Een achtbaan blijft een achtbaan, hoog blijft hoog, en een oliebol blijft een oliebol. Toch is er maandagmiddag wel heel veel anders dan anders op de kermis van Alkmaar. Tussen 13:00 en 14:30 is het er ‘prikkelarm’ en dat trekt mensen die de kermis anders juist liever vermijden.
“Het is al twee uur, dan is die kermis toch wel een keer ópen? Nee?” Lang niet iedereen is maandag op de hoogte en een enkeling maakt al zowat rechtsomkeert, in de overtuiging dat er nog geen kermis ís. Maar dat klopt toch echt niet. Alle attracties zijn open en zelfs die grote Airborne draait zijn rondjes. Alleen: zonder muziek, zonder effecten.
Het is voor Alkmaar zeker geen novum, ook de prikkelarme middag is intussen een ingeburgerde kermistraditie. Behalve dan voor de enkeling die er niet van weet. (tekst gaat door onder de foto)
“Zeker, wij zijn hier speciaal voor gekomen”, bevestigt Renee van Klas op Wielen. Deze klas van Heliomare is bedoeld voor mensen die in een rolstoel zitten. Dat op zichzelf is al een uitdaging op de kermis, die vaak veel te druk is om met de rolstoel te verkennen. Maar ook het vele licht en geluid kan mensen afschrikken, legt Renee uit.
“Maar kijk: er zijn ook léúke prikkels. Bewegingsprikkels, heen en weer gaan. Daar komen wij van genieten.” Mooi dat dit kan, vinden Renee en de jongens en meiden uit haar klas. Al laten ze zich zeker niet allemaal wegjagen door muziek. Wat de één te veel is kan de ander toch best hebben. (tekst gaat door onder de foto)
Ouders van jonge kinderen weten: de kermis is oppassen geblazen. Soms is ineens dat omslagpunt bereikt en zet de kroost het op een krijsen. Het verrast dan ook niet dat er best wat ouders met jonge kinderen over de prikkelarme kermis lopen die hier bewust voor hebben gekozen.
“Als het geluid straks weer aangaat blijven we heus nog wel even hoor”, zegt Denise die met haar twee kinderen net klaar is bij een ballenkraam. “Het gaat erom dat ze nu vast even zien waar alles staat. Dan weten ze straks ook waar ze zijn.” Dat geeft toch wat rust, voor de kinderen en voor hun moeder.
Het niet zo prikkelarme cadeautje dat bij het balspel gewonnen is wordt intussen vol trots getoond aan de verslaggever van Streekstad Centraal. Dat blijft toch mooi, ook op een aangepaste kermis telt de winst.
“Vorig jaar waren we hier ook”, vertelt Denise. “Toen was het wel drukker, omdat het nog vakantie was. Nu zijn er een stuk minder kinderen.” (tekst gaat door onder de foto)
Dat valt meer mensen op: het is best stil. Vooraf klonk er ook wel wat kritiek op het tijdsstip van de prikkelarme middag. Die valt samen met school, werk, andere verplichtingen. Wat dat betreft zou een moment in het weekend beter zijn.
Maar daar zit dan wel een andere kant aan, zien ook de kermisondernemers die we spreken. Zeker heeft de prikkelarme middag een eigen publiek, maar het wordt toch wel drukker als de muziek weer aangaat. In het weekend zou het best wat omzet kunnen kosten. (tekst gaat door onder de foto)
“We houden er zo veel mogelijk rekening mee”, legt de uitbaatster van het nieuwe spookhuis uit. “Die spookachtige muziek, die hoor je nu niet. Maar ja, een spookhuis, dat blijft wel veel prikkels hè. De spoken slapen niet…” Gelukkig zijn er ook in de relatieve stilte van die middag genoeg bezoekers die het erop wagen.
Prikkelarm of niet, de fatbikes blijven vervaarlijk slalommen tussen het publiek door en ook ouderen op elektrische fietsen lijken de bordjes en aankondigingen gemist te hebben. Maar de stilte zorgt toch voor een zekere sereniteit tussen de kleuren en de bewegingen.
Om 14:30 klinkt dan het vertrouwde carillion van de Waag. En hoewel dat alle uren blijft spelen, is het voorlopig voor het laatst dat dát geluid op de kermis te horen is. Eén voor één gaan de muziekinstallaties weer aan en verstomt het geratel van de achtbaan, het gezwier van de Breakdance en de Airborne. Dan klinkt de kermis weer als de kermis, nog een hele week lang.