Piet Verhoeven heeft zich decennia lang ingezet voor erfgoed en monumentenzorg in de gemeente Alkmaar, en ook daarbuiten. Als ambtenaar en daarna als vrijwilliger. Afgelopen week werd hij hiervoor geëerd in de Pleinzaal van Theater De Vest. Daar kreeg hij het Ere-insigne in goud van Alkmaar uit handen van burgemeester Anja Schouten.
Piet Verhoeven zette zich als ambtenaar in voor de ontwikkeling van de monumentenzorg in de gemeente Alkmaar. Hij beschouwde monumenten niet als stilstaande herinneringen, maar als levende onderdelen van een plek in ontwikkeling. In een periode van 33 jaar bouwde hij een vrij kleine organisatie uit naar een stevige en professionele afdeling. Zijn deskundigheid en inzet zijn ook landelijk erkend. In 2004 werd Piet Verhoeven benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
Na zijn pensionering bleef Piet Verhoeven zich actief inzetten voor het behoud van monumenten in Alkmaar en verder. Hij was onder meer betrokken bij Monumentenwacht, het Dieselgemaal Overdie en diverse besturen en organisaties. En daarbij was hij niet alleen adviseur; hij begeleidde werkzaamheden, onderhield contacten met uitvoerders en andere adviseurs en droeg bij aan het realiseren van restauratie- en onderhoudsplannen.
Speciale aandacht had Piet Verhoeven voor het Huis van Achten en het Wildemanshofje. Vanaf 2004 was hij voorzitter van het college van regenten van het Huis van Achten en twee jaar later werd hij ook regent van het Wildemanshofje. Twintig jaar lang was hij een drijvende kracht achter het onderhoud, de restauratie en de toekomstbestendigheid van deze bijzondere hofjes.
“Piet Verhoeven heeft zich gedurende vele decennia met grote deskundigheid en toewijding ingezet voor het behoud van het Alkmaarse erfgoed”, zei burgemeester Anja Schouten tijdens de uitreiking van het Ere-insigne. “Zijn inzet, zowel binnen de gemeente als in zijn jarenlange vrijwillige werkzaamheden, heeft blijvend bijgedragen aan het monumentale karakter van onze stad en dorpen. Met het ere-insigne in goud spreken wij onze grote waardering en dank uit voor alles wat hij voor Alkmaar heeft betekend.” (foto: JJFoto)
Het verdwijnen van de horeca en een sloopkogel door de Sint Michaëlkerk. De bewoners van Zuidschermer hebben er slapeloze nachten van. Maar zo ver is het zeker nog niet, teminste, volgens wethouder Robert te Beest. De gemeente is met de parochie en de beherende stichting in overleg over behoud van de kerk uit 1931.
Net als vele kerken in het land, wordt de Sint Michaëlkerk in Zuidschermer niet meer gebruikt voor religieuze diensten. Daarmee kwam het voorbestaan van het kerkgebouw op de tocht te staan, en wellicht ook het naastgelegen Café Bij Zuid dat bij het vastgoed hoort. De lokale politiek sprong in 2024 in de bres en vroeg het college om te onderzoeken of aankoop een optie was. “Nee”, was daarop het antwoord.
Inmiddels heeft het bestuur van de parochie – formeel de eigenaar van het vastgoed – een taxatie laten uitvoeren. Dat zorgde voor extra onrust en vragen van de VVD aan de verantwoordelijk wethouder. Robert te Beest suste de gemoederen afgelopen week.
“Het parochiebestuur heeft ons laten weten dat zij dit hebben gedaan om een zorgvuldig proces op te starten waarin er tijd en ruimte wordt genomen voor gesprekken, onder andere met de gemeente en de Stichting Beschermd Dorpsgezicht Zuidschermer”, hield de wethouder de raad voor tijdens de raadsvergadering. (tekst gaat verder onder de foto)
Wethouder Robert te Beest, met onder andere de portefeuille Dorpen en landelijk gebied, hier tijdens de Landelijke Truiendag. (foto: Streekstad Centraal)
De gemeente is in gesprek met de beherende stichting over behoud van het kerkgebouw en er staat een gesprek met de parochie gepland. “Dit biedt ruimte om in overleg te bezien welke toekomstige functies passend zijn bij het kerkgebouw en het beschermde dorpsgezicht, en hoe deze bijdragen aan het behoud van het dorpshart.”
Te Beest heeft de gemeenteraad toegezegd om om de drie maanden een update te geven.
Vogels te over, in Alkmaar en omgeving. Maar wat voor vogels precies, dat wil de gemeente preciezer in beeld krijgen. Met behulp van kunstmatige intelligentie gaat de gemeente het Alkmaarse luchtruim dan ook scherp monitoren, om zo in kaart te kunnen brengen wat waar vliegt. “We hebben een wettelijke taak om de natuur en het groen in onze gemeente te verbeteren.”
Dat zegt wethouder Christian Schouten, die de gevederde Alkmaarders in zijn portefeuille heeft. De gemeente zet zich al jaren in voor de natuur en neemt dus ook maatregelen om vogels te beschermen en goede biotopen voor ze te creëren. Maar of dat ook echt zin heeft, dat is moeilijk te controleren.
In samenwerking met de Vogelwerkgroep Alkmaar en SOVON (Vogelonderzoek Nederland) wil de gemeente dit nu dus beter gaan onderzoeken. Dat kan met ‘slimme kastjes’ die de geluiden die vogels maken registreren. (tekst gaat door onder de foto)
Het verwerken van de gegevens is betrekkelijk eenvoudig (foto: Gemeente Alkmaar/Ed van de Pol)
Die kastjes hebben de vrolijke naam ‘Trackvogel’ meegekregen. “Het meetnetwerk van Trackvogel bestaat uit ruim twintig meetkastjes. Deze kastjes hangen in achtertuinen van vrijwilligers van de Vogelwerkgroep”, legt de gemeente uit. “Met kunstmatige intelligentie herkennen de meetkastjes vogelgeluiden.”
Het gaat daarbij niet alleen om het kwinkelieren van vogels die aan hun nesten beginnen, maar ook om overvliegende vogels. Zo moet een gedetailleerd beeld ontstaan van welke vogels zich in Alkmaar bevinden en in welke hoeveelheden. (tekst gaat door onder de foto)
Wethouder Christian Schouten is blij met de hulp van Alkmaarders (foto: Streekstad Centraal)
“We houden vanaf nu bij welke vogels in onze gemeente leven en waar. Zo kunnen we zien of onze inspanningen om Alkmaar te vergroenen, lonen en meer vogels en andere dieren aantrekken”, legt de wethouder uit. En dat dus in samenwerking met plaatselijke vogelaars: “Het is heel fijn dat Alkmaarders ons daarbij helpen.”
Meer informatie over ‘Project Trackvogel’ is te vinden op de website van de gemeente Alkmaar. Daar kunnen mensen die mee willen helpen ook hun gegevens achterlaten.
Dat het Alkmaarse project niet op zichzelf staat bewijst de app BirdWeather, waarop uit heel de wereld onderzoeksresultaten zijn terug te vinden. Voortaan dus ook vanuit Alkmaar.
Warme chocolademelk, bekers soep, tulpen en handen vol flyers: in winkelcentrum De Mare probeerden Alkmaarse politieke partijen zaterdag de aandacht van het winkelend publiek te trekken. En wie niet uit zichzelf stopte, werd verderop in het winkelcentrum alsnog aangesproken. De verkiezingsmarkt was zichtbaar, hoorbaar en vooral aanwezig.
Maar achter de gemoedelijke sfeer schuilde een terugkerend, hardnekkig onderwerp dat vrijwel ieder gesprek bepaalde: wonen. En dan met name de vraag waarom het maar niet lukt om genoeg betaalbare woningen te realiseren voor Alkmaarse jongeren en starters.
Bij een van de tenten blijft een vrouw aandachtig staan. Ze wil haar naam niet in het artikel hebben, “want je politieke voorkeur moet je altijd voor je houden, en het gaat niet om mij, maar om mijn dochter.” Die dochter is 25, werkt fulltime en woont nog altijd op haar oude slaapkamer. “Ze wil hier helemaal niet weg. Haar vrienden wonen hier, haar werk is hier. Maar ze staat al jaren ingeschreven en het schiet gewoon niet op. Dan hoor ik hier dat ze 15.000 woningen willen bouwen, of kleine starterswoningen van 40 vierkante meter. Prima, maar wanneer dan?” (tekst gaat door onder de foto)
Op de Europaboulevard in winkelcentrum De Mare in Alkmaar konden bezoekers er niet omheen: de verkiezingsmarkt. (foto: Streekstad Centraal)
Dat vrijwel alle Alkmaarse partijen zeggen dat ze willen bouwen, stelt haar niet gerust. De VVD spreekt bijvoorbeeld over duizenden nieuwe woningen in de aankomende jaren en voorrang voor Alkmaarders. FvD en BAS benadrukken eveneens dat Alkmaarse jongeren niet achteraan in de rij mogen staan. VOLT pleit voor compacte starterswoningen van ongeveer 40 vierkante meter, als opstap naar de woningmarkt. De ChristenUnie wil regels zoals parkeernormen versoepelen om bouwprojecten te versnellen. De Partij voor de Dieren wijst daarnaast op het anders indelen van ruimte – minder veehouderij, meer plek voor woningen – en pleit voor een inclusievere raad waarin jongeren structureel meepraten.
“Het klinkt allemaal logisch,” zegt ze. “Maar als iedereen wil bouwen, waarom gebeurt het dan niet? Dan hoor je dat partijen andere partijen de schuld geven dat het niet lukt of dat regels in de weg zitten. Maar zij zitten daar samen in de raad. Regel het dan. Mijn dochter kan niet wachten tot ze het een keer met elkaar eens worden.” (tekst gaat door onder de foto)
Met flyers, posters en borden probeerden alle partijen de aandacht van de bezoekers te trekken. (foto: Streekstad Centraal)
Een 22-jarige student luistert mee bij VOLT, waar wordt gesproken over betaalbare starterswoningen van rond de 40 vierkante meter. “Eerlijk? Ik zou daar meteen voor tekenen,” zegt hij. “Ik hoef geen groot huis. Als ik maar een eigen plek heb waar ik kan koken, slapen en studeren. Dat is voor mij al luxe.” Toch plaatst ook hij kanttekeningen. “Wat ik spannend vind, is dat het niet alleen bij kleine woningen moet blijven. Je wil ook kunnen doorgroeien. Als je alleen maar kleine appartementen bouwt, schuif je het probleem misschien door.”
Hij merkt bovendien dat partijen elkaar vaak aanwijzen als vertragende factor. “Ik hoor steeds: wij willen wel, maar de anderen niet. Dat is toch gek? Blijkbaar zijn ze het er allemaal over eens dát er gebouwd moet worden. Waarom lukt het dan niet om samen knopen door te hakken?”
Bij de SP en SPA ligt de nadruk op betaalbaarheid en doorstroming. Zij pleiten voor meer seniorenwoningen, zodat grotere huizen vrijkomen voor gezinnen en starters. Status Quo noemt het benutten van leegstand – bijvoorbeeld boven winkels – als creatieve oplossing. Leefbaar Alkmaar benadrukt dat er voor álle groepen gebouwd moet worden, met een vast percentage sociale huur om de balans te bewaken. (tekst gaat door onder de foto)
Bij iedere tent stonden partijleden klaar om met bezoekers in gesprek te gaan, en dringende vragen te beantwoorden. (foto: Marco Schilpp)
Een wat oudere bezoeker vindt dat een logisch verhaal. “Er wonen mensen in huizen die eigenlijk te groot zijn voor ze, terwijl jongeren geen plek hebben. Dat schuifpuzzelidee snap ik wel. Maar dan moet je wel echt bouwen voor die ouderen, anders komt er niks vrij.” Hij vervolgt: “En leegstand aanpakken? Dat lijkt me verstandig. Maar ik hoor dat al jaren. Ik wil wel eens zien dat het ook echt gebeurt.”
Het idee van voorrang voor Alkmaarse jongeren – genoemd door onder meer VVD, FvD en BAS – verdeelt de bezoekers. Een man van midden veertig staat daar duidelijk achter. “Mijn zoon is hier geboren, hier opgegroeid, hier naar school gegaan. Dan vind ik het niet meer dan normaal dat hij hier ook kan wonen. Anders jaag je je eigen jongeren de stad uit.”
Even verderop klinkt een ander geluid. “Het voelt misschien eerlijk,” zegt een vrouw, “maar uiteindelijk heb je gewoon meer huizen nodig. Anders blijf je discussiëren over wie voor mag, terwijl er voor niemand genoeg is.” (tekst gaat door onder de foto)
Tussen de tenten door liepen ook winkelende bezoekers, zij vonden de drukte in het winkelcentrum soms een beetje te veel van het goede. “Ik kan er niet eens meer langs, zo vol staat het!” (foto: Marco Schilpp)
Ook het bredere toekomstperspectief komt aan bod. VOLT spreekt over langetermijndenken en een stad waar jongeren trots op kunnen zijn, met meer ruimte voor cultuur, sport en kunst. De ChristenUnie wijst op bereikbaarheid en noemt de nachttrein naar Amsterdam als voorbeeld van investeren in verbinding. SPA benadrukt het belang van goed openbaar vervoer, juist voor jongeren zonder auto.
Toch is er ook nog een ander thema dat vaak aan bod komt: leefbaarheid. Leefbaar Alkmaar legt de nadruk op veiligheid in de stad, onder meer door betere verlichting en luisteren naar de inwoners om te weten te komen waar ze zich onveilig voelen. De VVD wil extra boa’s inzetten om overlast tegen te gaan. FvD en SP benadrukken dat jongeren meer te doen moeten hebben in de weekenden. BAS pleit ervoor om minder te ‘overregelen’ in de horeca en meer verantwoordelijkheid bij ouders te leggen, zodat de stad volgens hen weer echt kan bruisen. (tekst gaat door onder de foto)
De leden van verschillende partijen spraken niet alleen met de bezoekers van de verkiezingsmarkt, maar ook met andere partijen. “Zo leer je elkaar weer op een andere manier kennen.”(foto: Marco Schilpp)
Een moeder van twee tieners kijkt daar met gemengde gevoelens naar. “Mijn kinderen moeten veilig naar huis kunnen, daar begint het mee. Meer licht, minder donkere plekken, dat zijn simpele dingen die echt verschil maken. Maar ik wil ook niet dat alles dichtgeregeld wordt. Jongeren moeten ook gewoon plezier kunnen maken.”
Een jonge dertiger is stelliger. “Als je wil dat jongeren hier blijven, moet je zorgen dat het hier leeft. Nu hoor ik vaak: het mag niet, het kan niet, het past niet binnen de regels. Misschien moeten ze eens kijken welke regels ze zelf hebben bedacht. Wat BAS zegt spreekt me wel erg aan. Je moet niet overal regels aan vast gaan plakken.”
Eigenlijk is frustratie wat overheerst bij veel bezoekers van de verkiezingsmarkt. Niet eens zozeer richting één specifieke partij of een politieke kleur, maar frustratie over het politieke en bestuurlijke proces. “Ze hebben allemaal een verhaal,” vat een bezoeker samen. “Maar ondertussen verandert er niets. Bouwen, veiligheid, jongeren betrekken – prima. Maar laat het dan ook zien. Niet alleen in een tent met een folder, maar in de stad zelf.”
Hoeve Overslot, het kleinkunstpodium van Stichting Hafre in het slotkwartier van Egmond aan den Hoef, beschikt niet over de vereiste alcoholwet- en exploitatievergunning. Dat blijkt uit documenten die gemeente Bergen moest openbaren na een Woo-verzoek van Flessenpost Egmond.
Volgens Flessenpost opereert Stichting Hafre al geruime tijd zonder de benodigde vergunningen voor het schenken van alcohol. Voor de activiteiten als kleinkunstpodium zijn die vergunningen niet verplicht, maar zodra er drank wordt geschonken is een alcoholwetvergunning en een exploitatievergunning wel noodzakelijk.
Verder blijkt dat er – net als bij Proeverij Egmont – een huurovereenkomst is gesloten met Stichting Hafre voor Hoeve Overslot, maar voor Proeverij Egmont is daarnaast wél een alcoholwet- en exploitatievergunning verleend. (tekst gaat verder onder de foto)
In Museum Overslot vinden vrijwel wekelijks optredens plaats, veelal gratis. Stichting Hafre moet het voornamelijk hebben van de baromzet. (foto: Streekstad Centraal)
Volgens Flessenpost kan de gemeente Bergen nergens een alcoholwet- of exploitatievergunning terugvinden voor de vele jaren dat stichting Hafre al actief is in de hoeve. Wethouder Ernest Briët erkent dat de vergunningen ontbreken.
“Bij de gesprekken over de nieuwe exploitatie- en huurovereenkomst hebben we Stichting Hafre gevraagd naar de vergunning. Ze hadden namelijk in de gesprekken wel altijd aangegeven daarover te beschikken. Die vergunning kwam echter niet tevoorschijn.”
Wethouder Ernest Briët op 16 september 2025, een dag nadat de alcoholvergunning was aangevraagd door Stichting Hafre. (foto: Streekstad Centraal)
“Tot onze eigen verbazing bleek er helemaal geen vergunning te zijn afgegeven. Zelfs niet voor die jaren hiervoor. Dat hadden we moeten controleren. We hebben wel, gezien de jarenlange activiteiten van Hafre, gemeend meteen de procedure in gang te zetten en bij Hafre aangegeven dat ze de vergunning zo spoedig mogelijk moesten aanvragen. Dat is inmiddels gebeurd”, zo laat de wethouder weten.
Omwonenden melden dat ze in juni 2025 al hebben gevraagd of de vergunningen voor Hafre inmiddels rond waren, omdat het podium toen heropende. Daarop kwam geen antwoord van de projectleider. Volgens wethouder Briët is bij ‘recente’ gesprekken pas duidelijk geworden dat een formele vergunning nooit is afgegeven.
De geopenbaarde stukken laten zien dat de aanvraag voor een alcoholwetvergunning is ingediend op maandag 15 september 2025. De aanvraag voor de exploitatievergunning volgde op donderdag 18 september 2025. Beide aanvragen zijn nog steeds in behandeling bij de gemeente Bergen. Bezwaar- en beroepsprocedures kunnen pas beginnen nadat een vergunning is verstrekt. (tekst gaat verder onder de foto)
Proeverij Egmont en Hoeve Overslot huren naast elkaar een deel van het rijksmonument voor hun horeca-exploitatie. (foto: Streekstad Centraal)
Waarnemend burgemeester Jaap Bond en wethouder Ernst Briët lichtten een dag na de aanvraag van Stichting Hafre samen een persbericht toe in een persgesprek over het slotkwartier. Daar ging het over de nieuwe exploitatievergunning voor het proeflokaal, de buren van het podium. Er werd niets gemeld over de ontdekking dat de benodigde vergunningen voor Museumhoeve Overslot ontbraken.
De kwestie past in een breder dossier rond Hoeve Overslot en het slotkwartier. Omwonenden klagen al langere tijd over overlast van bezoekers van zowel Proeverij Egmont als bezoekers van het kleinkunstpodium, die buiten gaan verpozen voor, tijdens en na de optredens. (tekst gaat verder onder de foto)
Bezoekers van het kleinkunstpodium zijn deels verantwoordelijk voor de overlast die omwonenden ondervinden van de horeca in het slotkwartier. (foto: Streekstad Centraal)
In eerdere berichtgeving van Streekstad Centraal spraken bewoners tijdens een hoorzitting over geluidsoverlast, drukte in de avonduren en een aantasting van het woonklimaat.
Verzoeken om handhaving worden door de gemeente Bergen geweigerd. Ook bij de aanpassing van de vergunning voor Proeverij Egmont en het besluit dat Brouwerij Egmond zich voortaan moet richten op hapjes en gerechten in plaats van een proeflokaal, lieten omwonenden weten weinig vertrouwen te hebben in een goede handhaving van de geldende regels.
Tegen die achtergrond is het opvallend dat het ontbreken van vergunningen bij Stichting Hafre volgens de wethouder zo laat aan het licht kwam. In eerdere correspondentie met de gemeente Bergen zou de stichting hebben aangegeven te beschikken over een ‘horecavergunning’. Die brief kwam in april 2025 ter sprake bij Flessenpost. (tekst gaat verder onder de foto)
Nadat de rechter de vergunningen schorste bij het proeflokaal, moest de horecazaak meteen dicht. Hoeve Overslot blijft open terwijl het al maanden geen vergunningen heeft om iets te tappen. (foto: Streekstad Centraal)
Omwonenden, die zich al langer beroepen op gebrekkig toezicht en te weinig handhaving in het slotkwartier, reageren niet eens meer verbaasd dat de illegale situatie bij Museumhoeve Overslot weinig slagvaardig is aangepakt door Bergen. “Het bevestigt weer: amateurs”, zo reageert een van de omwonenden richting Streekstad Centraal.
De wethouder erkent dat de situatie eerder gecontroleerd had moeten worden. Intussen loopt de vergunningsprocedure en kan pas na een besluit van de gemeente duidelijk worden onder welke voorwaarden het kleinkunstpodium verder mag. (tekst gaat verder onder de foto)
Pauze tijdens het optreden afgelopen zomer van de coverband Memphis Revisited. (foto: Streekstad Centraal)
Zondag staat volgens de social media van Museumhoeve Overslot gewoon weer een optreden gepland, deze keer van gitaarduo Acoustic Mix. Of daarbij dan evengoed alcoholische drankjes worden getapt zonder vergunning, blijft onduidelijk. Hans van den Berg uit Egmond-Binnen, de drijvende kracht achter Stichting Hafre, was volgens Flessenpost ondanks meerdere pogingen niet bereikbaar voor een reactie.
De kruising van de Geesterweg en de Prinses Beatrixlaan in Uitgeest moet een rotonde worden. De werkzaamheden daaraan laten nog even op zich wachten, maar om te voorkomen dat vogels dan broeden in de aanwezige bomen, gaan die nu alvast neer.
Dat laat de gemeente Uitgeest weten. “Om ruimte te maken voor de rotonde is het noodzakelijk om negentien bomen te kappen”, legt de woordvoerder uit. “In de uiteindelijke situatie worden de bomen gecompenseerd door nieuwe aanplant in de directe omgeving van de rotonde.”
Na de bomenkap volgen werkzaamheden onder de grond. Kabels en leidingen worden omgelegd in overleg met de beheerders. Deze klus staat voor april en mei op de agenda, met uitloop tot juni. Het uitgangspunt is dat de overlast zo veel mogelijk beperkt blijft.
“De daadwerkelijke aanleg van de rotonde start nadat het gewijzigde omgevingsplan is vastgesteld”, verduidelijkt de gemeente. Dat is aan de raad, die hier in april over zal beslissen. “Met de voorbereidende werkzaamheden wordt gezorgd voor een vlotte start van de aanlegfase.”
De gemoederen lopen hoog op na de hoorzitting van de bezwaarcommissie van de gemeente Bergen. Na maandenlang uitstel worden daar de bezwaren van omwonenden afgewogen tegen de legitimiteit van de vergunningen van Proeverij Egmont in het Slotkwartier van Egmond aan den Hoef. “Dat een gemeente zo slecht zijn huiswerk durft te doen!”, verzucht één van de omwonenden. Het eindigt in een dieptepunt.
In de hal van het gemeentehuis van Uitgeest weigert een andere omwonende na afloop de hand van projectleider John Westerbeek. Hij moet voor de gemeente Bergen een succes maken van het Slotkwartier. ‘Als jij een vergunning gaat verlenen, dan kom ik achter je aan’, krijgt hij naar eigen zeggen toegesnauwd. Westerbeek reageert duidelijk geschokt. “Ik ga aangifte doen van bedreiging!”
Advocaat Gertjan Teeuwen van de bezwaarmakers probeert de boel nog te sussen, maar Westerbeek laat zich niet op andere gedachten brengen. Het is het voorlopige dieptepunt in een slepend dossier waarbij frustratie inmiddels de belangrijkste emotie lijkt. (tekst gaat verder onder de foto)
Het terras achter de horecazaak in het Slotkwartier, dat momenteel niet meer kan worden gebruikt zonder geldige terrasvergunning. (foto: Streekstad Centraal)
Dat er een zaak wordt behandeld waarbij een hoop op het spel staat, is voorzitter Smit van de bezwaarcommissie bij aanvang al duidelijk. Niet vaak trekt een zaak zoveel juristen, advocaten, deskundigen, ondernemers, burgers en een verslaggever van Streekstad Centraal. Zestien mensen melden zich voor de hoorzitting bij de receptie.
De zitting is al vaak uitgesteld, steeds op verzoek van de gemeente Bergen. Die staat op achterstand sinds de voorzieningenrechter in augustus de terrasvergunning en de vrijstelling voor de exploitatievergunning schorste. Het voorlopige oordeel was toen dat een proeflokaal volgens het bestemmingsplan simpelweg niet mag op deze plek. De gemeente had de vergunningen volgens de rechter moeten weigeren. (tekst gaat verder onder de foto)
Volgens Brouwerij Egmond, eigenaar van Proeverij Egmont, staat het bier van de brouwerij niet langer meer centraal in het concept, maar het eten. (foto: Streekstad Centraal)
Bergen ging niet in hoger beroep maar vroeg de horeca-uitbater het bedrijfsplan op een aantal punten aan te passen. Daarna werd een nieuwe vergunning aangevraagd. Voor de gemeente was dat voldoende om die vrijwel meteen weer te verstrekken. Alleen voor de terrasvergunning – waar het vooral om draait – moest nog wat worden uitgezocht.
De advocaat van de ondernemer benadrukt tijdens de hoorzitting de goede bedoelingen. Desondanks maakten omwonenden tegen de nieuwe exploitatievergunning opnieuw bezwaar. De gemeente en de uitbater typeren het nu als restaurant en bistro. Dat is volgens het bestemmingsplan weliswaar toegestaan, maar omwonenden ervaren een verkapte kroeg in hun achtertuin. (tekst gaat verder onder de foto)
Voordat de rechter in augustus een streep zette door de vergunningen, had het proeflokaal een terras aan de voor- en achterkant. (foto: Streekstad Centraal)
Donderdag had iedereen eindelijk met zijn huiswerk naar de zitting moeten komen. De omwonenden deden dat. De gemeente Bergen nog steeds niet. Wat ontbrak was een doorslaggevend geluidsonderzoek. Daaruit moet blijken dat er met de nieuwe horeca-zaak een aanvaardbaar woon- en leefklimaat blijft bestaan voor de omwonenden.
In de stukken erkent burgemeester Jaap Bond dat zo’n onderzoek eigenlijk al vóór de verlening van de allereerste vergunning had moeten plaatsvinden, en dat de gemeente hierin fouten heeft gemaakt. Voorzitter Smit reageert ontstemd: “Ik begrijp dus dat u nu zegt: ik weet niet of de burgemeester die terrasvergunning vorig jaar terecht heeft verleend?” “Inderdaad”, reageert de jurist van Bergen. Het klinkt enigszins beschaamd.
De jurist en de projectleider vragen – opnieuw – om extra tijd voor het geluidsonderzoek, waarbij ze zelfs nog een participatietraject met de omwonenden willen volgen. “Dat is toch werkelijk bij de wilde spinnen af”, reageert advocaat Teeuwen namens de omwonenden. De omwonenden hebben zelf al een geluidsonderzoek laten uitvoeren, waaruit volgens hen blijkt dat een terras daar absoluut nooit een vergunning kan krijgen. (tekst gaat verder onder de foto)
Projectleider John Westerbeek wilde het liefst meteen aangifte doen bij de toevallig aanwezige politie, maar kreeg nul op het rekest: hij moest eerst een afspraak maken. (foto: Streekstad Centraal)
“Als ons geluidburo het rapport opstelt zoals de bezwaarmakers dat hebben ingediend, dan zou dat niet kunnen. Maar als ons geluidburo klaar is, dan hebben wij waarschijnlijk een ander rapport”, reageert projectleider Westerbeek. Zijn opmerking voedt alleen maar het wantrouwen van de omwonenden.
Zij hebben sterk de indruk dat de gemeente Bergen zich in allerlei bochten aan het wringen is om de uitkomsten van het geluidsonderzoek zo te sturen, dat een nieuwe terrasvergunning er linksom of rechtsom toch wel komt. Zo is er discussie over de vraag of de omgeving gezien moet worden als een ‘rustige woonwijk’ of een ‘gemengd gebied’, wat grote invloed heeft op hoeveel geluid er is toegestaan. (tekst gaat verder onder de foto)
De terrassen leiden tot onaanvaardbare geluidsoverlast voor omwonenden, zo stelt hun advocaat bij de hoorzitting. (foto: Streekstad Centraal)
Dit wantrouwen wordt nog eens versterkt door de voortdurende verzoeken om uitstel van de behandeling in de bezwaarcommissie. Hoewel er al jaren plannen zijn voor een horecazaak met terras op deze plek, er rechtszaken zijn gevoerd en de gemeente tot vervelens toe besluiten heeft uitgesteld, heeft Bergen zijn bewijsstukken nog steeds niet op orde.
Dat de gemeente, ondanks de uitspraak van de rechter en de aanhoudende klachten, die extra tijd niet heeft gebruikt om de feiten keihard op tafel te krijgen voor deze zitting, was voor de omwonenden en hun advocaat onbegrijpelijk. Het verbaast ook de juristen van de bezwaarcommissie.
Terwijl de frustratie alleen maar toeneemt, werpt de tactiek van de gemeente haar vruchten af. De gemeente krijgt drie weken om het geluidsrapport op te leveren. Daarna krijgen de omwonenden de tijd om daarop te reageren. Pas daarna komt de bezwaarcommissie met een advies aan het college van burgemeester en wethouders.
Daarmee leek de zitting ten einde, tot alle opgekroptie frustratie er bij één van de omwonenden uit kwam.
Een ontmoetingsplek. Nostalgie ook. Sterker: een icoon. Er zijn er misschien niet heel veel van in Alkmaar-Noord, maar de kleurige dinosaurus in het winkelcentrum van De Mare was het alledrie tegelijk. Tot deze week. “Ik liep er en dacht: hee, hij is weg”, zag ook raadslid Ronald van Veen.
De dinosaurus was er altijd al, in het gevoel van de Alkmaarders. Generaties groeiden ermee op. Want dinosaurussen prikkelen elk kinderbrein en dat er op een klein stukje fietsen van huis een heuse stegosaurus stond, waar je af kon glijden – tegen dat argument waren Alkmaarse ouders al die jaren nooit bestand.
Maar hij is weg. De glijbaan laat een kale plek achter, tot verdriet van menig Alkmaarder.
“Dit kán gewoon niet”, brengt Van Veen, fractievoorzitter bij de ChristenUnie, zijn verbijstering onder woorden. “We hadden het er over in de raadsvergadering. Dit ding is zó iconisch. Je kunt hem niet zomaar weghalen en er niks voor terugzetten.” (tekst gaat door onder de foto)
Ronald van Veen neemt het op voor de nostalgie (foto: Gemeente Alkmaar)
De verklaring zou liggen in de ouderdom van het beestje. Na een jaar of dertig intensief gebruik was de dinosaurus versleten en kwam de glijbaan niet meer door de keuring. “Er is nog nooit wat gebeurd, voor zover ik weet”, relativeert Van Veen het gevaar van de attractie. “Maar zelfs als ie onveilig is: dan vervang je hem toch door een nieuwe?”
Want er moet gewoon een dinoglijbaan zijn in De Mare, is het aanvoelen van Van Veen en van veel Alkmaarse kinderen (0-99) en hun ouders. Op de sociale media regent het reacties en ook in de verschillende appgroepen is de glijbaan in korte tijd uitgegroeid tot het gesprek van de dag.
Winkelcentrum De Mare weet te melden dat de verwijderde dinosaurus wel een tweede leven krijgt, kunstenaars gaan het beeld in tweeën snijden en aan een gevel bevestigen. Maar zover is het nog niet. Het icoon staat in afwachting van de verdere ontwikkelingen op het terrein van Stadswerk072. Nog wel in Alkmaar dus, maar buiten bereik van de kinderen die er zo graag vanaf gleden. (tekst gaat door onder de foto)
De dino in betere tijden (foto: Streekstad Centraal)
“Het gaat me ook om de ontmoetingsplek”, argumenteert Van Veen. Daar is behoefte aan, juist in De Mare, waar veel mensen het gebrek eraan benoemen als een ergernis. Daarom pleit hij voor een nieuwe dinoglijbaan. Dat dit model niet meer te koop is maakt niet uit: “Dan maken ze er maar één.”
En desnoods is ie maar een beetje anders. Zolang De Mare maar zijn eigen prehistorische icoon heeft, ook voor de generaties die nog komen.
Terwijl de druk op de woningmarkt onverminderd hoog blijft, staat Dijk en Waard voor een stevige opgave: in het eerste halfjaar van 2026 moeten 175 statushouders worden gehuisvest. Aanleiding voor 50PLUS-raadslid Jan van der Starre om vragen te stellen aan het college over de haalbaarheid en de gevolgen voor andere woningzoekenden.
Het college tempert de verwachtingen alvast. Het volledig inlopen van de achterstand lijkt niet haalbaar. De taakstelling bestaat uit 75 nieuwe statushouders en een opgebouwde achterstand van ongeveer 100 mensen uit eerdere perioden. Omdat eerdere doelen niet zijn gehaald, schuift de opgave telkens door – met als gevolg dat de druk verder oploopt.
Volgens het college ligt de oorzaak vooral bij de krapte op de sociale huurmarkt. De beschikbare woningen zijn schaars en worden verdeeld onder alle woningzoekenden: starters, gezinnen, senioren, jongeren, spoedzoekers én statushouders. Iedereen vist in dezelfde vijver. (tekst gaat door onder de foto)
50PLUS-raadslid Jan van der Starre. (foto: gemeente Dijk en Waard)
Van der Starre wilde onder meer weten wat deze opgave betekent voor inwoners die al langer wachten op een sociale huurwoning. Het college benadrukt dat de druk op de woningmarkt álle groepen raakt. Dus ook mensen die al langere tijd op een wachtlijst staan.
Het college laat weten zich in te spannen om binnen de mogelijkheden zoveel mogelijk mensen te huisvesten, maar wijst tegelijkertijd naar de realiteit van beperkte bouwcapaciteit, hoge bouwkosten en een tekort aan geschikte locaties. Ook wordt er op gewezen dat de medewerking van woningcorporaties essentieel is. Nieuwe woningen bouwen of bestaande panden geschikt maken kost tijd. Tijd die er – volgens het college – nauwelijks is.
In de praktijk blijkt vooral het vinden van woningen voor grotere gezinnen ingewikkeld. Grotere sociale huurwoningen zijn maar beperkt beschikbaar, waardoor plaatsing soms nog langer duurt.
Als de taakstelling niet wordt gehaald, verdwijnt de opgave niet. De achterstand wordt meegenomen naar de volgende periode. De provincie houdt toezicht op de voortgang en gaat zo nodig in gesprek met de gemeente.
De gemeente Dijk en Waard past de indeling van de buurten in de gemeente aan. Dit is onder meer nodig om te voldoen aan de voorwaarden van het Centraal Bureau voor Statistiek, maar ook om recht te doen aan veranderde grenzen en wijken in de fusiegemeente.
Dat laat het college van Dijk en Waard weten. “De huidige buurtindeling sluit niet meer aan op de ruimtelijke werkelijkheid. Er vinden ingrijpende ruimtelijke ontwikkelingen plaats, waaronder de realisatie van nieuwe woonbuurten. Hierdoor ontstaan nieuwe stedenbouwkundige eenheden die niet passen binnen de huidige buurtgrenzen.”
En dus moet er wat gebeuren, vindt het college. “Om te zorgen dat de administratieve indeling de fysieke situatie correct weerspiegelt, is aanpassing noodzakelijk.”
Een voorbeeld van de verandering is de nieuwe naam voor De Scheg, deze buurt gaat Vaanpark heten. Westpoort gaat Land van Groen heten en helemaal nieuw zijn de buurten Doesenburg Noord en Doesenburg Zuid. De buurten Doesenburg Noord en Doesenburg Zuid maken nu namelijk nog onderdeel uit van de buurten Duizend Eilandenrijk Noord en Bedrijventerrein De Wuyver.
