Hij wordt weer naar hartenlust gebruikt: de Duofiets van de Prins Hendrik Stichting. Het had wat voeten in de aarde, maar de fiets is dan toch gerepareerd. En nog meer goed nieuws: er is een extra accu beschikbaar, voor meer of langere ritjes in de frisse lucht.
“Ik ben heel blij”, laat Geeske de Jong van de Zorgcirkel weten, als ze Streekstad Centraal een foto stuurt van twee gelukkige gebruikers van de Duofiets: Ben en Reijnoud.
Maar de fiets is nu dus weer heel. Met de extra accu is de kans dat de fiets weer stil valt ook iets kleiner geworden. “Er kunnen nog meer kilometers gemaakt worden”, zegt De Jong daarover. Want ook in het koude seizoen zijn de duinen rondom Egmond aan Zee prachtig. Beide mannen weten daar ook veel van, vertelt De Jong. “Bij een rondje door de duinen hebben ze elkaar van alles te vertellen. Leuk hè!”
De Zorgcirkel hoopt ook andere vrijwilligers enthousiast te maken. Daarom benadert De Jong Streekstad Centraal ook: “Mochten er nog lezers zijn die graag een rondje willen fietsen met een van onze bewoners, dan kunnen zij zich aanmelden als vrijwilliger.” De contactpersoon voor vrijwilligers is Verula van der Molen.
Wat begon als een geintje tijdens de kermis in ’t Kruis, wordt nu serieus opgepakt. De gemeente Dijk en Waard gaat eigen bebouwde-komborden bestellen voor ’t Kruis. Die worden geplaatst langs de randen van het buurtschap waar de bebouwde kom begint. “Met een eigen bord blijf je authentiek.”
Kruizenaren Gerrit Groot (74) en Niels Jonker (41) kunnen gerust als initiatiefnemers worden betiteld. Beide zijn in ’t Kruis geboren én getogen. En humor is volgens hen ook typisch ’t Kruis én hun werkwijze. “Goede ideeën ontstaan hier vaak uit een dolletje. Dit ook”, vertelt Gerrit tegen NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal.
“Het is aangeslingerd door Noordenders die na de fusie tussen Heerhugowaard en Langedijk opeens hun plaatsnaamborden kwijt waren”, vult Niels aan. Het dorp De Noord heeft inmiddels één bord terug, de rest volgt later nog. En ook Veenhuizen heeft eigen entreeborden. “‘Dus waarom wij niet?’, dachten wij.”
Niels herinnert zich dat er ooit borden hebben gestaan. “Van die witte. Die zijn denk ik zo’n twintig jaar geleden weggehaald bij de renovatie van de Rustenburgerweg. Afgelopen zomer heeft Gerrit er voor de grap een aantal laten maken, en die hebben we tijdens ’t Kruis Bruist – de kermis – neergezet.”
(tekst gaat verder onder de foto)
De Noord heeft recent al een eigen bord gekregen. Met een kerk en enige middenstand kan dat eerder als apart dorp dan als buurtschap worden betiteld. (foto: NH Nieuws)
De politiek pikte het idee op en zo ging het balletje rollen. “Als ze er niet zouden komen, zou ik dat jammer vinden. Maar het ‘moest’ niet”, zegt Gerrit. Maar samen met Niels vindt hij het toch ook fijn dat er naar de wensen van de inwoners geluisterd is.
De brug tussen de initiatiefnemers en de gemeente Dijk en Waard was fractievoorzitter Kees Tesselaar van de lokale partij D.O.P.. Hij is zelf geen Kruizenaar, maar zijn moeder wel : “Dat was er ientje van bakker Rood op ’t Kruis.” Van de gemeente kreeg hij te horen dat nog wordt onderzocht of er blauwe borden met witte letters komen, of toch de minder prestigieuze witte borden met zwarte letters, zoals deze er tot twintig jaar geleden stonden. “Wij wachten het onderzoek af, maar we gaan voor van die blauwe.”
Wettelijk gezien heeft een wit bord geen enkele betekenis. Een blauw bord wel. Zodra je dat passeert, bevind je je in de bebouwde kom en is de snelheidslimiet vanzelf 50 kilometer per uur. Aan de rand van ’t Kruis staan nu blauwe borden. Het zou dus logisch zijn om die ook te vervangen door nieuwe blauwe exemplaren. (tekst gaat verder onder de foto)
De huidige blauwe borden aan de rand van ’t Kruis geven aan dat vanaf hier de snelheidslimiet 50 kilometer per uur is. (foto: Streekstad Centraal)
Buurtschap ’t Kruis in Heerhugowaard heeft haar naam letterlijk te danken aan de kruising van de Jan Glijnisweg met de Rustenburgerweg. Het naastgelegen festivalterrein is het epicentrum van talloze activiteiten die er georganiseerd worden, zoals het jaarlijkse ’t Kruis Bruist en de Jeu de Boules-wedstrijd. Maar ook KSV, de voetbal- en handbalclub, de wijkvereniging en het buurthuis De Deel zijn belangrijk voor de Kruisenaars.
Maar ons-kent-ons is het volgens de mannen ook weer niet in ’t Kruis. “Dat komt ook door de vele jonge mensen, de nieuwe generaties, die hier zijn komen wonen. Heerhugowaard is mede groot geworden door de nieuwe mensen”, legt Gerrit uit. “Maar als je je als nieuweling aansluit bij een vereniging, dan ben je hier heel snel ingeburgerd. Dat is dé manier”, aldus Niels. (tekst gaat verder onder de foto)
Rick van Langen (v) van de wijkvereniging van ’t Kruis steunt het initiatief: “Wij voelen ons een dorp en zijn niet opgeslokt door Heerhugowaard, en dat gaat ook niet gebeuren” (foto: NH Nieuws)
“En we regelen hier alles onderling met alle activiteiten en iedereen staat klaar om te helpen. Dat is ook typisch ’t Kruis. Samen houden we het levend en levendig.” Maar de Kruiser identiteit? “Dat is toch wel traditioneel West-Fries”, vindt Gerrit. “Een hele relaxte gemeenschap.”
“We willen niet opgaan in de menigte. We zijn een hartstikke leuk buurtschap met actieve vrijwilligers. Het bord geeft ons iets van eigenheid.” En er volgt geheid een feestje wanneer ze geplaatst worden. “We maken in ’t Kruis overal een feestje van”, besluiten Gerrit, Niels en Rick.
Hier werd ze geboren, in Alkmaar, vlakbij de Gewelfde Stenenbrug: Truus Wijsmuller-Meijer. Hier werd ze ook herdacht, op vrijdag 8 november, door leerlingen van basisschool Kennemerpoort-Lindenlaan, die gezelschap kregen van vertegenwoordigers van de Alkmaarse synagoge en de stichting Truus Wijsmuller-Meijer. De herdenking viel aan de vooravond van de datum van de ‘Kristallnacht’, een gebeurtenis waar uitgebreid bij stil werd gestaan.
Onder de naam Kristallnacht zijn de gebeurtenissen van 9 en 10 november 1938 het best bekend. Maar misschien is de naam ‘Grote Pogrom’ beter, hield Feyko Alkema van de stichting de leerlingen voor in zijn toespraak. Want Kristallnacht, dat was eigenlijk spottend bedoeld, als verwijzing naar de schittering van de talloze glasscherven die herinnerden aan de verwoesting van joodse winkels.
De kinderen van basisschool Kennemerpoort-Lindenlaan waren bij elkaar gekomen in de ontvangstzaal van de synagoge van Alkmaar. Daar stonden limonade en krentenbollen klaar. “Pak gerust!” (tekst gaat door onder de foto)
Het beeld waar het tijdens de herdenking allemaal om ging. (foto: Streekstad Centraal)
‘Moeder van 1001 kinderen’, noemt Alkema de Alkmaarse heldin Truus Wijsmuller in zijn presentatie. “Hoe kan dat?”, vraagt één van de leerlingen scherp. “Nee, inderdaad”, lacht Alkema. “Dat lukt de meeste moeders niet.”
Maar ‘Truus’ lukte het wél, symbolisch, doordat zij tienduizend joodse kinderen in veiligheid wist te brengen. Na de ‘Grote Pogrom’ van 1938 wilden joden Duitsland en Oostenrijk graag verlaten, angstig voor wat komen zou. Maar er waren nauwelijks landen die ze op wilden vangen. Alleen Engeland was zo ruimhartig om plaats te maken voor joodse kinderen.
“Truus regelde het”, vertelde Alkema in zijn presentatie over die bijzondere geschiedenis. “Niet alléén, ook zij werd weer geholpen. Maar zij regelde het en dat is heel bijzonder. Daarom verdiende zij een beeld in Alkmaar.” (tekst gaat door onder de foto)
De stoep rondom het beeld van Truus Wijsmuller was net in de periode van de herdenking in onderhoud. (foto: Streekstad Centraal)
Alkema staat in de ontvangstzaal van de synagoge ook stil bij de actualiteit. “Ik weet niet of jullie vanmorgen ook naar het nieuws gekeken hebben”, begint hij voorzichtig. “In Amsterdam zijn joodse mensen achtervolgd. Wéér. Na een voetbalwedstrijd…”
Uit de reacties blijkt dat heel wat kinderen dat nieuws mee hebben gekregen. Het zijn maatschappelijke spanningen die ook jonge kinderen bereiken, zoveel is duidelijk. Op school gaan ze zulke onderwerpen niet uit de weg. Ook de harde geschiedenis van de ‘grote pogrom’ en de holocaust niet.
Meester Henk gaat met de kinderen ook mee de synagoge in, waar de voorzitter van de synagoge de leerlingen zal vertellen over het joodse geloof, over de rituelen en over de vele verhalen die op deze plek samenkomen. (tekst gaat door onder de foto)
In de historische synagoge van Alkmaar krijgen de leerlingen les over het jodendom. (foto: Streekstad Centraal)
“Jullie mogen een keppeltje op”, vertelt de voorzitter voor we de gewijde ruimte binnengaan. “Maar als je dat liever niet wil is dat ook goed. En als meisjes het willen proberen, vandaag mag dat.” Zo houdt de synagoge de ontmoeting laagdrempelig, al is er ook altijd enige spanning. De veiligheid moet gegarandeerd zijn – vorig jaar ging de herdenking daarom alleen in aangepaste vorm door.
Maar op deze vrijdag ging het zoals het moest. Een lange stoet kinderen, met in hun hand een roze roos, verliet de synagoge door de sierlijke poort. Zo ging het naar de Gewelfde Stenenbrug, naar het beeld. De werkzaamheden daar waren gisteren nog even versneld afgerond, de hekken stonden open: de kinderen konden een kring vormen. (tekst gaat door onder de foto)
De kinderen verlaten de synagoge om naar het beeld op de Gewelfde Stenenbrug te gaan. (foto: Streekstad Centraal)
Toen werd het even helemaal stil rondom dat beeld. Een groep toeristen keek nog wel toe. “Do you know her, do you know Truus Wijsmuller”, begon Alkema, onvermoeibaar. Oók toeristen moeten haar leren kennen.
Maar dat ontging de kinderen. De ’twintig seconden stilte’ waar meester Henk het over had werden een minuut. Daarna beierde de Waagtoren en was de herdenking voorbij.
“Koffie?” De bestuursleden van de stichting vinden elkaar, terwijl de kinderen weer terug naar school lopen, nu zonder roosje. “Dat kan maar op één plek, vandaag. In het geboortehuis van Truus!” Want daar zit nu een café. De geschiedenis is zijn weg gegaan, ook hier. Maar háár heldendaden zijn niet vergeten.
Burgemeester Marjan van Kampen van de gemeente Schagen wordt de komende maanden ook waarnemend burgemeester in Bergen. De benoeming gaat aanstaande dinsdag in. Daarnaast is Koen Petersen aangesteld als verkenner.
Dat heeft Commissaris van de Koning Arthur van Dijk besloten. Burgemeester Van Kampen combineert haar waarneming in Bergen met haar burgemeesterschap in Schagen. Volgens de provincie Noord-Holland behoudt Schagen haar volle aandacht en richt zij zich in Bergen tot de hoofdzaken. ‘Hiertoe is besloten om de bestuurlijke continuïteit te kunnen waarborgen in de periode waarin burgemeester Voskuil met verlof is en de verkenning wordt uitgevoerd’, zo stelt de provincie in een verklaring.
Lars Voskuil, pas drie jaar Bergens ‘eerste burger’, verloor de steun van de gemeenteraad nadat aan het licht kwam dat een voormalig wethouder buiten zijn boekje zou zijn gegaan. Voskuil wist daar van, maar liet het op zijn beloop. De gemeenteraad diende daarna unaniem een motie van wantrouwen tegen hem in. Sinds 25 oktober is hij met verlof.
Van Kampen is sinds 2013 burgemeester van Schagen. Van 2012 tot 2013 was zij waarnemend burgemeester van de gemeente Teylingen. Daarvoor was zij van 2008 tot 2011 burgemeester van de gemeente Wieringen. Inwoners van de voormalige gemeente Langedijk kennen haar misschien nog als waarnemer in die gemeente van 2004 tot 2008 in de gemeente Langedijk, wat ze destijds combineerde met het waarnemerschap in Wieringen.
Koen Petersen is sinds 2023 Eerste-Kamerlid voor de VVD en politicoloog. Eerder heeft hij diverse functies in het bedrijfsleven bekleed. Volgens de provincie brengt hij de komende periode in kaart welke factoren hebben gezorgd voor de verstoorde bestuurlijke verhoudingen in Bergen.
Petersen brengt in januari 2025 verslag uit van zijn bevindingen aan de commissaris van de Koning. Na afronding van de verkenning wil de commissaris met de gemeenteraad van Bergen in gesprek gaan over het vervolg.
Treinreizigers in de regio moeten er rekening mee houden dat er woensdagochtend geen treinen rijden in Noord-Holland. Vakbond FNV Spoor dreigt met grote verstoringen van het treinverkeer vanwege een looneis die spoorbeheerder ProRail niet wil inwilligen. “De actiebereidheid bij onze leden is gewoon enorm hoog.”
De CAO voor de 5000 medewerkers van de spoorbeheerder liep eind juni af. De vakbonden willen nu in de nieuwe CAO een flinke loonsverhoging, die de enorme inflatie van de afgelopen twee jaar compenseert, zo licht FNV-bestuurder Carl Kraijenoord toe. “Onze inzet is koopkrachtbehoud voor onze leden. Er is een enorme inflatie geweest sinds de onderhandelingen voor de vorige CAO.”
Na maandenlang overleg tussen vakbonden en de spoorbeheerder kwam Prorail met een eindbod. Dat is voorgelegd aan de leden van de vakbonden. De veruit grootste vakbond bij Prorail is FNV Spoor. De leden van die bond vinden het eindbod van Prorail onvoldoende en zijn bereid om te gaan staken. De FNV heeft daarom een estafettestaking aangekondigd. (tekst loopt door onder de foto)
Zo rustig wordt het woensdag tijdens de ochtendspits waarschijnlijk ook op het spoor. (foto: Streekstad Centraal)
Als we Kraijenoord spreken komt hij net terug van het hoofdkantoor van Prorail in Utrecht, waar ze de stakingsaanzegging hebben achtergelaten. Daar bemerkte de FNV-bestuurder bij de Prorail-top nog geen enkele bereidheid om te gaan bewegen: “Ga er maar van uit dat die stakingen doorgaan.”
Het goederenvervoer is als eerste de klos. Op een groot rangeerterrein bij Rotterdam wordt maandag gestaakt. Vanaf woensdag gaan de treinreizigers het merken. Er wordt dan gestaakt bij Prorail in de regio’s Alkmaar en Amsterdam. Het gaat om een werkonderbreking van enkele uren in de ochtendspits. Andere regio’s volgen daarna.
Vanuit de verkeersleidingpost in Alkmaar regelen de Prorail-medewerkers het treinverkeer in vrijwel heel Noord-Holland boven het Noordzeekanaal . “Zo’n verkeersleiding kent een minimale bezetting. Als ook maar één iemand ontbreekt, dan ligt het treinverkeer stil”, zo legt de FNV-bestuurder uit. (tekst loopt door onder de foto)
Woensdag 13 november geen treinen in Noord-Holland als Prorail voor die tijd niet met een hoger loonbod komt (foto: Streekstad Centraal)
Prorail was niet bereikbaar voor een reactie, maar laat via hun website weten de salariseisen van FNV Spoor onredelijk te vinden. Die kunnen volgens ProRail oplopen tot 15 procent.
De werkonderbreking bij Prorail is woensdag gepland van 6:00 uur tot 9:00 uur, dus tijdens de ochtendspits: “Als we dat later zouden doen, loopt de dienstregeling later op de dag nog meer in de soep. Voor de treinreiziger geven deze actietijden de minste overlast”, zo weet de FNV-bestuurder uit ervaring.
Meer eitjes. Meer ‘pullen’. En uiteindelijk dus meer vogels in de lucht: de nestplateaus die door Water, Land & Dijken zijn geplaatst helpen de scholeksters. Dat is nodig, want de kenmerkende zwartwitte vogel heeft het moeilijk. “Het project is meer dan geslaagd.”
Dat zegt Willem Overweg van Water, Land & Dijken, een organisatie die zich inzet voor natuur op het boerenland. De scholekster hoort bij die natuur, maar laat zich de laatste jaren toch steeds minder zien. De vogel heeft onder meer last van ratten en andere roofdieren, die nesten leeg halen.
Overweg plaatste daarom ‘nestplateaus’, onder meer in en om Oterleek en in de omgeving van Bergen. Nestplateaus zijn verhoogde nesten, op een paal, waar ratten, bunzingen en hermelijnen minder gauw op zullen klimmen. (tekst gaat door onder de foto)
Een scholekster met een pul: in het open gras zijn ze vaak een makkelijke prooi voor ratten. (foto: Wikimedia Commons / Stephan Sprinz)
“Het bestond al, maar dan heel kleinschalig, wat plateaus hier en daar. Ik dacht: laten we dit eens grootschaliger aanpakken!” In 2023 plaatste hij 145 plateaus in de regio, die ook dit voorjaar weer goed gebruikt werden. Inmiddels is hij druk bezig met het plaatsen van nieuwe plateaus. “We gaan gewoon door.”
De scholeksters blijken zich wel te kunnen vinden in die nieuwe manier van nestelen. Niet alle plateaus werden gebruikt, maar de plateaus waar wél op werd gebroed, blijken inderdaad veiliger. “Het is een heel flexibele vogel. Ze kunnen overal broeden. Maar je moet die plateaus wel vroeg in het seizoen neerzetten. Ik heb het al gehad, dat ik eind januari al ‘pieppiep’ hoorde. Dan zijn ze aan het verkennen.”
In vergelijking met de ‘gewone’ nestjes in het open veld blijken de nestjes op de plateau echt succesvoller. Van de in totaal 45 nestjes werden er maar vier leeggehaald door roofdieren en dat is opvallend weinig. (tekst gaat door onder de foto)
Medewerkers van Water, Land & Dijken zetten palen in een sloot. Hier komt een nestplateau op. (foto: Water, Land & Dijken)
Ratten zijn een groeiend probleem, merkt Overweg. “Oterleek is al zwaar aan de beurt geweest”, vertelt hij. “Ik heb gezien dat alle nesten werden leeggehaald. Door ratten, ik heb het op camera staan. Ratten, er zijn er meer dan je kunt inschatten.”
Doordat het moeilijker is geworden de ratten te bestrijden nemen ze al jaren toe en dat heeft een impact op de vogelstand. Eerder werd al duidelijk dat scholeksters, vermoedelijk al sinds de eeuwwisseling, vaker kiezen voor platte daken om op te broeden. (tekst gaat door onder de foto)
Succes: de ‘pullen’ zijn veilig ter wereld gekomen. (foto: Water, Land & Dijken)
De nestplateaus bieden nu vergelijkbare nestruimte op het platteland. “Mensen kunnen ze zelf plaatsen”, tipt Buitenweg. Een ruimte tuin, een vakantiepark, zelfs een golfbaan: het zijn uitstekende plekken voor nestplateaus, is de ervaring van Overweg.
“Ik heb er net weer twee gezet en zo ga ik naar Heiloo voor een derde”, vertelt hij. Zo komen er dus steeds meer plateaus bij in de regio.
“Het pakt echt goed uit”, stelt Overweg verheugd vast. “Sommige plateaus werden zelfs twee keer gebruikt voor een nestje.” En omdat scholeksters trouwe vogels zijn, die bij hun partner blijven, is er goede hoop dat de vogels ook in 2025 weer op de plateaus zullen broeden. En dan dus zónder dat ratten daar nog bij kunnen komen.
Torenhoge woningprijzen die maar blijven stijgen, fors overboden worden en nauwelijks kans hebben op een nieuwe woning. Dat is hoe de woningmarkt in Alkmaar eruit ziet. Cijfers laten zien dat het voor woningzoekers, en zeker starters, in Alkmaar en omgeving alleen nog maar moeilijker wordt om aan een huis te komen.
Waar de zomerperiode er normaal voor zorgt dat de verkoop en de prijzen van woningen wat teruglopen, is er momenteel iets anders gaande. Zo blijkt uit de woningmarktanalyse van Leygraaf dat er juist sprake is van een stijging. En dat is voor mensen die op zoek zijn naar een huis verre van ideaal.
Zo overtreft de stijging van de woningprijs in regio Alkmaar de landelijke stijging. Die is landelijk slechts 0,4% terwijl er in Alkmaar een toename is van maar liefst 6,5% in vergelijking met vorig jaar. En dat voelen huizenkopers; de gemiddelde transactieprijs van woningen in Alkmaar is na de stijging €465.000,-.
Het merendeel van de woningen wordt boven de vraagprijs verkocht waardoor het bijna onmogelijk wordt om als starter of woningzoeker nog een kans te hebben op een woning. Daar bovenop komt ook dat het woningaanbod met 14,2% gedaald is. De concurrentie tussen kopers onderling is daarom extra hoog.
Door het beperkte aanbod en de onzekerheid over de woningmarkt blijven veel doorstromers in hun huidige woning zitten. Dit werkt starters tegen aangezien er geen bestaande woningen vrij komen. Er is daarom behoefte aan nieuwbouw voor gezinnen en ouderen. “Nieuwbouw als alternatief voor krapte op de woningmarkt”, stelt de woningmarktanalyse van Leygraaf.
Op het dressoir in de woonkamer van het rijtjeshuis in Heerhugowaard staan enkele felicitatiekaarten: ‘Van harte: 69’. Ze zijn voor Jan Rol, al 44 jaar inwoner van Heerhugowaard. “Al sinds ik hier woon, zie ik woonwijken in aanbouw.” Waar Jan minder oog voor had, was wat zijn woonomgeving nog meer had te bieden. Maar sinds hij deze zomer een scootmobiel kocht, gaat er een wereld voor hem open. “Bijvoorbeeld dat Park van Luna. Ik heb daar nooit erg in gehad.”
De elektrotechnicus kwam in 1980 vanuit de Zaanstreek in Heerhugowaard wonen. Zijn werkgever Hoogovens promootte de nieuwbouwwijken in Heerhugowaard en samen met zijn vriendin Pia kocht hij een rijtjeshuis in de Rivierenwijk. Het bood voor Pia een moestuintje achter het huis, en Jan kon een schuurtje bouwen waar hij zijn klassieke Kreidler-brommers en zijn motoren kon stallen.
De gepensioneerde Hoogovens-medewerker Jan Rol maakte altijd ritjes met zijn klassieke Kreidlers en op de motor, maar op zijn scootmobiel ontdekt hij nu veel meer. (foto: Streekstad Centraal)
Die brommer- en motorritjes eindigden plotseling toen hij tien jaar geleden een herseninfarct kreeg. Het evenwichtsorgaan liet hem daarna in de steek: “Dat werd veel te link.” Voor zijn werk werd hij afgekeurd. Zo raakte hij aan huis gekluisterd. De tweewielers gingen de deur uit en de stalling voor motoren werd omgebouwd tot een buurthonk, waar menig gezellig avondje werd en wordt doorgezakt met familie, vrienden en buren.
Maar overdag sloot hij zich thuis een beetje op in zijn kamer en achter de computer. Tot afgelopen zomer. Hij kocht van zijn vakantiegeld een scootmobiel en ging ritjes maken. “Dat is heel anders dan op de motor of brommer. Dan mag je niet overal komen, je blijft op de grote weg en je bent overal zo voorbij. Ik ontdekte nieuwe plekjes in en rond Heerhugowaard waar ik nog nooit was geweest. Ik had geen idee dat het Park van Luna zo mooi was.”
De Heerhugowaarder neemt Streekstad Centraal graag mee op een route die duidelijk zal maken wat hij bedoelt. ‘Zul je net zien dat het straks gaat regenen”, verzucht Jan als hij zijn scootmobiel van de oplader haalt in ‘het skuurtje’. Het is inderdaad niet zo mooi als op de dag dat hij een foto maakte van een vergezicht over de polder die hij enkele weken geleden op Facebook zette. Daarop kreeg hij veel leuke reacties, waaronder een belletje van Streekstad Centraal dat benieuwd was naar zijn verhaal. (tekst gaat verder onder de foto)
Jan Rol komt graag met zijn scootmobiel op de Molendijk bij Oterleek en geniet dan van de vergezichten. (foto; Streekstad Centraal)
En zo rijden we even later op een bewolkte herfstdag over de Middenweg, waar de herfstkleuren een mooie match zijn met Jan’s opvallende oranje pet. Via het Maria Austria-erf komen we op het fietspad van De Boog, waar we een langgerekt plantsoen en speeltuintjes passeren met spelende kinderen : “Ik ben maar gewoon gaan rijden en kijken waar ik uitkwam.”
Via de Jan Glijnisweg en de Polderweg in Oterleek belanden we op de Huygendijk. De hardlopers en hondenbezitters die we tegenkomen groeten vriendelijk. “Valt je mee hè? Sinds ik in een scootmobiel zit, zijn de mensen hier veel vriendelijker. Ik krijg zelfs voorrang als ik dat helemaal niet heb!” (tekst gaat verder onder de foto)
Jan Rol doet onderweg een nieuwe ontdekking: de Artfarm in buurtschap ’t Kruis. “Hopelijk wel allemaal van Hoogovens-staal”, verzucht de gepensioneerde elektrotechnicus.
Het hoogtepunt van de dertien kilometer lange rondrit vindt Jan het voetpad over de Molendijk, dat dwars door weilanden met paarden en koeien meandert. Hier komen we niemand tegen. “Het is hier net Drenthe”, stelt Jan. En hij kan het weten, want jarenlang trokken Pia en Jan met de caravan naar het land van de hunebedden. “Ben je in Drenthe ook wel eens mensen tegengekomen die riepen: ‘het is hier net Heerhugowaard?”, vragen we. Jan beaamt lachend dat hem dat nooit is overkomen.
Jan Rol stuurt zijn scootmobiel steeds behendig langs hondenpoep en paardenstront. Als we op de Rustenburgerweg in buurtschap ’t Kruis een plekje zoeken voor een foto, belanden we voor de deur van de Artfarm. Daar vangt een tuin vol stalen kunstwerken voor het eerst de aandacht van de oud-Hoogovensmedewerker. “Kijk, zo ontdek je onderweg elke keer wat nieuws. Ik hoop alleen wel dat het allemaal Hoogovens-staal is.”
Mooi rondje hè? vraagt Jan als we via de Oostertocht en het lommerrijke Rivierenpad terugkeren bij het ‘skuurtje’ achter zijn huis. De scootmobiel kan meteen weer op lader, want de accu heeft nog maar één streepje. Er was net genoeg prik om te laten zien wat Heerhugowaard allemaal heeft te bieden. “Ik kan onwijs genieten van deze rondjes. Ik zou het iedereen aanraden om het zelf eens te ontdekken”, besluit Jan.
De brandweer is woensdagmiddag uitgerukt voor een grote brand aan de Overtoom in Heerhugowaard. De brandweer is met in grote getale aanwezig en krijgt assistentie van korpsen in de regio. Vanuit de regio is een dikke zwarte rookpluim zichtbaar.
De brand brak ongeveer kwart over twee in de middag uit. Vijf minuten later werd al opgeschaald, gevolgd door opschaling naar ‘zeer grote brand’. De brandweer van Heerhugowaard is uitgerukt met 6 tankautospuiten en 1 hoogwerker. Onder meer vanuit Alkmaar en Zuid-Scharwoude is assistentie gevraagd.
Voor zover bekend zijn er geen gewonden gevallen. Over de exacte omvang en schade is nog niets bekend. Het is nog onbekend wat de oorzaak van de brand is. De brand is volgens de veiligheidsregio begonnen bij enkele auto’s en sloeg daarna over naar de garage. Verder staan er voornamelijk autobanden in de brand. Er is voor nu geen gevaar van gevaarlijke stoffen.
De Adviseur Gevaarlijke Stoffen is bezig met onderzoek vanwege de kleur van de rook. Er zijn namelijk flinke zwarte rookpluimen te zien. De rook gaat hoog over de provinciale weg heen.
De veiligheidsregio laat rond 15:30 uur weten dat de brand wat lijkt in te zakken. Daarnaast is er door de brandweer om een kraan gevraagd zodat het dak gesloopt kan worden. (hoofdfoto: Ruud de Greef)
Al weken zijn ze op zoek naar een nieuw pand, en de dag dat ze uit de oude school in Egmond aan de Hoef moeten komt rap dichterbij. Gesprekken met gemeenten brachten geen soelaas en ook de zoektocht naar een ander pand bleef vruchteloos. Dus eindigt het verhaal van de kledingbank NHN. “Onze 1.100 leden en alle vrijwilligers staan op straat.”
“We zijn wel een jaar bezig geweest, ook met gemeentes, maar het bleek trekken aan een dood paard.”, vertelt oprichter Tamara Tuls (54) aan NH, mediapartner van Streekstad Centraal. “Bijna vijf jaar hebben we bestaan en dit is niet hoe het had moeten eindigen.” Het is duidelijk dat ze worstelt met de emoties die het losmaakt.
Dat de gemeente Bergen de helpende hand niet heeft toegestoken heeft volgens die gemeente te maken met de voorzieningen die er óók zijn voor de minima. “We vinden het voortbestaan belangrijk, maar ook dat er voor minima voldoende voorzieningen zijn om in hun levensonderhoud te voorzien.”
Tamara ziet dat anders: “Kennelijk vinden de gemeentes dat het allemaal wel meevalt voor minima. Maar de Kledingbank heeft ruim 1.100 leden die op maandelijkse basis langskomen voor een nieuwe onderbroek of een winterjas. We bedienen mensen van Den Helder tot Zaanstad, en die moeten nu hun heil elders zoeken.”
De 1.100 bij de kledingbank aangesloten gezinnen staan volgens Tamara Tuls in de kou nu de kledingbank de deuren moet sluiten. (foto: Streekstad Centraal)
Inmiddels weten ook alle 55 vrijwilligers van het definitieve einde van de kledingbank. Een moeilijke boodschap om te brengen. “Met pijn in het hart. Want naast de functie van kledingbank, zijn wij ook een sociale ontmoetingsplek voor iedereen die het nodig heeft. Er zijn veel tranen gevloeid en er is veel onbegrip.”
“Komende week zijn we nog open voor onze leden en zaterdag 16 november doen we de deur dicht. In samenwerking met de stichting Does Goed gaan we zorgen dat alle overgebleven inventaris op een goede plek terechtkomt.” Ook de opgestarte doneeractie wordt afgehandeld. “Het geld dat gedoneerd is gaan wij inzetten voor onze leden. Ze krijgen een kledingcadeaubon en we verzorgen nog een groot Kerstfeest voor alle kledingbank-kinderen.”
Tamara sluit af: “We hebben het echt met heel veel plezier gedaan, en we zijn er trots op dat we een heleboel mensen hebben kunnen helpen.”
