“Iedere drie minuten een patiënt”: verhuizing Alkmaars ziekenhuis is logistieke operatie

Modern gebouw met kolommen en een verbodsbord, naast een oud bakstenen gebouw met toren.
Featured Video Play Icon

Er is veel over gezegd en geschreven. Er is lang aan gebouwd. En er is ook, door de medewerkers van het Noordwest Ziekenhuis in Alkmaar, lang naar uitgekeken. “We leefden ernaartoe”, bevestigen ze nu het zover is. Dit weekend neemt Noordwest de nieuwbouw in de Alkmaarderhout in gebruik.

De voorgeschiedenis was nog een verhaal apart. Eerst zou het ziekenhuis, dat op de vertrouwde plek tussen binnenstad en stadspark een beetje uit z’n jasje groeide, naar een nieuwe locatie in Heerhugowaard verkassen. Maar daar stak de Alkmaarse politiek een stokje voor, want Alkmaar zonder dat ziekenhuis, dát kon toch niet.

Het onherroepelijke gevolg: het ziekenhuis moest die nieuwe ruimte vinden op dat oude plekje. Maar daar zit het ziekenhuis wel midden in de geschiedenis, elke boom heeft hier een verhaal. Dat er bomen zouden sneuvelen voor de nieuwe vleugel leidde tot veel protesten in Alkmaar en daarbuiten. (tekst gaat door onder de foto)

Een vrouw in een witte trui duwt een metalen kar met dozen, waarop "Zaanse Troost" staat, in een magazijn.
Caroline de Boer is druk aan het verhuizen (beeld: NH)

Zo ging het ziekenhuis van de ene oeverloze discussie over in de andere zonder dat er een echte schop de grond in ging. Maar er moest wel iets gebeuren, want het oude gebouw begon stilaan ook echt wel als ‘oud’ te voelen. Caroline de Boer van de spoedeisende hulp is dan ook blij dat de nieuwbouw er nu toch is, vertelt ze aan NH, mediapartner van Streekstad Centraal. “Het is beter geoutilleerd”, vindt De Boer. “Er is meer privacy. Patiënten krijgen een eigen kamer.”

Ook de laatste grote stap, de verhuizing, is een flinke operatie. De spoedeisende hulp in de oude vleugel kan pas dicht als die in de nieuwe vleugel open is. Een behoorlijke operatie, die zaterdagochtend klaar moet zijn. Uiteindelijk verhuizen er 23 afdelingen. (tekst gaat door onder de foto)

Twee vrouwen staan pratend in een goed verlichte gang van een gebouw, één met een polkadot blouse.
Josien Visser (rechts) in gesprek met een collega (beeld: NH)

Een bijzonderheid is de hellingbaan, wijst Josien Visser, die als ‘projectmanager verhuizing’ van de hoed en de rand weet. Er is een niveauverschil van zeventig centimeter en dat wordt op deze manier overbrugd. “Iedere drie minuten komt er een patiënt door deze gang”, blikt Visser vooruit op de verhuizing. Alles is tot in de puntjes getimed.

Die patiënten komen dan in een geheel nieuwe afdeling terecht, vertelt De Boer. Maar: “Uiteindelijk krijgen ze wel dezelfde zorg.” Want dát verandert natuurlijk niet.