen.
Een asbestsaneringsbedrijf uit Oostwoud werkt in fases door de straat. Woensdag werd gewerkt bij de woning van Gert-Jan Blom, nadat een dag eerder een huis verderop in de straat aan de beurt was. Ook de komende dagen staan meerdere adressen op de planning. Het gaat om bewoners die zelf hun verzekeraar hebben ingeschakeld om de sanering te regelen. (tekst gaat door onder de foto)
Waarschuwingsborden, linten en afzettingen kleuren de Dorpsstraat in Noord-Scharwoude. (foto: Streekstad Centraal)
De asbestvervuiling ontstond na de grote brand op 1 januari bij een autobedrijf aan de Mossel. Door de sneeuwval die volgde, kon het neergekomen materiaal niet direct worden opgeruimd. De gemeente Dijk en Waard liet bewoners weten dat zij zelf verantwoordelijk waren voor het laten saneren van hun perceel.
Dat zorgde voor onrust in de buurt. Via hun verzekering moesten bewoners een gecertificeerd bedrijf inschakelen en uiterlijk 19 januari met de werkzaamheden beginnen. Wie dat niet op tijd regelde, kon volgens de gemeente een rekening tegemoetzien. Niet iedereen begreep die aanpak. “De gemeente zet ons wel erg voor het blok zo”, reageerde bewoner Wouter Schouten eerder.
Dinsdag kwam er toch verandering in de aanpak. De verzekeraar van het getroffen garagebedrijf heeft aangegeven de sanering centraal te willen organiseren. Daarbij zou één saneringsbedrijf worden ingezet voor het hele gebied. Volgens de gemeente vallen daar ook particuliere percelen, zoals tuinen, onder. (tekst gaat door onder de foto)
Tot die tijd gaan individuele saneringen door. Bij de woning van Blom werd het dak gereinigd en werd de tuin grondig gestofzuigd. “Mijn tuin is winterklaar en de dakgoten zijn weer schoon”, zegt hij tegen NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal.
Blom handelde direct na ontvangst van de brief van de gemeente. “Toen ik die brief van de gemeente kreeg, heb ik gelijk de verzekering gebeld. Ik heb gelijk actie ondernomen, ik wil het ook opgeruimd hebben. Je loopt toch niet helemaal fijn door je tuin, dus het is fijn dat het is gedaan. Ik had de mazzel dat mijn verzekeraar het snel oppakte.” Het is nog niet bekend wanneer de collectieve sanering precies van start gaat.
Elk jaar kleuren de cijfers in de boeken van de bibliotheek in Alkmaar weer wat roder. De bieb aan het Canadaplein heeft inmiddels een negatief eigen vermogen en een begrotingstekort. Volgens directeur Silvia van der Heiden kan er eigenlijk nergens meer geschaafd worden. Om op niveau te blijven is meer geld van de gemeente nodig. “Elk kwartje wordt al omgekeerd.”
De gemeente is medeverantwoordelijk voor de kwaliteit van het steeds breder geworden takenpakket van de bibliotheek, en verleent daar subsidie voor. Op de bijdrage wordt ieder jaar een inflatiecorrectie toegepast.
“Het belangrijkste knelpunt is dat die indexering eigenlijk al sinds 2013 onvoldoende meeloopt met de stijgingen van de lonen en prijzen waar wij mee te maken hebben”, legt Van der Heiden uit. “Er zijn richtlijnen voor, maar daar zit gemeente Alkmaar vrijwel altijd onder. Dan krijg je achterstand na achterstand.”
“Jarenlang hebben we geprobeerd dat goed te maken, maar vooral tussen 2022 en 2025 was er enorme inflatie en een forse cao-stijging. We hebben al jaren overleg over de kostenstijgingen met de wethouder, en met de voorgaande wethouders.” Maar dus niet met voldoende resultaat. “We kunnen het gewoon niet meer bijbenen.” (tekst gaat verder onder de foto)
Directeur-bestuurder Silvia van der Heiden van Bibliotheek Kennemerwaard. (foto: aangeleverd)
Van der Heiden benadrukt dat de Alkmaarse bibliotheken alleen financieel in de problemen zitten. Met het aantal leden en bezoekers gaat het juist goed. Ook vorig jaar groeiden de aantallen. Het aantal leden steeg met 4,7 procent naar ongeveer 22.900 en het aantal bezoekers met 5,4 procent naar bijna 450.000. “En die problemen hebben we alleen in Alkmaar, niet met de vestigingen in de andere gemeenten.”
De noodklok is geluid en inmiddels is er – opnieuw – meermalen overleg geweest. Samen wordt gekeken in hoeverre de tekorten structureel zijn, valt te lezen in een informatiebrief van het college van Alkmaar aan de gemeenteraad. De directeur geeft aan dat de rek eruit is. “Er zijn al veel maatregelen genomen. Het belangrijkste dat we konden doen was op het vlak van personeel, snijden in de formatie. We hebben in Alkmaar een krappe bezetting en werken zo efficiënt mogelijk.”
Volgens Silvia van der Heiden is het overleg met gemeente Alkmaar goed en constructief. Wat dat oplevert, is nog even afwachten. “Het gaat niet de goede kant op, de gemeente zal ons moeten helpen.”
De Alkmaarse rechtbank heeft een opmerkelijke uitspraak gedaan in een woninghuurzaak uit Heerhugowaard die de afgelopen weken veel aandacht trok. Eigenaar Hailu Yewdineh (80) wil zelf weer wonen in het huis dat hij verhuurt aan een vader met drie kinderen, maar de huurder wil niet weg. Oorspronkelijk ging het om een Airbnb-verhuring, maar volgens de kantonrechter geldt inmiddels huurbescherming.
De situatie is schrijnend aan beide kanten. Yewdineh, die 56 jaar geleden vanuit Ethiopië naar Nederland kwam en in Heerhugowaard een ruime koopwoning bezit, zegt dat hij zijn eigen huis kwijt is. Hij verhuurde kamers, zoals hij vaker deed, en dacht dat het om tijdelijke verhuur ging.
Toen hij in september terugkwam naar Nederland, kon hij naar eigen zeggen niet meer normaal in zijn woning wonen en sliep hij uiteindelijk in een ruimte die eerder als fietsenhok werd gebruikt. (tekst gaat verder onder de foto)
De huurder is een vader die met zijn drie kinderen (18, 16 en 12 jaar) vanuit Nieuw-Zeeland naar Nederland kwam. Hij is in Nederland geboren, maar emigreerde op jonge leeftijd en besloot na zijn scheiding terug te keren. Hij vertelde in de rechtszaal dat hij geen alternatief heeft en met zijn kinderen op straat zou komen te staan als hij weg moest.
In de kern draaide de rechtszaak om één vraag: was dit een tijdelijke Airbnb-huur, of een “gewone” huur van woonruimte? In het begin ging de verhuur wel via Airbnb, maar na een paar dagen regelden beide partijen de huur onderling, buiten het platform om.
Dat leek praktisch en goedkoper, maar juist die stap werd doorslaggevend. De rechter stelt dat er geen duidelijke afspraak is over een einddatum en dat er daardoor huurbescherming geldt. Ontruimen kan dan niet zomaar, zeker niet in een kort geding. (tekst gaat verder onder de foto)
De Stad van de Zon in Heerhugowaard. (foto: Streekstad Centraal)
Opvallend is dat de rechter in de uitspraak ook benoemt dat de eigenaar deze situatie zelf mede heeft laten ontstaan door zonder duidelijke schriftelijke afspraken te verhuren. Het is een boodschap die ook andere verhuurders in de regio zullen herkennen: wie “tijdelijk” wil verhuren, moet dat waterdicht regelen. Eén mondelinge afspraak of een gevoel van “dat spreekt toch voor zich” is niet genoeg.
Voor Yewdineh is het vonnis een harde klap. Hij zegt dat hij uit sympathie zelfs extra ruimte heeft aangeboden, omdat één kamer te klein was voor een gezin. Maar de rechter oordeelt dat die goede bedoeling niet verandert wat de wet zegt over huurdersrechten. De huurder mag blijven, zolang hij de maandelijkse huur van 1.800 euro betaalt.
De zaak laat zien hoe een woningcrisis, tijdelijke verhuur en huurbescherming soms frontaal op elkaar botsen. En dat gebeurt niet alleen in Amsterdam of Haarlem, maar ook gewoon in Heerhugowaard. Een eigenaar die zijn huis wil terugkrijgen, tegenover een gezin dat zegt nergens heen te kunnen: de rechter koos hier voor de lijn van de huurbescherming.
Wie de afgelopen dagen de N242 nam richting de snelweg heeft het al gemerkt: er is voorbij de Nieuwe Schermerweg een stuk asfalt weggeschaafd en het verkeer mag hier maximaal 50 km/uur rijden. Donderdag, morgen dus, zal vanaf 20:00 uur een nieuwe toplaag worden aangebracht.
De N242 heeft tussen de Nieuwe Schermerweg en de Leeghwaterbrug schade opgelopen in de vorstperiode. Water zet bij bevriezing uit, dus ook in de poriën van het wegdek. Als dit meermalen gebeurt, kan dit in combinatie met belasting van het asfalt en de effecten van strooizout voor schade zorgen.
De provincie heeft een reparatieploeg ingezet, maar de vullingen zijn niet vast blijven zitten. De gaten in het wegdek zijn niet alleen vervelend, ze zorgen voor risico’s. Weggebruikers zouden slingerbewegingen kunnen maken om ze te ontwijken. Daarom koos de provincie ervoor om het afsfalt bij de schades over de hele breedte van het wegvlak te schaven. (tekst gaat verder onder de foto)
Een aantal van de schades die aan de N242 ontstonden door de vrieskou en de pekel. (foto: Provincie Noord-Holland)
Tijdens de asfaltering is de rijrichting afgesloten voor verkeer. Deze werkzaamheden duren naar verwachting tot 05:00 uur. In de tussentijd zal het verkeer een andere weg moeten vinden. De omleiding loopt via de ring van Alkmaar, dus de Nollenweg, Huiswaarderweg en de N9.
Het verkeer rijdt met beide wielen door het freesvak, in plaats van met 1 wiel door een gat in de weg. Na intensieve gladheidsbestrijding door de strooiploeg bleef 1 rijstrook toch te glad en werd deze in het weekend van 9 tot 11 januari afgesloten. Ook maandagochtend zorgde dat nog voor file. Zodra het nieuwe asfalt is aangebracht gelden de verkeersmaatregelen en snelheidsbeperkingen niet meer.
Afgelopen week heeft de provincie overigens 3.850 ton zout gestrooid op de provinciale wegen en fietspaden. Dat is meer dan in het hele seizoen vorig jaar. Toen is in totaal 3.100 ton gestrooid. (foto’s: Provincie Noord-Holland)
Bewoners van het Dorus Rijkersplein in Egmond aan Zee hebben maandagavond hun ongenoegen laten blijken tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst van de gemeente Bergen. Terwijl binnen werd getoost op een mooi 2026, stond een aantal bewoners met spandoeken bij de ingang. De boodschap was helder: geen sloop van hún wooncomplex.
Het gaat om een drielaags appartementencomplex uit 1965, waar achttien huishoudens wonen. Woningcorporatie Kennemer Wonen onderzoekt twee mogelijkheden voor het pand: renovatie en verduurzaming of volledige sloop met nieuwbouw. Vooral dat laatste scenario zorgt voor de nodige onrust onder de bewoners, die bang zijn dat ze niet alleen hun woning, maar ook hun sociale netwerk kwijtraken. (tekst loopt door onder de foto)
Voor de bewoners van het Dorus Rijkersplein is hun flat meer dan alleen een aantal muren om tussen te wonen. (foto: NH Nieuws)
De bewoners benadrukken dat het complex meer is dan een stapel stenen. In het gebouw wonen al decennialang mensen die naar elkaar omkijken: ouderen, mensen met gezondheidsproblemen en jonge gezinnen.
“Sommigen wonen hier al meer dan vijftig jaar. Als we verspreid worden over andere plekken, valt een belangrijk burennetwerk weg. Dat betekent niet alleen verlies van woonruimte, maar ook van dagelijkse zorg en ondersteuning,” vertelt Paloma van Vollenhoven Gonzalez aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. (tekst loopt door onder de foto)
Binnen werd door de gemeente geproost op het nieuwe jaar, buiten protesteerden inwoners tegen de mogelijke sloop en nieuwbouw van hun woning. (foto: NH Nieuws)
“In eerdere brieven en tijdens een bewonersavond is ons verteld dat sloop eigenlijk de enige optie zou zijn, pas nadat we ons hebben georganiseerd en de media hebben opgezocht, werd de toon voorzichtiger. Maar voor ons voelt dat vooral als uitstel.”
Kennemer Wonen laat in een reactie weten zich bewust te zijn van de zorgen, maar benadrukt dat er nog geen besluit is genomen. De corporatie bevindt zich volgens eigen zeggen in de onderzoeksfase. Technische en bouwkundige onderzoeken worden uitgevoerd en daarnaast wordt gekeken naar de woonbeleving van de huidige bewoners. Op basis daarvan volgt later dit jaar een keuze voor een vervolgscenario. (tekst loopt door onder de foto)
Niet slopen, maar renoveren. Dat is wat de bewoners van het flat aan het Dorus Rijkersplein in Egmond aan Zee willen willen . (foto: NH Nieuws)
Over eventuele herhuisvesting of terugkeer na sloop wil de woningcorporatie zich nog niet uitlaten. “Er ligt op dit moment geen concreet plan,” aldus een woordvoerder. “Pas als er een besluit is genomen, kunnen we samen met bewoners en andere betrokkenen spreken over de gevolgen. Daarbij wegen we de belangen van de bewoners nadrukkelijk mee.”
Voor de bewoners van het Dorus Rijkersplein is dat vooruitzicht voorlopig onvoldoende. Zolang er geen duidelijkheid is, blijven de zorgen groot. Hun aanwezigheid bij de gemeentelijke borrel was dan ook bedoeld als signaal: ze willen gehoord worden voordat er onomkeerbare besluiten worden genomen.
Ruim een week lang kon iedereen de ‘Office Express’ op afstand laten rijden en kijken hoe het winterse landschap voorbij gleed. De speciale Duplo-trein was een ludieke actie waarmee het Alkmaarse softwarebedrijf Kobalt geld inzamelde voor Het Vergeten Kind. Uiteindelijk kon de stichting 500 euro in ontvangst nemen. “Dat zijn vier zorgeloze weekendjes weg voor een kind.”
Milan Bakker van Kobalt maakte met zijn zoontje een parcours voor een Duplo-trein, en die bleek je met een app op je telefoon te kunnen besturen. “Ik heb mezelf de hele middag zeer vermaakt en toen dacht ik daarna van ja: kerst, trein, leuk…”, vertelde hij toen het treintje net reed. Hij en mede-eigenaar Arne van Hoorn liepen al met het idee om een kerstactie op te zetten en zijn compagnon had een soortgelijk idee. “Daar is de kersttrein uit gerold.”
Inderdaad: de Office Express is een afgeleid van de kerstfilm The Polar Express. Het was nog best een gedoe om de aansturing via de telefoonapp te koppelen aan een eigen website, maar uiteindelijk lukte dat en de medewerkers hebben lekker geknutseld aan een mooi landschap om de trein doorheen te laten rijden. Mensen konden donaties doen en bedrijven konden mini-billboards kopen. (tekst gaat verder onder de video)
“Het is een hele leuke actie geweest”, vertelt Milan. Hij mikte op meer dan 500 euro, maar ze zijn bij Kobalt evengoed tevreden. Inmiddels is op kantoor een symbolische cheque overhandigd “Het Vergeten Kind was heel blij en vond het ook een superleuke actie. Wij hebben er energie van gekregen en we hebben laten zien wie we zijn en we hebben impact gemaakt. Al met al was het best een succesvolle eindejaarsactie. Het geeft moed voor de volgende keer.”
Bij elkaar hebben ongeveer 1.200 mensen een ritje met de Office Express gemaakt. “Ja, en er waren best veel gebruikers die drie, vier keer terugkwamen om eventjes te kijken, dus dat was leuk.” Soms waren er nieuwe dingen te zien in het landschap, zoals kerstelfjes met daarop de gezichten van iedereen bij Kobalt.
Milan en Arne houden in december weer een inzamelingsactie, dat is wel zeker. “Of we precies hetzelfde gaan doen weet ik nog niet, maar het zal iets soortgelijks zijn. In ieder geval iets waarmee we maatschappelijk impact maken, dat is altijd wel het leukste om te doen aan het eind van het jaar. We gaan wat eerder starten en we hebben door deze editie al een aantal nieuwe ideeën opgedaan.”
Tillen, slepen, achter de fiets of aan de trekhaak van de auto. Je kan het zo gek niet bedenken of het wordt zaterdagmiddag ingezet als manier om de kerstboom bij een inleverpunten in Dijk en Waard te brengen. Tussen 10.00 uur en 15.00 uur konden kerstbomen ingeleverd worden voor een kleine vergoeding. In De Draai in Heerhugowaard was dat – wederom – een groot succes. “Kijk daar komt weer een lading aan!”
En inderdaad, in de verte komt een groene berg langzaamaan steeds dichterbij. En een knulletje met een gele muts komt vol trots zijn eerste boom afleveren. De mannen van de gemeente – Henk en Daan – staan hem vol enthousiasme op te wachten. “Nog een klein stukje, je kan het!” Het laatste stukje krijgt de jongeman wat hulp en als de kerstboom op de hoop ligt kan hij zijn hand ophouden: de vijftig cent is voor hem. (tekst gaat door onder de foto)
Henk en Daan staan de hele dag klaar voor alle mensen die hun kerstboom komen inleveren. De berg op de achtergrond was nog maar het begin. (foto: Streekstad Centraal)
“Voor de kinderen hier in de buurt is dit natuurlijk erg leuk om te doen”, vertelt Henk. Hij staat zaterdagmiddag de hele dag bij het inleverpunt in de Draai. “Ze verdienen wat geld, en zijn ook nog eens lekker actief bezig. Maar voor de gemeente is dit natuurlijk ook erg handig. De bomen worden niet overal en nergens neergelegd, wat het verwerken van de bomen veel makkelijker maakt.”
De ingeleverde bomen worden later die middag opgehaald met een grote vrachtwagen. “Die brengt ze naar de gemeentewerf en daar worden ze versnipperd”, legt Henk aan Streekstad Centraal uit. “We zitten nu op ruim 110 kerstbomen op deze inleverlocatie, dus dat zijn er een hele hoop. Dat kun je ook wel zien aan de enorme berg.”
Susanne is samen met haar zoon Jelle de hele ochtend al druk in de weer met kerstbomen achter hun fietsen. “Ik had op Facebook een oproep geplaatst met de vraag of mensen een kerstboom hebben die we op kunnen halen, binnen no time hadden we er zo veel dat ik er maar een stop op heb gezet. Echt niet normaal!” (tekst gaat door onder de foto)
Na de lange en zware fietstocht schiet Henk te hulp om de kerstboom los te krijgen van de fiets. (foto: Streekstad Centraal)
En zij is zeker niet de enige die omkomt in de kerstbomen. “Er is vandaag een jongeman die alle kerstbomen helemaal zelf met een stuk touw komt slepen. Een zware opgave maar zo verdient hij natuurlijk wel lekker wat geld.” En daar is de jongen trots op. “We hebben een hele grote groepsapp bij ons deel in de wijk, dus dat is mijn terratorium. Alle kerstbomen daar zijn van mij, en dat zijn er een hele hoop. Het enige wat ik nog moet doen is ze heen en weer slepen”, zegt hij blij.
Anderen pakken het op een andere manier aan. Door telkens bomen aan de trekhaak te hangen rijdt een moeder samen met haar dochter de hele wijk door om overal en nergens kerstbomen op te halen. “Kijk daar komt weer een lading aan!”, reageert Henk enthousiast. De deur van de auto zwaait open en een meisje in een blauw skipak stapt vrolijk uit. “Weer een euro erbij!” (tekst gaat door onder de foto)
Vol trots levert een meisje de volgende twee kerstbomen af bij het inleverpunt. (foto: Streekstad Centraal)
Terwijl de middag vordert, groeit niet alleen de hoop van kerstbomen, en ook het aantal verhalen eromheen. Vaders en moeders lopen samen met hun kinderen af en aan, soms ieder met een eigen boom onder de arm. Zo komt een vader met zijn zoon het park in lopen, allebei met een kerstboom die bijna groter lijkt dan zijzelf. Lachend leggen ze hun bomen bovenop de inmiddels indrukwekkende berg.
“Het is hard werken, maar dit soort dagen maken het juist leuk,” vertelt Henk. “Je staat hier niet alleen bomen te tillen, je maakt praatjes, hoort verhalen en ziet iedereen met een glimlach vertrekken. Van kinderen die hun eerste vijftig cent verdienen tot ouders die samen met hun kind fanatiek de hele wijk door gaan. Dat maakt dit werk bijzonder.”
Vrijwilligerswerk is een beetje de lijm die de Nederlandse samenleving bij elkaar houdt. Veel mensen helpen bij een vereniging, club of ander soort organisatie. En dan zijn er nog mensen en instanties die via een bemiddelingsbureau hulp aanbieden of juist vragen. En die moeten het vaak doen met beperkte middelen en hebben – ironisch genoeg – moeite om taken op vrijwillige basis uit te voeren.
De Alkmaarse tak van Stichting Present moest vorig jaar daarom het onderspit delven. De stichting had moeite met de eigen bezetting. Niet iedereen is geschikt voor organisatorische taken, en die taken zijn bovendien niet vrijblijvend; mensen moeten met enige regelmaat tijd vrij maken. Ook bleek de betaling van twee bestuursleden niet meer op te brengen. Team Vrijwillig heeft daarom Present onder de hoede genomen.
“Stichting Present is een landelijke organisatie die ooit is ontstaan vanuit de kerk”, vertelt Ad Verweij, voorzitter van Team Vrijwillig. “Present heeft als doel klussen te doen in groepsverband, vanuit een organisatie zoals een woonstichting. Ze vinden het heel belangrijk om niet alleen hulp te bieden, maar ook als groep het samen zijn te beleven. Wat zij doen is best speciaal.”
Ondertussen komt de volgende, meer ingrijpende fusie er aan. Deze keer is het Team Vrijwillig zelf dat onder andere vleugels wordt ondergebracht. Het inmiddels al 40 jaar bestaande Vrijwilligerspunt West-Friesland is de moederkloek die vanaf komend voorjaar voor Team Vrijwillig gaat zorgen. (tekst gaat verder onder de foto)
Voorzitter Ad Verweij van Team Vrijwillig: “We hebben meer subsidie bij de gemeente aangevraagd, maar niet gekregen.” (foto: Streekstad Centraal)
“We hadden aan het begin van vorig jaar nog vier betaalde bestuursleden, en moesten al afscheid nemen van twee van hen. Ja dat was een kwestie financiën. We hebben meer subsidie bij de gemeente aangevraagd, maar niet gekregen”, zegt Verweij tegen Streekstad Centraal.
“Onze directeur heeft in november afscheid genomen. Ik neem daarom nu de directietaken waar. Als vrijwilliger. Het bestuur bestaat nu uit een penningmeester en mij als voorzitter.” Geen weelde dus. Wat betreft de uitvoerende taken redt Team Vrijwillig het wel, al is het niet makkelijk. “Nieuwe initiatieven, zoals advies geven aan organisaties die met vrijwilligers werken, dat gaat zo niet, daar hebben we meer ‘body’ voor nodig.”
Want Team Vrijwillig doet meer dan alleen vraag en aanbod koppelen. Er is ook nog de ondersteuning van organisaties, bijvoorbeeld over hoe het zit met aansprakelijkheid, het regelen van vergoedingen, hoe vrijwilligers te werven en hoe goed met vrijwilligers om te gaan. (tekst gaat verder onder de foto)
Ruud Korver helpt nieuwkomers op weg in de wereld van vrijwilligerswerk. (foto: Streekstad Centraal)
Ook de vrijwilligers krijgen natuurlijk begeleiding. En dan kunnen ze zo maar te maken krijgen met vrijwilligersconsulent Ruud Korver. “Er zijn mensen die nog niet echt weten wat ze leuk zouden vinden om te doen. Of ze weten niet goed wat ze kunnen doen of hoeveel ze aan kunnen omdat ze bijvoorbeeld autisme hebben of uit een burnout komen. Sommige mensen met een burnout willen heel enthousiast meteen vijf dagen vrijwilligerswerk doen. Ja dat is gewoon niet verstandig, je kan het beter rustig opbouwen, dan dat je later misschien teleurgesteld bent als je een stapje terug moet doen.”
Vaak willen mensen taken doen waarbij ze andere mensen ontmoeten. Dat komt op zich goed uit, want daar is, naast handige handjes, veel vraag naar. “De meeste mensen met een hulpvraag zoeken sociale contacten. Een maatje voor bijvoorbeeld koffiecontacten, samen wandelen of een boodschap doen”, vertelt Ruud. “En bijvoorbeeld verzorgingshuizen zoeken mensen die willen helpen met het ontbijt of met activiteiten, of met de bewoners naar buiten gaan. Het is een beetje als aanvulling op de zorg.”
Team Vrijwillig kan putten uit een poule van zo’n 150 vrijwilligers, waarvan ongeveer een derde vaak wel te porren is. Zeker als het incidenteel is. “Als iemand plotseling naar het ziekenhuis moet, dan lukt dat altijd wel. Als er eentje niet kan, dan doet de volgende het wel. (tekst gaat verder onder de foto)
Eens per jaar in december zetten Team Vrijwillig en de gemeente een aantal ijverige vrijwilligers in het zonnetje (foto: Team Vrijwillig)
Die ‘body’ waar Ad Verweij het hierboven over heeft komt er als Team Vrijwillig onder Vrijwilligerspunt West-Friesland valt. “Zij zijn behoorlijk groter dan wij. Wij gaan gebruik maken van hun expertise, en zij van de onze. En dingen als HR, administratie en bepaalde systemen worden voor het grootste deel samengevoegd. Daar gaan we veel geld besparen. En we gaan kijken hoe dienstverlening die zij wel hebben en wij niet, en andersom, hoe we daar met elkaar gebruik van kunnen maken.”
De fusie met Vrijwilligerspint West-Friesland zal waarschijnlijk in april of mei plaatsvinden. Er is nog geen datum voor geprikt. Zelf zwaait Ad Verweij af na de fusie. Er zal vast wel genoeg te doen zijn binnen de organisatie, maar hij vindt het leuk om een bestuurlijke taken te doen. “Ik weet het nog niet, ik zie wel.”
Ze zijn niet aan te slepen: sleeën. Mensen stonden er voor in de rij bij winkels in Dijk en Waard die ze verkopen. Velen van hen konden geen slee bemachtigen en moesten verder op jacht. Een enkeling probeerde maar wat te knutselen met twee plastic wasmanden en een schaar.
Bij de Karwei in Broek op Langedijk stonden mensen maandagochtend al voor de opening voor de deur om een slee te scoren. De winkel is zondag dicht, dus maandag 09:00 uur was de eerste mogelijkheid. Al snel waren er alleen nog een paar plastic sleeën over. “We hadden ook nog tien tot vijftien houten sleeën, maar die zijn ook weg”, vertelt een medewerker aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. “Net als bijna alle sneeuwscheppen en het strooizout.” (tekst gaat verder onder de foto)
De voorraad Karwei in Broek op Langedijk raakte al aardig op toen NH Nieuws een rondje langs sleeverkopers deed. (foto: NH Nieuws)
Ook Kringloop Langedijk had na de zondagsluiting al mensen die klaarstonden voor de opening. “In tien minuten waren ze verkocht”, vertelt een van de vrijwilligers. Ze hadden tien sleeën. “We hebben heel wat mensen moeten teleurstellen.”
Bij Rataplan in Heerhugowaard was het niet anders. “Wij hadden er vijftien”, vertelde een verkoper dinsdagmiddag. “Vanochtend zijn de laatste twee verkocht. Maar toevallig heeft iemand er ook weer twee binnengebracht.” Die stonden er rond het middaguur nog, maar waarschijnlijk niet lang.
Tekenend is hoe maandagavond een vrouw staat te knutselen met twee roze wasmanden van plastic. Met een schaar probeert ze er eentje doormidden te knippen. Een ijverige poging om toch iets van een slee te regelen voor het dochtertje van een vriendin. “Ze waren overal uitverkocht, dus heb ik dit maar gekocht om te kijken of ik iets van kan maken.”
Pauw in Heerhugowaard had dinsdag nog wél sleeën staan. De winkel is standaard dicht op maandag, en het lijkt erop dat veel mensen er niet bij stilstonden dat er dinsdag misschien nog wel sleeën waren. De vraag is of Pauw er nu, een dag later, nog een paar over heeft. Al is een andere vraag of het nog zin heeft om er nu snel nog eentje te kopen.
