Een gouden speldje op een shirt of rugtas. Voor de één misschien een klein detail, maar tijdens de eerste editie van de Vierde van De 4 van Alkmaar heeft het speldje een duidelijke boodschap: ik sta open voor een wandelmaatje.
Het initiatief, dat de naam Gouden Wandelmaatje kreeg, werd zaterdag voor het eerst gelanceerd door Le Champion en Bever. Het idee is simpel: wandelaars die graag samen lopen, maar geen wandelmaatje hebben, krijgen een gouden speldje. Daarmee zijn ze onderweg herkenbaar voor andere deelnemers die ook openstaan voor gezelschap.
“Het is er eigenlijk voor mensen die wel van wandelen houden, misschien ook van samen wandelen, maar die niet iemand hebben om de vierdaagse mee te wandelen”, legt Jeroen Wouda van de organisatie uit. Volgens hem draait het initiatief niet alleen om het evenement zelf. “Het gaat ons niet zozeer om de deelname. We willen vooral mensen in beweging brengen. En als dat samen kan, dan is dat natuurlijk mooi.”
Dat de behoefte bestaat, blijkt wel uit het aantal aanmeldingen. Voor de eerste editie meldden zich bijna honderd deelnemers aan. “Voor een eerste keer vinden we dat al best veel”, zegt Wouda. “We gaan meemaken hoe het loopt, maar we willen hier zeker een vervolg aan geven.” (tekst gaat door onder de foto)
Hoe dat er in de praktijk uitziet, merken deelnemers zaterdag tijdens de wandeling. Fokko loopt alle vier de dagen mee en kwam pas op de wandeldag zelf in aanraking met het Gouden Wandelmaatje.
“Ik kreeg hem net aangereikt door Bever.” Het gouden speldje prijkt nog maar net op zijn shirt, maar enthousiast is hij al wel. “Er lopen veel mensen met elkaar, maar er zijn ook een heleboel mensen die alleen lopen, waaronder ik.”
Toch verwacht hij niet dat het moeilijk zal zijn om contact te leggen. “Ik ben zelf wel een beetje een babbelkont, dus meestal krijg ik onderweg wel contact.” Juist daarom vindt hij het speldje een goed idee. “Het is een soort anker. Je weet dat iemand ervoor openstaat om contact te hebben. Dat maakt het toch wat drempelverlagender.” (tekst gaat door onder de foto)
Dat het idee daadwerkelijk werkt, blijkt zaterdag al tijdens de wandeling. Corrie had zich vooraf aangemeld voor het Gouden Wandelmaatje omdat ze alleen liep en hoopte onderweg wat aanspraak te vinden. “Ik dacht: misschien heb ik dan onderweg wat gezelschap.”
Bij de eerste stempelpost was dat nog niet gelukt. “Ik heb eigenlijk nog niemand met een speldje gezien.” Lang duurde dat niet. Niet lang nadat Streekstad Centraal met Corrie had gesproken, kwam ze in contact met Ronald. Ook hij liep mee met het Gouden Wandelmaatje. “Ik loop altijd alleen, dus ik vond het wel gezellig om eens samen met iemand anders te lopen.”
Het samen oplopen bevalt hem in ieder geval goed. “Het loopt gewoon wat gezelliger, en ookal lopen we beide een andere afstand, ik denk toch dat we de dag samen uitlopen.” (tekst gaat door onder de foto)
Ook over het initiatief zelf hoeft hij niet lang na te denken. “Ik vind het een goed initiatief. Zeker omdat er voor deze dag al een bijeenkomst was om samen te komen. Daardoor herken je toch mensen die ook alleen lopen, en dan loop je plots toch samen. Net als wij nu.”
De ontmoeting bleef niet beperkt tot Corrie en Ronald. Even later kwamen ze onderweg nog een derde wandelaar met een gouden speldje tegen, die ze al kenden van de bijeenkomst bij Bever Sport in aanloop naar de wandeltocht. Uiteindelijk liepen ze met z’n drieën de 15 kilometer uit.
Daarmee lijkt het doel van het Gouden Wandelmaatje direct bereikt. Waar de drie deelnemers de dag nog zonder wandelmaatje begonnen, eindigden ze samen. Sterker nog: er zijn inmiddels al plannen gemaakt om vaker samen te gaan wandelen. Voor Corrie staat het dan ook vast: “Het gouden speldje is een heel leuk initiatief. Hopelijk gaan ze dit voortzetten.”