Het was een officieel moment, mét de wethouder erbij: de bekrachtiging van de verdere samenwerking van Bibliotheek Kennemerwaard en hogeschool IPABO. Donderdag werd er getekend en de Alkmaarse wethouder Lars Ruiter was daarbij. Daarmee gaf ook de gemeente haar zegen aan een samenwerking die inmiddels al even loopt.
Het is dan ook een combinatie die heel natuurlijk klinkt: onderwijzers in opleiding, en professionals uit bibliotheken, samen aan de slag om de jeugd aan het lezen te krijgen en houden. De aanwezigen spraken donderdag de ambitie uit om ‘leesbevordering en leesplezier’ een vaste plek te geven in de opleiding van leerkrachten.
Behalve wethouder Lars Ruiter waren bij het moment aanwezig: Silvia van der Heiden, de directeur van het ABC Huis waar Bibliotheek Kennemerwaard onder valt, en Sonja Hoogendoorn, voorzitter van het College van Bestuur van Hogeschool IPABO. (tekst gaat door onder de foto)
Het officiële moment van afgelopen donderdag (foto: aangeleverd)
“Uit nationale en internationale onderzoeken blijkt dat het leesplezier en leesgedrag onder kinderen en jongeren onder druk staan”, verklaren de ondertekenaars hun inzet op dit gebied. Lezen is goed voor de taalontwikkeling van kinderen, maar dan moet daar dus wel tijd voor hebben gemaakt. En ze moeten er lól in hebben, anders blijven ze het niet doen.
Daarom zijn er op de IPABO nu leesclubs in het eerste jaar van de opleiding en is de collectie leesboeken in de school uitgebreid met boeken die de toekomstige leerkrachten ook direct aanspreken, zodat de liefde voor lezen ook op die manier is verzekerd. Verder verzorgen de leesconsulenten van Bibliotheek Kennemerwaard gastcolleges.
De bestaande samenwerking wordt nu dus voortgezet. De bibliotheek en de school willen die ook verder uitdiepen, door bijvoorbeeld extra aandacht te geven aan prentenboeken voor de jongste kinderen. Ook kijken de leerkrachten in opleiding naar manieren om jeugdliteratuur onderdeel te maken van andere schoolvakken zoals geschiedenis.
Wie de afgelopen maanden langs de Kennemerstraatweg en de N9 reed, zal het misschien zijn opgevallen: de historische grenspaal tussen Alkmaar en Heiloo was foetsie, spoorloos verdwenen. Allerhande speculaties deden de ronde, maar de ruim honderd jaar oude grensmarkering wordt ‘gewoon’ gerestaureerd en keert binnenkort weer terug niet op, maar vlakbij de vertrouwde plek.
De grenspaal markeert al sinds 1921 de gemeentegrens tussen Alkmaar en Heiloo. Sinds 1972 stond het monument langs de geluidswal bij de Heilooër Tolweg, vlakbij de Kennemerstraatweg. Voor veel voorbijgangers was het een bekend herkenningspunt, al viel de paal de laatste jaren steeds minder op door begroeiing met klimop.
De verdwijning van de paal bleef niet onopgemerkt. Op Facebook vroeg iemand onlangs waar de grenspaal gebleven was. Daarbij werd opgemerkt dat de paal al maanden weg was van zijn vertrouwde plek. Wat volgde waren de gebruikelijke social media wijsheden, maar ook wat er echt aan de hand was.
“De paal ligt nu bij Haker Natuursteen. Komt als nieuw terug”, luidde de reactie. De vraagsteller liet weten inmiddels contact te hebben gehad met het bedrijf. Daaruit bleek dat de grenspaal wordt klaargemaakt voor terugplaatsing, maar dat kabels en leidingen in de ondergrond voor problemen zorgen. (tekst gaat door onder de foto)
De grenspaal is gerestaureerd en er wordt gezocht naar een goede plek. (foto: aangeleverd)
Volgens gemeente Alkmaar was de restauratie noodzakelijk. De bijzondere grenspaal verkeerde nog niet in heel slechte staat, maar had wel een opknapbeurt nodig. Omdat het object een gemeentelijk monument is, werd gekozen voor zorgvuldig herstel.
“De bijzondere grenspaal op de grens van Heiloo en Alkmaar was toe aan een opknapbeurt”, laat de gemeente weten. “De grenspaal stond langs de geluidswal langs de Heilooër Tolweg en was overgroeid geraakt met klimop.” Een grote restauratie bleek uiteindelijk niet nodig. Het monumentje is schoongemaakt en hersteld, zodat de paal straks weer jarenlang mee kan.
Opvallend is dat de grenspaal niet terugkeert op exact dezelfde locatie. Volgens de gemeente wordt gekeken naar een nieuwe plek in de directe omgeving. De oude plek langs de geluidswal bleek namelijk niet ideaal: de paal was lastig bereikbaar voor onderhoud en bovendien nauwelijks zichtbaar voor voorbijgangers. Ook kabels en leidingen in de ondergrond spelen mee in de keuze voor een nieuwe locatie.
De verwachting is dat de grenspaal nog voor de zomervakantie wordt teruggeplaatst.
In het Zeeaquarium in Bergen aan Zee wordt met spanning uitgekeken naar een bijzondere geboorte. Dierverzorgers ontdekten namelijk een zeldzaam haaienei met daarin niet één, maar twee embryo’s van een hondshaai. Volgens het aquarium gaat het om een unieke vondst.
Dierverzorger Bart Beets deed de ontdekking tijdens een controle van de eieren. “Niemand hier heeft eerder meegemaakt dat er twee levende embryo’s in één ei zitten”, vertelt hij trots tegen NH, mediapartner van Streekstad Centraal. “Dit is heel bijzonder en in zijn algemeenheid zeldzaam.”
Het Zeeaquarium bestaat al sinds 1954, maar een tweeling-hondshaai werd er nog nooit eerder gezien. Normaal gesproken groeit er in een doorzichtig hondshaaiei slechts één jong. De eieren worden door de moeder ergens vastgemaakt, waarna ze aan hun lot worden overgelaten. Afhankelijk van de temperatuur van het water duurt het vijf tot elf maanden voordat de jonge haaien uitkomen. (tekst gaat verder onder de foto)
Dierverzorger Bart Beets ontdekte in het Zeeaquarium van Bergen aan Zee zelf de twee embryo’s in het haaienei. (foto: NH Media)
Volgens Beets gaat het in dit geval om een twee-eiige tweeling. “Deze tweeling is twee-eiig: het zit in een eikapsel met twee eidooiers”, legt hij uit.
De bijzondere eieren hangen inmiddels apart in een speciale kraamkamer binnen het aquarium. Daar zijn ze beschermd tegen grotere vissen en kunnen medewerkers de ontwikkeling goed volgen. Ook bezoekers krijgen zo de kans om de verschillende groeistadia van dichtbij te bekijken.
In de natuur zouden de twee jonge hondshaaien waarschijnlijk weinig kans maken. “Maar hier kunnen we ze een handje helpen als het nodig is”, aldus Beets.
Als alles volgens plan verloopt, zwemmen de jonge hondshaaien over ongeveer zeven maanden uit hun eikapsel.
De hondshaai is een veelvoorkomende haaiensoort in de Noordzee. De soort wordt doorgaans tussen de 60 en 80 centimeter lang en is herkenbaar aan de gevlekte huid. Lege eikapsels van hondshaaien — ook wel zeemeermintasjes genoemd — zijn soms langs de kust te vinden.
Kaas, berries, de muziek op het carillon: de Alkmaarse kaasmarkt is één en al folklore en daar komen de bezoekers ook voor, uit heel de wereld. Maar déze vrijdag was het toch net even anders, met net even meer glamour. Tussen de toeristen stonden ook mensen uit Alkmaar en Heerhugowaard en die kwamen niet voor de kaas, nee, die kwamen voor Unique Horny.
Het luiden van de kaasbel is een bijzondere eer: maar één keer in een mensenleven kan iemand die eer te beurt vallen en de meeste mensen maken het zelfs nooit mee. Deze week, een dag voor de officiële start van de Alkmaarse Prideweek, was het Unique Horny die de bel mocht luiden.
“Dat hebben we toch niet vaak gezien, dat de belluider zó hoog komt.” Ook de kaasdragers en de andere vaste aanwezigen op de markt kijken er met enige ver- en bewondering naar. Want die hakken, die zijn écht en ze zijn hóóg. (tekst gaat door onder de foto)
Het ‘moment suprème’: het luiden van de bel, om de markt te openen. (foto: Streekstad Centraal)
Andere details zijn net wat minder echt, want Unique Horny is natuurlijk een ‘drag queen’. In het dagelijks leven is Leon Borst verpleegkundige op de intensive care van Noordwest Ziekenhuis, maar dat lijkt nu even ver weg, al komt het zeker naar voren in de presentatie voor het publiek, met een interview door ‘stem’ Ingrid Kruyssen.
“Nee, ik ben blij dat het laagjes zijn, maar daaronder…” Unique Horny lacht als Streekstad Centraal vraagt of dat nou wel een ademend stofje is, die jurk en die handschoenen. Het is warm, zo in de volle zon. “Maar het is geweldig om hier te mogen staan. En toch wel wat anders dan wat ik gewend ben.”
Er zijn natuurlijk genoeg andere podia voor dragqueens, ook grote, zoals het festival Milkshake in Amsterdam. Maar Alkmaar ontbeerde zoiets lange tijd. Dit jaar is er een heuse Drag Queen Contest in de kaasstad, maar dus ook dit podium op de Kaasmarkt: “Ja, véél publiek, en een ander publiek natuurlijk. Maar ik zie ook veel bekenden hoor. Zo in de spotlight als hier, dat is wel iets bijzonders.” (tekst gaat door onder de foto)
Een foto met de kaasmeisjes en de kaaskeurder mocht natuurlijk niet ontbreken. (foto: Streekstad Centraal)
Onder die bekenden ook de wethouder die dit bijzondere moment in eerste instantie organiseerde: Christian Schouten, sinds een week ex-wethouder. “Ik ben heel dankbaar voor wat hij heeft gedaan, door hem is het balletje echt gaan rollen”, vertelt de vereerde belluider. “Het is jammer dat hij er nu niet zelf bij is, maar hij is dus wel gekomen als publiek.”
En uiteraard is nu de nieuwe wethouder diversiteit er, Lars Ruiter. “De gemeente staat hier helemaal achter, daar gaat het om”, benadrukt hij. “Ik heb er wel een drukke portefeuille bij gekregen, met nu een hele week activiteiten. Dit is de officieuze start.”
Het publiek kijkt er wel van op. “Dat moet wel echt een bekende zijn, hier”, overweegt een Duits echtpaar uit het noorden van Beieren. “Ja, dit hebben we bij ons niet, zo’n Pride. Maar misschien zou het juist een goed idee zijn. En dan ook kaas erbij!” Zo kan Alkmaar toch een voorbeeld stellen.
Wethouder Ruiter benoemt in gesprek met Streekstad Centraal ook de moeilijkheden, de aanvallen, het gevoel van onveiligheid waar de queer community zich mee geconfronteerd weet. Ook in Alkmaar. “Het is belangrijk dat ook de gemeente zich uitspreekt. Ook als het verkeerd gaat, dan moeten we echt proactief zijn. Maar natuurlijk ook op dit soort momenten, dit is geweldig. En dan de zon erbij. Dat mooie weer moeten we ook maar even vasthouden!” (tekst gaat door onder de foto)
Vooor wethouder Ruiter betekent zijn nieuwe portefeuille een druk bezette week (foto: Streekstad Centraal)
Behalve van de wethouder krijgt de belluider op de markt ook gezelschap van zijn partner en van zijn ouders. Zo krijgt het optreden een persoonlijk en echt Alkmaars tintje. Hoewel, Alkmaars… “Nou, we komen uit Heerhugowaard!”
Maar het werk in het ziekenhuis is al een logische band met Alkmaar, en anders wel de vele activiteiten rondom de Alkmaar Pride, waar je als dragqueen uit de regio niet omheen kan. Leon doet dit nu zo’n drie jaar, al in het begin met die koppeling aan zijn werkgever, Noordwest Ziekenhuis, die inclusiviteit óók toejuicht.
“Het werk is natuurlijk intensief”, vertellen zijn ouders, terwijl ze hun zoon met hoge hakken zien stralen op de wiebelige steentjes van het Waagplein. “Dan is het mooi dat dit er naast kan bestaan. Even iets helemaal anders.”
Ruim twee maanden nadat de lijsttrekkers in een afgeladen raadszaal met elkaar de degens kruisten, is de witte rook daar. De nieuwe coalitie van Heiloo-2000, Pro Heiloo (GroenLinks-PvdA) en CDA Heiloo heeft haar plannen voor de periode 2026-2030 gepresenteerd. Onder de noemer ‘Samen Werken voor Heiloo’ belooft het nieuwe college een zichtbaarder en benaderbaarder bestuur.
Toch laat het akkoord ook zien dat er stevig is onderhandeld: waar Pro Heiloo en CDA hun sociale en groene stempels drukken, heeft de grootste lokale partij Heiloo-2000 een bittere pil moeten slikken over de bestuurlijke toekomst van het dorp.
Tijdens het verkiezingsdebat in maart beloofden de partijen nog om ‘dossiers te vreten’, maar in het nieuwe bestuursakkoord klinkt vooral de roep om de menselijke maat. De drie partijen, die op dinsdag 26 mei hun kandidaat-wethouders Linda Veerbeek (Heiloo-2000), Greet Burkels (PRO Heiloo) en Peter van Dorsten (CDA) laten installeren, willen af van het besturen op afstand. (tekst gaat verder onder de foto)
De lijsttrekkers van de politieke partijen in Heiloo op het podium tijdens het verkiezingsdebat. (foto: Streekstad Centraal)
Wie het akkoord leest, ziet direct dat de nieuwe coalitie andere accenten legt in de openbare ruimte dan het vorige college. De auto is niet langer heilig; leefbaarheid, voetgangers en fietsers krijgen nadrukkelijk prioriteit bij de herinrichting van het dorp. Daarnaast wil de coalitie de inwoner meer zeggenschap geven over complexe vraagstukken door het instrument van een ‘burgerberaad’ te gaan onderzoeken. Hierbij adviseert een gelote, representatieve groep inwoners de politiek.
“Samen zetten we in op een groene, veilige en vitale gemeente, waarin het prettig wonen, werken en verblijven is”, verklaart Pro Heiloo-fractievoorzitter Greet Burkels. “Daarbij wordt zorgvuldig omgegaan met het dorpse karakter van Heiloo, in combinatie met ruimte voor noodzakelijke ontwikkelingen.” (tekst gaat verder onder de foto)
Fractievoorzitter Greet Burkels is de wethouderskandidaat van PRO Heiloo, de nieuwe naam voor de fusiepartij tussen GroenLinks en PvdA. (foto: Streekstad Centraal)
Voor Pro Heiloo en het CDA is er veel binnengehaald op sociaal en maatschappelijk vlak. Tijdens de verkiezingen streden zij al voor structurele steun aan het Vrijwilligers Informatie Punt (VIP) en culturele instellingen. Het nieuwe college levert: er komt een meerjarig subsidiebeleid waarbij subsidies meebewegen met de cao-lonen, zodat organisaties niet elk jaar in financiële onzekerheid verkeren,. Ook het VIP en openluchtzwembad Het Baafje worden nadrukkelijk behouden en versterkt. (tekst gaat verder onder de foto)
Het voortbestaand van zwembad Het Baafje ligt de komende vier jaar in een veilige haven. (foto: NH Nieuws)
Daarnaast is er een duidelijke overwinning voor Pro Heiloo op het gebied van verkeer: het aantal wegen met een maximumsnelheid van 30 km/uur wordt daadwerkelijk uitgebreid om de leefbaarheid te vergroten. Ook op het gebied van wonen en asiel nemen de partijen hun verantwoordelijkheid: er is expliciet vastgelegd dat Heiloo zal voldoen aan de landelijke spreidingswet voor de opvang van asielzoekers.
CDA-fractievoorzitter Mart Brouwer de Koning benadrukt de realistische insteek van deze doelen: “Ambities worden nadrukkelijk gekoppeld aan haalbaarheid en financiële verantwoordelijkheid. Er zal gestreefd worden naar een stabiel en voorspelbaar bestuur dat duidelijke keuzes maakt.”
Toch ging de formatie niet zonder slag of stoot, wat vooral zichtbaar is in het dossier over de bestuurlijke toekomst. Heiloo-2000, dat al bijna zestig jaar hamert op een zelfstandig Heiloo, heeft op dit punt een grote concessie moeten doen aan fusie-voorstanders Pro Heiloo en CDA. In het akkoord staat zwart-op-wit dat Heiloo deze raadsperiode actief deelneemt aan het verkenningstraject met de andere BUCH-gemeenten om gezamenlijk toekomstscenario’s – waaronder een bestuurlijke fusie – te verkennen. (tekst gaat verder onder de foto)
Fractievoorzitter Linda Veerbeek is wethouderskandidaat namens Heiloo-2000, en deed de onderhandelingen namens haar partij. (foto: Streekstad Centraal)
De afspraak dat dit een ‘richtinggevend besluit’ is, betekent dat Heiloo-2000 haar hakken uit het zand heeft moeten halen. De pijn wordt voor de lokale partij enigszins verzacht door de harde afspraak dat inwoners actief betrokken en geïnformeerd moeten worden in dit proces.
“Inwoners, ondernemers en maatschappelijke organisaties worden actief betrokken bij de voorbereiding en uitvoering van beleid,” stelt Linda Veerbeek van Heiloo-2000 over de algemene werkwijze van het nieuwe college. “Met transparantie, bereikbaarheid en wederzijds vertrouwen als uitgangspunten”.
Hoe deze nieuwe, meer zichtbare en maatschappelijke koers in de praktijk uitpakt voor de inwoner van Heiloo, zal de komende vier jaar moeten blijken. Op veel terreinen kiest het nieuwe college in ieder geval voor continuïteit van het bestaande beleid, zoals de aanleg van de afslag A9 en de nieuwe woonwijk Zandzoom.
Mogelijk wordt dit het laatste coalitieakkoord voordat de gemeente fuseert. Veel ontwikkelingen op de langere termijn die op een gegeven moment om een politieke uitspraak vragen, zoals de wens van bedrijfsleven om bedrijventerrein Boekelermeer uit te breiden, komen in het akkoord niet aan bod.
De eigen ambities staan in ieder geval stevig op papier. Komende dinsdag staan het akkoord en de installatie van de wethouders op de agenda van de gemeenteraad.
Het beruchte klaphekje op de Munnikenweg is een stuk tammer geworden. De gemeente erkent dat het hek met een “forse terugdreun” dicht sloeg en heeft de leverancier opdracht gegeven de constructie aan te passen. Dat is inmiddels gebeurd.
In een raadsinformatiebrief schrijft wethouder Christiaan Peetoom dat de eerste uitvoering inderdaad “niet naar wens” was. “De veren stonden erg gespannen met een forse terugdreun.” Daardoor kreeg de leverancier opdracht om aanpassingen door te voeren. De strakke veren zijn inmiddels ingeruild voor een vriendelijkere variant. Daardoor gaat het hek makkelijker open en slaat het minder hard terug.
Tijd voor een tweede testronde, dacht Streekstad Centraal. Op het eerste gezicht lijkt er weinig veranderd, maar zodra voorbijgangers het hek gebruiken is het verschil duidelijk merkbaar. Waar ze eerst bijna een sportschool-abonnement nodig hadden om het hekje open te krijgen, loopt het nu een stuk soepeler. (tekst gaat door onder de foto)
De veren in het oorspronkelijke hekje waren te strak afgesteld, wat voor gevaarlijke situaties kon zorgen. Dat is nu aangepast. (foto: Streekstad Centraal)
“Het is echt een wereld van verschil”, zegt een vrouw die speciaal kwam kijken om het hekje zelf uit te proberen. “Ik had het artikel over het klaphekje gelezen en wilde zien of het echt zo gevaarlijk was. En eerlijk gezegd: dat was het toen ook wel.” Nu loopt ze zonder moeite langs het hek. “Zo hoort het gewoon”, zegt ze lachend. Op de foto wil ze liever niet. “Dan herkennen straks allemaal mensen me.”
Ook andere voorbijgangers merken het verschil direct op. “Voorheen liep ik deels over de straat om het hekje te ontwijken, maar dat hoeft nu niet meer”, vertelt een moeder die haar zoontje van school haalt. Een andere ouder is vooral opgelucht dat het hek niet meer hard terugklapt. “Nu hoef ik niet bang te zijn dat mijn zoontje straks zonder tanden thuiskomt.” Een oudere man die langsloopt vat het kort samen: “Veel beter zo.” (tekst gaat door onder de foto)
Voor de aanpassing ging het ‘klaphekje’ met veel moeite open. (foto: Streekstad Centraal)
Het hekje zorgde eerder voor flink wat discussie in de buurt. Toen Streekstad Centraal na de plaatsing poolshoogte ging nemen, noemden voorbijgangers het hek “gevaarlijk”, “verre van ideaal” en “veel te zwaar”. Vooral ouders met kinderwagens hadden moeite met de constructie. Een vader die meewerkte aan een test kreeg het hek maar moeizaam open, terwijl hij tegelijkertijd zijn kinderwagen én dochtertje onder controle moest houden. “Makkelijk is anders”, zei hij toen tegen Streekstad Centraal.
De afsluiting werd geplaatst nadat bewoners bij de gemeente hadden geklaagd over dat fietsers massaal gebruik maakten van de stoep langs de Munnikenweg. De weg staat bekend om haar ‘kinderkopjes’, maar die kasseien op de fiets trotseren, is geen fijne bezigheid. Daarom kiezen veel fietsers voor de stoep, maar veilig is dat niet. Vooral voor schoolgaande kinderen zou dat gevaarlijke situaties opleveren.
Volgens de gemeente zijn de direct betrokken bewoners inmiddels tevreden over de aangepaste situatie. Verdere aanpassingen zijn daarom voorlopig niet nodig.
De zomervakantie staat vaak in het teken van lange autoreizen, waarin goed voorbereid op pad gaan het verschil maakt. Hitte, drukte op de weg en onvoorspelbaar weer kunnen de reis extra uitdagend maken. Met praktische tips rijd je een stuk ontspannen naar je bestemming, zonder verrassingen onderweg.
Voor veel mensen is een zomerse autoreis een jaarlijkse traditie, maar de omstandigheden op de weg vragen in deze periode om extra aandacht. Drukke wegen, hogere temperaturen en langere afstanden vragen meer van zowel de auto als de bestuurder. Het is verstandig om ruim op tijd de technische staat van het voertuig te controleren en stil te staan bij handige hulpmiddelen, zoals voldoende schaduw en verkoeling. Ook een dakkoffer draagt bij aan een comfortabele reis en zorgt ervoor dat alle bagage veilig en overzichtelijk opgeborgen is, zodat je met een gerust gevoel aan de rit begint.
Extra aandacht door zomerse omstandigheden onderweg
Zomerse autoritten verschillen van gewone ritten door de specifieke omstandigheden op de weg. Naast hitte en zon zijn drukke wegen en files eerder regel dan uitzondering. Hoge temperaturen vergroten het risico op oververhitting van het voertuig en kunnen de concentratie van bestuurders beïnvloeden, vooral tijdens langere ritten.
Wisselende weersomstandigheden maken het belangrijk om flexibel te zijn. Een plotselinge regenbui na een warme dag kan zorgen voor een glad wegdek. Daarnaast brengen vakantiedrukte en lange afstanden extra vermoeidheid met zich mee, waardoor goed plannen en alert blijven essentieel zijn voor een veilige autoreis.
Technische basiscontroles en voorbereiding voor vertrek
Een goede voorbereiding begint met een grondige technische controle van de auto. Controleer de bandenspanning en het profiel, want bij hogere temperaturen kunnen banden anders reageren dan in de winter. Voldoende profiel is noodzakelijk voor goede grip, zeker bij een plotselinge regenbui.
Daarnaast is het belangrijk om vloeistoffen zoals olie, koelvloeistof en ruitensproeiervloeistof na te lopen en aan te vullen voor vertrek. Kijk ook of de verlichting, ruitenwissers en remmen naar behoren werken. Door deze zaken te controleren, verklein je de kans op pech onderweg en draag je bij aan de verkeersveiligheid.
Comfort, koeling en verantwoord inpakken voor vertrek
Een goed werkend ventilatiesysteem of airconditioning is belangrijk op warme dagen. Controleer voor vertrek of alles naar behoren functioneert, zodat je jezelf beschermt tegen oververhitting tijdens langere ritten. Rijden met open ramen biedt slechts korte tijd verkoeling, maar kan het brandstofverbruik verhogen.
Zorg ervoor dat je voldoende water in de auto hebt en plan regelmatig pauzes om uit te rusten. Gebruik zonwering voor extra comfort en om directe zon op de huid te vermijden, vooral voor mensen op de achterbank of kleine kinderen. Voldoende pauzes helpen om vermoeidheid te voorkomen en houden alle inzittenden alert en fit.
Efficiënt inpakken, routekeuze en veiliger rijden bij drukte
Bij het inpakken is een evenwichtige verdeling van het gewicht van belang voor stabiel rijgedrag. Plaats zware spullen zo veel mogelijk onderin en dicht bij het midden van de auto, en houd de achterruit vrij. Zet losse voorwerpen goed vast, zodat niets kan verschuiven bij plotseling remmen en het zicht vrij blijft voor de bestuurder. Het maximaal toegestane laadvermogen van de auto mag niet worden overschreden, omdat dit extra risico’s geeft bij onverwachte manoeuvres.
Voor vertrek is het verstandig om drukte op bekende routes te vermijden. Kies waar mogelijk alternatieve routes en houd rekening met actuele informatie over wegwerkzaamheden of files. Een dakkoffer en andere hulpmiddelen kun je inzetten om de bagage handig te verdelen, waardoor je meer comfort en overzicht houdt onderweg.
Noodzakelijke items meenemen en aandacht na aankomst
Een goede voorbereiding houdt in dat je de belangrijkste documenten en hulpmiddelen bij je hebt. Vergeet een geldig rijbewijs, kentekenbewijs en verzekeringspapieren niet. Veiligheidsmiddelen zoals een gevarendriehoek, veiligheidshesje, zekeringenset, telefoonlader en een basisset gereedschap kunnen onderweg goed van pas komen. Met een EHBO-set kun je kleine ongemakken zelf oplossen, zonder direct afhankelijk te zijn van hulp van buitenaf.
Na aankomst op je bestemming is het zinvol om even de auto te controleren. Kijk naar de bandenspanning en het oliepeil en let bij de terugreis ook op tekenen van vermoeidheid bij jezelf en medepassagiers. Zo verklein je het risico op pech of ongelukken en verloopt ook de terugrit ontspannen.
Spoorwerkzaamheden gaan aan het einde van deze maand voor enige overlast zorgen voor treinreizigers in regio Alkmaar, en ook voor wegverkeer. Vanaf woensdag 27 mei wordt het opstelterrein bij Station Alkmaar gerenoveerd, en daarna wordt schade aan de Bolbrug over de N242 in Heerhugowaard hersteld.
Van 27 tot 29 mei gaat het Alkmaarse opstelterrein voor treinen op de schop. ProRail laat onderdelen vervangen die aan het einde van hun levensduur zijn gekomen. “Het gaat onder andere om ballast, spoorstaven en dwarsliggers.” Ballast is de naam voor de stenen die voor de veiligheid en betrouwbaarheid onder de sporen worden gelegd.
Aansluitend wordt van 30 mei tot 1 juni aan de ‘Botsbrug’ over de N242 gewerkt om de schade te herstellen die is veroorzaakt door chauffeurs die er met te hoge vrachtwagens onderdoor probeerden te komen. (tekst gaat verder onder de foto)
Ondanks genomen maatregelen gebeurt het nog steeds dat chauffeurs met een te hoge vrachtwagen onder de Bolbrug door willen rijden. (foto: Streekstad Centraal)
ProRail meldt dat treinen van 27 mei tot 1 juni met een aangepaste dienstregeling rijden op het tracé Alkmaar – Den Helder. De beide klussen leveren vooral hinder op voor het wegverkeer.
De Wognumsebuurt langs het Alkmaarse opstelterrein is tussen de voetgangersingang van het NS-parkeerterrein en de Kiss & Ride locatie dicht. De parkeerplaats zelf blijft bereikbaar. Verkeersregelaars zorgen ervoor dat kantoorgebouw Torenburg aan Kruseman van Eltenweg 1 bereikbaar is voor bestemmingsverkeer.
Tijdens de werkzaamheden aan de Bolbrug moet verkeer omrijden via de Westtangent en de Zuidtangent. Of het fietspad langs de N242 ook dicht is vermeldt ProRail niet. Is dit het geval, dan kunnen fietsers en snorders omrijden via bedrijventerrein Berenkoog of via de Westdijk langs het kanaal. (foto: Google)
Ja, het staat er in grote letters, in het nog verse asfalt. En goed, even verderop, op het ‘oude’ stuk van de Terborchlaan dat buiten de recente vernieuwing viel, daar staat wél een bord, met het cijfer 30. Want dat is hier voortaan de maximumsnelheid: 30 kilometer per uur. Alleen klopt dat niet helemaal – of helemaal niet.
Want wie zo’n snelheid af wil dwingen, moet dat wel op de officiële manier doen. Met een bord. De kleuren in het asfalt voegen daar voor de letter van de wet niet zo veel aan toe. Zo’n bord ontbreekt voor het ingerichte deel van de Terborchlaan, signaleerde Alkmaarder Willem Assies deze week. Hij vroeg er aandacht voor op de Facebookpagina ‘Fab Forum Alkmaars Belang’.
Streekstad Centraal pakte daarop de fiets om ter plaatse een kijkje te nemen in de Alkmaarse wijk De Hoef. Om mét Assies vast te stellen dat er inderdaad geen bord staat op het stuk weg tussen de rotonde en de ringweg, er zijn alleen maar die cijfers in het wegdek. (tekst gaat door onder de foto)
De ’30’ in het wegdek is niet te missen, maar een bord ontbreekt (foto: Streekstad Centraal)
‘Correct me if I’m wrong’, went Assies ons succes. Maar de wet ondersteunt de lezing van Assies. De gewone maximumsnelheid in de bebouwde kom is 50 kilometer per uur. Als lokale overheden daarvan willen afwijken, moeten ze wel eerst een bord plaatsen.
“Ik heb ooit het papiertje voor rij-instructeur gehaald”, verklaart Assies zijn kennis ter zake. “Maar ik vind verkeer ook gewoon echt interessant. En dan vooral dit soort dingen… Prima als ze een zone 30 willen, maar dit klopt gewoon niet.”
De wet erkent zeker de mogelijkheid om de cijfers ’30 in het asfalt aan te brengen: “Verkeerstekens op het wegdek kunnen worden aangebracht (…) ter herinnering aan de ter plaatse geldende maximumsnelheid”, staat in het voor dit soort situaties geldende BABW. (tekst gaat door onder de foto)
Ook verkeer dat vanaf de Ring komt ziet de letters in het asfalt, maar geen bord (foto: Streekstad Centraal)
Maar dat is dus ter herinnering aan het noodzakelijke bord. Zolang dat ontbreekt lijkt de herinnering betekenisloos. “Gaan ze dat straks op de Westerweg ook zo doen?”, vraagt Assies zich af. “Het is zo krom als de neten.”
Dát de Terborchlaan in De Hoef nu een zone 30 is geworden, hangt samen met veranderende opvattingen over waar wegen in Nederland aan moeten voldoen. De gemeente Alkmaar zag bij de herinrichting van deze weg dan ook geen andere mogelijkheid dan het instellen van een zone 30.
De Terborchlaan is een weg binnen de bebouwde kom, zonder gescheiden fietspaden. Dat betekent dat fietsers en auto’s het wegdek delen en dan is het veiliger om de snelheid van beide verkeersdeelnemers op elkaar af te stemmen, is de achterliggende gedachte. Dan past een maximumsnelheid van 30km/u dus beter, volgens de nieuwe richtlijn. (tekst gaat door onder de foto)
Op de Aert de Gelderlaan geldt nog wel gewoon 50km/u, de standaard in de bebouwde kom (foto: Streekstad Centraal)
Tegelijk: de wegen in de omgeving vallen nog onder de oude regels. Automobilisten mogen dus 50 km/u rijden op naburige wegen die toch op het eerste oog weinig van de heringerichte Terborchlaan verschillen.
“De Aert de Gelderlaan, dat is gewoon een racebaan, je hebt alle ruimte”, is de ervaring van Assies. “Studies laten dat ook zien: hoe breder de weg, hoe harder je gaat rijden.”
Dat een weg, of straat, ook op het oog moet overkomen als een zone 30, dat is voor de wetgever wel belangrijk. “De in te stellen maximumsnelheid dient in overeenstemming te zijn met het wegbeeld ter plaatse”, steld de genoemde BABW. “Dit betekent dat waar nodig de omstandigheden op zodanige manier zijn aangepast dat de beoogde snelheid redelijkerwijs voortvloeit uit de aard en de inrichting van de betrokken weg en zijn omgeving.” (tekst gaat door onder de foto)
De Judith Leysterstraat heeft wél een bord met daarop zone 30. (foto: Streekstad Centraal)
Als het ‘wegbeeld’ niet overeenstemt zal de politie in de praktijk ook niet snel tot handhaving overgaan als er toch harder wordt gereden dan 30km/u. Dat heeft eerder in Alkmaar al tot vragen geleid. Er moet echt wat gebeuren voordat de politie tot handhaving overgaat.
Drempels en versmallingen zijn goede manieren om een weg er te laten uitzien als een 30-km-weg. In de nieuwe Terborchlaan zijn die er wel bij de oversteekpunten, dus er is in ieder geval iets dat de weggebruiker in de goede richting stuurt. Maar dat bord – dat gaat er komen, blijkt woensdagmiddag ineens.
De gemeente laat dan namelijk aan Streekstad Centraak weten dat de borden deze week nog zullen worden geplaatst, zodat alles alsnog voldoet aan de wettelijke voorwaarden.
“En niet één bord, als ze dit goed willen doen, moeten ze eigenlijk overál borden neerzetten”, overweegt Assies. “Dat zie je op de Vondelstraat. Ik weet niet of dat nou is wat je moet willen, maar ja. Zoals het nu gaat, is toch ook niet zoals het zou moeten.”
Wenswafels. Lekkere, ambachtelijk gemaakte stroopwafels om geld in te zamelen voor WensenAmbulance Noord-Holland. De afgelopen periode boden foodspeciaalzaken ze aan. Ieder verkocht pakje leverde 2,50 euro op voor het goede doel en aan eind stond er een bedrag van 4.750 euro onder de streep. Deelnemende ondernemers kijken tevreden terug.
Van Streek Kaas & Delicatessen is een van de foodspeciaalzaken in regio Alkmaar die deelnam aan de actie. “Ik denk dat we bij elkaar ongeveer tachtig pakjes stroopwafels hebben verkocht, maar dat is een beetje een gok”, vertelt Leonie Deen, die de winkel in Broek op Langedijk runt, terwijl haar man Stephan de Heerhugowaardse zaak doet. “Ik weet wel dat de actie hier in Broek op Langedijk een stuk beter liep. Mensen zijn hier denk ik wat meer van de goede doelen dan in Heerhugowaard.” (tekst gaat verder onder de foto)
Leonie en Stephan Deen doen graag mee aan acties voor goede doelen waar ze achter staan. (foto: aangeleverd)
Leonie en Stephan doen wel vaker mee aan inzamelingen. “Via onze kaasleverancier hebben we wel eens aan een inzameling voor Serious Request meegedaan, en soms sponsoren we lokale doelen. We kiezen altijd wel goede doelen waar we achter staan. Zo hadden we laatst bij de kerk in Noord-Scharwoude bij de markt meegedaan om geld in te zamelen zodat zieke en oude mensen naar Lourdes kunnen gaan.”
Verder namen Kaasboer Niek in Schoorl en Kaas van Daan in Alkmaar Zuid deel aan de WensWafelactie. Bij Daan Blankendaal gingen ze nog veel harder dan in Broek op Langedijk. “Ik ben zeer positief over hoe de stroopwafelactie bij ons gegaan is”, vertelt hij tevreden. “Mensen waren positief over de actie en wilden er graag aan meewerken. Het zijn natuurlijk ook lekkere stroopwafels, en waar het om gaat is gewoon zeer belangrijk.” (tekst gaat verder onder de foto)
Daan Blankendaal had alle stroopwafelpakjes die hij in huis had verkocht, op eentje voor zichzelf na. (foto: Streekstad Centraal)
“Uit mijn hoofd hebben we 250 pakjes verkocht en ze waren schoon op. Maar we hebben zelf ook wel een pakje leeg gegeten hoor. We hebben onszelf niet tekort gedaan”, zegt Daan met een lach. “De totale opbrengst is mooi. Het is nooit genoeg hè, maar het is een mooi bedrag.”
Ook Kaas van Daan sluit zich graag aan bij inzamelingsacties. “We proberen veel met acties mee te doen en we proberen zelf altijd heel veel op te pakken, maar met zo’n gezamenlijke actie pak je toch veel meer en dat is uiteindelijk wel mooier.” (hoofdfoto: aangeleverd)
![Praktische tips voor een zorgeloze zomerse autoreis [Advertorial]](https://hub.streekstadcentraal.nl/wp-content/uploads/2026/05/auto5-be.jpg)
