Categorie: nieuws algemeen

Gerard T. uit Heerhugowaard is schuldig verklaard aan het uiten van ernstige bedreigingen aan het adres van twee onderburen en een wijkagent en diens familie. De 60-jarige verdachte kreeg een celstraf gelijk aan zijn twee dagen voorarrest, 58 dagen voorwaardelijke celstraf, een werkstraf van 40 uur en een verbod op benadering van de buren die hij had bedreigd. Dit meldt het NHD. Ook moet hij smartengeld betalen: 500 euro aan de buurvrouw, 350 euro aan de buurman en 475 euro aan de wijkagent.

De aan Asperger lijdende Gerard T. bedreigde in april dit jaar een onderbuurvrouw met de dood. In augustus deed hij datzelfde bij zijn onderbuurman. Tussentijds had hij op 14 juli telefonisch contact met de bemiddelende wijkagent. De diender zou vermeend valse beschuldigingen van T.’s buurvrouw over geluidsoverlast niet goed zou hebben aangepakt.  T. uitte ernstige bedreigingen, ook richting de familie van de agent. Voor de zekerheid werd voor zijn kinderen beveiligingsmaatregelen getroffen.

T. uitte tegenover de rechtbank spijt van de bedreigingen aan het adres van de agent en diens familie, maar de bedreiging van de buurvrouw vond hij volkomen terecht, meldt het NHD. Dat was ‘conflictbeheersing door middel van afschrikking’, nadat ze hem getergd zou hebben met haar valse beschuldigingen. De rechtbank ging daar niet in mee.

Overigens diende dinsdag nog een rechtszaak over wangedrag tegenover de politie. Een vrouw uit Zwaag had op 8 september de politie gebeld omdat ze zich zorgen maakte over haar zoon, de 34-jarige dakloze Ronald van W. Hij bevond zich in haar schuur Toen agenten hem benaderden sloeg hij een agent plotseling met een schoffel in de buik, en schopte hij een andere twee keer in de borststreek.

W. had voor de zitting een fles wijn naar binnen gekieperd, maar na een uur ging de sessie toch door. Hij wilde onmiddellijk in een kliniek worden opgenomen, niet pas over drie weken zoals volgens een lopende procedure. Opgenomen werd hij direct, maar dan voor drie weken in de gevangenis, met nog drie weken voorwaardelijk. De agenten moet hij 500 en 375 euro aan smartengeld betalen.

De 35-jarige L.T. uit Zuid-Scharwoude is veroordeeld tot drie maanden voorwaardelijke celstraf en een rij-ontzegging van twee jaar voor het veroorzaken van de dodelijke frontale botsing op 15 maart 2019 in Heerhugowaard. Daarnaast moet ze 5.000 euro overmaken aan de Vereniging Verkeersslachtoffers. Bij de aanrijding op de Westerweg (N242) raakten zij en de andere bestuurder, de 58-jarige Peter Cornielje uit Den Helder, zeer zwaar gewond. De 66-jarige Hillie Stallinga uit ’t Zand kwam naast Cornielje om het leven.

L.T. reed ’s avonds in het donker richting een vriendin in Amstelveen en kwam in een flauwe bocht op de verkeerde weghelft van de Westerweg, waarna ze met haar donkergrijze Nissan frontaal botste op een witte Renault, aldus de Officier van Justitie. De vrouw stelt dat juist de tegenligger fout zat. Haar advocaat hekelde dat er geen onderzoek was gedaan naar onder andere de rijrichting, telefoon en de boordcomputer van Cornielje.

Maar Cornielje was niet de enige die T. aanwees als de schuldige. Dat deden ook zijn achterligger en de remsporen die ze had getrokken.

Hoe het ongeval ontstond was moeilijk vast te stellen. Duidelijk is dat de Langedijkse  112 belde, exact 35 seconden na een gesprek van 53 seconden met haar vriendin (gebruik makende van ‘oortjes’).

Bij de strafbepaling woog de rechtbank mee dat L.T. zal moeten leren leven met wat ze veroorzaakte, en haar eigen fysieke en mentale gesteldheid. Ze brak haar borstbeen en liefst negen ruggenwervels, en liep hersenletsel en een whiplash op. Ze is veelal aan bed gekluisterd door haar letsel, depressief, en heeft sinds het ongeluk niet meer gereden. Door haar letsel was een werkstraf geen optie. Een donatie van 5.000 euro aan Vereniging Verkeersslachtoffers wel.

Twee dochters van Stallinga wilden een schadevergoeding, omdat zij na het overlijden van hun moeder enkele dagen niet konden werken. Een van de dochters woont in het buitenland en claimde reiskosten. De rechtbank wees de verzoeken af omdat deze uitgaven volgens de wet niet voor vergoeding in aanmerking komen.