Overal om ons heen is water, dus kunnen zwemmen is belangrijk. Gemeente Alkmaar lanceerde afgelopen jaar een nieuw programma: Swim is cool. Exact 1.001 kinderen van zeventien basisscholen namen het afgelopen schooljaar deel, en de reacties zijn positief.
Enkele jaren geleden besloten gemeente Alkmaar en alle basisscholen binnen de gemeente om te stoppen met het traditionele schoolzwemmen. Veel kinderen konden al zwemmen, een aantal van hen haalde geen A-diploma in zes maanden tijd, en vooral scholen die busvervoer moesten regelen vonden het de tijd en moeite niet meer waard. Om ervoor te zorgen dat elk kind toch minimaal een A-diploma heeft, werd een ‘bezemklas’ ingevoerd.
Dat vond de huidige coalitie in de gemeenteraad te karig. Een jaar geleden werd schoolzwemmen weer in het leven geroepen, maar dan in een nieuw jasje. Groepen 5, 6, 7 en 8 kunnen deelnemen aan ‘Swim is cool’, dat bestaat uit vijf verschillende zwemcursussen.
‘Red je Vriendje’ draait om jezelf en anderen veilig te houden of in veiligheid te brengen. ‘De Zee’ gaat in op de risico’s van de zee. Kinderen leren onder andere over muien en de vlaggen die de reddingsbrigade gebruikt. Ook leren ze snorkelen en kunnen ze de oceanen ontdekken met een virtual reality bril. ‘Recreatief zwemmen’ is een opfriscursus voor kinderen met A, B en C en het ‘Athletics Skill Model’ (ASM) bestaat niet alleen uit zwemmen, maar ook allerlei andere bewegingsvormen in en aan het water. Tot slot is er ‘Zwemsport’, een soort introductiecursus wedstrijdzwemmen, waterpolo, schoonspringen en synchroonzwemmen.
Red je vriendje is het meest populair en Zwemsport het minst.
Het lopende schooljaar wordt Swim is cool doorontwikkeld en verder gepromoot bij scholen.
’s Winters warm en droog atletieken in Alkmaar. Toen duidelijk werd dat er geen indoorbaan in het nieuw te bouwen Sportpaleis zou komen, was dat een flinke tegenslag voor atletiekliefhebbers. Maar bij Hylas gaven ze niet op. De Alkmaarse atletiekclub heeft sportwethouder Christiaan Peetoom inmiddels plannen aangeboden voor een volwaardige 200 meter indoorbaan.
“In Nederland heb je één goede indoor atletiekbaan van 200 meter rond. Die is in Apeldoorn”, licht voormalig Tweede Kamerlid en sportconsultant Rudmer Heerema toe. “Maar die is maar beperkt beschikbaar en sowieso is de reisafstand groot. Voor de rest heb je iets van twaalf andere indoorhallen met rechte baantjes, maar niet met een 200m rondebaan er omheen. In Alkmaar is nou net de mogelijkheid om zo’n baan te bouwen.”
De dichtstbijzijnde atletiekhal is in Assendelft, een particulier initiatief waar flinke baanhuur moet worden betaald. De volgende hal is in Amsterdam, goedkoper maar verder weg. ‘Bovendien is de beschikbaarheid voor clubs van buiten de steden beperkt’, zegt Heerema. Het is één van de redenen dat clubs in de regio talenten kwijtraken aan clubs die wel een indoorbaan hebben.
Hylas vond een goede partner in de Atletiekunie. Daar zit veel expertise, én de unie wil het aantal atletiekhallen in Nederland richting 2032 liefst verdubbelen. “Hoofdcoach Laurent Meuwly zei het nog het na wereldkampioenschap: we hebben nu een goed WK gehad, maar om dit vol te houden zijn er geld én ook goede accommodaties nodig”, vertelt clubadviseur Patrick van Balkom. “Het weer in Nederland is te slecht in de winter. We móeten in de winter gewoon naar binnen kunnen, maar de indoorbanen die we hebben zitten overvol.”(tekst gaat verder onder de foto)
Clubadviseur Patrick van Balkom, atletiekvader Rudmer Heerema en bestuurslid Sergei van Exel op de atletiekbaan van Hylas, met al zijn tekortkomingen. (foto: Streekstad Centraal)
Bovendien is indoor atletiek echt iets anders dan atletiek buiten. Van Balkom weet dat zelf maar al te goed. Hij won tijdens het WK Indoor 2003 brons op de 200m sprint. En dat was hem nooit gelukt zonder regelmatig te trainen op de kombochten die een buitenbaan niet kent. Hij moest dan wel telkens vanuit Utrecht naar Gent, want tussen 2000 en 2008 was er zelfs geen enkele volwaardige indoorbaan in Nederland.
Die situatie is nu beter, maar volgens de de oud-international blijft het enorm schipperen. “We hebben nog een aantal blinde vlekken in het land en Omnisport Apeldoorn is niet goed beschikbaar omdat de hoofdbestemming van de hal eigenlijk baanwielrennen is.”
Het ideaalplaatje van Hylas is een atletiekhal met zes banen rondom, direct naast de buitenbaan. Maar dat is aan de Havinghastraat – waar de baan van Hylas nu ligt – waarschijnlijk niet mogelijk. “Er loopt een grote gasleiding langs het terrein, we hebben hiernaast handboogschietvereniging Achilles en we hebben daar de Viaanse Molen”, wijst Heerema aan. “Die heeft een molenbiotoop van 400 meter, en binnen die 400m meter mag je daarom minder hoog bouwen.” (tekst gaat verder onder de foto)
Omnisport Apeldoorn. Op de foto zijn vier banen rondom te zien. Slechts een paar weken per jaar worden daar twee banen aan toegevoegd. (foto: Omnisport Apeldoorn)
“Gelukkig zijn er andere plekken in Alkmaar.” Heerema noemt het evenemententerrein aan de Olympiaweg en de plek waar de KNVB misschien haar nieuwe voetbalcampus zou gaan vestigen. “Dan heb je een groot terrein voor indoor en outdoor bij elkaar, en zit je ook heel mooi in de sportboulevard van Alkmaar.”
Verhuizen zou Hylas bovendien niet slecht uitkomen, vult bestuurslid Sergei van Exel aan. “Onze baan is versleten, lelijk, vies en op een aantal plekken verzakt. En we hebben hier nauwelijks beschutting omdat de bomen rond de Viaanse Molen laag moeten blijven. Het waait hier altijd. En het clubgebouw is veertig jaar oud.”
Alkmaar steekt al tientallen miljoenen in nieuwe sportaccommodaties, dus is de vraag of er wel geld is voor óók nog een indoor atletiekbaan. “De bouwkosten zijn iets meer dan 12 miljoen”. Dat is volgens Heerema wel een kale versie. Maar eentje met ruimte voor een tribune zou niet veel duurder moeten zijn. “Die 12 miljoen is exclusief alle subsidies die je kan gebruiken vanuit landelijke overheid en de provincie. Er zal dus nog een aantal miljoenen af gaan.” (tekst gaat verder onder de foto)
Patrick van Balkom was nog nooit bij Hylas geweest. Sergei van Exel en Rudmer Heerema leiden hem langs de gebreken, terwijl een groep jonge atleten traint. (foto: Streekstad Centraal)
De exploitatie zou volgens Heerema geen probleem moeten zijn. “Van de zeventien clubs in de Kop hebben er al een stuk of negen aangegeven dat ze uren zouden afnemen. En wat je ziet bij andere atletiekhallen is dat vele andere takken van sport er gebruik van maken. Dat zal hier niet anders zijn. Een indoorhal zorgt ervoor dat kinderen in de winter blijven sporten, gehandicaptensport door kan blijven gaan en dat mensen die het lastig vinden om te beginnen een lagere drempel hebben. ”
Verder denkt hij aan scholen. Die maken al gebruik van de buitenbaan. AZ is nog niet benaderd, maar Heerema verwacht daar ook interesse. “Ja en je zou in de zomer een gymvloer in de indoorhal kunnen leggen voor andere sporten en evenementen.”
Sportwethouder Christiaan Peetoom buigt zich nu over de plannen van Hylas en de Atletiekunie. De gemeente laat zelf ook onderzoek doen. “En de politiek heeft interesse in de plannen en ambitie van Hylas getoond”, heeft Heerema ervaren. “We hebben een aantal partijen gesproken en die zijn ook langs geweest. Ze gaven toen zelf ook aan dat deze locatie onhandig is voor atletiek omdat je hier geen hoge bomen mag hebben.”
Zowel de plannen van Hylas als het rapport komen dit najaar naar de gemeenteraad met een reactie van de wethouder erbij. Hylas hoopt dat de raad dan besluit om verder onderzoek te laten doen naar de financiën en mogelijke locaties.
Voor de Noord-Hollandse kust was donderdag een imposant schouwspel te zien. Honderden kitesufers deden mee aan een kitesurftocht die begon in Hoek van Holland en eindigde in Den Helder. De ideale omstandigheden voor de kitesurfers mochten uniek worden genoemd: “Vanaf Wijk aan Zee trok de wind enorm aan en werd het een fantastische middag voor alle deelnemers”, zegt Conan van Dijk, professioneel big air kitesurfer.
Het was de zevende editie van Hoek tot Helder. De ruim 400 kitesurfers haalden met dit evenement 687.000 euro op voor de Hartstichting De tocht voert langs de kust over een afstand van 130 kilometer, waarbij Prince George in Camperduin dit jaar opnieuw een van drie verplichte stops was. Camperduin werd zo prominent onderdeel van deze langste eendaagse kitesurftocht ter wereld.
De editie van 2024 kon niet doorgaan vanwege het ontbreken van uitzonderlijk goede omstandigheden: “Geen wind, te weinig wind, verkeerde wind. We zijn afhankelijk van de weergoden – dat maakt Hoek tot Helder uniek en onvoorspelbaar,” aldus organisator Martijn van Dijk. Ook moet het getij mee zitten.
Dit jaar moest tot september worden gewacht totdat eindelijk het groene licht kon worden gegeven. De omstandigheden waren aanvankelijk nevelig en de wind wat zwak, maar vanaf Scheveningen trok de wind aan en konden de meeste deelnemers de tocht prima volbrengen. (tekst gaat verder onder de foto)
400 kitesurfers die meedoen aan de langste eendaagse kitesurftocht ter wereld levert een prachtig schouwspel op bij Camperduin (foto: Habro fotografie)
Bij Prince George in Camperduin moesten alle kitesurfers aanleggen, pauzeren en stempelen voordat ze hun tocht vervolgden. Bij het strandpaviljoen werd gezorgd voor begeleiding, verzorging en medische ondersteuning voor de deelnemers, zodat ze uitgerust, gecontroleerd en veilig het tweede deel van de tocht konden starten. Daarnaast was er aandacht voor het hoofddoel van de dag: geld inzamelen voor de Hartstichting, waar ook Prince George een actieve organisatorische rol in speelde.
Professioneel kitesurfer Conan van Dijk en diverse bekende Nederlanders, waaronder Sven Kramer, vervolgden daarna de tocht en voltooiden die in Den Helder. Ze gaven aan blij te zijn met het gezamenlijke doorzettingsvermogen en de goede weersomstandigheden.
De opbrengst van het evenement gaat naar het landelijke reanimatienetwerk van burgerhulpverleners dat de Hartstichting samen met HartslagNu heeft opgezet. Dankzij dit netwerk kan bij een 112-melding van een hartstilstand binnen zes minuten gestart worden met reanimatie; voortdurende uitbreiding met nieuwe vrijwilligers en AED’s blijft essentieel, stelt de Hartstichting. (Hoofdfoto: Habro fotografie)
Een unieke kans voor jonge AZ-fans. Tijdens een heuse persconferentie bij het AZ-kidsfestival kregen ze de kans om hun favoriete spelers te ontmoeten en vragen te stellen. “Ik ga vragen hoe je niet zenuwachtig wordt bij een penalty.”
Dit is de eerste keer dat de Alkmaarse voetbalclub speciaal voor kinderen een festival organiseert. Een debuut dus. Naast de persconferentie is er een fotosessie voor baby’s en peuters en is er een openbare training van het eerste elftal bij te wonen. En na de training is er alle tijd om een foto te scoren met een voetbalidool naar keuze.
Tijdens de persconferentie zitten dertig kritische journalistjes klaar om AZ’ers Sven Mijnans, Mees de Wit en Hobie Verhulst prangende vragen te stellen. De 9-jarige Nick van Dalen uit Sint Pancras is één van de dertig die zijn idolen het hemd van het lijf kan vragen. Hij heeft zich aangemeld en mag ook daadwerkelijk een vraag stellen aan één van de mannen. “Ik ga vragen hoe je niet zenuwachtig wordt bij een penalty”, vertelt hij aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. (tekst gaat door onder de foto)
De dertig enthousiaste ‘journalistjes’ mochten al hun vragen stellen aan de AZ-spelers tijdens de kinderpersconferentie. (foto: NH Nieuws)
Hoewel Nicks vraag over zenuwachtig zijn gaat, is hij toch zelf ook best zenuwachtig voordat hij zijn vraag gaat stellen. Maar op het moment zelf weet hij zijn zenuwen te bedwingen en vraagt aan alle drie de spelers tegelijk hoe zij denken dat je het beste kalm kan blijven bij een penalty. Na afloop is Nick tevreden met de antwoorden die hij kreeg, en hij heeft er ook echt iets aan. “Hobie Verhulst zei dat ik gewoon veel moet gaan trainen op penalty’s”, vertelt hij. “Dus dat ga ik ook doen.”
Een andere jonge AZ-fan, Anna, komt met een heel ander soort vraag. Haar vader is voor de Rotterdamse voetbalclub Feyenoord. Zij hoopt dat de spelers haar kunnen helpen om haar vader over te halen om supporter van AZ te worden. Daar weten de spelers wel een antwoord op. “Hij moet zondag maar komen kijken”, zegt Hobie Verhulst.
Kinderboerderij De Beestenboel aan de Potjesdam in Zuid-Scharwoude hoeft niet te wijken voor de geplande komst van ongeveer 600 nieuwe woningen in de Oostrand. Dit bevestigt het college van burgemeester en wethouders naar aanleiding van raadsvragen van Lokaal Dijk en Waard. Wel wordt er gesproken over mogelijke aanpassingen, maar De Beestenboel hoeft zijn boeltje niet te pakken.
BMX-club De Kley-Drivers daarentegen moet zich opmaken voor een verhuizing. Zij zitten wél in de weg voor de woningbouwplannen aan de Potjesdam. Het college noemt voor de club drie mogelijke alternatieve locaties: het Geestmerambacht, de Zaagmolenweg en sportpark De Vork.
Opvallend is dat het college het eerder door De Kley-Drivers beoogde plan voor een multifunctioneel fietspark in het Geestmerambacht heeft afgewezen wegens onder meer zorgen over kosten en mogelijke conflicten met andere evenementen en plannen in het gebied. (tekst gaat verder onder de foto)
BMX-club De Kleydrivers verkeert nog in onzekerheid waar ze over een jaar kunnen sporten. (foto: NH Media)
De Kley-Drivers zelf uitten eerder hun teleurstelling over het afwijzen van dat wielerpark en worstelen met de onzekerheid, nu zij uiterlijk augustus 2026 definitief moeten vertrekken. Het bestuur benadrukt het maatschappelijke belang van zo’n sportvereniging en de zorgen dat jonge sporters de regio verlaten vanwege het gebrek aan goede faciliteiten.
De hondenschool uit de Oostrand kreeg als mogelijke nieuwe locatie het Diepsmeerpark voorgelegd. Het college laat weten na de zomervakantie verder te onderzoeken of die optie haalbaar is.
Burgemeester Maarten Poorter bracht vorig jaar nog een bezoek aan kinderboerderij De Beestenboel. Het college benadrukt dat er geen sprake is van een verhuizing, maar dat zij wel in gesprek blijven over eventuele aanpassingen. De toekomst van de BMX-club blijft onzeker, mede doordat het gemeentebestuur nog geen definitieve locatie heeft kunnen garanderen. (tekst gaat verder onder de foto)
Burgemeester Maarten Poorter op bezoek bij kinderboerderij De Beestenboel in Zuid-Scharwoude, in oktober 2024. (foto: Streekstad Centraal)
Deze ontwikkelingen spelen in een periode waarin de Oostrand een grondige metamorfose ondergaat met de nieuwbouw van honderden woningen en de herinrichting van het gebied. Bewoners uit de omgeving hebben hun zorgen geuit over deze veranderingen en de impact op lokale voorzieningen.
De kwestie rondom De Kley-Drivers trekt landelijke aandacht vanuit de wielersportgemeenschap, waar het gebrek aan nieuwe trainingsfaciliteiten als een risicofactor wordt gezien voor de ontwikkeling van jonge talenten in de regio. Oud-wielrenner Leo van Etten en andere betrokkenen voeren nog steeds actief actie om een goede toekomst voor de wielerclubs te waarborgen.
Voor veel bezoekers was het een verrassing: wielerdames die ogenschijnlijk vanuit het niets de Alkmaarse kaasmarkt komen op rijden. Maar het Waagplein was vrijdagochtend niet alleen toneel voor de traditionele en wekelijkse kaasmarkt, maar de vrijdag ook voor de start van de Simac Ladies Tour. Eén voor één kwamen de professionele wielerteams het plein op.
Het was een heel circus met wielrenners die aan komen fietsen, die zich als team presenteren voor de Waagtoren, een plakkaat moeten ondertekenen en vervolgens richting de startlijn gaan. Zeker als de factor ‘kaasdragers’ zich er ook nog mee gaat bemoeien. Tot grote hilariteit bij zowel de dragers als de sporters lieten de nodige dames zich verleiden tot een rondje op een berrie. (tekst gaat door onder de foto)
Dikke pret op de kaasberrie. Meerdere wielrensters waagden zich aan een rondje kaasmarkt, voorafgaand aan de ronden door Alkmaar en omstreken. (foto: Streekstad Centraal)
Speciale aandacht is er onder andere voor de geboren Alkmaarse Sophie von Berswordt (29) en haar Team Visma – Lease a bike. Ze wordt even geïnterviewd en alleen haar team gaat even op de foto tussen de kazen. “Dit is wel heel speciaal, zo op de kaasmarkt. En het is de beste presentatie tot nu toe”, zegt Sophie daarna tegen Streekstad Centraal. Natuurlijk hadden we niet anders verwacht van een geboren kaaskop.
“Nou ja, ik ben hier inmiddels tien jaar weg, ik woon nu in Maastricht. Maar ik ken de wegen hier zeker nog wel en ik weet waar de wind waait.” Sophie is sportief tevreden over de afgelopen drie dagen Tour. “We zijn met Margaux Vigié nog heel goed in het klassement, en gisteren zaten we met drie in de kopgroep. We hopen vandaag weer met een overtal in de kopgroep te zitten, en dan het spel te spelen.” (tekst gaat verder onder de foto)
Sophie von Berswordt wordt extra in het zonnetje gezet tijdens de teampresentatie. Zij is geboren en getogen in Alkmaar. (foto: Streekstad Centraal)
Ook Nina Kessler (37) beschouwt de Alkmaarse etappe als een thuiswedstrijd. “Soort van, ik kom uit Velsen”, lacht ze. “Het is best wel cool, er is nooit een koers die voor mij een soort thuiskoers is. Nou ja ik heb ooit de omloop van de Schermer gereden. Maar dit is vet. We reden net langs huis dus toen kon ik zeggen: ‘kijk hier woon ik!’.” Ze heeft heel wat poppenkast rond koersen meegemaakt, maar deze keer geniet ze er duidelijk zichtbaar van.
Nina begint ook over de wind als we naar haar verwachtingen vragen. “Soms moet we klimtrainingen doen, maar dat kan hier natuurlijk niet. Dat doe ik dan op een dijk met wind tegen. Straks rijden we op de terugweg over een dijk met wind vol tegen, en nee dat is niet leuk”, zegt zegt ze met zowel een lach als enige vrees. (tekst gaat verder onder de foto)
Hoedje op, hoedje af. De wielrensters en de kaasdragers maken een feestje van de teampresentaties. (foto: Streekstad Centraal)
Tijdens de teampresentaties wordt sportwethouder Christiaan Peetoom plotseling aangeklampt en wordt er een spandoek uitgerold. ‘Geen veilig wegparcours en wielerhome? Politiek waarom laat u ons in de steek?”, is er op te lezen. De wethouder krijgt van wielervereniging NH Victorie en uit handen van wielrenster Meis Poland een promotiebord aangeboden van de Outdoor Bike Experience.
De boodschap: waarom steunt de gemeente dit initiatief niet? Initiatienemer Leo van Etten begrijpt niet dat het idee voor een nieuw wieler-, skeeler- en BMX-park niet wordt omarmt, maar Alkmaar zich wel als fietsstad profileert. “Zowel technisch als financieel is het plan haalbaar”, benadrukt hij nog maar eens. (test loopt door onder de foto)
Meis Poland overhandigt sportwethouder Christiaan Peetoom het plakkaat van de Outdoor Bike Experience. (foto: Streekstad Centraal)
Klokslag 12:00 uur moet de wethouder aan de bak. Hij krijgt een pistool in zijn handen gedrukt en wordt op een strategische plek gezet, met nog enkele minuten te gaan. Dan wordt er samen met het publiek afgeteld. ‘Drie, twee, een! De wethouder drukt af en direkt na het afgaan van het pistool gaan de dames gecontroleerd -achter een auto – van start.
Als ze uit zicht zijn, vertelt sportwethouder dat de gemeente vorig jaar al mikte op een etappe, maar toen bleek het te kort dag. “Toen hebben we gezegd van oké, laten we er dan met zijn alleen een jaar later voor gaan”, vertelt de sportwethouder na de start. “En dat het zo uitpakt, op zo’n mooie dag met dit weer… Fantastisch. Zo op de kaasmarkt, met zoveel mensen die zien wat onze stad en onze dorpen te bieden hebben is natuurlijk supermooi. Ik ben erg trots op wat we met elkaar hebben neergezet en hoe we Alkmaar vandaag in de spotlight zetten.”
Het sportcomplex van SV Vrone wordt gerenoveerd en alle voetballers moeten ergens anders heen om te kunnen spelen. De meeste teams wijken uit naar Sportpark De Vork in Heerhugowaard. Twee keer per week heen en weer fietsen, een jaar lang, licht of donker, weer of geen weer. “Een beetje too much” voor kinderen van 10 of 11 jaar oud, dacht vader en trainer Edwin van Buuren. Hij zorgde voor een prachtige en unieke oplossing.
Eindelijk krijgt SV Vrone de langgewenste renovatie van haar sportcomplex midden in Sint Pancras. Maar dat betekent wel tot een jaar niet spelen op de eigen velden. De meeste trainingen zijn op Sportpark De Vork in Heerhugowaard, grofweg 7 kilometer verderop. En voor een deel van de Pancrassers is de kortste route via de Achtergeest en de N242 of bedrijventerrein Beveland. Niet echt de fijnste fietsroute als je 9, 10 of 11 jaar oud bent. Laat staan als het donker en guur is.
“Dus toen kwam het spontane idee om een busrijbewijs te gaan halen en een bus te regelen”, vertelt Edwin van Buuren aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. En zo geschiedde. “In maart ben ik begonnen met mijn theorie en in juni ben ik geslaagd”, zegt hij trots. “Toen heb ik daarna een bus op de kop weten te tikken en hier zitten we nu.” (tekst loopt door onder de foto)
Met een bord en kaartjes met daarop namen wordt bijgehouden wie present is. (foto: NH Nieuws)
Een heuse spelersbus voor jonge voetballers uit een dorp met rond 6.000 inwoners. Dat is wel uniek. De touringbus is zelfs voorzien van clublogo’s en aan weerszijden de tekst ‘Spelersbus’. “Het is geweldig dat Edwin dit bedenkt en ook daadwerkelijk doet”, zegt collega voetbalvader en trainer Shaun Voogd. De jonge spelers vinden het geweldig: “Je voelt je wel speciaal in een echte spelersbus.”
Edwin is blij dat hij iets kan doen voor de kinderen. “Je leeft maar één keer en ik vind het echt te gek om dit te doen”, vertelt hij. Op de vraag of hij na dit avontuur nog iets gaat doen met zijn rijbewijs D antwoordt hij negatief. “Haha, nee ik vind het nu heel leuk, maar ik heb ook heel leuk ander werk. Dus ik denk niet dat ik het rijbewijs ga laten verlengen als dat nodig is.”
Vader/trainer/chauffeur Edwin vond de verkoper bereid om de bus weer terug te kopen wanneer deze niet meer nodig is. “Maar dat is wel afhankelijk van hoeveel deuken en pitten ik er in rij.” zegt hij lachend.
Juichend publiek, afgezette straten en een heel enthousiaste commentator. Dit samen met deelnemers die zich helemaal in het zweet werken. Dat zijn de ingrediënten voor een feest dat heel Langedijk en omstreken op de been krijgt: de Beddenrace van Langedijk. Deze editie was voor sommige deelnemers zelfs extra speciaal. “Dit hebben we nog nooit meegemaakt, en ook zeker niet verwacht!”
Langs de route staan rijen mensen die de deelnemers bij elke ronde aanmoedigen. De presentator zweept het publiek op, waardoor er regelmatig een golf van applaus door de straten rolt. Soms klapt het publiek zelfs een hele ronde lang, wat de lopers zichtbaar vleugels geeft en de snelheid in het veld opdraaft.
Een van de meest besproken momenten van de zaterdagavond is de prestatie van een jeugdkoppel dat besluit niet na een uur te stoppen zoals de rest van de jeugd, maar de volle 2,5 uur vol te maken. Tot verrassing van velen eindigen zij knap als tweede in het algemeen klassement van de heren. Een niveau hoger dan waar ze eigenlijk meestrijden. “Dit is toch niet normaal!” (tekst gaat door onder de foto)
Langs het parcours heen staan mensen de deelnemers aan te moedigen tijdens hun zware werk. “Je denkt dat liggen lekker is, maar niets is minder waar, je moet dan juist heel intensief sturen.” (foto: Streekstad Centraal)
Ook Laurens Danklof en Ruud Nannes doen mee, puur uit liefde voor de Beddenrace. “Het is geen hobby, echt een sport, zegt Ruud. Laurens is het daar mee eens. “Je bent echt bezig met 2,5 uur topsport. Dan weer rennen, dan weer sturen, dan weer rennen, en ga zo maar door.”
De mannen doen mee als ‘veldvulling’ zoals ze het zelf noemen. “Ons motto is: uitrijden is belangrijker dan winnen”, zeggen ze beide trots. Want het is ze ook deze editie weer gelukt. De Langedijkse beddenrace is de laatste wedstrijd van het seizoen. Maar dat betekent niet dat de mannen nu in een zwart gat terecht komen. “Nee we komen niet in een zwart gat”, zegt Laurens lachend. “We blijven trainen natuurlijk, en daarnaast hebben we ook genoeg andere sporten en bezigheden.” (tekst gaat door onder de foto)
Laurens en Ruud staan moe maar voldaan bij te komen bij hun bed waar ze de afgelopen 2,5 uur mee hebben gelopen. (foto: Streekstad Centraal)
In de gemengde categorie verrast een debutantenteam. Zij eindigen als tweede. “Dat hadden we echt niet verwacht,” zeggen ze trots. “We hebben getraind voor Bergen en in Groet meegedaan, maar dit is toch een tikkie zwaarder. Je loopt hier tweeënhalf uur, dat voel je. We zijn supertrots dat we dit hebben volbracht.”
Bij de vrouwen pakken de zussen Imke en Ingena Glas de winst. Voor Imke, oud-topturnster, heeft de race een diepere betekenis. Achttien jaar geleden liep ze tijdens een training een volledige dwarslaesie op, maar ze vocht zich terug. Voor haar is deze race het afsluiten van een zwaar hoofdstuk. Samen met haar zus zet ze zaterdagavond het publiek in vuur en vlam. (tekst gaat door onder de foto)
De zussen Ingena en Imke Glas weten overtuigend de winst bij de dames te pakken. (foto: Streekstad Centraal)
Bij de heren zijn Ramon Wagenaar en Luke Spaans opnieuw oppermachtig. Net als twee weken geleden in Bergen laten ze er geen twijfel over bestaan wie de sterkste zijn en pakken ze met ruime voorsprong de winst. Het gevecht om plek drie blijft spannend tot het einde, maar uiteindelijk grijpen Jason Groot en Daniel Lockx de derde podiumplek bij de mannen.
Na de laatste finish volgt de traditionele walk of fame, waarbij alle teams over het podium lopen. Onder luid applaus worden ze nog één keer in het zonnetje gezet, waarna de huldiging plaatsvindt. “Het mooiste van de avond is natuurlijk de race zelf,” zegt een toeschouwer, “maar dit maakt het plaatje compleet. Na vanavond is het weer lang wachten op het nieuwe beddenraceseizoen.”
De zon is deze zomerse dag gul met de zonnestralen over de weide rond zwembad Het Baafje in Heiloo. Aan badgasten geen gebrek. De warme dagen dragen flink bij aan de mooie bezoekerscijfers van het zwembad. De donkere faillissement-wolken die boven het zwembad hingen zijn al enige tijd verdwenen, en dit seizoen is nu al de 50.000ste bezoeker verwelkomd. “We zijn blij en opgelucht”, zo blikt Ria Jansen, bestuurslid van ‘Red het Baafje’, alvast terug op de afgelopen maanden.
Dat het verouderde zwembad deze zomer nog open is, is te danken aan de vrijwilligers van “Red het Baafje”. Zij sprongen in de bres toen de exploitant begin 2024 kopje onder ging. De opluchting van Ria is te danken aan het bericht van de gemeente dat die ook de komende twee jaar financieel meewerkt aan het openhouden van het zwembad. De eis van de gemeente was dit badseizoen minimaal 45.000 bezoekers. Dat is ruim gelukt.
“Vanaf het begin van het faillisement zijn wij als buurtbewoners meteen in actie gekomen om het zwembad van de ondergang te redden. Dus we zijn erg blij dat na al onze inspanningen het zwembad nog twee jaar open blijft”, zo vertelt Ria.
Ria Jansen van Red Het Baafje is blij en opgelucht dat er ook in 2025 weer genoeg bezoekers waren aan Het Baafje om de steun van de gemeente te behouden. (foto: Streekstad Centraal)
Ook Eddy Bakker, manager bij de nieuwe exploitant Holland Sport B.V., is optimistisch: “Zojuist keek ik naar de cijfers. Er zijn al meer bezoekers dan in het eerste seizoen. We sluiten het seizoen op 8 september, maar als er weer een hittegolf komt, plakken we er gewoon nog wat dagen aan vast.”
Bakker heeft vertrouwen in de toekomst van het zwembad. De vrijwilligers bedenken allerlei manieren om het zwembad onder de aandacht te houden en publiek te trekken. Op hun eigen Instagramaccount posten ze zelf gemonteerde filmpjes. De activiteit ‘Bommetje’ zorgde voor veel aanloop en publiciteit. Maar de vrijwilligers van “Red het Baafje” kijken vooral uit naar komende zondag. Net als vorig jaar staat Het Baafje dan in het teken van de aquathlon. (tekst gaat verder onder de foto)
‘Het Bommetje’ was een geslaagde actie die weer veel kinderen naar het Heiloëer zwembad trok. (foto: Streekstad Centraal)
Tientallen deelnemers starten in het zwembad door een flink aantal baantjes te zwemmen. Daarna kunnen ze kiezen om zeven kilometer te wandelen of hard te lopen. “De snelheid wordt getrackt, dus het wordt snel omkleden in de hiervoor geplaatste tent”, vertelt de zichtbaar enthousiaste Ria.
“Het wordt erg gezellig, want er komt een bigband en we serveren een gezamenlijke lunch. Ongeveer 50 mensen hebben zich al ingeschreven. De jongste deelnemer is 16”, vertelt Ria trots. Ze vindt het fijn dat ook jongeren het zwembad kennen en weten te vinden.
Als de laatste deelnemers aan de Aquathlon na het optreden van de big band en het Marokkaanse buffet met hun goodie bag naar huis zijn vertrokken, is het zwembad waarschijnlijk nog een week open. (tekst gaat verder onder de foto)
De horeca is opgefrist en draait grotendeels op vrijwilligers. (foto: Streekstad Centraal)
Eddy Bakker is als exploitant vooral trots op de verbeteringen met het kassasysteem. Kaarten en abonnementen kunnen alleen online worden gekocht en de strippenkaarten zijn geschrapt. De entree is niet langer via kille tourniquetten, maar via het kleurrijke en moderne restaurant, waar de bezoekers zelf hun entreekaart scannen. Dat levert een flinke kostenbesparing op.
Zelfs als het badseizoen erop zit, leunen de vrijwilligers van de stichting niet achterover. “Dan houden we met de vrijwilligers het groen bij en maken we alles schoon. Zo proberen we de exploitant te ontlasten en de kosten te drukken”, vertelt Ria. “Dan kunnen we ons weer klaarmaken voor het volgende seizoen.” Er zijn al plannen voor een crowdfunding voor een nieuwe glijbaan. “Daar is veel vraag naar.”.
De mooiste beloning voor de stichting is de hoge notering op de nationale zwembadlijst: 4,3 uit 5 punten. Plus het plezier van duizenden bezoekers die de verkoeling en het vermaak van een openluchtbad in hun eigen dorp weten te waarderen.
Pok, pok, pok! En soms geroep of gejuich van spelers. Mensen die rond Tennisclub Sint Pancras wonen vrezen dat hun woongenot er flink op achteruit gaat. Tenminste, als er drie padelbanen worden aangelegd en de club structureel meer geluid mag maken dan de landelijke norm. Via een advocaat dienen ze bij de gemeente Dijk en Waard bezwaren in tegen de padelplannen én tegen een verhoging van de geluidsgrens. Desnoods stappen ze naar de rechter, laten ze strijdbaar weten.
“Het is normaal zo rustig als nu. Je hoort niks vanaf de tennisbanen. Als er een keer wel een dag herrie is, dan haalt iedereen zijn schouders op”, vertelt de woordvoerder van de bewonersgroep aan Streekstad Centraal. De groep is opgezet om te waken voor het woongenot rond tennisclub TCSP. Maar drie padelbanen erbij en een hogere geluidsgrens, dat verandert de zaak.
We zitten in een volle tuin aan de Magnolialaan. In een paar uur tijd is een hele groep omwonenden opgetrommeld toen bleek dat we er meer over wilden weten. Het geeft aan hoe serieus de kwestie voor de omwonenden is.
“Een aantal is er niet of met vakantie, anders zouden het er meer geweest zijn”, vertelt de woordvoerder. Ze blijven alle veertien – inclusief de woordvoerder – liever anoniem, want een aantal heeft inmiddels al nare reacties gekregen van clubleden. (tekst gaat verder onder de foto)
Tennisclub Sint Pancras, met achter het schuurtje het terrein waarop drie padelbanen komen te liggen. (foto: Streekstad Centraal)
Voor de groep rammelt de kwestie gevoelsmatig al sinds de gemeente de eerste vergunning wilde verlenen. Dat voornemen werd vier weken te laat gepubliceerd, waardoor nog maar twee van de zes weken bezwaarperiode overbleven. Het gebeurde volgens de woordvoerder daarna vaker dat publicaties pal voor de vakantie kwamen, waardoor omwonenden die vrij makkelijk mis konden lopen. Uiteindelijk concludeerde de gemeente dat er toch een uitgebreidere vergunningsprocedure nodig was in.
In die procedure moest TCSP onafhankelijk geluidsonderzoek laten doen. De bewoners drongen aan op echte metingen, zoals ze zelf provisorisch hadden gedaan met geluid uit speakers. De mensen in de tuin lachen als ze aan hun escapades terugdenken. Maar volgens de gemeente heeft nabootsing van een nog niet bestaande situatie weinig nut, en zijn de gebruikte geluidsmodellen gebaseerd op echte metingen. De bewoners zijn sceptisch, want hoe zit met de reflectie over het water van het ijsbaanterrein? “Dat is theoretisch nooit vastgesteld”, vertelt iemand uit de groep. “En zit het dus niet in het geluidsmodel.”
Wat de omwonenden ook stoort is dat de gemeente twee decibel meer geluid wil toestaan dan de landelijke norm. Twee lijkt weinig, maar decibellen zijn behoorlijk ingewikkeld en drie decibel erbij is door de logaritmische schaal twee keer zoveel geluid. Maar dat betekent dan weer niet twee keer zo hard.
“Nu komt de TC volgens de modellen twee keer per jaar één decibel boven de nu nog geldende norm van 45 decibel uit. We verwachten dat het met drie padelbanen erbij regelmatig gaat gebeuren. We hebben het gevoel dat nu als excuus wordt gebruikt dat we nooit klaagden over geluidsoverlast”, wordt de angst uitgelegd. (tekst gaat verder onder de foto)
TC Sint Pancras, met daar links van het ijsbaanterrein. Tussen de tennisbanen en het water komen drie padelbanen te liggen. (foto: Bing)
De omwonenden vroegen de TC om het geluidsrapport, maar kregen het niet. Dat wekte argwaan. Een aantal dagen na het bezoek van Streekstad Centraal aan de omwonenden verschijnt de vergunningaanvraag van de club op de gemeentesite, inclusief het rapport dat de club niet wilde geven. De omwonenden schrikken er van.
“Het is zoals we hadden verwacht”, zegt de woordvoerder als we hem bellen voor een reactie. “Het geluidsmodel is gebaseerd op de ‘Rolls Royce’ uitvoering van de padelbanen van fabrikant Padel Factorye. De TC heeft de budget-versie gekocht. Die heeft onder andere veel dunner glas.” Volgens de woordvoerder wordt bovendien regelmatig, al dan niet opzettelijk, het geluidsmodel van de duurste baan gebruikt bij de aanvraag. De fabrikant van de banen zou daar niet blij mee zijn.
TCSP-voorzitter Peter Alkema laat ons weten dat hij de zorgen begrijpt. “Niet voor niets hebben we de bewoners al in 2022 meegenomen in onze plannen en zijn er vijf bewonersavonden gehouden. Volgens hem zijn de zorgen – met de isolerende maatregelen die de club heeft toegezegd – nergens voor nodig.
“De onderzoeken wijzen er op dat er geen overlast zal ontstaan”, vervolgt Alkema. Hij doelt op diverse geluidsonderzoeken en ook de positieve beoordeling van de Omgevingsdienst. Hij betwijfelt ten zeerste dat een verkeerd geluidsmodel is gebruikt. “Dan zou ten koste gaan van de reputatie van het toch wel gerenommeerde onderzoekbureau. Overigens geeft het geluidsonderzoek heel transparant de nodige informatie over het gebruikte rekenmodel.” (tekst gaat verder onder de foto)
Het is rustig bij Tennisclub Sint Pancras, tijdens de vakantie. De bezettingsgraad van de padelbanen is naar verwachting echter hoog buiten de vakantie, en dan vooral ’s avonds. (foto: Streekstad Centraal)
Bovendien: mocht TCSP na de bouw van de drie padelbanen tóch teveel geluid produceren, dan zijn extra maatregelen verplicht en die zal de club dan ook netjes uitvoeren, verzekert Peter Alkema. Omwonende Rogier bevestigt die belofte in een laatste gesprek, maar benadrukt dat de groep eventuele extra maatregelen achteraf eenvoudigweg wil voorkomen. Plus dan is er nog die mogelijke verhoging van de geluidsgrens van 45 naar 47 dB(A).
Een advocaat maakt namens de bewonersgroep formeel bezwaar tegen zowel de aanvraag van de club voor een vergunning en om meer geluid te mogen maken. En inmiddels is met elkaar besloten om naar de rechter te stappen als gemeente Dijk en Waard een maatwerkvoorschrift voor extra geluid gunt, aldus Rogier.
Hij voegt toe dat de gemeente opnieuw fout handelde in de informatievoorziening. “De gemeente besloot om niet online te informeren over publicatie van de aanvragen, maar betrokkenen een brief per post te sturen. Met andere woorden: ben je op vakantie weet je van niks, en dat terwijl er maar twee weken bezwaartijd is voor het maatwerkvoorschrift. Het is niet netjes en mag volgens onze advocaat ook niet.”
Ondertussen is de woordvoerder van de omwonenden bij de padelbanen in Anna Paulowna geweest, waar een soortgelijke situatie speelt. “Ik heb op dertig meter dik hoger geluid gemeten dan het rapport aangeeft. Mensen die op 170 meter wonen hebben bezwaar gemaakt en dat is ongegrond verklaard. Ze hebben niet heel veel last van het geluid, maar het is wel net boven de irritatiedrempel. Wij zitten op 120 meter. Die bewoners hebben nu zelf isolerende maatregelen genomen.”
De bezwaartermijn voor de hogere geluidsgrens voorbij, die voor de vergunningsaanvraag verloopt op 1 september. Daarna buigen het college en de Omgevingsdienst zich over de ingediende zienswijzen.
