Mensen in de straat met zaklampen, verrekijkers en speciale apparatuur. Daar hoeft niemand van te schrikken. De gemeente Alkmaar heeft deze specialisten ingeschakeld om te speuren naar de verblijfsplaatsen van beschermde vleermuizen en vogels. Dit voorjaar zijn ze actief in Zuid, West en Overdie, Oudorp en in Graft en De Rijp.
Droog, niet al te koud – en roofdieren komen er niet bij. Dáár zitten ze. Daken en spouwmuren zijn mooie plekken voor vleermuizen en sommige vogelsoorten om in te overwinteren of te nestelen.
Maar een huiseigenaar zal maar een spouwmuur of dak van isolatie willen voorzien, of een dakkapel willen plaatsen. Dat gaat dan niet zomaar; eerst moet worden vastgesteld dat er geen ‘beschermde bewoners’ in huis zitten, die mogelijk worden verstoord, gewond kunnen raken of erger. Dat onderzoek kost geld en voor wie van tevoren geen rekening hield met stille bewoners kan dat vertraging opleveren.
De gemeente Alkmaar schiet sinds vorig jaar te hulp. “Isolatie van je huis helpt bij het besparen op je energierekening en is natuurlijk ook beter voor het milieu”, zegt verantwoordelijk wethouder Christian Schouten. “Graag geven we bewoners die hun woning willen isoleren daarom een extra steuntje in de rug. Door het onderzoek dat Alkmaar nu uitvoert voor de hele gemeente hoeven bewoners straks niet te betalen voor onderzoek. Daarmee halen we een mogelijke drempel om te starten met isolatie weg.” (tekst gaat verder onder de foto)
Lekker knus bij elkaar. Deze vleermuizen hebben een mooi plekje gevonden. (foto: HHNK)
Bureau Endemica verzorgt de speurtocht. Vorig jaar zijn meerdere grote vleermuisverblijven gevonden in Daalmeer, Koedijk, De Mare, Huiswaard en het centrum. Nu zijn een aantal andere buurten en dorpen dus aan de beurt.
Bewoners van Zuid, West en Overdie, Oudorp en in Graft en De Rijp kunnen de komende maanden onderzoekers in gele hesjes en met zaklampen, verrekijkers en speciale apparatuur in de buurt verwachten. Ze inspecteren daken en voorgevels, en mijden daarbij ramen en deuren voor de privacy.
De onderzoekers komen meerdere keren langs. Vogels zoeken gebeurt overdag, vleermuizen zoeken als het donker is. En vleermuizen hebben doorgaans een winter- en een zomerplek.
Mocht iemand het toch niet vertrouwen: de onderzoekers hebben uiteraard legitimatie bij zich. (hoofdfoto: Erna Faust / Hans Brouwers)
Een groeiende gemeente bouwt niet alleen huizen, maar ook straten. En die moeten een naan hebben. Het college van Dijk en Waard heeft de nieuwe namen van een flink aantal straten bekendgemaakt. Daarbij valt op dat veel namen een echt lokaal karakter hebben, maar een vernoeming van tuinarchitecte Mien Ruys haalde het niet.
Dijk en Waard hanteert namelijk specifieke eisen voor de nieuwe namen. Dat Ruys uit Overijssel kwam spreekt in dit geval tegen haar, verklaart het college: “Het pad langs de vijvers op de locatie Reigersdaal in De Draai heeft op dit moment nog geen naam. Hoewel het college eind 2019 heeft besloten de naam Mien Ruyspad vast te stellen voor dit pad, wijkt deze naam af van het vastgestelde naamgevingsthema voor dit gebied.”
Dat thema is namelijk: onderdelen van Noord-Hollandse boerderijen. In de wijk komen daarom heel andere namen aan bod: De Nok, De Beun, De Boet, De Stal, De Zolder, Het Bint, Het Vierkant, De Bongel, De Dars, De Kap, Het Voorhuis, De Luif en De Til. En voor het bewuste paadje: De Bleek. (tekst gaat door onder de foto)
In Dijk en Waard zijn straatnaamborden gewoon blauw met een witte rand (foto: Streekstad Centraal)
In Alkmaar krijgt de tuinarchitecte wél een straatnaam en ook dat heeft haar zaak in Heerhugowaard geen goed gedaan. “Hiermee wordt zij reeds elders in de regio geëerd”, overweegt het college.
“De primaire route door de buurt krijgt de overkoepelende naam Reigersdaalweg”, legt het college uit. “Deze naam verwijst naar het terrein van Esdege Reigersdaal en zorgt ervoor dat de oorspronkelijke naamgeving van het gebied en daarmee een stukje historie behouden blijft.”
Historie is wel het terugkerende element. Dijk en Waard koestert de lokale geschiedenis, ook al is die in de nieuwbouwwijken nauwelijks nog zichtbaar. De onderdelen van oude boerderijen zijn één van de gekozen thema’s. In De Vaandel Zuid bleken vlaggen en vaandels ook echt de inspiratie: “Alle namen verwijzen naar begrippen uit de heraldiek”, oftewel wapenkunde. Zo kwam het college tot De Wimpel, De Helm, Sinopel, De Griffioen, Het Vizier en Lambrekijn.
Voor het vaststellen van al deze namen liet het college zich adviseren door Adviescommissie Naamgeving Openbare Ruimte. “Door vaststelling van de straatnamen kan de verdere ontwikkeling worden voortgezet”, blikt het college vast vooruit op de volgende stappen in De Vaandel Zuid en Nieuw Reigersdaal.
Gemeenten en zorgorganisaties in Noord-Holland-Noord slaan de handen ineen om de groeiende problemen rond mentale gezondheid aan te pakken. Met een investering van ruim vijf miljoen euro wordt gewerkt aan een nieuwe manier van samenwerken, waarbij inwoners sneller en gerichter ondersteuning moeten krijgen.
De aanleiding is duidelijk: het aantal mensen met psychische klachten neemt toe en de wachttijden in de geestelijke gezondheidszorg lopen op door personeelstekorten. Tegelijkertijd hebben veel mensen te maken met meerdere problemen tegelijk, zoals schulden, eenzaamheid of woonproblemen. Dat maakt hulpverlening complexer.
De financiering komt uit het Integraal Zorgakkoord (IZA), een landelijke afspraak tussen het Rijk en zorgpartijen om de zorg toegankelijk te houden. Een belangrijk uitgangspunt is dat hulp eerder en dichter bij huis wordt georganiseerd, zodat zwaardere zorg beschikbaar blijft voor wie dat echt nodig heeft.
Om daar beter op in te spelen, wordt een regionaal netwerk opgezet waarin gemeenten, huisartsen, ggz-instellingen en welzijnsorganisaties intensiever samenwerken. Het doel is om eerder in beeld te krijgen wat iemand nodig heeft en passende hulp te bieden, zonder dat mensen onnodig in zware zorgtrajecten terechtkomen. (tekst gaat door onder de foto)
Het nieuwe systeem moet er voor gaan zorgen dat mensen eerder de juiste hulp krijgen, waardoor ze niet onnodig in zware zorgtrajecten terechtkomen.
Een belangrijk onderdeel van de nieuwe aanpak is dat hulpvragen breder worden bekeken. In plaats van een directe doorverwijzing naar de ggz, wordt eerst gezamenlijk onderzocht welke ondersteuning het beste past. Dat kan ook buiten de specialistische zorg liggen.
Daarmee moet worden voorkomen dat mensen vastlopen in het systeem of meerdere keren opnieuw moeten worden aangemeld. In de praktijk gebeurt het nu nog geregeld dat iemand niet op de juiste plek terechtkomt en opnieuw moet beginnen, met extra wachttijd voor de patiënten en onnodige werkdruk voor zorgpersoneel tot gevolg.
De eerste stappen zijn al gezet in onder meer Alkmaar, Den Helder en Dijk en Waard. Later dit jaar en in 2026 wordt de werkwijze verder uitgerold in de rest van de regio. Met de nieuwe samenwerking hopen betrokken partijen niet alleen de druk op de ggz te verminderen, maar ook het aantal incidenten met mensen die verward gedrag vertonen terug te dringen. (hoofdfoto: Baltana HD)
De voorbereidingen voor de bouw van een nieuw Sportpaleis Alkmaar vorderen gestaag. Intussen is op beperkte schaal archeologisch onderzoek gedaan. Ook is er een windonderzoek gedaan omdat het nieuwe wielerstadion, net als het huidige stadion, nét met een punt binnen het windgebied van de Robonsbosmolen moet komen te staan.
Windmolens zijn tegenwoordig veel beter beschermd. In een straal van 400 meter mag nu slechts met beperkte hoogte nieuw worden gebouwd, zodat de wind op de wieken niet verstoord wordt. Per 100 meter vanaf het hart van een windmolen mag bebouwing een meter hoger worden.
Het huidige wielerstadion staat een klein stukje binnen de straal van 400 meter van de Robonsbosmolen. Wie vanaf het wielerstadion het evenemententerrein over kijkt, ziet hem staan. De hoogtegrenzen tellen niet voor bestaande bebouwing, maar zodra je iets nieuws neerzet, dan gelden deze wel. (tekst gaat verder onder de foto)
In de verte, aan de andere kant van het evenemententerrein aan de Olympiaweg, staat de Robonsbosmolen. (foto: Google)
De gemeenteraad heeft een maximale bouwhoogte van 20 meter ingesteld, met een streefhoogte van 15 meter. Het college van B&W er naar om Sportpaleis 2.0 niet hoger te laten bouwen dan 18,3 meter, de hoogte van het huidige Sportpaleis. Het college wil graag wat marge houden om de vloer boven hoog grondwaterpeil te houden. Het huidige stadion ligt iets verzonken en door scheurvorming in de vloer kan lekkage ontstaan.
Het windonderzoek van Sweco geeft aan dat het nieuwe wielerstadion (en eigenlijk dus ook het bestaande stadion) de Robonsbosmolen jaarlijks 0,34 procent aan draaiuren zou kunnen kost. “In uren uitgedrukt komt dat neer op een potentiële vermindering van 30 uur.” Dat is als de wind vanuit het zuid-zuidwesten komt, tussen de 190 en 200 graden op het kompas..
De molenaar en de Molenstichting Alkmaar hebben de onderzoeksresultaten ontvangen en de molenaar heeft deze gedeeld met De Hollandsche Molen en de Noord-Hollandse Molenfederatie. De laatste twee organisaties hebben gezamenlijk gereageerd. De reactie staat niet openbaar. Het college geeft aan dat ze aandacht vragen voor de mogelijke gevolgen van verdere bebouwing voor de windvang en bescherming van de Robonsbosmolen en voor de borging van molenbiotopen in de gemeente in het algemeen. (tekst gaat verder onder de foto)
Op twee plekken werd ook in het stadion een grondboring gedaan. In deze ruimte onder de tribune liggen tegels. (foto: Argo)
“Het college deelt de mening van de stichtingen dat het belang van de
Robonsbosmolen groot is en we kunnen bevestigen dat de bescherming van de molen en de omgeving is meegenomen in de plannen”, aldus het college van B&W.. Om de zorgen verder te bespreken wordt een afspraak gepland met de stichtingen en de molenaar.
Dan het archeologisch onderzoek. Er zijn door Archeologenbureau Argo rond het stadion acht boringen verricht en binnen twee. Geen grote proefsleuven, zoals in Sint Pancras bij SV Vrone en aan de westzijde en de noordzijde van het dorp, maar grondboringen. De kans op historische bodemschatten is klein bij het wielerstadion. Boringen tot 2 meter onder maaiveld geven een idee of het de moeite waard is om verder onderzoek te doen.
Dat is niet het geval. Drie boringen op het terrien zijn vroegtijdig gestopt vanwege ondoordringbaar puin en er werd alleen verstoorde grond opgeboord. Verder is er onder de verstoorde bodem grof zand met schelpen en schelpgruis aangetroffen. Sweco concludeerde dat het gaat om een oude strandvlakte, die regelmatig onder water stond en daarom ongeschikt was voor bewoning. De archeologen adviseren dan ook om geen vervolgonderzoek te laten doen.
Er zijn weinig zaken zo alledaags als straatnaambordjes. Tóch blijken ze best mysterieus, tenminste, dat zijn ze vooral in Castricum en ook een beetje in Uitgeest. Niet dat de borden aan duidelijkheid te wensen overlaten, dat niet. Maar waar die gele kleur in Castricum vandaan komt, dat lijkt men wat gemeentelijke fusies en samenwerkingsverbanden later toch wat uit het oog verloren.
Want ja, geel. Dat zijn ze echt, de straatnaamborden in Castricum, en trouwens ook in Bakkum. Maar in Limmen en Akersloot, binnen dezelfde gemeente, zijn ze blauw, met een witte rand, en witte letters. Precies zoals straatnaamborden bijna overal zijn: in Bergen, in Heiloo, ook in Alkmaar en Dijk en Waard en de meeste andere gemeenten.
Dat de borden in Castricum geel zijn, met zwarte letters, is dus een echt Castricumse bijzonderheid. “De vraag is uitgezet binnen de organisatie”, laten ze bij de BUCH weten als Streekstad Centraal naar deze bijzonderheid vraagt. (tekst gaat door onder de foto)
Zó zijn ze: geel, met zwarte letters, zónder zwarte rand (foto: Streekstad Centraal)
Alleen: daar blijft het een beetje bij. De communicatie-afdeling wordt niet veel wijzer en verwijst naar een ouder artikel van NH, mediapartner van Streekstad Centraal. Daarin valt te lezen dat de gele borden oorspronkelijk uit de jaren negentig komen. De gemeente zocht naar nieuwe bordjes en kon een goede deal sluiten met een partij uit IJmuiden. Zo moet het ooit zijn begonnen. Bij de nieuwe bordjes kwam ook de eis dat ze aan palen bevestigd zouden worden, in plaats van aan gevels, daar wilde men kennelijk vanaf.
In het naburige Heemskerk moet het ongeveer ook zo zijn gelopen. “In het verleden hadden we hier geen richtlijn voor in Heemskerk. Medewerkers bestelden straatnaamborden bij verschillende leveranciers, die elk een eigen lay-out hebben”, legt de woordvoerder van die gemeente uit nadat Streekstad Centraal opmerkte dat Heemskerk opvallende blauwe bordjes heeft, namelijk met alleen maar hoofdletters – verder wel de gewone witte rand.
In de periode van de invoering van de gele bordjes was de gemeente Castricum nog kleiner dan nu. Limmen en Akersloot hoorden er niet bij. Daar gingen ze van oudere bordjes over op de welbekende blauw-witte borden die we nu bijna overal in Nederland zien. (tekst gaat door onder de foto)
In Limmen zien we de bordjes zoals we die bijna overal in Nederland zien (foto: Streekstad Centraal)
Bijna overal. Een heel bekende uitzondering is de hoofdstad. Daar zijn de borden donkerblauw, zónder witte rand, en de tekst staat er in hoofdletters op. Net even anders, maar ingeburgerd en legaal. Sterker: in Uitgeest zien ze er haast net zo uit.
Uitzonderingen staan dus niet op zichzelf en navraag leert dat de wetgever een beetje variatie ook gewoon toestaat. Toch werken gemeenten liever toe naar die herkenbare standaard. “We gebruiken de algemene standaard al bij nieuwe straten of bij het vervangen van straatnaamborden”, horen we in Heemskerk. (tekst gaat door onder de foto)
Dit is toch echt Castricum: onmiskenbaar een niet-officieel bord (foto: Streekstad Centraal)
In 2002 fuseerden Limmen en Akersloot met Castricum, maar het oude onderscheid mocht daarna gewoon blijven bestaan en staat nu ook zwart op eh, wit, in de gemeentelijke stukken. Gele bordjes in Castricum en Bakkum, blauwe elders. Het is dus écht beleid geworden, waardoor Castricum een gemeente met twee soorten bordjes werd.
Iets wat dus ook binnen de BUCH gehandhaafd bleef. De gemeenten harmoniseerden veel beleid, maar hielden deze bonte verscheidenheid aan straatnaamborden dus maar mooi in stand. Maar hoe het er na een eventuele vólgende fusie uitziet, dat durft de communicatie-afdeling van de BUCH niet te zeggen: “Het is nog te prematuur om daarover te speculeren.”
In andere gemeente zou een geel bord een bedrijf of attractie aan kunnen kondigen, maar hier is het dus de straatnaam (foto: Streekstad Centraal)
Het was een harde klap in die Umbriellaan – en dat incident stond niet helemaal op zichzelf. Daarom kiest de gemeente Dijk en Waard er nu voor om in het Heerhugowaardse straatje camera’s op te hangen. Die moeten het gevoel van veiligheid weer wat vergroten na de gebeurtenissen van woensdag.
Want hoewel er geen gewonden vielen maakte de ontploffing van die nacht indruk. “We hebben contact gezocht met bewoners en de politie en handhaving houden de locatie in de gaten”, legt burgemeester Maarten Poorter uit. “Na overleg met politie en het openbaar ministerie heb ik gekozen voor deze tijdelijke maatregel.”
En die is dus: drie maanden cameratoezicht. “De maatregel gaat in op 3 april en is voor de duur van drie maanden, met de mogelijkheid tot verlenging indien nodig.”
Na een eerder incident aan de Umbriellaan in 2025 verrichte de politie aanhoudingen. De hoop is dat met het cameratoezicht nieuwe escalaties voorkomen kunnen worden.
Heiloo denkt de problemen in het bestemmingsplan voor de verhuizing van transportbedrijf Van der Steen naar de Vennewatersweg voor 1 oktober recht te kunnen zetten. Dat blijkt uit een raadsinformatiebrief die het college donderdag naar de gemeenteraad stuurde, een dag na de uitspraak van de Raad van State. Stichting Heilloze Weg denkt daar anders over: “Dat gaan ze niet redden.”
Volgens het college is het plan weliswaar voorlopig gestrand, maar zijn de tekortkomingen te herstellen. De Raad van State gaf de gemeente daarvoor tot 1 oktober de tijd. De verwachting van het college is bovendien dat het aangepaste plan “niet leidt tot een wezenlijk ander plan” en dat een nieuwe uitgebreide procedure niet nodig is. (tekst gaat verder onder de foto)
Op de plek waar transportbedrijf Van der Steen zich wil vestigen, begint momenteel het open landschap tussen Egmond en Heiloo. (foto: Streekstad Centraal)
De Raad van State wees op drie belangrijke tekortkomingen in het bestemmingsplan. Zo heeft Heiloo niet goed onderbouwd waarom het transportbedrijf niet ergens binnen bestaand stedelijk gebied kan worden gevestigd. Ook is niet overtuigend aangetoond dat het plan past binnen regionale afspraken.
Daarnaast heeft Heiloo in het bestemmingsplan geen harde garanties vastgelegd voor een emissiearme bedrijfsvoering, terwijl het wel als argument geldt voor waarom de komst van het transportbedrijf geen probleem zal zijn voor het milieu in de omgeving. (tekst gaat verder onder de foto)
Heiloo wil dat op de huidige stek van Van der Steen aan de Hoogeweg enkele tientallen sociale huurwoningen worden gebouwd door woningcorporatie Kennemer Wonen. (foto: aangeleverd)
De gemeente moet deze punten nu beter motiveren en juridisch vastleggen. Maar Els Meurs van stichting Heilloze Weg heeft er weinig vertrouwen in dat dat binnen een half jaar lukt. “Dit is geen simpele puzzel,” zegt ze. “Ik denk niet dat de gemeente dit binnen die termijn kan oplossen, het is daar gewoon te ingewikkeld voor.”
Meurs wijst op de landschappelijke waarde van de plek aan de Vennewatersweg waar Van der Steen naartoe wil verhuizen. “Als Van der Steen er eenmaal zit, is het een kwestie van tijd dat zich daar meer bedrijven willen vestigen. Dan blijft er niets meer over van het open landschap”, verklaart Meurs de inzet van de Stichting Heilloze Weg.
Dat de stichting nu opnieuw gelijk krijgt van de Raad van State, heeft zelfs haar deze week verbaasd. “Het is de zoveelste kroon op ons werk. We vinden het ook heel merkwaardig. We hebben hele goede advocaten, dat is een deel van de verklaring. Maar als de gemeente bestemmingsplannen zou maken waar geen speld tussen is te krijgen, dan zouden wij gewoon steeds achter het net vissen. Dit is misschien heel akelig voor de gemeente, maar de ambtenaren moeten gewoon beter hun werk doen.” (tekst gaat verder onder de foto)
De herinrichting van de Vennewatersweg werd op de lange baan geschoven nadat Stichting Heilloze Weg zich tegen deze plannen keerde. (foto: Streekstad Centraal)
Volgens Meurs blijft de stichting zich inzetten voor behoud van de natuur en het landschap in en rond Heiloo. “We doen het opgewekt en met plezier. We zijn al tien jaar zo bezig, en mogelijk gaan we nog wel tien jaar langer door.”
De discussie over de verhuizing van het transportbedrijf speelt al langer. Eerder was er een plan om het bedrijf te verplaatsen naar de Boekelermeer, aan de Kanaalweg. Daar had de ondernemer al grond voor gekocht.
Die verhuizing ging echter niet door, omdat de gemeente Heiloo geen toestemming gaf om daar een bedrijfswoning te bouwen. Edith de Jong van Gemeentebelangen Heiloo verbaast zich er tegelijkertijd over dat Heiloo Van der Steen aan de Vennewatersweg wel wil toestaan om in beschermd landschap te bouwen, maar een bedrijfswoning op een bedrijventerrein niet past in de ruimtelijke ordening van de gemeente, “ondanks dat er hier op korte afstand al woningen staan”.
Met de tussenuitspraak ligt de bal nu weer bij de gemeente. Die moet het bestemmingsplan aanpassen en beter onderbouwen. Pas daarna volgt een definitief oordeel van de Raad van State.
Mogelijk geeft dat dan het finale groene licht voor de verhuizing. Na de Raad van State staan er geen beroepsmogelijkheden meer open.
Het was een pilot en hij was volgens de gemeente Alkmaar nog succesvol ook: het feest op de Kanaalkade ter ere van Koningsdag. Maar toch gaat Alkmaar niet door met dit alternatieve Koningsdagfeest. “Dit jaar vinden de festiviteiten plaats op Hofplein, Paardenmarkt, Platte Stenenbrug en Ritsevoort/Koorstraat. Inclusief de vertrouwde overkapping.”
“Hoewel de Kanaalkade succesvol was, bleken de financiële en organisatorische risico’s voor ondernemers daar te groot”, duidt het college de ‘stap terug’ de binnenstad in. (tekst gaat door onder de foto)
De overkappping over het Ritsevoort heen is er ook gewoon weer bij. (foto: Marco Schilpp)
“Het college streeft naar een veilig en bruisend feest voor alle inwoners”, schrijven burgemeester en wethouders. “Door vast te houden aan vertrouwde locaties en dit te combineren met moderne veiligheidstechnieken, leggen we een stevig fundament voor een mooie Koningsnacht en -dag.”
Een feest op het Waagplein komt er nog niet van, blijkt uit de stukken. “De ondernemers op het Waagplein hebben, net zoals bij Alkmaars ontzet 2025, geen evenementenvergunning aangevraagd”, zegt het college daarover. Het plein is uiteraard wel gewoon open, voor iedereen. “Met de ondernemers van het Waagplein zijn over de inzet van terrassen specifieke afspraken gemaakt.”
Volgend jaar zou mogelijk ook het Waagplein weer een feestlocatie kunnen zijn, zoals het dat in het verleden ook was. “Het college gaat graag met ondernemers in gesprek om voor volgend jaar afspraken te maken over een evenement op het Waagplein.”
Uiteraard zijn er op de nationale feestdag ook de nodige evenementen buiten de binnenstad, bijvoorbeeld in de verschillende dorpskernen, maar ook op plekken als Hal25, Ruis en Podium Victorie. Een volledig overzicht zal te vinden zijn op de website van Alkmaar Prachtstad.
De Raad van State heeft de gemeente Heiloo teruggefloten in een slepende procedure rond de verplaatsing van transportbedrijf Van der Steen. Volgens de hoogste bestuursrechter is het bestemmingsplan voor de nieuwe locatie aan de Vennewatersweg op meerdere belangrijke punten onvoldoende onderbouwd.
Daarmee heeft stichting Heilloze Weg opnieuw succes geboekt in een juridische procedure. De stichting heeft door de gewonnen beroepszaken inmiddels flinke invloed op ruimtelijke plannen in Heiloo, zoals de bouw van de woonwijk Zandzoom, de herinrichting van de Vennewatersweg en de aansluiting van Heiloo-Zuid op de A9.
De Raad van State heeft het plan niet direct van tafel geveegd, maar wel geoordeeld dat de onderbouwing tekortschiet. De gemeente krijgt een half jaar om de gebreken te herstellen. (tekst gaat verder onder de foto)
De oude locatie van Van der Steen aan de Hoogeweg in Heiloo is na de bouw van de woonwijk Zuiderloo ingeklemd door woningen. (foto: Streekstad Centraal)
Er zijn drie belangrijke kritiekpunten. Allereerst heeft de gemeente niet overtuigend uitgelegd waarom het transportbedrijf niet op een bestaand bedrijventerrein kan worden gevestigd. Omdat de nieuwe locatie buiten het bestaande stedelijke gebied ligt, moet dat volgens de wet nadrukkelijk worden gemotiveerd.
Daarnaast is niet duidelijk gemaakt of het plan past binnen regionale afspraken over ruimtelijke ontwikkeling. Tot slot wringt het op het gebied van milieu: de gemeente gaat uit van een vrijwel uitstootvrije bedrijfsvoering, maar heeft dat niet vastgelegd in bindende regels.
De discussie over de verplaatsing van Van der Steen speelt al sinds 1996. In de loop der jaren is het transportbedrijf aan de Hoogeweg steeds verder ingeklemd geraakt door woningbouw. (tekst gaat verder onder de foto)
De nieuwe locatie die transportbedrijf Van der Steen al heeft gekocht voor de verhuizing bevindt zich aan de Vennewatersweg bij de bocht naar Het Malevoort. (foto: Streekstad Centraal)
Die situatie zorgt al langere tijd voor beperkingen. Vanwege geluidsoverlast mag er binnen enkele tientallen meters van het bedrijf niet worden gebouwd. Daardoor stagneert de ontwikkeling van extra woningen in het gebied. Juist daarom wordt de verhuizing door de gemeente gezien als een sleutelproject.
Als het bedrijf daadwerkelijk vertrekt, ontstaat er ruimte voor woningbouw. Niet alleen kunnen direct naast de huidige locatie extra woningen worden gerealiseerd, ook het terrein zelf krijgt een nieuwe bestemming.
De gemeente wil de grond aankopen en samen met woningcorporatie Kennemer Wonen ontwikkelen. In totaal gaat het om zo’n 32 woningen, waarvan het grootste deel in de sociale sector. Maar zolang de verhuizing niet rond is, blijven ook deze plannen onzeker.
Dat de verplaatsing zo lang duurt, heeft meerdere oorzaken. In 2014 waren er al concrete plannen om het bedrijf te verplaatsen naar een andere locatie aan de Vennewatersweg. Die gingen uiteindelijk niet door omdat er sprake zou zijn van ongeoorloofde staatssteun. (tekst gaat verder onder de foto)
Transportbedrijf Van der Steen wil al jaren weg van de huidige locatie aan de Hoogeweg. (foto: Google Maps)
In het huidige plan zou dat probleem volgens betrokkenen niet meer spelen, maar nieuwe bezwaren en procedures zorgen opnieuw voor vertraging.
Een belangrijk punt in de juridische discussie is de vraag waarom het bedrijf niet naar een regulier bedrijventerrein verhuist. Volgens de gemeente is dat ‘lastig’, maar de Raad van State vindt dat onvoldoende onderbouwd.
Voor de familie Van der Steen zelf is die optie nooit aantrekkelijk geweest. Zij willen een bedrijfswoning bij het terrein, om toezicht te houden op de vrachtwagens en het materieel. Op bedrijventerreinen in Heiloo is dat niet toegestaan.
Voor Van der Steen betekent de uitspraak opnieuw uitstel. Tegelijkertijd zit het bedrijf daardoor in een lastige positie. De huidige locatie moet blijven functioneren, terwijl er al jarenlang wordt toegewerkt naar een verhuizing die telkens opschuift. “We maken al kosten voor twee locaties, omdat we de nieuwe plek al hebben aangekocht. Maar de vrachtwagens kunnen vanaf hier nog steeds de weg op, dat is voor ons het belangrijkste.” (tekst gaat verder onder de foto)
De bouw van de woonwijk Zuiderloo heeft halt gehouden rond transportbedrijf Van der Steen aan de Hoogeweg. Na vertrek van het bedrijf kunnen hier meer woningen worden gebouwd. (foto: Streekstad Centraal)
Nico van der Steen klinkt al met al berustend. “We zijn al zo lang bezig met deze plannen,” zegt hij. “Dit hoort er inmiddels een beetje bij. We wachten het af.”
Voor Heiloo betekent het dat grote ruimtelijke projecten steeds opnieuw langs de rechter moeten. Wat voor de gemeente een stap richting woningbouw is, is voor het bedrijf een traject van de lange adem.
De uitspraak van de Raad van State onderstreept dat het einde daarvan nog niet in zicht is. Heiloo laat weten dat de uitspraak momenteel wordt bestudeerd. Een woordvoerder verwacht dat het college deze of volgende week meer informatie kan delen met de gemeenteraad.
De gemeente gebruikt het al járen niet meer, maar het de boeren in Castricum verbieden – nee, dat gaat toch niet. Toch bindt het college de strijd aan tegen het omstreden landbouwgif glyfosaat. Dan maar met een brief, met een vriendelijk verzoek, en uitgesproken vertrouwen: “Een ingewikkelde kwestie”.
Glyfosaat is een middel tegen onkruid, ook wel bekend onder de merknaam RoundUp – al zijn er ook andere merken in omloop. Het is gif, maar legaal gif. Glyfosaat mag door boeren, gemeenten en andere gebiedsbeheerders dus gewoon gebruikt in de strijd tegen onkruid, dat is zo en dat blijft zo, ook in Castricum.
Tegelijk: glyfosaat is omstreden. Verschillende onderzoeken brengen glyfosaat in verband met ziektes als kanker en ook de natuur zou eronder te lijden hebben. “Deze onderzoeksresultaten wegen voor het college zwaar”, schrijft het college van Castricum daarom. Maar: “Verschillende onderzoeken geven verschillende uitkomsten.” (tekst gaat door onder de foto)
Na een behandeling kleurt het gewas tijdelijk geel (foto: Streekstad Centraal)
Het zijn de afwegingen die zijn terug te lezen in de brief die het Castricumse college heeft verstuurd naar landbouworganisaties LTO, LTO Noord en de Koninklijke Algemeene Vereeniging voor Bloembollencultuur (KAVB). Die brief komt er na een oproep van de gemeenteraad om een einde maken aan het spuiten van dit gif: ‘Geen glyfosaat in Castricum’.
De brief leest als een bestuurlijk jongleerspel. Eigenlijk kan het college niet veel ondernemen, zolang glyfosaat een legaal middel is. “Het college is zich ervan bewust dat het gebruik van glyfosaat in de landbouwsector binnen de huidige wet- en regelgeving is toegestaan. En dat het gebruik hiervan mogelijk als noodzakelijk wordt geacht voor de economisch stabiele bedrijfsvoering.”
Maar ja. Het is wél een omstreden gif en het standpunt van de raad laat aan duidelijkheid weinig te wensen over. En dus stelt het college nu een beleefde vraag aan de brancheorganisaties: “Het college vraagt u om uw leden met hun bedrijfsvoering in de gemeente Castricum, onze boodschap over te brengen. En die is, dat de gemeente het gebruik van glyfosaat op de landbouwgronden binnen de gemeentegrenzen als onwenselijk beschouwd. Wij verzoeken u om uw leden aan te schrijven met de oproep om geen glyfosaat te gebruiken vanwege de schadelijkheid van het middel, ook als het correct wordt gebruikt.” (tekst gaat door onder de foto)
Ook langs het spoor wordt glyfosaat gespoten (foto: Streekstad Centraal)
Een gelijkaardig verzoek deed Castricum in 2025 ook al aan spoorbeheerder ProRail, die het gif zou gebruiken bij het onderheid van de spoorlijn die door Castricum heen loopt.
Het sleutelwoord hierbij is wel: vertrouwen. Want verder dan een vriendelijk verzoek komt het college niet. En dus spreekt het college dát uit: het vertrouwen dat de aangeschreven organisaties ‘het belang van een gezonde en duurzame leefomgeving voor alle inwoners van Castricum’ onderschrijven.
