Het Jan Arentsz in Langedijk timmert aan de weg als het gaat om scholierensport. Zowel de tennissers als de dodgeballers wisten afgelopen week hoge ogen te scoren bij de scholierenkampioenschap, waarbij de dodgeballers zelfs een finaleticket verzilverden. “De ploeg barstte van het zelfvertrouwen!”
Docent Mike van Lawick van Pabst is trots op zijn leerlingen, en niet eens voor het eerst. “Het Jan Arentsz Langedijk nu maar liefst twee finaletickets op zak”, vertelt hij. Dat eerste ticket wisten de volleyballers van de school eerder dit jaar al te verzekeren en nu is het dus ook de dodgeballers gelukt.
Daarnaast maakten ook de tennissers van de school indruk, al grepen zij net naast de finaleplekjes. (tekst gaat door onder de foto)
Eerder al schitterden de volleyballers in het groen van Jan Arentsz (foto: aangeleverd)
Geen reden om hun prestatie dan maar onvermeld te laten, vindt Van Lawick van Pabst: “Op de tennisbaan kregen de leerlingen uit klas 1 en 2 direct te maken met de absolute top uit de wijde omtrek. Hoewel ze voor werkelijk elk punt streden als leeuwen en de passie ervan af spatte, bleek dit net niet voldoende voor een podiumplek. Daarna namen de meiden uit klas 3 en 4 het racket over. Zij speelden fantastisch en wisten hun poule glansrijk te winnen!”
Maar uiteindelijk kwamen ook zij sterkere tegenstanders tegen, in wat hun docent ‘zenuwslopende’ finales noemt: “Na een zware strijd veroverden zij een zeer knappe én dik verdiende derde plaats. Net geen finaleticket, maar wel een prestatie om ontzettend trots op te zijn.”
Tegelijk moesten ook de dodgeballers zich bewijzen. In sporthal Oosterhout gingen het razendsnel: “Het bovenbouwteam schoot spectaculair uit de startblokken met een klinkende overwinning en sleepte daarna een zwaarbevochten gelijkspel uit het vuur. Aan de tomeloze inzet en het aanstekelijke enthousiasme van de ploeg heeft het in ieder geval absoluut niet gelegen!”
Het grootste succes was er voor het onderbouwteam van de dodgeballers. “De ploeg barstte van het zelfvertrouwen en de winnaarsmentaliteit spatte er vanaf”, vertelt de trotse docent. “Ze gingen er vol goede moed in en die inzet werd rijkelijk beloond: met maar liefst drie klinkende overwinningen en slechts één nipt verlies, lieten ze de concurrentie achter zich. Ze kroonden zich tot overtuigend poulekampioen en die titel brengt een schitterende prijs met zich mee: een felbegeerd ticket voor de landelijke finale op 5 juni.”
Een grote teleurstelling voor een groep ritmische gymnastes uit Alkmaar. Door een fout van gymnastiekbond KNGU mag Nederland eind mei niet deelnemen aan het EK ritmische gymnastiek in het Bulgaarse Varna. Daarmee vervliegt ook de kans op deelname aan het WK later dit jaar. “Dromen in duigen.”
Het gaat onder meer om sporters van de Alkmaarse vereniging Ritmica/RG, die zich maandenlang hebben voorbereid op het internationale toernooi. Hun leven stond grotendeels in het teken van trainen: zo’n 25 uur per week, naast hun studie of school. Ritmische gymnastiek is een olympische sport waarin elementen van dans, ballet en turnen samenkomen. De sporters voeren oefeningen uit op muziek met materialen als linten, hoepels en ballen.
De sporters werkten via nationale selectiewedstrijden toe naar uitzending naar het EK. Met succes: op basis van hun prestaties verdienden zij een plek in de Nederlandse selectie. Opvallend is dat alle vijf beschikbare plekken voor Nederland dit jaar naar gymnastes uit Alkmaar gingen. “Dat is echt uniek en daar waren we ontzettend trots op,” zegt voorzitter Cees Heegstra van Ritmica/RG. Maar begin maart ging het mis. (tekst gaat door onder de foto)
Amina Abdumalik, Anne Werner, Adriana Bondarenko, Indy Veltman en Noa van der Laan hebben zich wel gekwalificeerd voor het EK maar mogen door een fout niet uitkomen voor Nederland. (foto: Ritmica RG Club Alkmaar)
Op 5 maart vond de loting plaats voor het EK, een dag later werd de deelnemerslijst gepubliceerd. Daar ging het voor de Alkmaarse club mis. “We zagen geen enkele Nederlandse deelneemster staan. Toen zijn we gaan bellen wat er aan de hand was,” vertelt Heegstra. Al snel bleek dat het mis was gegaan bij de bond. “We kregen te horen dat we niet waren opgegeven. Eerst werd door de KNGU nog gezegd dat dat wel zo was, maar uiteindelijk bleek dat gewoon niet te kloppen.”
Volgens Heegstra is er geen sprake van een technisch probleem. “Er werd gewezen naar een nieuw systeem, maar dat systeem bestaat al vijf jaar. Ze zijn het gewoon vergeten. En de regels zijn keihard: te laat is te laat. In ons geval waren we niet eens te laat, we waren helemaal niet ingeschreven.”
Voor de gymnastes uit Alkmaar komt dit nieuws hard aan. In een gezamenlijke reactie laten zij weten dat ze zich al meer dan een half jaar volledig naar dit moment hebben toegeleefd. “Alles waar we zo lang voor hebben gewerkt, valt ineens weg,” reageren ze. “We doen hier zoveel voor, omdat we Nederland willen vertegenwoordigen. Dat dit nu niet kan door een fout waar wij niets aan kunnen doen, is heel pijnlijk.”
De gevolgen zijn groot. “Het betekent ook dat het WK klaar is,” legt Heegstra uit. “Je moet je via het EK kwalificeren. Dus we zitten nu met helemaal niks.” Voor de sporters is het niet alleen een sportieve klap, maar ook een persoonlijke en financiële. “Die meiden betalen alles uit eigen zak. Dat is vaak al een enorme opgave,” zegt Heegstra. “Zelfs de pakjes voor internationale wedstrijden moeten ze zelf kopen via de bond.” Dat maakt de situatie extra wrang. “Er wordt al weinig voor deze discipline gedaan, en dan gebeurt dit ook nog. Dat is echt ernstig.” (tekst gaat door onder de foto)
Anne Werner en Noa van der Laan deden in mei 2025 al mee aan the World Cup in Tashkent. (foto: Instagram/ritmica_rg_club)
Volgens hem is het seizoen feitelijk voorbij. “Andere toernooien zijn voor deze meiden niet interessant. Ze willen op het hoogste niveau presteren, niet ergens achter in de polder in een hal.” Daarnaast vreest hij voor de motivatie van de sporters. “Dit soort dingen zorgen ervoor dat meiden gaan afwegen: waar doe ik het eigenlijk voor? Dat is echt zonde.”
De sportsters proberen inmiddels ook online om aandacht te vragen. Vanuit de vereniging is op Facebook en op Instagram een noodkreet gedeeld,in de hoop dat er toch nog een oplossing komt. Daarin wordt aandacht gevraagd voor de situatie van de Alkmaarse sporters, die buiten hun schuld om buitenspel staan. Vooralsnog lijkt die kans klein, omdat de regels van de internationale bond laten weinig ruimte voor uitzonderingen.
De KNGU heeft aangegeven in gesprek te willen gaan met de betrokken sporters en hun omgeving over het vervolg. Heegstra bevestigt dat er gesprekken aankomen. “De vervolgstap is dat we met de bond om tafel gaan om ervoor te zorgen dat dit nooit meer gebeurt. En ik hoop dat ze voor de meiden en de club met iets moois komen. We gaan het zien.” Voor de Alkmaarse gymnastes blijft voorlopig vooral de teleurstelling overheersen. Het seizoen waar ze maanden naartoe werkten, lijkt plotseling voorbij – zonder dat ze ooit de kans kregen om zich op het EK te laten zien.
Stijf uitverkocht zijn ze, de kaarten voor de bekerfinale van AZ tegen NEC. Voor AZ-fans waren vanaf vorige week dinsdag 17.000 kaarten beschikbaar voor de wedstrijd op zondag 19 april in de De Kuip in Rotterdam, en vrijdagmiddag waren ze al weg. Maar wie er niet bij kan zijn, kan weer naar de Paardenmarkt voor een voetbalfeest met live uitzending.
“Het enige wat vorig jaar miste was de winst”, blikt organisator Robert-Jan Wille terug. Toen stond AZ tegenover Go Ahead Eagles in de bekerfinale en volgden een paar duizend supporters de wedstrijd op de Paardenmarkt. Ze zagen hun favoriete club verliezen. (tekst loopt door onder de foto)
Laten we hopen dat dit soort beelden en emoties (2018) ons op 19 april bespaard blijven. (foto: Marco Schilpp)
De happening op de Paardenmarkt verliep in ieder geval wel soepel en de kosten waren laag doordat de wedstrijd niet ver voor Koningsdag plaatsvond. En dat is dit jaar ook weer het geval. “We zouden anders twee dagen later beginnen met opbouwen voor het feest op Koningsdag”, zegt Wille tegen NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. “Dat hebben we nu vervroegd en daardoor kunnen we nog een gratis evenement aanbieden in onze stad.”
“De inloop is vanaf drie uur ’s middags en vol is vol”, waarschuwt nachtburgemeester Wille. De wedstrijd begint om 18:00 uur. Net als vorig jaar zijn minderjarigen welkom op de Paardenmarkt, maar dan wel begeleid door een volwassene.
Csv BOL snakt naar kunstgras. De Christelijke Sport Vereniging Broek op Langedijk is de afgelopen tien jaar flink gegroeid en daar lijden de grasvelden zwaar onder. De vereniging richtte zich tot de gemeente en daar lijkt wel wat uit te gaan komen. “We hopen dat het kunstgrasveld in de volgende zomerstop wordt gerealiseerd.”
“We zijn een van de twee laatste voetbalclubs in Dijk en Waard zonder een kunstgrasveld”, zegt accommodatiebeheerder Brenden Scheltema tegen Streekstad Centraal. Ooit was csv BOL vrij klein. Maar dat is de afgelopen tien jaar flink veranderd. “Er is in de omgeving redelijk veel bijgebouwd; Broekhorn, Westerdel… De veldbezetting is flink omhoog gegaan. We zijn toe aan onder andere een kunstgrasveld.”
“Voor natuurgras geldt doorgaans een maximum van 400 speeluren per jaar. Daar zitten we overheen, en niet een beetje ook”, legt Scheltema uit. Maar ook onder het gras is waarschijnlijk werk nodig. “Het hoofdveld is nog wel eens zompig op momenten dat regen niet de oorzaak kan zijn. Er is iets raars aan de hand. We laten een bodemonderzoek uitvoeren en voor de zomer hopen we de bevindingen op papier te hebben voor een verbetering, zodat we minder wedstrijden op het hoofdveld hoeven af te gelasten.” tekst gaat verder onder de foto)
Het hoofdveld van csv BOL wordt enigszins gespaard, maar dat zorgt er wel voor dat het tweede veld vooraan er niet best aan toe is. (foto: Streekstad Centraal)
“Ja, trainingen moeten soms ook worden afgelast”, aldus de accommodatieman. Ook het B-veld is nog wel eens drassig, en dan blijft er één voetbalveld en één oefenveldje over. “Als het hard heeft geregend dan moet je wel afgelasten, anders wordt het gras eruit getrapt. Je wilt toch op zijn minst op wedstrijddagen een beetje een fatsoenlijke grasmat hebben.” En ook droogte levert zo zijn uitdagingen op. Kale plekken, kuilen in de doelgebieden, het wordt er ook niet veiliger op. “Er zijn dan hele stukken waar geen gras meer staat.”
Tot tien jaar geleden was dat vooral een probleem van de gemeente. Maar gemeente Langedijk verkeerde in financieel zwaar en wilde het sportcomplex afstoten. Sinds 2016 is cvs BOL zelf eigenaar. “In de tussentijd hebben we allerlei materieel aangeschaft, robotmaaiers, krijtrobots op GPS die de lijnen tekenen en verder nog meer attributen voor het onderhoud.” (tekst gaat verder onder de foto)
Kort na een goal tegen – zie de hoofdfoto – verijdelde de keeper deze poging om in het doel te schieten. Een doel met een grote kale plek ervoor. (foto: Streekstad Centraal)
Csv BOL hoopte eerder op een hoofdveld van kunstgras voor het komende seizoen, maar dat is voor ambtelijke begrippen snel, weet Scheltema. Zeker als er tussendoor verkiezingen zijn geweest en eerst een nieuw coalitiebeleid moet worden opgesteld. “Het zou van de zomer al kunnen maar ja, je komt niet zomaar op de begroting van de gemeente. Al zijn we al wat op weg en wordt het plan concreter. Zodra er een nieuwe raad is, dan komt het op de agenda. We hopen dat het kunstgrasveld in de volgende zomerstop wordt gerealiseerd.”
Van de Olympische bobsleebaan in Cortina d’Ampezzo naar het Provinciehuis in Haarlem. Dinsdag werden Dave Wesselink en Timme Koster, net als de andere Noord-Hollandse deelnemers aan de Olympische en Paralympische Spelen, gehuldigd tijdens de provinciale netwerkbijeenkomst Samen Sterker in Sport. Uit handen van de Commissaris van de Koning Arthur van Dijk en gedeputeerde Sport Jeroen Olthof namen zij erepenningen in ontvangst.
Dave Wesselink uit Heiloo en Timme Koster uit Egmond aan den Hoef kennen elkaar van de Heilooër atletiekvereniging. Ze schopten het tot hoog niveau in Nederland en namen deel aan internationale kampioenschappen voor junioren en jonge senioren. Toch waagden ze zich aan het bobsleeën, iets héél anders. Dave werd nota bene stuurman. Het heeft ze geen windeieren gelegd. Ze namen deel aan het internationale bobsleecircuit en plaatsten zich voor de Winterspelen.
Dave Wesselink werd samen met Janko Franjic tiende in de tweemansbob. Timme Koster stond naast de baan als reserve, maar hij kreeg zijn kans op deelname aan de Spelen in de viermansbob, samen met ook Jelen Franjic. Daar kwam een dertiende plaats in het klassement uit. Hierboven een video over hoe het Alkmaarse advocatenkantoor, waar stuurman Dave werkt, met hem meeleefde tijdens de Spelen.
Geen podiumplekken maar evengoed heel bijzondere prestaties, en dat mag gevierd worden. Ook de schaatsters Isabelle van Elst, Bente Kerkhoff en zilvere Merel Conijn, die zilver won op de 5000 meter werden in het zonnetje gezet. De sporters die er niet bij konden zijn krijgen erepenning later nog.
De huldiging vond plaats tijdens de allereerste netwerkbijeenkomst ‘Samen Sterker in Sport’. Topsporters, talenten, sportliefhebbende ondernemers, sportorganisaties en bestuurders kwamen samen om de sport in de provincie een impuls te geven.
Tijdens de bijeenkomst maakte gedeputeerde Jeroen Olthof bekend dat de provincie 20.000 euro via het initiatief Talentboek Noord-Holland investeert in talentvolle sporters. Via het Talentboek kunnen ondernemers, sportfondsen en gemeenten sporters steunen. Het streven is om dit jaar 100.000 euro op te halen.
De wind. Dat was hét gespreksonderwerp tijdens de ploegenpresentatie van de Metec Olympia’s Tour op het Alkmaarse Waagplein. De wielrenners voorzagen een pittige etappe met veel wind in de weidse polders, die al direct na de neutralisatie ‘op de kant gaat’. Klokslag half twaalf schoot sportwethouder Christiaan Peetoom ze weg, in bijzijn van de Kaasvader.
Na een klein hobbeltje in de weg kwam de ploegenpresentatie lekker op gang. Het gros van de teams was bij aanvang nog afwezig, omdat ze de Alkmaarse binnenstad niet konden vinden vanaf de uitvalsbasis bij het AZ-stadion. Terwijl ze aankwamen, brak ook langzaamaan het zonnetje door en werd het wat warmer. Maar tijdens de presentatie werd niet gesproken over bewolking of temperaturen. Wél over de wind.
“Hopelijk zitten we in de eerste waaier en dan kijken we wel”, zei Thomas Huitenaar van Volharding Cycling Team, het allereerste team op het podium. “Harde wind, open vlakte, het wordt één groot gekkenhuis denk ik.” Volharding is een clubteam, en dus kunnen de renners gaan voor de oranje trui voor de beste clubrenner. (tekst gaat verder onder de foto)
Wessel van Keulen verwacht een pittige etappe die al meteen in de polder ‘op de kant’ gaat. (foto: Streekstad Centraal)
Ook het Sensa – Kanjers voor Kanjers Cycling Team aast op de oranje trui, vertelde Wessel van Keulen. “We hebben een sterke ploeg mee, dus dat gaat gaaf worden. We hebben veel kanshebbers, maar Patrick Diepstra is op dit moment in goede doen.” Van Keulen voorzag ook een pittige rit. “Windkracht vijf, het wordt spannend.”
“Het wordt spannend vandaag, ik hoop ook dat het publiek zich zal vermaken”, zei de Canadees Mathias Guillemette van Tudor Pro Cycling Team U23 in het Engels. “Hopelijk doen we het heel goed met zijwind, maar dat gaan we vandaag zien.” Of zijn ploeg meteen bij de eerste ontsnappingen wil zitten, wilde Guillemette nog niet verklappen. (tekst gaat verder onder de foto)
Directeur Thijs Rondhuis van Courage Events (links) vindt de Olympia’s Tour het leukst om te organiseren. (foto: Streekstad Centraal)
Thijs Rondhuis, directeur van het organiserende Courage Events, vindt de Olympia’s Tour de leukste wedstrijd in het repertoire. “We hebben hier de grote professionals van over vier of vijf jaar. Het zijn allemaal jonge honden met de ambitie om beroepsrenner te worden. Ik kan me nog herinneren, tien jaar geleden was er een etappe in Emmen en toen was er één renner die kwam op 6,5 minuut voor de bezemwagen als laatste binnen. Dat was Jonas Vingegaard.” En de wind maakt de etappe nog spannender, beaamt Rondhuis. “Het wordt echt een ouderwetse waaieretappe, daar kijken we naar uit.”
Courage heeft veel ervaring met het organiseren van wielerwedstrijden en was vorig jaar met de Simac Ladies Tour al in Alkmaar. Het parcours is hetzelfde, dus het draaiboek kon deels worden gekopieerd. Het waarborgen van de veiligheid is wat hem betreft het meeste werk. “Politiebegeleiding is daarbij cruciaal, en die hebben we vandaag van de Landelijke Eenheid in samenwerking met de Alkmaarse politie en veel verkeersregelaars.” (tekst gaat verder onder de foto)
Een hele rits aan motoragenten staat paraat om de Alkmaarse etappe van de Olympia’s Tour 2026 in goede banen te leiden. (foto: Streekstad Centraal)
“Als je iedereen bij elkaar optelt, denk ik dat we vandaag met een man of 250 zijn. Dat zijn vooral heel veel vrijwilligers en die komen bijna allemaal hier uit de buurt”, vervolgt de directeur Thijs Rondhuis. En heeft hij nog een andere wielertour in de aanbieding voor Alkmaar? “Ha, je weet maar nooit, ik zeg niks!”
En toen was het tijd om de rond 150 renners van 26 ploegen weg te schieten voor een etappe van net geen 158 kilometer, bestaande uit één ronde om de oude binnenstad en vijf ronden door de Schermer- en Eilandspolder, met uiteindelijk de finish op de Randersdijk. De eer was aan sportwethouder Christiaan Peetoom, in bijzijn van de Kaasvader. (tekst gaat verder onder de foto)
De Alkmaarse sportwethouder Christiaan Peetoom schiet de deelnemers aan de Olympia’s Tour weg, samen met de Kaasvader. (foto: Streekstad Centraal)
Terwijl de ‘jonge honden’ door de polder reden, zou er een Dikke Banden Race worden georganiseerd voor kinderen van 2 tot en met 12 jaar, maar Alkmaar Sport voelde zich genoodzaakt om die te schrappen. “De weersvoorspellingen waren best wel slecht, we gaan hem een andere keer organiseren”, legt Emma Groot van de organisatie uit. Haar collega Adrie Visser vult aan: “Zeker met kinderen moeten we de veiligheid kunnen waarborgen en dat konden we niet, dus vandaar. De deelnemers zijn geïnformeerd en het is ook via sociale media gemeld. Heel jammer, maar veiligheid staat voorop.”
Sinds 2016 bestaat ie en dus was het dit jaar een heus jubileum voor de Dijkloop door Koedijk. Dat werd gevierd met schitterend weer, waar de organisatie natuurlijk alleen maar heel blij mee kon zijn. Een mooi evenement voor Koedijk, waarvoor iedereen graag even tijd vrijmaakte: “Daar offeren we de zondag wel voor op!”
Organisator Wim Smit glimt van trots na weer een geslaagde Dijkloop. Het is de negende editie, want de loop mag dan wel tien jaar bestaan, er kwam natuurlijk nog wel ‘iets’ tussendoor, waardoor de wedstrijd twee keer niet doorging. Maar bij dat soort teleurstellingen wordt vandaag even niet stilgestaan, wat overheerst is vreugde en trots.
“Het is een heel mooie editie, met dit weer”, vindt Smit, terwijl hij de laatste hand legt aan het erepodium waar de huldigingen gaan plaatsvinden. Met bloemen natuurlijk, en mooie bekers – maar uiteindelijk draait het eerst en vooral om de eer. (tekst gaat door onder de foto)
Natuurlijk mag de Kanaaldijk niet ontbreken in het parcours (foto: Streekstad Centraal)
Er zijn meerdere routes. Al sinds de eerste versie doen er ook kinderen mee, die een niet al te lange, maar toch uitdagende race lopen. Ook is er een speciaal parcours voor mindervaliden.
Voor de volwassen tellen twee rondes: de ‘Nh1816 Speedrun’ van 5,5 kilometer, en de ‘Otterlo Advies Kwart Marathon’ van 10,5 kilometer. Natuurlijk doen er aardig wat Koedijkers mee, maar ook sporters uit de ruimere regio komen graag naar Koedijk voor een sportieve uitdaging. (tekst gaat door onder de foto)
Echt Koedijks: het Zwarte Kerkje, al zal niet iedereen daar oog voor hebben gehad (foto: Streekstad Centraal)
“Ik ben al een uur aan het lopen”, verzucht een deelneemster als ze over een idyllisch bruggetje komt. “Maar het is wél mooi hier in Koedijk!” Met meer dan zestig minuten heeft ze geen winnende tijd, maar dat maakt voor de meeste deelnemers ook niet uit. Die lange route is juist zo prachtig, langs het water van het Geestmerambacht, waar Schotse Hooglanders de renners nastaren. De Dijkloop is ook echte Koedijkpromotie.
Toch zijn er zeker die jagen op het erepodium. 5,5 kilometer in minder dan twinting minuten – het kán, bewijst de uitslag. Eén podium vult zich onverwachts met vier mensen, want op het allerhoogste plekje vergezelt een dochtertje haar snelle moeder. (tekst gaat door onder de foto)
Vier mensen op het erepodium – met rechts ervan Wim Smit (foto: Streekstad Centraal)
“We beginnen ieder jaar in oktober al met de voorbereidingen”, vertelt organisator Smit. “We doen het echt samen, met zeven man, dat werkt heel goed. Vandaag hadden we 714 lopers.”
Zeker niet niks dus – het is dan ook een drukte van belang bij dorpshuis De Rietschoot, waar de finish van de verschillende routes is. Langs de hekken staat het vol met toeschouwers. Binnenkomende renners krijgen te drinken en mogen een banaan pakken voor de eerste honger. “Nog een klein stukje, je kúnt het!”
Het verzamelde publiek en de renners weten dat er nog iets ná de race komt: het al even traditionele Blarenbal, waar het ‘Coedijcker Blond’ mag vloeien. “Ons eigen bier, dat hebben we drie jaar geleden ontwikkeld, samen met Arjen Brammer van de Egmondse Brouwerij”, verklaart Smit. Want uiteindelijk wordt hier niet alleen de hardloopsport, maar ook de dorpse gezelligheid gevierd.
Er is na het lopen ook tijd voor wat anders (foto: Streekstad Centraal)
Het Alkmaarse Zwembad De Hout is inmiddels 36 jaar oud, en dat wordt merkbaar. Het bad kent de nodige gebreken en door de – naar huidige maatstaven – matige isolatie zijn de stookkosten hoog. Twee jaar geleden besloot de gemeente om het zwembad te laten renoveren. Deze zomervakantie is het zo ver.
Hoe ouder een gebouw, hoe meer onderhoud er doorgaans nodig is en dat kost geld. Slopen en een nieuw Zwembad De Hout neerzetten was een optie – het bad was bijna afgeschreven – maar een paar jaar geleden is toch gekozen voor renovatie. De gemeenteraad reserveerde 1,1 miljoen euro om het zwembad twintig levensjaren extra te geven.
Afgelopen maand startte de aanbestedingsprocedure en heeft de welstandscommissie zich positief uitgelaten over het ontwerp. Naar verwachting wordt eind komende maand een aannemer gekozen en is dan ook de omgevingsvergunning rond. Met eigenaren van omliggende panden wordt ondertussen nagedacht over alternatief onderdak voor vleermuizen. (tekst gaat verder onder de foto)
Zwembad De Hout krijgt in de zomervakantie een flinke opknapbeurt. (foto: Google)
Rondom wordt de gevel bekleed met isolatiemateriaal, het dak wordt extra geïsoleerd en alle ruiten worden vervangen. Daarnaast wordt de ventilatie verbeterd en worden de systeemplafonds vervangen. Verder wordt een dampwerende coating aangebracht en komen er zonnepanelen op het dak. Alle maatregelen moeten het energielabel opkrikken van D naar A+++.
Ook het terrein rond het zwembad, dat nu vooral bestaat uit straatstenen en gras, krijgt een opfrisbeurt en meer diversiteit aan groen waardoor ook de directe omgeving zou moeten meeprofiteren van de opknapbeurt. (tekst gaat verder onder het ontwerp)
Zo moet Zwembad De Hout er ongeveer uit gaan zien, met nog wat meer groen er omheen. (tekening: Gemeente Alkmaar)
De renovatie wordt vanwege de omvang in twee fases uitgevoerd, waarvan de tweede fase uiterlijk in de zomervakantie van 2027. De bedoeling is dat het zwemprogramma van Zwembad De Hout niet verstoord wordt.
In april komen de gemeente en Alkmaar Sport met nieuwe informatie, onder andere tijdens een informatiebijeenkomst.
De elf verkozen fracties in Dijk en Waard zijn voortvarend begonnen aan het formatieproces. Nog geen 48 uur na het sluiten van de stembussen kwamen de nieuwe raadsleden vrijdag bijeen voor een duidingsdebat. Alleen de techniek in de nieuwe raadszaal was nog niet klaar voor de voortvarende aanpak van de lokale politici.
Alle partijen gaven aan verantwoordelijkheid te willen dragen en open te staan voor coalitiedeelname. Oud-wethouder Ilse Overzier is aangesteld als informateur om de gesprekken te leiden.
Het debat vond plaats in de vernieuwde raadszaal van het gemeentehuis, die formeel pas op 31 maart in gebruik wordt genomen bij het afscheid van de oude raad. De zaal bevindt zich duidelijk nog in een testfase. Deze officieuze ingebruikname ging gepaard met de nodige technische kinderziektes.
Het vervelendste was dat voor de kijkers thuis. Het geluid was de eerste drie kwartier van de live-uitzending via de website van de gemeente niet te volgen. Pas daarna kwam er audio beschikbaar, waardoor het grootste deel van het debat voor het publiek verloren ging. (tekst gaat verder onder de foto)
Het duidingsdebat werd voorgezeten door Floris de Boer, de lijsttrekker van de partij die het grootste werd bij de verkiezingen. (foto: aangeleverd)
Verder sprong plotseling de verlichting midden in de zaal aan en waren er aanzienlijke problemen met de audio-installatie. De griffier vroeg om begrip en herhaalde dat de zaal nog uitgebreid getest moet worden.
Ondanks de vliegende start van het formatieproces, benadrukte debatvoorzitter Floris de Boer van Lokaal Dijk en Waard (LDW) dat zorgvuldigheid prevaleert boven snelheid. De lijsttrekker van de grootste partij sprak de wens uit voor een open, transparant en constructief proces.
De Boer stelde dat de nieuwe coalitie recht moet doen aan de verkiezingsuitslag en de constructieve bestuursstijl die de gemeenteraad de afgelopen jaren heeft gekenmerkt. (tekst gaat verder onder de foto)
Alle partijen stelden zich constructief op tijdens het duidingsdebat, 48 uur na de verkiezingen. (foto: aangeleverd)
Als eerste formele stap heeft LDW Ilse Overzier naar voren geschoven als informateur. Zij is momenteel gemeentesecretaris in Noordwijk, maar is geen onbekende in de regio; tussen 2010 en 2014 was zij reeds wethouder in de voormalige gemeente Langedijk.
Overzier gaf tijdens de bijeenkomst aan verrast en vereerd te zijn met de benoeming. Aankomende week zal zij individueel met alle partijen om de tafel gaan. Op basis van deze gesprekken zal zij een verslag en een advies uitbrengen over de vorming van een stabiel gemeentebestuur.
Opvallend tijdens het debat was de bereidwilligheid van alle partijen, variërend van eenmansfracties tot de grootste partijen, om verantwoordelijkheid te nemen. Ook partijen die bij de verkiezingen zetels verloren, zoals DOP, toonden zich constructief en benadrukten het belang van het zorgvuldig bespreken van zowel de verschillen als de overeenkomsten.
Het enige publiek dat het debat kon volgen, zat in de zaal. De eerste drie kwartier was er geen geluid voor de kijkers thuis. (foto: aangeleverd)
Inhoudelijk bleek er veel gemeenschappelijke grond te zijn. Thema’s als woningbouw, veiligheid, verkeersveiligheid en duurzaamheid werden door een breed palet aan partijen genoemd als topprioriteiten voor de komende vier jaar.
Wel werd door diverse partijen de nadruk gelegd op de noodzaak van een gedegen financiële onderbouwing. De ambities van een nieuw college zullen goed doorgerekend moeten worden om te passen binnen de beperkte financiële kaders van de gemeente.
Met het duidingsdebat is de formatie van een nieuwe coalitie afgetrapt. De komende periode moet duidelijk maken welke partijen elkaar weten te vinden in een nieuw bestuur voor Dijk en Waard.
Het is één van die zeldzame dagen waarop alles klopt: een strakblauwe lucht, met daarin een voorjaarszon die precies warm genoeg is en een licht briesje dat door het groen waait. Het groen van het Park van Luna in Heerhugowaard. Tussen de bomen, struiken en licht drassige stukken grond slingert de vernieuwde mountainbikeroute zich een weg door het landschap. En bij de ingang vinden we een trotse Cees Piet, de secretaris van MTB Noordwest.
“Er is echt een hoop veranderd aan het pad,” begint Cees, terwijl hij vooruit wijst naar een van de nieuwe secties. “We hebben de route aangepast en meerdere obstakels toegevoegd. Het moest gewoon uitdagender zijn.” Die uitdaging zit niet in snelheid, maar juist in techniek. Even verderop wijst hij naar een splitsing. “Hier kunnen mountainbikers zelf kiezen: rood of blauw. De rode route is moeilijker, blauw is gemiddeld. Zo kan iedereen het op zijn eigen niveau doen.” (tekst gaat door onder de foto)
Tijdens het rondje over de mountainbikeroute laat Cees Piet alle mooie plekken zien. Zo ook de bordjes die de routes én de moeilijkheidsgraad aangeven. (foto: Streekstad Centraal)
En dat blijkt precies de bedoeling van de vernieuwde route: toegankelijk, maar ook met genoeg pit voor de gevorderde rijder. Langs het pad vallen de nieuwe houten constructies direct op. Ze lijken robuust en doordacht. Cees blijft even staan bij één van de obstakels en legt uit hoe snel alles tot stand gekomen is.
“Tracks & Trails heeft ons goed geholpen. Dankzij contacten konden we gedoneerd hardhout uit Schoorl snel hier krijgen. En samen met de vrijwilligers lag de constructie van de nieuwe stunts er echt binnen no-time.” Voor de niet-kenner: Tracks & Trails ontwerpt en bouwt al sinds 2004 mountainbikeroutes en bikeparks. (tekst gaat door onder de foto)
Hier duidelijk zichtbaar: het gaas op de houten oppervlakten waardoor de MTB-fietsen meer grip hebben. (foto: Jaap Lotstra)
Cees wijst naar het gaas dat over de houten plateaus is gespannen. “Dat hebben we later aangebracht. Voor de veiligheid. Het is hier vaak nat, dus het hout kan glad worden. Zo houden we het verantwoord. Al heeft het natuurlijk ook te maken met wat de mountainbikers zelf aankunnen,” zegt hij met een lach. “Zelfoverschatting is het allergrootste probleem.”
Wie verder het pad volgt, merkt hoe afwisselend het parcours is geworden. Bochten, korte technische stukken en plekken waar geoefend kan worden. “Er zijn verschillende plekken waar je rondjes kunt maken over de obstakels,” legt Cees uit. “Eerst even kijken hoe het loopt, en daarna kun je het sneller of juist anders proberen. Het is echt technisch en niet alleen snelheid gericht.” (tekst gaat door onder de foto)
Op dit punt op de route kunnen de mountainbikers zelf kiezen welke schans ze pakken. “Lekker jezelf uitdagen!” (foto: Streekstad Centraal)
Op een open stuk blijft Cees weer even staan. Dit keer bij drie schansen naast elkaar. “Het mooiste aan dit pad vind ik dat er echt voor iedereen wel wat is,” zegt hij. “Je kan het zo moeilijk maken als je zelf wil. Maar dit punt… dat is als ik echt moet kiezen wel mijn favoriet.”
De route ligt midden in een gebied dat gedeeld wordt met andere gebruikers, en dat vraagt om samenwerking en om rekening houden met elkaar. “We werken heel fijn samen met het recreatieschap”, vertelt Cees. “Als we ergens om vragen, worden we goed geholpen. Soms bieden ze zelfs zelf aan om te helpen, bijvoorbeeld bij het aanleggen van een afvoer van het water hier,” wijst hij aan. (tekst gaat door onder de foto)
De nieuwe ingang van het MTB-Park van Luna moet er voor gaan zorgen dat de route makkelijker te bereiken is voor mensen uit Alkmaar, en misschien zelfs wel verder. (foto: Streekstad Centraal)
Bij de nieuwe ingang van het parcours is goed zichtbaar dat niet alleen aan de route zelf is gedacht. Een duidelijk bord met regels verwelkomt bezoekers. “Dat is ook nieuw,” zegt Cees. “Zo weten mensen waar ze zich aan moeten houden. Het haalt het stukje verantwoordelijkheid weg bij ons en het recreatieschap. Tegenwoordig wordt al snel iets bij iemand in de schoenen geschoven, en zo proberen we dat te voorkomen.”
Terwijl hij dat zegt, komt er een jonge mountainbiker voorbij gefietst. Even later nog één. Het lijkt precies te zijn wat de bedoeling is. “Ik verwacht en hoop dat er meer mensen komen om hier lekker een rondje te mountainbiken,” zegt Cees. “Dat zie je nu al. Met dit weer komen kinderen na school even langs. Hopelijk wordt dat alleen maar meer.” (tekst gaat door onder de foto)
Een van trots glimmende Cees Piet liet Streekstad Centraal zien wat allemaal is aangepast aan het MTB-parcours in Heerhugowaard. Het is veel. (foto: Streekstad Centraal)
De ambitie is duidelijk: de vernieuwde route moet niet alleen rijders uit de regio trekken, maar uit de hele provincie – misschien zelfs daarbuiten. Met een beter bereikbare ingang, zeker voor mensen uit Alkmaar, en een parcours dat voor elk niveau iets biedt, lijkt die kans groot.
Maar klaar is het volgens Cees eigenlijk nooit helemaal. Terwijl hij nog één keer over het pad uitkijkt, verschijnt er alweer een idee. “We zijn hier natuurlijk nooit echt klaar,” zegt hij. “Het zou leuk zijn om in de toekomst nog eens aanpassingen te doen. Misschien nog wat moeilijkere obstakels erbij, voor de echte liefhebbers.” (hoofdfoto: Jaap Lotstra)
