Wie de afgelopen dagen de N242 nam richting de snelweg heeft het al gemerkt: er is voorbij de Nieuwe Schermerweg een stuk asfalt weggeschaafd en het verkeer mag hier maximaal 50 km/uur rijden. Donderdag, morgen dus, zal vanaf 20:00 uur een nieuwe toplaag worden aangebracht.
De N242 heeft tussen de Nieuwe Schermerweg en de Leeghwaterbrug schade opgelopen in de vorstperiode. Water zet bij bevriezing uit, dus ook in de poriën van het wegdek. Als dit meermalen gebeurt, kan dit in combinatie met belasting van het asfalt en de effecten van strooizout voor schade zorgen.
De provincie heeft een reparatieploeg ingezet, maar de vullingen zijn niet vast blijven zitten. De gaten in het wegdek zijn niet alleen vervelend, ze zorgen voor risico’s. Weggebruikers zouden slingerbewegingen kunnen maken om ze te ontwijken. Daarom koos de provincie ervoor om het afsfalt bij de schades over de hele breedte van het wegvlak te schaven. (tekst gaat verder onder de foto)
Een aantal van de schades die aan de N242 ontstonden door de vrieskou en de pekel. (foto: Provincie Noord-Holland)
Tijdens de asfaltering is de rijrichting afgesloten voor verkeer. Deze werkzaamheden duren naar verwachting tot 05:00 uur. In de tussentijd zal het verkeer een andere weg moeten vinden. De omleiding loopt via de ring van Alkmaar, dus de Nollenweg, Huiswaarderweg en de N9.
Het verkeer rijdt met beide wielen door het freesvak, in plaats van met 1 wiel door een gat in de weg. Na intensieve gladheidsbestrijding door de strooiploeg bleef 1 rijstrook toch te glad en werd deze in het weekend van 9 tot 11 januari afgesloten. Ook maandagochtend zorgde dat nog voor file. Zodra het nieuwe asfalt is aangebracht gelden de verkeersmaatregelen en snelheidsbeperkingen niet meer.
Afgelopen week heeft de provincie overigens 3.850 ton zout gestrooid op de provinciale wegen en fietspaden. Dat is meer dan in het hele seizoen vorig jaar. Toen is in totaal 3.100 ton gestrooid. (foto’s: Provincie Noord-Holland)
Bewoners van het Dorus Rijkersplein in Egmond aan Zee hebben maandagavond hun ongenoegen laten blijken tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst van de gemeente Bergen. Terwijl binnen werd getoost op een mooi 2026, stond een aantal bewoners met spandoeken bij de ingang. De boodschap was helder: geen sloop van hún wooncomplex.
Het gaat om een drielaags appartementencomplex uit 1965, waar achttien huishoudens wonen. Woningcorporatie Kennemer Wonen onderzoekt twee mogelijkheden voor het pand: renovatie en verduurzaming of volledige sloop met nieuwbouw. Vooral dat laatste scenario zorgt voor de nodige onrust onder de bewoners, die bang zijn dat ze niet alleen hun woning, maar ook hun sociale netwerk kwijtraken. (tekst loopt door onder de foto)
Voor de bewoners van het Dorus Rijkersplein is hun flat meer dan alleen een aantal muren om tussen te wonen. (foto: NH Nieuws)
De bewoners benadrukken dat het complex meer is dan een stapel stenen. In het gebouw wonen al decennialang mensen die naar elkaar omkijken: ouderen, mensen met gezondheidsproblemen en jonge gezinnen.
“Sommigen wonen hier al meer dan vijftig jaar. Als we verspreid worden over andere plekken, valt een belangrijk burennetwerk weg. Dat betekent niet alleen verlies van woonruimte, maar ook van dagelijkse zorg en ondersteuning,” vertelt Paloma van Vollenhoven Gonzalez aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. (tekst loopt door onder de foto)
Binnen werd door de gemeente geproost op het nieuwe jaar, buiten protesteerden inwoners tegen de mogelijke sloop en nieuwbouw van hun woning. (foto: NH Nieuws)
“In eerdere brieven en tijdens een bewonersavond is ons verteld dat sloop eigenlijk de enige optie zou zijn, pas nadat we ons hebben georganiseerd en de media hebben opgezocht, werd de toon voorzichtiger. Maar voor ons voelt dat vooral als uitstel.”
Kennemer Wonen laat in een reactie weten zich bewust te zijn van de zorgen, maar benadrukt dat er nog geen besluit is genomen. De corporatie bevindt zich volgens eigen zeggen in de onderzoeksfase. Technische en bouwkundige onderzoeken worden uitgevoerd en daarnaast wordt gekeken naar de woonbeleving van de huidige bewoners. Op basis daarvan volgt later dit jaar een keuze voor een vervolgscenario. (tekst loopt door onder de foto)
Niet slopen, maar renoveren. Dat is wat de bewoners van het flat aan het Dorus Rijkersplein in Egmond aan Zee willen willen . (foto: NH Nieuws)
Over eventuele herhuisvesting of terugkeer na sloop wil de woningcorporatie zich nog niet uitlaten. “Er ligt op dit moment geen concreet plan,” aldus een woordvoerder. “Pas als er een besluit is genomen, kunnen we samen met bewoners en andere betrokkenen spreken over de gevolgen. Daarbij wegen we de belangen van de bewoners nadrukkelijk mee.”
Voor de bewoners van het Dorus Rijkersplein is dat vooruitzicht voorlopig onvoldoende. Zolang er geen duidelijkheid is, blijven de zorgen groot. Hun aanwezigheid bij de gemeentelijke borrel was dan ook bedoeld als signaal: ze willen gehoord worden voordat er onomkeerbare besluiten worden genomen.
Ruim een week lang kon iedereen de ‘Office Express’ op afstand laten rijden en kijken hoe het winterse landschap voorbij gleed. De speciale Duplo-trein was een ludieke actie waarmee het Alkmaarse softwarebedrijf Kobalt geld inzamelde voor Het Vergeten Kind. Uiteindelijk kon de stichting 500 euro in ontvangst nemen. “Dat zijn vier zorgeloze weekendjes weg voor een kind.”
Milan Bakker van Kobalt maakte met zijn zoontje een parcours voor een Duplo-trein, en die bleek je met een app op je telefoon te kunnen besturen. “Ik heb mezelf de hele middag zeer vermaakt en toen dacht ik daarna van ja: kerst, trein, leuk…”, vertelde hij toen het treintje net reed. Hij en mede-eigenaar Arne van Hoorn liepen al met het idee om een kerstactie op te zetten en zijn compagnon had een soortgelijk idee. “Daar is de kersttrein uit gerold.”
Inderdaad: de Office Express is een afgeleid van de kerstfilm The Polar Express. Het was nog best een gedoe om de aansturing via de telefoonapp te koppelen aan een eigen website, maar uiteindelijk lukte dat en de medewerkers hebben lekker geknutseld aan een mooi landschap om de trein doorheen te laten rijden. Mensen konden donaties doen en bedrijven konden mini-billboards kopen. (tekst gaat verder onder de video)
“Het is een hele leuke actie geweest”, vertelt Milan. Hij mikte op meer dan 500 euro, maar ze zijn bij Kobalt evengoed tevreden. Inmiddels is op kantoor een symbolische cheque overhandigd “Het Vergeten Kind was heel blij en vond het ook een superleuke actie. Wij hebben er energie van gekregen en we hebben laten zien wie we zijn en we hebben impact gemaakt. Al met al was het best een succesvolle eindejaarsactie. Het geeft moed voor de volgende keer.”
Bij elkaar hebben ongeveer 1.200 mensen een ritje met de Office Express gemaakt. “Ja, en er waren best veel gebruikers die drie, vier keer terugkwamen om eventjes te kijken, dus dat was leuk.” Soms waren er nieuwe dingen te zien in het landschap, zoals kerstelfjes met daarop de gezichten van iedereen bij Kobalt.
Milan en Arne houden in december weer een inzamelingsactie, dat is wel zeker. “Of we precies hetzelfde gaan doen weet ik nog niet, maar het zal iets soortgelijks zijn. In ieder geval iets waarmee we maatschappelijk impact maken, dat is altijd wel het leukste om te doen aan het eind van het jaar. We gaan wat eerder starten en we hebben door deze editie al een aantal nieuwe ideeën opgedaan.”
Tillen, slepen, achter de fiets of aan de trekhaak van de auto. Je kan het zo gek niet bedenken of het wordt zaterdagmiddag ingezet als manier om de kerstboom bij een inleverpunten in Dijk en Waard te brengen. Tussen 10.00 uur en 15.00 uur konden kerstbomen ingeleverd worden voor een kleine vergoeding. In De Draai in Heerhugowaard was dat – wederom – een groot succes. “Kijk daar komt weer een lading aan!”
En inderdaad, in de verte komt een groene berg langzaamaan steeds dichterbij. En een knulletje met een gele muts komt vol trots zijn eerste boom afleveren. De mannen van de gemeente – Henk en Daan – staan hem vol enthousiasme op te wachten. “Nog een klein stukje, je kan het!” Het laatste stukje krijgt de jongeman wat hulp en als de kerstboom op de hoop ligt kan hij zijn hand ophouden: de vijftig cent is voor hem. (tekst gaat door onder de foto)
Henk en Daan staan de hele dag klaar voor alle mensen die hun kerstboom komen inleveren. De berg op de achtergrond was nog maar het begin. (foto: Streekstad Centraal)
“Voor de kinderen hier in de buurt is dit natuurlijk erg leuk om te doen”, vertelt Henk. Hij staat zaterdagmiddag de hele dag bij het inleverpunt in de Draai. “Ze verdienen wat geld, en zijn ook nog eens lekker actief bezig. Maar voor de gemeente is dit natuurlijk ook erg handig. De bomen worden niet overal en nergens neergelegd, wat het verwerken van de bomen veel makkelijker maakt.”
De ingeleverde bomen worden later die middag opgehaald met een grote vrachtwagen. “Die brengt ze naar de gemeentewerf en daar worden ze versnipperd”, legt Henk aan Streekstad Centraal uit. “We zitten nu op ruim 110 kerstbomen op deze inleverlocatie, dus dat zijn er een hele hoop. Dat kun je ook wel zien aan de enorme berg.”
Susanne is samen met haar zoon Jelle de hele ochtend al druk in de weer met kerstbomen achter hun fietsen. “Ik had op Facebook een oproep geplaatst met de vraag of mensen een kerstboom hebben die we op kunnen halen, binnen no time hadden we er zo veel dat ik er maar een stop op heb gezet. Echt niet normaal!” (tekst gaat door onder de foto)
Na de lange en zware fietstocht schiet Henk te hulp om de kerstboom los te krijgen van de fiets. (foto: Streekstad Centraal)
En zij is zeker niet de enige die omkomt in de kerstbomen. “Er is vandaag een jongeman die alle kerstbomen helemaal zelf met een stuk touw komt slepen. Een zware opgave maar zo verdient hij natuurlijk wel lekker wat geld.” En daar is de jongen trots op. “We hebben een hele grote groepsapp bij ons deel in de wijk, dus dat is mijn terratorium. Alle kerstbomen daar zijn van mij, en dat zijn er een hele hoop. Het enige wat ik nog moet doen is ze heen en weer slepen”, zegt hij blij.
Anderen pakken het op een andere manier aan. Door telkens bomen aan de trekhaak te hangen rijdt een moeder samen met haar dochter de hele wijk door om overal en nergens kerstbomen op te halen. “Kijk daar komt weer een lading aan!”, reageert Henk enthousiast. De deur van de auto zwaait open en een meisje in een blauw skipak stapt vrolijk uit. “Weer een euro erbij!” (tekst gaat door onder de foto)
Vol trots levert een meisje de volgende twee kerstbomen af bij het inleverpunt. (foto: Streekstad Centraal)
Terwijl de middag vordert, groeit niet alleen de hoop van kerstbomen, en ook het aantal verhalen eromheen. Vaders en moeders lopen samen met hun kinderen af en aan, soms ieder met een eigen boom onder de arm. Zo komt een vader met zijn zoon het park in lopen, allebei met een kerstboom die bijna groter lijkt dan zijzelf. Lachend leggen ze hun bomen bovenop de inmiddels indrukwekkende berg.
“Het is hard werken, maar dit soort dagen maken het juist leuk,” vertelt Henk. “Je staat hier niet alleen bomen te tillen, je maakt praatjes, hoort verhalen en ziet iedereen met een glimlach vertrekken. Van kinderen die hun eerste vijftig cent verdienen tot ouders die samen met hun kind fanatiek de hele wijk door gaan. Dat maakt dit werk bijzonder.”
Vrijwilligerswerk is een beetje de lijm die de Nederlandse samenleving bij elkaar houdt. Veel mensen helpen bij een vereniging, club of ander soort organisatie. En dan zijn er nog mensen en instanties die via een bemiddelingsbureau hulp aanbieden of juist vragen. En die moeten het vaak doen met beperkte middelen en hebben – ironisch genoeg – moeite om taken op vrijwillige basis uit te voeren.
De Alkmaarse tak van Stichting Present moest vorig jaar daarom het onderspit delven. De stichting had moeite met de eigen bezetting. Niet iedereen is geschikt voor organisatorische taken, en die taken zijn bovendien niet vrijblijvend; mensen moeten met enige regelmaat tijd vrij maken. Ook bleek de betaling van twee bestuursleden niet meer op te brengen. Team Vrijwillig heeft daarom Present onder de hoede genomen.
“Stichting Present is een landelijke organisatie die ooit is ontstaan vanuit de kerk”, vertelt Ad Verweij, voorzitter van Team Vrijwillig. “Present heeft als doel klussen te doen in groepsverband, vanuit een organisatie zoals een woonstichting. Ze vinden het heel belangrijk om niet alleen hulp te bieden, maar ook als groep het samen zijn te beleven. Wat zij doen is best speciaal.”
Ondertussen komt de volgende, meer ingrijpende fusie er aan. Deze keer is het Team Vrijwillig zelf dat onder andere vleugels wordt ondergebracht. Het inmiddels al 40 jaar bestaande Vrijwilligerspunt West-Friesland is de moederkloek die vanaf komend voorjaar voor Team Vrijwillig gaat zorgen. (tekst gaat verder onder de foto)
Voorzitter Ad Verweij van Team Vrijwillig: “We hebben meer subsidie bij de gemeente aangevraagd, maar niet gekregen.” (foto: Streekstad Centraal)
“We hadden aan het begin van vorig jaar nog vier betaalde bestuursleden, en moesten al afscheid nemen van twee van hen. Ja dat was een kwestie financiën. We hebben meer subsidie bij de gemeente aangevraagd, maar niet gekregen”, zegt Verweij tegen Streekstad Centraal.
“Onze directeur heeft in november afscheid genomen. Ik neem daarom nu de directietaken waar. Als vrijwilliger. Het bestuur bestaat nu uit een penningmeester en mij als voorzitter.” Geen weelde dus. Wat betreft de uitvoerende taken redt Team Vrijwillig het wel, al is het niet makkelijk. “Nieuwe initiatieven, zoals advies geven aan organisaties die met vrijwilligers werken, dat gaat zo niet, daar hebben we meer ‘body’ voor nodig.”
Want Team Vrijwillig doet meer dan alleen vraag en aanbod koppelen. Er is ook nog de ondersteuning van organisaties, bijvoorbeeld over hoe het zit met aansprakelijkheid, het regelen van vergoedingen, hoe vrijwilligers te werven en hoe goed met vrijwilligers om te gaan. (tekst gaat verder onder de foto)
Ruud Korver helpt nieuwkomers op weg in de wereld van vrijwilligerswerk. (foto: Streekstad Centraal)
Ook de vrijwilligers krijgen natuurlijk begeleiding. En dan kunnen ze zo maar te maken krijgen met vrijwilligersconsulent Ruud Korver. “Er zijn mensen die nog niet echt weten wat ze leuk zouden vinden om te doen. Of ze weten niet goed wat ze kunnen doen of hoeveel ze aan kunnen omdat ze bijvoorbeeld autisme hebben of uit een burnout komen. Sommige mensen met een burnout willen heel enthousiast meteen vijf dagen vrijwilligerswerk doen. Ja dat is gewoon niet verstandig, je kan het beter rustig opbouwen, dan dat je later misschien teleurgesteld bent als je een stapje terug moet doen.”
Vaak willen mensen taken doen waarbij ze andere mensen ontmoeten. Dat komt op zich goed uit, want daar is, naast handige handjes, veel vraag naar. “De meeste mensen met een hulpvraag zoeken sociale contacten. Een maatje voor bijvoorbeeld koffiecontacten, samen wandelen of een boodschap doen”, vertelt Ruud. “En bijvoorbeeld verzorgingshuizen zoeken mensen die willen helpen met het ontbijt of met activiteiten, of met de bewoners naar buiten gaan. Het is een beetje als aanvulling op de zorg.”
Team Vrijwillig kan putten uit een poule van zo’n 150 vrijwilligers, waarvan ongeveer een derde vaak wel te porren is. Zeker als het incidenteel is. “Als iemand plotseling naar het ziekenhuis moet, dan lukt dat altijd wel. Als er eentje niet kan, dan doet de volgende het wel. (tekst gaat verder onder de foto)
Eens per jaar in december zetten Team Vrijwillig en de gemeente een aantal ijverige vrijwilligers in het zonnetje (foto: Team Vrijwillig)
Die ‘body’ waar Ad Verweij het hierboven over heeft komt er als Team Vrijwillig onder Vrijwilligerspunt West-Friesland valt. “Zij zijn behoorlijk groter dan wij. Wij gaan gebruik maken van hun expertise, en zij van de onze. En dingen als HR, administratie en bepaalde systemen worden voor het grootste deel samengevoegd. Daar gaan we veel geld besparen. En we gaan kijken hoe dienstverlening die zij wel hebben en wij niet, en andersom, hoe we daar met elkaar gebruik van kunnen maken.”
De fusie met Vrijwilligerspint West-Friesland zal waarschijnlijk in april of mei plaatsvinden. Er is nog geen datum voor geprikt. Zelf zwaait Ad Verweij af na de fusie. Er zal vast wel genoeg te doen zijn binnen de organisatie, maar hij vindt het leuk om een bestuurlijke taken te doen. “Ik weet het nog niet, ik zie wel.”
Ze zijn niet aan te slepen: sleeën. Mensen stonden er voor in de rij bij winkels in Dijk en Waard die ze verkopen. Velen van hen konden geen slee bemachtigen en moesten verder op jacht. Een enkeling probeerde maar wat te knutselen met twee plastic wasmanden en een schaar.
Bij de Karwei in Broek op Langedijk stonden mensen maandagochtend al voor de opening voor de deur om een slee te scoren. De winkel is zondag dicht, dus maandag 09:00 uur was de eerste mogelijkheid. Al snel waren er alleen nog een paar plastic sleeën over. “We hadden ook nog tien tot vijftien houten sleeën, maar die zijn ook weg”, vertelt een medewerker aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. “Net als bijna alle sneeuwscheppen en het strooizout.” (tekst gaat verder onder de foto)
De voorraad Karwei in Broek op Langedijk raakte al aardig op toen NH Nieuws een rondje langs sleeverkopers deed. (foto: NH Nieuws)
Ook Kringloop Langedijk had na de zondagsluiting al mensen die klaarstonden voor de opening. “In tien minuten waren ze verkocht”, vertelt een van de vrijwilligers. Ze hadden tien sleeën. “We hebben heel wat mensen moeten teleurstellen.”
Bij Rataplan in Heerhugowaard was het niet anders. “Wij hadden er vijftien”, vertelde een verkoper dinsdagmiddag. “Vanochtend zijn de laatste twee verkocht. Maar toevallig heeft iemand er ook weer twee binnengebracht.” Die stonden er rond het middaguur nog, maar waarschijnlijk niet lang.
Tekenend is hoe maandagavond een vrouw staat te knutselen met twee roze wasmanden van plastic. Met een schaar probeert ze er eentje doormidden te knippen. Een ijverige poging om toch iets van een slee te regelen voor het dochtertje van een vriendin. “Ze waren overal uitverkocht, dus heb ik dit maar gekocht om te kijken of ik iets van kan maken.”
Pauw in Heerhugowaard had dinsdag nog wél sleeën staan. De winkel is standaard dicht op maandag, en het lijkt erop dat veel mensen er niet bij stilstonden dat er dinsdag misschien nog wel sleeën waren. De vraag is of Pauw er nu, een dag later, nog een paar over heeft. Al is een andere vraag of het nog zin heeft om er nu snel nog eentje te kopen.
De redders van KNRM-station Egmond kijken terug op een rustig jaar. Sterker nog, de Egmondse tak van de reddingmaatschappij rukte minder vaak uit dan welk jaar ooit in de afgelopen negentien jaar. Maar zoals altijd is er een piek en een dal: de komst van de reddingboot ‘Irene & Henk’ en het overlijden van een drenkeling markeerden die in 2025..
Er wordt regelmatig getraind voor diverse scenario’s en het materiaal heeft onderhoud nodig. Echt rustig het dus nooit. Maar wat betreft inzetten had de Egmondse KNRM 17 inzetten en dat zijn er weinig. Van 2005 tot en met 2018 steeg het aantal acties gestaag van 15 naar 37. Na een flinke coronadip werd in 2020 totaal 34 keer uitgerukt en daarna ging het vlot omlaag. Vooral in de afgelopen twee jaar is er relatief weinig uitgerukt voor drenkelingen of opvarenden in nood. (tekst loopt door onder de foto)
Oudgediende Prins Hendrik verlaat het lanceervoertuig en kiest het ruime sop (foto: KNRM)
“Die dalende trend is niet iets waar we goed de vinger op kunnen leggen. Landelijk is het aantal meldingen waar inzet op is gepleegd juist omhoog gegaan”, zegt Dirk Sander van KNRM Egmond tegen Streekstad Centraal. “Dan zou ik moeten kijken hoe het zit met de verschillen voor de scheepvaart en strandgangers, maar dat gaat nu even niet.” Hij heeft wel een idee waar het vandaan zou kúnnen komen.
“Wij en de reddingsbrigade van Egmond zetten tegenwoordig veel meer in op preventie. We waarschuwen bijvoorbeeld regelmatig voor muien, en we roepen mensen op om elkaar in de gaten te houden zodat ze niet onnodig vermissingen melden.” De KNRM draait een preventieprogramma om de scheepvaart goed te informeren, voegt Dirk toe, dat iseen landelijk programma. (tekst gaat verder onder de foto)
De laatste jaren besteden de KNRM en reddingsbrigade in Egmond aan Zee veel aandacht aan de gevaren langs de kust. (foto: Reddingsbrigade Egmond)
Het aantal geredde mensen fluctueert nogal over de jaren en er is natuurlijk een relatie met het aantal inzetten, maar er is de afgelopen twintig jaar een duidelijk neergaande trend te zien. De Egmondse reddingmaatschappij redde in de jaren 2000 grofweg zo’n 22 à 23 mensen per jaar en vorig jaar acht. In 2024 zijn zelfs nog maar drie reddingen gedaan.
Als we vragen om het meest memorabele moment van 2025 noemt Dirk direct de ingebruikname van de nieuwe reddingboot ‘Irene & Henk’. De Adriaan Hendrik mocht na 33 jaar dienst met pensioen. “De Adriaan Hendrik heeft ons eigelijk nooit in de steek gelaten, ook niet bij zwaar weer. Ruim tien jaar geleden voer de bemanning uit met noordwest windkracht 9 tot 10. Dan heb je het over een branding met golven van 7 à 8 meter. Zo ver donder je dan naar beneden na de golf. Dan is het heel belangrijk dat je vertrouwen hebt in je boot.”
“Met de Irene & Hendrik is voortgeborduurd op het bestaande ontwerp”, gaat Dirk verder. “Hij is een meter langer maar het gewicht is nagenoeg hetzelfde, en voorzien van de allernieuwste technieken. Ook vaart de Irene & Hendrik op HVO 100, een biodiesel die 90 procent minder CO2 uitstoot. Een speerpunt van de KNRM is om zo energieneutraal mogelijk te worden. Ook het lanceervoertuig en het kusthulpverleningsvoertuig draaien op HVO 100.” (tekst gaat verder onder de foto)
De Irene & Henk wordt voor het eerst vanaf KNRM-station Egmond naar zee gereden. (foto: Streekstad Centraal)
Dit jaar was er ook een dieptepunt met een zwart randje. “We bij een reanimatie geweest die niet succesvol is afgelopen. Je wilt natuurlijk iedereen redden, dus dat hakt er wel in”, vertelt Dirk. Op 28 maart overleed een 61-jarige zwemster uit gemeente Bergen. “Je wilt gewoon dat iemand weer levend naar huis laten gaan.”
Positief denkt Dirk terug aan de redding van de bemanningsleden van de Glomar Venture op 20 april. “Ze hadden een aanvaring gehad en er waren drie gewonden gemeld. Dat was meteen ‘s ochtends vroeg. We kwamen gelijktijdig aan met de reddingboot van Callantsoog. We hebben ieder drie opvarenden aan boord genomen, en ze gecontroleerd en eerste hulp verleend.”
Twee slachtoffers op de Egmondse boot moesten naar het ziekenhuis. “Ze zijn aan boord van de reddingboot van Den Helder – die is bijna twee keer zo groot en ook dicht – naar Den Helder gebracht. Het is mooi als je die mannen van zee weer veilig aan de kant kan brengen.” (tekst gaat verder onder de foto)
De Glomar Venture werd door de beide reddingboten en de kustwacht naar Den Helder begeleid. (foto: KNRM)
En dan was er nog de inzet voor het veiligheidsschip Seaforce op 27 oktober. “De Seaforce is een schip dat in de buurt vaart van aardgasplatforms en windmolenparken, om de scheepvaart daar uit de buurt te houden. Het schip maakte water in de machinekamer en de reddingboten van Egmond en Den Helder werden gealarmeerd. Er stond toen windkracht 8 à 9. De Irene & Hendrik is eerst zo veel mogelijk over het strand gereden. Dat gaat veel sneller. Voor de bemanning was het met de Irene & Hendrik een soort vuurdoop om met zwaar weer uit te varen. Dat ging hartstikke goed, het schip reageerde prima op de golven.”
Ook de kustwachthelikopter en een sleepboot worden ingezet. De kapitein bleef aan boord voor de sleepactie, de andere vijf bemanningsleden zijn in de helikopter gehesen.
Met gepaste trots voegt ‘archivaris’ Dirk toe dat Egmond als allereerste afdeling van de kersverse KNRM in actie kwam, na de oprichting op 11 november 1824. “Sindsdien hebben we al meer dan 1200 mensen gered.” Waarvan akte.
Mensen die zich de afgelopen paar dagen aan het openbaar vervoer waagden, hebben al aardig wat ‘avonturen’ beleefd. Vooral het treinverkeer is ernstig ontregeld geweest. Connexxion waarschuwt nu dat het woensdagochtend, behalve op één lijn rond Schiphol, door heel Noord-Holland geen bussen zal laten rijden. ‘t Is maar dat je het weet.
Het KNMI verwacht dat het woensdag, morgen dus, vanaf een uur of vier ‘s nachts langdurig gaat sneeuwen, en dan zou het in de ochtend wel eens natte sneeuw kunnen worden.
Connexxion vreest onveilige omstandigheden op de weg. Het vervoersbedrijf laat daarom in heel de provincie sowieso tot het middaguur geen bussen rijden. Alleen de pendelbussen vanaf Knooppunt Schiphol Noord via Airport/Plaza naar personeelsparkeerplaats P30 zullen dan rijden.
In de loop van de ochtend wordt besloten of er na 12:00 uur wel veilig bussen kunnen rijden.
Het is sereen wit, zonnig en rustig. Terwijl het treinverkeer in heel Noord-Holland net een beetje opstart, zijn er dinsdagochtend nog heel weinig mensen op het grootste station van de regio: Alkmaar. Het ziet er naar uit dat treinreizigers na de chaos op maandag nu alert zijn op NS-meldingen, en wie weet laten de meesten hun eerste kans voor de zekerheid nog even schieten.
Elles, die zelf bij de NS werkt, had al pech voordat ze op het station aankwam. “Ik moet straks in Haarlem beginnen. Toen ik vanochtend wakker werd dacht ik: okay, spannend.” Strategisch ging ze niet naar Alkmaar-Noord, maar naar Centraal.
“Hier heb je meer kans op treinen. Ik moest een kwartier fietsen volgens Google Maps en ik nam de dubbele reistijd, maar ik kwam twee minuten te laat. Ik moest stukjes lopen en stukjes over de weg waar het fietspad niet te doen was. De volgende trein gaat als het goed is wel, en dan ben ik nog steeds op tijd.”
Jeffrey is na zijn nachtdienst op weg terug naar Den Helder. In het zonnetje rookt hij op zijn gemak een sigaret en luistert naar muziek, wachtend op ‘zijn’ trein. Maandag had hij geluk, dat is nu wel anders. Gelukkig is hij niet ook nog gaar van zijn nachtdienst. “Ik ben het wel gewend. Sowieso had ik een slaapdienst en kon ik gewoon slapen”, vertelt hij. (tekst loopt door onder de foto)
Jeffrey moet na zijn nachtdienst terug naar Den Helder, maar het snelste is met de trein naar Hoorn en dan een bus pakken. (foto: Streekstad Centraal)
Jeffrey schikt zich in zijn lot. “De komende drie treinen zijn gecanceld. Normaal duurt mijn reis veertig minuutjes, nu al minimaal anderhalf uur. Ik ga zo met de trein naar Hoorn en dan verder met de bus naar Den Helder.”
Elles werkt zelf bij de NS, maar het ging bij haar al mis voordat ze op het station aankwam. “Ik moet straks in Haarlem beginnen. Toen ik vanochtend wakker werd dacht ik: okay, spannend.” Juist strategisch gedacht ging ze niet naar Alkmaar-Noord, maar naar Centraal.
“Hier heb je meer kans op treinen. Ik moest een kwartier fietsen volgens Google Maps en ik nam de dubbele reistijd, maar ik kwam twee minuten te laat. Ik moest stukjes lopen en stukjes over de weg waar het fietspad niet te doen was. De volgende trein gaat als het goed is wel, en dan ben ik nog steeds op tijd.” (tekst loopt door onder de foto)
Joris kwam maandag nog goed weg, maar ook hij heeft nu te maken met uitvallende treinen. (foto: Streekstad Centraal)
We treffen ook een treinmachinist, maar die wil weinig kwijt: “Alleen dat het een zooitje is!”
Joris wil wel even praten. “Ik ga zo naar mijn werk in Bovenkarspel”, zegt hij. “Ik ben later op pad omdat alles vanochtend uitviel. Ik had al gebeld. Ik kon een beetje thuis werken. Gisteren ging alles goed, maar ik kreeg toen al van onze directeur te horen van: mocht het morgen niet gaan, dan is het maar zo.” Een vlotte rit wordt het niet, weet hij al, want er is nog geen aansluiting in Hoorn. “Maar dan ben ik al wel weer een stap dichterbij, en dan kan ik hopelijk een half uurtje daarna wel verder. Nee, met de bus gaat niet echt. Ach ja het is wat het is.”
Anyck en Yara van de AH To Go zien langzaam aan meer mensen langslopen. “Ik denk dat er in het eerste uur, tussen half zes en half zeven, vier mensen voorbij liepen”, vertelt Anyck. Ook de winkel komt eindelijk een beetje tot leven. “We hebben het liever druk”, zeggen ze. “Normaal schiet de tijd voorbij, maar nu hebben we van: we hebben onze taken zoals schoonmaken enzo gedaan, en nu?” (tekst gaat verder onder de foto)
Net als voor Station Alkmaar, is het ook rustig in de fietsenstalling. (foto: Streekstad Centraal)
Dat hun collega, die ook om half zes moest beginnen, pas net pas met de eerste trein vanuit Schagen aankomt, komt wat dat betreft goed uit. Hij is er zelf duidelijk ook niet rouwig om dat hij pas vier en een half uur later van huis kon. Yara en Anyck kwamen zelf met de auto en hadden nauwelijks problemen, al was het voor Yara wel even scherp blijven in de Stad van de Zon in Heerhugowaard.
Wat opvalt is dat een deel van de schappen leeg is. “De leverancier moet uit Midden-Nederland komen”, zegt Anyck. “Ja dat gaat over de weg. Maar goed, we hebben weinig klanten. Hopelijk krijgen we vanmiddag een levering.” Zelf kwamen ze ook over de weg, met weinig problemen. Hun collega die net komt binnenlopen wel. Hij moest eigenlijk ook om half zes beginnen, maar is vier uur later omdat er vanuit Schagen geen treinen reden.
Er rijden dinsdagochtend geen treinen in Noord Holland. De oorzaak ligt in een groot aantal storingen. Naast meerdere wisselstoringen is er ook een IT-storing. Daardoor is het niet gelukt om in de nacht van maandag op dinsdag de zogenoemde winterdienstregeling voor te bereiden.
Deze winterdienstregeling wordt ingesteld in verband met het weer en de verwachtte sneeuwval. NS laat via de eigen kanalen weten dat er met man en macht gewerkt wordt om de dienstregeling op te starten.
Reizigers wordt geadviseerd om voorlopig nog niet op pad te gaan als je met de trein moet reizen. In de reisplanner van NS wordt de meest actuele informatie gedeeld, maar er wordt niet verwacht dat het voor 10:00 uur is opgelost.
