Ooit was het een echt Alkmaars icoon, en als het aan politicus Ben Bijl had gelegen, was ie dat opnieuw geworden: de ‘Rode Toren’. Een stoere stadstoren ter hoogte van het huidige Victoriepark. BAS kreeg het zowaar opgenomen in het coalitieakkoord, maar het plan sneuvelt op praktische bezwaren. “Ik wil toch íéts terug…”
Streekstad Centraal ging over de kwestie te rade bij de fractie van BAS. Wie is daar nu eigenlijk ‘chef Rode Toren’, vroegen we ons af. “Dat is natuurlijk Ben”, zegt Pien Bijl resoluut. De in 2024 overleden politicus maakte zich al jaren sterk voor het plan, waarvan ook de archieven van Streekstad Centraal getuigen.
Dat plan gaat niet van een complete herbouw uit, voor de goede orde. Het idee was om de vroegere toren in ruïneuse staat terug te brengen. Muurdelen, oude stenen, de suggestie van wat ooit nog groter en onverzettelijker moet zijn geweest. (tekst gaat door onder de video uit 2012)
Ben Bijl leeft niet meer, maar Pien houdt het onderwerp onder haar hoede. “Ja, ik vind het echt belangrijk”, vertelt ze aan Streekstad Centraal. “Zeker nu ik merk wat de reconstructie van het Nieuwlanderhek losmaakt. Je wilt niet weten hoeveel leuke reacties ik daarover krijg! Mensen vinden dit echt geweldig.”
Toch komen die oude stenen muren voorlopig niet terug op de plek van de Rode Toren. “Dat gaat niet, ze zeggen dat er te veel kabels in de grond zitten”, verzucht Bijl.
De gemeente komt daarom met een aangepast plan, werd deze week duidelijk. De Rode Toren zou met lichteffecten weer zichtbaar moeten worden gemaakt, is de gedachte. Maar hoe dat precies moet gaan worden, dat is nog nader te bepalen. Het ontwerp is in de ‘beginfase’, laat de gemeente weten. (tekst gaat door onder de foto)
“Een lichtgevende cirkel, dat doet mij eerder denken aan een UFO”, oordeelt Pien Bijl nuchter. “Ik heb me echt wel even boos gemaakt. Een muurtje, dat hoeft toch niet zo moeilijk te zijn? Maar het ligt aan de fundering.”
Want voor een muur op deze plek moet de fundering toch al gauw een meter de grond in, legt de gemeente desgevraagd uit. “Daarnaast is een goede betonnen fundering altijd breder dan het bouwwerk zelf, om verzakking te voorkomen. Op deze plek is een fundering plaatsen niet mogelijk omdat je op 20-50 cm diepte al veel kabels en leidingen tegenkomt.”
Bijl wijst er in dit verband wel op dat het beeld van Trijn, een plan dat pas veel later kwam dan het plan voor de Rode Toren, toch ook in de Parkbodem is gefundeerd.
“Op de plek van het beeld voor Trijn Rembrands liggen bijna geen kabels en leidingen in de grond”, reageert de gemeente. “Trijn staat op opgehoogde grond waardoor de fundering goed ingegraven kon worden. Die plek is dus anders dan de locatie van de Rode Toren.” (tekst gaat door onder de foto)
Ze is er ‘heel boos’ om geweest, bekent Pien Bijl, maar uiteindelijk heeft ze zich verzoend met een aangepaste versie van het plan. “Ik zei tegen mezelf: Pien, je kan wel weer stennis gaan maken, maar daar schiet je niets mee op.”
Uiteindelijk dwingt het politieke bedrijf toch tot pragmatisme. Iets wat Ben Bijl zelf ook al ondervond.
De cirkel in het asfalt die nu nauwelijks nog te herkennen is krijgt dus wel een nieuw leven, maar dan ánders, met licht, zonder fundering. Al blijft die oude wens van Ben Bijl toch door de hoofden spoken. Misschien toch, óóit… “Het zou toch zo mooi zijn op die plek!”