Nieuwe kegels aan de hoogteportalen moeten de komende tijd de ‘botsbrug’ in de N242 bij Heerhugowaard beschermen tegen nieuwe aanrijdingen. De kegels zijn deze keer van kunststof en niet meer van ijzer.
De hoogteportalen moeten de spoorbrug over de N242 beschermen tegen vrachtwagens die te hoog zijn. De kunststof kegels kunnen hopelijk tegen een stootje, want duidelijk is inmiddels dat hier regelmatig vrachtwagens passeren die hoger zijn dan wettelijk toegestaan. Het lijkt dan ook een kwestie van tijd dat de kegels worden geraakt.
De spoorbrug is met een doorrijhoogte van iets meer dan vier meter een beruchte plek voor aanrijdingen. “Vorig jaar negen keer en dit jaar al vier keer”, meldt de provincie Noord-Holland. Elke botsing zorgt voor aanzienlijke schade en leidt tot flinke vertragingen voor treinverkeer en weggebruikers. (tekst gaat verder onder de foto)
Regelmatig lijken chauffeurs het er op te wagen dat ze net onder de brug door kunnen rijden. “Maar ze zijn in overtreding als ze onze brug raken”, waarschuwt een woordvoerder van spoorbeheerder ProRail in gesprek met NH Nieuws. “De doorrijhoogte is wettelijk bepaald en wij verhalen de schade ook op de veroorzaker.”
De kegels hangen net iets hoger dan vier meter. Als een vrachtwagen de kegels raakt, kan er geen twijfel over bestaan dat deze te hoog is om onder de brug door te rijden.
De kegels moeten een laatste waarschuwing vormen voor vrachtwagenchauffeurs. De chauffeur heeft dan al borden gemist of genegeerd die waarschuwen voor de maximale doorrijhoogte. (tekst gaat verder onder de archiefvideo)
De ijzeren kegels werden al vrijwel meteen aangereden op de eerste dag dat ze waren opgehangen. Daarbij raakten de kegels uiteindelijk los en werden deze gelanceerd. Dat zorgde voor gevaarlijke situaties voor andere weggebruikers. Daarom is nu gekozen voor kunststof kegels. Die moeten voorkomen dat opnieuw onveilige situaties ontstaan.
ProRail onderzoekt ondertussen of de brug sneller volledig vervangen kan worden.
Leerlingen van het Petrus Canisius College hoef je niet meer te vertellen dat kanker een ziekte is die jong en oud kan treffen. Anderhalf jaar geleden overleed hun geliefde schoolgenoot Seven Keijlard op 14-jarige leeftijd, nadat drie jaar eerder bij toeval een neuroblastoom tumor bij hem werd ontdekt.
Het is bij Seven’s school een traditie om jaarlijks een actiedag te organiseren. Leerlingen op alle vijf PCC-vestigingen komen rond Goede Vrijdag in actie om geld in te zamelen voor een goed doel. Seven zamelde tijdens zijn ziekte met een eigen kledinglijn ook geld in voor Villa Joep. En toen vijf goede doelen streden om uitverkoren te worden voor de PCC-actiedag, viel de keuze overtuigend op Villa Joep.
En de betrokkenheid van de leerlingen kon niet duidelijker, de acties leverden 30.000 euro op. Paulien Eikens van Villa Joep ontving deze week de cheque uit handen van Joost Pluymakers, een van de vrienden van Seven. Volgens Hans Nijdeken, bestuurder van het PCC. is dit een ongekend hoog bedrag.
‘Het onderzoek naar neuroblastoom kinderkanker is ontzettend hard nodig. Dat hebben we van heel dichtbij meegemaakt, Seven Keijlard, die op PCC Het Lyceum zat, overleed aan deze vreselijke ziekte. Dat heeft de leerlingen doen inzien waarom we ons zo goed mogelijk voor dit doel willen inzetten. Ik ben trots op al het enthousiasme dat de leerlingen lieten zien met alle acties en ik wil hen
heel hartelijk bedanken.”
Joost Pluymakers overhandigt de cheque met de recordopbrengst van de PCC-Actiedag aan Paulien Eikens van Villa Joep. (foto: aangeleverd)
Het geld wordt volgens Paulien Eikens van Villa Joep besteed aan onderzoek naar een medicijn of behandeling tegen neuroblastoom. “Elke euro gaat voor 100% naar dit onderzoek.” Ook Paulien stond erbij stil dat Seven hier eigenlijk nog op school had moeten zitten. “Daarom is onderzoek nodig om een betere behandeling te vinden.”
De hoop is nu gevestigd op een gerichte immunotherapie, waarbij het immuunsysteem aan het werk wordt gezet om slechte cellen aan te vallen: “Dit bedrag van de PCC-Actiedag gaat nu ook naar dat onderzoek en daar zijn we ontzettend blij mee”, stelt de vrijwilliger van Villa Joep.
Joost Pluymakers, een van de beste vrienden van Seven, meent dat dit goede doel op school echt leeft en dat het flink binnenkomt bij de leerlingen. “Voor Seven was er op school een stilteplekje na zijn overlijden. Ik zat daar vaak, maar ik was er nooit alleen. Er gingen veel leerlingen en docenten heen. Dat vond ik heel mooi.”
Ronkende, laag overvliegende helikopters van de marine. Je ziet en hoort dat maar weinig in onze regio, maar dat gaat waarschijnlijk veranderen. Defensie is op allerlei vlakken aan het opschalen. Onder andere wil Defensie het laagvlieggebied uitbreiden rond Maritiem Vliegkamp De Kooy bij Den Helder.
De oorlog in Oekraïne heeft Europese landen ertoe bewogen om hun krijgsmacht uit te breiden. Ook de Amerikaanse politiek met betrekking tot NAVO en Oekraïne draagt daar aan bij. In juli 2023 startte Defensie met het Nationaal Programma Ruimte voor Defensie (NPRD). Nederland breidt uit wat betreft investeringen, materieel, militairen én ruimte. Ruimte voor troepen, opslag, trainingen en om laag te kunnen vliegen met helikopters.
Regio Alkmaar zal weinig merken van het ruimteprogramma, behalve dat de kans groter wordt dat er helikopters van de marine laag over komen vliegen. Defensie wil het aantal laagvlieguren verhogen van rond 1.380 naar 2.500, en wil meer variëteit in landschap om laag overheen te vliegen. Daarom is het van plan laaggevlieggebieden uit te breiden. Regio Alkmaar ligt deels binnen het zoekgebied rond De Kooy. (tekst gaat verder onder de foto)
Met vliegtuigdrones kunnen goederen snel en relatief goedkoop worden vervoerd. (foto: Defensie)
De Kooy was ook in beeld voor het oefenen met ‘cargo drones’ (transportdrones) maar het Helderse vliegveld is hiervoor afgevallen.
Eind mei moeten de plannen klaar zijn. Op donderdag 5 juni volgt een online bijeenkomst van 11:00 tot 12:00 uur over onder andere het onderdeel laagvliegen. In de tweede helft van dit jaar worden de definitieve plannen vastgesteld. (foto: Wikipedia / Gerard van der Schaaf)
Drievoudig landskampioen FC Marlène speelt volgend seizoen mogelijk niet meer in de eredivisie. Een aantal sterke spelers stapt over naar een andere club. Enkele andere spelers laten maandagavond weten of ze blijven of niet. Als die ook vertrekken, dan moet FC Marlène waarschijnlijk afzien van een nieuw jaar op het hoogste niveau van de eredivisie.
Die tegenvaller komt dan bovenop het besluit om het tweede team en het hoogste jeugdteam, de JO19, volgend jaar uit de competitie te halen. De zaalvoetbalclub kan het financieel niet meer bolwerken, zo vertelt voorzitter Ruud Nolten aan NH Nieuws.
De voorzitter van FC Marlène merkt dat de laatste jaren alle prijzen omhoog gaan. Hij noemt de kosten voor de KNVB, de zaalhuur en vervoer bij de uitwedstrijden. “Alleen al voor de maandagavond betalen we jaarlijks 16.000 euro. En dat is pas één avond, want we trainen ook op woensdagavond.” (tekst gaat verder onder de foto)
Bezuinigingen bij FC Marlène hebben gevolgen voor de randvoorwaarden en de kwaliteit van de hoofdselectie bij de eredivisionist. (foto: FC Marlène)
De licenties van de KNVB kosten ook nog eens zo’n 29.000 euro per jaar. Een verzoek van FC Marlène of het tweede team een niveau lager mocht spelen in de topklasse werd door de KNVB niet gehonoreerd. Nolten is daar ontstemd over: “In de vijf jaar dat ik nu voorzitter ben, heb ik nog nooit steun gekregen of gevoeld vanuit de KNVB. Ze denken niet mee en beroepen zich constant op hun regels en daarmee stopt de discussie. Echt een waardeloze instantie als je het mij vraagt.”
FC Marlene probeert de uitgaven weer in lijn te brengen met de inkomsten. Maar dat heeft gevolgen voor de randvoorwaarden en de kwaliteit van de hoofdselectie bij de eredivisionist.
Zo wordt er geen grote touringcar meer gehuurd om naar uitwedstrijden te rijden, maar kiest de club tegenwoordig voor kleinere busjes. Daarnaast zal er minder getraind worden om de zaalhuur binnen de perken te houden.
Oranje-internationals Floris Kemps en Stije Kee hebben aangekondigd de club te verlaten. Bovendien vertrekt ook Matz Mathot. Het drietal speelt volgend seizoen bij rivaal Hovocubo/ Veerhuys. De andere spelers laten uiterlijk maandagavond weten of ze volgend seizoen bij FC Marlène spelen. (tekst gaat verder onder de foto)
De heren van het eerste elftal van FC Marlène in betere tijden, het seizoen 2023-2024. (foto: FC Marlène)
Nolten ziet lichtpuntjes voor volgend seizoen: “Ik merk dat er binnen de huidige selectie nog voldoende draagvlak aanwezig is om komend seizoen samen het eredivisie-avontuur aan te gaan. Zowel vanuit de staf als de spelersgroep hebben er al meerdere de handen ineen geslagen en aangegeven er in ieder geval voor te willen gaan.”
De leegloop van spelers ziet de voorzitter niet als een bedreiging voor de toekomst van de zaalvoetbalclub uit Heerhugowaard. “Dat klinkt misschien gek, maar we hebben een gewoon een verschrikkelijk goede jeugdopleiding. Dit voelt als een herstart, maar ik verwacht ik dat we over twee à drie jaar weer om de prijzen spelen.”
Het terugtrekken van teams voelt voor de voorzitter van FC Marlène als een hele moeilijke beslissing: “Ik heb er ook slecht van geslapen. De laatste jaren heeft FC Marlène een paar jasjes uitgedaan en ik wil juist omhoog. Uiteraard hoop ik dat FC Marlène het redt volgend seizoen.”
De eerste paal werd een tijd geleden al geslagen, en zelfs de laatste paal zit al in de grond. Om de aandacht te vestigen op de bouw van 120 huurwoningen op de locatie van Park de Beeck in Bergen moest dus iets anders worden bedacht. Dat werd de laatste vloerplaat van het derde woonblok, die samen op de juiste plek werd gehesen door de wethouder, de directeur van de woningcorporatie en de aannemer.
Volgens directeur-bestuurder Krista Walter van Kennemer Wonen zijn de woningen hard nodig om de wachttijd voor een sociale huurwoning terug te dringen. De oplevering wordt volgend jaar na de zomer verwacht.
Kennemer Wonen ontwikkelt in totaal vijf appartementsgebouwen en tien grondgebonden woningen. Ieder gebouw heeft 22 appartementen en wordt een mix van twee- en driekamerappartementen. Huurders die een sociale huurwoning in Bergen achterlaten, krijgen voorrang bij de toewijzing van de woningen. (foto: Habrofotografie)
Het is bijna een surrealistisch schouwspel. Fietsers, scooterrijders, automobilisten. Allemaal lijken ze de rijkelijk aanwezige borden en inrijverboden over het hoofd te zien en willen tóch verder rijden op de afgesloten Vondelstraat. En rijden zich vervolgens vast. “Hé joh, denk je dat dat hek per ongeluk op de weg staat?!”
Dan maar een dubbel hek op de rijbaan. Het tart bijna het voorstellingsvermogen, maar hele groepen fietsers gebruiken de andere rijbaan om om de hekken heen te rijden of gebruiken daar de stoep voor, om twintig meter verderop opgevangen te worden door iemand in oranje werkkleding die – al wapperend met de armen – de fietsers duidelijk maakt dat ze toch echt moeten afslaan. En dan nóg zijn er fietsers die denken dat de omleiding niet voor hen geldt.
Vanaf vandaag is de Vondelstraat richting de A9 afgesloten tussen de Limmerhoek en de Hooftstraat. En het is niet dat het niet op tijd staat aangegeven, het verkeer wordt met gele borden tijdig gewezen op de afsluiting én de omleiding. Maar die worden dus massaal genegeerd. (tekst loopt door onder de foto)
Een automobilist komt er – na meerdere borden te zijn gepasseerd – achter dat hij niet verder kan. (foto: Streekstad Centraal)
“Ja we worden er gek van”, laat iemand van het uitvoerende aannemingsbedrijf weten. “We hebben nu ook maar een auto voor het hek gezet omdat we bang zijn dat er straks iemand vol in rijdt. Ze zien niets en rijden gewoon door.” De momenten dat er even overlegd wordt, stromen de fietsers meteen weer het afgesloten wegdek op. Maar ook automobilisten die vanuit de zijstraten komen, lijken blind voor de borden en draaien toch de Vondelstraat op om koers te zetten naar de A9. Verwarring alom als dat niet blijkt te kunnen.
Ook de ambulancedienst komt poolshoogte nemen vanwege de chaos. Het gaat immers om een doorgaande weg en een belangrijke verkeersader. De nieuwe situatie wordt doorgesproken zodat duidelijk is wat kan en wat niet kan. Er worden in ieder geval meer verkeersregelaars ingezet. (tekst loopt door onder de foto)
Overleg met de ambulancedienst over de mogelijkheden en onmogelijkheden rond vrije doorgang. (foto: Streekstad Centraal)
Alkmaar zal nog even moeten wennen aan deze nieuwe (en tijdelijke) situatie, zo veel is wel duidelijk. Ook vanuit de uitvoerder wordt meteen gekeken naar hoe de situatie nog duidelijker kan. Wellicht nog meer meer borden en verkeersregelaars. “Maar het begint natuurlijk bij de weggebruikers zelf.” Daar kunnen we ons alleen maar bij aansluiten.
“Nou, zullen we hem nog een keer aanzetten?” Als Klaas-Jan aan de hendel van de motor draait, begint de diesel na een paar seconden te brullen. “Wat een prachtig geluid!”, zegt bezoeker Peter met stralende ogen. Zondagmiddag stonden de deuren van het Defensiegemaal in de Egmondermeer open. En dat gebeurt maar zelden. Een traktatie dus voor echte gemalenliefhebbers.
Om half tien in de ochtend waren Klaas-Jan en Herman er al. Nog even de foldertjes klaarleggen, de oude motor testen en de aanwijzingsbordjes langs de weg klaarzetten. En die bordjes zijn nodig, want het Defensiegemaal aan de Kolonel Sneepweg tussen Egmond en Bergen ligt verstopt achter een dijk en is daardoor lastig te vinden. (tekst loopt door onder de foto)
Klaas-Jan en Herman bij hun geliefde dieselmotor in het Defensiegemaal in de Egmondermeer. (foto: Streekstad Centraal)
“Dat maakt het een heel uniek gemaal”, vertelt Klaas-Jan, die al 23 jaar bij Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier werkt en samen met oud-collega Herman de hele dag bij het Defensiegemaal aanwezig is om de bezoekers van tekst en uitleg te voorzien. Het gemaal is in 1939 gebouwd. “Maar wij konden er in eerste instantie niet lang van profiteren”, vertelt Klaas-Jan, “want toen de Duitsers Nederland een jaar later binnenvielen, zeiden ze: ‘bedankt voor het bouwen, nu is ‘ie van ons’. Gelukkig is het gemaal niet beschadigd geraakt tijdens de oorlog. Als ze Duitsers overvlogen, zagen ze de bunker niet omdat hij achter een dijk verstopt zit. Daarom is het gemaal nooit gebombardeerd.”
Het gemaal werd in 1955 gerenoveerd en kreeg onder andere een gloednieuwe motor, die via het dak naar binnen werd getakeld. “Dat was een hele operatie”, zegt Klaas-Jan. “Daarna is het gemaal nog enkele tientallen jaren in gebruik geweest, maar op een gegeven moment raakte hij uit functie.” (tekst loopt door onder de foto)
Op de achtergrond krijgen bezoekers uitleg over de oude motor, op de voorgrond de nieuwe, elektrische motoren. (foto: Streekstad Centraal)
Elf jaar geleden wilde het hoogheemraadschap het gemaal toch wel weer inzetten. Er werden twee nieuwe motoren geïnstalleerd, waardoor de oude motor overbodig werd. Toch is die nooit verwijderd. Het starten en lopen van deze motor is voor velen het hoogtepunt van de open dag.
“Het geluid van die oude dieselmotor is zo krachtig en zo herkenbaar”, vertelt gemalenliefhebber Peter. Hij geniet dit weekend volop van de Nationale Molen- en Gemalendag. “Gisteren was ik bij een molen in Heerhugowaard”, vertelt hij, “en vandaag wilde ik heel graag hier naartoe. Ik wilde het gewoon heel graag zien en had een aantal vragen over het gemaal. Daar heb ik nu allemaal antwoord op.” (tekst loopt door onder de foto)
Gemalenliefhebber Peter Maas maakte dankbaar gebruik van de open dag. Op de achtergrond het gemaal, verstopt achter een dijk. (foto: Streekstad Centraal)
Toch deelt niet iedereen het enthousiasme van Peter. “Het werd groots aangekondigd, dus we dachten: hier gaan we heen. Maar er is eigenlijk best weinig te zien binnen. De verhalen achter het gemaal vind ik wel interessant”, laat een bezoekster weten. “Technologie gaat natuurlijk een steeds grotere rol spelen bij dit soort gemalen, maar daardoor is er ook veel minder te zien”, vult een ander aan.
Even later komt ook Arie wat beduusd naar buiten gelopen. “Voor degenen die uren geïnteresseerd naar een oude dieselmotor kunnen kijken is dit waarschijnlijk heel leuk, maar ik vond dat er niet veel te zien was.”
Binnen geven Klaas-Jan en Herman nog steeds uitleg over het gemaal. Ze moeten hun stem verheffen, want anders komen ze niet boven het gebrul van de motor uit. Wat Klaas-Jan bezoekers het liefst wil meegeven zondagmiddag, is kennis over oude techniek. “Die kennis is in de hele samenleving aan het wegzakken. Dat vind ik heel jammer en ook een beetje zorgelijk. Ik hoop de mensen vandaag aan de hand van de oude motor wat meer te leren over oude techniek.” (tekst loopt door onder de foto)
Herman legt alle ins en outs van de oude motor uit aan Duuk (midden) (foto: Streekstad Centraal)
Ook had hij gehoopt dat er meer jongeren naar de open dag zouden komen. “Maar dat zit er tegenwoordig gewoon niet meer in. Enerzijds begrijpelijk, anderzijds heel jammer.” De enige jongeren die tot lunchtijd langskwamen voor de open dag, waren zijn zoon Duuk en zijn vriendin. “Ik ging vroeger wel vaak met m’n vader mee naar gemalen en heb daardoor wel wat affiniteit ermee. Maar als hij hier vandaag niet was geweest, was ik ook niet langsgekomen”, geeft Duuk toe.
Ondertussen blijven groepjes mensen binnendruppelen. De opkomst valt Klaas-Jan dan ook niet tegen. “De doorloop is flink, dat doet me goed. Ik had verwacht dat alle mannen vandaag thuis moesten blijven met Moederdag.”
Veel mensen denken dat lekkages vooral bij oude huizen voorkomen. Toch melden steeds meer bewoners in Almere waterproblemen in nieuwbouwwoningen. Op loodgieter Almere zie je waarom snelle actie nodig is bij elk vermoeden van lekkage.
Bouwsnelheid en installatiefouten zorgen voor risico’s
De woningbouw in Almere gaat razendsnel. Nieuwe wijken schieten als paddenstoelen uit de grond. Dat is goed voor woningzoekenden, maar zorgt ook voor druk bij aannemers. In veel gevallen betekent snelheid minder aandacht voor details. Juist in de afwerking ontstaan fouten die pas na maanden of jaren aan het licht komen.
Een veelvoorkomend probleem is slechte aansluiting van leidingen. Door haastig werk of het gebruik van onervaren installateurs ontstaan kleine kieren of scheurtjes. Die vallen niet meteen op, maar veroorzaken wel degelijk schade. Vooral als leidingen achter muren of onder vloeren lopen, blijft een lek lang onopgemerkt. Intussen verspreidt het vocht zich en tast het materialen aan.
Ook daken, kozijnen en afvoersystemen worden soms niet goed afgewerkt. Een klein foutje in de daktrim of een slechte kitrand bij het raam kan al zorgen voor binnendringend water. Omdat het om nieuwbouw gaat, rekenen bewoners er niet op dat dit mogelijk is. Daardoor wordt een lek vaak pas laat ontdekt.
Sommige problemen ontstaan pas na het eerste jaar, wanneer garantieperiodes aflopen. Dan zijn bewoners zelf verantwoordelijk en lopen de kosten snel op. Daarom is het belangrijk om proactief te handelen, ook als je woning nog vrij nieuw is.
Onzichtbare schade heeft grote gevolgen
Een lekkage is zelden zichtbaar aan de buitenkant. Vaak begint het met een muffe geur, loslatend behang of een verkleurde plek. Maar op dat moment is het vocht al diep doorgedrongen in de constructie. Hout gaat rotten, gips verliest sterkte en schimmel verspreidt zich snel. Wie dan nog wacht, loopt het risico op structurele schade.
Lekkages in nieuwbouwwoningen zorgen bovendien voor frustratie. Je verwacht een fris en goed werkend huis, geen verborgen gebreken. Toch gebeurt het vaker dan je denkt. Juist daarom is het belangrijk om alert te zijn op signalen. En om direct een loodgieter in te schakelen bij twijfel. Op loodgieter Almere vind je betrouwbare hulp.
Een vakman spoort het lek op zonder hak- en breekwerk. Met geavanceerde technieken zoals infrarood of ultrasoon onderzoek ziet hij precies waar het probleem zit. Zo voorkom je onnodige schade en wordt het probleem bij de bron aangepakt. Snel ingrijpen voorkomt erger en bespaart uiteindelijk kosten.
Sommige bewoners proberen eerst zelf het lek te achterhalen, maar dit leidt vaak tot onnodig hekwerk of verkeerde conclusies. Een gespecialiseerde loodgieter heeft de juiste apparatuur en ervaring om snel en gericht te werken. Zo bespaar je niet alleen kosten, maar ook stress en herstelwerk.
Nieuwbouw vraagt om actief onderhoud en snelle service
Ook al is je woning nieuw, onderhoud blijft belangrijk. Controleer af en toe de naden rond ramen en deuren, en kijk of het plafond of de muren verkleuringen vertonen. Zie je iets verdachts? Wacht dan niet. Een kleine lekkage verandert snel in een groot probleem als je niets doet.
Zeker in de eerste jaren is het slim om jaarlijks een korte inspectie uit te voeren of te laten doen. Daarmee voorkom je dat kleine gebreken onopgemerkt blijven. Denk bijvoorbeeld aan de afvoer van regenwater, dakgoten of koppelpunten tussen leidingdelen. Een controle per jaar kan al veel ellende voorkomen.
Woon je in Almere en heb je last van vochtplekken of twijfel je aan de staat van je leidingen? Schakel dan direct een specialist in via loodgieters-veenstra.nl. Zo voorkom je grotere schade en houd je jouw woning in topconditie. Nieuwbouw is geen garantie voor zorgeloos wonen maar met goed onderhoud en tijdige hulp kom je een heel eind.
De jaarlijkse dag voor donateurs van KNRM-station Egmond stond dit weekend in het teken van een bijzonder afscheid. De genodigden konden niet alleen een kijkje nemen achter de schermen van het reddingswerk, maar ook vaarwel zeggen tegen reddingboot Adriaan Hendrik. Na 33 trouwe dienstjaren maakt het schip plaats voor een nieuwe, modernere opvolger. “Het is misschien even moeilijk, maar we gaan er op vooruit.”
De KNRM had groots uitgepakt om het afscheid niet ongemerkt voorbij te laten gaan. Donateurs kregen de unieke kans om nog één keer mee te varen met de geliefde Adriaan Hendrik. Gehuld in een rood reddingsvest werden zij vanaf het boothuis met een speciaal KNRM-busje naar de opstapplaats gebracht.
Ook Streekstad Centraal mocht een rondje meevaren. Dat was, net als voor de donateurs, een ervaring om nooit te vergeten. Zodra de motoren van de Adriaan Hendrik aangingen, schoot de boot met hoge snelheid over het water. Ondanks de snelheid voelde het verrassend soepel – stuiteren deed de boot niet, maar hij gleed als het ware over de golven.
Het uitzicht was prachtig: je kon het hele strand van Egmond zien liggen. De harde wind zorgde voor tranen over de wangen en door de scherpe bochten kregen de passagiers ook nog een paar spetters water over zich heen. Daarnaast was het ook vasthouden geblazen aangezien de boot soms best zorgde voor wat ‘turbulentie’. Het was een indrukwekkende tocht – een mooi moment om afscheid te nemen van de bijzondere reddingboot. (tekst gaat verder onder de foto)
Donateurs konden zaterdagmiddag voor de laatste keer een rondje maken met de reddingboot Adriaan Hendrik, en dat was voor de schippers soms best emotioneel. (foto: Streekstad Centraal)
Mensen uit het hele land kwamen naar Egmond aan Zee om dit moment bij te wonen. Zelfs uit Duitsland waren er bezoekers. Onder de bezoekers waren Tilly en haar man. “We vonden het echt fantastisch,” zegt Tilly lachend als ze van de boot komt. “En gelukkig was het weer goed en de wind niet zo sterk, anders was het op zee nog een stuk ruiger geweest!”
Voor schipper Werner Visser, die al vanaf zijn achttiende bij de KNRM werkt, was het afscheid een afscheid met gemengde gevoelens. “Ik heb ruim dertig jaar met deze boot gevaren. Je maakt samen zoveel mee – mooie en minder mooie momenten. Dan krijg je vanzelf een band met zo’n boot”, vertelt hij aan Streekstad Centraal. (tekst gaat verder onder de foto)
Ook op het strand van Egmond aan Zee bleef het afscheid van de Adriaan Hendrik niet onopgemerkt: tientallen toeschouwers verzamelden zich om het afscheid van dichtbij mee te maken. (foto: Streekstad Centraal)
Toch kijkt hij ook met vertrouwen naar de toekomst: “De nieuwe boot is moderner, makkelijker te bedienen en heeft veel technische snufjes. Eigenlijk een beetje te vergelijken met alle hippe auto’s die tegenwoordig op de markt komen. Maar ik zal de Adriaan Hendrik zeker missen.”
Na de middag en het laatste rondje voor donateurs vond er een officiële afscheidsceremonie plaats op het strand. Meerdere KNRM-leden stapten in de Adriaan Hendrik en brachten het schip naar IJmuiden, waar het voorlopig in de opslag komt te liggen. “Hij zal daar soms nog worden ingezet als reserveboot,” laat KNRM-voorlichter Henk Biesboer weten. (tekst gaat verder onder de foto)
Naast een rondje op de ‘oude’ boot konden donateurs ook een rondje maken met de vervanger van de Adriaan Hendrik. (foto: Streekstad Centraal)
De reden voor de vervanging is vooral praktisch van aard. “De levensverwachting van deze boot was 25 jaar, maar we hebben hem uiteindelijk 33 jaar kunnen gebruiken,” vertelt Biesboer. De boot kwam in 1992 in dienst.
Volgens hem heeft dat alles te maken met het goede onderhoud. “We spoelen hem hier na elke inzet grondig af, en dat zie je terug in de staat van de boot.” Toch is de onderkant inmiddels flink versleten. “Die schraapt bij het binnenhalen langs het strand, en dat heeft z’n sporen nagelaten. Het is nu echt tijd voor een nieuwe.”
Er loopt geen vandaal met een slijptol door de Alkmaarse binnenstad die het heeft gemunt op palen met verkeersborden. De paal die op mysterieuze wijze verdween op de hoek van de Sint Annastraat en het Verdronkenoord, blijkt tóch door Stadswerk072 zelf te zijn afgezaagd: “Er was snel iets nodig om een boot te stutten.”
De oplossing van het raadsel van de verdwenen paal-met-bord kwam al snel na het publiceren van het artikel op Streekstad Centraal. Op social media meldden getuigen zich die erbij waren toen de paal werd omgezaagd. Daar zijn zelfs foto’s van gemaakt, zo meldt een van de omstanders. (tekst gaat verder onder de foto)
De verkeerspaal rechts op de hoek van de Sint Annastraat en Verdronkenoord werd uitgekozen om te sneuvelen en te dienen als stut of stempel tegen de romp van een grote boot. Sinds woensdag staat er weer een nieuwe. (foto: Streekstad Centraal)
Maar ook bij Stadswerk072 begonnen radertjes te draaien. We krijgen contact met een medewerker van de afdeling die de afgelopen weken verlaten bootjes uit het Alkmaarse water heeft gehaald. Die afdeling was nou net níet gevraagd of ze iets te maken hadden met de verdwenen paal. Maar daar blijkt wel de ontknoping te liggen, de puzzelstukjes vallen langzaam op hun plek.
De dag is 13 maart. Stadswerk komt met groot materieel ter plaatse om de gracht te ontdoen van een aantal verlaten boten. De kades moeten vrij worden gemaakt om voorzieningen voor ligplaatsen aan te kunnen leggen. Kleinere en grotere boten worden uit het water getakeld, maar een wat grotere boot die bij botenverhuurbedrijf De Kraak voor de deur ligt biedt weerstand. (tekst gaat verder onder de foto)
Er komt een ligplaatsbeleid in de Alkmaarse grachten omdat men af wil van verweesde en verwaarloosde bootjes in de mooiste grachten van Alkmaar. (foto: Streekstad Centraal)
“Dat is uiteindelijk gelukt met de grijper van een graafmachine”, verduidelijkt de woordvoerder van Stadswerk072. “Toen de boot eenmaal uit het water was, moest-ie een container in om daarna afgevoerd te worden. Maar om de boot goed in de container te krijgen, moest de boot op een andere plek met de grijper worden vasthouden. Tijdens dit ‘overpakken’ was het cruciaal dat de boot niet zou omvallen en tegen een van de monumentale gevels zou rollen”, verduidelijkt de woordvoerder.
De woordvoerder van Stadswerk072 benadrukt dat het natuurlijk een noodoplossing is. Later wordt dat ook nog bevestigd door een getuige: “We hebben gezien dat het paaltje met een slijptol is verwijderd door een medewerker van stadswerk072. Ze waren op dat moment bezig met het verwijderen van een grote metalen boot uit de gracht. Het gevaarte was eigenlijk veel te groot om te hijsen en paste ook niet in de vrachtwagen.” (tekst gaat verder onder de foto)
Sinds 13 maart stond er alleen nog maar een stompje waar eerst een verkeersbord attendeerde op een inrijverbod, behalve voor fietsers. (foto: Streekstad Centraal)
“Op enig moment dreigde de boot om te vallen en moest de kraanwagen de boot eigenlijk overpakken. Om extra te stutten en steun te bieden hebben ze in alle haast een paal met verkeersbord afgeslepen om de boot te stutten. Ik heb nog foto’s van het tafereel. Mysterie opgelost zeg ik.”
Er is bij terugkomst echter vergeten het omzagen door te geven. Daardoor miste daar de afgelopen weken het verkeersbord”, verklaart de woordvoerder.
Inmiddels komt ook een foto van de gestutte boot boven water. “Dat verduidelijkt wellicht waarvoor de verkeerspaal is gebruikt.” De woordvoerder biedt nog excuses van Stadswerk072 aan dat dinsdag onbedoeld verkeerde informatie aan de media en het publiek is doorgegeven. (Hoofdfoto: Stadswerk072)