Bezoekers die dachten dat ze over de rode loper het Filmhuis binnengingen, ontdekten bij binnenkomst dat die loper eigenlijk een jurk was. Een meterslange, rode jurk – en de dame die die jurk droeg, heette vervolgens iedereen van harte welkom. Zo begon Filmfestival Alkmaar al direct met een vrolijk spel met de verbeelding.
Verbeelding, verre reizen, verrassende verhalen: film kan het allemaal en dat viert Alkmaar deze week met het eigen filmfestival, dat inmiddels aan de zevende editie toe is. Zelfs vóór bezoekers over die rode loperjurk naar binnen liepen konden ze al van film genieten, in een caravan die voor de deur geparkeerd stond.
“Die hebben we zelf gebouwd”, vertelden de vrijwilligers die gasten uitnodigden om in de caravan plaats te nemen. Daar was een mini-bioscoop ingericht, waar woensdag korte films draaiden bij wijze van voorprogramma van wat binnen in de grote zaal te zien was. (tekst gaat door onder de foto)
In de foyer verzamelde zich een Alkmaars publiek met veel bekende gezichten. Dat waren de ‘genodigden’, bleek al gauw, die in de grote zaal zouden kijken naar de film Wild Horse Nine, van de Iers-Engelse regisseur Martin McDonagh.
Onder de genodigden ook wethouder Odile Rasch, die het openingswoord zou verzorgen. “Voor een toespraak over film hoef ik gelukkig niet te improviseren”, lacht de wethouder als Streekstad Centraal naar haar voorbereidingen informeert. De wethouder cultuur is een groot filmliefhebber en genoot er dan ook van om de opening van het festival in haar portefeuille te hebben.
In haar toespraak benadrukte wethouder Rasch de verbeeldingskracht van film. De openingsfilm zou daar ook blijk van geven, met Paaseiland als indrukwekkend decor. Een film waarvan programmeur Renske Diks bij het bekijken ervan meteen wist: dit is ‘m, dit wordt onze openingsfilm. (tekst gaat door onder de foto)
Die film, die toeschouwers meenam naar politieke intriges in het Chili van 1973, bekeek filmhuisdirecteur Albert Schoemaker die avond voor de tweede keer. “We hebben hem vanmiddag al met de vrijwilligers gezien. Maar het is geen straf hoor, deze film twee keer zien!”
In zijn openingstoespraak deelde Schoemaker wat kwinkslagen uit. “Het Filmhuis, daar gaat het heel goed mee. Wij zijn de grootste culturele instelling qua bezoekers. Daar heb ik wel discussie over met Naud van Geffen van De Vest, maar hij heeft er alleen meer als je de Grote Kerk meetelt.”
Kwinkslagen waren ook in Wild Horse Nine een rode draad. De twee kibbelende CIA-agenten, vertolkt door John Malkovich en Sam Rockwell, wisten regelmatig een lach uit te lokken in de filmzaal, al raakte de film ook aan de grote thema’s van het leven en de dood. (tekst gaat door onder de foto)
In gesprek met Streekstad Centraal benadrukt Schoemaker het belang van vrijwilligers. Het zijn er 170 – naast twintig betaalde krachten máken zij Filmhuis Alkmaar. “Mensen werken hier graag. Het zijn ook prima diensten, vóór de film is het even druk maar daarna heb je twee uur rust. Dat is natuurlijk wel prettig.”
Maar meer nog om die dynamiek, werken mensen hier om de sfeer. “Het voelt als thuis. De gemiddelde leeftijd van onze vrijwilligers is 64. Dat is ook de gemiddelde leeftijd van het publiek.”
Het is voor Schoemaker belangrijk om alles uit de kast te trekken voor die vrijwilligers, daarom was er dus een feestelijke middag voorafgaand aan de officiële opening. Mét die film die hij nu dus voor de tweede keer zag. (tekst gaat door onder de foto)
Bezoekers benoemden na afloop van de film het knappe spel van Malkovich. De acteur overtuigde als CIA-agent met spottersoog, die zijn einde zag naderen en zelf ensceneerde. Scenario, spel én decor, van Paaseiland tot Monument Valley, maakten er een totaalervaring van.
Maar ook de nazit in de foyer is een ervaring, ziet de tevreden directeur. “Deze sfeer vind je niet zomaar ergens anders. Mensen komen voor het gezellige, het knusse. Dat is Filmhuis Alkmaar.”