De sanering van asbestdeeltjes die na de grote brand in Noord-Scharwoude zijn neergekomen, is deze week van start gegaan. Met behulp van een hoogwerker zijn inmiddels twee percelen gereinigd. In totaal moeten zo’n tachtig locaties worden aangepakt. “Ik had de mazzel dat mijn verzekeraar het snel oppakte.”
In een gebied ter grootte van ongeveer vijf voetbalvelden is de impact goed zichtbaar. Langs een deel van de Dorpstraat bepalen waarschuwingsborden, linten en afzettingen momenteel het straatbeeld. Op verschillende plekken zijn gespecialiseerde teams bezig met het zorgvuldig verwijderen van asbestresten van daken, gevels en uit tuinen.
Een asbestsaneringsbedrijf uit Oostwoud werkt in fases door de straat. Woensdag werd gewerkt bij de woning van Gert-Jan Blom, nadat een dag eerder een huis verderop in de straat aan de beurt was. Ook de komende dagen staan meerdere adressen op de planning. Het gaat om bewoners die zelf hun verzekeraar hebben ingeschakeld om de sanering te regelen. (tekst gaat door onder de foto)
Waarschuwingsborden, linten en afzettingen kleuren de Dorpsstraat in Noord-Scharwoude. (foto: Streekstad Centraal)
De asbestvervuiling ontstond na de grote brand op 1 januari bij een autobedrijf aan de Mossel. Door de sneeuwval die volgde, kon het neergekomen materiaal niet direct worden opgeruimd. De gemeente Dijk en Waard liet bewoners weten dat zij zelf verantwoordelijk waren voor het laten saneren van hun perceel.
Dat zorgde voor onrust in de buurt. Via hun verzekering moesten bewoners een gecertificeerd bedrijf inschakelen en uiterlijk 19 januari met de werkzaamheden beginnen. Wie dat niet op tijd regelde, kon volgens de gemeente een rekening tegemoetzien. Niet iedereen begreep die aanpak. “De gemeente zet ons wel erg voor het blok zo”, reageerde bewoner Wouter Schouten eerder.
Dinsdag kwam er toch verandering in de aanpak. De verzekeraar van het getroffen garagebedrijf heeft aangegeven de sanering centraal te willen organiseren. Daarbij zou één saneringsbedrijf worden ingezet voor het hele gebied. Volgens de gemeente vallen daar ook particuliere percelen, zoals tuinen, onder. (tekst gaat door onder de foto)
Tot die tijd gaan individuele saneringen door. Bij de woning van Blom werd het dak gereinigd en werd de tuin grondig gestofzuigd. “Mijn tuin is winterklaar en de dakgoten zijn weer schoon”, zegt hij tegen NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal.
Blom handelde direct na ontvangst van de brief van de gemeente. “Toen ik die brief van de gemeente kreeg, heb ik gelijk de verzekering gebeld. Ik heb gelijk actie ondernomen, ik wil het ook opgeruimd hebben. Je loopt toch niet helemaal fijn door je tuin, dus het is fijn dat het is gedaan. Ik had de mazzel dat mijn verzekeraar het snel oppakte.” Het is nog niet bekend wanneer de collectieve sanering precies van start gaat.
Het is koud, guur en de zenuwen gieren door haar lijf wanneer Streekstad Centraal verslaggever Isabel van Avezaath zich zondag opmaakt voor de 51ste editie van de Egmond Halve Marathon. De weersomstandigheden passen precies bij de beruchte reputatie van dit loopevenement.
“De wind snijdt langs mijn wangen en laat er geen twijfel over bestaan: dit wordt geen makkelijke dag. Maar juist dát is wat deze wedstrijd zo legendarisch maakt”, zo begint ze haar relaas:
Om in Egmond te komen moet ik gebruikmaken van een van de pendelbussen. Parkeren in de buurt van het Sportpaleis in Alkmaar blijkt nog een hele opgave. Auto’s kruipen langzaam vooruit en elk vrij plekje lijkt al vergeven voordat ik het kan zien. Terwijl ik mij – een tikkeltje gestrest – alvast richting de bussen begeef, vinden mijn ouders en mijn zusje – mijn trouwe support – uiteindelijk een plek voor mijn auto. Een geruststellende gedachte, want vanaf daar verloopt alles gelukkig soepel. De bussen vertrekken snel achter elkaar en voor ik het weet ben ik, lekker warm, onderweg naar Egmond.
De bus brengt mij naar een sporthal, waar ik me nog even in de warmte kan omkleden en klaarmaken. Daarna loop ik het laatste stuk richting de start. Net als bij de Alkmaar City Run by Night doe ik dit niet alleen: ik ben samen met een goede vriendin van mij, Floor. Dat maakt de spanning meteen een stuk draaglijker.
Eenmaal wedstrijdklaar begeef ik mij richting het startvak. Om het beetje warmte dat ik heb vast te houden, draag ik een poncho. Het ziet er misschien wat gek uit, zo zonder regen, maar om mij heen zie ik tientallen lopers die precies hetzelfde doen. Baat het niet, dan schaadt het niet. (tekst gaat door onder de foto)
Met een poncho voor de warmte, gezonde spanning maar vooral heel veel zin stond ik samen met Floor te wachten tot we konden beginnen aan de zwaarste Halve marathon van Nederland. (foto: Streekstad Centraal)
Bij het startvak aangekomen sta ik in een grote groep te wachten tot we langzaam mogen opschuiven. Het voelt een beetje alsof ik een boerderijdier ben dat staat te trappelen om de stal uit te mogen. Stukje bij beetje komt de start dichterbij. Het lichte sneeuwvalletje dat inmiddels inzet, maakt het ongeduld alleen maar groter. Niet alleen bij mij, maar ook bij de vele lopers om mij heen. “Het is zó immens koud, laat me nu maar eens beginnen hoor,” hoor ik iemand zeggen.
En dan is het zover. Ik stap over de startlijn en denk: waar ben ik aan begonnen? Langs de kant staan mijn ouders en mijn zusje luidkeels te schreeuwen. Hun enthousiasme geeft me direct een extra energieboost. Ik doe het gewoon, denk ik. Het eerste stuk over de normale weg verloopt soepel. Maar al snel komt het deel waar ik het meest tegenop zie: het strand.
Mijn voorbereiding is niet ideaal geweest. Een beetje blessureleed en de feestdagen helpen niet bepaald mee. Die ene keer trainen op het strand moet het dus doen. De ondergrond verschilt voortdurend. Stukjes hout, losse stukken zand en hier en daar ijs dwingen me om constant alert te zijn op waar ik mijn voeten neerzet. Alsof dat nog niet genoeg is, staat er vrijwel constante tegenwind. Om mij heen hoor ik mensen hijgen. Zeven kilometer strand is geen grap. (tekst gaat door onder de foto)
In de barre winterse omstandigheden trotseerden zondagmiddag zo’n 18.500 hardlopers de zwaarste 21,1 kilometer van Nederland. (foto: Streekstad Centraal)
Tegelijkertijd is het ook indrukwekkend. Het gevoel dat je met zóveel mensen tegelijk langs de kust rent, terwijl een enorme slang van lopers zich voor en achter je uitstrekt, is onbeschrijfelijk. Een beeld dat ik niet snel zal vergeten. Na het strand is het zwaarste deel achter de rug. Tenminste, dat denk ik. Vervolgens moet ik de duinen in.
De afgelopen jaren was de route aangepast vanwege hoge grondwaterstanden, maar dit jaar is de route weer bijna helemaal zoals voorheen. En pittig is het. Oneffen paden, constant omhoog en omlaag, een ware aanslag op mijn lichaam. Zeker in deze winterse omstandigheden. Ik heb me goed ingepakt en zie om mij heen veel lopers die hetzelfde hebben gedaan. Al zijn er ook mensen in korte broek. Krankzinnig, als je het mij vraagt.
Na de duinen breekt eindelijk het ‘makkelijkere’ gedeelte aan. De route stuurt me over het terrein van Camping Bakkum, waar volop publiek staat om mij en de vele andere lopers aan te moedigen. Ook het mini-stukje door Heiloo blijft niet onopgemerkt. Twintig hele meters loopt de route door Heiloo en de Heilooërs zijn daar zichtbaar trots op. Met plaatsnaambordjes is voor iedereen duidelijk: ook Heiloo hoort erbij. (tekst gaat door onder de foto)
Langs het kleine stukje van de route dat door Heiloo gaat staat een groep trotse Heilooërs de hardlopers enthousiast aan te moedigen. De straatnaambordjes laten zien waar je Heiloo in komt en waar alweer uitgaat. (foto: Streekstad Centraal)
Op de route staan meerdere kraampjes waar je water, banaan of warme energiedrank kunt pakken. Iedere keer als ik er eentje zie opdoemen, voelt dat als een kleine overwinning. Bij kilometer tien krijgen alle hardlopers een energiegelletje. Normaal ben ik daar geen fan van, maar deze glijdt verrassend goed naar binnen. Of het echt helpt weet ik niet, maar het idee dat er weer wat energie mijn lichaam in gaat, doet me goed.
Na kilometer vijftien voelt het extra bijzonder. Verder dan dit heb ik nog nooit gerend. Hoe je het ook wendt of keert: het wordt sowieso een persoonlijk record. Een fijn gevoel. De kilometers tikken gelukkig snel weg en voor ik het weet passeer ik het bordje van negentien kilometer en het laatste waterpunt. (tekst gaat door onder de foto)
Tijden de laatste meters naar de finish konden de hardlopers rekenen op een hele boel aanmoediging vanaf de zijkant. (foto: Streekstad Centraal)
Dan volgt volgens Floor, mijn hardloopmaatje, de laatste echte uitdaging: de Bloedweg. Zij loopt de Egmond Halve Marathon voor de tweede keer en weet daarom precies wat er komt. Het is een kort stuk, maar behoorlijk steil. Dat voel ik. Bovenaan worden we beloond met tromgeroffel, muziek, luid applaus en – nog beter – chocolademelk, mede mogelijk gemaakt door de trouwe support van Floor. Het is de perfecte boost voor de laatste kilometers.
Dan een kilometer verder zie ik in de verte de vuurtoren al staan. Dat betekent dat het er bijna op zit. Eindelijk. Een bord met de tekst ‘Nog 900 meter afzien’ bevestigt dat gevoel. Zodra ik voorbij de vuurtoren ben, begint het aftellen echt. Nog 200 meter. De weg wordt weer vlak en met mijn familie langs de kant en het publiek dat alles geeft, pers ik er nog een laatste sprint uit richting de finish. Het zit erop. De zwaarste halve marathon van Nederland. Een persoonlijk record. Iets om trots op te zijn. Maar één ding weet ik ook zeker: dit was één keer… en nooit weer.
Tillen, slepen, achter de fiets of aan de trekhaak van de auto. Je kan het zo gek niet bedenken of het wordt zaterdagmiddag ingezet als manier om de kerstboom bij een inleverpunten in Dijk en Waard te brengen. Tussen 10.00 uur en 15.00 uur konden kerstbomen ingeleverd worden voor een kleine vergoeding. In De Draai in Heerhugowaard was dat – wederom – een groot succes. “Kijk daar komt weer een lading aan!”
En inderdaad, in de verte komt een groene berg langzaamaan steeds dichterbij. En een knulletje met een gele muts komt vol trots zijn eerste boom afleveren. De mannen van de gemeente – Henk en Daan – staan hem vol enthousiasme op te wachten. “Nog een klein stukje, je kan het!” Het laatste stukje krijgt de jongeman wat hulp en als de kerstboom op de hoop ligt kan hij zijn hand ophouden: de vijftig cent is voor hem. (tekst gaat door onder de foto)
Henk en Daan staan de hele dag klaar voor alle mensen die hun kerstboom komen inleveren. De berg op de achtergrond was nog maar het begin. (foto: Streekstad Centraal)
“Voor de kinderen hier in de buurt is dit natuurlijk erg leuk om te doen”, vertelt Henk. Hij staat zaterdagmiddag de hele dag bij het inleverpunt in de Draai. “Ze verdienen wat geld, en zijn ook nog eens lekker actief bezig. Maar voor de gemeente is dit natuurlijk ook erg handig. De bomen worden niet overal en nergens neergelegd, wat het verwerken van de bomen veel makkelijker maakt.”
De ingeleverde bomen worden later die middag opgehaald met een grote vrachtwagen. “Die brengt ze naar de gemeentewerf en daar worden ze versnipperd”, legt Henk aan Streekstad Centraal uit. “We zitten nu op ruim 110 kerstbomen op deze inleverlocatie, dus dat zijn er een hele hoop. Dat kun je ook wel zien aan de enorme berg.”
Susanne is samen met haar zoon Jelle de hele ochtend al druk in de weer met kerstbomen achter hun fietsen. “Ik had op Facebook een oproep geplaatst met de vraag of mensen een kerstboom hebben die we op kunnen halen, binnen no time hadden we er zo veel dat ik er maar een stop op heb gezet. Echt niet normaal!” (tekst gaat door onder de foto)
Na de lange en zware fietstocht schiet Henk te hulp om de kerstboom los te krijgen van de fiets. (foto: Streekstad Centraal)
En zij is zeker niet de enige die omkomt in de kerstbomen. “Er is vandaag een jongeman die alle kerstbomen helemaal zelf met een stuk touw komt slepen. Een zware opgave maar zo verdient hij natuurlijk wel lekker wat geld.” En daar is de jongen trots op. “We hebben een hele grote groepsapp bij ons deel in de wijk, dus dat is mijn terratorium. Alle kerstbomen daar zijn van mij, en dat zijn er een hele hoop. Het enige wat ik nog moet doen is ze heen en weer slepen”, zegt hij blij.
Anderen pakken het op een andere manier aan. Door telkens bomen aan de trekhaak te hangen rijdt een moeder samen met haar dochter de hele wijk door om overal en nergens kerstbomen op te halen. “Kijk daar komt weer een lading aan!”, reageert Henk enthousiast. De deur van de auto zwaait open en een meisje in een blauw skipak stapt vrolijk uit. “Weer een euro erbij!” (tekst gaat door onder de foto)
Vol trots levert een meisje de volgende twee kerstbomen af bij het inleverpunt. (foto: Streekstad Centraal)
Terwijl de middag vordert, groeit niet alleen de hoop van kerstbomen, en ook het aantal verhalen eromheen. Vaders en moeders lopen samen met hun kinderen af en aan, soms ieder met een eigen boom onder de arm. Zo komt een vader met zijn zoon het park in lopen, allebei met een kerstboom die bijna groter lijkt dan zijzelf. Lachend leggen ze hun bomen bovenop de inmiddels indrukwekkende berg.
“Het is hard werken, maar dit soort dagen maken het juist leuk,” vertelt Henk. “Je staat hier niet alleen bomen te tillen, je maakt praatjes, hoort verhalen en ziet iedereen met een glimlach vertrekken. Van kinderen die hun eerste vijftig cent verdienen tot ouders die samen met hun kind fanatiek de hele wijk door gaan. Dat maakt dit werk bijzonder.”
Een invoegfout heeft op de N242 geleid tot een botsing tussen een personenauto en een bestelbus. Door het ongeval werd tijdelijk een rijstrook afgesloten in de richting van Alkmaar, wat zorgde voor verkeershinder.
Bij het ongeval kwamen een blauwe bestelbus en een Kia met elkaar in botsing. De Kia liep daarbij flinke schade op en is later door een bergingsbedrijf afgevoerd. Ambulancepersoneel heeft de bestuurder van de bestelbus ter plekke nagekeken, maar vervoer naar het ziekenhuis bleek niet nodig. Er raakte niemand gewond.
Volgens een getuige reed de bestuurder van de Kia na de aanrijding door en probeerde te vluchten. Getuigen grepen in, reden de auto klem en namen de autosleutels af om te voorkomen dat de bestuurder verder kon wegkomen. Volgens omstanders was de man agressief en duidelijk onder invloed. Hij deed meerdere pogingen om alsnog te vluchten.
De politie hield de bestuurder aan op verdenking van rijden onder invloed. Na de afhandeling van het incident kon de weg weer volledig worden vrijgegeven en kwam het verkeer weer op gang.
Terwijl sommige lopers zich afvragen of ze zondag wel moeten starten, staat Jaap Wit (77) alweer klaar voor een nieuwe editie van de Egmond Halve Marathon. De Heerhugowaarder heeft geen enkele editie gemist en kan dit weekend zijn 51e medaille toevoegen aan zijn indrukwekkende verzameling – mits de wind geen roet in het eten gooit.
De wedstrijd in Egmond aan Zee staat bekend om zijn onvoorspelbare omstandigheden, en juist dat maakt het voor Jaap zo bijzonder. Hij liep zelfs de beruchte editie van 1985 uit, die de boeken inging als een van de zwaarste ooit. Sneeuw, ijzige kou en een snijdende wind hielden hem toen niet tegen. “Het was toen heel koud en er lag sneeuw. Ik had ijspegels in mijn baard,” herinnert hij zich nog al te goed. (tekst gaat door onder de foto)
In 1985, tijdens de beruchte editie, kwam Jaap Wit (met baard) ook in actie in Egmond. (foto: NH Nieuws)
Volgens Wit hoort zwaar weer simpelweg bij Egmond. “Egmond moet bar en boos zijn. Het moet heftig en koud zijn”, zegt hij tegen NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. De vooruitzichten voor dit weekend stemmen hem tevreden. De organisatie heeft zich ondertussen voorbereid op lage temperaturen en neemt extra maatregelen om deelnemers veilig over de finish te krijgen.
Zelf loopt Jaap dit jaar niet de halve, maar de kwart marathon. Zijn gezondheid dwingt hem iets rustiger aan te doen. “Ik moet een beetje op mezelf letten, want ik heb niet veel getraind.” Toch is zijn ambitie nog lang niet verdwenen: hij hoopt ook met zijn tachtigste nog aan de start te staan.
Voor minder ervaren lopers heeft de routinier een paar eenvoudige maar doeltreffende adviezen. “Doe een vuilniszak aan en trek laagjes aan. Kijk goed waar je loopt en let op jezelf en je medelopers.” Maar bovenal, benadrukt hij, draait het om plezier. “Geniet. Dan heb je geen last van de kou.”
Een flinke klap eindigde in de nacht van vrijdag op zaterdag in het water langs de N194 in Heerhugowaard. Een bestuurster met haar personenauto raakte van de weg op de Kamerlingh Onnesweg. Het voertuig kwam na een hevige crash tot stilstand half in het water en half op een aangrenzend weiland.
De vrouw reed vanuit de richting van de N242 toen het in de bocht tussen Het Schild en de Krusemanlaan misging. Daarbij werd een boom uit de grond gereden en kwam de auto tientallen meters verderop tot stilstand, gedraaid met de achterkant richting het weiland. Volgens de eerste aanwijzingen is het voertuig mogelijk ook over de kop gegaan.
De bestuurster kon niet zelfstandig uit haar auto komen. Brandweerlieden hebben haar uit het voertuig gehaald en op het weiland in veiligheid gebracht. Met behulp van een ladder is zij vervolgens naar de overkant gebracht en overgedragen aan het ambulancepersoneel. Over haar letsel is niets bekend.
Op de N194 lag een sneeuwlaag, wat zorgde voor aanzienlijke gladheid. De zwaar beschadigde auto is later door een bergingsbedrijf uit het water getakeld en afgevoerd.
Alkmaarse starters die een eerste woning willen kopen, moeten nog even geduld hebben als ze afhankelijk zijn van een starterslening. Raadslid Gino Zucotti van OPA stelde voor om deze lening nieuw leven in te blazen, maar tijdens de gemeenteraadsvergadering stuitte zijn plan op veel kritiek.
Zucotti stelde voor de leningskosten bij de starters zelf neer te leggen, zodat het fonds zichzelf kan blijven financieren. “Het werkt. De starters betalen het terug, in plaats van de gemeente. Het is geen cadeau, maar hulp die helpt om een stapje te zetten”, zei hij. Het plan richt zich voorlopig op dertig starters, met een half miljoen euro beschikbaar, zodat het fonds het hele jaar actief kan zijn.
Maar veel raadsleden twijfelden aan de uitvoerbaarheid. Tineke Bouchier van GroenLinks-PvDA noemde het voorstel zelfs ‘bizar slecht’. “Een starterslening moet de starter helpen, niet de gemeentebegroting repareren over de rug van de starters”, aldus Bouchier.
Johan Gunst van de VVD sprak van een “luchtballon met een lek voordat hij wordt opgelaten” en wees erop dat het wettelijk niet is toegestaan om de gemeentekosten door te schuiven naar de leners. Jan Bevaart van de Partij voor de Dieren voegde toe: “Sympathiek initiatief, maar sympathie is niet genoeg voor gedegen beleid. Starters zetten zich op deze manier alleen maar meer in de schulden. De echte oplossing is meer betaalbaar bouwen.” (tekst gaat door onder de foto)
OPA-lid Gino Zucotti had het tijdens de gemeenteraadsvergadering alles behalve makkelijk toen hij met het voorstel over de startersleningen kwam. (foto: Streekstad Centraal)
Ook andere partijen uitten hun zorgen. Dominique Dubois van BAS noemde het plan moeilijk uitvoerbaar. “Het klopt dat we starters willen helpen, maar dit plan werkt zo niet.” SP-raadslid Bozelie zag de intentie wel, maar benadrukte dat de wijziging het fonds juist minder toegankelijk maakt: “Het verlaagt de lening en verhoogt de kosten. Dat gaat ten koste van inwoners met een kleinere beurs.”
Leefbaar Alkmaar waarschuwde dat het juridisch en financieel onmogelijk is om de kosten bij starters neer te leggen. “Zonder centrale uitgangspunten dat kosten worden verschoven, is het niet uitvoerbaar. Starters beschikken niet over de middelen om deze kosten uit eigen zak te betalen”, zegt Hagens.
Wethouder Lars Ruiter benadrukte dat het fonds leeg is. “Geld is het grote probleem. Als u dit wilt, waar wilt u het geld vandaan halen?” Zucotti verdedigde zijn plan: “Zonder constructie geen starterslening. De starter krijgt netto minder, maar wel toegang tot de koopmarkt. Dat is wat we willen.”
Hoewel er weinig steun was voor dit specifieke voorstel, werd wel duidelijk dat de partijen allemaal het beste met de starters voor hebben. Verschillende partijen willen alternatieve plannen uitwerken die juridisch houdbaar en financieel uitvoerbaar zijn, zodat jonge Alkmaarders perspectief krijgen op de woningmarkt.
De Alkmaarse politiek is het over één ding eens: de huidige parkeergarage Karperton moet worden vervangen. Te krap, lelijk en niet passend bij een stad als Alkmaar. Tijdens de gemeenteraadsvergadering sprak een meerderheid zich uit voor nieuwbouw, al lopen de meningen uiteen over de omvang, het uiterlijk en de rol van parkeren in de binnenstad.
Het college stelt voor om ‘De Krappe Ton’ te vervangen door een nieuwe parkeergarage met een kelder en zeven zogenoemde split-levelverdiepingen. Dat betekent een parkeerlaag per halve verdieping, waardoor het gebouw minder hoog hoeft te worden. De voorkeursvariant komt uit op ongeveer 11 meter hoog, iets lager dan de huidige garage. Andere opties zijn hoger, maar daar ziet de raad weinig in.
Ook de entree van de garage moet veranderen. Die verhuist van de Dijk naar de Kanaalkade of de Kaarsemakersgracht. Daarmee moet de binnenstadzijde worden ontlast en het gebied rond de Dijk worden ‘opgeruimd’. Om die plannen verder uit te werken, vroeg het college om een voorbereidingskrediet van vier ton. Dat geld is bedoeld voor onder meer bodemonderzoek, ontwerpstudies en participatie. De meeste partijen steunen dat, al klinkt er stevige kritiek.
GroenLinks-PvdA is fel tegen de huidige plannen. Fractievoorzitter Maaike Kardinaal noemde de garage “een betonnen parkeerbak” en sprak van een “belachelijk slecht plan”. Volgens haar is de locatie ongeschikt voor een parkeergarage van deze omvang. “Dit besluit is gebaseerd op gebakken lucht,” stelde zij, al vroeg ze wel om bij het onderzoek ook woningbouw en een betere historische inpassing mee te nemen. (tekst gaat door onder de foto)
De ingang van de parkeergarage verplaatst in het nieuwe plan uit de binnenstad naar de Kanaalkade of de Kaarsemakersgracht. (foto: Streekstad Centraal)
De Partij voor de Dieren deelt die twijfel. De partij is wel bereid geld uit te trekken voor onderzoek, maar ziet liever een andere invulling van de plek. “Zonde van deze locatie,” klonk het, al werd positief gereageerd op het verplaatsen van de ingang.
Andere partijen zien juist kansen. Sasja Spek, van lijst Spek-Van der Heijde, noemt de optie de beste keuze voor de historische binnenstad. “De hoogt wordt lager, de ingang wordt verplaatst en er is ruimte voor vergroening.” Wel wees ze erop dat inwoners tot nu toe vooral konden reageren op de uitstraling, niet op de functie of omvang van de garage.
D66 noemt de Karperton belangrijk voor de bereikbaarheid van de stad en de lokale economie. “Auto’s bereiken de binnenstad en dat trekt een bepaalde groep mensen aan,” aldus de fractie. Tegelijkertijd ziet D66 dat de huidige garage niet meer past bij het stadsbeeld. De partij steunt het voorstel, mits er aandacht is voor een een fietsenstalling en openbare toiletten. (tekst gaat door onder de foto)
Aan de krappe parkeerplekken in parkeergarage Karperton in Alkmaar komt als het goed is in de niet al te verre toekomst een einde. (foto: Streekstad Centraal)
VVD, CDA, BAS en Leefbaar Alkmaar spreken zich duidelijk uit vóór vervanging. De VVD noemt de Karperton “onmisbaar voor de binnenstad” en ziet kansen voor horeca op het dak. Maar niet iedereen is overtuigd. De ChristenUnie ziet liever woningen op de plek van de parkeergarage en spreekt van overcapaciteit aan parkeerplaatsen. De SP ging nog verder en noemt de investering een verkeerde prioriteit. “De woningnood is nijpend, maar we steken miljoenen in parkeerplaatsen. Kies voor mensen boven auto’s, voor huizen boven parkeren.”
Wethouder Peetoom erkende dat de raad verdeeld is, maar benadrukte dat niets doen geen optie is. “Iedereen is het erover eens dat er iets anders moet komen dan wat er nu staat.” Het aantal parkeerplaatsen ligt vast in het coalitieakkoord en daar moet de gemeente zich aan houden. Onderwerpen als een fietsenstalling, openbare toiletten en zelfs woningbouw kunnen volgens de wethouder worden meegenomen in het onderzoek. “Die gegevens zijn dan niet weggegooid geld.”
Hoe de garage er uiteindelijk echt uit gaat zien – en hoeveel ruimte er blijft voor alternatieven – wordt later pas duidelijk.
De Grote Kerk in Schermerhorn staat zaterdag 31 januari weer in het teken van zoetigheid. Het jaarlijkse bakfestival, Heel Schermerhorn Bakt, is terug voor de derde editie en dit jaar strijden thuisbakkers om de titel Meesterbakker van Schermerhorn 2026.
Er zijn twee categorieën: Junior, voor de kinderen tot 15 jaar en Senior van kinderen en volwassenen van 15 jaar en ouder. De taarten worden beoordeeld door een professionele jury, waaronder een echte Meesterbakker.
Iedereen is welkom om te komen proeven: bezoekers kunnen vanaf 14:00 uur binnenlopen, genieten van een stukje taart en een kopje koffie of thee tegen een kleine vergoeding. De opbrengsten van het bakfestival gaan volledig naar het culturele programma van De Grote Kerk.
Zelf meedoen aan de bakwedstrijd kan ook nog. Vul het inschrijfformulier in via de website van de Grote Kerk en mail het naar programma@grotekerkschermerhorn.nl. Aanmelden kan tot en met woensdag 28 januari 2026. Per persoon mag één taart worden ingeleverd. De taart moet op 31 januari om 12:00 uur naar de kerk gebracht worden.
Op zondag 25 januari kunnen Beatlesfans in Victorie Alkmaar een middag vol nostalgie beleven. De voorstelling The Beatles in Blokker on Tour neemt het publiek mee terug naar het legendarische concert dat The Beatles in 1964 in Blokker gaven.
De Noord-Hollandse band Bolistic Smoke, met NH-journalist Tom Jurriaans als zanger, opent de show met exact dezelfde setlist van acht nummers als destijds.
Na deze muzikale terugblik wordt de NH-documentaire Het Wonder van Blokker vertoond, gemaakt door Tom Jurriaans, Michiel Baas en Beatles-kenner Gert Elzinga. Zij bespreken bijzondere verhalen over hoe het mogelijk was dat de wereldberoemde band in een klein dorp als Blokker optrad.
Na de pauze speelt Bolistic Smoke een uitgebreide set vol Beatles-klassiekers zoals Hello, Goodbye, Penny Lane, Let it Be en Hey Jude. De presentatie is in handen van NH-journalist Michiel Baas.
De voorstelling duurt van 15:00 tot ongeveer 17:00 uur. De zaal opent om 14:00 uur. Kaarten en meer informatie zijn te vinden op de website van Victorie Alkmaar.
