Bureau Mothership en kunstenaar Gabriel Lester werken samen aan een kunstwerk voor de spooronderdoorgang aan de Zuidtangent in Dijk en Waard. Eén van de tunnelwanden krijgt een groot 3D-kunstwerk dat straks zichtbaar is voor automobilisten, fietsers en voetgangers. De onderdoorgang is nog in aanbouw, maar het project begint steeds meer vorm te krijgen.
Het kunstwerk bestaat uit terracotta tegels met daarop glinsterende glazen druppels. Door de manier waarop licht erop valt, verandert het beeld voortdurend. Volgens Jeroen Everaert van creatief bureau Mothership was dat ook precies de bedoeling. “Ik ben gevraagd om een concept te bedenken dat de onderdoorgang speciaal maakt. Ik heb een idee gemaakt en Gabriel daarbij betrokken”, vertelt hij.
Gabriel Lester werkt al ruim vijfentwintig jaar aan kunst in de openbare ruimte. Voor hem is het belangrijk dat mensen zich prettig voelen op een plek. “Het gaat niet om mijn eigen gevoel”, zegt hij. “Het gaat erom dat je gastheer bent. Dat mensen zich welkom voelen op een plek.” (tekst gaat verder onder de foto)
De nieuwe spooronderdoorgang in de Zuidtangent moet een kwaliteitsimpuls geven aan de omgeving. (foto: Streekstad Centraal)
Bij het ontwerp liet Everaert zich inspireren door de omgeving. De fusie tussen Langedijk en Heerhugowaard was toen nog in voorbereiding. “Het zijn twee polders met een kanaal ertussen. Het water verbindt beide gebieden, maar de uitstraling is verschillend”, legt hij uit. Water werd zo een belangrijk thema, al was werken met echt water geen optie. “Daarom zochten we een andere vorm. Zo kwamen we bij de techniek van Gabriel.”
Lester werkt voor dit project samen met Koninklijke Tichelaar in Makkum, een bedrijf dat bekendstaat om keramiek en glazuren. Hij koos voor een speciale hardgebakken tegel met glas dat zonder lijm vastsmelt. “Normaal vloeit glas uit over een tegel. Dit glas vormt bolletjes. Die lijken op waterdruppels”, vertelt hij. Omdat per tegel kan worden gekozen voor één, meerdere of geen druppels, is elke tegel anders. “Dit is nog nooit eerder toegepast. Dijk en Waard krijgt iets heel bijzonders.”
Ook wethouder Nils Langedijk is enthousiast over het kunstwerk. “We verbeteren de bereikbaarheid én het mag ook mooi zijn. Deze verbinding is een kwaliteitsimpuls voor het centrum van Dijk en Waard”, zegt de wethouder.
In de omgeving is ook op andere manieren gewerkt om het Stationskwartier aantrekkelijk te maken. (foto: Streekstad Centraal)
Volgens Lester stelt het kunstwerk een wateroppervlak voor waarin regendruppels vallen. “Twee cirkels vloeien in elkaar over. Ze staan voor verbinding en vereniging,” legt hij uit. Door zonlicht en koplampen verandert het beeld steeds. Er is getest of de reflectie verblindend werkt, maar dat is niet het geval. Het licht blijft zacht en sfeervol.
De aanleg is technisch ingewikkeld, omdat elke tegel een eigen plek heeft. “Het is een samenspel tussen kunstenaar en vakmensen”, zegt Everaert. Lester vult lachend aan: “Ik denk dat ik er straks een dagje bij ga zitten kijken.”
Als de onderdoorgang in mei 2026 opengaat, kunnen ook voetgangers het kunstwerk van dichtbij bekijken via een trap onder het viaduct. Everaert kijkt ernaar uit: “Ik heb vaak bij gesloten spoorbomen gestaan. Straks is er doorstroming én een mooie onderdoorgang. Dat geeft hopelijk veel plezier.”
De opvang van vluchtelingen in Heiloo wordt op twee locaties verlengd. Zowel de tachtig Oekraïners in het oude gemeentehuis als de tachtig asielzoekers in het Fletcher Hotel kunnen zeker tot eind 2026 op hun plek blijven. Dit laat het college van burgemeester en wethouders laten weten.
De tachtig Oekraïense vluchtelingen wonen sinds het najaar van 2023 in het witte gedeelte van het voormalige gemeentehuis aan het Raadhuisplein. De kantoorruimtes werden destijds verbouwd tot woonkamers, slaapkamers en gedeelde keukens.
Hoewel het de bedoeling is dat er op deze plek uiteindelijk sociale huurwoningen komen, is de tijdelijke opvang nu met een jaar verlengd. De kosten hiervoor bedragen bijna twee ton, maar dit bedrag wordt volledig vergoed door de Rijksoverheid. (tekst gaat verder onder de foto)
De voormalige vleugel van het oude gemeentehuis in Heiloo die nu in gebruik is voor vluchtelingenopvang. (archieffoto)
Naast de opvang van Oekraïners blijft ook de asielopvang in het Fletcher Hotel aan de Kennemerstraatweg langer open. Het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) en het hotel hebben een nieuwe afspraak gemaakt, waardoor de tachtig bewoners daar tot 31 december 2026 kunnen blijven.
De gemeente is bij deze huurafspraak geen officiële partij, maar het college is wel op de hoogte gebracht van de verlenging. De omwonenden van het hotel hebben een brief gekregen om hen te informeren over het besluit.
De gemeente Heiloo heeft van het Rijk de taak gekregen om in de periode van 2024 tot en met 2026 plek te bieden aan in totaal 155 asielzoekers. Met de 80 plekken in het hotel wordt een groot deel van deze opdracht uitgevoerd. Het COA blijft verantwoordelijk voor de begeleiding en werkt hierbij nauw samen met de gemeente en betrokken inwoners.
In Bergen zijn op kerstavond door bijna honderd mensen lichtjes aangestoken op het ereveld met gesneuvelde geallieerde militairen uit de Tweede Wereldoorlog. De 280 graven van omgekomen Gemenebest-militairen werden door de lichtjes in een warme oranje gloed gezet. “Voor de tiende keer”, vertelt Arianne Röpke, die er vanaf het begin in 2016 bij betrokken is.
De kaarsjes in Bergen worden elk jaar geregeld door Keep Them Rolling samen met de Stichting Egmond 40-45. De wind kan de organisatie soms parten spelen, maar toch was het weer gelukt om de meer dan 300 lichtjes aan het branden te krijgen. Hoewel dat wel moest gebeuren met koude vrijwilligersvingers, want een straffe noordoostenwind zorgde woensdagavond voor een negatieve gevoelstemperatuur. (tekst gaat verder onder de foto)
Meer dan 280 lichtjes werden aangestoken voor de gevallen militairen op het ereveld in Bergen. (foto: Habro fotografie)
Dezelfde koude was ook voelbaar in Castricum, waar de organisatie in handen is van het Veteranencomité voor de BUCH-gemeenten. Voorzitter Dannij van der Sluijs hoefde zich vooraf geen zorgen te maken over harde wind die de kaarsjes konden uitblazen, want door schade en schande wijs geworden is hij enkele jaren geleden overgeschakeld op elektrische waxinelichtjes met een batterijtje. “Die blijven nu een paar dagen branden”, zo verzekerde hij. (tekst gaat verder onder de foto)
Burgemeester Ben Tap spreekt het gezelschap toe bij de oorlogsgraven naast de Dorpskerk in Castricum. (foto: RVP Media/Ramon Vegelien)
Burgemeester Ben Tap van Castricum sprak het kleine gezelschap even toe bij de 28 oorlogsgraven op de begraafplaats naast de Dorpskerk. Hij herinnerde iedereen eraan dat de militairen hun leven hebben gegeven voor onze vrede en veiligheid, maar dat het deze kerst niet overal vrede is: “De vele vluchtelingen uit oorlogsgebieden in onze regio getuigen daarvan.” Ook wees hij op de mondiale bedreigingen van onze eigen vrede. Daarna klonk de Last Post. (tekst gaat verder onder de foto)
Veteranen brengen een eresaluut aan de omgekomen militairen die begraven liggen op de begraafplaats naast de Dorpskerk in Castricum. (foto: RVP Media/Ramon Vegelien)
In Bergen waren bij de ceremonie voor het eerst – ondanks het tienjarig jubileum – geen leden van het college van burgemeester en wethouders aanwezig. Allemaal verhinderd. Arianne Röpke van Keep Them Rollling wilde daar geen vragen bij stellen: “Ik wil het ook graag een beetje klein houden. We kondigen het niet overal aan, maar wie komt, is welkom. Die RAF-vlaggen maken het voor mij deze keer speciaal.”
Met de RAF-vlaggen doelt ze op de twee vlaggen van de Engelse luchtmacht, die dit jaar met goedkeuring uit Groot-Brittannië mochten worden gehesen door Peter Woudstra en Klaas Witsch van het Bergense 4 en 5 meicomité. (tekst gaat verder onder de foto)
De vlaggen van de Britse Royal Air Force die voor het eerst op kerstavond werden gehesen op het ereveld in Bergen. (foto: Habro fotografie)
“Omdat het de tiende keer is dat we dit organiseren, wilden we deze keer graag iets speciaals doen”, vertelt Röpke. Het werd door het publiek erg gewaardeerd. “Het geeft zo’n avond toch wat extra cachet.”
Toen de lichtjesactie op kerstavond 2016 in Bergen voor de eerste keer werd georganiseerd, was die meteen een groot succes. De belangstelling bleek enorm. Basisschoolleerlingen, broers en zussen, vaders en moeders en ook grootouders kwamen samen om een lichtje te plaatsen.
Het volgt uit een initiatief van Lichtjes op Oorlogsgraven. Steeds meer begraafplaatsen van oorlogsslachtoffers worden op deze manier op kerstavond verlicht. Zo wordt nadrukkelijk de verbinding gemaakt tussen ‘het feest van het licht’ en het ideaal van ‘vrede op aarde’. (tekst loopt door onder de foto)
Lichtjes worden in Bergen uitgedeeld aan de 100 mensen die hielpen om een lichtje te plaatsen bij de 280 oorlogsgraven. (foto: Habro fotografie)
Bij de start in 2015 deden al 140 locaties mee. Het idee waaide over uit Finland, waar overledenen op kerstavond traditioneel met lichtjes worden herdacht. Dit jaar zijn er in heel Nederland al bijna 30.000 kaarsjes nodig, verspreid over 570 locaties.
Arianne leeft elk jaar toe naar deze kerstavond: “De overledenen, voornamelijk jonge mannen, hebben ervoor gezorgd dat wij in vrede kerst kunnen vieren. Kerstmis is bij uitstek een gelegenheid om samen te komen met dierbaren. Op deze wijze gedenken wij degenen die daar niet meer bij kunnen zijn.” (tekst gaat verder onder de foto)
Kerstavond op het ereveld van de begraafplaats in Bergen. (foto: Habro fotografie)
Terug naar Castricum. Nadat daar de warme chocomel en de Glühwein voor enige innerlijke versterking hebben gezorgd, begeven de leden van het Veteranencomité zich snel naar Uitgeest. Daar stond een bijzondere variant van de lichtjesavond op het programma.
Sinds vijf jaar komen veteranen daar bijeen op de begraafplaats achter de rooms-katholieke kerk in Uitgeest en plaatsen samen met nabestaanden van de overledenen een kaarsje bij de 25 graven van mensen die tijdens hun leven hebben gediend als militair in Korea of Nederlands-Indië. (tekst gaat verder onder de foto)
Veteranen en nabestaanden van veteranen plaatsen in Uitgeest een kaarsje bij mensen die tijdens hun leven als militair hebben gediend in Korea of Nederlands-Indië. (foto: aangeleverd)
“Ze zijn niet tijdens hun uitzending gesneuveld, maar we eren hen als veteranen van het Nederlandse leger”, zo verduidelijkt voorzitter Van der Sluijs van het Veteranencomité. “Nabestaanden waarderen dit zo enorm als eerbetoon aan hun vader, oom of grootvader. Vele tientallen nabestaanden zijn daarom elk jaar erbij.”
Behalve in Uitgeest, Bergen en Castricum branden dit jaar ook lichtjes op oorlogsgraven en gedenkmonumentjes in Alkmaar, Stompetoren, De Rijp, Schoorl, Heiloo, Sint-Pancras, Broek op Langedijk, Noord-Scharwoude en Heerhugowaard.
Een man uit Zuid-Scharwoude is door de rechtbank in Alkmaar veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging. De man misbruikte de kleinzoon van zijn buurvrouw. Ook had hij duizenden kinderpornografische afbeeldingen in zijn bezit.
De verdachte leerde het jonge slachtoffer kennen via zijn buurvrouw, de oma van de jongen. In een periode van een paar maanden verbleef het kind vaker bij de man. Het misbruik vond plaats op de momenten dat de jongen bij hem logeerde en bij hem in bed sliep. Tijdens deze logeerpartijen maakte de man ook foto’s van het naakte lichaam van de jongen. Toen de politie de woning van de man onderzocht, werden er op verschillende apparaten ruim 7.200 beelden van kinderporno gevonden.
Volgens de rechtbank heeft de man heel sluw gewerkt. Hij bouwde een vriendschap op met de jongen en probeerde hem zelfs op te zetten tegen zijn eigen ouders en oma. Zo hoopte de man dat hij meer tijd alleen met het kind kon doorbrengen. De ouders en de oma hadden veel vertrouwen in de buurman, maar dat vertrouwen heeft hij volgens de rechter ernstig beschadigd. Opvallend is dat de reclassering de man al eerder had gewaarschuwd voor zijn contact met de jongen, maar die waarschuwingen negeerde hij volledig.
De man is geen onbekende voor de politie. Hij werd al drie keer eerder veroordeeld voor zedendelicten. Ondanks eerdere behandelingen en toezicht ging hij nu toch weer de fout in. Deskundigen onderzochten de man en stelden vast dat hij een pedofiele stoornis heeft. Omdat hij niet lijkt te leren van eerdere straffen en de kans op herhaling groot is, adviseerden de deskundigen tbs met dwangverpleging. Dit is nodig om de samenleving te beschermen.
De rechtbank neemt dit advies over. Naast de celstraf en de tbs-behandeling moet de man ook een schadevergoeding van 6.000 euro aan het slachtoffer betalen.
Wie in de donkere decemberdagen langs de Van Veenweg in Heerhugowaard loopt, kan er bijna niet omheen: de voortuin van René Gieling. Waar veel tuinen in deze tijd rustig blijven, verandert die van hem ieder jaar weer in een sfeervol kersttafereel.
Met sneeuwpoppen, herten, gnomen en zelfs een fietsende kerstman op het dak brengt hij licht in de buurt. “Wat ooit begon als geintje, is uitgegroeid tot een lichtpuntje in de buurt”, vertelt hij tegen NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal
Zodra Sinterklaas het land uit is, begint het bij René alweer te kriebelen. “Dan gaat de vlag van onze goedheiligman naar beneden en hijsen we de kerstvlag omhoog.” Binnen drie dagen is de voortuin omgetoverd tot een warm en verlicht kerstparadijs, waar veel buurtbewoners speciaal voor langslopen. (tekst gaat verder onder de foto)
René Gieling uit Heerhugowaard pakt elk jaar weer uit met kerstverlichting in de tuin. (foto: NH Media)
De traditie begon in 1999, toen zijn schoonouders hem voor de grap een lichtgevende sneeuwpop gaven. Wat toen klein begon, groeide langzaam uit tot een vaste kersttraditie die inmiddels al 26 jaar meegaat.
Samen met zijn vrouw werd de verzameling elk jaar een beetje groter. “Met gaas en lakens maakte mijn vrouw poppen van Jozef, Maria en het kindje Jezus. Eerst stonden ze nog zonder stal in de voortuin, die heb ik er later bij getimmerd”, vertelt René. “Zo kwam er elk jaar iets bij en voor we het wisten, stond onze hele tuin vol.”
Toch blijft het bewust bescheiden. “Geen Amerikaanse taferelen”, benadrukt René. “Het moet sfeervol zijn. Niet te gek, niet te groot. We wisselen het elk jaar een beetje af. Soms sneuvelt er iets en een enkele keer wordt er wel iets gesloopt, maar dat valt gelukkig erg mee.” (tekst gaat verder onder de foto)
De voortuin van René Gieling aan de Van Veenweg in Heerhugowaard. (foto: NH Media)
Veel decoraties hebben voor het stel een speciale betekenis. “Mijn vrouw heeft de gnomen zelf gemaakt. En de kerststal maakt al 26 jaar deel uit van onze collectie, samen met de fietsende Kerstman op het dak.”
Dat de tuin iets losmaakt bij mensen, merkt René elk jaar opnieuw. “Kinderen die onderweg naar school even blijven staan. Mensen die expres een blokje om lopen of rijden. Laatst stopte er een busje voor de deur, met een groepje mensen die even kwam kijken.”
Soms gaat de waardering zelfs nog een stap verder. Zo krijgen René en zijn vrouw af en toe een kaartje of briefje in de bus. “Laatst had een vrouw er een tientje bijgedaan, als kleine bijdrage voor de energierekening. Absoluut niet nodig, maar wel ontzettend lief.”
Zo zorgt één voortuin aan de Van Veenweg al jaren voor een warm kerstgevoel. Niet alleen voor René en zijn vrouw, maar voor iedereen die even stil blijft staan om te kijken. (Hoofdfoto: NH Media)
De brandweer van Stompetoren werd woensdag opgeroepen voor een dier in nood in Zuidschermer.
Aan de Zuidervaart bleek een schaap in de sloot beland. Het schaap hoorde thuis op het naastgelegen weiland, maar was onder het schrikdraad door in het water terecht gekomen. Passerende automobilisten alarmeerden de brandweer.
De vrijwillige brandweerlieden zijn via het weiland bij de waterkant gekomen en konden door als team te werken het schaap met een grijpredding weer op het droge krijgen.
Het schaap bleef ongedeerd, ze liep alleen een natte vacht op. De eigenaar van het land heeft direct het schrikdraad hersteld.
Zondagavond staan Kees en Jacqueline Kuiper uit Alkmaar met hun vrienden Jeroen en Roos Vink bij de garderobe van Podium Victorie om hun jassen in te leveren. Daar onthult zich hun uitgaanstenue van de avond. Met veel enthousiasme en hilariteit bewonderen ze elkaars outfit.
Kees heeft een Lederhose aan. Hij kijkt op zijn beurt goedkeurend naar Roos, die zich vanavond in een Dirndl heeft gehesen. Als opwarmertje draait de dj ondertussen Het Smurfenlied van Vader Abraham. Eigenlijk best een bijzondere combinatie.
Ze hebben kaartjes gekocht voor de jaarlijkse thuiswedstrijd van de Heimatkapelle die Darmstädter Hübsch, die er de laatste jaren traditie van heeft gemaakt om de zondag vóór kerst op te treden in Podium Victorie. Bijna 600 mensen komen daarop af, en een groot deel heeft zich er speciaal voor gekleed. Het verhoogt zeker de sfeer. (tekst gaat verder onder de foto)
De Alkmaarders Jacqueline Kuiper, Jeroen Vink, Roos Vink en Kees Kuiper. (foto: Streekstad Centraal)
De vriendengroep heeft er absoluut zin in. Ze hebben de band nog niet eerder zien optreden, maar de faam is hen al vooruit gereisd: “We gaan er vanavond open in. Ik hou zelf wel van Tiroler, maar een Bierfest is niks voor mij. Zoveel bier drink ik niet. Maar dan is dit Weihnachtsfest wel een leuk alternatief. Ik hoop vanavond Stille Nacht te krijgen, O Tannenbaum en misschien wel Rammstein”, vertelt Kees.
Dat het publiek in de juiste stemming is, valt ook scheikundedocent Paul van Schagen uit Alkmaar op, die vanavond als drummer Pauki Kartner door het leven gaat. Hij kijkt vanaf de balustrade op de eerste verdieping toe hoe het publiek van vanavond binnendruppelt. “Elk jaar wordt het meer en gaan ze gekker doen”, zegt hij met een glimlach. “Mensen zijn meteen al aan het feestvieren.”
Bij Paul is het in 1999 allemaal begonnen als geintje. Bij het draaien van oude grammofoonplaten bleken een vriendin en hij allebei een ‘guilty pleasure’ te hebben: de Duitse Schlagermuziek. Als grapje organiseerden ze met een aantal muzikanten een Schlageravond in het oude poppodium Atlantis, toen nog aan de Breedstraat. (tekst gaat verder onder de foto)
Heimatkapelle Die Darmstädter Hübsch met (v.l.n.r.) nieuwkomer Maarten Plukker a.k.a. Martinus Plük, Eddie Califano, Freiherr Ludwig Ferdinand, Ollie Carrell, Frau Mutti Holzmann en Pauki Kartner. (foto: Streekstad Centraal)
Dat werd zo’n doorslaand succes dat ze daarna onafgebroken tien jaar door het hele land toerden. Ze stonden op grote podia zoals Paaspop en de Nacht van Assen. Zelfs in Duitsland en Oostenrijk wisten ze het publiek te vermaken met hun Hollandse humor en gekkigheid op het podium.
De enige rode draad van de avond: duitstalige muziek. Van Gute Nacht Freunde van Reinhard Mey via Nena en Falco (‘Jeanny!’) tot – inderdaad – Rammstein. En natuurlijk de nodige Schlagers om het feest compleet te maken. (tekst gaat verder onder de foto)
De Hübsch en het publiek gaan los in de Grolsch-zaal van Podium Victorie. (foto: Streekstad Centraal)
In 2009 leek het mooi geweest. Met een afscheidsconcert in Atlantis was de cirkel rond. “Dat was een waanzinnig optreden, ik heb zelden zo’n leuke avond beleefd”, vertelt raadscoryfee John van der Rhee aan Streekstad Centraal. Hij is er deze avond ook weer.
Acht jaar geleden was er nog wel een eenmalig reünieconcert bovenin de Ringersfabriek. Ook daar ontstond weer zo’n groot feest, dat het bij Paul weer begon te kriebelen. Helaas waren niet alle muzikanten uit het begin weer beschikbaar, maar hij vond enkele nieuwe bandleden. (tekst gaat verder onder de foto)
“Zonder Hübsch is het alleen december, daarna is het Weihnacht.” (foto: Streekstad Centraal)
Zo is de zangeres van de band tegenwoordig Frau Mutti Holzmann, die veel mensen uit De Rijp en omstreken zullen herkennen als Renate Houtman. De ‘Sängerin” die een flinke noot kan raken, heeft groot en klein talent zang- en muziekles gegeven in De Groene Zwaan. Kees en Jacqueline Kuiper komen speciaal voor hun vriend Olaf Koch, de toetsenist die vanavond alleen maar luistert naar de naam Ollie Carrell.
Maarten Plukker uit Alkmaar beleeft vanavond zijn vuurdoop als nieuw bandlid op de basgitaar. “Hij hoefde geen auditie te doen in dit genre, hij zag er Duits genoeg uit”, grapt Paul, vanavond de verloren zoon van Pierre Kartner. Voor de nieuwe bassist is de Duitse artiestennaam Martinus Plük bedacht. Verder zijn alleen zanger en gitarist Eddie Califano en gitarist Freiherr Ferdinand bandleden die niet uit de regio Alkmaar komen.
“Het zijn toch allemaal leraren Duits die dit doen?”, vraagt iemand in het publiek tijdens het optreden. Als gitarist Eddie dat na het optreden hoort, moet hij lachen. Het blijkt een broodje-aap-verhaal, maar hij laat die mythe graag voortbestaan. “Enig mysterie mag altijd een beetje blijven hangen rond deze band.” (tekst gaat verder onder de foto)
VVD-fractievoorzitter John van der Rhee heeft maar een woord voor het optreden van de Hübsch: “Wunderbar.” (foto: Streekstad Centraal)
John van der Rhee wil sinds de herstart geen Alkmaars optreden meer missen van ‘de Hübsch’, zoals de fans de band liefkozend noemen. Ook hij is daarom zondagavond weer van de partij, en zo van een afstandje bekeken, heeft hij zich ook deze avond weer uitstekend vermaakt. “Wunderbar”, zo vat hij zelf de afgelopen uurtjes samen.
Jeannette Mader uit Heerhugowaard is geboren en getogen in München, maar woont nu al langer in Nederland dan in Duitsland. Het is haar tweede keer dat ze het Alkmaarse kerstoptreden meemaakt. Ze heeft de portie ‘Weihnachtsmusik’ ook nodig in de kerstperiode, vanwege haar nostalgische herinneringen uit haar jeugd aan de kerst in Duitsland.
“Ik kan met kerst niet terug naar Duitsland, maar voor mij is kerst pas begonnen als ik deze avond heb meegemaakt”, vertelt Jeannette in vlekkeloos Nederlands maar nog met lichte Duitse tongval. (tekst gaat verder onder de foto)
De vuurdoop van bassist Maarten Plukker (links) verliep “wie gewünscht” (foto: Streekstad Centraal)
Paul ziet op deze Alkmaarse avond nog steeds veel mensen die er in 1999 in Atlantis ook al bij waren. Daar verbaast hij zich niet meer over: “Een vriend zei eens: door Nederland loopt een grens van noord naar zuid. Ten oosten daarvan zijn ze er mal van, ten westen snappen ze het niet zo goed. Jullie zijn ervoor om aan deze kant van die grens duidelijk te maken hoe leuk het is.”
Hij wijst naar het speciaal uitgedoste publiek: “In Alkmaar is dat goed gelukt. Hier zijn we enorm geland. Dit is ook wel het hoogtepunt voor onszelf. Hier hadden we echt naartoe geleefd.”
De gemeenteraad van Heiloo neemt meer tijd voor een besluit over een mogelijke fusie met andere gemeenten. Aanleiding is een succesvol verzoek voor een referendum. Daardoor is een besluit over de toekomst van de gemeente voorlopig uitgesteld.
Maandagavond stemde de raad in met het instellen van een referendumcommissie. De stap volgt op het ophalen van voldoende handtekeningen door inwoners Peter Min en Yvette Valkering voor zo’n referendum. Van de 290 ingeleverde handtekeningen bleken er 273 geldig, en dat is meer dan genoeg om de volgende fase in te gaan. Het wachten is nu op een advies van de referendumcommissie. (tekst gaat verder onder de foto)
De gemeenteraad neemt toch wat gas terug voordat het keuzes maakt over de bestuurlijke toekomst van Heiloo. (foto: Streekstad Centraal)
De meeste politieke partijen in Heiloo zien een fusie als een manier om de gemeente financieel gezond te houden en de voorzieningen op peil te houden. Het gaat om een mogelijke samenvoeging met Bergen, Uitgeest en Castricum, de gemeenten waarmee Heiloo nu al samenwerkt binnen de BUCH. Begin december bleek tijdens een commissievergadering dat een meerderheid van de raad deze richting steunt. Daarbij geldt dat geen enkele partner bij voorbaat wordt uitgesloten (behalve Alkmaar).
Tegelijk zijn er wel twijfels ontstaan over het tempo waarmee de lokale politiek stappen neemt. Die twijfel lijkt binnen de raad verder aangewakkerd door het verzoek om een referendum van de twee inwoners. “Als je mensen spreekt, weten ze niet eens dat een fusie op de agenda staat”, zegt Peter Min. Volgens hem is er geen directe noodzaak om snel een besluit te nemen. “Er komen in het voorjaar toch gemeenteraadsverkiezingen aan, dus waarom zouden we deze vraag dan niet gewoon aan de inwoners voorleggen?”
Initiatiefnemer Peter Min uit Heiloo heeft al veel zin om 1000 handtekeningen te verzamelen voor een fusiereferendum. (foto: Streekstad Centraal)
Door zijn referendumverzoek is de keuze van de raad nu bevroren. De referendumcommissie buigt zich over de vraagstelling. De gemeenteraad bespreekt dat advies op 26 januari. Als het ontwerp-besluit, dat de gemeenteraad maandag met heel veel aanpassingen vaststelde, zich leent voor een referendum, dan moet nog duidelijk worden of er genoeg steun is om het referendum echt te houden. Daarvoor zijn nog duizend extra handtekeningen nodig.
In Heiloo verschillen de meningen over zowel een fusie als het tempo waarin dit moet gebeuren. Zelfs de grootste politieke partij van Heiloo – Heiloo-2000 – is inmiddels verdeeld.
Fractieleden Michel Engelsman en Marlies van Heusden nemen een afwijkend standpunt in van hun partij Heiloo-2000. Zij hebben zich aangesloten bij de meerderheid van de raad die vindt dat Heiloo volgend jaar een fusie kan verkennen met Castricum, Uitgeest en mogelijk Bergen.
De andere drie fractieleden van hun partij vinden het nog veel te vroeg om een verkenning voor een fusie op te starten. En zo denkt ook Gemeentebelangen Heiloo erover. (tekst gaat verder onder de foto)
De discussie over de bestuurlijke toekomst van de gemeente Heiloo moet – in afwachting van een mogelijk referendum – voorlopig even in de wachtstand. (foto: Streekstad Centraal)
Sommige inwoners en organisaties zien voordelen in opschalen. Marian van Dam van Theater en Filmhuis De Beun begrijpt dat veel mensen weinig merken van de plannen. “Doordat de gemeenten op ambtelijk niveau al samenwerken zijn mensen er al aan gewend”, zegt ze tegen NH, mediapartner van Streekstad Centraal.
“Een volledige fusie lijkt mij dan ook een logisch gevolg. Je wil als dorp alleen je eigen kernwaarden en voorzieningen behouden.” Volgens haar hoeft dat niet te veranderen bij een fusie. “Sterker nog: je hebt nu ambtenaren die worden aangestuurd vanuit vier gemeenten. Je zou volgens mij veel efficiënter kunnen worden vanuit één grote gemeente.”
Ook ondernemers vragen om duidelijkheid. Rob van der Wal van Ondernemend Heiloo ziet vooral dat het huidige samenwerkingsmodel niet ideaal is. “Het hele BUCH-verhaal heeft ons vooral veel gekost tot nu toe, maar we kunnen niet meer terug naar een eigen ambtelijk apparaat”, stelt hij. De wens is vooral dat er een besluit komt. “Hak nou maar een knoop door, dat bespaart een hoop geld.”
Of en wanneer de inwoners van Heiloo zich daadwerkelijk in een referendum kunnen uitspreken, hangt af van het advies van de referendumcommissie, en of de gemeenteraad daarna besluit tot een referendum. Tot die tijd staat het fusiedossier in de wachtstand.
Restaurant Wildschut aan de Stationsweg in Heiloo is failliet. Het faillissement is afgelopen week uitgesproken door de rechtbank Noord-Holland. Gasten die al hadden gereserveerd voor december, waaronder kerst, moeten op zoek naar een alternatief.
De zaak stond al langere tijd in de verkoop en ging de laatste twee weken al niet meer open. De betalingsverplichtingen liepen verder op en door de eigenaar werd een faillissement aangevraagd. De schulden bedragen naar schatting ongeveer 200.000 euro.
Restaurant Wildschut werd ruim twintig jaar geleden geopend door de familie Wildschut en is sindsdien een bekende naam in het centrum van Heiloo. Henk Wildschut en Judith Kramer verkochten eind 2019 hun restaurant aan dorpsgenoten Rob Pools, Mirjam van het Maalpad en Jules Breuer.
Die hadden in Egmond aan Zee de nodige tegenslag ondervonden met restaurant De Klok, dat in 2018 in vlammen opging. Henk Wildschut zou als chef-kok in restaurant Wildschut blijven werken. (tekst gaat verder onder de foto)
Met een nieuwe inrichting werd geprobeerd meer publiek te trekken. (foto: aangeleverd)
Maar kort na de overname brak de corona-pandemie uit. De nieuwe eigenaren hebben daar nog met nieuwe afhaalformules het beste van proberen te maken, maar toch liepen de schulden op. Vier jaar later probeerden de eigenaren een faillissement te voorkomen via een speciale wettelijke regeling voor bedrijven met financiële problemen. Dan kan de ondernemer afspraken maken met schuldeisers.
In dat traject kocht Robbert Peek uit Bergen het restaurant. Peek presenteert zichzelf als specialist in faillissementen en doorstarts. Hij schrijft daar boeken over, geeft lezingen over het onderwerp en investeert zelf in noodlijdende restaurants.
Zo was Peek in zijn woonplaats in 2020 restaurant Zilt begonnen, op de plek waar De Zilte Zoen een maand eerder failliet was gegaan. Eind 2024 vroeg hij het faillissement aan van Zilt. Als oorzaken werden genoemd een onzeker financieel perspectief, slecht weer en personeelsproblemen. (tekst gaat verder onder de foto)
Bij de overname in 2019 was afgesproken dat Henk Wildschut als chef-kok in de keuken zou blijven werken. (foto: aangeleverd)
Vorige maand prees Peek restaurant Wildschut nog aan op zijn LinkedIn-pagina als een prachtige horecazaak. Hij noemde zijn ingreep een succesvolle doorstart, waarbij het restaurant weer op de kaart werd gezet. Volgens hem draaide de horecazaak weer stabiel: “De Franse keuken, heerlijke wildgerechten en de gastvrijheid en de sfeer zijn terug op het niveau dat deze zaak verdient.” Volgens Peek had het restaurant nu een eigenaar nodig die er vaak is, en past dat niet bij hem als investeerder.
Volgens Peek draaide Wildschut haar hoogseizoen in de herfst en winter, “dus dit is het perfecte moment om in te stappen, kerst zit al vol.” De gezochte horecaondernemer ‘met passie en energie om Wildschut weer verder te laten groeien’ meldde zich waarschijnlijk niet, waarna de zaak in december de deuren gesloten hield. (tekst gaat verder onder de foto)
Restaurant Wildschut had binnen 100 zitplaatsen, 20 zitplaatsen op het voorterras en 40 zitplaatsen in de binnentuin. (foto: aangeleverd)
Tien medewerkers moeten door het faillissement op zoek naar een andere baan. Curator Axel de Groot van Tanger Boddaert Advocaten in Alkmaar wikkelt het faillissement af. De ondernemer zal hem bekend zijn, want deze curator wikkelde ook diens faillissement af van Zilt in Bergen aan Zee.
Volgens de curator wordt nog onderzocht wat de exacte oorzaken zijn. Wel is duidelijk dat verschillende aanpassingen de zaak niet hebben gered. Zo werd de menukaart gewijzigd, het interieur aangepast en werd geprobeerd een jonger publiek aan te spreken. Dat bleek volgens de curator nog steeds niet genoeg om de kosten te dekken.
Alle reserveringen voor de maand december zijn geannuleerd. Het restaurant was met kerst vrijwel volgeboekt. De curator verwacht weinig van een doorstart. Het restaurant stond al maanden te koop zonder succes. Ook de huur van het pand wordt binnenkort opgezegd. (tekst gaat verder onder de foto)
Restaurant Wildschut zat sinds 20 jaar in het centrum van Heiloo. (foto: aangeleverd)
Mocht zich toch nog een kandidaat melden, dan moet dat volgens de curator snel gebeuren. Met de schulden van 200.000 euro, kon de exploitatie van het restaurant volgens de website van de horecamakelaars worden overgenomen voor 75.000 euro, met een maandelijkse huur van ruim 7300 euro. Hoe dat met de schuldenlast aantrekkelijk was voor een nieuwe ondernemer, is waarschijnlijk goed uit te leggen door een specialist in doorstarts zoals de vorige eigenaar.
De brandweer van Alkmaar rukte zondagavond met toeters en bellen uit richting de A9 bij Heiloo. Daar stond een auto in brand. De bestuurder was op weg vanuit Alkmaar, toen deze net voorbij het viaduct van de Nijenburgerweg merkte dat de auto in brand stond.
De melding kwam kort voor 19:00 uur binnen bij de meldkamer. Die stuurde een tankautospuit er op af vanuit de kazerne aan de Helderseweg.
De brandweerlieden wisten het vuur te doven, maar de auto was toen al volledig uitgebrand. Een bergingsbedrijf heeft zich ontfermd over de restanten.
