Wie in Alkmaar de regels overtreedt, komt daar sinds vorig jaar een stuk minder makkelijk mee weg, zo lijken cijfers uit te wijzen. Boa’s schreven in 2025 maar liefst 65 procent meer boetes uit dan een jaar eerder. Maar wie denkt dat Alkmaarders zich ineens massaal slechter zijn gaan gedragen, heeft het mis. De echte oorzaak ligt vooral bij hoe de gemeente is gaan handhaven.
Op straat is het simpelweg drukker geworden met boa’s. Wie door de stad loopt, ziet ze vaker. En waar ze vroeger nog alleen een waarschuwing gaven, mogen ze er nu een bonnenboekje bij pakken. Die verandering zie je duidelijk terug. Het aantal waarschuwingen bleef ongeveer hetzelfde, maar het aantal boetes schoot omhoog van 2.250 in 2024 naar 3.745 in 2025. Minder praten, vaker bekeuren.
Die verschuiving is geen toeval. De gemeente koos er bewust voor om harder op te treden, vooral op plekken waar overlast al langer speelt. Verkeer en parkeren kregen daarbij extra aandacht. Handhavers kregen extra bevoegdheden, waardoor ze nu overtredingen kunnen bestraffen waar dat eerder niet mogelijk was. Tegelijkertijd liep ook de capaciteit op: meer ogen op straat betekent automatisch meer overtredingen die gezien worden. (tekst gaat door onder de foto)
Het Clarissenbolwerk is één van de gebieden in Alkmaar waar veel overlast is van dak- en thuislozen. (foto: Streekstad Centraal)
Maar de grootste verandering is te zien in de aanpak van overlast in de stad. In gebieden als de Spoorbuurt, het Bolwerk en de Noorderkade werd het toezicht flink opgevoerd. Daar speelt al langer overlast, onder meer rond dak- en thuisloosheid. Door intensiever te surveilleren en sneller op te treden, kwamen ook daar meer overtredingen in beeld – en dus meer boetes.
De gemeente grijpt daarbij naar zwaardere middelen. Zo is de Algemene Plaatselijke Verordening (AVP) aangepast, waardoor handhavers boetes kunnen ‘stapelen’ bij mensen die regelmatig en structureel de fout in gaan. Dat maakt het mogelijk om stucturele overlast harder aan te pakken, en – als het nodig is – uiteindelijk tot aanhouding over te gaan.
Dat strengere optreden zie je ook terug in specifieke situaties. Wie bijvoorbeeld in een tentje in de openbare ruimte overnacht, krijgt tegenwoordig niet alleen meer een gesprek, maar ook een boete. Dat soort situaties tikken snel aan in de cijfers. Daarnaast zijn er nieuwe regels ingevoerd in uitgaansgebieden, bijvoorbeeld tegen openlijk drugsgebruik of messenbezit. (tekst gaat door onder de foto)
De BOA’s in Alkmaar dragen sinds vorig jaar een wapenstok om zich te kunnen beschermen.(hoofdfoto: JJ Foto)
Voor handhavers zelf betekent dat ook dat hun werk zwaarder is geworden. Ze staan vaker in lastige situaties. Dat bleek afgelopen zomer nog, toen een boa gewond raakte bij een incident op het Bolwerk. Daarom lopen Alkmaarse handhavers inmiddels ook met extra middelen rond, zoals een wapenstok.
Of de strengere aanpak zorgt voor minder overlast in de stad, moet de komende tijd blijken. Eén ding is in ieder geval duidelijk: wie de regels overtreedt, heeft in Alkmaar tegenwoordig een grotere kans om een bon te krijgen.
“Kijk, daar is tenminste iemand die het wél mooi vindt, want die maakt er nog foto’s van.” Twee inwoners van Noord-Scharwoude maken een ommetje en wandelen zo ook over de Dorpsstraat in Oudkarspel. Daar is net een verslaggever van Streekstad Centraal bezig om wat foto’s te maken. Maar we zijn hier niet omdat het nou zo fraai is geworden. Klachten over de werkzaamheden in het dorp hebben ook Streekstad Centraal bereikt.
De twee wandelende vrouwen die onze verslaggever passeren hadden het er nét over, want ze konden het ook moeilijk over het hoofd zien: de straat is onlangs opengebroken voor de aanleg van nieuwe stroomkabels door Liander, maar het is niet bepaald netjes achter gelaten. Wie over de bestrating fietst of loopt ziet het niet alleen, maar vóélt het ook.
De werkzaamheden, die al maanden duren, zorgen voor groeiende frustratie onder inwoners. (tekst gaat verder onder de foto)
Twee inwoners van Noord-Scharwoude vroegen zich af waarom iemand foto’s maakt van de bestrating in de Dorpsstraat van Oudkarspel. (foto: Streekstad Centraal)
De karakteristieke Dorpsstraat ligt al sinds juni 2025 in delen open. Dat er gewerkt moet worden, begrijpt vrijwel iedereen. Maar de manier waarop de straat wordt achtergelaten, roept vragen op. Ook bij bewoner Martijn Verkade: “Na afronding van werkzaamheden worden de klinkers teruggelegd. Of beter gezegd: teruggegooid. Wie er overheen fietst, rammelt letterlijk uit elkaar.”
Dat doet afbreuk aan het straatbeeld, vindt de Oudkarspeler. “Het is ook een risico voor mensen die slecht ter been zijn of visueel beperkt. Door de hobbels en kuilen loopt regenwater niet meer weg en blijven plassen langdurig staan. Het is niet alleen oncomfortabel, maar ook gewoon slecht uitgevoerd.”
Volgens Verkade gaat het hem niet eens alleen om hoe het eruitziet. “Het gaat mij vooral om de veiligheid.” (tekst gaat verder onder de foto)
Niemand weet of de straat nu provisorisch is herstraat, of dat dit het definitieve eindresultaat is. (foto: Streekstad Centraal)
Vooral fietsers en ouderen ondervinden hinder. In café De Heerlijkheid is woensdag net vrouwenkolfvereniging DIO bezig met hun geliefde sport. Achter de bar staat Anita, die inderdaad al weken bezoekers hoort klagen over de bestrating in de Dorpsstraat. “De meesten van ons komen hier op de fiets,” vertellen enkele dames van de kolfvereniging: “Maar we moeten soms op de stoep rijden of zelfs op de verkeerde weghelft om die bulten te ontwijken. Het is echt gevaarlijk.”
Ter hoogte van het oude Regthuys spreken we een oudere mevrouw met rollator: “Voor mij is dit bijna niet te doen. Je blijft haken achter die stenen. Ik ga liever via de Voorburggracht.” (tekst gaat verder onder de foto)
De Dorpsstraat wordt gefaseerd aangepakt. Sinds juni 2025 ligt de straat in delen open. (foto: aangeleverd)
Ook ondernemers merken de gevolgen. Bakker Frank Rood zag zijn omzet teruglopen toen er vlak voor Pasen voor zijn deur werd gewerkt. “Ze zijn hier al driekwart jaar bezig. Hoe groot is de kans dat ze hier voor de deur de straat openbreken als ik mijn Paasomzet moet maken? De kans dat je de Staatsloterij wint, is nog groter. Maar toch gooiden ze het precies die week bij mij open. Ik zit nu met vele zakjes chocolade-eitjes waar geen klanten voor kwamen. Het kwam echt op het slechtst mogelijke moment.”
Naast de kwaliteit van de bestrating klinkt er ook kritiek op de verkeerssituatie tijdens de werkzaamheden. Omleidingen zouden onduidelijk zijn, waardoor weggebruikers onverwacht tegen afzettingen aanlopen. (tekst gaat verder onder de foto)
Rijplaten bedekken stukken waar de bestrating niet geschikt is om overheen te rijden of te lopen. (foto: aangeleverd)
“Automobilisten moeten soms ineens achteruit, omdat ze vastlopen bij een hek,” zegt Verkade. “En fietsers rijden er dan maar omheen, terwijl dat eigenlijk niet veilig is.” Volgens de bewoner van de Dorpsstraat had dit voorkomen kunnen worden met betere communicatie en duidelijkere bebording.
De situatie is inmiddels ook politiek onderwerp geworden. Raadslid Rutger Does (DOP) heeft schriftelijke vragen gesteld aan het college van Dijk en Waard. Daarin wordt onder meer gevraagd of de gemeente op de hoogte is van de slechte staat van de bestrating en of er snel een inspectie kan plaatsvinden. Ook wil de fractie weten of de aannemer kan worden aangesproken op de kwaliteit en of herstelwerkzaamheden volgen. (tekst gaat verder onder de foto)
Fietsers mijden de bult waar de straat is gedicht na de aanleg van nieuwe stroomkabels in de Dorpsstraat. (foto: Streekstad Centraal)
De werkzaamheden maken deel uit van een groter project om het stroomnet in de omgeving te verzwaren. Netbeheerder Liander legt nieuwe middenspanningskabels aan, een traject dat nog tot in 2027 kan duren.
Volgens de gemeente is het werk nog niet officieel opgeleverd. Niemand kan vertellen of de bestrating nu provisorisch is dichtgemaakt, en of de definitieve bestrating mogelijk nog volgt. Voor veel inwoners voelt dat echter als een schrale troost. (tekst gaat verder onder de foto)
Bakker Frank Rood was niet blij met de opengebroken straat voor zijn winkel in de week vlak voor Pasen. (foto: Streekstad Centraal)
Wat vooral wringt, is het gevoel dat Oudkarspel wordt vergeten. “Je leest over plannen voor een bruisend stadshart,” zegt Verkade. “Maar kom hier eens kijken hoe het erbij ligt. Pak de fiets en rijd over de Dorpsstraat. Dan begrijp je het meteen.”
Ondertussen hopen bewoners vooral op één ding: dat de straat straks niet alleen dicht ligt, maar ook weer veilig en netjes wordt. Tot die tijd blijft het behelpen – stap voor stap, en voor sommigen zelfs steen voor steen.
De WensenAmbulance blijft rijden, blijft wensen vervullen – maar de kosten lopen wél op. Gelukkig zijn de giften talrijk. Iets schenken aan de WensenAmbulance is voor Noord-Hollanders ook gewoon lékker, want dat kon rond deze Pasen door stroopwafels te eten. Stroopwafels die te koop waren bij speciaalzaken in de regio.
“Ja, een heel mooie actie, met een verhaal”, bevestigt de Alkmaarse kaasspecialist Daan Blankendaal als we een kijkje komen nemen in zijn winkel. Tussen de kazen staan de stroopwafels als extraatje. Toch net even wat anders en ieder pakje dat ervan verkocht wordt, levert 2,50 euro op voor de WensenAmbulance.
Het is misschien niet de meest voor de hand liggende combinatie: stroopwafels en kaas. Maar Daan heeft altijd wel een advies paraat, weten zijn vaste klanten: “Zout met zoet, lekker juist! Ik zou zeggen: een mooie, droge oude kaas.” (tekst gaat door onder de foto)
Tussen de bestellingen door maakt Daan even tijd voor een foto (foto: Streekstad Centraal)
Daan Blankendaal is niet de enige speciaalzaak die meedoet. Ook Van Streek Kaas & Delicatessen, met vestigingen in Heerhugowaard en Broek op Langedijk, en Kaasboer Niek uit Schoorl dragen een steentje bij door stroopwafels te verkopen.
Die keuze voor specifiek stroopwafels is wél opvallend. “Nou, we wilden vooral géén paaseitjes”, lacht Rogier Mollee van WensenAmbulance Noord-Holland als we ernaar vragen. “Paaseitjes heeft iedereen al. Onze voorzitter, Milco de Vries, is een oud-collega van Rick Brantenaar, directeur Stichting Foodspecialiteiten Nederland. Zo kwamen we op het idee van deze actie.”
Ieder verkocht pakje stroopwafels bracht dus 2,50 euro op en als er maar genoeg van verkocht werden, kon dat oplopen tot duizenden euro’s, berekenden de enthousiaste directeuren vooraf. Iets wat ook gebeurde: “We kunnen hier weer tien of meer wensen van betalen en dat is heel mooi”, vertelt Mollee. “We zien de kosten wel toenemen. Brandstof wordt duurder. Maar de kibbeling ook.”
Die kibbeling is een terugkerend element in de vele laatste wensen die de WensenAmbulance vervult. Nog één keer naar zee, en daar nog één keer een porsie verse kibbeling eten: het is een klassieke laatste wens. De ambulances van de stichting – ‘geen zwaailichten en gezellig ingericht’ – rijden dus regelmatig naar de stranden van Egmond, Bergen of verder. (tekst gaat door onder de foto)
Wenswafels smaken mogelijke nog beter dan stroopwafels als je weet dat een deel van het geld bij de WensenAmbulance terecht komt. (foto: Streekstad Centraal)
Andere geliefde wensen zijn voetbalwedstrijden – nog één keertje naar AZ. “Maar je ziet ook dat wensen vaak heel klein, heel bescheiden zijn”, vertelt Mollee. “Mensen willen vaak gewoon nog even naar huis. Nog een keer de hond aaien. Ook dan rijdt de WensenAmbulance.”
De auto’s zelf worden bekostigd door giften: de sponsorwedstrijden van Roparun met name. Maar ook acties als de stroopwafels. De stichting heeft nu vijf ambulances en is nu bezig met een zesde ambulance. Het komt niet vaak voor, maar het kán wel: met vijf ambulances tegelijk de weg op.
“Er komen steeds meer aanvragen”, vertelt Mollee. “Gelukkig hebben we veel vrijwilligers.” Zo’n 170 vrijwilligers werken er voor WensenAmbulance Noord-Holland. De mensen in de ambulances hebben een medische achtergrond, zijn bijvoorbeeld gepensioneerde ambulancebroerders. Ze weten dus wat ze doen, al zal een WensenAmbulance geen noodhulp verlenen.
Het verdelen van de ritten gaat heel vloeiend, merkt Mollee. “Als we een wens binnenkrijgen komt dat in de appgroepen van de vrijwilligers en dan gaat het meestal heel snel. Mensen willen graag helpen. Het is zo mooi om dit voor iemand te kunnen doen.”
Tulpen, en dan wel: duizenden tulpen. Met kaas. Dát is het plaatje waar Alkmaar zich deze week op voorbereidt. Vrijdag is het namelijk weer tijd voor de ‘Tulpenkaasmarkt’. Voor de kaasstad een belangrijk moment om de toeristische kwaliteiten van stad en regio meer in de verf te zetten: “Genieten van onze rijke kaas- en bloemenpracht.”
Voor wethouder Jan Hoekzema is de Tulpenkaasmarkt méér dan een gewone kaasmarkt. De wethouder ziet het als een uiting van ‘lokale trots’, zegt hij. “Het beeld van duizenden tulpen te midden van de historische binnenstad laat zien hoe levendig onze stad is in het voorjaar.”
En dat is ook precies wat Alkmaar aan de wereld wil laten zien. De Tulpenkaasmarkt is een staaltje stads- en regiomarketing. De bollenvelden krijgen juist in deze periode hun kleur en dat is voor heel de regio een kans om extra toeristen te trekken. (tekst gaat door onder de foto)
Een eerdere Tulpenkaasmarkt geeft een indruk van hoe het er vrijdag uit gaat zien (foto: Streekstad Centraal)
Om extra aandacht te genereren voor de kleurige markt is ook weer een bijzondere belluider uitgenodigd. Dat is Masja de Jongh, bij velen wel bekend om haar filmpjes over wandelen op sociale media. Wandelen is natuurlijk meteen ook een activiteit waar mensen voor naar de regio Alkmaar moeten komen, is de achterliggende gedachte.
“Voor mij draait het om genieten van wat dichtbij is: de natuur, beweging en mooie momenten samen”, verklaart De Jongh. “De Tulpenkaasmarkt brengt dat allemaal samen; een prachtige traditie in een kleurrijke setting.”
Bij het VVV-kantoor in de Waag zijn verschillende wandelroutes door de omgeving verkrijgbaar. Mensen kunnen dan echt dichtbij de tulpen komen, zij het wel zonder de velden zelf te betreden, want dat is nadrukkelijk niet de bedoeling. Maar in de praktijk wordt die instructie goed opgevolgd, laat Hart voor Noord-Holland weten.
De voorbereidingen zijn in volle gang – en dan luidt De Jongh dus vrijdag de welbekende bel, omringd door tulpen. De getallen zijn al indrukwekkend op zichzelf: 20.000 tulpen komen naar het Waagplein. De kaasmeisjes zullen de bezoekers ook tulpen uitreiken, zodat ze de herinnering aan het evenement mee naar huis kunnen nemen. Opdat het verhaal van Alkmaar verteld blijft worden.
De gemeente gaat het stationsgebied van Heiloo aanpassen om een einde te maken aan aanhoudende parkeerproblemen. Vooral auto’s die op verkeerde plekken stilstaan zorgen al langere tijd voor overlast.
Met name bij de Stationsweg, vlak bij de uitgang van het station, ontstaan regelmatig knelpunten. Auto’s die reizigers ophalen blijven daar staan op plekken waar de doorgang vrij moet blijven. Daardoor komen onder meer vuilniswagens en bevoorradingsverkeer in de knel. Om dat tegen te gaan, plaatst de gemeente daar een flexibele paal. Die moet duidelijk maken dat stoppen of parkeren op die plek niet is toegestaan. (tekst gaat door onder de foto)
Het verkeer rondom het station in Heiloo gaat worden aangepakt met als doel: minder hinder van auto’s die op verkeerde plekken stilstaan. (foto: Streekstad Centraal)
Ook op de Heerenweg wordt ingegrepen. Het gaat om de laad- en losplek tegenover de rij met winkels en cafés. Die wordt duidelijker ingericht met nieuwe borden en markeringen op de bestrating. Zo moet beter zichtbaar zijn dat de plek bedoeld is voor vracht- en bestelverkeer. Daarnaast wordt het vak extra afgebakend.
Op het Stationsplein komt bij de zuidoosthoek, in de buurt van de winkels, een grote plantenbak. Die moet voorkomen dat daar nog auto’s worden geparkeerd. De gemeente gaat daarnaast vaker controleren op foutparkeren, vooral op plekken waar de overlast het grootst is. (tekst gaat verder onder de foto)
De veiligheid voor voetgangers op het Stationsplein in Heiloo kan beter. (foto: Streekstad Centraal)
De veiligheid voor voetgangers krijgt ook aandacht. De verhoogde randen van het Stationsplein worden voorzien van witte lijnen, zodat ze beter opvallen. Dat moet het risico op struikelen verkleinen en tegelijk ontmoedigen dat er op het plein wordt geparkeerd. De maatregelen zijn afgestemd met omwonenden en worden naar verwachting in april uitgevoerd.
Achter de schermen zijn de voorbereidingen voor de bouw van een nieuwe buurt aan de Picassolaan in Alkmaar in volle gang. Inmiddels is de sloop van de bestaande bebouwing gegund aan GP Groot en is een startdatum geprikt. Het terrein wordt op dinsdag 28 april aan het Alkmaarse sloop- en recyclingbedrijf overgedragen. Na inventarisatie start de werkelijke sloop.
De bestaande gebouwen komen uit de jaren ’60. Het complex was gebouwd als opvanglocatie en fungeerde tot 2017 als AZC onder de naam ‘De Vluchthoef’. In 2022 kocht de gemeente Alkmaar het complex aan de Picassolaan om er een nieuwe woonbuurt voor in de plaats te laten bouwen. Intussen kon het worden gebruikt als opvangcentrum voor Alkmaarse en Castricumse statushouders en Alkmaarse spoedzoekers. Sinds 1 juli 2024, drie maanden voorbij de officiële deadline, staat het complex leeg, doordat Castricum zijn zaakjes niet op orde had.
Op aandringen van de omwonenden is het oorspronkelijke plan iets verkleind naar 320 tot 340 woningen, met getrapte en iets gedraaide hoogbouw voor een minder massaal aangezicht. De buurt wordt groen en de Picassolaan wordt opnieuw ingericht. Het aandeel sociaal is 36 procent, gelijk verdeeld over huur en koop. De rond zestig huur- en veertien middenhuurwoningen komen onder de hoede van Woonwaard. (tekst gaat verder onder de foto)
Schetsontwerp van de nieuwe buurt aan de Picassolaan in Alkmaar. (ontwerp: Faro)
Maar voor er gebouwd kan worden, moet er worden gesloopt. GP Groot won de aanbesteding vanwege de beste prijs-kwaliteitverhouding, inclusief de manier waarop het bedrijf circulair sloopt. Het terrein wordt op dinsdag 28 april overgedragen aan GP Groot. De sloop start al vlot na inventarisatie van de materialen en de asbestsanering en duurt naar schatting ongeveer zestien weken. De bouw van de nieuwe buurt start naar verwachting halverwege 2027.
De omgeving wordt actief betrokken en geïnformeerd over de sloopwerkzaamheden. Zo organiseren de gemeente en GP Groot begin mei een bijeenkomst voor omwonenden over het werkproces en de planning. Tijdens de sloop worden updates via de BouwApp gegeven en blijft de aannemer bereikbaar voor vragen. (foto: Google)
De bouw van de nieuwe wijk aan de oostkant van Noord- en Zuid-Scharwoude staat onder druk. Netbeheerder Liander weet namelijk niet zeker of er op tijd stroom beschikbaar is. De eerste huizen moeten eind 2026 al gebouwd moeten worden om een belangrijke subsidie van het Rijk niet mis te lopen.
De nieuwe wijk gaat Doesenburg heten en krijgt 637 woningen. De naam verwijst naar het oude Doesenpad en de vroegere Doesensloot. Door de wijk komt een route voor fietsers en wandelaars, als knipoog naar hoe het gebied vroeger was.
De gemeente heeft geld gekregen van het Rijk om sneller woningen te bouwen, vooral betaalbare huizen. Maar daar zit wel een harde eis aan: de bouw moet nog dit jaar beginnen. Omdat de stroomvoorziening mogelijk niet op tijd klaar is, wordt gekeken naar een andere aanpak.
De huizen zouden in die plannen dan eerst afgebouwd worden en pas later aangesloten op gas, water en elektriciteit. Dat is nogal anders dan normaal, maar zo loopt het project geen vertraging op, is de gedachte. (tekst gaat door onder de foto)
Zo moet de nieuwe wijk Doesenburg eruit komen te zien. (Illustratie: gemeente Dijk en Waard)
De plannen voor de inrichting van de wijk zijn inmiddels klaar. Het wordt een buurt waar wandelen en fietsen centraal staan. De wegen worden bewust wat smaller gemaakt, zodat auto’s er langzamer rijden. Daardoor blijft er ook meer ruimte over voor groen. Langs de paden komen zogeheten wadi’s: groene stroken die regenwater opvangen. Tegelijk zorgen ze ervoor dat er niet in de berm geparkeerd wordt.
Ook komen er veilige oversteekplekken naar de omliggende buurten. Op de Oostelijke Randweg wordt nog gekeken naar extra maatregelen om het verkeer af te remmen, zoals drempels of verhoogde kruispunten. De rotonde bij de Langebalkweg blijft zoals die is. Wel komt er een nieuwe kruising bij de Karekiet en krijgt de weg een lichte bocht, zodat auto’s ook daar minder hard rijden.
Verder komt er een extra riool langs de Oostelijke Randweg. In de buurt zijn al langer problemen met grondwater, en dit moet helpen om dat te verbeteren. Tot slot wil de gemeente beter kijken naar wat jongeren nodig hebben in de wijk. Ook komt er extra aandacht voor veiligheid, zodat iedereen zich er prettig voelt.
Schijn bedriegt. Het orgel van de Dorpskerk van Grootschermer ziet er prima uit vanaf de vloer, maar er is behoorlijk wat mis. Ingezakte en scheve orgelpijpen, slijtage op allerlei plekken, lekkende naden. Het orgel uit 1864 moet worden gerestaureerd en het was even schrikken toen de offerte binnenkwam. Alweer moet worden gezocht naar gulle gevers.
Als Streekstad Centraal bij het Dorpskerkje aankomt wacht daar een klein ontvangstcomité. Midden op het podium nemen we plaats met Cor Thomas en Marie-France Colin, voorzitter en secretaris van de Stichting tot Behoud en Exploitatie van de Dorpskerk Grootschermer, en orgelmentor Kees van ’t Hoenderdal. Thee en koekjes erbij. Met de jassen aan wat het is fris in de kerk.
Toen het kerkje zijn religieuze functie in 1992 verloor, kocht de stichting de dorpskerk van de gemeente voor 1 euro. De kosten voor behoud waren nooit echt een probleem, totdat er scheuren in de muur verschenen en in 2022 bleek dat de fundering achterin de kerk hersteld moest worden. Een dure grap – waarbij ook grafzerken tijdelijk weg moest, vertelt Cor Thomas. “Dat kostte rond 350.000 euro.” (tekst gaat verder onder de foto)
Renovatie van het pittoreske Dorpskerkje van Grootschermer heeft een paar jaar geleden al heel veel geld gekost. (foto: Streekstad Centraal)
De provincie, gemeente en een aantal fondsen legden veel geld in, maar voor een flink deel kwam het aan op eigen initiatieven. “Zo hebben we hier een veiling gehad en in één avond 23.000 euro opgehaald”, zegt Thomas met enige trots. Grootschermer heeft net iets meer dan 700 inwoners. “Maar in het zaaltje waren er misschien 100 aanwezig”, vult Marie-France Colin aan. “Ja, dat is een aanzienlijk bedrag. Het toont wel aan dat het heel erg leeft in het dorp om de kerk te behouden.”
Ondertussen werd duidelijk dat het orgel gerestaureerd moest worden, net als bij de buren in Noordeinde. Toen orgelmentor en organist Kees van ’t Hoenderdal het orgel bespeelde, merkte hij dat het niet goed meer was. “Toen hebben we Firma Flentrop ingeschakeld en die kwam met een offerte van 90.000 euro. Ja dat was wel een schok.” (tekst gaat verder onder de foto)
Van links naar rechts Orgelmentor Kees van ’t Hoenderdal, Marie-France Colin en Cor Thomas. En thee met koekjes! (foto: Streekstad Centraal)
“En daarbij komt dat we in 2024 en in 2025 een subsidieaanvraag bij de provincie hebben ingediend en die zijn afgewezen omdat er geen geld meer in het potje zat”, neemt Thomas weer over. “En die offerte is uit 2024, dus heb je nog indexatie én je moet een externe orgeladviseur inhuren om subsidie te krijgen, en die rekenen 2 procent van de prijs.”
Een ton hoest een toch vrij kleine stichting natuurlijk niet zomaar even op. Temeer omdat het in het najaar al behoorlijk in de buidel heeft moeten tasten voor een reguliere schilderbeurt. Colin: “Dat kostte alleen voor de toren al 40.000 euro.”
Het onderhoud wordt bekostigd met overheidssubsidie, verhuur, optredens en diverse evenementen. “Zo hebben we de Muziekfietstocht op Tweede Pinksterdag samen met de kerken van Schermerhorn, Stompetoren en Noordeinde. Nou vorig jaar stond het tot aan de deur helemaal vol. Het is heel erg leuk dat er zo veel animo voor is.” (tekst gaat verder onder de foto)
De Muziekfietstocht, hier in de Noordeinder Vermaning. (foto: aangeleverd)
Wat is er dan allemaal mis met het orgel? Kees van ’t Hoederdal neemt over. “Kijk, die grote pijpen zakken aan de onderkant, waar het taps toeloopt, een beetje in. Dat metaal is een beetje moe”, zegt hij terwijl hij naar boven wijst. Een aantal moet hersteld worden. “En in het orgel zit een heel bed, zo noem ik het maar, waar alle 550 pijpen (!) in staan, dat gaat er helemaal uit.”
We klimmen via een smalle, steile trap naar het orgel om alles van dichtbij te bekijken. Al snel valt op dat een paar toetsen niet best meer is, maar dat is volgens Van ’t Hoederdal zo hersteld. “En kijk, bij de voetpedalen zitten viltjes als demping, en die zijn allemaal te dun geworden.” De orgelmentor laat wat klanken horen. Vooral het weer loslaten van de voetpedalen levert daarbij een luide ‘klak’ op van hout op hout. “Dat wil je natuurlijk niet.” Maar goed, viltjes kosten ook niet veel. (tekst gaat verder onder de foto)
De kleinere metalen pijpen binnenin het orgel van de Dorpskerk van Grootschermer. (foto: Streekstad Centraal)
Andere kant van het orgel laat Van ’t Hoenderdal de binnenkant zien. Er staat een tiental pijpen – de ’trompetten’ – scheef. “En kijk daar, dat zijn rechthoekige houten orgelpijpen, eigenlijk gewoon plankjes tegen elkaar geplakt, en er laten naden los. En er zitten kleine scheurtjes in het hout. Dan moet je de toets langer ingedrukt houden, duurt het langer voordat hij op spraak komt.”
Maar er lekt vooral lucht uit het orgelpijpenbed. De pijpen staan in een houten bord, met daaronder verschuifbare latten met luchtopeningen. Voor de diverse toonregisters kan de organist latten verschuiven, en zo de luchttoevoer naar sets pijpen openen of sluiten. Die latten liggen op afgesleten plakjes kunststof, en dat levert speling op. Bij elkaar lekt er te veel lucht weg. (tekst gaat verder onder de foto)
Koen van ’t Hoenderdal vertelt enthousiast over ‘de grote jongens’ in het orgel van de Grootschermerse dorpkerk (foto: Streekstad Centraal)
“Als je veel pijpen tegelijk aanstuurt, dan zakt de luchtdruk weg. Zeker als ik twee of drie voetpedalen indruk.”, licht Koen van ’t Hoenderdal toe. “Als je dat lang volhoudt, dan ‘stikt’ het orgel.” Maar kan je de luchtdruk niet gewoon opvoeren? “Dat zou in theorie kunnen, maar dan ben je het lekken aan het compenseren. Dat is de wereld achterstevoren. En een beetje orgelkenner kan dat horen.”
Verder is een deel van de pijpen open en daarom vies geworden van binnen. “Daardoor kan het metaal gaan oxideren.” Van ’t Hoenderdal hoopt dat een schoonmaakbeurt volstaat. “Maar hopen dat het allemaal dan weer oké is.”
En dat was dan de toer langs het orgel. De luchtcompressor en het licht gaan uit, en we klauteren weer naar beneden. Na nog wat foto’s bedanken we Cor Thomas, Marie-France Colin en Koen van ’t Hoenderdal dat ze uitgebreid de tijd voor ons hebben genomen. Al deden ze dat natuurlijk ook uit belang van het orgel. Thomas besluit lachend: “We willen gewoon geld hebben!”
Mensen komen er uit noodzaak, maar iedereen verdient ook wel ‘ns lekkere luxe. Vanuit die gedachte deelt de Voedselbank Alkmaar e.o., samen met Rotary Alkmaar-Bergen, ter gelegenheid van Pasen goed gevulde kratjes met nét even wat andere boodschappen uit. Een van de vrijwilligers die ze vulde was deze week de bekende schrijfster Simone van der Vlugt.
“Klopt, ik ben er kersvers bij”, reageert Van der Vlugt als Streekstad Centraal haar hierover belt. Ze is natuurlijk vooral bekend als schrijfster, maar ze is ook de nieuwe ambassadeur van de Voedselbank Alkmaar en omgeving. “Het laatste wat ik wil is dat dat nieuws de actie van Rotary Alkmaar-Bergen overschaduwt”, relativeert ze meteen. Want die is echt wel bijzonder: “Ze doen dat nu voor het derde jaar op rij en daar zijn we echt heel dankbaar voor.”
Het gaat dan ook om een behoorlijk bedrag, laat Ronald Nordemann van de Rotary weten. De totale sponsorwaarde van de Paasactie is 19.500 euro. Boodschappen zijn nu eenmaal duur, ziet ook de Rotary. (tekst gaat door onder de foto)
Vrijwiligers vullen de kratten – een van hen is Simone van der Vlugt (foto: aangeleverd)
Het uitgangspunt is een bedrag van 75 euro per pakket. Die Paaspakketten mogen dus écht wel een beetje luxe zijn. “Chocolade en slagroom”, noemt Van der Vlugt als voorbeelden. “En een paasstol. Roomboter.”
Dat is luxe die voor gezinnen die afhankelijk zijn van de Voedselbank echt wel uitzonderlijk is. Het geeft extra glans aan het Paasweekend. En aan nog een ander dagje ook, want voor gezinnen zijn er ook waardebonnen om een keer naar McDonalds te gaan. Ook een uitstapje dat voor deze gezinnen bepaald niet standaard is.
“Mensen die na aftrek van de vaste lasten nog maar 335 euro per maand overhouden, die komen in aanmerking voor de voedselbank’, legt Van der Vlugt uit. “Dat kan ook tijdelijk zijn. Maar er is een groep van zo’n 700 mensen in Alkmaar en omgeving voor wie dit permanent is. Ik vind dat toch veel.” (tekst gaat door onder de foto)
Van der Vlugt tussen haar collega’s van de Voedselbank Alkmaar e.o. (foto: aangeleverd)
Van der Vlugt heeft het zelf goed, benadrukt ze. Juist daarom wil ze iets dóén. De Voedselbank is dan ook geen onbekende plek voor haar. “Ik kom er de laatste jaren ook om boeken weg te geven. Die kunnen ze dan doorgeven aan mensen die graag lezen. Of ze verkopen ze en gebruiken de opbrengst weer voor boodschappen”, legt ze uit.
Als verhalenverteller prikkelt haar ook het verhaal van de voedselbank. Van vrijwilligers die er tijd voor maken, steeds weer, die zich blijven inzetten voor anderen. Ze hoopt dat meer mensen zich in het onderwerp verdiepen.
Omdat ze er tóch al geregeld was, vroeg Teresa Hwan, bestuurslid én secretaris van de Voedselbank, de schrijfster of ze het zou zien zitten om ambassadeur te worden. “Ik heb ja gezegd. Het zit wel in mijn dna om iets te willen doen dat góéd is… Daarom was ik er ook bij toen de kratten werden gevuld. Maar dan kom ik niet alleen om foto’s te maken. Dan wil ik wel een handje kunnen meehelpen. Ook als we allemaal iets kleins doen, heeft dat écht zin.”
Voorbeeld van een feestelijk Paaspakket (foto: aangeleverd)
Goede Vrijdag, goed doel. Zoals ieder jaar organiseerde het Petrus Canisius College in Alkmaar en Heiloo een PCC-Actiedag om geld in te zamelen voor een goed doel. Dat is nu voor de tweede keer Villa Joep, een stichting die strijdt tegen neuroblastoom, een zeldzame en agressieve vorm van kanker die jonge kinderen treft. De teller inmiddels op iets meer dan 26.000 euro. “Waanzinnig, het is echt waanzinnig.”
De oudste leerlingen van PCC Lyceum in Alkmaar waren donderdag al in actie gekomen. “De eindexamenkandidaten hebben de veertigste editie van de Volleybalmarathon gehouden”, vertelt Gemma de Vries van het PCC. “Dat doen ze altijd met de meest fantastische outfits, waar ze ook een originaliteitsprijs kunnen winnen. Ze hebben van negen uur ’s ochtends tot negen uur ’s avonds gevolleybald.”
“De eerstejaars van PCC Lyceum hebben vandaag een markt georganiseerd waarop ze van alles verkochten, bijvoorbeeld armbandjes, muffins en ook plantjes of paaseitjes”, gaat Gemma verder. “Ze deden ook een bingo en grappige quizjes, zoals het moeten raden van het aantal jellybeans in een pot. Had je het goed, dan won je de pot. De kinderen waren allemaal heel enthousiast, en de markt was ook heel druk bezocht.” (tekst gaat verder onder de foto)
Het is gezellig druk op de benefietmarkt van PCC Lyceum tijdens de PCC-Actiedag. (foto: PCC)
“Per klas deden ze ook activiteiten. Eén klas ging bowlen, een andere klas ging naar de Hoornse Vaart om in het 50 meterbad zo veel mogelijk baantjes te zwemmen. Er was ook een klas die om de Hoornse Vaart heen ging skeeleren. Daar heeft Ollie, de mascotte van Villa Joep, ook aan meegedaan.”
Bij PCC Heiloo deden de kinderen allerlei challenges – een heel lijstje met uitdagingen – zoals de Wallsit Challenge. Daarbij moet je zo lang mogelijk in een zithouding tegen de muur aan leunen. Het record was drie minuten, dat is best veel! Ollie deed daar ook mee en die hield maar een minuut vol haha”, vertelt Gemma enthousiast. “Ja en dan was er verder bijvoorbeeld nog een mattenrace, waarbij tweetallen met twee matjes naar de overkant moesten komen, en bekertjes omdraaien terwijl je tegelijkertijd ook een ballon omhoog houdt. En dan was er nog een groep die ging voetballen bij de atletiekbaan.” (tekst gaat verder onder de foto)
Eén van de Alleskunnerspelletjes bij PCC Fabritius: met zijn vieren tegelijk touwtjespringen. (foto: PCC)
“De leerlingen van PCC Fabritius hielden de ‘Alleskunnerspelletjes’, dat zijn allemaal grappige spelletjes zoals met zijn vieren touwtjespringen, allemaal uitdagingen met een wedstrijdelement”, zegt de PCC pr-vrouw. “En ze hebben het nieuwe pannaveld in gebruik genomen. Het was overhal sfeervol en de kinderen deden enthousiast mee. Ze zaten er lekker in, zeg maar, dat was echt leuk om te zien.”
Eén school is nog niet aan de beurt geweest, dat is PCC Oosterhout in Alkmaar. De leerlingen zullen op 21 april een strandloop gaan houden. “Zij hebben hun aftrap op 8 april”, legt Gemma uit. “Daar zal ook een van de vrijwilligers van Villa Joep bij zijn, een moeder die een zoontje met kinderkanker had. Maar hij is genezen, kreeg hij onlangs te horen. Dat komt niet vaak voor. Die moeder was ook bij de aftrap voor PCC Heiloo. Ze vertelde zijn verhaal en liet foto’s zien. Dat zijn best wel heftige beelden. Dat maakte héél veel indruk, ze waren allemaal muisstil.”
Het PCC steunt Villa Joep drie jaar lang. De keuze voor deze stichting heeft te maken met Seven Keijlaard. Hij zat op het PCC maar overleed in september 2023 op 14-jarige leeftijd, drie jaar nadat hij de diagnose neuroblastoom kreeg. Dat had veel impact op de school. (tekst gaat verder onder de foto)
De 24Seven marktkraam bij PCC Lyceum. (foto: PCC)
Seven liet trouwens een kledinglijn na met een door hemzelf ontworpen logo. Op de markt van PCC Lyceum verkochten zijn ouders en andere vrijwilligers 24Seven kleding en dat leverde 700 euro op voor Villa Joep.
De totale opbrengst is op het moment van schrijven 26.020 euro. Tijdens het schrijven is er nog zo’n 40 euro bij gekomen, dus goede kans dat de 30.000 euro van vorig jaar dit jaar overtroffen wordt.
