De felle lampen van de attracties, harde muziek en overal kermisbezoekers. Maar wie vrijdagavond goed om zich heen keek op de Alkmaarse kermis, zag ook opvallend veel politie. Agenten controleerden bezoekers en voerden preventieve fouilleringen uit. Daar was een concrete aanleiding voor: de politie had signalen dat rivaliserende groepen drillrappers van buiten de regio elkaar op de kermis wilden treffen.
Volgens de gemeente ging het om groepen waartussen al een ruzie speelde. Er was informatie binnengekomen dat die mogelijk op de Alkmaarse kermis zou worden uitgevochten. Ook waren er signalen dat leden van de groepen onderweg waren naar Alkmaar. Omdat in chatgroepen van deze drillrappers beelden van vuurwapens worden gedeeld, hield de politie er rekening mee dat bij een confrontatie wapens konden worden gebruikt.
Om dat te voorkomen wees de burgemeester een deel van de binnenstad rond de kermis vrijdagavond vanaf 22:50 uur aan als veiligheidsrisicogebied. De maatregel gold tot zaterdag 06:00 uur. De officier van justitie gaf daarmee toestemming om bezoekers in het gebied op wapens te controleren, ook zonder dat zij ergens van werden verdacht. (tekst gaat verder onder de foto)
Kermisbezoekers zagen hoe agenten op verschillende plekken rond het kermisterrein bezoekers aanspraken en fouilleerden. De politie was met veel eenheden aanwezig. Ook werd cameratoezicht ingezet. De opvallende aanwezigheid tussen het kermispubliek moest niet alleen snel ingrijpen mogelijk maken, maar vooral voorkomen dat het tot een confrontatie zou komen.
De actie leverde ook daadwerkelijk wapens op. Zeven jongeren werden preventief gefouilleerd. Bij twee van hen vond de politie een mes. Zij kregen een proces-verbaal en moesten het kermisterrein verlaten. Volgens informatie van de politie hadden zij geen banden met de drillrapgroepen waarvoor werd gevreesd.
Daarnaast werd een man aangehouden die een vuurwapen bij zich had. Ook hij kon volgens de politie niet direct in verband worden gebracht met een drillrapgroep.
De gevreesde confrontatie tussen de groepen lijkt daarmee te zijn uitgebleven. Zaterdag geldt het gebied rond de kermis niet meer als veiligheidsrisicogebied, maar een nieuwe aanwijzing voor de laatste twee dagen van de kermis wordt niet uitgesloten.
Zaterdagmiddag komen de politie, burgemeester en officier van justitie weer bij elkaar en overleggen ze op basis van de informatie die dan beschikbaar is. “Het kan zijn dat er geen verdere maatregelen nodig zijn, het kan zijn dat opnieuw een veiligheidsrisicogebied wordt aangewezen of dat andere maatregelen volstaan”, zo licht een gemeentewoordvoerder toe.
In juni moest ook de burgemeester van Dijk en Waard maatrgelen nemen rond de kermis van Heerhugowaard. Daar waren jongeren gewelddadig en wilde de politie de onrust in de kiem smoren door kermisbezoekers op en rond het Raadhuisplein te fouilleren. Het kermisterrrein werd daarom ook tot veiligheidsrisicogebied uitgeroepen.
Wie al jaren hoopt op een woning in het Heilooër deel van de nieuwbouwwijk Zandzoom, is inmiddels wel wat gewend. Stikstofregels veranderden, vergunningen sneuvelden en planningen schoven op. Voor 1.285 nieuwe woningen in Heiloo-Zuid is nog altijd geen onherroepelijk bestemmingsplan en ook de natuurvergunning is sinds een uitspraak van de Amsterdamse rechtbank een flinke puzzel geworden.
Maar tussen alle juridische tegenvallers is er voor het bestemmingsplan nu ook een ontwikkeling die Heiloo meer ruimte kan geven. De gemeente bevestigt vrijdag aan Streekstad Centraal dat een uitspraak van de Raad van State van begin dit jaar de situatie heeft veranderd. Heiloo hoeft voor het bestemmingsplan niet langer eerst te wachten op een maatregelenpakket tegen stikstof van de provincie Noord-Holland. (tekst gaat verder onder de foto)
Vergevorderde bouwplannen verdwenen in de ijskast nadat de Raad van State in 2021 het bestemmingsplan vernietigde. (foto: NH)
Vorig jaar ging Heiloo er nog van uit dat maatregelen van de provincie nodig waren om verder te kunnen met de onderbouwing van het bestemmingsplan. Maar dat veranderde door een uitspraak van de Raad van State over de bouw van woningen in Rijswijk.
Die uitspraak van de Raad van State maakt duidelijk hoe gemeenten bij een bestemmingsplan met het lastige additionaliteitsvereiste moeten omgaan. Dat gaat simpel gezegd hierom: stikstofruimte die vrijkomt doordat bijvoorbeeld een veehouderij stopt, mag niet voor woningbouw worden gebruikt wanneer die vermindering eigenlijk nodig is om kwetsbare natuur te beschermen of herstellen.
En precies daar heeft de uitspraak uit Rijswijk de speelruimte voor gemeenten iets verruimd. De Raad van State verlangt niet dat een gemeenteraad zelf bepaalt welke stikstofruimte de provincie voor natuurherstel nodig heeft. De raad moet wel in openbare informatie nagaan of er aanwijzingen zijn dat die stikstofruimte voor natuurherstel nodig is. Dat heet de ‘vergewisplicht’. (tekst gaat verder onder de foto)
Insprekers maakten in februari 2025 duidelijk aan de raadsleden van Heiloo welke impact de vertraging van bouw van Zandzoom op hun leven heeft. (foto: Streekstad Centraal)
Voor woningzoekenden betekent dit allerminst dat de vlag uit kan. Het bestemmingsplan en de natuurvergunning zijn verschillende procedures en juist bij die natuurvergunning zit Heiloo nog behoorlijk klem.
De rechtbank droeg Noord-Holland vorig jaar op binnen zes maanden een nieuw besluit over de vergunning te nemen. Die termijn is inmiddels bijna drie maanden verstreken.
Dat levert voor de raadsleden die komende maandag worden bijgepraat een interessante vraag op. De provincie heeft inmiddels tegenover Streekstad Centraal uitgesproken dat nog onzeker is of de additionaliteit voor de natuurvergunning van Zandzoom kan worden onderbouwd. (tekst gaat verder onder de foto)
Het nieuwe college van Heiloo heeft de lastige taak om de raad een juridisch goed onderbouwd bestemmingsplan voor Zandzoom voor te leggen. (foto: Streekstad Centraal)
Dat betekent niet automatisch dat Heiloo daarom ook met het bestemmingsplan vastloopt. Maar de gemeenteraad zal bij een toekomstige vaststelling van het bestemmingsplan wel moeten kunnen uitleggen hoe hij aan zijn vergewisplicht heeft voldaan en welke openbare informatie daarbij is betrokken.
Interessant wordt daarom wat Heiloo maandag aan de gemeenteraad voorlegt. Welke stikstofruimte wil de gemeente voor het bestemmingsplan gebruiken, welke openbare bronnen worden daarvoor geraadpleegd en is die vergewisplicht al uitgevoerd? En hoe weegt Heiloo daarbij mee dat de provincie bij de afzonderlijke natuurvergunning zelf nog onzekerheid uitspreekt over het additionaliteitsvereiste? (tekst gaat verder onder de foto)
Maandagavond is er weer een nieuwe raadsinformatieavond over het bestemmingsplan van Zandzoom. (foto: Streekstad Centraal)
Heiloo geeft die inhoudelijke antwoorden vrijdag nog niet. Volgens de gemeente worden de gevolgen van de nieuwe rechtspraak voor Zandzoom en de actuele stand van zaken maandag tijdens de openbare raadsinformatieavond met de gemeenteraad besproken.
Voor woningzoekenden die vooral willen weten wanneer er eindelijk gebouwd kan worden, blijft het antwoord daardoor voorlopig onbevredigend. De uitspraak uit Rijswijk heeft voor het bestemmingsplan een obstakel verkleind, maar Zandzoom is daarmee nog lang niet uit het juridische moeras. Maandag moet duidelijker worden hoeveel vaste grond Heiloo onder de voeten denkt te hebben.
De dertien woningen die moeten komen op de plek van het voormalige dorpscafé ’s Lands Welvaren in Schermerhorn zijn voorlopig nog geen gelopen race. De Alkmaarse gemeenteraad weigerde donderdagavond groen licht te geven. Eerst moet er opnieuw met omwonenden en de dorpsraad worden gesproken. Als alles meezit, komt het plan over een maand terug in de raad.
Dat is een opvallende draai. Vorige week leken de meeste fracties tijdens de commissie Ruimte vooral blij dat er eindelijk iets ging gebeuren met het voormalige café, dat al jaren leegstaat. ’s Lands Welvaren was jarenlang het sociale middelpunt van Schermerhorn, waar onder meer trouwfeesten, kermissen en musicaluitvoeringen werden gehouden. In 2021 gingen de deuren definitief dicht.
Ontwikkelaar Rococo wil het café, de voormalige feestzaal en de parkeerplaats herontwikkelen. Er moeten dertien koopwoningen komen: zes in het bestaande café en zeven in nieuwbouw. Daarvoor moet de gemeente wel afwijken van het omgevingsplan, omdat wonen nu niet overal op deze locatie is toegestaan. (tekst gaat verder onder de foto)
Het dorpscafé tegenover de kerk sloot in 2021 de deuren, tot verdriet van de gemeenschap in Schermerhorn. (foto: Streekstad Centraal)
De stemming sloeg om nadat omwonenden zich nadrukkelijk roerden. Zij zijn niet tegen woningbouw, maar hebben bezwaren tegen onder meer de hoogte en omvang van de nieuwbouw, de parkeerdruk en vooral de manier waarop zij bij de plannen zijn betrokken. Ook de dorpsraad liet donderdagavond van zich horen.. Die maakt zich vooral zorgen over het parkeren, werd daarbij duidelijk.
De gemeente probeerde de zorgen over de participatie voorafgaand aan de raadsvergadering nog weg te nemen. Volgens wethouder Gijsbert van Iterson Scholten waren omwonenden binnen een straal van 200 meter uitgenodigd voor een bijeenkomst in maart 2024 en zijn daarna verschillende aanpassingen gedaan. Zo werden de kappen aan de achterzijde aangepast, komen er hogere privacyschermen en is toegezegd trillingsarm te heien. Ook liet de ontwikkelaar weten bereid te zijn opnieuw met bewoners te praten. (tekst gaat verder onder de foto)
Het bouwplan is ontworpen op de plek van het voormalige dorpscafé, naast de imposante kerk van Schermerhorn. (foto: Streekstad Centraal)
Voor de raad was dat donderdag niet voldoende. “Als er zoveel ophef is bij een relatief klein bouwproject, gaat er toch iets niet lekker”, constateerde VVD-raadslid Christiaan Peetoom. Ook OPA-raadslid Jan Hoekzema stelde dat er iets fout moet zijn gegaan.
Daarmee kwam de raad wel in een lastig parket. Van Iterson Scholten waarschuwde dat het juridisch riskant is om de vergunning tegen te houden vanwege gebrekkige participatie. De aanvraag loopt bovendien al sinds december 2024. Het college heeft in de conceptvergunning geconcludeerd dat het plan ruimtelijk aanvaardbaar is. Ook het parkeren voldoet volgens de gemeente aan de normen die vanwege het moment van aanvragen op dit plan van toepassing zijn. Eerdere berekeningen voldeden nog niet, maar volgens de laatste beoordeling is dat probleem opgelost.
Toch vond de raad het risico van nu doorgaan groter. Peetoom vreest dat een vergunning terwijl de verhoudingen met het dorp zo slecht zijn juist kan leiden tot langdurige bezwaar- en beroepsprocedures.
Alleen CDA-raadslid Timo Schotten wees er nog op dat vooral de tegenstanders zich laten horen. Uiteindelijk schaarde ook het CDA zich achter het uitstel. (tekst gaat verder onder de foto)
Het bouwplan op de plek van het gesloten café ‘s Lands Welvaren moet 13 woningen opleveren. De woningzoekenden die er blij mee zijn, hoor je volgens het CDA niet. (Illustratie: SWAN)
De raad besloot uiteindelijk unaniem het besluit uit te stellen. Van Iterson Scholten krijgt ongeveer een maand om de ontwikkelaar en de omgeving opnieuw met elkaar aan tafel te krijgen. Of daarmee alle bezwaren verdwijnen, durfde hij donderdagavond niet te voorspellen. ‘Zo snel mogelijk’, was zijn belofte.
Daarmee is het bouwplan niet van tafel. Maar waar de komst van dertien woningen kort geleden nog vrijwel een formaliteit leek, moet eerst worden geprobeerd het vertrouwen in Schermerhorn te herstellen.
De financiële schade door de kwikvervuiling vanuit een voormalige cocaïnewasserij in Alkmaar blijkt veel groter dan tot nu toe bekend was. Niet alleen de gemeente is tonnen kwijt aan het schoonmaken van het riool, ook Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier (HHNK) zit inmiddels op een schadepost van 1,5 miljoen euro. En die rekening loopt nog altijd op.
Dat laat het hoogheemraadschap weten aan Streekstad Centraal. De kwikvervuiling kwam via het gemeentelijke riool terecht bij de rioolwaterzuivering van HHNK. Daar zorgde het kwik voor vervuiling van de installaties en het rioolslib.
“Het kwik dat via het gemeentelijk rioolstelsel bij ons komt, stroomt al een tijd naar onze rioolwaterzuiveringen toe”, zegt woordvoerder Jorrit Voet. “Onze installaties zijn daardoor vervuild, de kwik zit in het slib en moet daardoor apart worden afgevoerd.” (tekst gaat verder onder de foto)
Rioolwater uit Alkmaar-Zuid was maandenlang vervuild met kwik. Na zuivering moest het slib worden afgevoerd als chemisch afval. (foto: aangeleverd)
Dat afvoeren is aanzienlijk ingewikkelder en duurder dan bij normaal rioolslib. Het vervuilde materiaal moet volgens het hoogheemraadschap in speciale bakken worden vervoerd. Bovendien zijn vergunningen nodig voor het transport van chemisch afval.
Daarmee komt de tot nu toe bekende rekening van de kwikvervuiling fors hoger uit. Afgelopen week werd bekend dat de gemeente Alkmaar voor ten minste 560.000 euro aan schoonmaakkosten heeft gemaakt. Eerder raamde de gemeente die kosten nog op minimaal 800.000 euro. Dat bedrag viel uiteindelijk lager uit, onder meer doordat de verwerking van vervuild rioolslib dat in het gemeentelijk rioleringsstelsel werd aangetroffen, goedkoper bleek dan aanvankelijk was geraamd. (tekst gaat verder onder de foto)
Het vervuilde rioolslib van Alkmaar-Zuid komt grotendeels terecht in de rioolwaterzuivering aan de Helderseweg. (foto: HHNK)
De schade bij het hoogheemraadschap staat daar los van. Met de huidige 1,5 miljoen euro van HHNK erbij heeft de kwikvervuiling de twee overheden samen inmiddels dus zeker ruim twee miljoen euro gekost.
En dat bedrag is nog niet definitief. HHNK blijft metingen uitvoeren bij de rioolwaterzuivering. “Als de kwikwaarden onder de overschrijdingsnorm komen, hoeven we het niet meer apart af te voeren. Tot die tijd lopen de kosten op”, aldus Voet.
De vervuiling werd eerder dit jaar ontdekt nadat bij de rioolwaterzuivering in Alkmaar uitzonderlijk hoge concentraties kwik waren gemeten. Door vervolgens in het riool te meten, werd de bron uiteindelijk herleid tot de voormalige cocaïnewasserij op bedrijventerrein Overdie. De gemeente vermoedt dat het kwik samenhangt met een nieuwe manier van het wassen van cocaïne. (tekst gaat verder onder de foto)
De vervuiling van het rioleringsstelsel was zo ernstig dat het alleen gereinigd mocht worden door schoonmaakmedewerkers met adembescherming en gekleed in speciale pakken. (foto: Streekstad Centraal)
Alkmaar liet daarna in meerdere rondes delen van het riool schoonmaken. De vervuiling bleek zich vanaf het pand aan de Bestevaerstraat te hebben verspreid tot onder meer de De Ruyterstraat, het Zeglis, de Trompstraat en de Baansingel. Tijdens een van de schoonmaakacties werden zulke hoge concentraties kwikdamp gemeten dat omliggende bedrijven uit voorzorg werden ontruimd.
Net als de gemeente wil ook het hoogheemraadschap proberen de rekening uiteindelijk bij de veroorzaker neer te leggen. HHNK heeft daarvoor aangifte gedaan. “We hopen daarmee de kosten te verhalen op de dader”, zegt Voet.
Of dat daadwerkelijk lukt, is nog onzeker. De gemeente Alkmaar onderzoekt eveneens of de kosten op de veroorzakers kunnen worden verhaald en doet daarnaast een beroep op een rijksregeling voor kosten die samenhangen met drugsafval. Het hoogheemraadschap heeft nog niet laten weten of het voor zijn inmiddels opgelopen schade van 1,5 miljoen euro eveneens een beroep op die regeling doet.
“Ik ben helemaal geen politiek dier. Nu is het tijd om voor mezelf te kiezen.” Pien Bijl doet een stap terug bij BAS. De weduwe van partijoprichter Ben Bijl blijft wel raadslid, maar draagt het fractievoorzitterschap over aan oud-wethouder Lars Ruiter. Een besluit dat haar oplucht. “Ik ben heel blij dat Lars ja heeft gezegd. De politiek ligt hem veel beter dan mij.”
Dat Pien Bijl ooit fractievoorzitter van een van de grootste partijen in de Alkmaarse gemeenteraad zou worden, lag bepaald niet in de planning. Ze was eerst alleen commissielid, en kwam in maart 2022 in de raad voor BAS, de partij die onlosmakelijk verbonden was met haar man Ben. Haar man zei haar kort voor zijn overlijden in 2024 op zijn ziekbed dat zij zijn rol als fractievoorzitter moest overnemen.
Ze deed het. Niet omdat ze zichzelf als geboren politica zag, maar omdat er na het overlijden van haar man een partij stond die verder moest. “Ik ben maar een simpele ziel”, zegt ze met de nodige zelfspot. “Het kost mij drie keer zoveel tijd om stukken te lezen en te doorgronden wat er eigenlijk staat en waar je iets van moet vinden.”
Toch bleef Bijl niet onopgemerkt in de Alkmaarse politiek. Met haar aan het roer sleepte BAS bij de verkiezingen vijf zetels in de wacht, het beste resultaat sinds de oprichting van de partij. Daarmee werd BAS de grootste lokale fractie van Alkmaar. (tekst gaat verder onder de foto)
Pien Bijl vindt het nu het juiste moment om voor zichzelf te kiezen. (foto: Streekstad Centraal)
Maar achter dat succes zat voor Pien een steeds grotere persoonlijke belasting. Fractievoorzitter zijn van een grote partij betekent volgens haar veel meer dan de raadsvergaderingen die voor de buitenwereld zichtbaar zijn. “Mensen hebben geen idee hoeveel tijd het kost. Je wordt continu gebeld en je moet voortdurend ergens opdraven.”
Voor de zomer merkte ze hoe hard ze aan rust toe was. Ze keek uit naar het politieke reces. Toen dat eenmaal voorbij was en de vergaderingen weer voor de deur stonden, kwam het besef dat ze eigenlijk niet terug wilde naar een leven dat opnieuw vrijwel volledig door de politiek zou worden bepaald.
Het contrast met haar andere werk hielp haar bij die conclusie. Bijl heeft ook een leuke bijbaan in de catering bij Henry’s. “Daar krijg ik energie van. De politiek kost mij vooral energie.” Daarmee werd de keuze uiteindelijk helder: “Nu was het moment gekomen om voor mezelf te kiezen.”
Dat besluit stond los van de vraag wie haar zou opvolgen. Ook als Lars Ruiter het fractievoorzitterschap niet had zien zitten, was ze er mee gestopt. Dat de oud-wethouder bereid bleek het stokje over te nemen, maakte de beslissing wel een stuk gemakkelijker. “Hij is jong en ambitieus en de politiek ligt hem veel beter dan mij. Ik ben heel blij dat hij ja heeft gezegd.” (tekst gaat verder onder de foto)
De meeste Alkmaarders hebben volgens de fractievoorzitter van BAS geen idee hoeveel tijd er wel niet gemoeid is met het raadswerk. (foto: Streekstad Centraal)
Ruiter is geen onbekende in de Alkmaarse politiek. Hij was eerder wethouder in Alkmaar en raadslid in Hollands Kroon. Bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen stond hij als nummer vier op de kandidatenlijst van BAS.
Met zijn aantreden verandert ook de politieke positie waarin hij leiding geeft aan de fractie. BAS zit inmiddels in de oppositie. Ruiter zegt een “constructief-kritische oppositierol” te willen vervullen. De partij wil zich volgens hem vooral richten op praktische problemen rond wonen, afval, zorg en ruimte voor lokale ondernemers. “De fractie van BAS wil praktische oplossingen, geen wollige beleidsnotities”, zegt hij.
Voor Bijl betekent de wissel niet dat ze de gemeenteraad verlaat. Ze blijft raadslid voor BAS. Maar de verantwoordelijkheid die na het overlijden van haar man min of meer onverwacht op haar schouders terechtkwam, kan ze nu overdragen.
Daarmee komt voor haar ook een bijzondere periode ten einde. Eerst was er Ben Bijl, oprichter en het gezicht van BAS, die door zijn partij nog altijd wordt omschreven als een “strijder voor Alkmaar en al haar inwoners”. Daarna nam zijn vrouw het stokje over en bracht zij de partij naar haar grootste verkiezingsresultaat. Nu draagt zij dat stokje bewust over aan een jongere generatie.
Niet omdat de politiek haar niets kan schelen, maar omdat ze heeft ervaren hoeveel die van haar vraagt. “Het is nu tijd voor mezelf.”
Wie hoopt op een woning in het Heilooër deel van de wijk Zandzoom, moet voorlopig – opnieuw – geduld hebben. De provincie Noord-Holland kan nog altijd niet uitleggen waarom bijna drie maanden na het verstrijken van de door de rechter gestelde deadline nog geen nieuw besluit is genomen over de natuurvergunning voor de bouw van 1.285 woningen in Heiloo-Zuid.
Ook na herhaalde vragen van Streekstad Centraal laat de provincie alleen weten éérst verder te willen praten met Heiloo. Waarom de rechterlijke termijn daarbij is overschreden en waarom de vergunning – bij onvoldoende informatie – niet wordt geweigerd, legt Noord-Holland niet uit.
De rechtbank Amsterdam gaf Gedeputeerde Staten van Noord-Holland in november vorig jaar zes maanden om opnieuw te beslissen over de natuurvergunning voor de bouw van 1.285 woningen in Zandzoom. Die termijn was door de provincie zelf voorgesteld. De rechter vond zes maanden niet onredelijk en nam de termijn over in de uitspraak. Daarmee ging het niet om een vrijblijvende planning of een wettelijke beslistermijn die ongemerkt verstreek, maar om een concrete opdracht van de rechtbank aan het provinciebestuur.
Inmiddels is die deadline drie maanden verstreken. In een eerder artikel liet de provincie weten dat de Omgevingsdienst Noord-Holland Noord nog onvoldoende informatie heeft om een besluit te nemen. De gemeente Heiloo en projectontwikkelaar moeten volgens de provincie nog aanvullende gegevens aanleveren. (tekst gaat verder onder de foto)
Gedeputeerde Anouk Gielen in januari 2026 bij de start van werkzaamheden aan De Zanderij in Castricum. (foto: Streekstad Centraal)
Op de vraag hoe het kan dat de provincie daarmee een door de rechter opgelegde termijn overschrijdt, laat de provincie weten dat zij afhankelijk is van de gegevens die Heiloo als aanvrager moet aanleveren. “De vraag hoe lang het nog moet gaan duren, zou dus eigenlijk aan de gemeente gesteld moeten worden”, stelt provinciewoordvoerder Martine van den Heuvel in een schriftelijke reactie.
De opdracht van de rechtbank is echter gericht aan Gedeputeerde Staten van Noord-Holland. Die moesten – van de rechter dus – binnen zes maanden een nieuw besluit nemen. Dat hoeft niet opnieuw een vergunning te zijn. Als de aanvraag onvoldoende kan worden onderbouwd om aan de wettelijke voorwaarden voor een vergunning te voldoen, kan dat nieuwe besluit ook een weigering zijn. (tekst gaat verder onder de foto)
De rechtbank Amsterdam droeg de provincie in november op binnen zes maanden een nieuw besluit te nemen over de natuurvergunning. Die termijn was door de provincie zelf voorgesteld. (foto: Streekstad Centraal)
Streekstad Centraal vroeg de provincie daarom waarom er is niet besloten tot een weigering, er is immers te weinig informatie. Daarop volgt geen inhoudelijke uitleg. “We zijn in gesprek met de gemeente en we wachten de uitkomst van die gesprekken af”, laat een woordvoerder namens de gedeputeerde weten. “We vinden woningbouw belangrijk en daarom blijven we in gesprek met de gemeente.”
Overigens is nog niet gezegd dat de natuurvergunning er kán komen als de ontbrekende informatie wel wordt aangeleverd. Uit de antwoorden van de provincie blijkt namelijk dat er voor Zandzoom een nog fundamenteler stikstofvraagstuk speelt.
Volgens Noord-Holland moet voor Zandzoom worden aangetoond dat de stikstofruimte die voor de woningbouw wordt gebruikt niet noodzakelijk is voor het behoud of herstel van beschermde natuur. Dat wordt het additionaliteitsvereiste genoemd. (tekst gaat verder onder de foto)
Door de nabijheid van het Noordhollands Duinreservaat, een Natura 2000-gebied, speelt stikstof een belangrijke rol bij de vraag of voor Zandzoom een nieuwe natuurvergunning kan worden verleend. (foto: aangeleverd)
En juist daarover spreekt de provincie zelf onzekerheid uit. Zelfs wanneer Heiloo alle ontbrekende informatie aanlevert, “is het nog de vraag of additionaliteit onderbouwd kan worden”, schrijft de provinciewoordvoerder.
Dat betekent niet automatisch dat een nieuwe natuurvergunning onmogelijk is. Wel maakt het duidelijk dat het probleem niet alleen bestaat uit ontbrekende stukken. Zelfs als Heiloo alles aanlevert waarop Noord-Holland nu wacht, staat nog niet vast dat de stikstofruimte juridisch voor de woningbouw kan worden gebruikt.
De vertraging krijgt daarmee een opmerkelijke extra dimensie. De provincie blijft Heiloo na het verstrijken van de rechterlijke termijn ruimte bieden om de aanvraag verder te onderbouwen en zegt dat te doen omdat zij woningbouw belangrijk vindt. Tegelijkertijd kan Noord-Holland nog niet zeggen of de vergunning volgens de huidige stikstofregels uiteindelijk juridisch kan worden onderbouwd. (tekst gaat verder onder de foto)
Een uitspraak uit 2025 van de Raad van State over het bouwplan bij Delversduin in Egmond aan den Hoef heeft ook gevolgen voor de stikstofonderbouwing van Zandzoom in Heiloo. (foto: Streekstad Centraal)
Stichting Heilloze Weg, die de natuurvergunning uit 2020 met succes aanvocht, heeft het provinciebestuur inmiddels formeel in gebreke gesteld. De stichting vindt dat ook een overheid zich aan rechterlijke uitspraken moet houden en geeft Noord-Holland tot eind deze week om alsnog een besluit te nemen. Daarna kan opnieuw een gang naar de rechter volgen. De stichting stelt al jaren dat Heiloo door de regels rond stikstof onmogelijk aan de voorwaarden voor een natuurvergunning kan voldoen.
Heiloo is op 15 augustus ook om nadere uitleg gevraagd over de rol van stikstof bij het bestemmingsplan voor Zandzoom en over ogenschijnlijk tegenstrijdige berichten van Heiloo zelf over de vraag of de gemeente daarbij nog op maatregelen van de provincie moet wachten. Die vragen zijn nog niet beantwoord. Maandagavond is er een nieuwe openbare raadsinformatiebijeenkomst over Zandzoom voor de raadsleden van Heiloo.
Alkmaar gaat proberen om in ieder geval een deel van de kosten voor het schoonmaken van het met kwik vervuilde riool terug te krijgen van het Rijk. De vervuiling ontstond na lozingen vanuit een cocaïnewasserij op bedrijventerrein Overdie. Hoe hoog de vergoeding en dus de uiteindelijke kosten voor Alkmaar zullen zijn, blijft nog even onduidelijk.
Verspreid over maanden waren meerdere schoonmaakacties nodig. Het riool werd gereinigd vanaf het pand aan de Bestevaerstraat tot aan de hoek van de De Ruyterstraat en het Zeglis en later ook in delen van de Trompstraat en Baansingel. Inmiddels is er goed nieuws daarover: volgens het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier zijn de kwikwaarden in het rioolslib en bij de rioolwaterzuivering weer binnen de norm. (tekst gaat verder onder de foto)
Eind maart kwamen de rioolreinigers terug omdat er nog steeds te hoge kwikwaarden werden gemeten. (foto: Streekstad Centraal)
Daarmee lijkt een einde gekomen aan een kostbare operatie die in maart begon. De gemeente liet toen eerst het riool bij de voormalige cocaïnewasserij schoonmaken. Tijdens dat werk werden zulke hoge concentraties kwikdamp gemeten dat omliggende bedrijven uit voorzorg werden ontruimd. Later bleek de vervuiling veel verder door het riool te zijn verspreid en waren nog twee grote schoonmaakacties nodig.
Alkmaar wil de rekening uiteindelijk neerleggen bij degenen die verantwoordelijk zijn voor de vervuiling. De gemeente en het hoogheemraadschap deden eerder al aangifte. Maar of en wanneer de kosten daadwerkelijk op de veroorzakers kunnen worden verhaald, is onzeker. Daarom doet Alkmaar voor de zekerheid ook een beroep op een nieuwe uitkering van het Rijk die bedoeld is voor kosten die samenhangen met de aanpak van drugsafval.
Overigens vielen de kosten voor de reiniging mee. In een raadsbrief van 12 mei meldde het college nog dat Alkmaar tot dan toe – inclusief de derde schoonmaakronde die nog moest plaatsvinden – minimaal 800.000 euro kwijt zou zijn aan het schoonmaken van het riool en de opslag en verwerking van het vervuilde slib. (tekst gaat verder onder de foto)
Ook eind maart waren er al schoonmaakwerkzaamheden, toen voor de tweede ronde (foto: Streekstad Centraal)
In de nieuwste raadsbrief, van 20 augustus, wordt geen bedrag meer genoemd. Wel schrijft wethouder Gijsbert van Iterson Scholten dat de gemeente onderzoekt hoe de kosten op de veroorzakers kunnen worden verhaald en dat Alkmaar daarnaast een beroep doet op de regeling van het Rijk.
Een woordvoerder meldt na vragen van Streekstad Centraal dat de cocaïnewasserij de gemeente voor ten minste 560.000 euro aan schoonmaakkosten heeft opgezadeld. Volgens oud-wethouder Hoekzema wordt het verschil met het eerder genoemde bedrag van acht ton verklaard doordat ze in mei een schatting maakten op basis van offertes en informatie van het hoogheemraadschap over de kosten van het afvoeren van vervuild rioolslib. In ieder geval die laatste kostenpost blijkt nu lager uit te vallen dan in mei was gedacht.
De vervuiling kwam destijds aan het licht nadat bij de rioolwaterzuivering in Alkmaar uitzonderlijk hoge concentraties kwik waren gevonden. Via metingen in het riool werd uiteindelijk een verband gelegd met de cocaïnewasserij op Overdie. Volgens de gemeente hangt de vervuiling waarschijnlijk samen met een nieuwe manier van het wassen van cocaïne. (tekst gaat verder onder de foto)
Brandweer trok beschermende kleding en adembescherming aan bij de inzet begin maart aan de Kitmanstraat. (foto: Streekstad Centraal)
Het kwik zat vooral in het slib onder in het riool. Bij het schoonmaken werd dat slib afgezogen en apart afgevoerd. Tijdens de werkzaamheden konden wel schadelijke kwikdampen vrijkomen. Omwonenden moesten daarom op verschillende momenten ramen en deuren gesloten houden en delen van de wijk werden tijdelijk afgezet.
Na maanden van meten, doorspoelen en afvoeren lijkt dat hoofdstuk nu afgesloten. Of de daders uiteindelijk voor de rekening opdraaien, moet bij de rechtszaak tegen deze verdachten blijken.
Waar nu nog scholieren door de gangen lopen, moeten over enkele jaren bewoners hun voordeur openen. Vastgoedbedrijf Segesta wil het markante pand van het Luzac College aan de Wilhelminalaan 1 in Alkmaar verbouwen tot een complex met 26 huurappartementen. Het bedrijf blijft zelf eigenaar en gaat alle woningen verhuren. Een aantal omwonenden heeft inmiddels een advocaat ingeschakeld om het plan kritisch te volgen.
Het oudste deel van het omvangrijke gebouw werd in 1897 en 1898 als Villa Kennemerhoek gebouwd voor de familie Van Spall, eigenaar van de toenmalige Alkmaarse ijzergieterij. De villa werd later onder meer gebruikt als burgerweeshuis en kantoor van de Kamer van Koophandel. In 1978 en 1985 kwamen er grote kantoorvleugels bij. Het Luzac College huurt het complex sinds ongeveer tien jaar, maar heeft de huur per 1 augustus 2027 opgezegd. (tekst gaat verder onder de foto)
Rector Leertouwer verzekert dat het Luzac College in Alkmaar blijft, maar er is nog geen duidelijkheid waar Luzac naartoe verhuist. (foto: Streekstad Centraal)
Volgens rector Pepe Leertouwer is het gebouw steeds minder geschikt voor onderwijs. Door de vele hoogteverschillen en de indeling is het niet eenvoudig om er een moderne school van te maken. Een nieuwe locatie heeft Luzac nog niet gevonden, maar de rector benadrukt dat de particuliere school in de kaasstad blijft. “Luzac gaat niet weg uit Alkmaar”, verzekert hij. De school is naar eigen zeggen al in gesprek met verschillende partijen over een ander onderkomen.
Voor Segesta vormde de opzegging aanleiding om naar een nieuwe bestemming te zoeken. Opnieuw verhuren als kantoor ligt volgens Alex Huges van het vastgoedbedrijf niet voor de hand. Het gebouw heeft door zijn ouderdom, de al eerder genoemde hoogteverschillen en uiteenlopende bouwdelen weinig flexibiliteit, terwijl de vraag naar kantoorruimte afneemt. Woningbouw lijkt daarom een betere oplossing. (tekst gaat verder onder de foto)
Het kenmerkende torentje wordt volgens directeur Huges van Segesta onderdeel van een van de te verhuren appartementen. (foto: Streekstad Centraal)
Het eerste plan daarvoor telde 22 appartementen. De aanvraag daarvoor werd in maart bij de gemeente ingediend, maar later weer ingetrokken. Volgens de gemeente bestonden intern nog veel vragen en hadden omwonenden zienswijzen ingediend. Segesta hield vervolgens een participatiebijeenkomst en diende op 28 juli een aangepast plan voor 26 woningen in. Dat is nog geen formele vergunningaanvraag, maar een principeverzoek waarmee de gemeente onderzoekt of het plan haalbaar is.
De extra woningen ontstaan doordat drie grote appartementen van ongeveer 120 vierkante meter uit het ontwerp zijn gehaald en zijn vervangen door zes woningen van circa 60 vierkante meter. Ongeveer 30 procent van het complex moet in de sociale huursector vallen. De overige woningen komen vooral in het middensegment. Voor veel dure huurwoningen ziet Segesta weinig ruimte. “In Alkmaar is niet echt een markt voor hoge huren in de vrije sector”, zegt Huges. (tekst gaat verder onder de foto)
Het complex bestaat uit de villa die is gebouwd eind 19e eeuw en enkele aanbouwen uit de 20ste eeuw. (foto: Streekstad Centraal)
Tijdens de bijeenkomst in juni liepen de reacties volgens hem sterk uiteen. Sommige buurtbewoners waren enthousiast over woningbouw in het grotendeels leegkomende complex. Anderen wilden juist minder, grotere en duurdere appartementen. Daarbij hoorde Huges ook het argument dat de toekomstige huurders anders niet bij de bestaande buurt zouden passen. “Dit moet een laan blijven voor wat rijkere mensen”, kreeg hij tijdens de avond te horen. Segesta wijst erop dat het bedrijf zich moet houden aan het gemeentelijke uitgangspunt dat 30 procent van de woningen sociaal wordt verhuurd.
De ontwikkelaar zegt veel waarde te hechten aan de monumentale uitstraling van Villa Kennemerhoek. Aan de buitenkant van het historische deel verandert volgens Huges daarom niets. In het souterrain komen voornamelijk bergingen. Alleen in het middendeel valt volgens Segesta voldoende daglicht binnen om daar twee woningen te kunnen maken. Parkeerplaatsen en een fietsenstalling zijn voorzien op het eigen terrein achter het gebouw. (tekst gaat verder onder de foto)
Onder het standbeeld van schrijfster Geertruida Bosboom-Toussaint ligt de ondergrondse Singelgarage, toch bestaan er zorgen bij omwonenden over hoe het bezoekersparkeren wordt opgelost. (foto: Streekstad Centraal)
Niet alle omwonenden zijn daarmee gerustgesteld. Zij hebben een advocaat gevraagd hun belangen te behartigen. Uit een notitie aan de gemeente blijkt dat zij geen principieel bezwaar hebben tegen de verandering van het leegkomende school- en kantoorpand in woningen. Hun zorgen richten zich vooral op de uitbreiding van 22 naar 26 appartementen en de vraag of de gevolgen daarvan voldoende zijn onderzocht.
Vier extra woningen lijken op een complex van deze omvang misschien een beperkte verandering, maar betekenen volgens de advocaat wel een toename van ruim 18 procent. Dat kan gevolgen hebben voor parkeren, verkeersbewegingen, fietsparkeren, afvalinzameling, privacy en het gebruik van het buitenterrein. Ook wordt aandacht gevraagd voor de kwaliteit van de kleinere woningen en het binnenklimaat van de twee appartementen in het souterrain.
Bij parkeren willen de omwonenden niet alleen weten hoeveel plaatsen op een tekening staan, maar ook of die in de praktijk goed bereikbaar en bruikbaar zijn. Verder vragen zij hoe het bezoekersparkeren wordt opgelost. De openbare ruimte rond de Wilhelminalaan staat volgens hen al onder druk door bezoekers en medewerkers van het Noordwest Ziekenhuis. Ook moet worden onderzocht wat extra in- en uitrijdend verkeer betekent voor voetgangers en fietsers. (tekst gaat verder onder de foto)
Als het plan een vergunning krijgt, zijn er volgend jaar extra brievenbussen nodig bij het complex aan de Wilhelminalaan. (foto: Streekstad Centraal)
De advocaat vraagt daarnaast aandacht voor Villa De Lange naast het complex. Dat pand aan de Wilhelminalaan 2 is een rijksmonument. Een geplande brandtrap, een hekwerk en andere voorzieningen mogen volgens de omwonenden geen afbreuk doen aan de monumentale omgeving. Zij willen bovendien dat de buurt opnieuw kan reageren op het uiteindelijke plan.
Segesta wacht eerst het vooroverleg met de gemeente af en sluit aanpassingen niet uit. Als het ontwerp niet meer ingrijpend verandert, verwacht het bedrijf zelf geen nieuwe bewonersavond te houden. De gemeente denkt daar voorzichtiger over. Als de ambtelijke beoordeling positief uitvalt, wil Alkmaar erop aansturen dat de buurt vóór de formele vergunningaanvraag opnieuw uitgebreid wordt geïnformeerd.
De gemeente verwacht binnen enkele maanden meer duidelijkheid over de haalbaarheid. Onder meer parkeren, verkeer, woonkwaliteit, de monumentale omgeving en de gevolgen voor aangrenzende woningen worden nog beoordeeld. Segesta hoopt binnen twaalf maanden een vergunning te krijgen. Na het vertrek van Luzac op 1 augustus 2027 kan de verbouwing dan beginnen. De eerste huurders zouden dan eind 2028 de sleutel kunnen krijgen.
“Gelukkig ging er veel mis.” Het klinkt als een vreemde conclusie na een avond waarop tientallen brandweerlieden zich in het zweet hebben gewerkt in de Schoorlse Duinen. Maar teamcommandant Anne Judith Storm van Leeuwen bedoelt het precies zoals ze het zegt. Want áls er fouten worden gemaakt, dan maar hier. Tijdens een oefening, met getekende vlammen op papier en rook uit een machine, en niet straks wanneer een stuk duingebied echt in brand staat.
En er ging inderdaad het één en ander ‘mis’. En juist daardoor werd de oefening een leerzame avond voor de korpsen van Schoorl, Groet, Schagerbrug en Bergen en de waterwagen uit Egmond. Onder leiding van trainer Ruud Admiraal moesten de brandweerlieden verschillende brandhaarden bestrijden in het uitgestrekte duingebied.
Waar precies, moet nog even geheim blijven. Komende maandagavond volgt opnieuw een grote natuurbrandoefening in de Schoorlse Duinen. Dan oefenen andere brandweerploegen en zijn ook politie en Staatsbosbeheer betrokken en die mogen niet nu al doorkrijgen waar ‘brand uitbreekt’.
De Veiligheidsregio Noord-Holland Noord organiseert in totaal vier van dergelijke oefeningen, omdat de korpsen voorbereid moeten blijven op natuurbranden en de samenwerking daarbij. Door de lange droogteperiodes in bossen en duinen is die voorbereiding volgens de veiligheidsregio extra belangrijk. Daarom maakt de brandweer ook graag gebruik van de ervaring van buitenlandse korpsen, zoals die in Spanje. (tekst gaat verder onder de foto)
Trainer Ruud Admiraal geeft uitleg op de verzamelplek aan de Paardenmarkt in Schoorl. (foto: Streekstad Centraal)
Wie afgelopen maandagavond tegen de oefening aanliep, zag vooral een tomeloze inzet. Loodzware brandslangen worden uit de voertuigen gehaald, uitgerold, versleept, weer verplaatst en uiteindelijk allemaal weer opgeruimd. Het is al zwaar werk op een gewone straat, laat staan met zware bepakking op onverharde paden in de duinen. Toen de schemering al over het gebied viel, waren brandweerlieden nog altijd bezig al het gebruikte materieel terug in de voertuigen te krijgen, gereed voor de volgende inzet.
Het vuur zelf was gelukkig minder indrukwekkend. Afzetlint markeerde de grenzen van het ‘brandende’ gebied en op papieren bordjes waren vlammen getekend. Tussen bomen en struiken leverde dat soms een voor een buitenstaander bijna komisch beeld op. Rookmachines zorgden ondertussen voor een wat realistischer decor. Voor de deelnemers was het bloedserieus. (tekst gaat verder onder de foto)
Bij elke brand is het zogeheten motorkapoverleg een begrip. (foto: Streekstad Centraal)
Achter die nepbrand ging dan ook een serieus scenario schuil. En al snel bleek hoe ingewikkeld natuurbrandbestrijding kan zijn. De portofoons werkten opvallend goed in het duingebied. Dat was goed nieuws, maar zorgde meteen voor een ander probleem: er kwam zoveel informatie binnen dat het lastig werd om het overzicht te bewaren. Wie iets belangrijks wilde melden, moest bovendien maar zien tussen al het radioverkeer te komen. Zelfs de boodschap dat moest worden opgeschaald naar ‘zeer grote brand’ bereikte de meldkamer niet zomaar.
Ook overleg kostte veel tijd. Beslissingen die op papier eenvoudig lijken, blijken midden in een duingebied – met verschillende ploegen, voertuigen en opdrachten – een stuk ingewikkelder. Dat werd pijnlijk zichtbaar toen aanvankelijk bijna alle tankautospuiten naar dezelfde relatief kleine brandhaard waren gereden. (tekst gaat verder onder de foto)
Door allerlei onvoorziene problemen laat de tankautospuit van Bergen maandagavond tijdens de oefening op zich wachten. (foto: Streekstad Centraal)
Verderop woedde volgens het scenario ondertussen een veel grotere brand, die pas later door de verkenners werd ontdekt. De ploeg van Bergen moest daarheen, maar kon niet vertrekken. Hun tankautospuit, die nodig was om daar de ploeg van Groet te ondersteunen, stond tussen andere brandweerauto’s ingeklemd. Kostbare minuten gingen verloren voordat de wagen van Bergen zich uit de file had geworsteld.
En juist op de smalle duinpaden bleek waarom gebiedskennis en de opstelling van de voertuigen zo belangrijk zijn. Brandweerwagens moeten daar allemaal met de neus dezelfde kant op staan. Niet voor de netheid, maar om bij plotseling gevaar onmiddellijk te kunnen vluchten. De wagen uit Bergen kwam echter over een bospad aanrijden met de neus richting de ploeg van Groet.
Dat betekende: terug. (tekst gaat verder onder de foto)
De tankautospuit moest terug op het bospad en keren, voordat de slangen konden worden uitgerold om het fictieve vuur te bestrijden. (foto: Streekstad Centraal)
De Bergense brandweerwagen moest een flink stuk achteruit over het smalle bospad, daarna keren en vervolgens achteruit opnieuw over het bospad, zodat het voertuig uiteindelijk wel in de juiste vluchtrichting stond. Intussen tikte de klok verder. Pas ongeveer twintig minuten voor het einde van de oefening konden daar de slangen worden uitgerold en kon het blussen daadwerkelijk beginnen. In de sproeistand, want vegetatie mocht door de oefening geen schade oplopen.
De Egmondse brandweerlieden van de waterwagen hadden een rustige avond. Hun auto was te zwaar om over de geasfalteerde toegangsweg naar het duingebied te rijden. Met Staatsbosbeheer was afgesproken dat de oefening geen schade zou aanrichten aan het natuurgebied. Dus bleef de waterwagen onbenut.
“Als er echt brand zou zijn, dan hebben we daar natuurlijk lak aan. Dan moet alles wijken om de brand te blussen. Niemand maakt zich dan druk om een paar takken die afbreken door snelrijdende brandweerwagens. Bij een oefening zijn we veel voorzichtiger”, zo licht Storm van Leeuwen toe. (tekst gaat verder onder de foto)
Een rookmachine zorgde voor extra realisme tijdens de natuurbrandoefening in de Schoorlse Duinen. (foto: Streekstad Centraal)
Er bleven echter genoeg situaties over waarop brandweerlieden vastliepen of fouten maakten. Die momenten verklaren waarom de teamcommandant na afloop tevreden kon zeggen dat er gelukkig veel misging. Een voertuig dat verkeerd staat, communicatie waarin een belangrijke boodschap moeilijk doorkomt, overleg dat te lang duurt of een brandweerwagen die letterlijk geen kant op kan: liever nu ontdekken dan wanneer het duin echt in brand staat.
Want dan zijn de papieren vlammen ineens echte vlammen en komt de rook niet meer uit een machine. Twintig minuten tijdverlies is dan geen leerpunt voor de nabespreking, maar kan het verschil betekenen tussen een beheersbare brand en vuur dat zich verder door de duinen verspreidt.
Daarom wordt er geoefend, en niet één keer. De Veiligheidsregio benadrukt dat het hele jaar wordt gewerkt aan de voorbereiding op natuurbranden. Daarbij gaat het niet alleen om het blussen zelf, maar nadrukkelijk ook om de samenwerking tussen brandweer en andere organisaties. (tekst gaat verder onder de foto)
Na de nodige voorbereidingen konden eindelijk de spuiten worden gericht op de denkbeeldige vlammen. Op de sproeistand, om schade aan vegetatie te voorkomen. (foto: Streekstad Centraal)
Aan het einde van de avond was het denkbeeldige vuur uit. Het echte werk nog niet. In het invallende donker werden meters brandslang leeggegoten, opgerold en terug naar de voertuigen gesjouwd. Pas toen het laatste materiaal uit het duin was opgeborgen, verzamelde de oefenstaf de brandweerlieden in het licht van de koplampen voor de evaluatie.
Eén ploeg ontbrak. Terwijl onder de donkere sterrenhemel werd besproken wat er deze avond allemaal goed en verkeerd was gegaan, waren de brandweerlieden uit Groet alweer onderweg. Bij NRG in Petten was een koolmonoxidemelder afgegaan. De oefening in de duinen was voorbij; voor hen had de werkelijkheid het alweer overgenomen.
De zaak kwam aan het rollen toen twee kinderen in Heerhugowaard langs de deuren gingen om blikjes en flessen met statiegeld op te halen. Het eindigde met een vrouw die na het eten van een stukje chocolade medische hulp nodig had. Tussendoor: ongeruste berichten op Facebook en uiteindelijk een 30-jarige verdachte die door de politie is verhoord.
De opmerkelijke zaak speelde zich af rond de Berckheidelaan. Op zondagavond 9 augustus kreeg een vrouw daar chocolade aangeboden door een kind. Nadat ze ervan had gegeten, werd ze onwel en moest ze medisch worden behandeld. Een dag later werd aangifte gedaan en begon de politie een onderzoek.
Op dat moment deed het verhaal ook al de ronde op Facebook. In de groep ‘Je bent een echte Heerhugowaarder als….’ verscheen een waarschuwing dat in de omgeving van het ‘Berckheideplein’ chocolaatjes met drugs zouden zijn uitgedeeld en dat iemand daardoor medische hulp had gezocht. ‘Hele nare ervaring, dus wees gewaarschuwd!!’, stond in het bericht. (tekst gaat verder onder de foto)
Het plein bij de supermarkt aan de Berckheidelaan in Heerhugowaard. (foto: Google Streetview)
Het bericht riep direct vragen op. “Werd bewust chocolade met drugs uitgedeeld??”, vroeg een van de deelnemers aan de groep zich af. Een ander riep de politie op mee te lezen. De vrouw die de waarschuwing had geplaatst, antwoordde dat melding was gedaan en schreef dat het slachtoffer “goed uit ‘de trip’” was gekomen. Een ander reageerde met enige galgenhumor: “Welke drugs was het? Ik vraag dit voor een vriend.”
Het antwoord op die vraag is overigens: paddo’s. Maar één belangrijke vraag bleef onbeantwoord: liep er in Heerhugowaard werkelijk iemand rond die bewust nietsvermoedende voorbijgangers chocolade met drugs toestopte?
Streekstad Centraal legde het Facebookbericht daarom voor aan de politie en vroeg of de waarschuwing betrouwbaar was. Het politieonderzoek levert inmiddels het antwoord op de vraag hoe de chocolade bij de vrouw terechtkwam. (tekst gaat verder onder de foto)
De verdachte werd verhoord door de politie in Heerhugowaard. (foto: Streekstad Centraal)
De twee kinderen blijken geen drugs te hebben willen uitdelen. Ze waren langs de deuren gegaan om lege blikjes en flessen te verzamelen en zo wat statiegeld te verdienen. In een van de tassen die ze meekregen, bleek onder de blikjes een flinke hoeveelheid chocolade te liggen. Pas nadat ze de blikjes hadden ingeleverd, ontdekten ze de chocolade.
De kinderen deelden hun onverwachte vondst vervolgens met de vrouw en nog iemand. Dat ogenschijnlijk vriendelijke gebaar kreeg voor de vrouw een vervelende afloop. De overgebleven chocolade bij haar, de andere ontvanger en de twee kinderen is door de politie in beslag genomen.
De kinderen zijn volgens de politie erg geschrokken. Hen treft geen blaam. (tekst gaat verder onder de foto)
In de chocola bleek drugs verstopt. (foto: Pixabay zuiver illustratief)
De politie wist inmiddels ook te achterhalen waar de chocolade vandaan kwam. Een 30-jarige inwoner van Heerhugowaard is verhoord en wordt verdacht van poging tot zware mishandeling. Waarom de chocolade tussen de ingezamelde blikjes en flessen terechtkwam en wat de bedoeling van de man daarmee zou zijn geweest, blijkt niet uit de informatie die de politie tot nu toe heeft verstrekt. Het dossier wordt naar het Openbaar Ministerie gestuurd.
Daarmee blijkt de waarschuwing die ruim anderhalve week geleden voor discussie zorgde op Facebook een kern van waarheid te hebben gehad: een vrouw werd inderdaad onwel na het eten van uitgedeelde chocolade waarin vermoedelijk drugs zaten. Maar van kinderen die bewust met drugs gevulde snoepwaar uitdeelden, was geen sprake. Zij waren zelf nietsvermoedend in een zaak terechtgekomen die inmiddels tot een strafrechtelijk onderzoek heeft geleid. (Hoofdfoto: Pixabay – zuiver illustratief)
