Een enorme drugsvondst vorige week op bedrijventerrein Overdie in Alkmaar. Daar vond de politie maar liefst 486 jerrycans met chemicaliën. Die waren waarschijnlijk bestemd voor de productie van synthetische drugs.
De politie trof dit aan in een lopend onderzoek. Agenten namen poolshoogte op een adres aan de Kitmanstraat en stuitten toen op deze partij.
Met tien liter chemicaliën per jerrycan komt de totale hoeveelheid op meer dan 4800 liter. De jerrycans zijn volgens de politie veilig afgevoerd en professioneel vernietigd.
De politie wijst op het gevaar van dergelijke locaties. Zo kunnen chemicaliën in brand raken of ontploffen en er kunnen giftige stoffen ontsnappen. De gevolgen van zo’n ontploffing of brand zijn vaak niet te overzien.
De afvalstoffen zijn brandbaar, bijtend en giftig en worden meestal in de natuur gedumpt.
Een fiets met twee zitjes, zodat mensen samen met iemand die dat alleen niet meer lukt, toch een mooi fietstochtje kunnen ondernemen. Dat is de ‘Duofiets’. Voor bewoners van Prins Hendrik in Egmond aan Zee is een uitstapje met de Duofiets iets om naar uit te kijken. Alleen: daar blijft het bij, bij uitkijken. “Ja hij is weer stuk…”
Reijnoud de Haan, geen onbekende in de regio door zijn inzet voor de fietsersbond, is ook een fervent gebruiker van de Duofiets. Als ervaren fietser neemt hij bewoners van Prins Hendrik graag mee naar buiten. “Ik fiets altijd op donderdag”, vertelt hij aan Streekstad Centraal. “Altijd met veel plezier! Vooral als de zon schijnt.”
Maar deze zomer kwam het er niet van. “Vanaf 25 juni tot en met minstens 20 augustus lag de ketting van de fiets af”, vertelt De Haan. “En op 24 september ging ‘ie wéér stuk. Lekke band.” (tekst gaat door onder de foto)
Reijnoud de Haan is een fervent fietser en gaat graag met bewoners van Prins Hendrik op uitstap. (foto: Fietsersbond Bergen)
Een lekke band, dat is normaal een probleem dat snel verholpen is, maar zo ligt het dus niet bij de Egmondse Duofiets van De Zorgcirkel. Nadat de reparatie aan de ketting al twee maanden tijd kostte, is het nu al een maand lang wachten op de reparatie van de lekke band.
“Waar dit ‘m in zit, ik weet het niet”, zegt De Haan vertwijfeld. “Ik heb altijd goed contact gehad met De Zorgcirkel, het zijn echt aardige mensen, dat is het probleem niet. Maar dit duurt nu wel echt te lang.” De mensen waar De Haan mee te maken heeft zijn ook maar ‘deel van een groter plan’, is de teneur, de sleutel tot de oplossing is niet binnen handbereik.
Daarom roept De Haan op om snel een alternatieve oplossing te vinden. Hoe meer mensen mee denken, hoe beter, is zijn redenering. Want hij gaat maar wat graag weer op pad met een bewoner van Prins Hendrik. (tekst gaat door onder de foto)
De Prins Hendrik Stichting in Egmond aan Zee. (foto: Wikimedia Commons / Joke Ningen)
“Ja, het is een beetje pech geweest”, reageert Geeske de Jong van De Zorgcirkel als Streekstad Centraal de kwestie aan haar voorlegt. “We hebben hier te maken gehad met onderdelen die moeilijk leverbaar waren. Die moeten er eind volgende week zijn.” Dán moet het toch in orde te komen, lijkt het goede nieuws.
Toch is er veel tijd verstreken en dat is inderdaad ‘vervelend’, erkent De Jong. Voor De Zorgcirkel zat er weinig anders op dan wachten op die onderdelen. “We hebben een onderhoudsabonnement bij één reparatiebedrijf, daar hoort ook een APK-check bij bijvoorbeeld, iedere drie à vier maanden. We hebben natuurlijk ook te maken met strenge veiligheidseisen.” Want de Duofiets is niet zomaar een fiets.
Hoe goedbedoeld ook, alternatieve oplossingen liggen in de praktijk toch wel ingewikkeld, laat De Jong weten. “Wij hebben ook geprobeerd om de fiets door de huismeester te laten repareren, maar dan moeten nog steeds die onderdelen besteld worden en die hebben een lange levertijd. Maar we hebben hiervoor nooit problemen gehad”, relativeert De Jong. “Dan valt het natuurlijk ook wel op als het een keer niet goed gaat.”
Hoe dan ook, Reijnoud de Haan zou binnenkort weer moeten kunnen gaan fietsen. En hij niet alleen, benadrukt De Jong: “We maken heel graag kennis met nieuwe vrijwilligers! Dus wie wil fietsen, die moet zeker even contact opnemen met De Zorgcirkel.” Als de Duofiets dan eindelijk weer heel is, kan hij meteen goed worden gebruikt.
Hij komt, hij komt. En wel op zaterdag 16 november. Maar toch is alles net even anders dan in voorgaande jaren. De Alkmaarse Sinterklaasintocht gaat op de schop en dat kan niet anders, laat de organisatie weten. “We hebben het Sinterklaas zelf nog niet eens verteld, het belangrijkste is dat de kinderen het weten.”
Dat zegt Lida Mathot van de stichting Intocht Sinterklaas Alkmaar. Dat ze al in oktober contact zoekt met Streekstad Centraal laat wel zien dat het haar menens is. “We moeten echt voorkomen dat kinderen op de Bierkade gaan staan. Want daar komt Sinterklaas dit jaar dus helemaal niet.”
Om die kade te bereiken moet de Pakjesboot namelijk voorbij de Friesebrug, die daarvoor open moet kunnen. Dat is normaal geen enkel probleem, maar net in het weekend dat Sinterklaas aan moet komen zijn er bij die brug werkzaamheden. (tekst gaat door onder de foto)
Sinterklaas in gesprek met burgemeester Anja Schouten, door hem ‘Anja’ genoemd – want dat bijzondere voorrecht heeft de goedheiligman. (foto: Streekstad Centraal)
“Uitgerekend als Sinterklaas er doorheen moet ja”, zegt Mathot, die dat natuurlijk graag anders had gezien. “Maar het is zoals het is! Weet je, ik zie geen beren op de weg hoor. Dan doen we het gewoon een keertje helemaal andersom anders.”
De Sinterklaas en zijn Pieten kunnen hun vertrouwde Pakjesboot daarom bij uitzondering aanmeren ter hoogte van Ringers, bij het Ringersplein. Een mooi groot plein, dus daar zal ook gefeest worden, vertelt Mathot. “Alleen het paard staat daar niet, dat wacht op de Kanaalkade. Anders moeten ze met paard en al over de Ringersbrug…” Ozosnel kan zijn benen dus nog even sparen, voordat paard en goedheiligman ’s avonds laat de daken op gaan.
Vanaf de Kanaalkade gaat het dan verder over het Waagplein, de Mient, de Langestraat en dan via de Koorstraat naar de bus. Met die bus gaat Sinterklaas verder naar De Mare. (tekst gaat door onder de foto)
Vorig jaar regende het pijpenstelen, dit jaar is de locatie veranderd, maar Sinterklaas: hij komt. (foto: Streekstad Centraal)
Het is niet de eerste uitdaging voor de stichting Intocht Sinterklaas Alkmaar. Vorig jaar nog viel het grote feest letterlijk in het water, toen de regen met bakken uit de hemel kwam. “Dat hebben we in al die jaren nog nooit meegemaakt, dat was niet leuk”, herinnert Mathot zich. “Tóch was het ook gezellig.”
Voor die gezelligheid weet Sinterklaas natuurlijk altijd wel te zorgen, maar ook het team van de stichting is hecht, vertelt Mathot nog. “We doen dit echt al járen. Een klein bestuur van vijf mensen. Ja, het klikt gewoon.”
Een flinke verzameling mensen probeerde woensdag in Alkmaar een glimp op te vangen van Koningin Máxima. Ze bezocht het Noordwest Ziekenhuis om te praten over ‘de toekomst van de zorg’. Als de zwarte limousine tot stilstand komt en het portier wordt geopend gaan overal de mondhoeken omhoog. “Daar is ze!”.
Vriendelijk handenschuddend loopt de Koningin naar binnen om daar in gesprek te gaan met medewerkers van het ziekenhuis over de kansen en uitdagingen in de zorg. Overal waar ze ‘spontaan’ verschijnt ontstaat toch wat opschudding, maar Máxima zelf oogt heel ontspannen en maakt waar mogelijk tijd. (tekst gaat verder onder foto)
Koningin Máxima wordt hartelijk welkom geheten bij het Noordwest Ziekenhuis in Alkmaar. (foto: NH Nieuws)
Uiteraard zijn er vooral de nodige geplande gesprekken. “De koningin stelde hele gerichte vragen, dus dat was erg leuk”, laat de de Alkmaarse Marinka Stierp aan NH weten, de mediapartner van Streekstad Centraal. Zij werkt als verbinder tussen techniek en verpleegkunde in het ziekenhuis en ging daarover het gesprek aan met de Koningin. “Doe de groetjes aan koningin Máxima”, had ze als opdracht meegekregen van haar kinderen.
Ook de uit Heerhugowaard afkomstige Mark Meijer mocht met haar in gesprek. Hij vertelde Máxima over de nieuwe technologieën waar hij mee werkt. “Speciaal op het gebied van verpleegkundige zorg maken we hier echt stappen in”, laat hij weten. Patiëntgegevens die direct online worden gedocumenteerd en beschikbaar zijn schelen hem veel tijd. (tekst gaat verder onder foto)
In de gang ziet een medewerker kans even snel een selfie te maken met de Koningin. Máxima neemt er rustig de tijd voor en laat haar daarna blij opgewonden achter. (foto: NH Nieuws)
En dan zijn de gesprekken voorbij en is het bezoek bijna afgelopen. Máxima gaat zoals ze kwam: geduldig zwaaiend en lachend. De medewerkers van het Noordwest ziekenhuis moeten het even laten bezinken, maar uiteindelijk is het toch weer ‘business as usual’. Behalve bij de koffie-automaat natuurlijk. Daar zal het bezoek nog wel even onderwerp van gesprek zijn.
Dat de katholieke dorpskerk van Zuidschermer niet meer als plaats van gebed zal worden gebruikt, dat lijkt onafwendbaar. Maar voor de dorpsbewoners zou het mooi zijn als de kerk wél als openbaar gebouw behouden kon blijven. Dat vindt stichting Dorpsgezicht Zuidschermer, die de kerk wel wil kopen.
Daarmee zorgt de stichting voor nieuwe hoop, nadat de gemeente Alkmaar vorige week noodgedwongen afzag van koop. De raad zag dat weliswaar best zitten, het college wees erop dat zo’n actie ook weer precedent schept. Daarbij noemde het college ook nog de afspraken zoals die zijn verwoord in de Kerkenvisie.
Nu komt stichting Dorpsgezicht Zuidschermer dus in actie, omdat er écht wat moet gebeuren. Die kerk, dat plein, het mag niet verloren gaan voor het dorp. (tekst gaat door onder de foto)
Het interieur van de monumentale Sint Michaëlkerk. (foto: Erfgoed Alkmaar)
“Het plein is een belangrijke plek, waar inwoners samenkomen”, zegt Johan Bloothoofd van de stichting Dorpsgezicht Zuidschermer. “Ook het verenigingsleven is hier heel groot, dus er valt genoeg te bedenken om de kerk mee op te vullen.”
Zoals dat gaat bij een katholieke kerk is het laatste woord aan bisschop. “We zijn ons aan het voorbereiden op een gesprek met het bisdom, dus over de voortgang valt nog weinig te zeggen”, zegt Bloothoofd in gesprek met NH, mediapartner van Streekstad Centraal. “We hopen de kerk voor weinig spul bij de stichting te kunnen onderbrengen. Uiteindelijk bepaalt het bisdom wat ermee gaat gebeuren.”
Nu Zuidschermer het al moeten stellen zonder school, is het van het grootste belang dat deze plek van samenkomst wél behouden blijft. En dus niet zal worden verkocht aan een particuliere partij, die plein en kerk tot woningen of iets anders herbestemd. Dat zou ook gevolgen kunnen hebben voor de dorpskroeg, die – zoals dat hoort natuurlijk – direct naast de kerk gevestigd is.
Bloothooft wil daar zijn uiterste best voor doen. “We gaan voor ons dorpshart strijden”, zegt hij. “Maar of het gaat lukken, is afwachten”
Goedgekeurd was ‘ie, volledig veilig: de kinderachtbaan op de Alkmaarse kermis. Toch ging het deze zomer helemaal mis. De NVWA lijkt nu tóch te vinden dat er bij de kinderachtbaan fouten zijn gemaakt, maar daarmee wordt het er voor raadslid Sasja Spek niet duidelijker op. “We moeten dit echt goed uitzoeken.”
Al kort na het incident op de Alkmaarse kermis klom SPA-raadslid Sasja Spek in de pen. Het zat haar niet lekker, al helemaal niet toen bleek dat er al eerder een ongeluk was gebeurd met achtbaan ‘Crazy Clown’. “Dit gaat om de veiligheid van onze kinderen, en om die van ons”, reageert ze in gesprek met Streekstad Centraal.
Het college wees in de antwoorden op haar raadsvragen naar de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA). Díe had de achtbaan goedgekeurd en daarmee was ‘ie wat Alkmaar betrof veilig genoeg voor de kermis. (tekst gaat door onder de foto)
Sasja Spek stelde al eerder raadsvragen over het incident. (foto: SPA)
Spek begrijpt best dat Alkmaar niet alle keuringen zelf doorvoert. “Nee, natuurlijk doen we dat niet, snap ik. De gemeente heeft op zich goed gehandeld hoor”, relativeert ze. “Maar dan moet je als gemeente wel kunnen vertrouwen op de keuring van de NVWA.”
En daarover bestaat sinds deze week niet meer, maar juist minder duidelijkheid. Want de NVWA lijkt terug te komen op haar eerdere oordeel dat de populaire attractie helemaal veilig was. “Het onderzoek is nog niet afgerond, maar ik heb vrijdag wel contact met ze gehad”, zegt Spek daarover. “Ze lijken nu toch te willen dat er een extra riem komt, in die achtbaan.”
Dat zou inderdaad kunnen, bevestigt de NVWA als Streekstad Centraal navraag doet. “De attractie voldoet aan de normen”, benadrukt de woordvoerder. “Tegelijkertijd constateren wij ook dat er in een periode van vijf jaar tijd helaas twee nare ongevallen zijn gebeurd met deze attractie. Daarom gaat de keurende instantie deze en vergelijkbare attracties opnieuw beoordelen op veilig gebruik.” Een riempje behoort tot de mogelijkheden.
Opvallend is dat de NVWA daaraan toevoegt dat het Alkmaarse slachtoffertje eigenlijk nooit in het voorste karretje van de ‘Crazy Clown’ had mogen zitten. “Die procedure schrijft voor dat op de eerste zitjes in de voorste wagon alleen personen plaats mogen nemen die voldoen aan een minimale lengte of dat er een volwassene naast het kind zit. Het slachtoffer was niet groot genoeg.” (tekst gaat door onder de foto)
Het voorste karretje van de achtbaan is volgens de NVWA eigenlijk niet geschikt voor kleine kinderen. (foto: Streekstad Centraal)
Daarmee richten de ogen zich nu ook op de exploitant van de kinderachtbaan. In de praktijk blijken heel wat kinderen zonder begeleider op dat populaire voorste stoeltje gezeten te hebben. Daar kan ook de NVWA van op de hoogte zijn geweest.
Voor Ad Jongenelen, voorzitter van de Nederlandse Kermisbond, is het een belangrijke kwestie. “We volgen dit op de voet. Waar het precies heengaat, dat weet ik ook niet. Feit is dat die attractie op het moment van het incident aan alle regels voldeed.”
Spek benadrukt dat het haar nou juist om de keuring van de NVWA ging. “Ik heb mijn vragen niet gesteld om de kermisexploitant in de problemen te brengen. Ik wil dat juist de NVWA dit goed uitzoekt. We moeten er gewoon van uit kunnen gaan dat zo’n attractie veilig is.” Ze heeft technische vragen ingediend bij de gemeente en zegt de definitieve conclusies van de NVWA nog af te wachten. “Maar het heeft nog wel een staartje”, voorziet Spek. “Dit is echt een raar verhaal.”
Ook Jongenelen zegt de definitieve conclusies af te willen wachten. “Laat duidelijk zijn: dit is echt vervelend voor iedereen die betrokken is. Voor dat gezin, maar wij denken ook aan de exploitant. Echt niet één exploitant wil dit meemaken.” Die keuringen zijn normaal ook echt niet mals, is de ervaring van Jongenelen. “Wij zijn één van de strengste landen. Zo’n attractie wordt heel frequent gekeurd. Ik hoop echt op een goede afloop voor iedereen”, verzucht hij. “Kermis, dat gaat om plezier en vertier. Dit wil je niet.”
Het zijn er niet veel, maar ook de Leeghwaterbrug in Alkmaar heeft ze: buren. Omwonenden van de belangrijke brug in de N242 over het Noordhollandsch kanaal klagen over geluidsoverlast van de brug, vooral als er zwaar verkeer overheen rijdt. De provincie Noord-Holland is nu – als eigenaar van de brug – in actie gekomen.
Op een gemiddelde werkdag rijden er zo’n 80.000 voertuigen over de brug. Hinder is er vooral van het oudste brugdek, waar tegenwoordig het verkeer richting Heerhugowaard gebruik van maakt. Dat trilt als er (zwaar) verkeer over rijdt. (tekst loopt door onder de foto)
Omwonenden ervaren geluidsoverlast van het brugdek van de Leeghwaterbrug als zwaar verkeer richting Heerhugowaard passeert (foto: Streekstad Centraal)
Uit eerder onderzoek bleek dat de bouten van het wegdek regelmatig moeten worden aangedraaid, waardoor het geluid afneemt. Ook de bouten van de vangrail die langs de weg staat trillen langzaam los. Bovendien blijkt de voeg in het wegdek beschadigd, en dat geeft ook extra geluidshinder. De kwalen die zijn ontdekt, zorgen behalve voor geluidsoverlast ook voor snellere slijtage.
Afgelopen vrijdag zijn de bouten van het brugdek aangedraaid. Dat kon vanaf de onderkant van de brug, waardoor het wegverkeer er geen last van had. Het werk aan de vangrail en de voeg zijn nog niet gepland en volgen later.
Daarna voert een onafhankelijk geluidsbureau metingen uit naar het effect van de maatregelen. Mogelijk zijn hierna nog aanvullende maatregelen nodig.
Een brief op de mat van de gemeente Alkmaar, met de vraag om je mening te geven over een nieuwbouwlocatie in de buurt. Meer dan 1000 inwoners van de Alkmaarse wijk De Hoef deden er niets mee. Slechts 115 mensen namen de moeite om de vragenlijst in te vullen en terug te sturen. De gemeenteraad krijgt nu de uitkomsten van de peiling voorgelegd, waarin het draait om de herontwikkeling van het voormalige asielzoekerscentrum aan de Picassolaan in Alkmaar.
De gemeente heeft dat eerder aangekocht om er een levendige, groene woonwijk te bouwen die goed aansluit bij de woningbehoefte in de stad. Maar het karakter van de nieuwbouwwijk moet ook aansluiten bij de aangrenzende wijken. Daarvoor legde de gemeente zijn oor te luisteren bij buurtbewoners en belanghebbenden. Een adviesgroep raadde de gemeente een buurtpeiling aan.
De buurtbewoners kregen in die peiling enkele stellingen voorgelegd, waarmee ze het mee eens konden zijn of niet. Een meerderheid van de mensen die wél reageerden, steunt het voorgestelde aantal van 350 woningen. Ook een aandeel van 20% voor woningen met een tuin, is voor de meeste buurtbewoners acceptabel. Het aandeel van 30% voor sociale woningbouw is voor de gemeente een gegeven. Maar als buurtbewoners wordt gevraagd of ze dan liever sociale huurwoningen willen of sociale koopwoningen, geeft 56% van de mensen aan dat ze liever sociale koopwoningen zien, tegenover 28% die de voorkeur geeft aan sociale huurwoningen. De rest heeft daarover geen mening.
De locatie van het voormalige asielzoekerscentrum aan de Picassolaan wordt ontwikkeld tot een woonwijk met circa 350 woningen.
Twintig procent van het terrein is bestemd voor groen en water. Een ruime meerderheid van 61% vindt dat voldoende, voor 30% zou het nog wel wat groener en natter mogen. Bijna niemand heeft problemen met ideeën voor gemeenschappelijke stallingsruimte voor fietsen, bakfietsen en scootmobielen in het plan. Slechts 16% van de ondervraagden ziet dat niet zitten.
De volgende stap om de buurt bij de nieuwe plannen te betrekken, is een bijeenkomst op 14 november met buurtbewoners en andere belanghebbenden. De inbreng moet helpen bij het opstellen van een ruimtelijk ontwerp voor de nieuwe woonwijk. Dat wordt ter goedkeuring aan de gemeenteraad voorgelegd.
Zonder bovenleiding geen treinen, tenminste, niet als de treinen elektrisch zijn. Maar bovenleiding is wel aan slijtage onderhevig. Het deel van de bovenleiding dat met de trein in contact komt moet daarom van tijd tot tijd vervangen worden. ProRail doet dat in Heerhugowaard en daarvoor wordt dat station in november twee nachten afgesloten, met verkeershinder tot gevolg.
Het gaat om dinsdag 5 november vanaf 20:00 uur tot woensdag 6 november 5:00 uur en om woensdag 6 november 20:00 uur tot donderdag 7 november 5:00 uur. De afsluiting van station Heerhugowaard heeft gevolgen voor het treinverkeer in heel Noord-Holland-Noord: er rijden op deze momenten geen treinen tussen Alkmaar en Den Helder en ook niet tussen Alkmaar en Hoorn.
De werkzaamheden vinden dus plaats in de nacht. Toch zullen omwonenden er weinig van merken, verwacht spoorbeheerder ProRail. “Het werk is relatief stil”, vertelt Martijn de Graaf van ProRail. “Ook omdat we geen ‘grondroerende werkzaamheden’ verrichten.” (tekst gaat door onder de foto)
Wachten bij de spoorwegovergang, dat hoeft dan weer niet als de treinen niet rijden. (foto: Streekstad Centraal)
Werk in de grond, dat geeft vaak aardig wat geluid. Maar nu gaat het dus om hetgeen bóven de grond hangt: de bovenleiding, de rijdraden. “We vervangen een drietal rijdraden”, bevestigt De Graaf. “En wat montagemateriaal.”
Dat werk is belangrijk, benadrukt de spoorbeheerder. “Alle rijdraden zijn aan slijtage onderhevig. We dienen ze daarom op tijd te vervangen voordat ze knappen”, vertelt De Graaf. Mochten ze wel knappen, dan zou dat pas écht hinder opleveren.
Tegelijk met de werkzaamheden in Heerhugowaard zijn er ook werkzaamheden in Hoorn. Die nemen meer tijd in beslag. Vanaf dinsdag 22 oktober moeten reizigers van en naar Hoorn rekening houden met werkzaamheden. Die situatie duurt tot in december. Zie ook de website van NS.
“Na bijna tachtig jaar is het tijd om gezamenlijk te herdenken en te zeggen: nooit meer oorlog”, stelt Martijn Visser van Stichting Egmond ’40-’45. Daarom werd zaterdag in Egmond aan Zee een monument onthuld ter nagedachtenis aan álle 25.000 vliegers die boven de Noordzee zijn vermist.
“Alle bemanningsleden hadden één ding gemeen: ongeacht hun nationaliteit droegen ze allemaal een identiteitsplaatje”, vertelt Martijn aan NH, mediapartner van Streekstad Centraal. Daarom bestaat het monument uit identiteitsplaatjes die samen de figuur van een vliegenier vormen, die als het ware naar de zeebodem dwarrelt. (tekst loopt verder onder de foto)
Martijn Visser staat naast het LOST monument dat zaterdag werd onthuld in Egmond aan Zee. (foto: Hans Brouwers)
Martijn beheert de restanten van een Britse bommenwerper die in 2022 in Camperduin werden gevonden. Het gaat om een Short Stirling MK1 uit de Tweede Wereldoorlog. De wrakstukken werden gevonden in een kapot visnet door een strandvonder. Die meteen zag dat de onderdelen van een vliegtuig afkomstig moesten zijn. Toen Martijn Visser van de Stichting Egmond ’40-’45 de vondst zag, kon hij zijn ogen bijna niet geloven.
Alle acht bemanningsleden kwamen om het leven en werden nooit gevonden. Martijn nam contact op met de nabestaanden van deze vliegers, die het idee opperden voor een herdenkingsplek. Nu, ruim twee jaar later, is die plek er. (tekst loopt verder onder de foto)
De ceremonie bracht nabestaanden en internationale gasten naar Egmond aan Zee. (foto: Hans Brouwers)
Het monument, met de naam Lost Over Sea Tribute (LOST), is te vinden aan de Egmondse boulevard, vlak bij de vuurtoren. Nabestaanden en internationale gasten, waaronder mensen uit Groot-Brittannië, Amerika, Australië en Duitsland waren zaterdag aanwezig bij de ceremonie. Het monument eert zowel geallieerde als Duitse gesneuvelde bemanningsleden. “Het staat ook voor verzoening tussen voormalige vijanden”, aldus Martijn.
“Ik ben blij dat hij nu eindelijk ergens een naam heeft”, zegt de Britse Georgina O’Neill. De broer van haar oma is op zee achtergebleven. Georgina is aanwezig omdat haar oma – door hoge leeftijd – niet meer naar Egmond aan Zee kan komen. “Het was pijnlijk voor mijn oma om geen plek te hebben om hem te herdenken.” Georgina vindt het monument prachtig.
