Bergen, Uitgeest, Castricum, Heiloo. Vier zelfstandige gemeenten, met een ambtelijke samenwerking, dat wel. Vrijdag kwamen ze samen om te bespreken wat al zo lang boven de markt hangt: een echte bestuurlijke fusie die moet leiden tot één grote gemeente. “Naar verwachting duurt de verkenning tot en met augustus 2026.”
Dat laatste schrijven de gemeenten in een gezamenlijk statement, dat maandag naar buiten werd gebracht. De gemeentebesturen hadden vrijdag hun eerste overleg over de bestuurlijke toekomst: “Voor de procesmatige begeleiding van de verkenning is een verkenningsgroep samengesteld, bestaande uit een vertegenwoordiging van de vier raden. Tijdens de verkenning worden meerdere bijeenkomsten met de gemeenteraden gehouden.”
De BUCH werd in 2017 opgericht om zo’n bestuurlijke fusie juist te voorkomen. De gemeenten werken wel samen, maar houden hun eigen raden, hun eigen colleges, mogen zelf ‘ergens wat van vinden’, populair gezegd. (tekst gaat door onder de foto)
Op het gemeentehuis van Uitgeest is er al vaker over een fusie gesproken (foto: Streekstad Centraal)
Maar die tussenvorm – wel samenwerken, zonder harde keuzes voor elkaar – liep in de praktijk toch niet op rolletjes. De kosten van de organisatie liepen alleen maar op en leken soms zelfs onbeheersbaar, doordat dure externe krachten moesten worden ingehuurd, vaak op projectbasis.
Tegelijk fuseerden in de omgeving gemeenten wél met elkaar, waardoor ze landelijk extra invloed vergaarden. Te denken valt aan de fusie van Heerhugowaard en Langedijk, samen een gemeente die qua inwonertal haast op gelijke hoogte met Alkmaar staat. De BUCH-gemeenten zouden als ze fuseerden óók zo’n forse gemeente zijn. En dat helpt ook weer in Den Haag.
Maar. Er is altijd die maar. Er zijn allerlei bestuurlijke, praktische, financiële argumenten vóór zo’n fusie. Maar de afzonderlijke gemeenteraden, die de vinger aan de pols houden in de kleine samenlevingen die de afzonderlijke gemeenten nu nog zijn, díé zouden opgaan in één grotere raad. (tekst gaat door onder de foto)
Het gemeentehuis van Bergen staat in… Alkmaar. Maar mogelijk is Castricum de Bergenaren toch te ver (foto: Streekstad Centraal)
Het is hoe dan ook geen gelopen race, erkennen de samenwerkende gemeenten. “Bergen onderzoekt hiernaast momenteel ook de opties van zelfstandig blijven of samengaan met Alkmaar” – om een belangrijke uitdaging te noemen. In het verleden is er ook wel discussie geweest over de koers van Uitgeest, een gemeente die traditioneel ook met de IJmond verbonden is.
De komende maanden zullen al die oude en nieuwe afwegingen nóg eens gemaakt worden. Met als mogelijke uitkomst dus die échte fusie, waar het uiteindelijk in 2017 allemaal te doen is geweest. De gemeenten zullen verkennen ‘wat de uitgangspunten, stappen en verantwoordelijkheden van een eventueel fusieproces zijn’.
Pas daarna: “Als de verkenning afgerond is, maakt iedere gemeente afzonderlijk de afweging of ze wel of niet verder willen met het fusieproces.”
Afval naast vuilcontainers of gewoon maar ergens op straat of in de bosjes. Steed meer mensen in Alkmaar ergeren zich er groen en geel aan. Maar het stopt niet, en kost de gemeenschap geld. Een driekoppig afvalteam is er dagelijks zoet mee. De gemeente, HVC en Stadswerk072 zetten in op voorlichting en handhaving.
In de afgelopen twaalf maanden is in Alkmaar 733 keer ingezet op afvalgerelateerde overlast. Daarvan hoefde slechts twintig keer naar de Schermer en Graft-De Rijp te worden ‘uitgerukt’. De ‘boosdoeners’ lijken dus de ‘stedelingen’. HVC-medewerkers moesten vorig jaar het vaakts uitrukken naar De Mare (133), gevolgd door Overdie (115) en het centrum (112).
De gemeente wist in zestien gevallen te achterhalen wie ongeoorloofd afval achterliet en een boete uit te delen en heeft vijftien keer alleen een waarschuwing achtergelaten. Daarbij ging het om grofvuil dat wel was aangemeld maar te vroeg op straat was gezet. Wanneer nodig wordt afval doorzocht om de identiteit van een dumper te achterhalen.(tekst gaat verder onder de foto)
Hier is het recycleplein dus voor, of een melding bij HVC of de gemeente zodat het wordt opgehaald. (foto: Twitter @Stadswerk072)
HVC is vrijwel dagelijks bezig met de dumpingen, vertelt woordvoerder Anne Kenter aan Streekstad Centraal. “HVC rijdt hiervoor vijf dagen per week met een wagen en aanvullende inzet waar nodig. Er wordt gewerkt met een team van drie medewerkers. Meldingen komen vooral van inwoners. Daarnaast signaleren chauffeurs en medewerkers van HVC en Stadswerk072 ook zelf situaties die moeten worden aangepakt.” Wat het de gemeenschap kost laat ze niet weten, maar de inzet geeft in ieder geval een idee.
Zal het aantal afvaldumpingen, en dan met name ‘bijplaatsingen’, dalen als er vaker wordt geleegd, is de vraag. “Inwoners hebben verschillende mogelijkheden”, stelt Kenter. “Huishoudelijk afval wordt in delen van de gemeente aan huis ingezameld of via ondergrondse containers, die zeven dagen per week beschikbaar zijn. Grof afval kan zes dagen per week naar het recycleplein worden gebracht of gratis op afspraak aan huis worden opgehaald. HVC rijdt vijf dagen per week met een aparte wagen om grof afval op afspraak op te halen, met een capaciteit tot ongeveer 80 adressen per dag.” (tekst gaat verder onder de foto)
Alkmaar heeft een toegankelijk recycleplein dat alleen op zondag dicht is. (foto: Streekstad Centraal)
“Een hogere inzamelfrequentie is daarom niet per se de oplossing”, concludeert Kenter. “Afvaldumpingen ontstaan ook in situaties waarin deze voorzieningen al beschikbaar zijn. Het probleem zit vaker in hoe afval wordt aangeboden dan in hoe vaak het wordt opgehaald.” Doorgaans hebben dumpingen dus niks te maken met een volle kliko of afvalcontainer. Overigens lijken oudpapiercontainers soms vol omdat stug karton blijft steken op een binnenrand. Met wat rommelen komt het nog wel eens los. Tip van Streekstad Centraal.
HVC en de gemeente denken dat er nog winst te behalen is met bewustwording. Dat het dus niet altijd een kwestie is van pure gemakzucht. “We zetten verschillende maatregelen in zoals samenwerken met woningcorporaties, publieksacties in de wijk, inzet van afvalcoaches en samenwerking met toezicht en handhaving”, licht Kenter toe.
“Die afvalcoaches spelen een belangrijke rol. Zij gaan in gesprek met inwoners om bewustwording te vergroten en om beter te begrijpen waarom afval soms verkeerd wordt aangeboden. Die inzichten gebruiken we om gerichter advies te geven en bij te sturen.” (tekst gaat verder onder de foto)
Gelukkig zijn er ook Alkmaarders die gedumpt afval en zwerfvuil opruimen. (foto: Streekstad Centraal)
Het college van B&W denkt dat gemeente Alkmaar met de huidige aanpak op de juiste weg zijn. “Er wordt structureel ingezet op toezicht, handhaving en reiniging. Op basis van meldingen en signalen wordt continu beoordeeld waar inzet het meest nodig is. Meldingen worden altijd opgevolgd. Wanneer sprake is van een structureel probleem of ernstige overlast, wordt de inzet geïntensiveerd en vindt er ook proactieve handhaving plaats.”
En hoe zit het met de inzet van camera’s tegen structurele overlast? Daaraan kleeft strikte privacywetgeving, aldus het college. Camera’s zullen daarom hooguit worden ingezet bij structurele, ernstige overlast en risico’s voor de openbare orde, waarbij andere maatregelen onvoldoende effect hebben. Het college onderzoekt de inzet van toezichthouders op afvalvlak.
Zeker, er was taart. Er was pers. Er stond een doek klaar voor de plechtige onthulling. Het was dan ook een ‘feestelijk moment’, vrijdag op het stadhuis van Alkmaar. Toch hield wethouder Hoekzema zich in zijn toespraak voorafgaand aan de presentatie van het nieuwe horecapaviljoen aan het kanaal wel een beetje in: “Laten we niet vergeten dat er ook mensen teleurgesteld zijn.”
Daarmee was nog maar eens onderstreept hoe gevoelig de hele kwestie intussen was geworden. Voor ondernemers John Steenbeek en Jefrem Groot, hier aanwezig om hún plan uit de doeken doen, overheerste natuurlijk trots en blijdschap. Maar enkele honderden meters verderop, op het stadsstrand zoals we dat nú nog kennen, was de vlag een week eerder bepaald niet uitgegaan.
“Wat er op sociale media allemaal gezegd is, ach, daar kijk ik niet naar”, reageerde Steenbeek op de kleine mediastorm waarin hij en zijn kompaan ongewild belandden. “Al waren wij ook wel verbaasd dat we gewonnen hadden. Ik dacht echt: het is fifty-fifty. Nou ja, dat was het dus ook achteraf.” (tekst gaat door onder de foto)
Jefrem Groot (links) en John Steenbeek (uiterst recht) bij wethouder Jan Hoekzema (foto: Streekstad Centraal)
Het was één van de opmerkelijke details die vorige week al naar buiten kwamen, nog voordat de gemeente officieel bekend wou maken wie er nou gewonnen had. Er waren maar twee inschrijvers geweest. Eén daarvan was de huidige uitbater van het strandje op Overstad, Stadsstrand De Kade. Die was vol vertrouwen aan de procedure begonnen, met zelfs een stapel handtekeningen voor wethouder Hoekzema.
De andere inschrijver: John Steenbeek, eigenaar van meerdere horecazaken. Hij deed dit samen met Jefrem Groot, bekend van Joa Streetfood & Bar en Boules & Bites, allebei aan hetzelfde plein als het stadsstrand. “Wanneer was het? December”, blikt Steenbeek terug. “We hebben een team samengesteld, met Jefrem en ik als eigenaren. Maar ook een ontwerper, een tekstschrijver… We zijn in de inschrijving gedoken en met een plan gekomen.”
Zo ging het, bevestigt wethouder Hoekzema. “Het is een open en transparante procedure geweest”, benadrukt hij. Dat heeft de gemeente ook door externe experts laten controleren. “Vooraf was duidelijk waaraan je moest voldoen. Dat er weinig inschrijvers waren verbaasde ons niet. Het had er ook één kunnen zijn. Maar die was dan óók beoordeeld op punten.” (tekst gaat door onder de foto)
Visualisatie van wat er op de plek van Stadsstrand De Kade komen moet (beeld: gemeente Alkmaar)
Speciaal voor de onthulling was een doek gelegd over het plan, al hadden Steenbeek en zijn team dat even daarvoor al bij zich gehad toen ze zich met de pers verzamelden beneden in het stadhuis. Alles voor de foto, natuurlijk. “Denk aan Spanje”, leidde Steenbeek de presentatie in. “Vis. Voeten in het zand. Nog steeds die beach-vibe.”
Groot vult aan: “Vis vind ik wel iets dat nu ontbreekt in Alkmaar. We willen echt iets toevoegen.” Daarnaast moet het nieuwe horecapaviljoen een leer-werkbedrijf worden, vanuit de ervaring van Steenbeeks stichting FRSH. Zo’n maatschappelijke invulling was één van de eisen van de gemeente geweest.
Het paviljoen zoals het er op het onthulde bord uitziet is open, met veel glas, en hout – lokaal gekapt hout. ‘Circulair gefundeerd’ op die lastige ondergrond vol kabels, ook daaraan is gedacht.
En, precies zoals de gemeente het jaren geleden al intekende op de vergezichten voor Overstad: begroeiing op het dak, zoals bij de Alkmaarse bushaltes. Zo hebben Steenbeek en zijn team het landschap op willen tillen. Wie er vanuit de nieuwe woontorens op neerkijkt ziet groen, zo is de gedachte. (tekst gaat door onder de foto)
Sharon Nieuwland (links) en bedrijfsleider Michelle Oostwouder hadden het liever anders gezien (foto: Streekstad Centraal)
Onwillekeurig verschuiven de gedachten naar eerdere plannen, waar ze op Stadsstrand De Kade niet direct enthousiast hadden gereageerd. “We willen déze plek behouden voor Alkmaar”, benadrukt Sharon Nieuwland van De Kade. “De mensen die hier nu werken, die staan straks op straat. Die hebben geen ander stadsstrand waar ze om een baan kunnen vragen, dat houdt op.”
Er verdwijnt iets wat je niet zomaar weer terugkrijgt, is het gevoel dat onder de medewerkers van het stadsstrand overheerst. Een gevoel dat ook spreekt uit de raadsvragen die Status Quo intussen over de kwestie stelde. “Ziet u andere mogelijke plekken voor de uitbaters van het voormalige stadsstrand?”, wil raadslid Devon Zwierenberg dan ook weten. (tekst gaat door onder de foto)
Devon Zwierenberg van Status Quo stelde raadsvragen over de kwestie (foto: aangeleverd)
Zowel het raadslid als het team van Stadsstrand De Kade benoemen de ongelukkige communicatie van de gemeente. “Waarom is ervoor gekozen om de winnende partij niet gelijktijdig met het besluit openbaar te maken”, vraagt Zwierenberg zich af.
“Wij hebben gemaild, mogen we het rapport zien”, haalt Sharon Nieuwland aan. “Niks. We begrijpen het niet. Eerst moest het Europees aanbesteed, toen weer niet. Er veranderde steeds wat. Maar toen wij onze inschrijving indienden, kwamen er geen vragen over. En nu dit.”
De gemeente had met de inschrijving toch een gouden kans om voor het kleine, alternatieve van deze plek te kiezen, overweegt ze. Daar is in Alkmaar behoefte aan. Iets dat ook Zwierenberg aanstipt: ” Hoe voorkomt het college dat de stad geleidelijk haar eigenheid verliest ten gunste van meer generieke horecaconcepten?”
Toch is er bij Nieuwland ook gelatenheid. “Weet je, het is de gemeente. Die trekt zo’n keutel echt niet meer in. Maar je hebt het wel over mensen.” (tekst gaat door onder de foto)
Op Stadsstrand De Kade denken ze aan een pop-upmarkt (foto: Streekstad Centraal)
Steenbeek heeft er gewoon heel veel zin in, reageert hij op het stadhuis. Negativiteit, die waait wel over, straalt hij uit. “Dit is gewoon een heel goed plan voor Alkmaar. Ik wil er in het voorjaar van 2027 mee beginnen. Dan zien de mensen zelf wel hoe mooi het wordt.”
In de vergaderzaal wordt na die opmerking toch wat heen en weer geblikt en klinken er andere geluiden. Voorjaar 2027 is wel erg vroeg. Er is nog veel werk te verzetten. “O, nou, dat moeten we dan nog even bekijken”, reageert Steenbeek nuchter. Maar het gaat er van komen, daar is hij zeker van.
Het is een jaloersmakend vertrouwen dat even verderop tussen de vertrouwde palmen, strandstoelen en speeltoestellen lijkt weggeëbd. “We hadden het stokje wel op een mooie manier over willen dragen”, reflecteert Nieuwland. “Maar dat gevoel is nu even weg. Wat we wel willen, is dat onze vaste gasten iets van het stadsstrand bij zich kunnen houden.”
Dat is een nieuw plan, voor in de laatste week, eind augustus – een week die tóch al bijzonder moet worden met Lichtjesavond en het naderende afscheid in het achterhoofd. “We denken aan een pop-upmarkt”, zegrt Nieuwland. “Alles te koop. Hoe mooi zou het zijn als deze stoel straks bij een van onze gasten in de tuin staat. Dat zou een geweldige afsluiter zijn.” Toch nog een beetje feestelijk.
Het is nog niet in beton gegoten, maar de wil is er tenminste: extra woonruimte in Limmen en Akersloot door ‘flexwonen’ toe te staan. Zo kunnen woningzoekenden sneller terecht in de twee dorpen, waar woningbouw moeilijk is en blijft, onder meer door de strenge stikstofregels. ‘Veelbelovend’ noemt de gemeente deze alternatieve route.
Het idee is om nieuwe, tijdelijke woningen te bouwen en om daarnaast het tijdelijk bewonen van slooppanden toe te staan. Zo ontstaat er wat extra lucht voor woningzoekenden, ook al gaat het dan om een tijdelijke oplossing. Heel Nederland zucht onder een vastgelopen woningmarkt en dat is in Limmen en Akersloot niet anders.
“Vanwege de grote druk op de woningmarkt is hier dringend behoefte aan”, ziet het college van de gemeente Castricum. (tekst gaat door onder de foto)
Ook Limmen voelt de behoefte aan nieuwe woonruimte (foto: Streekstad Centraal)
“Uit onderzoek komen twee plekken naar voren als veelbelovende woonlocaties in de gemeente Castricum. Als alles volgens planning verloopt, kunnen hier in 2027 de eerste woningen worden gebouwd”, blikt het college vooruit op het ‘flexwonen’ in de dorpen.
Het gaat hier om de Oosterzijweg in Limmen en de Boschweg in Akersloot. Castricum wil de plannen voor deze woonlocaties uit gaan werken in overleg met omwonenden en andere belanghebbenden. Op de locatie in Limmen staan nu ‘verouderde gebouwen die tijdelijk worden bewoond’, schrijft het college. “De gemeente onderzoekt of in hetzelfde gebied nieuwe, tijdelijke of permanente woonruimte kan komen.”
In Akersloot zijn de plannen nog wat ambitieuzer. Daar zou ruimte ontstaan als sportverenigingen samen naar één modern sportpark verhuizen. “Op de vrijkomende sportlocaties kan ruimte ontstaan voor woningbouw. De gemeente onderzoekt hoe op deze locaties woonruimte zou kunnen komen die past bij het dorp.”
Castricum benadrukt dat er nog geen definitieve besluiten zijn genomen. “De gemeente gaat eerst in gesprek met sportverenigingen, inwoners en betrokken partijen om de plannen verder vorm te geven.” Daarnaast hoopt Castricum het Rijk zo ver te krijgen dat de stikstofregels worden versoepeld.
Voor de tweede keer een aanslag op de woning en alweer even geleden een autobrand in de straat. Ophef en onrust in de omgeving van het opnieuw getroffen huis aan de Rhodoniet in Heerhugowaard. In de hoop wat kalmte te creëren en wellicht verdachten in beeld te krijgen, heeft burgemeester Maarten Poorter tijdelijk cameratoezicht ingesteld.
In de nacht van donderdag op vrijdag heeft iemand een explosief af laten gaan bij een huis aan de Rhodoniet in Heerhugowaard, waarna brand ontstond. De bewoners waren niet thuis en verder raakte ook niemand gewond. Een buur heeft het vuur gedoofd. (tekst gaat verder onder de foto)
Voor de tweede keer in een half jaar tijd was een huis aan de Rhodoniet doelwit van een aanslag. (foto: RVP Media)
In de nacht van 28 op 29 november was de woning ook al eens doelwit van een aanslag met een explosief. Toen raakte ook niemand gewond, maar ontstond er wel behoorlijk wat schade.
En dat was niet de eerste keer dat de buurt werd opgeschrikt. In januari 2024 ging aan de Rhodoniet een geparkeerde auto in vlammen op. Moet gezegd worden dat er in Heerhugowaard wel meer auto’s in vlammen opgingen (en nog steeds opgaan), maar het is vanzelfsprekend nogal verontrustend als het in je eigen straat gebeurt. (tekst gaat verder onder de foto)
In januari 2024 ging een aan de Rhodoniet geparkeerde auto in vlammen op. (foto: RVP Media)
De politie onderzoekt wie het op de bewoners gemunt zou kunnen hebben, maar heeft nog geen verdachte(n) aan weten te houden. Een omwonende denkt de dader van de aanslag deze week te hebben gezien. Iemand reed kort na de explosie op een fatbike hard werd weg richting de Amstel.
Burgemeester Poorter heeft het cameratoezicht ingesteld voor in ieder geval drie maanden.
“Nooit heeft iemand van de gemeente Alkmaar aan me gevraagd hoe het met me gaat.” Het is een zin die winkelier Arno Meijerink meerdere keren herhaalt. Eerst voordat de rechtszaak begint, later impliciet opnieuw in de rechtszaal. Zijn woorden vatten samen wat er volgens hem misging: anderhalf jaar lang werd zijn schoenenwinkel op de Laat omringd door werkzaamheden. Maar echt contact met de gemeente bleef uit.
Deze week draaide het bij de Alkmaarse rechtbank om de gemeentelijke afwijzing van zijn verzoek om een vergoeding van de gemeente Alkmaar. Ondernemers kunnen na wegwerkzaamheden een beroep doen op een regeling voor compensatie, als door hen ondervonden schade normaal ondernemersrisico overstijgt.
Voor Meijerink is het geen abstract juridisch geschil. Het gaat over zijn Alkmaarse winkel die inmiddels dicht is, een bedrijf dat onder druk staat en een periode die, zoals hij zelf zegt, “een enorme impact” had – ook op zijn privéleven en zijn gezondheid.
Tijdens de werkzaamheden was het maandenlang niet aantrekkelijk om te winkelen op de Laat-West. (foto: Streekstad Centraal)
Volgens hem kostte dat zijn schoenenzaak ongeveer anderhalve ton aan omzet. Tegelijk liepen de kosten wel door: huur, personeel, belastingen. “Alles gaat gewoon door. Dat stopt niet omdat de straat open ligt.” Om het hoofd boven water te houden, probeerde hij klanten te blijven trekken met acties en kortingen. “Achteraf denk je: had ik het maar niet gedaan. Dan had ik misschien beter kunnen laten zien hoe groot het verlies echt was.”
Toen de werkzaamheden begonnen, had Meijerink nog hoop. Hij herinnert zich dat wethouder Peetoom bij de start sprak over compensatie voor ondernemers. “Er is gezegd dat er ruimhartig gekeken zou worden”, stelt hij. Maar volgens hem kwam daar niets van terecht. “Er is niemand bij me geweest. Nul.” (tekst gaat verder onder de foto)
De Ecco winkel op de Laat is inmiddels gesloten. (foto: aangeleverd)
Zijn verzoek om nadeelcompensatie werd afgewezen. Net als dat van vrijwel alle andere ondernemers aan de Laat-West. Van de ongeveer tien aanvragen werd er uiteindelijk één toegekend. De meeste ondernemers lieten het erbij zitten. Meijerink niet. “Het is gewoon onrecht”, zegt hij. “En dat pik ik niet.”
Eenmaal in de rechtbank draait het vervolgens om de fundamentele vraag: heeft de gemeente Alkmaar de regels goed toegepast – en is dat voldoende? De gemeente stelt dat de schade grotendeels niet door de werkzaamheden komt. De hele schoenenbranche had het moeilijk, onder meer door corona en online verkoop. Bovendien keek de gemeente voor de bedrijfsresultaten niet alleen naar Alkmaar, maar naar het hele bedrijf van Meijerink, inclusief een vestiging in Purmerend.
En daaruit blijkt volgens de gemeente dat de omzetdaling breder speelt. Ook wordt een drempel gehanteerd: pas als de schade boven een bepaald percentage uitkomt, is er recht op compensatie. In dit geval ligt die drempel rond de 11 procent. Volgens de gemeente blijft de schade – gekeken naar het hele bedrijf – daaronder en valt die dus onder het normale ondernemersrisico. (tekst gaat verder onder de foto)
Advocaat Manon Buiter doet een beroep op de menselijke maat bij het toekennen van nadeelcompensatie voor ondernemers op de Laat. (foto: Streekstad Centraal)
Advocaat Manon Buiter bestrijdt dat. Volgens haar is de zaak te strikt juridisch bekeken. “Er is alleen naar cijfers gekeken, niet naar wat hier daadwerkelijk is gebeurd”, zegt ze. “De menselijke maat ontbreekt.” Ze wijst op de duur van de werkzaamheden, de slechte bereikbaarheid van de winkel en het feit dat de straat lange tijd onaantrekkelijk was voor winkelend publiek. Ook betwist ze de gekozen drempel en de manier waarop de omzet is berekend. Volgens haar had de gemeente meer ruimte om tot een redelijke oplossing te komen.
Voor Meijerink gaat het inmiddels om meer dan geld alleen. De periode heeft ook persoonlijk zijn tol geëist. Hij kreeg een hartaanval en een medewerker viel uit met een burn-out. “De stress is enorm geweest”, zegt hij. “Ik ben blij dat ik hier nog sta.” Zijn winkel in Alkmaar is inmiddels gesloten. De kosten werden te hoog, de omzet bleef achter. “Je ziet om je heen winkels verdwijnen”, zegt hij. “Dat is niet voor niets.” (tekst gaat verder onder de foto)
De oplevering van de werkzaamheden moest enkele malen worden uitgesteld omdat de herinrichting flinke vertraging opliep. (foto: Streekstad Centraal)
De bestuursrechter maakt tijdens de zitting duidelijk dat zijn rol beperkt is. Hij kijkt vooral of de gemeente de regels correct heeft toegepast en niet of die regels zelf rechtvaardig zijn. En precies daar wringt het volgens Meijerink. “Er is alleen gekeken naar procedures”, zegt hij. “Niet naar wat het met mensen doet.”
De gemeente houdt vol dat de aanvraag volgens de geldende richtlijnen is beoordeeld en dat er geen bijzondere omstandigheden zijn om daarvan af te wijken. (tekst gaat verder onder de foto)
Arno Meijerink met zijn zoon Robin, die al meedraait in het retailbedrijf om in de toekomst de directie over te nemen van zijn vader. (foto: Streekstad Centraal)
Alkmaar was niet bereid om buiten de rechtszaal het verweer van de gemeente toe te lichten, “omdat de zaak onder de rechter is. Na de zitting van vanmorgen vinden we het wel zo zuiver dat de rechtspraak eerst haar werk kan doen.”
De rechter doet naar verwachting binnen zes weken uitspraak. Voor Meijerink komt een eventuele compensatie hoe dan ook te laat voor zijn Alkmaarse winkel. Maar de uitkomst is voor hem nog steeds belangrijk. “Dit is een schoolvoorbeeld van wanneer compensatie wél zou moeten”, zegt hij.
Of de rechter dat ook zo ziet, moet uiterlijk 24 mei blijken uit de uitspraak.
Alkmaar krijgt er een nieuwe 30km-zone bij. De Terborchlaan in de wijk De Hoef ondergaat een herinrichting en dat is meteen ook het moment om hier andere bordjes op te hangen. Hier nog 50km/u rijden, zoals altijd gebruikelijk was, is niet verenigbaar met de tegenwoordige wet- en regelgeving.
Dat verklaart het college van de gemeente Alkmaar. Omdat er op de Terborchlaan fietsstroken liggen, die niet fysiek van het overige verkeer gescheiden zijn, valt het volgens hedendaagse maatstaven als een weg waar auto’s niet harder mogen dan 30km/u.
Een drempel op de Kennemersingel, om een lagere snelheid af te dwingen (foto: Streekstad Centraal)
Voor de Terborchlaan is het in ieder geval een gelopen race. “In de Mobiliteitsvisie en het Actieplan Verkeersveiligheid is vastgesteld dat een 50 km/u-weg aan specifieke eisen dient te voldoen”, legt het college van Alkmaar uit. “Die zijn bij deze weg niet fysiek inpasbaar.” Ofwel: gescheiden fietspaden gaan er hier niet komen.
Het idee is dat verschillende snelheden op dezelfde rijbaan – fietsers rond de 20km/u, auto’s rond de 50km/u – niet langer veilig genoeg zijn. In een 30km-zone liggen de snelheden van verkeersdeelnemers dichter bij elkaar en dat moet dus de nieuwe standaard worden.
“De werkzaamheden vinden plaats vanaf 20 april en duren naar verwachting ongeveer één week”, schrijft het college over de aanstaande omvorming van de Terborchlaan tot een 30km-zone. Overigens blijkt het in de praktijk nog niet altijd eenvoudig om zo’n zone ook te handhaven. (hoofdfoto: AI)
Nee, de gemeente weet niet welke verkeersstromen Castricum te wachten staan als er dit voorjaar werkzaamheden zijn op de A9. Maar het zal toch wel drukker worden – die verwachting durft het college uit te spreken. Toch komen er geen speciale maatregelen en is er ook geen extra monitoring: “Kunnen we via Google Maps volgen.”
Dat komt naar voren uit de antwoorden die het college van de gemeente Castricum deze week gaf op vragen van de VVD-fractie van vorige maand. De VVD maakte zich zorgen over extra verkeer in de periode van de werkzaamheden aan de A9. Dan zullen daar namelijk minder rijstroken beschikbaar zijn.
De A9 is normaal echt de snelste en handigste weg door de regio, maar met de gedeeltelijke afsluitingen zullen automobilisten vaker voor de alternatieve route door de dorpen kiezen, was de vrees van de VVD. (tekst gaat door onder de foto)
De VVD maakte zich onder meer zorgen over de oversteekplaatsen in de dorpen, zoals hier in Limmen (foto: Streekstad Centraal)
Maar op de vraag of er bij het college wat bekend was over de te verwachten verkeersstromen was het antwoord deze week dus kortweg ‘nee’. Maar zélf volgen burgemeester en wethouders de redenering van de VVD-fractie: “Ja, wij verwachten extra verkeer van automobilisten met herkomst of bestemming ten westen van de A9 op gebiedsontsluitingswegen.”
Dat betekent in de praktijk dat er meer verkeer door Castricum en de buurgemeenten Uitgeest en Heiloo zou kunnen komen. Het college noemt in ieder geval de Geesterweg in Akersloot en de Rijksweg door Limmen als wegen die extra verkeer te werk kunnen krijgen. “Mogelijk ook de Heereweg in Bakkum.”
Toch is er geen speciaal beleid voor de extra drukte in mei en juni, zegt het college. “Nee. We houden tijdens de werkzaamheden wel contact met de twee basisscholen.” Maar zelf de drukte monitoren – wat ook weer een investering zou zijn – gaat Castricum niet doen. “Bij klachten of eigen signalering kunnen we via onder andere Google Maps stagnatie volgen en dan beoordelen of en zo ja, welke maatregelen mogelijk en gewenst zijn.”
De gemeente verwacht ook niet dat het écht tot problemen gaat leiden, blijkt uit de beantwoording. “De verwachting is niet dat het op de hiervoor genoemde gebiedsontsluitingswegen zo druk wordt dat automobilisten door woongebieden gaan rijden.”
Een pilot zit er intussen wel aan te komen. Maar de kwestie mag, nu er zal worden onderhandeld over een nieuwe coalitie in Dijk en Waard, nog wel wat hoger op de agenda. Een burgerinitiatief, handtekeningen: daarmee hoopt Ronald Gerssen uit Zuid-Scharwoude het gesprek over kabelgoten weer op gang te brengen. Want het blijft toch een hoofdpijndossier.
Het probleem, in het kort: stroom zat, een auto waar die stroom in kan, en dan net smalle stukje stoep dat alles tegenhoudt. Stroom gaat nou eenmaal door een kabel en díé mag echt niet over de stoep, in de gemeente Dijk en Waard. “Ik heb al een waarschuwing gekregen, dus ik doe het niet meer. De boete is 280 euro.”
Of deze boete ook al daadwerkelijk is opgelegd in Dijk en Waard is niet duidelijk. Streekstad Centraal heeft hier eerder deze week vragen over gesteld aan de gemeente, maar die kon daar nog geen antwoord op vinden. (tekst gaat door onder de foto)
Voorbeeld van een kabelgoot, met daar in dit geval rubberen tegels overheen (foto: aangeleverd)
Gerssen verbaasde zich erover en verdiepte zich in het onderwerp. Want wat in Dijk en Waard niet mag – zo’n draadje over de stoep – daar zijn elders in het land gewoon een goede oplossingen voor, weet hij intussen. Kabelgootjes, waar het draadje in verdwijnt, zijn veilig genoeg, betoogt Gerssen op zijn website. Die is gekoppeld aan het burgerinitiatief dat hij lanceerde. Mensen kunnen er hun handtekening achterlaten en zich zo aansluiten bij het initiatief.
“Ik merkte zelf dat ik het lastig vond om zomaar op de gemeente af te stappen. Hoe kom je daar doorheen? Dit is denk ik een goede manier”, reflecteert Gerssen. “Het is echt niet alleen mijn probleem, heb ik al gemerkt.”
Hij hoopt er ruim 2.000 handtekeningen mee binnen te halen. Een pilot, die komt er al, ontdekte hij inmiddels, maar het initiatief is wel nuttig als extra argument, een extra gewicht. “Ik wil het echt op gang brengen. Er zijn heel goede oplossing. Maar nu zegt de gemeente: we willen het niet, omdat mensen dan hun parkeerplaats gaan claimen.” (tekst gaat door onder de foto)
Die kabel heeft hij, de auto ook, maar de stoep maakt opladen onmogelijk (foto: Streekstad Centraal)
Iedereen wil natuurlijk het liefst voor de eigen voordeur parkeren. Daar staat Gerssens auto ook als Streekstad Centraal hem spreekt. “Een hybride. Dus ja, ik kan ook nog gewoon tanken. Maar dat is er nou ook niet bepaald goedkoper op geworden”, schetst hij de actualiteit van het vraagstuk.
“Ik heb een kabel aan mijn muur. Zo’n laadpaal is een investering van een paar duizend euro. Je ziet ze bij meerdere huizen in de straat, in de wijk. Ja, dat is je eigen risico, daar ben ik het ook mee eens hoor. Maar het zou wel anders kunnen.”
De stroom die hij en zijn buren van de zonnepanelen binnenkrijgen, kan nu namelijk níét voor de elektrische auto worden benut en dat is zonde, niet alleen van die dure paaltjes, maar ook van die stroom zelf. “Er zijn ook openbare palen, maar die zitten op het gewone stroomnet, dat overbelast is. Dan kun je beter overdag de stroom van die zonnepanelen gebruiken”, vindt Gerssen. (tekst gaat door onder de foto)
De laadpaal, buiten gebruik, zou groene stroom handig kunnen benutten (foto: Streekstad Centraal)
De discussie leeft ook in Castricum. Dáár is de pilot intussen van start. “In Castricum loopt de pilot nog tot 30 juni 2026”, zegt Joyce Schoonebeek van de BUCH over de pilot. “Het uitgangspunt is dat mensen die een kabelgoot in bruikleen hebben, geen vaste parkeerplaats mogen innemen. Er mag dus door iedereen vrij worden geparkeerd bij of in de buurt van de elektrische huisaansluiting van de deelnemer.”
En nee, dat leidt niet tot conflicten, is de ervaring in Castricum. Er doen veertien inwoners mee aan de pilot en dat gaat overal gemoedelijk. Zo zou het ook in het toch best dorpse Langedijk moeten gaan, ziet Gerssen voor zich. Uit zijn eigen vergelijkingen kwam al naar voren dat kabelgoten nergens tot parkeerconflicten leiden.
De gemeente Dijk en Waard laat in een eerste reactie weten dat de pilot daar in elk geval in de steigers staat. “Op verzoek van de vorige gemeenteraad wordt op dit moment een voorstel voor een pilot uitgewerkt”, verklaart de woordvoerder van Dijk en Waard. “Dit voorstel komt voor de zomer ter besluitvorming op de agenda van het college.”
Dat nieuwe college dus, naar alle waarschijnlijkheid. Met als het even meezit dus ook het burgerinitiatief van Gerssen op het netvlies, opdat de stroom weer mag vloeien in Dijk en Waard. “Ik wil constructief zijn”, benadrukt Gerssen. “Denk in oplossingen.”
De gemeente Heemskerk heeft een leeuw als logo. Dat weten de echte ‘ezels’ natuurlijk wel, maar voor de rest is een brief over het geplande asielzoekercentrum, met daarop een aap als gemeentelogo, nog niet zo eenvoudig van echt te onderscheiden. Zo probeert de brief de indruk te wekken dat de gemeente Heemskerk mensen uitnodigt voor de besloten bijeenkomst over dat AZC volgende week.
Dat is niet het geval. Wie naar deze bijeenkomst wil komen had zich vóór donderdag 2 april al aan moeten melden. De bijeenkomst is niet openbaar en het is al helemaal niet de bedoeling dat mensen zelf nog weer anderen uitnodigen om erheen te gaan.
De brief die in de regio is verzonden is dus niet echt. Een grap, mogelijk – maar vermoedelijk zit er wel wat meer achter. Eerder al roerden landelijke groeperingen zich en liep een protest uit de hand. (tekst gaat door onder de foto)
Angstige taferelen bij een uit de hand gelopen protest in Uitgeest (foto: Streekstad Centraal)
Demonstranten lieten daarna zien hoe het óók kan, maar dat er enige zorgen zijn over deze nieuwe oproep is wel te begrijpen. Heemskerk en Uitgeest willen nou juist voorkomen dat de bijeenkomst op maandag 20 april door protestgroepen wordt verstoord.
“We hopen op een constructieve bijeenkomst waar we met elkaar in gesprek kunnen gaan over de komst van de opvanglocatie”, benadrukken de gemeenten in een gezamenlijk statement. Ook in Uitgeest werden de brieven verspreid, laat die gemeente weten.
Voor de bijeenkomst, die dus mét aanmelding toegankelijk is en zonder niet, hebben zich 300 inwoners van Heemskerk en Uitgeest aangemeld. “Zij hebben allemaal een bericht met een tijdslot ontvangen”, laat de gemeente Heemskerk weten in reactie op de valse brief die verstuurd is.
“Om iedereen een plek te kunnen geven hebben we een derde bijeenkomst ingelast. Bij binnenkomst controleren we de aanmeldingen. In verband met brandveiligheid kunnen we een beperkt aantal mensen toelaten in de raadzaal.” Het is dus zinloos om zonder tijdslot en zonder eerdere aanmelding naar het gemeentehuis te komen.
