De eerste zondag van de lente ademt een weldadige rust in een fraaie, ecologisch aangelegde achtertuin in Egmond aan den Hoef. De tuin ligt tegenover Hoeve Overslot, met daarin Proeverij Egmont en het cultuurpodium van Hans van den Berg. We horen alleen maar het vrolijke gefluit van allerlei vogeltjes.
“Het eerste jaar was het hier een paradijs”, vertellen bewoners Eric en Nicole (gefingeerde namen) met een zekere weemoed. Dat ze hier willen wonen lijkt alleen maar logisch.
Dat het op deze lentezondag (weer) een heerlijk rustige oase is, komt doordat noch Proeverij Egmont, noch het cultuurpodium van Stichting Hafre over een terrasvergunning beschikken. (tekst gaat verder onder de foto)
Dat die vergunning er niet is, komt onder andere door deze twee Hoevers. Maar wie denkt dat de bezwaarmakers daardoor nu zorgeloos van de lentezon genieten, heeft het mis. Na de ontvangende partij van agressie via sociale media te zijn geweest, en enorme frustratie over in hun ogen een haperende ambtenarij en overheidsoptreden, is er nu ook de vrees dat het met de rust binnenkort weer gedaan is.
Beide buren van de Hoeve hebben met stijgende verbazing de informatie over de vergunningenchaos in het Slotkwartier tot zich genomen. Maar daar blijft het niet bij. Wie de regels achter het bestemmingsplan leest, ziet dat deze categorie bestemming – horeca categorie 1 – bedoeld is voor daghoreca zoals lunchrooms en ijssalons. Optredens met livemuziek en besloten feesten zijn bij zulke lichte horeca verboden. (tekst gaat verder onder de foto)
Daarmee zijn dus niet alleen alle biertjes die de vrijwilligers van stichting Hafre tappen een overtreding, maar ook de optredens. Sterker nog, het complete kleinkunstpodium opereert door de bepalingen in het gemeentelijke bestemmingsplan planologisch illegaal. Dat het podium dankzij gedoe met de huisnummers volgens de vergunning thuishoort in de proeverij, is zelfs het minste van het probleem.
Deze vaststelling is de zoveelste klap in het gezicht voor de omwonenden, die tienduizenden euro’s aan advocaatkosten en eigen geluidsmetingen moesten besteden om hun eigen woon- en leefklimaat te beschermen: “Wij moeten ons wél continu strikt binnen de formele, juridische regels van bezwaarschriften en voorlopige voorzieningen manoeuvreren om überhaupt iets voor elkaar te krijgen”, stelt Nicole boos. (tekst gaat verder onder de foto)
Ze dwongen via de rechter met succes de sluiting van het commerciële proeflokaal af, omdat de rechter vond dat dergelijke zware horeca niet thuishoort op die plek. Bergen gaat er van uit dat nu hersteld te hebben met een nieuwe vergunning, maar voor nieuwe toestemming voor een terras moest de gemeente eerst nog huiswerk doen. Lees: een geluidsonderzoek.
Een deel van de buurtbewoners vindt daarom dat er door de gemeente met twee maten wordt gemeten. Waar de omwonenden een juridische loopgravenoorlog moeten voeren, wordt de horeca geen strobreed in de weg gelegd. “Regels lijken alleen te gelden als het de gemeente uitkomt”, stellen de bezwaarmakers. Hoewel ze wel benadrukken dat ze vooral overlast ervaren van de proeverij, en vrijwel nooit van de paar uurtjes per week dat er optredens zijn in het cultuurpodium. (tekst gaat verder onder de foto)
Terwijl het muziekpodium volledig in strijd handelt met het bestemmingsplan én de strenge landelijke Alcoholwet – die gemeenten overigens geen speelruimte biedt om de verkoop van alcohol zonder vergunning te gedogen – weigert wethouder Ernest Briët in te grijpen. Hij kiest openlijk voor een gedoogbeleid, zodat de muziek op zondagmiddag gewoon door kan gaan.
In het licht van die ‘slordigheden’ is de frustratie van de omwonenden over een recente brief van de gemeente begrijpelijk. Donderdag wil de gemeente een informatiebijeenkomst houden in dorpshuis Hanswijk in Egmond aan den Hoef. Het doel van de gemeente is om daar alvast in gesprek te gaan over de mogelijkheden om de weg vrij te maken voor een nieuw terras bij de proeverij (en in het verlengde daarvan bij Stichting Hafre). (tekst gaat verder onder de foto)
Voor Eric en Nicole voelt dit doordrukken als een regelrechte schoffering: “Terwijl de onafhankelijke bezwaarcommissie nog niet eens advies heeft uitgebracht over het lopende conflict, en het fundament in het bestemmingsplan niet deugt.”
Wethouder Ernest Briët ziet zich geconfronteerd met een erfenis van slordig papierwerk. De bestuurder erkent ruiterlijk dat de gemeente de zaken administratief veel preciezer had moeten vastleggen.
Hij verdedigt zijn gedoogbeleid richting Hafre door te wijzen op het grote plaatje. De gemeenteraad heeft het Masterplan Slotkwartier unaniem aangenomen, inclusief een prominente plek voor het cultuurpodium. (tekst gaat verder onder de foto)
Omdat de vrijwilligers van Hafre op verzoek van de gemeente al ruim een kwart eeuw actief zijn in de hoeve, weigert Briët hen nu de dupe te laten worden van een ambtelijke uitglijder. “We laten dat in principe gewoon eventjes doorgaan. Wetende dat het in onze overtuiging ook zal gaan lukken om dat vergund te gaan krijgen,” aldus de wethouder, die de situatie zo snel mogelijk wil rechtzetten met een nieuwe vergunning. (tekst gaat verder onder de video, vorig jaar gefilmd vanuit de keuken van de bezwaarmakers)
De ironie wil echter dat zo’n reparatie van een omgevingsvergunning voor een beschermd rijksmonument een zware, uitgebreide voorbereidingsprocedure vergt die maanden in beslag neemt. Bovendien betekent deze wijziging dat het traject straks weer openligt en andere omwonenden officieel bezwaar kunnen aantekenen tegen de legalisatie van de horeca-activiteit.
Voorman Hans van den Berg van Hafre heeft voor de wethouder een veel simpelere oplossing in gedachten om het bureaucratische doolhof razendsnel te verlaten: “Geef mij gewoon mijn oude huisnummer 42 terug,” stelt hij nuchter vast over de ambtelijke hernummering die het probleem mede veroorzaakte. Dat wil hij deze week voorstellen aan de gemeente. (tekst gaat verder onder de foto)
Tot de gemeente die complexe knoop heeft ontward, spelen in de museumhoeve de bandjes onverstoorbaar door en worden de biertjes geschonken. En hoewel zondag de ernstige jazz en de strakke gezichten van het ‘serieuze’ publiek de huidige sfeer op het gemeentehuis wellicht het beste benaderen, is de slepende blues vol tegenspoed van vorige week misschien wel de allerbeste soundtrack voor deze eindeloze bestuurlijke soap. Legaal of niet.