Stijldansen saai? Wie zaterdag een kijkje nam in het AFAS Stadion in Alkmaar, kreeg een heel ander beeld. Zwierende jurken, glimmende dansschoenen en koppels die alles uit de kast haalden om indruk te maken op de jury. De allereerste Grand Prix van Alkmaar trok maar liefst 200 danskoppels uit binnen- en buitenland.
Het was zelfs meer dan de organisatie had durven dromen. En tussen al die dansers stond ook Alkmaarder Koen Oostinga, die deze keer eens niet voor het voetbal naar het stadion kwam. “Normaal sta ik hier met een biertje in mijn hand voetbal te kijken.”
“Maar dit is ook echt heel erg leuk.” Samen met zijn danspartner Nika van Wieringen doet hij in de A-klasse mee, een indicatie dat het stel het dansen – voorzichtig gesteld – aardig onder de knie heeft. Voor Koen, die midden in het centrum van Alkmaar woont, is het zondag een bijzondere thuiswedstrijd. “Ik vind het echt een hele mooie locatie. We genieten echt van vandaag.”
De Kees Kist Lounge van het AFAS Stadion is voor deze gelegenheid omgetoverd tot balzaal. Waar normaal gesproken voorzetten, kopballen en kansen de toon bepalen, leggen nu danskoppels hun sierlijke bewegingen op de ‘mat’. Van ballroom tot latin, en van beginnende dansers tot ervaren wedstrijdkoppels. Het publiek kijkt – af en toe met open mond – toe terwijl de deelnemers gracieus over de vloer zweven. (tekst gaat door onder de foto)
Drijvende krachten achter de ‘Grand Prix’ zijn Sina Findhammer Sawall en haar man Joost Findhammer. “Zelf dans ik al sinds ik drie jaar oud ben, dus dat is nu alweer bijna dertig jaar”, vertelt Sina. De liefde voor de sport bracht het echtpaar op het idee om een eigen wedstrijd te organiseren.
“We hebben niet zozeer een band met Alkmaar, maar in deze regio is er niet echt een wedstrijd zoals dit voor het stijldansen. Wij komen zelf uit Hoorn en we willen graag de sport bekender maken, dus we vonden dit wel een hele mooie manier om dat te doen. De locatie is ook echt top, hier in het AZ-stadion.”
En dat lijkt aardig te lukken. Met 200 deelnemende koppels uit vijf landen en een flinke hoeveelheid publiek is het drukker dan Sina ooit had verwacht. “Als ik zo om me heen kijk, ben ik heel erg tevreden met de opkomst vandaag. Het aantal duo’s is al hoger dan ik had verwacht, maar er is ook heel veel publiek.” (tekst gaat door onder de foto)
Dat stijldansen soms nog een wat stoffig imago heeft, begrijpt ze wel. Maar volgens haar klopt daar weinig van. “Voor sommige mensen klinkt de sport dansen een beetje oubollig, maar niets is minder waar. We gebruiken zeker voor de hogere klassen ook echt wat bekendere muziekstukken die best hip zijn. En we hebben vandaag zelfs groepen die meedoen terwijl ze nog helemaal nooit een wedstrijd hebben gedaan. Dus echt iedereen kan het als je een beetje oefent.”
Ook de kleding laat volgens haar zien hoe verschillend de deelnemers zijn. “De duo’s die het al veel langer doen, hebben echt van die hele mooie outfits aan en zijn helemaal opgemaakt. Maar er zitten vandaag ook duo’s tussen die in zogenoemde ‘straatkleding’ meedoen. Dus niet helemaal een pinguïnpak of iets, gewoon normaal.”
En wie denkt dat de dansers alleen maar een beetje sierlijk over de vloer bewegen, heeft het volgens Sina helemaal mis. “Stijldansen is een hele mooie sport, en ook wel echt een sport te noemen. Het is zó intensief om op zo’n manier met een partner te dansen.” (tekst gaat door onder de foto)
Dat het inderdaad hard werken is kunnen Koen en Nika bevestigen. Het tweetal danst inmiddels tweeënhalf jaar samen, en dat begon ooit met een oproepje op Facebook. “Het verhaal hoe wij elkaar kennen, is ook wel bijzonder als ik erop terugkijk. Koen had een bericht op Facebook gezet dat hij op zoek was naar een danspartner. Hij schreef iets van: ik woon hier en studeer in Amsterdam en wil graag een danspartner.”
“Met mijn lengte erbij natuurlijk”, vult Koen lachend aan. “Want dat is in deze sport erg belangrijk. Het heeft vooral invloed op de houding, de lijnen en het visuele plaatje.” Nika gaat verder: “Een van mijn docenten zag dat berichtje voorbijkomen en die zei meteen: Nika, hier moet je op reageren, stuur gewoon een berichtje! Dat heb ik gedaan en nu zijn we alweer tweeënhalf jaar verder.”
En het vinden van een geschikte danspartner is vaker lastig dan eenvoudig, benadrukt Koen. “Het klinkt nu alsof het altijd zo makkelijk gaat, maar dat is natuurlijk niet zo. Een klik hebben met elkaar is geen vereiste, maar het werkt wel mee. Je bent zo heel veel avonden samen aan het trainen, dus als je elkaar dan een beetje aardig vindt, scheelt dat enorm.” (tekst gaat door onder de foto)
Nika herkent dat maar al te goed. “Je ziet het bij sommige duo’s wel hoor, dat het niet echt enorme vrienden zijn. Dan dansen ze alle dansen en daarna gaan ze meteen hun eigen weg. Dat is best bijzonder om te zien natuurlijk. Wij doen dat zelf anders.”
En dat blijkt ook tijdens wedstrijden. “Van onze leraren mag het niet, maar wij geven elkaar vaak een high-five of we doen iets anders geks”, vertelt Koen. “Dat vinden wij juist wel leuk, maar het moet ook wel een beetje serieus zijn tijdens wedstrijden.”
Maar tussen alle gezelligheid door moet er natuurlijk ook serieus gedanst worden. “We doen vandaag mee op twee niveaus, dus dat is wel een beetje een drukke planning”, vertelt Koen. “Je danst verschillende dansen anderhalve minuut lang, dan zoek je weer een beginplek en begint het cirkeltje weer opnieuw. Dat is wel pittig hoor.”
Na afloop van hun wedstrijden zijn Koen en Nika behoorlijk moe, maar vooral tevreden. “We hebben weleens beter gedanst, maar zeker ook slechter hoor”, lacht Nika. Koen knikt. “Je merkt toch wel dat vijf rondes dansen er wel inhakt. Het is erg veel, maar we hebben genoten. Nu is het wachten tot de prijsuitreiking.” (tekst gaat door onder de foto)
En terwijl de twee op de uitslag wachten, wordt er ook langs de kant volop genoten. “Het is toch prachtig om ze zo allemaal te zien stralen en dansen op de vloer?”, vertelt een vrijwilliger enthousiast. “Het is echt topsport hoor, niet normaal. En dat zo vaak achter elkaar, ik doe het ze niet na.”
Ook onder de andere deelnemers klinkt enthousiasme. “Een hele leuke middag om aan iedereen te laten zien hoe leuk stijldansen is en hoe mooi deze sport is”, vertelt een van de dansers. En dat is precies wat Sina en Joost met de Grand Prix willen bereiken. Niet alleen ervaren dansers een wedstrijd bieden, maar ook anderen laten ontdekken hoe leuk de sport kan zijn.
De organisatie heeft er alles aan gedaan om de eerste Grand Prix een echt Alkmaars tintje te geven. Zo werden bezoekers ‘s ochtends ontvangen door kaasmeisjes en hebben de prijzen een knipoog naar de kaasstad. (tekst gaat door onder de foto)
“We hebben ook echt ons best gedaan er een affiche van Alkmaar van te maken”, vertelt Sina. “We hebben in het programma rekening gehouden met het publiek en om meer kinderen aan het dansen te krijgen, hebben we ook een lokale dansschool uitgenodigd om verschillende optredens te geven. Want hoe mooi zou het zijn als er een kind is dat hier vandaag is en denkt: ja, dat wil ik ook? Dat is natuurlijk heel erg mooi.”
Als het aan Sina en Joost ligt, blijft het niet bij deze eerste editie. “We willen in de toekomst zeker vaker van dit soort wedstrijden organiseren hier in Alkmaar. Vandaag is een groot succes, dus dat smaakt naar meer.”
Ook voor Koen en Nika krijgt de eerste Grand Prix een mooi einde. Na vijf vermoeiende dansrondes eindigen de twee op de derde plaats in klasse A. Een mooie beloning voor het harde werken.
En of stijldansen nou ouderwets is of niet, voor Sina is één ding duidelijk: de sport is niet alleen leuk om zelf te doen, maar ook om naar te kijken. “Het is zo mooi om de dansers alles te zien geven. Maar het is toch wel echt totaal iets anders dan hardlopen of zo hoor. Dat is ook leuk, maar daar geniet je minder van om ernaar te kijken”, besluit ze lachend. (hoofdfoto: Marco Schilpp)