Spoorwerkzaamheden gaan aan het einde van deze maand voor enige overlast zorgen voor treinreizigers in regio Alkmaar, en ook voor wegverkeer. Vanaf woensdag 27 mei wordt het opstelterrein bij Station Alkmaar gerenoveerd, en daarna wordt schade aan de Bolbrug over de N242 in Heerhugowaard hersteld.
Van 27 tot 29 mei gaat het Alkmaarse opstelterrein voor treinen op de schop. ProRail laat onderdelen vervangen die aan het einde van hun levensduur zijn gekomen. “Het gaat onder andere om ballast, spoorstaven en dwarsliggers.” Ballast is de naam voor de stenen die voor de veiligheid en betrouwbaarheid onder de sporen worden gelegd.
Aansluitend wordt van 30 mei tot 1 juni aan de ‘Botsbrug’ over de N242 gewerkt om de schade te herstellen die is veroorzaakt door chauffeurs die er met te hoge vrachtwagens onderdoor probeerden te komen. (tekst gaat verder onder de foto)
Ondanks genomen maatregelen gebeurt het nog steeds dat chauffeurs met een te hoge vrachtwagen onder de Bolbrug door willen rijden. (foto: Streekstad Centraal)
ProRail meldt dat treinen van 27 mei tot 1 juni met een aangepaste dienstregeling rijden op het tracé Alkmaar – Den Helder. De beide klussen leveren vooral hinder op voor het wegverkeer.
De Wognumsebuurt langs het Alkmaarse opstelterrein is tussen de voetgangersingang van het NS-parkeerterrein en de Kiss & Ride locatie dicht. De parkeerplaats zelf blijft bereikbaar. Verkeersregelaars zorgen ervoor dat kantoorgebouw Torenburg aan Kruseman van Eltenweg 1 bereikbaar is voor bestemmingsverkeer.
Tijdens de werkzaamheden aan de Bolbrug moet verkeer omrijden via de Westtangent en de Zuidtangent. Of het fietspad langs de N242 ook dicht is vermeldt ProRail niet. Is dit het geval, dan kunnen fietsers en snorders omrijden via bedrijventerrein Berenkoog of via de Westdijk langs het kanaal. (foto: Google)
Ja, het staat er in grote letters, in het nog verse asfalt. En goed, even verderop, op het ‘oude’ stuk van de Terborchlaan dat buiten de recente vernieuwing viel, daar staat wél een bord, met het cijfer 30. Want dat is hier voortaan de maximumsnelheid: 30 kilometer per uur. Alleen klopt dat niet helemaal – of helemaal niet.
Want wie zo’n snelheid af wil dwingen, moet dat wel op de officiële manier doen. Met een bord. De kleuren in het asfalt voegen daar voor de letter van de wet niet zo veel aan toe. Zo’n bord ontbreekt voor het ingerichte deel van de Terborchlaan, signaleerde Alkmaarder Willem Assies deze week. Hij vroeg er aandacht voor op de Facebookpagina ‘Fab Forum Alkmaars Belang’.
Streekstad Centraal pakte daarop de fiets om ter plaatse een kijkje te nemen in de Alkmaarse wijk De Hoef. Om mét Assies vast te stellen dat er inderdaad geen bord staat op het stuk weg tussen de rotonde en de ringweg, er zijn alleen maar die cijfers in het wegdek. (tekst gaat door onder de foto)
De ’30’ in het wegdek is niet te missen, maar een bord ontbreekt (foto: Streekstad Centraal)
‘Correct me if I’m wrong’, went Assies ons succes. Maar de wet ondersteunt de lezing van Assies. De gewone maximumsnelheid in de bebouwde kom is 50 kilometer per uur. Als lokale overheden daarvan willen afwijken, moeten ze wel eerst een bord plaatsen.
“Ik heb ooit het papiertje voor rij-instructeur gehaald”, verklaart Assies zijn kennis ter zake. “Maar ik vind verkeer ook gewoon echt interessant. En dan vooral dit soort dingen… Prima als ze een zone 30 willen, maar dit klopt gewoon niet.”
De wet erkent zeker de mogelijkheid om de cijfers ’30 in het asfalt aan te brengen: “Verkeerstekens op het wegdek kunnen worden aangebracht (…) ter herinnering aan de ter plaatse geldende maximumsnelheid”, staat in het voor dit soort situaties geldende BABW. (tekst gaat door onder de foto)
Ook verkeer dat vanaf de Ring komt ziet de letters in het asfalt, maar geen bord (foto: Streekstad Centraal)
Maar dat is dus ter herinnering aan het noodzakelijke bord. Zolang dat ontbreekt lijkt de herinnering betekenisloos. “Gaan ze dat straks op de Westerweg ook zo doen?”, vraagt Assies zich af. “Het is zo krom als de neten.”
Dát de Terborchlaan in De Hoef nu een zone 30 is geworden, hangt samen met veranderende opvattingen over waar wegen in Nederland aan moeten voldoen. De gemeente Alkmaar zag bij de herinrichting van deze weg dan ook geen andere mogelijkheid dan het instellen van een zone 30.
De Terborchlaan is een weg binnen de bebouwde kom, zonder gescheiden fietspaden. Dat betekent dat fietsers en auto’s het wegdek delen en dan is het veiliger om de snelheid van beide verkeersdeelnemers op elkaar af te stemmen, is de achterliggende gedachte. Dan past een maximumsnelheid van 30km/u dus beter, volgens de nieuwe richtlijn. (tekst gaat door onder de foto)
Op de Aert de Gelderlaan geldt nog wel gewoon 50km/u, de standaard in de bebouwde kom (foto: Streekstad Centraal)
Tegelijk: de wegen in de omgeving vallen nog onder de oude regels. Automobilisten mogen dus 50 km/u rijden op naburige wegen die toch op het eerste oog weinig van de heringerichte Terborchlaan verschillen.
“De Aert de Gelderlaan, dat is gewoon een racebaan, je hebt alle ruimte”, is de ervaring van Assies. “Studies laten dat ook zien: hoe breder de weg, hoe harder je gaat rijden.”
Dat een weg, of straat, ook op het oog moet overkomen als een zone 30, dat is voor de wetgever wel belangrijk. “De in te stellen maximumsnelheid dient in overeenstemming te zijn met het wegbeeld ter plaatse”, steld de genoemde BABW. “Dit betekent dat waar nodig de omstandigheden op zodanige manier zijn aangepast dat de beoogde snelheid redelijkerwijs voortvloeit uit de aard en de inrichting van de betrokken weg en zijn omgeving.” (tekst gaat door onder de foto)
De Judith Leysterstraat heeft wél een bord met daarop zone 30. (foto: Streekstad Centraal)
Als het ‘wegbeeld’ niet overeenstemt zal de politie in de praktijk ook niet snel tot handhaving overgaan als er toch harder wordt gereden dan 30km/u. Dat heeft eerder in Alkmaar al tot vragen geleid. Er moet echt wat gebeuren voordat de politie tot handhaving overgaat.
Drempels en versmallingen zijn goede manieren om een weg er te laten uitzien als een 30-km-weg. In de nieuwe Terborchlaan zijn die er wel bij de oversteekpunten, dus er is in ieder geval iets dat de weggebruiker in de goede richting stuurt. Maar dat bord – dat gaat er komen, blijkt woensdagmiddag ineens.
De gemeente laat dan namelijk aan Streekstad Centraak weten dat de borden deze week nog zullen worden geplaatst, zodat alles alsnog voldoet aan de wettelijke voorwaarden.
“En niet één bord, als ze dit goed willen doen, moeten ze eigenlijk overál borden neerzetten”, overweegt Assies. “Dat zie je op de Vondelstraat. Ik weet niet of dat nou is wat je moet willen, maar ja. Zoals het nu gaat, is toch ook niet zoals het zou moeten.”
Wenswafels. Lekkere, ambachtelijk gemaakte stroopwafels om geld in te zamelen voor WensenAmbulance Noord-Holland. De afgelopen periode boden foodspeciaalzaken ze aan. Ieder verkocht pakje leverde 2,50 euro op voor het goede doel en aan eind stond er een bedrag van 4.750 euro onder de streep. Deelnemende ondernemers kijken tevreden terug.
Van Streek Kaas & Delicatessen is een van de foodspeciaalzaken in regio Alkmaar die deelnam aan de actie. “Ik denk dat we bij elkaar ongeveer tachtig pakjes stroopwafels hebben verkocht, maar dat is een beetje een gok”, vertelt Leonie Deen, die de winkel in Broek op Langedijk runt, terwijl haar man Stephan de Heerhugowaardse zaak doet. “Ik weet wel dat de actie hier in Broek op Langedijk een stuk beter liep. Mensen zijn hier denk ik wat meer van de goede doelen dan in Heerhugowaard.” (tekst gaat verder onder de foto)
Leonie en Stephan Deen doen graag mee aan acties voor goede doelen waar ze achter staan. (foto: aangeleverd)
Leonie en Stephan doen wel vaker mee aan inzamelingen. “Via onze kaasleverancier hebben we wel eens aan een inzameling voor Serious Request meegedaan, en soms sponsoren we lokale doelen. We kiezen altijd wel goede doelen waar we achter staan. Zo hadden we laatst bij de kerk in Noord-Scharwoude bij de markt meegedaan om geld in te zamelen zodat zieke en oude mensen naar Lourdes kunnen gaan.”
Verder namen Kaasboer Niek in Schoorl en Kaas van Daan in Alkmaar Zuid deel aan de WensWafelactie. Bij Daan Blankendaal gingen ze nog veel harder dan in Broek op Langedijk. “Ik ben zeer positief over hoe de stroopwafelactie bij ons gegaan is”, vertelt hij tevreden. “Mensen waren positief over de actie en wilden er graag aan meewerken. Het zijn natuurlijk ook lekkere stroopwafels, en waar het om gaat is gewoon zeer belangrijk.” (tekst gaat verder onder de foto)
Daan Blankendaal had alle stroopwafelpakjes die hij in huis had verkocht, op eentje voor zichzelf na. (foto: Streekstad Centraal)
“Uit mijn hoofd hebben we 250 pakjes verkocht en ze waren schoon op. Maar we hebben zelf ook wel een pakje leeg gegeten hoor. We hebben onszelf niet tekort gedaan”, zegt Daan met een lach. “De totale opbrengst is mooi. Het is nooit genoeg hè, maar het is een mooi bedrag.”
Ook Kaas van Daan sluit zich graag aan bij inzamelingsacties. “We proberen veel met acties mee te doen en we proberen zelf altijd heel veel op te pakken, maar met zo’n gezamenlijke actie pak je toch veel meer en dat is uiteindelijk wel mooier.” (hoofdfoto: aangeleverd)
De strijd over de toekomst van de Schoorlse dennenbossen laait opnieuw op. De Duinstichting uit stevige kritiek op de provincie Noord-Holland en het college van Bergen vanwege het ontwerpbeheerplan Natura 2000 voor de Schoorlse Duinen. Volgens de stichting dreigen onder de noemer van natuurherstel belangrijke delen van de volwassen dennenbossen te verdwijnen.
“Mensen hebben totaal niet door wat hier gebeurt,” zegt voorzitter Joke Volkers tegen Streekstad Centraal. “Het plan is kunstig vaag geschreven. Je moet echt thuis zijn in de woordkeuze en juridische formuleringen om te begrijpen wat er daadwerkelijk staat.”
In het ontwerpbeheerplan Natura 2000 Schoorlse Duinen 2026-2032 staat beschreven hoe natuurdoelen in het gebied de komende jaren moeten worden gehaald. Daarbij wordt onder meer gekeken naar herstel van open duinlandschap en de omvorming van delen naaldbos naar andere natuurtypen. Juist dat onderdeel leidt al jaren tot discussie in Schoorl en omgeving.
Volgens de Duinstichting wordt ten onrechte gedaan alsof de bestaande dennenbossen niet thuishoren in het gebied. “Er wordt gedaan alsof bomen hier in de weg staan, maar dat is helemaal niet zo,” zegt Volkers. “Bezoekers komen hier juist voor de bossen, de dieren en het landschap.” (tekst gaat door onder de foto)
Waar provincie en natuurbeheerders spreken over natuurherstel, stelt de stichting juist dat biodiversiteit gebaat is bij behoud van de bestaande bossen. “Diversiteit betekent volgens ons juist: behouden wat er is, niet alles weghalen,” aldus Volkers. Volgens de stichting zijn de bossen bovendien onmisbaar voor recreatie en toerisme in de kustdorpen. “Dat is de hoofdeconomie waar de dorpen op drijven.”
Ook de argumenten rondom kustveiligheid overtuigen de stichting niet. “Wij laten alles onderbouwen met feiten,” zegt Volkers. “Volgens deskundigen is de kustveiligheid helemaal niet in het geding en hoeft begroeiing niet weggehaald te worden.”
De stichting is niet alleen kritisch op het beheerplan zelf, maar ook op de manier waarop het college van Bergen daarop heeft gereageerd. In een brief aan de gemeenteraad schrijft de stichting het “ten zeerste te betreuren” dat het college een zienswijze heeft ingestuurd zonder eerst een concept aan de raad voor te leggen.
Volgens de stichting is de zienswijze van Bergen bovendien veel te beperkt voor de impact die het plan volgens haar op het gebied heeft. “Het voelt een beetje als: doe een paar opmerkingen en dan zijn we er vanaf,” zegt Volkers. “Terwijl het hier gaat over een uniek natuurgebied.” (tekst gaat door onder de foto)
Eerder schreef Streekstad Centraal al over de boomkap in de Schoorlse Duinen. De Duinstichting zette zich daar ook voor in. (foto: NH Nieuws)
De gemeenteraad nam eerder unaniem een motie aan over de natuuranalyse en het beheerplan voor de Schoorlse Duinen. Daarin sprak de raad uit dat Bergen actief betrokken moet blijven bij natuurdoelanalyses en beheerplannen “in een fase waarin nog daadwerkelijk invloed mogelijk is”.
Volgens de Duinstichting laat dat juist zien dat de raad vooraf meer betrokken had moeten worden. “De gemeenteraad is het hoogste orgaan van de gemeente,” zegt Volkers. “Die hoort input te kunnen geven bij zo’n belangrijk dossier.”
Het college van Bergen weerspreekt dat de raad buitenspel is gezet. Volgens de gemeente is het indienen van een zienswijze op een ontwerpbeheerplan een bevoegdheid van het college en is het gebruikelijk dat de raad daar achteraf over wordt geïnformeerd. “Van het buitenspel zetten van de raad is geen sprake,” laat het college bij navraag aan Streekstad Centraal weten.
Volgens de Duinstichting klopt het bovendien niet dat Natura 2000 vanuit Europa zou verplichten tot grootschalige ingrepen in de Schoorlse bossen. “Het wordt verkocht alsof Brussel opdracht geeft om deze bossen weg te halen, maar volgens ons klopt dat gewoon niet,” zegt Volkers. (tekst gaat door onder de foto)
De Duinstichting maakt zich grote zorgen over de mogelijke kap van dennenbossen in de Schoorlse bossen. (foto: Streekstad Centraal)
Verder is er gekozen voor een juridische aanpak van de zienswijze. “We zeggen niet alleen: we vinden bomen mooi en zitten niet te wachten op een bak zand,” zegt Volkers. “We hebben echt gekeken naar Europese regels, onderzoeken en eerdere uitspraken. Volgen ons klopt het juridisch gewoon niet wat er hier gebeurt.”
Er zijn inmiddels formele vragen gesteld aan de provincie Noord-Holland. Volgens Volkers wordt vooral de zogenoemde ‘nota van antwoord’ cruciaal. In dat document reageert de provincie op alle ingediende zienswijzen en bezwaren.
“Die nota van antwoord wordt allesbepalend,” zegt Volkers. “Daar moet echt inhoudelijk antwoord komen op wat wij hebben ingebracht.” De stichting verwacht die reactie tussen juli en september. Als de provincie de bezwaren volgens haar onvoldoende serieus neemt, sluit zij juridische stappen niet uit. “Wij hebben alles onderzocht wat er te onderzoeken viel. Nu zijn zij aan zet. Als ze deze koers blijven volgen, dan komt er een rechtszaak.”
De energierekening blijft een gevoelig onderwerp. We willen allemaal een warm en comfortabel huis, vooral in de koudere maanden, maar niet tegen elke prijs. Veel mensen kijken naar isolatie of zonnepanelen, maar vergeten een essentieel onderdeel van de puzzel: de verwarming zelf. Je oude radiatoren vervangen is misschien wel een van de slimste manieren om je huis duurzamer en comfortabeler te maken.
Waarom die oude radiator niet meer voldoet
Die vertrouwde radiator die al jaren onder de vensterbank hangt, doet zijn werk misschien nog wel, maar waarschijnlijk niet erg efficiënt. Oudere modellen hebben vaak een grote hoeveelheid heet water nodig om een kamer op te warmen. Dit kost onnodig veel energie. Ze reageren traag, waardoor de temperatuur in huis schommelt en het comfort afneemt. Bovendien zijn het vaak stofmagneten en passen ze esthetisch niet meer in een modern interieur. Het is tijd voor een upgrade die zowel je portemonnee als je woonplezier ten goede komt.
De overstap naar lage temperatuur verwarming
Een van de grootste ontwikkelingen in verwarmingstechniek is de opkomst van lage temperatuur verwarming (LTV). Zoals de naam al zegt, werkt dit systeem met water van een veel lagere temperatuur, vaak tussen de 35 en 55 graden Celsius in plaats van de traditionele 70 tot 90 graden. Dit is niet alleen veel efficiënter, maar ook de standaard voor moderne, duurzame systemen zoals een warmtepomp. Om LTV optimaal te laten werken, heb je radiatoren nodig die op deze lagere temperaturen een ruimte effectief kunnen verwarmen. Een moderne lage temperatuur radiator is speciaal ontworpen om met minder warm water een groot oppervlak aan warmte af te geven.
De voordelen op een rijtje
De overstap naar een modern verwarmingssysteem levert meer op dan je misschien denkt. Het gaat verder dan alleen warmte; het is een investering in comfort en duurzaamheid. Hier zijn de belangrijkste pluspunten:
Lagere energierekening: Doordat de cv-ketel of warmtepomp minder hard hoeft te werken om het water te verwarmen, verbruik je aanzienlijk minder gas of elektriciteit.
Gelijkmatige warmte: Moderne radiatoren verspreiden de warmte gelijkmatiger door de kamer. Dit zorgt voor een aangenamer binnenklimaat zonder koude hoeken.
Beter voor het milieu: Minder energieverbruik betekent direct een lagere CO2-uitstoot. Zo draag je bij aan een beter klimaat.
Klaar voor de toekomst: Met lage temperatuur radiatoren is je huis voorbereid op een toekomst zonder aardgas. Ze werken perfect samen met hybride systemen en volledig elektrische warmtepompen.
Hoe kies je de perfecte nieuwe radiator?
Het kiezen van de juiste verwarmingselementen is belangrijk voor een optimaal resultaat. Het begint allemaal met de capaciteit. Je moet weten hoeveel vermogen (uitgedrukt in Watt) een ruimte nodig heeft om comfortabel warm te worden. Dit hangt af van de grootte van de kamer, de mate van isolatie en het type ramen. Online zijn er handige rekentools te vinden om dit te bepalen. Met die informatie kun je gericht op zoek naar een passende radiator die aan jouw eisen voldoet.
Denk ook na over het design. Tegenwoordig zijn er slanke designradiatoren, verticale modellen die ruimte besparen, en zelfs radiatoren in verschillende kleuren. Zo wordt je verwarming een onderdeel van je interieur in plaats van iets dat je het liefst wilt verbergen.
Een slimme investering in je wooncomfort
Je verwarming upgraden is meer dan een technische aanpassing; het is een investering in de toekomst van je woning. Je verhoogt niet alleen het comfort en verlaagt je maandelijkse lasten, maar je maakt je huis ook aantrekkelijker en duurzamer. In een tijd waarin energieprijzen onvoorspelbaar zijn, geeft het rust om te weten dat je huis efficiënt met warmte omgaat. Ben je benieuwd welke opties het beste bij jouw woning passen? Begin dan vandaag nog met je oriëntatie en maak je huis klaar voor een comfortabele en duurzame toekomst.
Dat waar inwoners van Limmen en Heiloo al maanden bang voor waren, is werkelijkheid geworden. Vanaf 11 juni laat Luchtverkeersleiding Nederland (LVNL) vliegtuigen die ’s nachts vanaf de Polderbaan richting het zuiden vertrekken een andere route vliegen. Daardoor verschuift de overlast van Zaanstad en Amsterdam richting de BUCH-regio.
Voor veel inwoners voelt het als een volgende stap in een dossier dat al jaren speelt. Bewonersgroepen waarschuwen al langer dat de regio steeds vaker en lager overvlogen wordt. Vooral Limmen wordt daarbij genoemd als mogelijke nieuwe ‘herriegoot’ van Noord-Holland.
De wijziging geldt voor vluchten tussen 23.00 en 06.00 uur die opstijgen vanaf de Polderbaan met een zuidelijke bestemming. Waar vliegtuigen nu nog via Zaanstad en Amsterdam afbuigen, draaien ze straks ter hoogte van Limmen en Castricum richting zee. Het gaat om ongeveer zeshonderd vluchten per jaar. (tekst gaat door onder de foto)
Bewoners van de BUCH-gemeenten, waaronder Bram en Hans, hebben te maken met erg veel overlast door overvliegende vliegtuigen. (foto: NH Nieuws)
LVNL noemt veiligheid als reden voor de ingreep. Volgens de organisatie is de afbuiging nodig omdat moderne vliegtuigen anders vliegen dan oudere toestellen. Door de nieuwe route zou het risico verdwijnen dat vliegtuigen bij Zaanstad te dicht bij elkaar komen.
Maar in de regio overheerst vooral irritatie. Bewoners en lokale bestuurders wijzen erop dat al jaren wordt gewaarschuwd voor toenemende vlieghinder boven de kustgemeenten. Tegelijkertijd voelen veel inwoners zich niet serieus genomen door Schiphol en Den Haag. Die frustratie werd eerder al zichtbaar in Limmen, waar een petitie tegen de groeiende overlast in korte tijd ruim 1.700 handtekeningen opleverde.
Vooral het idee dat vliegtuigen steeds vaker via vaste corridors over dezelfde dorpen worden geleid, zorgt voor frustratie. Bewoners zeggen dat het vliegverkeer niet alleen vaker hoorbaar is, maar ook lager lijkt te vliegen dan voorheen. Klachten over slaapverstoring en aantasting van het woongenot klinken al langer. “Het heeft invloed op alles. Je woonplezier, je energie, je nachtrust”, zei een bewoner eerder tegen Streekstad Centraal. (tekst gaat door onder de foto)
Ook politiek groeit de weerstand. Bestuurders uit de BUCH-gemeenten en andere kustplaatsen riepen eerder op om gezamenlijk richting Den Haag op te trekken. Volgens hen worden inwoners al jaren “aan het lijntje gehouden” met beloftes over stillere routes en glijvluchten, terwijl de praktijk volgens hen weinig verandert. Ondertussen probeert de regio de overlast beter meetbaar te maken. In Heiloo zijn inmiddels extra meetpunten geplaatst om vliegtuiggeluid structureel in kaart te brengen.
LVNL erkent dat de wijziging leidt tot een verschuiving van hinder. Minder vliegtuigen boven de regio Amsterdam betekent automatisch meer verkeer elders. Volgens de luchtverkeersleiding is bij de ontwikkeling van de veiligheidsmaatregelen geprobeerd de impact voor omwonenden zo klein mogelijk te houden.
Meerdere gemeenten hebben inmiddels bezwaar gemaakt tegen de routewijziging. Zij vinden dat de gevolgen voor inwoners onvoldoende zijn meegewogen. De luchtverkeersleiding zegt het gebruik van de route en de daadwerkelijke geluidseffecten na drie jaar te evalueren. (hoofdfoto: Unsplash/Dragoș Grigore)
Scooter- en pedelecrijders op het fietspad. Soms een motorrijder of zelfs een automobilist. Het gebeurde tóch al langs de Kennemerstraatweg in Heiloo op drukke momenten, maar nú zijn er ook nog werkzaamheden op de A9. Bewoners vrezen meer onveilige wantoestanden als er niet snel maatregelen tegen worden genomen.
Als mensen de trage A9 willen ontwijken, is de N203 tussen Heiloo en Uitgeest een voor de hand liggend alternatief, ook al kan het daar al druk zijn. In Heiloo begint de N203 als de Kennemerstraatweg. Met de maximumsnelheid van 70 km/u is de kans groot dat deze route nog vaker zal worden gekozen. En er hoeft maar iets mis te gaan op die smalle rijstroken tussen de barrières en je hebt een verkeersinfarct met grote gevolgen voor de alternatieve routes.
Dat terwijl het met normale drukte al onveilig kan zijn op het fietspad langs de Kennemerstraatweg, staat in een bewonersbrief aan gemeente Heiloo, verzonden door één van de bewoners. Ze maken zich extra zorgen om fietsers, en dan met name op het stuk tussen de dorpskern van Heiloo en de Alkmaarse ring. (tekst gaat verder onder de foto)
Zodra je Alkmaar uit rijdt, word je geconfronteerd met waarschuwingsborden die wijzen op wegwerkzaamheden verderop. (foto: NH)
“De praktijk laat nu al zien dat verkeersdeelnemers bij drukte of opstoppingen op de rijbaan uitwijken naar het fietspad. Denk hierbij aan speed pedelecs, scooters, opgevoerde voertuigen en zelfs motorvoertuigen die het fietspad gebruiken om files te ontwijken”, aldus de schrijver. En deel weigert bovendien om rustig te rijden op het fietspad. “Juist omdat het fietspad op dit traject smal, onoverzichtelijk en intensief gebruikt wordt door scholieren, gezinnen, wandelaars en recreatieve fietsers, brengt dit grote risico’s met zich mee voor de verkeersveiligheid.”
Aan de rand van het dorp, tussen de Kerkelaan en de Kraaienlaan, liggen smalle wegen parallel aan de Kennemerstraatweg die kunnen worden gebruikt, maar daarvoor moet verkeer evengoed nog het fietspad kruisen. Al dat extra verkeer levert hier ook risico’s op voor de bewoners.
De bewoners willen maatregelen en handhaving tijdens de periode van de werkzaamheden op de A9. Alleen informeren over de werkzaamheden en de mogelijke gevolgen is wat heb betreft niet genoeg. “De zorgen en signalen van bewoners liggen er al jaren. Juist daarom is dit het moment om niet alleen te reageren op situaties die ontstaan, maar vooraf verantwoordelijkheid te nemen en actief te handelen om verdere onveiligheid en overlast te beperken.” (tekst gaat verder onder de foto)
De Kennemerstraatweg aan het begin van de dorpskern van Heiloo. Hier stroopt het verkeer al snel op als het druk is. (foto: Google)
De bewoners vragen om extra communicatie richting bewoners en doorreizend verkeer, onder andere in de vorm van borden bij aansluitingen op de Kennemerstraatweg en langs de fietspaden.
“Wanneer organisaties zoals het Karavaan Festival zonder problemen grote banners kunnen plaatsen aan bijvoorbeeld de ingang van de Nijenburgerweg, dan moet het voor de gemeente Heiloo eveneens mogelijk zijn om op korte termijn zichtbare informatievoorziening te realiseren.”
Daarnaast vragen ze om gerichte handhaving van de verkeersregels, om algehele monitoring van de verkeerssituatie en om meer aandacht voor risicovolle oversteekplaatsen. De bewoners horen graag welke acties de gemeente neemt voor de periode van de werkzaamheden op de A9, en wat er zal worden gedaan aan structurele verbetering van de verkeersveiligheid.
‘Veel langzamer dan normaal’. Dat is de melding die Google Maps geeft als de regio Alkmaar wordt aangeklikt. Gele lijntjes daar waar normaal de grote, brede autosnelweg A9 loopt bevestigen dat statement. De werkzaamheden aan de A9 zijn maandag van start gegaan en dat betekent dat de weg even minder snel is – en dat tot halverwege juni.
De A9 is níét afgesloten, verkeer kan over de vertrouwde route van Alkmaar naar Amsterdam en omgekeerd. Maar omdat er aan de weg gewerkt wordt is er wél minder ruimte. In beide richtingen zijn de rijstroken versmald. Dat is tussen Alkmaar en Uitgeest het geval, dus over een afstand van ruim 10 kilometer.
Het idee is dat er zo gewerkt kan worden terwijl het verkeer wel doorrijdt, alleen moet dat verkeer dus wel een stuk langzamer rijden dan normaal, tot 70 kilometer per uur. (tekst gaat door onder de foto)
De werkzaamheden werden ruim op voorhand aangekondigd, dus de vaste weggebruikers zullen er niet door zijn verrast (foto: NH)
“Er zitten op diverse plekken scheuren in het asfalt”, verklaart Rijkswaterstaat, de beheerder van de weg, in gesprek met NH, mediapartner van Streekstad Centraal. De werkzaamheden zijn er dus niet voor niets en ze langer uitstellen was ook niet wenselijk. “Het groot onderhoud vindt nu plaats voordat er grote gaten in het wegdek vallen en we de weg onverwacht moeten afsluiten vanwege de veiligheid.”
De vertraging voor automobilisten kan oplopen tot een uur, al zal het meestal minder zijn. Een alternatief is de trein, voor wie in de buurt van een station moet zijn. Het andere alternatief, de provinciale wegen in de omgeving, wordt niet aangemoedigd, om grote drukte in onder meer Limmen en Uitgeest te voorkomen.
“Rijkswaterstaat adviseert om in deze periode vaker thuis te werken als dat kan”, vult de wegbeheerder aan. Ook carpoolen kan een oplossing zijn. De werkzaamheden lopen tot en met 15 juni.
Deze week wordt een boek gepresenteerd over Alkmaars erfgoed dat eigenlijk overal is, en tóch aan de meeste Alkmaarders voorbijgaat. Het gaat om het erfgoed uit de koude oorlog. Van schuilkelders tot waterkeringen – én een springstofluik. “Ik heb Alkmaar goed leren kennen.”
Streekstad Centraal sprak met Rutger Noorlander, die het boek samen met Colette Cramer schreef en daar veel onderzoek voor deed in Alkmaar zelf. Noorlander zal dinsdag ook aanwezig zijn bij de presentatie ervan, op het Alkmaarse stadhuis. Daar ontstond jaren geleden ook het idee dat uiteindelijk tot dit boek zou leiden, vertelt hij.
“De gemeente vroeg ons of wij de verhalen die in Alkmaar nog bekend waren samen te brengen, als ‘oral history’, dus opgetekend aan de hand van interviews. Alkmaar was er op tijd bij.” (tekst gaat door onder de foto)
Natuurlijk zijn er archiefstukken, zoals deze plattegrond, maar de schrijvers haalden waardevolle informatie uit interviews (foto: Regionaal Archief)
Dat mondelinge typeert het historisch onderzoek naar de koude oorlog, weet Noorlander. Hij schreef eerder al een boek over vergelijkbaar erfgoed in Den Haag en werkte aan een landelijke inventarisatie. Uiteraard zijn er ook geschreven bronnen, archieven, maar veel zaken waren geheim – praten met mensen die er zélf bij betrokken waren levert dus vaak interessante extra informatie op.
“We hebben die interviews in 2019 gedaan, in opdracht van de gemeente Alkmaar. Dat was heel waardevol. Het is ook goed dat we het toen hebben gedaan, een aantal van de mensen die we toen spraken is inmiddels overleden. Hun verhalen zijn toch bewaard.”
Ze vormden een paar jaar later een belangrijke basis voor ‘Schuilen voor de atoombom in Alkmaar, het erfgoed van de Koude Oorlog’, uiteraard aangevuld met ander onderzoek en foto’s van wat er in Alkmaar nog allemaal te vinden dus. Van schuilkelders, bijvoorbeeld. Wie vandaag de dag zijn auto parkeert onder De Vest beseft vaak niet dat deze garage ook als atoomschuilkelder kon worden gebruikt.
“Dat was de openbare schuilplek. In principe moesten mensen thuis schuilen, maar als je onderweg was en niet op tijd thuis kon komen, kon je naar deze schuilplaats. Met plek voor 6.000 personen. Het was echt bedacht op een atoombom. Niet dat Alkmaar een voltreffer zou overleven, maar als de bom op een andere stad zou vallen, konden de mensen in zulke kelders schuilen voor de straling, was de gedachte.” (tekst gaat door onder de foto)
De wateropslag van de schuilkelder in de Vestgarage (foto: Regionaal Archief)
Het boek laat vooral goed zien hoe ver alles wat uitgedacht en uitgewerkt. Er werd écht met dat doemscenario rekening gehouden, tot in de details. “Alkmaar was een uitzonderlijke provinciestad in dit verband. Den Helder en Amsterdam golden als potentiële doelwitten, Alkmaar lag daar mooi tussenin. Veel regionale voorzieningen waren hier gevestigd.”
Zoals de PTT. De bekende Telefooncentrale – tegenwoordig ook de redactie van Streekstad Centraal – herbergt een forse atoomschuilkelder, die ook bezocht kan worden. “Met de open monumentendagen zullen Colette en ik daar rondleidingen geven. Het is wel ‘n beetje leeggestript hoor, het is niet allemaal bewaard, maar als je daar binnen bent en de deur gaat dicht… De lucht wordt anders, een opgesloten gevoel krijg je. Dan moet je je voorstellen hoe het geweest zou zijn als het écht was gebeurd.”
Voor wie erop let, is er in Alkmaar nog veel van alle voorbereidingen te zien. Twee ondergrondse atoomschuilkerders dus, drie commandoposten ook. In het boek is verder aandacht voor de verschillende waterkeringen in de stad. “Die zijn bedoeld om het water in de grachten te houden”, legt Noorlander uit. De vrees dat de vijand de dijken zou bombarderen was reëel en als dat gebeurde, kon het Noordhollandsch Kanaal leeglopen op de Schermer. Dan zouden ook de grachten droogvallen en dat moest voorkomen worden, want zonder water in de grachten storten de kades in, en uiteindelijk de oude stad zélf. Los daarvan: het grachtenwater is ook het bluswater in het centrum. (tekst gaat door onder de foto)
De atoomkelder van de Telefooncentrale is ook bovengronds goed zichtbaar (foto: Streekstad Centraal)
Onder de Friesebrug is nog een andere voorbereiding zichtbaar: een springstofluik. Dat maakte het mogelijk deze brug op te blazen en zo de vijand te dwarsbomen. Het laat zien dat er zelfs met een invasie op het land, een echte grondoorlog dus, rekening was gehouden. Ook dan hoopte Nederland zo lang mogelijk stand te houden.
Het onderwerp leeft nog steeds – of eigenlijk: wéér. De recente ontwikkelingen in de wereld maken de voorbereidingen van toen weer actueel. “Het boeit mensen heel erg, merken we. Waar kunnen wíj schuilen, vragen ze zich af.”
De Alkmaarse kelders, keringen en dat springstofluik zijn gelukkig nooit gebruikt. Dat is uiteindelijk toch een geruststellende gedachte. De bom viel niet. “Het is goed dat Alkmaar dit laat zien”, vindt Noorlander. “Het helpt ons ook te beseffen hoe waardevol het is dat we nu vrede hebben. We moeten hard werken om dat zo te houden.”
Koeien, schapen, en heel veel ouders met kleine kinderen. Boerenfamilie Borst in Heerhugowaard doet voor het eerst mee aan de Campina Open Boerderijdagen. En met nog een paar uur te gaan waren er – ondanks het wisselvallige weer – toch al zo’n 1.200 bezoekers geweest. “We hebben een dansje gedaan bij de duizendste bezoeker”, vertellen ze bij de ingang vrolijk.
De familie runt een melkveehouderij en koeienfokkerij aan de Groenedijk, aan de noordoostzijde van Heerhugowaard. In de grote stal liggen vooraan twee hoogzwangere koeien, in het hok ernaast zijn koeien met ‘zwangerschapsverlof’ en naar achteren toe worden ze steeds jonger. De linkerzijde is leeg, die is voor de koeien die nu in de wei staan.
De koeien in de grote stal maken zich overduidelijk niet druk om alle bezoek. Ze staan bij elkaar, liggen te herkouwen of eten hooi. Veel meer is er ook eigenlijk niet te doen. Koeien laten zich aaien en krabben, en soms gaat er eentje eens echt even lekker voor staan. Eén van de koeien is een bekende Nederlander; zij is in twee tv-spots van Campina te zien geweest. (tekst gaat verder onder de foto)
Mooie klassieke tractoren bij de entree bij het bedrijf van de familie Borst, (foto: Streekstad Centraal)
Voor kinderen is er zat te doen en daar wordt dankbaar gebruik van gemaakt: spelletjes, een schminkhoek, springkastelen en ze mogen in een tractor zitten. Maar het meest interessant zijn natuurlijk de sterren van de dag: de koeien en kalveren.
“We zijn altijd op zoek naar iets leuks om te doen met vrije dagen en dan is zo’n bezoek aan een boerderij wel één van de toppers, gewoon lekker buiten en in de natuur”, vertelt Aaf, die met haar dochter Marina en kleindochter Riley een kijkje neemt bij de jongste kalveren. Voor oma is het haar eerste boerderijdag. Marina is met haar dochter vorig jaar al geweest. “Ja en ik ben ook nog eens op een schoolreisje geweest”, vult Riley aan. (tekst gaat verder onder de foto)
Marina, Riley en Aaf hebben met elkaar een gezellig en leerzaam dagje uit tijdens de Open Boerderijdag. (foto: Streekstad Centraal)
“Het leukste vind ik dat je de koeien mag aaien en dat je ze eten mag geven”, zegt Riley. Helaas liggen de jongste kalveren even buiten bereik. Misschien hebben ze het na meerdere uurtjes wel een beetje gehad met al die bezoekers. Maar de grote koeien heeft Riley volop kunnen aaien. En vond ze het daar een beetje stinken? Stellig zegt ze: “Nee.”
Mama vermaakt zich ook goed. “Ik vind het héél leuk. Dit is dus onze tweede keer. Deze open dag werd op school gepromoot, vorig jaar waren we naar een andere boerderij, toen werden we getipt door een nichtje van Riley.” Dochterlief kan het zich nog goed herinneren. “Ja en we wilden toen nog een tekening geven aan de boer, een héle grote, maar die zijn we toen vergeten.” (tekst gaat verder onder de foto)
Hoe gaat dat eigenlijk, een koe melken? (foto: Streekstad Centraal)
“We vinden het gewoon heel interessant”, neemt Marina weer over. “En we vinden het heel leuk om deze jongedame hier te laten zien hoe het er aan toe gaat op een boerenbedrijf.”
Ook moeder en oma vinden de open dag leerzaam. “Ik heb vandaag geleerd dat een koe van vijftien jaar oud ook nog zwanger kan worden, heel bijzonder”, zegt oma. “Ja dat heb ik ook geleerd”, vult Riley aan, nadat ze eerder zo snel niets leerzaams kon noemen, na al twee eerdere boerderijbezoekjes. Marina: “En we hebben geleerd wat een vaars is, een koe die haar eerste kalf heeft gekregen.”
De dames was het opgevallen dat de automatisering voortschrijdt. Het machinaal melken keken ze niet van op, maar in de grote stal is er een machine die hooi voor de hokken schuift. “Ze hoeven bijna niks meer te doen”, grapt Marina. (tekst gaat verder onder de foto)
Er is ook lekkers te halen tijdens de open dag bij de boerenfamilie Borst. (foto: Streekstad Centraal)
Niets doen bestaat eigenlijk niet op een boerderij. En zit ook niet in het bloed van de boeren. Zo droeg Pé Borst het boerenbedrijf vier jaar geleden over aan zijn zoon, maar is hij er zelf met zijn 72 jaar nog dagelijks aan het werk. Hij was ook betrokken bij de opzet van de open dag.
“Zo’n open dag is een hele organisatie. Campina zorgt voor spullen, maar je moet zelf wel alles opzetten en voor zo’n 25 of 30 vrijwilligers zorgen. En dat moeten toch wel mensen wezen die een beetje weten wat ze doen. Je wilt ook alles netjes en schoon hebben.”, vertelt Pé. “En omdat de weersvoorspellingen zó slecht waren voor vandaag hebben we alle machines buiten gezet en de banken en spelletjes voor de kinderen binnen uitgezet. Dat leverde weer extra stress op.” (tekst gaat verder onder de foto)
Pé Borst heeft het bedrijf aan zijn zoon overgedragen, maar is nog altijd met veel plezier aan het werk. (foto: Streekstad Centraal)
Vorig jaar was de familie Borst al gevraagd om mee te doen, maar toen bedankten ze nog. Nu gingen ze overstag. “Ja, ik vind, je moet altijd open staan voor veel dingen, en de mensen laten zien wat voor een bedrijf we hier hebben. Kinderen denken dat alles maar uit de koelkast komt of uit de winkel. Nu kunnen ze de oorsprong zien, en dat het hard werken is. We hebben hier ook niks te verbergen, we doen alles op een eerlijke manier.”
Als hij zo om zich heen kijkt, vind Pé alle voorbereidingen toch zeker wel de moeite waard, “Het is leuk dat er zo veel volk is. Mensen komen van heinde en verre”, zegt hij. Een aantal komt uit het buitenland, is te zien aan de kentekens op het parkeerveld. Vermoedelijk toeristen. “En het is fijn dat het weer toch wel meevalt.” (tekst gaat verder onder de foto)
Onder begeleiding kunnen bezoekers op het land kijken, en tussen de schapen lopen. (foto: Streekstad Centraal)
En zeker in deze tijd is het goed dat mensen weten wat er op het land gebeurt, vindt Pé. Want boeren hebben het ook steeds moeilijker vanwege wet- en regelgeving, zoals die rond stikstof. “De politiek is veel praten en weinig doen, en het kost klauwen met geld, daar komt het wat mij betreft vaak op neer. Nou ook weer, ze zijn elkaar allemaal aan het afschieten en douwen niks door. Niemand durft er een klap op te geven.”
Maar ondanks de regeldruk heeft Pé nog altijd veel plezier aan zijn werk, zegt hij, en het liefst is hij bezig met de fokkerij binnen het bedrijf. “Dat vind ik het mooiste. Stieren en fokdieren verkopen. Binnenkort komt er trouwens een heel artikel over ons in het vakblad Holstein International, dat is wereldwijd. Een x-aantal stieren van ons is doorgebroken en staan goed op de kaart”, zegt hij trots. “Dan kom je internationaal toch een beetje in beeld.”
![Maak je huis klaar voor de toekomst met nieuwe verwarming [Advertorial]](https://hub.streekstadcentraal.nl/wp-content/uploads/2026/05/radiator-outlet.jpg)
