In Broek op Langedijk vond zaterdagavond een bijzondere en sfeervolle filmavond plaats: de Drijf-In Bios bij het Kanaalpark van Dijk en Waard. Ongeveer 300 bezoekers genoten van de kaskraker ‘Grease’, terwijl ze comfortabel op het water dobberden in hun bootjes of vanaf de haven toekeken.
Ondanks eerdere regen- en onweersvoorspellingen stelde de organisatie rond het middaguur vast dat het weer het evenement toeliet, waardoor bezoekers onbezorgd van de film konden genieten.
De Drijf-In Bios bood een uniek decor dankzij de sfeervolle verlichting en het grote projectiescherm aan de Westdijk. Voor veel bezoekers met een bootje begon de avond met een feestelijk onthaal bij de kleurrijk verlichte sluis. In de bootjes werd volop genoten van hapjes en drankjes, terwijl op het grote scherm John Travolta en Olivia Newton-John om elkaar heen dansten.
De iconische muziek en dansscènes die van de film uit 1978 een wereldhit maakten, werden ervaren in een bijzondere setting die film, gezelligheid en natuur sfeervol combineerde. Voor het tweede achtereenvolgende jaar gingen de bezoekers enthousiast naar huis, waarmee het evenement de potentie heeft om uit te groeien tot een geliefde zomertraditie.
De Streekmarkt bij de BroekerVeiling was afgelopen weekend een stralend succes. Bijna 6.000 bezoekers genoten in Broek op Langedijk van een overvloed aan streekproducten, handgemaakte lekkernijen en lokale creaties, uitgestald in een recordaantal kramen op het museumterrein.
Waar zaterdag begon met wat wisselvallig weer, toonde zondag zich van zijn zonnigste kant. “Het was een prachtig weekend,” zegt marktmeester Frans Tromp. “Het weer zat achteraf heel erg mee en beide dagen was het continu lekker druk. Dat geeft een enorme voldoening, want daar doe je het uiteindelijk voor!” (tekst gaat verder onder de foto)
Het rustige nazomerweer van zondag op de Streekmarkt maakte het onstuimige weer van zaterdag dit weekend goed. (foto’s: aangeleverd)
Artquake bracht volop muziek en beweging: jong lokaal talent trad beide dagen op, en bezoekers konden gratis kunstworkshops volgen en werk van jonge kunstenaars bewonderen. Ook voor kinderen was er veel te doen, van schminken tot varen met modelboten.
Dankzij de combinatie met Open Monumentendag beleefden veel mensen een unieke dag in het Rijk der Duizend Eilanden – een ware mix van traditie en marktplezier. Standhouders en bezoekers waren enthousiast: “Voor mij als lokale producent is dit hét podium om mijn producten te laten zien – en dat merk je meteen in de verkoop.”
Zaterdag was het de beurt aan een van de laatste evenementen die werden georganiseerd in het kader van 200 jaar Noordhollandsch Kanaal. Het was de bedoeling dat Alkmaars Talent een muzikale vaartocht zou bieden met jonge talenten in de schijnwerpers. Vanwege het slechte weer verhuisde het muzikale programma naar binnen,. Het nieuwe podium werd restaurant RNGRZ aan het Ringersplein.
Tijdens Alkmaars Talent traden jonge talenten op zoals Dean Presley, Noa Kwast en Balletschool Attitude, met optredens die waren bedacht met de oevers van het kanaal als podium. Nu konden bezoekers genieten van deze energieke optredens in een intieme setting, met live muziek, zang en dans.
Streekstad Centraal was erbij en maakte deze videoreportage.
KunstNetTV grijpt in het kader van bijzondere mijlpalen in de oude doos met documentaires om deze af te stoffen en vers te monteren. De vorige keer kwam een opgefriste docu voorbij over poppenspeelster Ila van der Pouw, omdat ze na veertig jaar theater stopt. Nu is Compagnie DaaD aan de beurt.
Compagnie Daad viert deze maand haar twintigjarig jubileum. Linda Anneveld is artistiek leider van de theatergroep en maakt ook bijzondere installaties, die een plek vinden in de voorstellingen. De projecten bevinden zich op het snijvlak van de beeldende kunst en het theater en het publiek wordt er actief bij betrokken.
KunstNetTV filmde Linda in 2014 in haar toenmalige atelier en sprak toen met haar over haar eerste stappen in de kunstwereld. Nadat Compagnie DaaD het levenslicht zag, vergaarde de groep ook in het buitenland bekendheid met onder meer La Cuisine Macabre, Le Salon de la Mort, BOAT en recent met Overstroom.
Het is Linda’s missie om met haar projecten een dialoog op gang te brengen over de wereld om ons heen – en daarbij de lastige onderwerpen niet te schuwen. Haar werk is vaak gebaseerd op oude verhalen en mythen, die soms bekend zijn bij het publiek, maar zeker een vertrouwt gevoel oproepen. Straattheater is daarbij laagdrempelig en bereikt een grote groep mensen, die soms nog nooit met kunst in aanraking zijn gekomen.
Met de hermontage van de elf jaar oude docu, geeft KunstNetTV een inkijkje in de wereld van Linda Anneveld. Wat inspireert haar, hoe maakt zij haar installaties en voorstellingen.
De documentaire is dagelijks bij Streekstad Centraal te zien vanaf 10:00 en 22:00 uur. Hij is ook te bekijken direct via kunstnet.tv. (foto: Joris Hol)
Langs het Noordhollandsch Kanaal stond zondag niet alleen fietsen, maar ook theater centraal. Tijdens de speciale route Bovendrijven konden deelnemers een tocht van dertien kilometer maken, waarin geschiedenis, kunst en filosofie samenkwamen. Startpunt was het Victoriepark in Alkmaar, van waaruit deelnemers al trappend het kanaal van de toekomst verkenden.
Onderweg stapten fietsers af voor korte voorstellingen en verrassende haltes langs de waterkant. Hoogtepunten waren de muzikale en filosofische theaterscènes van theatermaker Isan Vos, die samen met zijn vader het thema van de “ingehaalde mens” tot leven bracht. De voorstelling met de titel Bovendrijven ging in op het streven naar imperfectie en het waardevolle van falen.
Daarnaast konden deelnemers genieten van poëzie en teksten van kunstenaar en dichter Maria Barnas, een quiz en historische weetjes over het kanaal. Het Noordhollandsch Kanaal, dat sinds 1824 een belangrijke rol speelt in de ontwikkeling van Alkmaar, gold daarbij als inspiratiebron én decor.
De fietsexpeditie was onderdeel van het kunst- en cultuurproject Expeditie Alkmaars Kanaal, een samenwerking tussen de gemeente Alkmaar en Karavaan. Wie de tocht zondag gemist heeft, kan de route ook op andere dagen zelfstandig ervaren, al horen de theatervoorstellingen daar niet standaard bij. Alleen op zondag 28 september is er nog een fietstocht met theatermakers.
“Een spetterende avondshow vol water, muziek, performers en special effects.” Daarop wordt Alkmaar volgens de organisatie komende zaterdag getrakteerd. Met de voorstelling GLORIE wordt het jubileumjaar van het Noordhollandsch Kanaal spectaculair afgesloten. De voorstelling is van 20:30 tot 21:15 uur en belooft een bruisend slotakkoord voor 200 jaar kanaalgeschiedenis.
“GLORIE gaat over de gloriedagen van het kanaal”, zo licht Els Schipper van de organisatie toe. Ze beschrijft de voorstelling als “een stroomversnelling: meeslepend, bruisend en groots. De Alkmaarders worden gratis getrakteerd op een show over de kracht van water, over overwinning en tegenslagen overkomen.”
Het Ringersplein is zaterdagavond aangewezen als evenemententerrein. Dat betekent dat er speciale huisregels gelden. Het was daar al niet toegestaan om alcohol bij je te hebben en te drinken. Softdrugs en lachgas zijn dan ook verboden, en zelfs roken is die avond niet toegestaan op het Ringersplein.
Bezoekers moeten toestaan dat ze gefilmd of gefotografeerd kunnen worden voor opnames die voor promotionele en commerciële doeleinden gebruikt mogen worden. Zelf mogen bezoekers zonder toestemming geen professionele audio- of video-opnamen maken. En zo zijn er nog wel meer regels, die deels ook gewoon altijd gelden in de openbare ruimte.
Els Schipper heeft ook een tip waar de gratis voorstelling het beste kan worden gevolgd: “De gehele houten steiger is de beste zichtplek. Maar ook vanaf andere plekken op het Ringersplein kun je de show volgen.”
Glorie is een initiatief van Stichting Boven het Maaiveld in samenwerking met Sacred Places, Gemeente Alkmaar, het Victoriefonds, Alkmaars Kanaal en Overstad.
Veertien jaar geleden maakte KunstNetTV een documentaire over poppenspeelster Ila van der Pouw, tijdens de repetities voor de voorstelling ‘Titus’. In het kader van haar afscheidstour na 40 jaar theater, is het filmpje opgefrist en nu te zien bij Streekstad Centraal en bij KunstNetTV zelf.
In 1986 begon Ila van der Pouw met ‘De Kat in de Zak’ nog nietsvermoedend aan een roemrijke carrière die haar ook regelmatig naar het buitenland heeft gebracht. Sinds 2009 treedt ze regelmatig op in China. Vooral daar wordt haar spel met levensgrote poppen zeer gewaardeerd. Maar ze vindt het mooi geweest. Ze houdt een afscheidstour, die waarmee ze in november naar China gaat en in december op de bühne van het Alkmaarse Theater De Vest staat.
In de voorstelling ‘Titus’ stond de zoon Titus van grootmeester Rembrandt van Rijn centraal. KunstNetTV maakte in 2010 een documentaire over de totstandkoming van de productie. Te zien is hoe Ila van de Pouw langzaamaan grip krijgt op de personages, van bewegingen tot stemgebruik, onder regie van de internationaal bekende speler Neville Tranter.
Met een verse montage van het materiaal van de documentaire staat KunstNetTV stil bij de lange theatercarrière van Ila van der Pouw, waarin zij met hart en ziel heel veel kinderen verwonderde met onder andere haar voorstellingen over Newton, Tarzan, De klokkenluider van de Notre Dame, de GVR en Het Mysterie van Villa Fantoom.
De docu is dagelijks bij Streekstad Centraal te zien vanaf 10:00 en 22:00 uur, en online via kunstnet.tv.
Feest bij filmtheater Cinebergen in Bergen: de tweede bioscoopzaal is af en klaar om bezoekers te ontvangen. Dat roept om een feestelijke opening, en die vond dit weekend plaats. “In dit unieke filmhuis in het Bergense bos kun je ontsnappen aan het drukke dagelijkse leven.”, vertelt voorzitter Bren Hortensius.
Het rijksmonument Zwarte Schuur waarin Cinebergen te vinden is, kent een lange en veelzijdige geschiedenis die teruggaat tot de 18e eeuw. Oorspronkelijk diende het gebouw als paardenmanege en speelde het tijdens de Slag bij Bergen in 1799 een rol als onderkomen voor Franse soldaten en zelfs als hospitaal. (tekst loopt door onder de foto)
Een trotse Bren Hortensius in de nieuwe zaal van Cinebergen. (foto: Streekstad Centraal)
In de 19e eeuw werd de schuur gebruikt als timmerwerkplaats en houtzagerij, waarna het in de jaren vijftig van de 20e eeuw dienst deed als handwerklokaal en dans- en vergaderruimte voor de Volkshogeschool. In 1996 begon een nieuwe fase, toen Filmtheater Cinebergen zijn intrek nam en uitgroeide tot de enige permanente bosbioscoop in Nederland.
Hortensius benadrukt dat de kracht van Cinebergen niet alleen ligt in de bijzondere locatie en het monumentale gebouw, maar vooral in de totale beleving. “Na een wandeling of fietstocht door landgoed ’t Oude Hof en het betreden van de zwartgeverfde schuur voel je meteen de geschiedenis van het rijksmonument in het vernieuwde theatercafé,” vertelt hij enthousiast aan Streekstad Centraal.
“In dit unieke filmhuis kun je echt even ontsnappen aan de drukte van alledag en volledig opgaan in je favoriete films,” gaat hij verder. Tijdens de werkzaamheden kwamen verrassende details tevoorschijn, zoals originele houten balken en spanten. Die zijn verwerkt in de nieuwe look van het theatercafé, dat tussen de twee filmzalen ligt. “De zichtbare filmprojector, maakt dat je hier niet zomaar een film kijkt, maar een echt bijzondere en sfeervolle ervaring beleeft,” legt Hortensius uit. (tekst loopt door onder de foto)
Het feestje werd uiteraard ook in het vernieuwde café van Cinebergen gevierd (foto: Streekstad Centraal)
De nieuwe bioscoopzaal biedt plaats aan 49 ruime blauwe stoelen, inclusief ruimte voor een rolstoel, met voldoende beenruimte en een prettige kijkhoek naar het scherm. Vanuit die stoelen krijgen bezoekers een gevarieerd programma voorgeschoteld.
Met de zaaluitbreiding is het filmaanbod van Cinebergen flink gegroeid. Het aantal wekelijkse voorstellingen is toegenomen van 20 naar 34, waardoor bezoekers meer keuze hebben. Met de opening van de tweede bioscoopzaal kan Cinebergen de rol als unieke culturele ontmoetingsplek in Bergen en omstreken verder uitbouwen.
Kort voor middernacht bereikte het optreden van Abba Under Cover bij Bergen Live, op het podium naast restaurant Loetje, een eerste grote climax. Zodra de coverband zaterdagavond de herkenbare openingstonen inzette van “Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight)”, stroomde het terras nóg voller met mensen die richting het podium trokken om te dansen.
Jong en oud bleek het disconummer uit de jaren 70 woord voor woord te kennen. Toen de klok twaalf sloeg, steeg uit honderden kelen tegelijk het refrein op. Het publiek liet al springend en dansend het terras meetrillen onder hun ritme. Voelbaar was dat dit terras ook het dak is van een ondergrondse parkeergarage, waarvan de constructie moest meeveren om die krachten van tientallen hossende mensen te absorberen. (tekst gaat verder onder de foto)
Abba Under Cover trad zaterdagavond op op het podium bij restaurant Loetje. Jong en oud bleek prima bekend met het repertoire van de Zweedse band die de jaren 70 kleurden met hun muziek. (foto: Streekstad Centraal)
Op deze aangename nazomeravond veranderde het terras op het Plein in een bruisende dansvloer, waar generaties elkaar vonden in hetzelfde lied. Het werd voor velen hét moment van de avond, waarin de muziek als een verbindende taal iedereen omarmde en Bergen even straalde in pure, tijdloze eenheid.
De twaalf leden van het organisatiecomité van Bergen Live kijken dan ook terug op een zeer geslaagd evenement. “We lopen nog met ons hoofd in de wolken. We geven het zelf 9,5 ster uit 10”, vertelt Tom Schiphorst van de organisatie de ochtend na de finale. “Het weer werkte natuurlijk geweldig mee. Los van enkele fietsendieven die actief waren, was er vrijwel geen enkele wanklank.” (tekst gaat verder onder de foto)
Terwijl bij restaurant Loetje Abba Under Cover zorgde voor de muzikale noot, was voor anderen het hoogtepunt van de avond het optreden van Erik Mesie op het hoofdpodium op het Plein, die daar speelde met het vernieuwde Toontje Lager. (foto: aangeleverd)
Dus ook geen vrouwen of meisjes die -voor zover bekend- na afloop van Bergen Live op weg naar huis zijn lastiggevallen door vervelende mannen. Dat is namelijk niet de gewenste mannelijke aandacht waarover zo enthousiast werd meegezongen met de hit van Abba. Van de service die Bergen Live bood om meisjes en vrouwen te helpen aan een fietsmaatje of om samen te reizen met een taxi, heeft geen enkele vrouw gebruik gemaakt, zo vertelt Tom.
Het hoekje in het restaurant dat Loetje had gereserveerd voor de vrouwen die zich zouden melden voor een vrouwelijk maatje, bleef daardoor zowel vrijdag als zaterdag helemaal leeg. “Daar zijn we natuurlijk alleen maar blij mee. Het is fijn te weten dat iedere vrouw en ieder meisje zelf iets wist te regelen voor de thuisreis.” (tekst gaat verder onder de foto)
Het hoekje in het restaurant dat Loetje beschikbaar had gesteld voor vrouwen en meisjes die een fietsmaatje zochten voor het tochtje naar huis, bleef zowel vrijdag- als zaterdagavond helemaal leeg. (foto: Streekstad Centraal)
Daarmee kende Bergen Live eigenlijk vooral hoogtepunten. “Ik heb twee dagen lang eigenlijk alleen maar lachende mensen gezien bij Bergen Live,” vertelt Tom Schiphorst. Het ideale weer en de aanstekelijke muziek brachten de tienduizenden bezoekers in een opperbeste stemming.
“Een avondje jazzen. Zo noemen wij het nog steeds, ook al heet het allang niet meer Bergen Jazz en Sail”, vertelt Suzanne uit Bergen. “De vrijdagavond is eigenlijk echt voor de Bergenaren zelf. De zaterdagavond komen er meer mensen uit de omgeving.” (tekst gaat verder onder de foto)
Reggae, Soca, Merengue, Motown, Soul en meer kwam vrijdagavond allemaal langs op het podium bij Loetje toen DjaFya optrad, een 7-koppige formatie met Surinaamse roots.
Vroeger was er op zondag ook nog het nodige te beleven op het strand, maar na een eerder fiasco is dat geen onderdeel meer van dit evenement. “Er is tegenwoordig nog wel een zeilevenement op het strand van Bergen van de botenclub, maar Bergen Jazz en Sail en Bergen Live zijn tegenwoordig losgekoppeld”, licht Tom toe.
Als de vrijdagavond vooral voor de Bergenaren zelf was, dan was hun hoogtepunt ongetwijfeld het optreden van de satirische countryrockband Glock 45 uit Hoorn op het hoofdpodium. Waar de meeste optredens op Bergen Live zich voegen naar de vertrouwde sfeer van dansbare gezelligheid met hier en daar wat uitstapjes naar de jazz en blues, daar kwam Glock 45 met een schaamteloze podiumpresentatie die allesbehalve braaf was. (tekst gaat verder onder de foto)
Alles was eigenlijk fout aan de Hoornse band Glock 45. Maar de waanzinsact van de bandleden rond Pricklebush Pete met zijn/haar enorme rubberen boezem en prominente harige benen overtuigt iedereen. (foto: Streekstad Centraal)
Met zanger-bassist Pricklebush Pete in string en rubberen boezem, gitaristen die zich uitdosten als karikaturen van rock-‘n-roll en White Trash Welling die met haar viool en onverhuld charisma het tempo opdreef, werd Bergen even ondergedompeld in een universum van satire, seks en rock-‘n-roll-energie.
Wat begon met nieuwsgierige verbazing bij het normaal zo traditionele publiek, sloeg al snel om in meedeinen, lachen en meegaan in de absurditeiten van de show. Aangestoken door de schare fans die de band overal volgen waar ze optreden, en zo een duit in het zakje doen van het grensoverschrijdende feest dat ze met de band willen vieren. (tekst gaat verder onder de foto)
Het publiek genoot met volle teugen van het schaamteloze optreden van Pricklebush Pete, de viool en zang van White Trash Welling, gitaristen Jerrycan Jesper en Moonshine Mike en drummer Angus Young Hughie. (foto: Streekstad Centraal)
Bergenaren die doorgaans bekendstaan om hun ingetogenheid, lieten zich ditmaal verrassen en meeslepen door een act die elk denkbaar taboe als luchtballonnetje doorprikte. Het contrast maakte de avond bijzonder: de onbevangen schaamtevrije houding van Glock 45 stuitte op de brave reputatie van het dorp, en juist daar ontstond de magie.
Na afloop bleef vooral de verwondering hangen dat deze ‘foute’ countryrock met zoveel bravoure en humor niet alleen werd geaccepteerd, maar zelfs enthousiast werd omarmd. Glock 45 bewees dat Bergen Live groot genoeg is voor contrast en controverse – en dat ook de Bergenaren zelf, achter hun keurige voordeuren, best zin hebben in een avond pure gekte. Een melige maar memorabele bouwsteen van een editie van Bergen Live waarover nog lang zal worden nagepraat. 2025 mag zich reeds rekenen tot de hoogtepunten in de inmiddels rijke geschiedenis van Bergen Live.
Lampjes in alle kleuren van de regenboog, boten die veranderen in varende kunstwerken en langs het water mensen die zich daaraan vergapen en foto’s maken: het was weer Lichtjesavond in Langedijk. Voor de 31ste keer varen tientallen boten rond de Broekerveiling en door de smalle wateren eromheen. Het gaat niet om snelheid of sportieve strijd, maar om sfeer, gezelligheid en een flinke dosis creativiteit. En dat is precies wat de honderden bezoekers beleven.
De avond begint rustig, met de eerste boten die voorzichtig uitvaren. Zodra de zon achter de horizon zakt, wordt het water een spiegel van licht. Wie een rondje langs het water maakt, ziet boten die tot in de puntjes zijn verzorgd. Van sprookjesachtige lichtjes tot actuele thema’s: de deelnemers laten hun fantasie de vrije loop.
“We letten op de originaliteit, de actualiteit en de moeite die erin is gestopt. En ja, de kleding van de mensen aan boord telt ook mee”, legt een jurylid aan Streekstad Centraal uit. En dat is ook te zien: sommige opvarenden dragen prachtige kostuums, precies passend bij hun thema. Van piraten tot prinsessen, en van muzikanten tot clowns. En het publiek vermaakt zich ondertussen kostelijk. (tekst gaat door onder de foto).
De juryleden van Lichtjesavond Langedijk beoordeelden heel secuur alle boten die meededen aan de wedstrijd. (foto: Streekstad Centraal)
Langs de kades schuifelen ze langzaam mee in de stoet. Sommigen hebben klapstoeltjes meegenomen en zitten met een thermoskan koffie of een glas wijn in de hand. Anderen proberen juist een zo goed mogelijk uitzicht te bemachtigen. Het geroezemoes wordt af en toe overstemd door gejuich of applaus als een boot extra spectaculair voorbijvaart. “Vorig jaar liep ik hier toevallig langs en ik dacht meteen: dit wil ik nog een keer meemaken,” zegt een man enthousiast. “Het is zo knus, iedereen is vrolijk. Daar kom je toch voor naar buiten?”
Niet altijd verloopt alles vlekkeloos. In de smalle sloten van Langedijk klinkt zo nu en dan een paniekerig “pas op!”, of moet er snel iets van een boot worden gehaald om nét onder een lage brug door te kunnen. Maar niemand lijkt zich er echt druk om te maken – integendeel, het zorgt voor hilarische momenten. Een oudere man, die al jaren komt kijken, glimlacht: “Dat hoort er gewoon bij. Het is een beetje stuntelen, maar juist daardoor spannend en leuk. Anders zou het veel te netjes zijn.”
Langs de kanten van de sloten stonden een hele boel mensen om de versierde boten te bewonderen. (foto: Streekstad Centraal)
Wie goed luistert, hoort dat er ook op de boten flink wordt gezongen. Sommigen hebben speakers meegenomen en draaien vrolijke meezingers, andere varen juist in stilte om de magie van de lampjes te laten spreken. Wanneer de stoet bijna voorbij is, blijft het grootste deel van de toeschouwers staan. Niemand lijkt haast te hebben om naar huis te gaan. Een groep mensen loopt snel tussendoor naar een andere brug waar de boten onderdoor moeten. “Als we zo lopen zien we ze nog een keer langskomen voor ze terugkeren naar de Broekerveiling”, zegt een meisje tegen haar moeder.
Dan, langzaam maar zeker, keren de boten terug naar de plek waar ze hun tocht begonnen zijn. Eén voor één varen ze het water rondom de Broekerveiling weer in en meren ze aan. Langs de kades zwaaien de mensen naar de deelnemers, en de eerste groepen pakken hun stoeltjes en gaan richting huis. Toch is de avond nog niet meteen voorbij. In de straten rondom de Broekerveiling klinkt nog lang geroezemoes en muziek. “Op naar volgend jaar, dan wil ik eigenlijk zelf ook op een boot zitten!”
