Véél mensen houden van de Schoorlse duinen. Om de uitgestrekte bossen. Als plekje om de hond even zijn benen te laten strekken. Als bijzondere natuur, zo dicht bij huis. Over de toekomst van het gebied verschillen de meningen: Staatsbosbeheer en provincie willen minder bos en meer regels, andere liefhebbers stellen dat zo iets verloren gaat dat juist moet blijven bestaan.
“Dit betekent nogal wat”, zegt Joke Volkers van de Duinstichting tegen NH, mediapartner van Streekstad Centraal. Ze heeft het over het plan om nog meer bomen te kappen. Ze is nog lang niet moegestreden, ook al kon haar eerdere protest die omstreden bomenkap uiteindelijk niet tegenhouden.
NH spreekt Volkers op de Infomarkt die de beheerders van het gebied dit weekend hadden georganiseerd, om informatie te geven over het nieuwe beheerplan. Daarbij waren ook hondenbezitters aanwezig. Zij maken zich zorgen over het voornemen om een aanlijnplicht in te voeren in de Schoorlse duinen.(tekst gaat door onder de foto)
Joke Volkers hoopt dat verdere bomenkap voorkomen kan worden (beeld: NH)
De provincie stelde eerder al dat die ingrepen – strengere regels, kap van de naaldbossen, exotenbestrijding – bittere noodzaak zijn. Daarmee lijkt de deur voor een andere invulling van het beheer van de duinen eigenlijk al gesloten. Het moet en het kan niet anders, is de boodschap.
Dat stoort Hanneke Stam, die spreekt namens de hondenbezitters die zo graag hun hond uitlaten in het duingebied. “Laten we nou in gesprek gaan”, verzucht ze. “Er wordt geen enkele toenadering gedaan.” Een gevoel dat ook Volkers kent: “Er wordt niks mee gedaan! Straks is dit hele gebied totaal vernietigd.”
Niettemin is het mogelijk om ‘zienswijzen’ in te dienen, een manier om tenminste een ander perspectief te geven op de plannen. Of dat ook tot aanpassingen leidt moet de tijd leren. Tot 21 april kan iedereen die daar belang in stelt een zienswijze geven.
Vroeg in de ochtend vertrok veehouder Mark Ligthart uit Heiloo woensdag richting Schagen voor een bijzondere dag: de 125e editie van Paasvee. Het centrum van de de stad staat deze dag weer vol met dikbilkoeien, keuringen en publiek.
Ligthart rijdt voorzichtig, want in de trailer bevindt zich zijn grote trots: het vier maanden oude stierkalf Ueda. Hij neemt de jonge stier mee naar het tradionele evenement. “Er staat vee van hoge kwaliteit, mooi om te zien.”
De naam Ueda zal bij voetballiefhebbers direct een belletje doen rinkelen. Het stierkalf is vernoemd naar de Feyenoord-spits. In de stal van Ligthart staat nog een opvallende naam: Mexx, een knipoog naar AZ-aanvaller Mexx Meerdink.
Ueda werd in november geboren en sprong er meteen uit. “Als er een dier geboren wordt, zie je gelijk wel of het je aanspreekt”, vertelt de veehouder tegen NH, mediapartner van Streekstad Centraal. “Nu hadden we gelijk zoiets van: ‘wow’. Dan is het altijd de vraag hoe zo’n beest zich ontwikkelt, want je kan niet in de toekomst kijken. Maar deze heeft zeker aan de verwachtingen voldaan. Het is qua uitstraling een mooi dier om te zien.” (tekst gaat verder onder de foto)
Veehouder Mark Ligthart uit Heiloo hoopt woensdag tijdens de Paasveetentoonstelling in Schagen in de prijzen te vallen. (foto: NH Media)
Hoewel er prijzen te winnen zijn tijdens Paasvee, draait het voor Ligthart om meer dan alleen winnen. “Je kunt van elkaar leren. Daarnaast is het belangrijk dat we als sector aan de burger laten zien wat we in huis hebben en hoe we met de dieren omgaan.”
Ook is hij zich bewust van de kritiek die soms klinkt rondom het evenement. “Er is links en rechts af en toe best wel wat kritiek (onder andere na de dood van een stier tijdens het evenement, red.), maar dit soort beesten krijg je niet door er slecht voor te zorgen. Wij steken er veel tijd en liefde in, pas dan kom je tot mooie resultaten en mooie dieren. Dat is belangrijk dat we dat op die dag uitstralen. En als er vragen komen ook mensen te woord staan.”
De jubileumeditie van Paasvee belooft opnieuw een drukbezochte dag te worden waarin traditie, vakmanschap en trots op de veehouderij samenkomen.
De beslissing is gevallen: vanaf juni verandert de nachtelijke vliegroute vanaf de Polderbaan van Schiphol. Waar vliegtuigen nu nog richting het oosten draaien, zullen ze straks vaker koers zetten naar het westen – met directe gevolgen voor Bergen, Uitgeest, Castricum en Heiloo.
Voor de betrokken gemeenten komt het besluit niet uit de lucht vallen, maar wel als een teleurstelling. Zij probeerden het afgelopen jaar de maatregel tegen te houden, uit zorgen over extra geluidsoverlast en de impact op de gezondheid van inwoners. Zonder succes.
Volgens het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat is de aanpassing noodzakelijk om de veiligheid van het vliegverkeer te waarborgen. De huidige route, waarbij toestellen na het opstijgen een bocht maken, voldoet volgens Luchtverkeersleiding Nederland (LVNL) niet meer aan de eisen.
Nieuwe generaties vliegtuigen stijgen sneller en presteren anders dan oudere toestellen. Daardoor kan de onderlinge afstand tussen vliegtuigen in de nacht kleiner worden dan gewenst. Dat levert een structureel risico op, dat volgens het ministerie alleen kan worden opgelost door de route aan te passen. (tekst gaat door onder de foto)
De overvliegende vliegtuigen zijn een doorn in het oog voor veel inwoners van de BUCH-gemeenten. (foto: NH Nieuws)
Alternatieven, zoals het aanpassen van snelheden of het vergroten van tussenpozen tussen de starts, zijn onderzocht maar bleken onvoldoende effectief. De koerswijziging betekent dat een deel van het nachtelijk vliegverkeer verschuift richting de kust. Voor gemeenten in de BUCH-regio en Heemskerk betekent dat concreet: meer vliegtuigen boven hun grondgebied in de nachtelijke uren.
Volgens de gemeenten komt de maatregel bovenop een probleem dat allang speelt. Inwoners in de regio hebben al jaren te maken met nachtelijke vlieghinder, en die druk neemt nu verder toe. Zo trok een petitie tegen vliegtuiglawaai in Limmen onlangs al veel aandacht onder bewoners.
Bestuurders spreken over zorgen over slaapverstoring en gezondheidseffecten. Dat juist deze regio opnieuw extra vluchten krijgt toebedeeld, wordt niet begrepen. In Heiloo klinkt al langer kritiek op de rol van Schiphol en de impact daarvan op de leefomgeving.
Ook de manier waarop het besluit tot stand is gekomen wringt. Gemeenten voelen zich wel aangehoord, maar niet serieus genomen. Er is gesproken, maar uiteindelijk veranderde er niets. Eerder werden ook duizenden handtekeningen aangeboden aan de gemeente Castricum om aandacht te vragen voor de groeiende overlast. Maar dat maakte achteraf niks uit. De uitkomst leek al vast te staan. (tekst gaat door onder de foto)
Vorige maand overhandigde het Bewoners Collectief Limmen een petitie tegen de groeiende vliegtuighinder boven het dorp. (foto: aangeleverd)
Het ministerie erkent dat het proces beter had gekund en wil het traject evalueren. Daarbij wordt gekeken hoe bewoners en lokale overheden in de toekomst eerder en beter kunnen worden betrokken. Voor de huidige situatie verandert dat alleen niets.
De nieuwe route geldt voorlopig voor de komende jaren. Pas na verloop van tijd wordt gekeken wat de daadwerkelijke gevolgen zijn voor geluid en leefomgeving. Die evaluatie hangt samen met een nieuw luchtverkeerssysteem, dat naar verwachting rond 2028 wordt ingevoerd.
Op de lange termijn ligt er nog een eventuele oplossing. Een alternatieve route – die minder druk legt op de kustregio – wordt opnieuw onderzocht zodra de nieuwe systemen in gebruik zijn. Of dat daadwerkelijk leidt tot verandering, is onzeker.
Tot die tijd staan de gemeenten grotendeels buitenspel. De regie ligt bij het Rijk, en de ruimte om in te grijpen is beperkt. Bewoners pleiten daarom al langer voor een gezamenlijke aanpak met andere kustgemeenten om de druk op Den Haag op te voeren. De bestuurders kunnen nu weinig anders doen dan de vinger aan de pols houden, overlast blijven melden en druk uitoefenen waar dat nog kan. (Hoofdfoto: Dragoș Grigore)
Twee bekende krachten achter Scouting Limmen zijn zondag in het zonnetje gezet. Tijdens een bijeenkomst bij De Heeren van Limmen kregen Marc Noordermeer en Trudie Hoogeboom-Bakker een Koninklijke onderscheiding uit handen van burgemeester Ben Tap.
Beiden mogen zich vanaf nu Lid in de Orde van Oranje-Nassau noemen. Een erkenning voor hun jarenlange inzet – vaak op de achtergrond, maar van onmisbare waarde voor de vereniging.
Voor Marc Noordermeer begon het allemaal eind jaren tachtig. Wat startte met het begeleiden van jeugdleden groeide uit tot een rol die veel verder reikte. Hij organiseerde kampen, hielp waar nodig en stond altijd klaar voor klusjes rondom het clubgebouw. In 1997 werd hij voorzitter van de scouting, een rol die hij jarenlang vervulde en waarin hij de vereniging verder liet groeien. Binnen de scouting wordt hij gezien als iemand die mensen bij elkaar brengt en verantwoordelijkheid niet uit de weg gaat. Ook na zijn voorzitterschap bleef hij actief betrokken.
Waar Noordermeer vaak zichtbaar was in verschillende rollen, ligt de kracht van Trudie Hoogeboom-Bakker juist in alles wat niet direct opvalt. Al sinds de jaren tachtig is zij een vaste waarde binnen Scouting Limmen. Tijdens kampen zorgt zij ervoor dat alles rondom eten en verzorging tot in de puntjes geregeld is. Daarnaast begeleidde ze jarenlang de jongste leden en creëerde ze een vertrouwde omgeving voor nieuwe generaties scouts.
Ook organisatorisch speelt ze een belangrijke rol. Ze zit al decennialang in het bestuur en regelt al meer dan twintig jaar de verhuur van de blokhut – een belangrijke inkomstenbron voor de vereniging. Daarnaast steekt ze de handen uit de mouwen bij onderhoudswerkzaamheden.
Met de onderscheidingen krijgen de twee vrijwilligers erkenning voor hun inzet die zich uitstrekt over tientallen jaren. Hun betrokkenheid heeft niet alleen Scouting Limmen gevormd, maar ook generaties jongeren in het dorp. (foto: Robin Piening)
De Hortus Bulborum in Limmen is weer open voor publiek en dat gaat gepaard met de eerste tekenen van de lente. De eerste bloembollen in de historische tuin staan inmiddels in bloei en geven bezoekers direct een voorproefje van wat de komende weken te verwachten is.
Hyacinten en krokussen kleuren de paden, terwijl ook de eerste tulpen zich laten zien. Daarmee komt het kenmerkende beeld van de Hortus langzaam tot leven. Dit seizoen ligt de nadruk niet alleen op de bloemen zelf, maar ook op de geschiedenis erachter.
“We willen de bezoekers niet alleen laten kijken, maar ze ook het verhaal van de Hortus en de tulp vertellen”, legt vrijwilliger Thea Stet aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal, uit. Daarvoor zijn nieuwe informatieborden geplaatst en is er een vernieuwde plattegrond gemaakt. “De tuin gaat hierdoor langzaam maar zeker meer op een museum lijken.” (tekst gaat door onder de foto)
De nieuwe informatieborden en een vernieuwde plattegrond geven de bezoekers net de beetje extra informatie. (foto: NH Nieuws)
Verspreid over de tuin staan duizenden verschillende tulpen, variërend van bekend tot uiterst zeldzaam. Sommige soorten kunnen bezoekers niet alleen bewonderen, maar ook kopen of adopteren. Daarnaast worden de bollen gebruikt voor het behoud van genetisch materiaal.
Een bijzondere soort is de ‘Duc van Tol’, een van de oudste tulpen in Nederland. Deze soort wordt nog altijd gebruikt vanwege zijn sterke genetische eigenschappen, waardoor hij van waarde is voor het ontwikkelen van nieuwe varianten. (tekst gaat door onder de foto)
De Duc van Tol is de oudste, maar ook meteen de bijzonderste tulp bij Hortus Bulborum in Limmen. (foto: NH Nieuws)
Voor Stet is Hortus meer dan alleen een tuin. Het is verbonden met haar eigen verleden. “Mensen denken vaak: ‘O, daar begint ze weer over de Hortus’, maar het is gewoon zo’n leuk verhaal om te vertellen”, zegt ze met een glimlach. Ze groeide op in Limmen, waar de bollenteelt ooit een belangrijke rol speelde.
“Het was een bollendorp, hè. Hier waren maar liefst zes bedrijven in de omgeving, maar nu is er niet één meer.” Juist daarom zet ze zich als vrijwilliger in om die geschiedenis levend te houden. “Hier liep ik als kind met mijn vader. Als ik dit zo zie, vieren de nostalgische gevoelens hoogtij.” (tekst gaat door onder de foto)
Thea Stet is trotse vrijwilliger en heeft een speciale band met Hortus Bulborum. (foto: NH Nieuws)
Volgens Stet vraagt het kweken van tulpen meer aandacht dan vaak wordt gedacht. “Mensen denken weleens: ‘Je stopt die bollen in de grond en dan zien we wel weer’. Maar zo werkt het niet.” Een goede waterafvoer is daarbij essentieel, legt ze uit. “Het probleem is dat de bol dan moeilijk de grond in gaat. Maar hij wordt ook lui. Dan stimuleert hij die wortelgroei niet, want hij denkt ‘Ik heb toch genoeg water’.”
Ook wijst ze op de bijzondere eigenschappen van de tulp. “Je moet nagaan dat een tulpenbol vele malen meer DNA heeft dan een mens.” Wie een bol opensnijdt, ziet volgens haar hoe bijzonder dat is: “Dan zie je in de kern een mini-tulpje zitten. Ik noem het soms het foetusje van de tulp. Alles zit eraan: de stamper, het stuifmeel, de blaadjes. Het is net een mens.”
De geplande nieuwbouw van een verpleeghuis op de locatie van De Baanbreker in Graft gaat definitief niet door. Zorgorganisatie De Zorgcirkel en woningcorporatie Woonwaard kiezen ervoor om de ouderenzorg in het dorp voort te zetten op de huidige locatie van De Mieuwijdt.
Dat maken beide organisaties samen bekend. Het huurcontract voor De Mieuwijdt is met twintig jaar verlengd. “Daarmee is ouderenzorg in het dorp voor de komende decennia verzekerd”, zo stellen Woonwaard en De Zorgcirkel in een gezamenlijke verklaring.
De beslissing betekent een definitieve streep door eerdere plannen om op de plek van de voormalige basisschool De Baanbreker een nieuw woonzorgcomplex te realiseren. Het plan ging uit van de bouw van 40 zorgwoningen, bedoeld als uitbreiding van de ouderenzorg in het sterk vergrijzende dubbeldorp Graft en De Rijp. Die woningen zouden onder meer dienen als tijdelijke huisvesting tijdens een grootschalige verbouwing van De Mieuwijdt.
De Baanbreker werd in 2023 nog aangekocht door Woonwaard met het oog op nieuwbouw van zorgwoningen. Het project moest ook de doorstroming op de woningmarkt op gang brengen, doordat ouderen vanuit reguliere huurwoningen konden verhuizen naar het nieuwe complex. (tekst gaat verder onder de foto)
Deze plannen voor zorgwoningen op de plek van de oude school De Baanbreker in Graft zorgden voor een hoop onrust bij omwonenden. (foto: Streekstad Centraal)
Het plan stuitte echter op forse weerstand vanuit de omgeving. In totaal werden zo’n 150 bezwaren ingediend. Omwonenden vonden dat het bouwplan te veel ruimte innam en maakten zich zorgen over een toename van de parkeerdruk in de buurt. Dat zorgde voor druk op de plannen, waarna eerder werd gesproken over een heroriëntatie en een stap terug naar de tekentafel.
Volgens De Zorgcirkel is er nu bewust gekozen voor continuïteit en zekerheid. In De Mieuwijdt blijven 58 verpleegplekken beschikbaar voor mensen met een intensieve zorgvraag. Bewoners kunnen daardoor in hun eigen omgeving blijven wonen, dicht bij familie en bekenden. “Met deze verlenging kiezen we bewust voor stabiliteit en zorgzekerheid”, laat regiodirecteur Anneke Visser weten.
Hoewel nieuwbouw van de baan is, betekent dat niet dat er niets verandert. De Mieuwijdt zal de komende jaren worden verbouwd en aangepast aan de eisen van deze tijd. Daarbij wordt onder meer gekeken naar wooncomfort, voorzieningen voor mensen met dementie en een betere werkomgeving voor zorgmedewerkers. (tekst gaat verder onder de foto)
Het dorpje Graft, waar het verpleeghuis De Mieuwijdt van De Zorgcirkel nog zeker 20 jaar op dezelfde plek blijft. (foto: Streekstad Centraal)
Wat er met de locatie van De Baanbreker gaat gebeuren, is nog niet duidelijk. Woonwaard onderzoekt op dit moment nieuwe mogelijkheden voor het terrein. Daarmee komt een einde aan een jarenlang traject waarin werd gezocht naar uitbreiding en vernieuwing van de ouderenzorg in Graft via nieuwbouw. De focus ligt nu volledig op het versterken van de bestaande voorziening in het dorp.
Mbo’ers en vmbo’ers hebben regio Alkmaar weer goed op de kaart gezet tijdens de nationale Skills Heroes en Skills Talents wedstrijden. Eerder berichtten we dat Ilse Koning uit Schermerhorn en Sam Ooijen uit Alkmaar goud wonnen namens PCC Oosterhout, maar er vielen ook Talland-studenten en Vonk-leerlingen uit de regio in de prijzen. Zij claimden met elkaar vijf podiumplekken.
Skills Heroes en Skills Talents zijn landskampioenschappen voor mbo’ers en vmbo’ers in meer dan vijftig vakgebieden, van metselaar tot apothekersassistent en van bloembinder tot beveiliger. De jaarlijkse strijd, met voorronden op regionaal niveau, is bedoeld om jongeren tijdens hun opleiding te stimuleren. En zo’n titelstrijd is natuurlijk een mooie gelegenheid om gelijkgezinden vanuit heel het land te ontmoeten. De 2026 editie vond afgelopen week plaats in de Brabanthallen in Den Bosch.
Jonathan Verdonk uit Alkmaar en Naomi Nieman uit Spanbroek volgen de mbo-opleiding Handhaving, Toezicht en Veiligheid bij Vonk. Voor de titelstrijd sloegen ze de handen ineen, want de opdrachten gericht op tweetallen. Niet alleen moeten deelnemers hun individuele vaardigheden tonen, ze moeten ook kunnen samenwerken. En volgens de Skills-jury deden Jonathan en Naomi dat het beste van alle duo’s.
“Het was ontzettend gaaf om mee te mogen doen en ik ben supertrots op wat mijn teamgenoot Naomi en ik hebben neergezet”, reageert Jonathan achteraf. “Als ik terugkijk op de wedstrijden en de prijsuitreiking, zat ik de hele tijd vol spanning, maar ik heb ook echt ontzettend genoten van deze ervaring.” (tekst gaat verder onder de foto)
Sam van Hove greep het zilver met zijn Chinese tempelmuur. (foto: aangeleverd)
Drie maal is scheepsrecht voor metselaar Sam van Hove uit Heiloo. De student van Talland, ESPEQ en leerbedrijf T&D metselwerken deed voor de derde keer mee en nu viel hij dan eindelijk in de prijzen. Zijn Chinese tempelmuur – het WK Beroepen is later dit jaar in China – kreeg de tweede prijs.
“De opdracht was redelijk lastig, met veel kleine aandachtspunten, wat het wel heel moeilijk maakte”, blikt Sam terug. “Ik zat met pieken en dalen in de wedstrijd. Ik begon wat stroef, maar wist me te herpakken en ging het beter. In het begin had ik de medaille niet verwacht, maar toen we klaar waren en ik het werk van de anderen zag, had ik een vermoeden dat ik wel eens tweede zou kunnen worden. Ik ben echt ontzettend blij met deze medaille, vooral omdat ik de afgelopen twee keer net niet het podium heb gehaald, voelt deze medaille extra bijzonder.” (tekst gaat verder onder de foto)
Het duo Donny Lara & Coen de Witte is tweede geworden in het vakgebied Assistent Bouwen, Wonen en Onderhoud. (foto: aangeleverd)
Een tweede plaats was er ook voor Coen de Witte uit Alkmaar en zijn teamgenoot Donny Lara uit Heiloo in het vakgebied Assistent Bouwen, Wonen en Onderhoud. Ze volgen hun entreeopleiding bij het Talland College en ESPEQ.
Elektrotechneut Dennis Winter uit Alkmaar ging namens Talland en IWNH naar huis met een bronzen plak, na een jaar eerder al ervaring op te hebben gedaan. “De opdracht was niet heel moeilijk, maar wel heel veel in korte tijd”, vond hij. “Vorig jaar was tijd voor mij het probleem en daar heb ik nu hard op getraind bij IWNH en dat heeft geholpen. Ik zat goed in de wedstrijd en had alles op tijd af. Mijn doel was het podium halen en ik heb het gewoon geflikt met een derde plek. Ik ben megatrots op mezelf.” (tekst gaat verder onder de foto)
Elektrotechneut Dennis Winter behaalde bij de tweede keer dat hij meedeed brons. (foto: aangeleverd)
Dan de prijswinnaars van het Skills Heroes toernooi voor vmbo’ers. Mattanja Vogelpoel uit Heiloo en Dominique de Groot uit Heemskerk volgen allebei de opleiding Economie & Ondernemen bij Vonk en vonden elkaar voor de titelstrijd. Ze deden het zelfs zó goed met elkaar dat ze goud mee naar huis mochten nemen.
“Ik vond het echt supergaaf!”, kijkt Mattanja terug op het toernooi. “We kregen opdrachten zoals een schap indelen, een verkoopgesprek voeren en een poster maken. Het was leuk om te doen en we hadden alles ruim op tijd af. Ik dacht eigenlijk dat we 4e zouden worden, want alle andere teams waren ook goed. Toen onze naam werd genoemd en bleek dat we eerste waren… ik kon het bijna niet geloven! Ik ben zo trots dat Dominique en ik kampioen van heel Nederland zijn geworden!”
Dominique de Groot en Mattanja Vogelpoel mochten helemaal bovenop het podium gaan staan. (foto: aangeleverd)
Voor veel mensen is de belastingaangifte iets waar ze het liefst zo lang mogelijk mee wachten. Het is ingewikkeld, tijdrovend en voor sommigen simpelweg een bron van stress. Maar dat juist iemand die anderen helpt met hun administratie zelf jarenlang geen aangifte doet, is opmerkelijk.
De FIOD heeft op 19 maart een 67-jarige man uit Heerhugowaard aangehouden. De man runt een administratiekantoor, maar wordt ervan verdacht zelf over meerdere jaren geen aangiften inkomstenbelasting en omzetbelasting te hebben gedaan.
Volgens de opsporingsdienst maakt dat de zaak extra bijzonder. Van iemand met een administratiekantoor mag immers verwacht worden dat hij de regels kent én naleeft. In plaats daarvan ontstond bij de Belastingdienst het vermoeden dat aangiften ontbraken, onvolledig waren of bewust onjuist werden ingevuld.
De verdenking gaat verder dan alleen het niet doen van aangifte. Zo zou de man ook hebben nagelaten om gevraagde administratie aan te leveren en inkomsten buiten de boeken hebben gehouden, mogelijk doordat die contant werden ontvangen. (tekst gaat verder onder de foto)
De administrateur wordt verdacht van verschillende delicten. (foto: archief)
Op de dag van de aanhouding werden ook doorzoekingen gedaan in de woning van de man in Heerhugowaard en in een bedrijfspand in Almere. Daarbij is onder meer administratie – zowel op papier als digitaal – in beslag genomen, evenals een auto.
Tijdens het onderzoek kwamen ook andere mogelijke misstanden naar voren. Zo zijn er aanwijzingen dat de man valse documenten heeft opgesteld, zoals loonstroken en werkgeversverklaringen, die door klanten gebruikt zouden zijn bij het aanvragen van bijvoorbeeld een huurwoning of lening.
Daarnaast zou hij administratieve diensten hebben aangeboden die vallen onder zogenoemde trustdiensten, zonder dat hij daarvoor de benodigde vergunning had.
Waar veel mensen worstelen met hun belastingaangifte uit onzekerheid of uitstelgedrag, lijkt daar in deze zaak geen sprake van. De verdenkingen wijzen volgens de FIOD op structureel en bewust handelen.
De man wordt verdacht van onder meer het niet doen van belastingaangiften, het opzettelijk onjuist of onvolledig doen daarvan, valsheid in geschrifte en het zonder vergunning aanbieden van trustdiensten.
Het onderzoek staat onder leiding van het Functioneel Parket en is nog in volle gang. (Hoofdfoto: Pixabay / Jarmoluk)
De vlag mag uit bij het PCC. De middelbare school, met vestigingen in Heiloo en Alkmaar, deed mee aan de landelijke wedstrijd ‘Skills Talents’ en daarbij wist het team van PCC Oosterhout de winst binnen te slepen tijdens de finale in het profiel Zorg & Welzijn. “Daar mogen we ontzettend trots op zijn”, verklaart de school.
De twee leerlingen die de eer van hun school én hun streek zo goed verdedigden waren Ise Koning uit Schermerhorn en Sam Ooijen uit Alkmaar. Zij voerden verschillende opdrachten uit die te maken hebben met hun opleidingsprofiel Zorg & Welzijn. Dat betekende presteren onder druk, maar dat was Ise en Sam duidelijk toevertrouwd.
“Met hun overwinning behoren zij officieel tot de beste vmbo-leerlingen van Nederland binnen hun vakgebied”, laat de school met gepaste trots weten aan Streekstad Centraal. (tekst gaat door onder de foto)
PCC Oosterhout aan de Vondelstraat in Alkmaar (foto: archief Streekstad Centraal)
De wedstrijden van afgelopen week met de titel ‘Skills Talents’ trokken heel wat talenten uit wijde omtrek naar het strijdtoneel. Ook het Talland College en Vonk waren aanwezig met meerdere talenten die lieten zien wat ze in huis hadden. Met in de categorie Economie & Ondernemen ook winst voor VONK Castricum.
Wat opvalt is wel de landelijke dekking, teams kwamen echt overal vandaan. Dat maakt de overwinning van Ise en Sam extra eervol. Hun docenten reageren dan ook enthousiast: “Ze hebben laten zien wat ze kunnen en daar mogen ze ontzettend trots op zijn!”
Lopen langs de vloedlijn, de ogen strak op het zand gericht. Bukken. Oppakken. Twijfelen. Is dit een bijzondere? Of toch weer een alledaagse? Met emmers, zoekkaarten en een flinke dosis enthousiasme veranderde het strand bij Bergen aan Zee zaterdag in één grote speurtocht. En dat alles vanwege de vijfde editie van Schelpenteldag. “Je moet echt goed kijken naar de details.”
Het lijkt simpel: schelpen zoeken en tellen. Maar wie eenmaal begint, merkt al snel dat het verslavend werkt. Gebogen over het zand, speurend tussen de natte sporen. “Af en toe denk je iets bijzonders te hebben – tot je de kaart erbij pakt en toch weer moet concluderen: zo bijzonder is het niet”, zegt een deelnemer terwijl ze druk in de weer is met een bakje met schelpen.
Bij Strandpaviljoen Zuid staan vrijwilligers klaar om iedereen op weg te helpen. Daar wordt duidelijk dat deze dag om meer draait dan alleen een leuk uitje. Melvin Veenendaal – één van de begeleiders van Schelpenteldag – legt Streekstad Centraal uit waarom al dat gebuk zo belangrijk is. (tekst gaat door onder de foto)
Tijdens Schelpendag verzamelen deelnemers 100 schelpen om ze vervolgens per soort te noteren. (foto: Streekstad Centraal)
“Iedere schelp die wordt ingevoerd in het systeem helpt ons. En dat gebeurt niet alleen hier in Bergen aan Zee, maar langs de hele kust: van Terschelling tot Zeeland en zelfs tot aan Frankrijk. Zo brengen we samen de biodiversiteit langs de kust in kaart. Dat lukt alleen als heel veel mensen meedoen.”
Hij pakt twee schelpen die ogenschijnlijk identiek zijn. “Dit is precies waar het lastig wordt,” vertelt hij. “De verschillen zijn soms minimaal. Een ribbeltje, een kleine afwijking in vorm. Maar dat maakt het juist interessant. Je leert echt kijken.” En dat kijken is nodig, want Schelpenteldag heeft duidelijke spelregels.
Deelnemers verzamelen schelpen binnen een afgebakend stuk strand en tellen alleen wat ze daar vinden. Alles wordt ingevoerd via een vaste methode, zodat de gegevens bruikbaar zijn voor onderzoek. “Het moet wel op dezelfde manier gebeuren,” legt Veenendaal uit. “Anders kun je de resultaten niet goed vergelijken. Juist die structuur maakt dat we hier echt iets aan hebben.” (tekst gaat door onder de foto)
Vol enthousiasme vullen de deelnemers hun emmers met allemaal verschillende schelpen. “Het is zo ontzettend leuk om op een andere manier op het strand te lopen.” (foto: Streekstad Centraal)
Even verderop loopt iemand met een goed gevulde emmer met schelpen. “Het lijkt allemaal zo op elkaar, maar dat maakt het juist leuk.” Het is niet de eerste keer dat ze meedoet. “Je wordt er helemaal in gezogen,” zegt ze terwijl ze haar emmer laat zien. “Je denkt: nog eentje dan. En nog eentje. Voor je het weet ben je een uur verder.”
Iemand anders ziet vooral hoe toegankelijk het is. “Iedereen kan dit,” zegt ze. “En het is zo leuk. Zeker voor kinderen, maar eigenlijk voor iedereen.” Ze lacht en kijkt om zich heen naar het zonnige strand. “En met dit weer? Je wordt er ook nog eens lekker bruin van. Twee vliegen in één klap.” (tekst gaat door onder de foto)
Als de deelnemers er even niet uitkomen dan staan de vrijwilligers klaar om te helpen ontcijferen om welke schelp het gaat. (foto: Streekstad Centraal)
En niet iedereen komt uit de buurt. “Ik kom hier vaker met mijn caravan vanuit Duitsland,” vertelt ze. “Maar toen ik hoorde van Schelpenteldag dacht ik: dit wil ik meemaken.” Ze heeft er ruim twee uur voor gereden. Spijt? Geen seconde. “Het is zo ontspannen. Je bent buiten, je bent bezig, en je leert ook nog iets. Dat maakt het bijzonder.”
Na het zoeken stopt het werk niet. Met volle emmers en bakjes lopen deelnemers terug richting Strandpaviljoen Zuid, waar het tellen pas echt begint. Van de vrijwilligers krijgen ze een handige telbak: een soort verdeelbak waarin de schelpen overzichtelijk op een rij gelegd kunnen worden. (tekst gaat door onder de foto)
Als alle schelpen geïdentificeerd zijn wordt er zorgvuldig een foto gemaakt van de buit. (foto: Streekstad Centraal)
Gebogen over de bakjes begint het volgende proces. Vergelijken, sorteren, opnieuw kijken. Welke soort ligt hier eigenlijk? De zoekkaarten worden er weer bij gepakt, vingers glijden langs afbeeldingen, twijfels worden hardop uitgesproken. Vrijwilligers lopen rond om te helpen waar nodig. “Deze lijkt erop, maar kijk eens naar de rand,” wijst iemand aan. “Zie je dat verschil?” Daar wordt een deelnemer gerustgesteld die er even niet uitkomt. “Het is soms lastig hoor, daar helpen we juist bij.”
Op het terras van de strandtent is het ondertussen opvallend druk. Geen mensen die alleen maar van de zon genieten, maar groepjes die fanatiek hun vangst bespreken. Over tafels liggen schelpen verspreid, bakjes worden doorgeschoven, vondsten vergeleken. “Je blijft toch twijfelen,” zegt een deelnemer lachend. “Maar dat maakt het juist leuk. Je leert elke keer weer iets bij.”
