Onontkoombaar. Het is een zwaar woord, in een brief van gemeente Bergen aan minister Karremans van Infrastructuur en Waterstaat. Maar het onderstreept wel goed de ernst van de situatie en de grote vrees die ondernemers in Camperduin nu al jaren bezighoudt. Het komt niet meer goed, er moet wat gebeuren.
De tijd dringt, ook dat blijkt uit de acties die Bergen nu neemt om Camperduin bovenaan de agenda te krijgen. Er moet ‘kortlopend maar zorgvuldig’ onderzoek worden gedaan naar de perspectieven die er nog zijn voor het strand van Camperduin.
Maar daarnaast is er dus de brief aan de minister: “We doen als college een moreel appèl op u om ondernemers en overheden financieel tegemoet te komen bij nieuwe noodzakelijke investeringen.”
Want dat is dus dat onontkoombare: ondernemers moeten wég van dit strand, omdat de grond letterlijk onder ze vandaan wordt getrokken door de zee, die hier de strijd wint, ondanks alle investeringen die zijn gedaan. (tekst gaat door onder de foto)
De brief aan minister Karremans is terug te lezen op de website van gemeente Bergen. Een ‘bede’ is die brief, in de woorden van burgemeester Jaap Bond en gemeentesecretaris Joyce de Hondt. “Een bede om ruimhartiger dan nu vastgelegd in de herijkte beheerstrategie, tegemoet te komen aan de met het project Hondsbossche Zeewering gewekte verwachtingen bij de inwoners en ondernemers van onze gemeenten en daarmee de kern van de afspraken uit 2015 gestand te blijven doen.”
In de brief blikt Bergen ook terug op wat in 2015 allemaal nog zo mooi leek. Een nieuwe kustlijn voor Camperduin en Petten, met meer recreatieve mogelijkheden, zodat er ook voor ondernemers wat in zat. Maar juist die ondernemers zien hun investeringen nu in de golven verdwijnen.
De hoop is dat er vanuit het rijk financiële steun kan komen voor deze ondernemers. Voor hen is het al langer nauwelijks realistisch om nog investeringen te doen. Maar ook andere potjes zijn leeg, verklaart Bergen. (tekst gaat door onder de foto)
Het budget dat beschikbaar was voor dit mooie, nieuwe en ook kwetsbare stukje kustlijn bleek in 2025 al te zijn opgebruikt en daarom ligt de focus voortaan op de kustverdediging. Niet op het in stand houden van een strandpaviljoen en een surfclub, hoe hard dat ook is.
“Strandondernemers hebben hun paviljoen gevestigd op grond die door de gemeente aan hen in gebruik is gegeven. Hier staan ze buiten de primaire waterkering en daarmee voor eigen rekening en risico”, verklaart het college in een schrijven aan de gemeenteraad. Er zit dus niet veel meer voor ze in. Tóch heeft Bergen toegezegd mee te helpen bij het vinden van een oplossing.
Die oplossing is het verplaatsen van het paviljoen en de surfclub naar andere locaties, die wél veilig zijn. Misschien niet zo mooi als dat bijzondere strand van Camperduin, met z’n lagune en dat bijzondere contrast van polder, dijk, duin, zee – maar daar gáát het dus gewoon niet meer. Ze moeten door ‘in een landschap wat er anders uitziet dan eerder beoogd’, klinkt het in de brief aan de minister.
De locatiestudie die de gemeente zelf doorvoert in Camperduin moet een nieuwe basis leggen voor het gemeentelijk beleid voor deze plek. “Gelet op het feit dat het water de betrokken ondernemers figuurlijk aan de lippen staat en letterlijk aan de deur van het paviljoen, kiezen we hier voor een kortlopend maar zorgvuldig proces”, zegt het college tegen de raad. Voor de ‘onontkoombare’ verplaatsing van de ondernemingen hier zijn de ogen dus gericht op de minister.