De bestuurder van een scooter heeft zondagavond een harde val gemaakt in Bergen. Het ongeluk gebeurde op de Mathieu Wiegmanweg, rond 21:55 uur. Op een kruispunt ging de scooterrijder onderuit; hoe dat kon gebeuren is niet duidelijk.
Voorbijgangers zagen dat de man een ‘flinke smak’ tegen het wegdek maakte. Twee andere scooterrijders stapten af om eerste hulp te kunnen verlenen. Omdat het er niet goed uitzag werd ook 112 gebeld.
De politie en ambulances kwamen vervolgens met spoed naar de plek van het ongeval. Het ambulancepersoneel heeft het slachtoffer ter plaatse behandeld, om hem daarna mee te nemen naar het ziekenhuis in Alkmaar. Om wat voor verwondingen het precies ging is niet bekendgemaakt.
Ja, er gaat gekapt worden. Maar dat doet Staatsbosbeheer juist om het bos beter, gezonder en diverser te maken. Dat is de boodschap van boswachter Denise van Dillen, die tekst en uitleg geeft over de aanstaande kap van populieren in het bos van Heerhugowaard.
“Bezoekers van het Waardenhout hebben de gekleurde stippen op de bomen hoogstwaarschijnlijk al gezien”, denkt de boswachter. Wandelaars zijn oplettend en stippen op bomen, die leiden vaak tot reacties. Bomenkap kan gevoelig liggen. Maar ze legt uit dat het in dit geval écht beter voor het bos is.
De populieren waar het om gaat zijn namelijk oud, weet Staatsbosbeheer. Deze bomen hebben niet het eeuwige leven. Ze worden zwakker en kunnen dan ook omvallen, met alle risico’s van dien. (tekst gaat door onder de foto)
De Waarderhout op Google Maps: een gevarieerd bos omringd door woonwijken en glastuinbouw (foto: Google)
Daarnaast speelt ook mee dat Staatsbosbeheer het kaphout verkoopt om de beheerkosten te dekken. En de waarde van dat hout keldert als de populieren écht ver over hun levensduur heen zijn. Nu lijkt dus het beste moment om de verouderende bomen uit het bos weg te halen.
Als de oude bomen weg zijn ontstaat er ook welkome ruimte in het bos. Daar kunnen nieuwe soorten een kans krijgen en dat houdt een bos gezond. “We planten na de dunning diverse soorten bomen zoals kastanje, wilg en eik en enkele soorten uit Zuid-Europa.”
Die soorten uit Zuid-Europa zouden beter moeten gedijen in het warmere klimaat en brengen extra afwisseling in de Waarderhout. Voor omwonenden van het bos is dat natuurlijk mooi meegenomen. De boswachter kan zich ook voorstellen dat zij de populieren niet heel erg zullen missen: “De pluizige zaden die de populieren verspreiden zorgen bij sommige omwonenden al jaren voor overlast.”
Toch gaan niet alle populieren weg. Bomen die ‘recreatieve waarde’ hebben of bijvoorbeeld belangrijk zijn als nestboom laat Staatsbosbeheer staan.
Zwanger, 26 weken, en dan hard onderuit gaan: het is een horrorscenario. Zondagmiddag werd het bewaarheid voor een tweetal op een scooter. Op de Zuidpoort in Heerhugowaard gingen ze onderuit; de melding kwam rond 16:40 uur.
Getuigen spreken over een ‘buikschuiver’ en dat is in dit geval reden tot grote zorg. De hulpdiensten haastten zich dan ook naar de plaats van het ongeval. Er kwamen twee ambulances om de slachtoffers te controleren en naar het ziekenhuis te brengen. Dat de vrouw 26 weken zwanger was vergrootte de alertheid.
Een familielid van het tweetal nam de scooter mee. De politie zorgde voor een goede afhandeling van het verkeer. De oorzaak van de val is niet verduidelijkt.
Wat de verwondingen precies waren, dat bleef voor omstanders onduidelijk. Mogelijk een gebroken heup. Maar onmiskenbaar was dat de vrouw die zondagmiddag ten val kwam op de Kennemerstraatweg in Heiloo extra verzorging nodig had. Even na 14:30- uur kwam de melding binnen op de meldkamer.
De toegesnelde ambulance nam het slachtoffer daarom mee naar het ziekenhuis in Alkmaar. Getuigen vertellen dat de vrouw nauwelijks nog bewegen kon. Opstaan na de val leek dus onmogelijk. Reden om zo snel mogelijk alle gepaste zorg te willen bieden in de veilige omgeving van het ziekenhuis.
Hoe het kon dat de vrouw onderuit ging is niet bekend.
Het is er het weer voor om het water op te zoeken – maar ook daar zit een ongeluk in een klein hoekje. Bij Broek op Langedijk raakte zondagmiddag een klein bootje in de problemen. Het bootje kapseisde, met vier personen aan boord. Twee ervan raakten te water. Volgens omstanders ging het om een ouder echtpaar.
De oudere vrouw viel met haar rollator in het water. Mensen die het zagen gebeuren sprongen direct het water in en voorkwamen zo erger. Het bootje begon langzaam te zinken. Met hozen probeerden de aanwezigen dat tegen te gaan.
De twee slachtoffers lagen al bij al toch ruim een kwartier in het water toen de hulpdiensten ter plaatse kwamen. Met hulp van de andere bootjes in de plas en een vaartuig van de brandweer konden alle opvarenden worden gered. De slachtoffers zijn door de politie thuis gebracht.
Het was een officieel moment, mét de wethouder erbij: de bekrachtiging van de verdere samenwerking van Bibliotheek Kennemerwaard en hogeschool IPABO. Donderdag werd er getekend en de Alkmaarse wethouder Lars Ruiter was daarbij. Daarmee gaf ook de gemeente haar zegen aan een samenwerking die inmiddels al even loopt.
Het is dan ook een combinatie die heel natuurlijk klinkt: onderwijzers in opleiding, en professionals uit bibliotheken, samen aan de slag om de jeugd aan het lezen te krijgen en houden. De aanwezigen spraken donderdag de ambitie uit om ‘leesbevordering en leesplezier’ een vaste plek te geven in de opleiding van leerkrachten.
Behalve wethouder Lars Ruiter waren bij het moment aanwezig: Silvia van der Heiden, de directeur van het ABC Huis waar Bibliotheek Kennemerwaard onder valt, en Sonja Hoogendoorn, voorzitter van het College van Bestuur van Hogeschool IPABO. (tekst gaat door onder de foto)
Het officiële moment van afgelopen donderdag (foto: aangeleverd)
“Uit nationale en internationale onderzoeken blijkt dat het leesplezier en leesgedrag onder kinderen en jongeren onder druk staan”, verklaren de ondertekenaars hun inzet op dit gebied. Lezen is goed voor de taalontwikkeling van kinderen, maar dan moet daar dus wel tijd voor hebben gemaakt. En ze moeten er lól in hebben, anders blijven ze het niet doen.
Daarom zijn er op de IPABO nu leesclubs in het eerste jaar van de opleiding en is de collectie leesboeken in de school uitgebreid met boeken die de toekomstige leerkrachten ook direct aanspreken, zodat de liefde voor lezen ook op die manier is verzekerd. Verder verzorgen de leesconsulenten van Bibliotheek Kennemerwaard gastcolleges.
De bestaande samenwerking wordt nu dus voortgezet. De bibliotheek en de school willen die ook verder uitdiepen, door bijvoorbeeld extra aandacht te geven aan prentenboeken voor de jongste kinderen. Ook kijken de leerkrachten in opleiding naar manieren om jeugdliteratuur onderdeel te maken van andere schoolvakken zoals geschiedenis.
Het kan goed mis gaan, en dus kwamen hulpdiensten er massaal op af. Een man te water, in het Luttik Oudorp, midden in de binnenstad van Alkmaar. De melding kwam in de nacht van zaterdag op zondag rond 3:15 uur bij de hulpdiensten binnen en daarna was er geen tijd te verliezen.
Eenmaal ter plaatse bleek het toch weer een beetje anders te zitten. De man was mogelijk onder invloed, maar leek toch wel in staat om zelf de gracht uit te komen. “Er zijn meerdere pogingen gedaan om de man uit het water krijgen”, legt de politie uit. “Ook met hulp van de brandweer.”
Met een laddertje klom de man uiteindelijk op de kant. “Daarna is hij aangehouden”, laat de politie weten. Ambulancepersoneel heeft wel zijn gezondheid gecontroleerd. Hoe het nu met de man is en of hij nog vast zit kan de politie zondagochtend nog niet zeggen.
In Uitgeest is in de nacht van zaterdag op zondag de traumahelikopter ingezet. Op de Krijgsman in Uitgeest was een fietser op straat gevonden en die was er zo slecht aan toe, dat de man met spoed en onder begeleiding van de politie naar het ziekenhuis moest worden gebracht. De politie vraagt hulp bij het onderzoek.
De melding kwam even na middernacht binnen. Een man op straat, een fiets – en dat in een woonwijk in Uitgeest. De Krijgsman ligt even ten zuiden van het station, bij het tunneltje onder de sporen.
De toestand van de man was zo zorgwekkend dat verschillende hulpdiensten werden ingeschakeld. De traumahelikopter landde daarvoor bij het hotel van Van der Valk in Akersloot.
De politie doet onderzoek naar wat er precies is gebeurd. Daarvoor vraagt de politie naar getuigen. Ook zouden deurbelcamera’s in de straat en de directe omgeving relevante informatie kunnen opleveren. Wie informatie heeft kan contact opnemen met de politie.
Het gaat er niet in, bij OPA-voorman Victor Kloos. Bij hoog en bij laag hield burgemeester Anja Schouten donderdag in de raad vol dat haar college niet meer wist dan het met de raad deelde over de komst van statushouders naar Hotel Alkmaar. Alleen wethouder Christian Schouten zou ervan geweten hebben en die is intussen afgetreden.
Daarmee handhaafde de burgemeester de lijn die het college vorige week al uitzette: handen af van dit onderwerp, de wethouder die erover viel was de enige die meer wist, de rest van het college had geen idee. “Als wij de informatie hadden gehad die nu bekend is hadden we anders gehandeld.”
Maar Kloos rekent voor dat er zo’n 25 ambtenaren mee bezig moeten zijn geweest op het Alkmaarse stadhuis. En zo groot is dat toch ook weer niet. “Je komt elkaar tegen.” (tekst gaat door onder de foto)
Pien Bijl van BAS en Victor Kloos van OPA hadden vooraf al kritische vragen gesteld over de rol van de burgemeester (beeld: Streekstad Centraal)
“25 ambtenaren wisten hiervan, en u als college zou het niet geweten hebben?” Kloos kan zijn verbijstering niet verbergen. Het relaas van de burgemeester overtuigt hem niet. “Het komt over als ‘laisser faire’, het ligt een beetje aan de wethouder”, vat hij het sarcastisch samen. “Wij zijn als raad een kopje kleiner gemaakt.”
Het zijn harde woorden, voor de burgemeester, maar ook voor haar collega’s in het college. Hún kant van het verhaal – dat wethouder Christian Schouten hen niet had geïnformeerd over de toch steeds concretere plannen van het COA om statushouders naar Alkmaar te sturen – werd wel volgehouden door de burgemeester, die er de tijd voor nam.
“Nee, het is niet besproken in het college”, stelde zij. Dat ze op 3 maart al een appje kreeg over de mogelijke plaatsing, dat voegde ze pas in mei aan de verslaglegging toe, dat was haar in eerste instantie ontglipt. Ze vond het later pas terug. “Ik heb het toen direct doorgezet naar de verantwoordelijke wethouder. Ik heb hem vragen gesteld, maar verdere bespreking was niet nodig, zei hij.” (tekst gaat door onder de foto)
Wethouder Christian Schouten zou als enige hebben geweten hoe concreet de plannen van het COA waren (foto: Streekstad Centraal)
De wethouder kreeg weliswaar te horen dat het COA plannen had om statushouders te plaatsen, maar dat had hij al zo vaak te horen gekregen, dat soort voornemens waren er steeds geweest en steeds zonder resultaat, verweerde hij zich eerder. Dat er nu een locatie gevonden leek, in Hotel Alkmaar, leek ook weinig concreet zolang er niks officieel was geboekt.
Dát waren achteraf verkeerde inschattingen, excuseerde de wethouder zich de dag voor zijn val, toen de bom eigenlijk al gebarsten was. Begin maart leek het alleen maar een ‘risico’ en als zodanig zou hij dat ook aan het college schetsen. “Christian Schouten zou het delen en dat heeft ie ook gedaan”, erkende de burgemeester donderdag. “Maar naar nu blijkt niet met de juiste informatie.”
Ook de formulering dat het college door het COA overvallen was noemde de burgemeester ‘achteraf onjuist’. “We hadden dit beter moeten doen, we hadden de raad meteen na 3 maart al moeten informeren. Mijn informatie was niet compleet, niet volledig. Er bestaat een kans, zei de wethouder. Die inschatting van toen was anders dan de informatie bleek.”
De burgemeester zegde toe de raad vanaf nu wekelijks over asielkwesties te informeren – maar veel verder ging ze niet. Anders dan haar ex-collega maakt ze géén excuses, ze had het gewoon niet geweten, hield ze de raad voor. Tot hoofdschudden van Kloos. “We gaan dit op ons laten inwerken”, besluit hij.
Kaas, berries, de muziek op het carillon: de Alkmaarse kaasmarkt is één en al folklore en daar komen de bezoekers ook voor, uit heel de wereld. Maar déze vrijdag was het toch net even anders, met net even meer glamour. Tussen de toeristen stonden ook mensen uit Alkmaar en Heerhugowaard en die kwamen niet voor de kaas, nee, die kwamen voor Unique Horny.
Het luiden van de kaasbel is een bijzondere eer: maar één keer in een mensenleven kan iemand die eer te beurt vallen en de meeste mensen maken het zelfs nooit mee. Deze week, een dag voor de officiële start van de Alkmaarse Prideweek, was het Unique Horny die de bel mocht luiden.
“Dat hebben we toch niet vaak gezien, dat de belluider zó hoog komt.” Ook de kaasdragers en de andere vaste aanwezigen op de markt kijken er met enige ver- en bewondering naar. Want die hakken, die zijn écht en ze zijn hóóg. (tekst gaat door onder de foto)
Het ‘moment suprème’: het luiden van de bel, om de markt te openen. (foto: Streekstad Centraal)
Andere details zijn net wat minder echt, want Unique Horny is natuurlijk een ‘drag queen’. In het dagelijks leven is Leon Borst verpleegkundige op de intensive care van Noordwest Ziekenhuis, maar dat lijkt nu even ver weg, al komt het zeker naar voren in de presentatie voor het publiek, met een interview door ‘stem’ Ingrid Kruyssen.
“Nee, ik ben blij dat het laagjes zijn, maar daaronder…” Unique Horny lacht als Streekstad Centraal vraagt of dat nou wel een ademend stofje is, die jurk en die handschoenen. Het is warm, zo in de volle zon. “Maar het is geweldig om hier te mogen staan. En toch wel wat anders dan wat ik gewend ben.”
Er zijn natuurlijk genoeg andere podia voor dragqueens, ook grote, zoals het festival Milkshake in Amsterdam. Maar Alkmaar ontbeerde zoiets lange tijd. Dit jaar is er een heuse Drag Queen Contest in de kaasstad, maar dus ook dit podium op de Kaasmarkt: “Ja, véél publiek, en een ander publiek natuurlijk. Maar ik zie ook veel bekenden hoor. Zo in de spotlight als hier, dat is wel iets bijzonders.” (tekst gaat door onder de foto)
Een foto met de kaasmeisjes en de kaaskeurder mocht natuurlijk niet ontbreken. (foto: Streekstad Centraal)
Onder die bekenden ook de wethouder die dit bijzondere moment in eerste instantie organiseerde: Christian Schouten, sinds een week ex-wethouder. “Ik ben heel dankbaar voor wat hij heeft gedaan, door hem is het balletje echt gaan rollen”, vertelt de vereerde belluider. “Het is jammer dat hij er nu niet zelf bij is, maar hij is dus wel gekomen als publiek.”
En uiteraard is nu de nieuwe wethouder diversiteit er, Lars Ruiter. “De gemeente staat hier helemaal achter, daar gaat het om”, benadrukt hij. “Ik heb er wel een drukke portefeuille bij gekregen, met nu een hele week activiteiten. Dit is de officieuze start.”
Het publiek kijkt er wel van op. “Dat moet wel echt een bekende zijn, hier”, overweegt een Duits echtpaar uit het noorden van Beieren. “Ja, dit hebben we bij ons niet, zo’n Pride. Maar misschien zou het juist een goed idee zijn. En dan ook kaas erbij!” Zo kan Alkmaar toch een voorbeeld stellen.
Wethouder Ruiter benoemt in gesprek met Streekstad Centraal ook de moeilijkheden, de aanvallen, het gevoel van onveiligheid waar de queer community zich mee geconfronteerd weet. Ook in Alkmaar. “Het is belangrijk dat ook de gemeente zich uitspreekt. Ook als het verkeerd gaat, dan moeten we echt proactief zijn. Maar natuurlijk ook op dit soort momenten, dit is geweldig. En dan de zon erbij. Dat mooie weer moeten we ook maar even vasthouden!” (tekst gaat door onder de foto)
Vooor wethouder Ruiter betekent zijn nieuwe portefeuille een druk bezette week (foto: Streekstad Centraal)
Behalve van de wethouder krijgt de belluider op de markt ook gezelschap van zijn partner en van zijn ouders. Zo krijgt het optreden een persoonlijk en echt Alkmaars tintje. Hoewel, Alkmaars… “Nou, we komen uit Heerhugowaard!”
Maar het werk in het ziekenhuis is al een logische band met Alkmaar, en anders wel de vele activiteiten rondom de Alkmaar Pride, waar je als dragqueen uit de regio niet omheen kan. Leon doet dit nu zo’n drie jaar, al in het begin met die koppeling aan zijn werkgever, Noordwest Ziekenhuis, die inclusiviteit óók toejuicht.
“Het werk is natuurlijk intensief”, vertellen zijn ouders, terwijl ze hun zoon met hoge hakken zien stralen op de wiebelige steentjes van het Waagplein. “Dan is het mooi dat dit er naast kan bestaan. Even iets helemaal anders.”
