Een automobilist die netjes stond te wachten voor rood op de N245 kreeg vrijdagavond plotseling een flinke klap van achteren. Een andere bestuurder merkte de stilstaande auto te laat op en reed er hard tegenaan. De schade was groot, maar er hoefde niemand naar het ziekenhuis.
Het ongeluk gebeurde rond half elf op de N245 van Alkmaar in de richting van Schagen. Ter hoogte van een verkeerslicht stond een automobilist te wachten tot het licht weer op groen zou springen. De bestuurder die daarachter kwam aanrijden, zag de auto te laat en botste er van achteren tegenaan.
Door de klap liepen beide auto’s flinke schade op. Meerdere politie-eenheden kwamen naar de provinciale weg om de bestuurders te spreken en het ongeluk af te handelen. Voor zover bekend raakte niemand gewond.
De politie heeft ook gekeken naar de omstandigheden rond de aanrijding. Betrokkenen verklaarden dat de achteropkomende bestuurder van een feestje kwam en mogelijk niet helemaal scherp meer was. Of dat daadwerkelijk een rol heeft gespeeld bij het ongeluk, is niet vastgesteld.
Geen van beide auto’s kon na de botsing nog verder. Een berger heeft de voertuigen opgehaald. Tijdens het opruimen en bergen moest het overige verkeer op de N245 rekening houden met enige hinder.
Te hard rijden, nog snel door oranje of rood en bij drukte via de ventweg de file voorbij. Bewoners rond de Nieuwe Schermerweg en het Oudorperdijkje zijn het verkeer voor hun deur zat. Tientallen van hen hebben hun zorgen op papier gezet. De Alkmaarse politiek wil nu weten wat de gemeente eraan gaat doen.
De klachten komen naar voren uit een bewonersbrief die GroenLinks-PvdA deze zomer ontving. Raadslid Hester Veenhuijsen heeft daarover nu schriftelijke vragen gesteld aan het college. De gemeente heeft nog niet op de vragen gereageerd.
De klachten gaan niet over één probleem. Bewoners wijzen op de hoeveelheid verkeer die dagelijks over de Nieuwe Schermerweg rijdt, maar vooral ook op wat dat verkeer met zich meebrengt. Zo zou er regelmatig harder worden gereden dan de toegestane 50 kilometer per uur. Volgens de bewoners blijkt dat ook uit metingen.
Ook bij de verkeerslichten gaat het volgens hen geregeld mis. Automobilisten zouden nog snel door donkeroranje of zelfs rood rijden. Dat ligt volgens de bewoners niet alleen aan het gedrag van bestuurders. Ze vinden dat de inrichting van de weg uitnodigt om harder te rijden en om bij een verkeerslicht nog even door te rijden. (tekst gaat door onder de foto)
De Nieuwe Schermerweg is dagelijks een drukke verkeersroute. Omwonenden willen dat de gemeente kijkt naar de snelheid en veiligheid op de weg. (foto: Streekstad Centraal)
Voor fietsers en voetgangers levert de situatie volgens hen eveneens problemen op. Op sommige plekken zou niet duidelijk zijn wie waar hoort, waardoor fietsers en voetgangers elkaar in de weg zitten. Ook zouden mensen die minder snel ter been zijn soms moeite hebben om op tijd de overkant te halen voordat het verkeerslicht weer verspringt.
Op drukke momenten komt daar nog filevorming bij. Sommige automobilisten zouden dan de ventweg pakken om een deel van de file voorbij te rijden en verderop weer in te voegen. Die smalle weg loopt parallel aan de drukke Nieuwe Schermerweg.
Voor omwonenden betekent al dat verkeer bovendien uitlaatgassen en flink wat geluid voor de deur. Vooral voertuigen met luidruchtige motoren en uitlaten worden daarbij genoemd. Volgens GroenLinks-PvdA hebben tientallen bewoners met hun handtekening laten weten dat zij deze overlast ervaren. (tekst gaat door onder de foto)
Hester Veenhuijsen stelde de gemeenteraad vragen over de verkeerssituatie op de Nieuwe Schermerweg. (foto: GroenLinks-PvdA Alkmaar)
GroenLinks-PvdA Alkmaar heeft de zorgen nu bij het college neergelegd. Raadslid Hester Veenhuijsen maakte er raadsvragen van die het college moet beantwoorden. Ze wil onder meer weten of de gemeente bekend is met metingen waaruit volgens bewoners blijkt dat harder rijden dan 50 kilometer per uur op de Nieuwe Schermerweg eerder regel dan uitzondering is. Ook vraagt ze welke maatregelen mogelijk zijn om de snelheid terug te dringen.
Daarbij kijkt GroenLinks-PvdA ook naar de weg zelf. De partij vraagt het college of de huidige inrichting kan bijdragen aan verkeersovertredingen en gevaarlijke situaties. Ook wil Veenhuijsen weten wanneer de Nieuwe Schermerweg toe is aan een nieuwe inrichting of groot onderhoud, en of bewoners daarbij betrokken worden.
Voor de herrie van luidruchtige voertuigen komt nog een andere mogelijke oplossing voorbij: de geluidsflitspaal. Daarmee kan extreem verkeerslawaai worden gemeten. GroenLinks-PvdA vraagt of zo’n systeem uiteindelijk ook in Alkmaar gebruikt kan worden. Helemaal nieuw is dat idee niet. (tekst gaat door onder de foto)
Het Oudorperdijkje ligt pal naast de drukke Nieuwe Schermerweg. Bewoners uit de omgeving maken zich zorgen over de verkeerssituatie. (foto: Streekstad Centraal)
Naar aanleiding van eerdere VVD-vragen liet het college al weten de ontwikkelingen te volgen, waarbij vooral wordt gekeken naar een proef met geluidscamera’s in Rotterdam. Daarbij spelen niet alleen de techniek, maar ook de juridische mogelijkheden en de betrouwbaarheid van de metingen een rol.
GroenLinks-PvdA legt zelf ook een verband met de verdichting van Alkmaar. Op verschillende plekken komen woningen bij en daarmee kan ook het verkeer toenemen. De partij wil weten hoe de gemeente bij nieuwbouw rekening houdt met extra verkeersstromen en mogelijke overlast.
De partij wil tot slot dat de wethouder Verkeer om tafel gaat met de bewoners die de brief hebben ondertekend. Wat de gemeente precies van de klachten vindt en of er maatregelen op de Nieuwe Schermerweg komen, moet nog blijken uit de antwoorden van het college.
Burgemeester Anja Schouten wil nog zes jaar door in Alkmaar. Ze heeft de gemeenteraad en de commissaris van de Koning laten weten dat ze voor herbenoeming in aanmerking wil komen. Haar eerste ambtstermijn eindigt op 23 juni 2027.
„Het zou mij een eer en genoegen zijn door u voorgedragen te worden voor een tweede termijn”, aldus Schouten. Volgens haar biedt continuïteit in het bestuur een goede uitgangspositie voor de opgaven die de komende jaren op Alkmaar afkomen. (tekst gaat door onder de foto)
Anja Schouten heeft de gemeenteraad laten weten dat ze graag nog zes jaar burgemeester van Alkmaar blijft. (foto: Streekstad Centraal)
De burgemeester noemt onder meer woningbouw, bereikbaarheid, klimaatverandering, energie, veiligheid en de lokale economie. Ook wil ze zich blijven inzetten voor het vertrouwen tussen inwoners en de overheid. Daarbij zegt ze veel waarde te hechten aan rechtstreeks contact met Alkmaarders, zowel tijdens feestelijke gebeurtenissen als wanneer inwoners met ernstige zorgen bij haar aankloppen.
Veiligheid blijft volgens Schouten eveneens een belangrijk aandachtspunt. Hoewel Alkmaar naar haar zeggen volgens objectieve maatstaven relatief veilig is, wil ze dat inwoners zich ook veiliger gaan voelen. Zichtbaarheid, snel contact en kennis van wat er in buurten en wijken speelt, zijn daarvoor volgens haar belangrijk. (tekst gaat door onder de foto)
Veiligheid is een van de onderwerpen waar Anja Schouten zich ook de komende jaren voor wil blijven inzetten. (foto: JJFoto)
Schouten staat in haar brief ook stil bij haar voorzitterschap van de gemeenteraad. Ze noemt de Alkmaarse raad betrokken en deskundig en zegt veel aandacht te hebben besteed aan de onderlinge verhoudingen. Dat raadsleden het tijdens debatten hartstochtelijk met elkaar oneens kunnen zijn, hoort volgens haar bij de democratie.
De herbenoeming is met Schoutens wens nog geen uitgemaakte zaak. Commissaris van de Koning Arthur van Dijk heeft de gemeenteraad gevraagd een commissie samen te stellen die een aanbeveling voorbereidt. Die aanbeveling wordt vastgesteld tijdens een besloten raadsvergadering en vervolgens via de commissaris naar de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties gestuurd. (tekst gaat door onder de foto)
Anja Schouten wil haar werk in Alkmaar voortzetten: als het aan haar ligt, blijft ze nog zes jaar burgemeester. (foto: Streekstad Centraal)
Voorafgaand daaraan spreekt Van Dijk donderdagmiddag in Haarlem met de Alkmaarse fractievoorzitters over het verdere verloop van de procedure.
Schouten vat haar belangrijkste opgaven voor een eventuele tweede termijn samen als het versterken van het vertrouwen in de overheid, het veilig en leefbaar houden van Alkmaar, regionale samenwerking en het versterken van de lokale democratie. „Dan dragen we samen Alkmaar weer een stukje verder”, besluit ze haar brief.
Het had dinsdagochtend zomaar anders kunnen aflopen in een woning aan de Oosterzijweg in Limmen. Terwijl de bewoonster lag te slapen, ontstond brand bij een onderdeel van haar warmtepomp. Rond kwart over vijf sloeg de rookmelder alarm en werd ze wakker. Ze kon op tijd naar buiten en zelf de brandweer bellen.
Toen de hulpdiensten arriveerden, hing er veel rook in de woning. Brandweerlieden uit Heiloo en Castricum kwamen naar de Oosterzijweg. Ook de politie en een ambulance werden opgeroepen. De straat werd tijdens de inzet afgesloten.
De brand bleek te zijn ontstaan bij de ontvochtiger van een warmtepomp. Het apparaat had vlam gevat en zorgde ervoor dat de woning vol rook kwam te staan. De brandweer kreeg de situatie onder controle en heeft het huis daarna goed geventileerd.
Voor zover bekend raakte niemand gewond. Wel heeft de brand schade veroorzaakt in de woning. Stichting Salvage is ingeschakeld om de bewoonster te helpen met de eerste gevolgen daarvan.
Hoe het apparaat precies in brand kon vliegen, is nog niet duidelijk. Het Team Brandonderzoek (TBO) gaat daar onderzoek naar doen. Daarbij wordt onder meer gekeken naar de plek waar de brand is begonnen en wat de oorzaak kan zijn geweest.
Wie zaterdag in de buurt van Langedijk was, kon ze bijna niet missen. Meer dan 120 vrachtwagens trokken in een lange stoet door de regio, met veel getoeter en vooral enthousiaste bijrijders. De Langedijker Vrachtwagentour vierde zijn twintigste editie en opnieuw mochten 125 mensen met een beperking instappen voor een rit die voor velen allesbehalve alledaags is.
“Je zit niet iedere dag in een vrachtwagen”, zegt Ed Hoogewerf lachend. Hij weet inmiddels goed wat zo’n rit met de deelnemers doet. Normaal gesproken zit hij zelf achter het stuur, maar de afgelopen vier jaar is zijn rol veranderd. Samen met Marc Kroon en een flinke groep vrijwilligers nam hij een deel van de organisatie over van Henk Boudewijn, jarenlang een van de drijvende krachten achter de tour.
Dat betekent een hoop werk, maar Hoogewerf hoeft zaterdag maar om zich heen te kijken om te weten waarvoor hij het doet. “Als je je omdraait en je ziet die mensen met die lach, ja, daar doe je het eigenlijk voor.”
De Vrachtwagentour begon in 2005 eigenlijk als een eenmalig evenement, ter gelegenheid van het 925-jarig bestaan van Langedijk. Het bleek zo’n succes dat vrijwilligers en Esdégé-Reigersdaal ermee doorgingen. Inmiddels is de stoet uitgegroeid tot een jaarlijkse traditie. Alleen tijdens de coronajaren kon de tour niet op de gebruikelijke manier doorgaan. (tekst gaat door onder de foto)
Er stonden indrukwekkende vrachtwagens tussen. (foto: Streekstad Centraal)
Voor de jubileumeditie stonden opnieuw ruim 120 chauffeurs klaar. De deelnemers reden mee door onder meer Langedijk en Waarland, waarna de stoet weer terugkeerde naar het startterrein. Daar stonden koffie en cake klaar en kregen de deelnemers een goodiebag mee.
Maar voor Hoogewerf zit het bijzondere niet in de route of wat er na afloop klaarstaat. Het is vooral de kans om iets te doen wat voor veel deelnemers normaal gesproken niet zo makkelijk kan. “Voor sommige cliënten is het moeilijk om in een vrachtwagen te komen. Dat maken wij mogelijk.” Ook de saamhorigheid tijdens zo’n dag maakt volgens hem veel los.
En de belangstelling is groot. De inschrijvingen zitten volgens Hoogewerf doorgaans helemaal vol. Niet iedereen hoeft overigens per se in een vrachtwagen te zitten. Zo reed er dit jaar ook een brandweerwagen mee en waren er bijzondere voertuigen geregeld, waaronder een oude politieauto. “Of ze nou in een vrachtwagen zitten of in zo’n toffe auto, ik denk dat het voor die cliënten niet uitmaakt.” (tekst gaat door onder de foto)
Belangstellenden wisten de trucks natuurlijk goed te vinden. (foto: Streekstad Centraal)
Zelf bleef Hoogewerf deze jubileumeditie op het terrein. Chauffeurs waren er genoeg en vanuit de organisatie kon hij daar zijn handen goed gebruiken. Toch kent hij het gevoel in de cabine maar al te goed. Jarenlang reed hij zelf mee en had hij zelfs een vaste deelnemer naast zich.
Daar komt voor hem uiteindelijk alles samen. Achter de lange stoet vrachtwagens, de vrijwilligers en al het werk dat in de organisatie zit, draait het om iets heel simpels. “Die mensen genieten en dat is het belangrijkste.” En de chauffeurs? Die genieten minstens zo hard mee.
Terwijl de bewoners nietsvermoedend op vakantie zijn, ging het zaterdag flink mis in hun huis aan de Sluisbuurt in Uitgeest. Een gesprongen leiding op zolder zorgde ervoor dat het water zich door de hele woning verspreidde. Buiten zagen buurtbewoners het water zelfs langs de muren naar beneden lopen.
De brandweer kreeg een melding van wateroverlast en kwam met meerdere eenheden naar de Sluisbuurt. Eenmaal binnen bleek dat het niet om een klein lek ging. Op zolder was een leiding gesprongen, waarna het water zich door het huis verspreidde. (tekst gaat door onder de foto)
Buurtbewoners zagen het water langs de muren naar beneden lopen. (foto: PersfotoNH)
De bewoners waren op dat moment niet thuis, omdat zij op vakantie zijn. De brandweer ging daarom aan de slag om het water uit de woning te krijgen. Dat bleek nog een flinke klus.
Eerst werd een dompelpomp gebruikt om het water weg te pompen, maar die raakte tijdens het werk oververhit en hield ermee op. De brandweer schakelde daarom over op een waterstofzuiger om het resterende water uit de woning te krijgen.
Hoe groot de schade aan de woning is, is nog niet duidelijk. Ook is onbekend hoeveel water er precies is vrijgekomen.
Van een ontspannen concert tot cabaret, muziek en tussendoor nog even proberen te ontsnappen uit een escaperoom. Wie vrijdagavond door Theater De Vest liep, hoefde zich bepaald niet aan één voorstelling te houden. Tijdens Speelkwartier stond vrijwel iedere hoek van het Alkmaarse theater in het teken van optredens. Bezoekers konden van zaal naar zaal trekken en zo in één avond alvast flink proeven van het nieuwe theaterseizoen.
Dat seizoen is met Speelkwartier officieel begonnen. Niet alleen de grote en kleine zaal werden gebruikt. Ook op andere plekken in De Vest was van alles te zien en te horen. Zo waren er optredens in de Plein Zaal en de foyer en liep het publiek gedurende de avond door het hele gebouw.
“We hebben vandaag programma in onze grote zaal, kleine zaal, Plein Zaal en de foyer”, vertelt programmeur Dorus Smit van Theater De Vest aan Streekstad Centraal. “Hier achter in de grote zaal kan je genieten van een licht concert en in de kleine zaal van allerlei muziekconcerten. In de Plein Zaal is het vooral cabaret.”
Dat zorgt ervoor dat bezoekers niet de hele avond op dezelfde stoel blijven zitten. Ze kunnen rondlopen, ergens binnenstappen en daarna weer iets compleet anders bekijken. “Het is hier gezellig, lekker druk”, ziet Smit tevreden. (tekst gaat door onder de foto)
De deuren van De Vest draaiden vrijdagavond open voor een nieuwe editie van Speelkwartier. (foto: Streekstad Centraal)
Dat rondkijken en uitproberen is precies wat bezoekers tijdens Speelkwartier doen. De een blijft hangen bij muziek, terwijl een ander alweer op weg is naar de volgende voorstelling. Ook buiten de optredens was er iets te beleven. Zo konden bezoekers zich wagen aan een escaperoom.
Een bezoekster had haar route in ieder geval nog niet helemaal uitgestippeld. “Ik ga in ieder geval muziek bekijken”, vertelt ze. Een eerste optreden zat er toen al op. “We hebben net een licht concert gehad. Heel relaxed, erg fijn.”
Met de avond geeft De Vest niet alleen het startschot voor het nieuwe seizoen, maar krijgen bezoekers ook een voorproefje van wat de komende maanden op de Alkmaarse podia staat. Volgens De Vest belooft het een druk seizoen te worden. Sommige voorstellingen zijn zelfs al ruim van tevoren uitverkocht. “Ik verwacht eigenlijk dat het weer een topseizoen wordt“, sluit Smit af. “Het is heel veel programmering en genoeg te beleven en te zien.”
Ruim 26 jaar loopt Meinte Peterzon inmiddels rond op het Jan Arentsz. In die tijd zag de conciërge duizenden leerlingen komen en gaan, veranderde de school flink en verzamelde hij meer verhalen dan hij zo uit zijn mouw kan schudden. Nu het Jan Arentsz dit jaar 75 jaar bestaat, blikt Meinte terug op zijn eigen stukje van die geschiedenis. Een periode waarin de school veel meer werd dan alleen zijn werkplek.
Dat had Meinte niet kunnen bedenken toen hij er eind jaren negentig terechtkwam. Hij werkte daarvoor bij een sociale werkplaats, onder meer in een meubelmakerij. Toen duidelijk werd dat het bedrijf uiteindelijk zou verdwijnen, begon hij om zich heen te kijken. Zo kwam het Jan Arentsz op zijn pad. “Ik zag dat ze een conciërge zochten en ben gewoon even langsgegaan op de fiets.”
Eenmaal binnen begon hij met reparaties en andere praktische klussen. Gaandeweg werd zijn werk steeds breder en hielp hij mee om een technische dienst op te zetten. Inmiddels bestaat die uit meerdere mensen. Want wie bij een conciërge alleen denkt aan schoonmaken en deuren opendoen, heeft het volgens Meinte behoorlijk mis. “Het is zo breed als je wil.”
En soms leer je het vak vooral door iets één keer heel erg verkeerd te doen. Dat bleek al snel toen een leerling bij hem kwam met een fietsslot dat niet meer open wilde. Meinte pakte de slijptol, maakte korte metten met het slot en zag de jongen tevreden wegfietsen. Even later stond er iemand anders voor zijn neus: haar fiets was gestolen. (tekst gaat door onder de foto)
Wie in de afgelopen 26 jaar op het Jan Arentsz heeft gezeten, of nu nog op de school zit, is conciërge Meinte – met zijn grote sleutelbos – vast weleens tegengekomen. (foto: Streekstad Centraal)
De behulpzame conciërge bleek de dief zelf een handje te hebben geholpen. “Ik schaamde me kapot”, lacht Meinte. Sindsdien weet hij: eerst maar eens controleren of een fiets daadwerkelijk van degene is die voor je staat.
Het is lang niet het enige verhaal dat na al die jaren is blijven hangen. Neem luilak, toen jongeren ‘s nachts en in alle vroegte de straat op gingen om lawaai en rotzooi te maken. Ook rond het Jan Arentsz was het raak.
Meinte en een paar collega’s besloten daarom zelf de wacht te houden. Met de auto bij de school, iets te eten erbij en af en toe een rondje buiten. Toen een groep jongens bij de hekken opdook, gingen ze erachteraan. De jongeren schrokken, sloegen op de vlucht en verdwenen richting een talud vol brandnetels. “De volgende dag wisten we precies wie het waren. Dat waren hele leuke dingen”, blikt Meinte terug in gesprek met Streekstad Centraal.
Als Meinte niet ergens in de school een probleem aan het oplossen is, is hij voor leerlingen vaak te vinden in zijn vertrouwde ‘hok’. (foto: Streekstad Centraal)
Dat hij zelf al snel zijn plek op de school had gevonden, bleek een paar jaar na zijn komst. Destijds werd een prijs uitgereikt aan de meest gewaardeerde persoon op school. Meinte werd met een smoes naar de bijeenkomst gelokt. Hij dacht dat hij alleen even een fles moest ontkurken, tot hij ineens zelf naar voren werd geroepen. “Ik vond mezelf te goed om flessen te ontkurken, maar toen kreeg ik ineens die prijs”, vertelt hij lachend. “Dat was leuk hoor. Heel leuk.”
In de jaren daarna veranderde de wereld om hem heen behoorlijk. Wie nu door het Jan Arentsz loopt, kan zich sommige dingen uit Meintes beginjaren nauwelijks meer voorstellen. Bij de receptie kon bijvoorbeeld gewoon een sigaret worden opgestoken. Binnen was zelfs een rookhok. “Dat was heel bizar”, zegt hij daar nu over.
Ook een kapotte lamp of deur werd anders gemeld. Geen mailtje of digitaal systeem, maar een groot klussenboek in de personeelskamer. Wie iets gerepareerd wilde hebben, schreef het daarin en Meinte liep de lijst af. Al nam niet iedereen het begrip ‘klusje’ even letterlijk. Tussen de reparaties verscheen ooit doodleuk: ‘Een nieuwe dakkapel alstublieft.’ (tekst gaat door onder de foto)
Het Jan Arentsz aan de Mandenmakerstraat in Alkmaar is voor Meinte een soort tweede huis. “Ik woon zelf naast de school, dus als ik nog even iets moet doen ben ik er zo.” (foto: Streekstad Centraal)
Ook Meintes eigen rol veranderde. Vroeger liep hij veel meer door de school en kende hij naar eigen zeggen bijna iedereen. Inmiddels werkt hij drie dagen per week, houdt hij zich meer met andere dingen bezig en neemt een jongere collega steeds meer van zijn oude taken over.
Soms moet hij wennen aan wat wel en niet meer kan. “Je moet nu leren hoe het nu is”, zegt Meinte. Collega’s fluiten hem weleens terug: iets wat vroeger heel normaal was, kan tegenwoordig niet zomaar meer. “Het is een heel andere sfeer dan vroeger. Ook wel leuk, maar je moet er wel aan wennen.”
Wat niet verdween, is het contact met leerlingen. Dat merkt Meinte misschien wel het sterkst als hij buiten de school oud-leerlingen tegenkomt. Soms spreekt iemand hem in de stad ineens bij naam aan en moet hij zelf nog even graven naar wie er voor hem staat. Ook in de kroeg gebeurt het dat een oud-leerling hem herkent en ze samen een biertje drinken. “Dan heb je het toch goed gedaan?”, zegt Meinte.
Ook de vrijheid die hij door de jaren heen kreeg, maakte dat hij zich thuis voelde op het Jan Arentsz. Toenmalig directeur Jan Alex Brandsma, die Meinte aannam, liet hem veel zelf regelen. “Hij vertrouwde mij ook. Dat geeft je een heel goed gevoel.” Het werk werd daardoor, zoals Meinte het zelf noemt, “een beetje je eigen bedrijfje”. “Als jij wat geeft, krijg je het ook terug. Je moet niet alleen maar nemen.” (tekst gaat door onder de foto)
Er is in de tijd dat Meinte conciërge is op het Jan Arentsz een hoop veranderd, zo ook op het gebied van communicatie. “Ik praat veel liever in het echt met mensen, maar mail hoort er nou eenmaal bij.” (foto: Streekstad Centraal)
Dat Meinte niet de enige is die zich aan de school hecht, blijkt wel uit de ‘oude garde’. Oud-collega’s komen nog geregeld vroeg in de ochtend langs voor een bak koffie. Even zitten, een koekje erbij en bijkletsen. Maar om kwart voor acht is het afgelopen. Dan begint de werkdag.
Voor Meinte zelf is de school ondertussen steeds meer dan alleen zijn werkplek. Zijn zoons hebben er op school gezeten. En ook zijn vrouw leerde hij kennen op het Jan Arentsz. Toen de twee later trouwden, bleef zelfs het feest binnen de muren van de school. De bruiloft werd gevierd in de kantine. Collega’s hielpen met de organisatie en ook leerlingen staken de handen uit de mouwen.
Een baan waar Meinte ooit min of meer toevallig op de fiets voor kwam solliciteren, raakte zo steeds verder verweven met zijn leven. Inmiddels werkt hij nog drie dagen per week en draagt hij langzaam steeds meer over. Helemaal loslaten lukt alleen nog niet zo goed. Zelfs op een vrije dag loopt hij gerust even naar school als hem thuis iets over het werk te binnen schiet.
Wat hij zou missen als morgen zijn laatste werkdag was? Alleen de gedachte doet al iets met hem. “Oef, ik krijg nou de kriebels al”, zegt Meinte. Dan hoeft hij niet lang meer na te denken. “M’n werk gewoon. Alles.”
Negen medailles, drie Nederlandse titels en een groep jonge atleten die elkaar naar steeds betere prestaties stuwt. Voor de junioren van atletiekvereniging Hylas kon het NK in Amsterdam afgelopen weekend bijna niet beter gaan. Volgens Hylas keerden de Alkmaarse junioren nooit eerder met zoveel eremetaal terug van een Nederlands kampioenschap. En het zijn niet één of twee uitblinkers die alle prijzen pakken: het succes komt uit de hele groep.
“Het is fantastisch, we hebben nog nooit zo goed gepresteerd op een NK”, vertelt Rudmer Heerema van Hylas trots aan Streekstad Centraal. “Het gaat om een hele jonge groep die elkaar iedere keer weer inspireert om goede resultaten te behalen.”
De junioren onder dertien en veertien jaar verzamelden zondag drie gouden, vijf zilveren en één bronzen medaille. De meisjes onder dertien deden daar nog een mooie prestatie bovenop: zij wonnen het medailleklassement.
Benthe Heerema pakte goud bij het discuswerpen en bleef de nummer twee ruim vijf meter voor. Daniëla Grootjes sprong bij de meisjes onder dertien met 5,01 meter naar de Nederlandse titel bij het verspringen. Haar afstand was zelfs verder dan die van de winnares bij de meisjes onder veertien. (tekst gaat door onder de foto)
Rudmer Heerenma (midden) is erg trots op wat de junioren hebben gepresteerd tijdens het NK in Amsterdam. (foto: Streekstad Centraal)
Het derde goud ging naar Eva Diepering. Zij liep op de 1000 meter twaalf seconden van haar persoonlijk record af en finishte in 3.09,58. Ook pakte ze zilver op de 300 meter horden.
Verder waren er zilveren medailles voor Fenna Zonneveld bij het speerwerpen, Cato Klein bij het hoogspringen én op de 1000 meter en Vincent Orij op de 1000 meter. Bobbie Smit veroverde brons bij het kogelstoten.
Voor Heerema maakt vooral het grote aantal verschillende medaillewinnaars dit NK bijzonder. “Bij andere verenigingen zie je vaak één of twee kinderen die veel winnen. Maar bij ons zijn het er, zoals je ziet, echt veel meer.” (tekst gaat door onder de foto)
De jonge Hylas-atleten trainen niet alleen op hun favoriete onderdeel, maar krijgen alle onderdelen van de atletiek mee. (foto: Streekstad Centraal)
Volgens Heerema helpt het dat de jonge atleten het onderling goed met elkaar kunnen vinden. De trainers Olav en Sven Mulder spelen een belangrijke en cruciale rol in de ontwikkeling van de kinderen. “Ze trainen veel, maar je ziet echt dat iedereen het leuk vindt.” De kinderen richten zich daarbij niet alleen op één onderdeel. “Ze trainen echt op alle onderdelen van de atletiek.” Die brede training betaalt zich nu uit tijdens wedstrijden, stelt Heerema.
En het seizoen is nog niet voorbij. Het NK meerkamp, de landelijke competitiefinale en het NK estafette staan nog op het programma. Sommige Hylas-atleten doen daarbij nu al goed mee tussen kinderen die een jaar ouder zijn. “Dus dat belooft wat voor volgend jaar.”
Tegelijkertijd kijkt Hylas niet alleen naar prestaties op de baan. De vereniging wacht op het onderzoek naar een mogelijke nieuwe locatie in Alkmaar. Heerema hoopt dat de prestaties goed laten zien wat er in Alkmaar rondloopt. “We hopen dat de gemeente inziet dat wij het nodig hebben. Anders zou het erg zonde zijn als we niet meer kunnen groeien.”
Voor 24 Alkmaarders die dringend een dak boven hun hoofd nodig hebben, komt woonruimte aan de Robonsbosweg een flinke stap dichterbij. De afgelopen dagen zijn daar 24 tijdelijke woningen neergezet. Nu de units op hun plek staan, moeten ze nog worden aangesloten en verder worden klaargemaakt. Daarna kunnen de eerste spoedzoekers er hun intrek nemen.
De woningen kwamen niet bepaald onopvallend naar hun nieuwe plek. Op meerdere dagen werden de complete woonunits met grote vrachtwagens naar de Robonsbosweg gebracht. Daar tilde een kraan ze één voor één van het transport en zette ze op de fundering.
Daarmee krijgt een deel van de 48 flexwoningen die Alkmaar eerder op de kop tikte nu een plek aan de Robonsbosweg. De gemeente kocht die woningen nadat een woningbouwproject in het Brabantse Meierijstad niet doorging. Alkmaar kon de al gebouwde units vervolgens overnemen.
Ze zijn bedoeld voor zogeheten spoedzoekers: Alkmaarders die snel woonruimte nodig hebben, maar op de krappe woningmarkt niet op korte termijn een andere woning kunnen vinden. Dat kan bijvoorbeeld gebeuren na een relatiebreuk of het aflopen van een huurcontract. Ook mensen die na verblijf in een instelling weer zelfstandig gaan wonen, kunnen onder voorwaarden in aanmerking komen. (tekst gaat door onder de foto)
De woonunits werden eerst met grote vrachtwagens naar de Robonsbosweg gebracht, en daarna met een kraan op de fundering gezet. (foto: Ed van de Pol)
Een permanente oplossing is het niet. Wie hier gaat wonen, blijft ingeschreven als woningzoekende bij Sociale Verhuurders Noord-Kennemerland (SVNK) en moet blijven zoeken naar andere woonruimte. De flexwoning is daarmee vooral bedoeld als tussenstation.
Dat spoedzoekers nu in losse woonunits op het terrein terechtkomen, is niet hoe de huisvesting aan de Robonsbosweg oorspronkelijk was bedacht. Plan Robijn moest plek bieden aan drie groepen: asielzoekers, statushouders én Alkmaarse spoedzoekers.
Aanvankelijk zouden alle drie de groepen onderdak krijgen in verschillende delen van het voormalige belastingkantoor. Dat plan liep vertraging op. Onder meer problemen met de brandveiligheid van een van de gebouwdelen zorgden voor een flinke tegenvaller. Uiteindelijk bleek verbouwen zo kostbaar dat werd gekozen voor een andere oplossing. (tekst gaat door onder de foto)
Momenteel verblijven er zo’n 150 asielzoekers en 150 statushouders in het voormalige belastingkantoor aan de Robonsbosweg in Alkmaar. (foto: Streekstad Centraal)
Voordat de eerste bewoners de sleutel krijgen, moet nog het nodige gebeuren. De woningen worden de komende tijd verder afgewerkt en aangesloten op de benodigde voorzieningen. Wanneer precies de eerste spoedzoekers kunnen verhuizen, is nog niet bekend.
Wie voor zo’n tijdelijke woning in aanmerking wil komen, kan zich bij de gemeente aanmelden. Op dit moment zijn alle beschikbare plekken vergeven en werkt Alkmaar met een wachtlijst.
