Het is gezellig druk bij het Beestenboetje in Heiloo. De deelnemers aan de Rol 4-daagse zijn op de tweede dag bij de kinderboerderij neergestreken voor een pauze. Even uitrusten, iets drinken en eten, en natuurlijk kletsen. De dames en heren hebben het zichtbaar naar hun zin tijdens hun uitstapje. “En het is prachtig weer!”
Het onderstreept het succes van de Rol 4-daagse van Trefpunt Heiloo. Het terras van de kinderboerderij zit vol met deelnemers en begeleiders, en de gezelligheid straalt er vanaf.
“Dit is zeven jaar geleden ontstaan om naast alle avondvierdaagsen en alle lopen die er zijn, ook voor mensen in een rolstoel of met een rollator iets te organiseren, om hen ook een leuke middag te bezorgen”, vertelt Anje Corts van Trefpunt Heiloo, de organisatie achter de vierdaagse.
De alternatieve vierdaagse is een hele expeditie want veel deelnemers zijn al op leeftijd. Toch is genoeg hulp vinden eigenlijk geen probleem. “Er zijn heel veel vrijwilligers die zich aangemeld hebben”, zegt Anje. (tekst gaat verder onder de foto)
Martha en Tiny lusten wel een stuk watermeloen tijdens de pauze bij Kinderboerderij Beestenboetje (foto: Streekstad Centraal)
De pauzeplekken doen vaak ook aan wat sponsoring. Op Dag 1 is gepauzeerd bij een basisschool en daar werd fruit uitgedeeld. Het Beestenboetje sponsort eten en drinken, waaronder stukken watermeloen die gretig aftrek vinden. Ook details als reserverolstoelen worden niet vergeten. “Voor als iemand niet lekker wordt, of er is panne onderweg.”
Martha en Tiny zijn blij dat de Rol 4-daagse in het leven geroepen is. “Ik vind het ook prettig om alle vier de dagen mee te lopen”, zegt Martha, die net als Tiny met een rollator wandelt. “Het is 2 tot 2,5 kilometer lopen en er zijn pauzes, dus het is makkelijk te doen.” De 90-jarige Tiny knikt. “Ik denk dat we bij elkaar anderhalf uur op pad zijn. Het is allemaal makkelijk te doen hoor. En het is heel gezellig.”
“En het is prachtig weer!”, vult Martha aan. Maar goed dat de Rol 4-daagse niet vorige week werd gehouden, tijdens de hitte. “Inderdaad, ik denk dat het toen niet doorgegaan zou zijn”. Tiny denkt er net zo over. “Nee dat had niet gekund.” Martha weer: “Maar met deze temperatuur is het prima te doen.” (tekst gaat verder onder de foto)
Merouw Steggerda is rolstoelgebonden en vooral voor ouderen zoals zij is de Rol 4-daagse een prachtig evenement. (foto: Streekstad Centraal)
Mevrouw Steggerda aan de andere kant van de tafel zit in een rolstoel en is dus niet zo mobiel meer. Vooral voor mensen zoals zij is de vierdaagse een fijn uitstapje. “Het is weer eens wat anders hè, anders zit je maar thuis. Het is mooi weer, en dit is een leuke groep.”
Na een half uurtje pauzeren gaat de tocht weer verder. Remmen los, hoedjes en paraplu’s weer op en verder.
In de winkel passen, maar online bestellen: het klinkt misschien tegenstrijdig, maar voor steeds meer consumenten is het de normaalste zaak van de wereld. Een broek wordt gepast in de stad, daarna thuis op de bank alsnog besteld in een andere kleur of maat. Winkeliers in de regio zien het gedrag veranderen en passen hun service daar stap voor stap op aan. Vooral in sectoren waar pasvorm belangrijk is, verschuift het koopproces langzaam richting een combinatie van fysiek en digitaal, gewoon.
Fysieke winkel blijft belangrijk
In veel winkels draait het nog altijd om passen, voelen en direct advies krijgen. Vooral bij kledingstukken waar maatvoering cruciaal is, blijft de fysieke winkel een belangrijke rol spelen. Bij lingerie bijvoorbeeld willen klanten zekerheid over comfort en pasvorm, iets wat online lastig volledig te beoordelen is. Toch zie je dat ook hier het online bezoek toeneemt, vooral na een eerste bezoek in de winkel.
Winkeliers merken dat klanten vaker eerst komen oriënteren en daarna thuis de aankoop afronden. Dat vraagt om een andere manier van adviseren in de winkel. Medewerkers proberen steeds vaker een totaalbeleving te bieden, zodat de klant niet alleen kijkt, maar ook een band opbouwt met het product en de winkel zelf.
Online gemak wint terrein
Ondertussen groeit het online aandeel van veel winkels gestaag door. Consumenten vergelijken prijzen, lezen reviews en bestellen steeds vaker vanuit huis en zien ze aanbiedingen die speciaal op hun gedrag worden afgestemd. De drempel om online te kopen is laag, zeker nu retouren eenvoudig geregeld zijn en levertijden korter worden.
Toch betekent dit niet dat de winkel verdwijnt. Integendeel, het wordt juist een plek waar de klant zich laat inspireren. Veel mensen gebruiken de fysieke winkel als startpunt en maken hun definitieve keuze later online, op een moment dat het hen uitkomt, waardoor de grens tussen online en offline steeds verder vervaagt. Een fenomeen dat ‘showrooming’ wordt genoemd.
Waarom het combineren logisch is
Het combineren van fysiek en online winkelen lijkt voor veel consumenten vanzelfsprekend te worden. Ze willen zekerheid bij het passen, maar ook gemak bij het bestellen. Die mix zorgt ervoor dat winkels hun rol opnieuw moeten definiëren en hun dienstverlening aanpassen aan verschillende klantmomenten.
Voor ondernemers betekent dat investeren in zowel de winkelervaring als de online omgeving. Niet als twee losse werelden, maar als één geheel dat elkaar versterkt. Wie dat goed weet te organiseren, speelt in op het veranderende koopgedrag van klanten en vergroot de kans op terugkerende aankopen voor vooral bij mode- en lifestylewinkels in de regio.
Toekomst van winkelen in de regio
Voor lokale ondernemers in de regio betekent de verschuiving dat ze creatiever moeten omgaan met hun aanbod. Denk aan het combineren van service in de winkel met slimme online tools zoals reserveren, click & collect en persoonlijk advies op afspraak. Zo proberen ze relevant te blijven in een markt die snel verandert.
Ook consumenten zelf worden steeds bewuster in hun keuzes. Ze laten zich graag inspireren in de winkel, maar nemen daarna de tijd om online te vergelijken. Die wisselwerking tussen offline en online lijkt alleen maar sterker te worden in de komende jaren, zeker nu gemak en snelheid steeds belangrijker worden in het dagelijks leven.
Hij is er weer: de bus op de Beverkoog. Woensdag zelfs in opvallende gedaante. Om te vieren dat het Alkmaarse bedrijventerrein na lang aandringen weer een eigen buslijn heeft kwam de historische ‘Stofzuigerbus’ er een rondje rijden. Zaterdag begint de dienstregeling dan echt. Alleen die abri’s…
Er was op de Beverkoog al langer grote behoefte aan een bus, merkte Desirée Oudejans van Bedrijvenvereniging Beverkoog. “We doen natuurlijk veel onderzoek naar wat mensen hier anders zouden willen, naar wat beter kan. Al jaren krijgen we dan terug: er is geen busverbinding. De bus is echt het meestgenoemde punt.”
Ooit wás die verbinding er al wel, mede daarom zal het zo gestoken hebben op de Beverkoog. Aan de ene kant van het bedrijventerrein ligt het spoor, de busverbinding tussen Alkmaar en Heerhugowaard aan de andere, maar de Beverkoog zelf is nauwelijks bereikbaar met het openbaar vervoer. Tot nu. In elk geval de komende twee jaar is de bus terug op de Beverkoog, in de vorm van buslijn 260. (tekst gaat door onder de foto)
Bedrijvenvereniging Beverkoog maakte zich hard voor de terugkeer van de bus. Uiterst rechts Richard Brandwijk. (foto: Streekstad Centraal)
Voor de voorzitter van de bedrijvenvereniging, Richard Brandwijk, is het een proces van de lange adem geweest. Zo’n bus krijg je niet zomaar terug. “Sterker: ze waren hier al mee bezig vóór ik voorzitter werd. Dus je moet echt het hele bestuur op de foto zetten, zeker niet alleen mij!”
Brandwijk vindt het een pracht dat het gelukt is voor deze mooie dag de bekende Stofzuiger uit Bergen te charteren. “Dat viel heel mooi samen. Hij is nog niet lang klaar, daar zijn ze ook lang mee bezig geweest, een mooi project. Ik kende gelukkig iemand… Ik ben blij dat dit óók is gelukt.”
De buslijn waar het woensdag allemaal om gaat was er weliswaar ooit wel, hij verdween weer. Wat daarbij meespeelde is dat de vervoersvraag op een bedrijventerrein typische pieken en dalen heeft. De meeste reizigers komen ‘s ochtends en gaan ‘s avonds weer: woon-werkverkeer. Mede daarom is een buslijn slecht rendabel te krijgen. De nieuwe buslijn houdt rekening met de werktijden. (tekst gaat door onder de foto)
Erik ten Winkel is blij dat bezoekers nu ook met het ov kunnen komen. Én de stagiars. (foto: Streekstad Centraal)
“Wat wel bijzonder is: ze hebben de bushokjes net weer weggehaald”, zegt Brandwijk. En nu komen ze dus weer terug… Die oude abri’s waren er oorspronkelijk na lang lobbyen geplaatst net voor de buslijn verdween, weet Erik ten Winkel daar nog over te vertellen. Ten Winkel is van Hortus Alkmaar, deze woensdag de bestemming van de stofzuigerbus.
Ten Winkel is net als Brandwijk erg blij met de terugkeer van de lijn. “De bus rijdt ook op zaterdag. Mensen kunnen dan hier met de bus heen en na de lunch weer terug. Daar maken we reclame mee.”
Wat dat betreft is het mooi dat de bus vanaf 4 juli rijdt en zo net de zomervakantie meepakt, al zal de echte drukte voor later zijn. De bus is er zeker niet alleen voor toeristen. “We hebben hier ook stagiairs werken die met het openbaar vervoer komen. Juist jongeren hebben lang niet allemaal een auto en moeten soms van ver komen. Ook andere bedrijven hebben daarmee te maken, die bus heeft echt een grote meerwaarde.”
Lijn 260 rijdt tussen de stations Alkmaar en Heerhugowaard en vice versa. Daar zijn goede overstapmogelijkheden op andere buslijnen. Zo zijn er voor mensen die vanuit de Beverkoog naar huis rijden volop mogelijkheden om bij een halte in hun buurt terecht te komen. (tekst gaat door onder de foto)
Zo zag de vrolijke ondertekening op het stadhuis er woensdag uit. (foto: Gemeente Alkmaar)
Eerder liep het niet goed af met de Beverkoogbus, nu hebben de ondernemers in de Beverkoog goede hoop. Ze zetten zich er zelf voor in om van de buslijn een succes te maken.
Voor de buslijn is zo een stimuleringsfonds in het leven geroepen. Dat helpt om de bus extra te promoten. “Er zijn bijvoorbeeld gratis buskaartjes”, vertelt Oudejans enthousiast. Daarmee kunnen ondernemers hun personeel prikkelen om het toch eens te proberen met die bus.
“Mooi dat ondernemers hier zelf ook aan bijdragen en hun medewerkers met probeertickets stimuleren om een keer de bus te pakken”, reageert gedeputeerde Jeroen Olthof van de provincie Noord-Holland op dit maatschappelijke ondernemerschap. “Ik hoop op een groot succes!”
Ook Oudejans benadrukt het belang van de bus voor jong talent, voor stagiairs. “Dat talent is interessant voor de Beverkoog. We willen die mensen echt vasthouden, dat ze niet de trein naar ergens anders nemen… We hebben echt prachtige bedrijven hier. Daar doen we het voor.”
De historische Stofzuigerbus van woensdag maakt natuurlijk plaats voor een ‘gewone’ bus, die vanaf zaterdag 4 juli rijdt met nummer 260. (foto: Streekstad Centraal)
De 94-jarige Ilse Baal, die aan de basis stond van de eerste Keti Koti-vieringen in Alkmaar, is onderscheiden met de Grantangi Award. De onderscheiding is bedoeld voor mensen die zich op bijzondere wijze inzetten voor de Surinaamse gemeenschap en de verbinding tussen verschillende culturen. Baal kon de prijs vorige week vanwege de hitte niet zelf ophalen tijdens de provinciale Keti Koti-viering in Haarlem. Ze kreeg de award daarom thuis uitgereikt door een goede vriendin.
Voor Baal is de onderscheiding een onverwachte erkenning. “Grantangi betekent hartstikke bedankt”, vertelt ze tegen NH, mediapartner van Streekstad Centraal. “Ik denk dat het zegt dat ik mijn best heb gedaan, maar ik had deze award niet verwacht. Ik vind het fantastisch en ben heel trots.”
De in Paramaribo geboren Baal woont al 44 jaar in Alkmaar. Kort voor de onafhankelijkheid van Suriname verhuisde zij naar Nederland. Na enkele jaren in Amsterdam vestigde zij zich in Alkmaar, een stad waarmee ze al eerder een bijzondere band had. “Alkmaar kende ik al uit Suriname. Ik heb namelijk nog als kleuterjuf op ‘plantage Alkmaar’ gewerkt”, vertelt ze. (tekst gaat verder onder de foto)
Ilse Baal is vereerd met de toekenning van de prijs voor haar betrokkenheid bij de Surinaamse gemeenschap in Alkmaar. (foto: NH)
Haar persoonlijke geschiedenis raakt ook aan het slavernijverleden. “Mijn oma van mijn moeders kant was de laatste tot slaafgemaakte in mijn familie. Ik ben dankbaar dat ik die ontberingen niet heb meegemaakt.” Toch wil Baal niet blijven hangen in het verleden. “Ik vier liever die dankbaarheid tijdens Keti Koti.”
Juist die gedachte vormde jaren geleden de aanleiding om Keti Koti ook in Alkmaar onder de aandacht te brengen. De grote vieringen vonden destijds vooral in Amsterdam plaats, maar dat werd voor haar steeds moeilijker. “Dat reizen wilde ik niet meer. Daarom heb ik in het wijkcentrum gevraagd of we het hier in Alkmaar kunnen organiseren.”
De eerste bijeenkomsten waren kleinschalig. In De Blije Mare en later in wijkcentrum Mare Nostrum kwamen enkele tientallen mensen bijeen om samen stil te staan bij de afschaffing van de slavernij. “Iedereen was er welkom, alle rassen en alle geloven, om zo verbinding met elkaar te zoeken.”
Via Art.1 Noord-Holland Noord, tegenwoordig Discriminatie.nl, groeide het initiatief uit tot de eerste Keti Koti-dialoogtafel in 2021. Twee jaar later volgde het eerste grote Keti Koti-festival in Park De Oude Kwekerij. Inmiddels is de organisatie daarvan overgenomen door de gemeente Alkmaar en Stichting Comité 30 juni / 1 juli Alkmaar. (tekst gaat verder onder de foto)
De eerste grotere Keti Koti-viering was in 2023 in Park De Oude Kwekerij. (foto: Streekstad Centraal)
Afgelopen zondag vond de vierde editie plaats in Park De Oude Kwekerij, met een herdenking, dialoog, muziek, workshops en ontmoetingen die in het teken stonden van Keti Koti. Dit jaar kreeg de bijeenkomst extra betekenis doordat burgemeester Anja Schouten twee weken eerder namens het gemeentebestuur officieel erkenning uitsprak voor de historische betrokkenheid van Alkmaar bij kolonialisme en slavernij.
Baal was zondag nog even aanwezig, maar haar leeftijd laat zich steeds meer voelen. “Ik ben er niet meer elke keer bij. Afgelopen zondag was ik er heel even. Ik ben slecht ter been, dus het is best wel vermoeiend.” (tekst gaat verder onder de foto)
De Grantangi Award werd deze week bij Ilse Baal thuis overhandigd omdat ze niet naar de uitreiking Haarlem kon komen. (foto: Streekstad Centraal)
Hoewel de maatschappelijke aandacht voor het slavernijverleden groeit, kijkt zij liever vooruit dan achterom. In het interview dat NH Nieuws met haar maakte, spreekt ze vooral een wens uit voor volgende generaties. “Dat men niet in het verleden moet blijven haken, maar de toekomst. Vooral voor de kinderen die nu opgroeien. Dat ze elkaar liefhebben, elkaar begrijpen, begrip tonen voor elkaar.”
Volgens Baal heeft zij die verbondenheid juist in Alkmaar gevonden. Op de vraag of zij zich in de stad thuis voelt, antwoordt ze zonder aarzelen: “Zeker. Ik mag niet jokken, mijn buren, noem maar op. Waar ik ook ga, mag ik niet klagen. Daarom zeg ik het ook. Alkmaar heeft mij goed gedaan. Ik wil niet eens denken aan Amsterdam of aan Suriname. Ja. Tot en met de dag van vandaag.”
In een korte videoboodschap richt Ilse Baal zich met enkele wijze woorden tot de jongere generaties.
Nú is het droog in de duinen, maar in regenachtige perioden kan juist nattigheid daar voor problemen zorgen. De Zeeweg tussen Bergen en Bergen aan Zee had in de afgelopen jaren te stellen met ernstige wateroverlast. Daar moet iets aan gebeuren, vindt ook de provincie Noord-Holland, die de weg beheert. Er komt een afvoer.
Dat laat de provincie woensdag weten. De afgelopen maanden zijn verschillende scenario’s afgewogen. Niets doen was geen optie, wateroverlast op de Zeeweg kan er immers voor zorgen dat een heel dorp afgesneden raakt van de rest van Nederland. Er leidt immers maar één reguliere weg naar Bergen aan Zee.
“Voor een passende maatregel is onderzocht hoe vaak extreme en langdurige regenval in de toekomst te verwachten is”, licht de provincie het proces toe. (tekst gaat door onder de foto)
Dit scenario wil de provincie graag voorkomen. (foto: Provincie Noord-Holland)
“Als oplossing tegen de wateroverlast is het ophogen van de weg goed in kaart gebracht. Ook afwatering van overtollig water naar een andere plek is onderzocht, iets dat eerder niet mogelijk leek.” Het resultaat van al dat onderzoek was verrassend genoeg dat het tóch wel kon, dat water afvoeren.
“Uit het onderzoek is naar voren gekomen dat het afvoeren van water naar de polder wateroverlast voorkomt en de minste impact heeft op de natuur en bereikbaarheid van Bergen aan Zee tijdens de aanleg”, verduidelijkt de provincie de keuze voor een afvoerleiding. Het is juist van belang de bereikbaarheid van het dorp continu op peil te houden.
Het verhogen van de weg zou zijn samengegaan met langdurige, ingrijpende werkzaamheden. Het is voor de provincie dus bemoedigend nieuws dat het technisch mogelijk is het overtollige water af te voeren.
Hoe en wanneer het werk precies moet gaan gebeuren is nog niet uitgewerkt, het streven is om dit in 2028 te laten plaatsvinden. Bewoners en ondernemers in Bergen aan Zee zijn uitgenodigd voor een informatieavond, laat de provincie weten.
Door slijtage aan het spoor kregen omwonenden van station Heiloo langzamerhand te maken met meer geluidsoverlast. ProRail gaf gehoor aan de wensen van deze bewoners. In de nacht van zondag op maandag konden bewoners weliswaar zo nu en dan éxtra herrie ervaren – maar dan om ervoor te zorgen dat het straks stiller is.
Het station was al opgeknapt, nu was het spoor even verderop aan de beurt. Niet dat ProRail nou bij iedere klacht over geluid in actie komt. Maar de spoorbeheerder doet écht graag moeite om het spoor stiller te maken, vertelt woordvoerder Joke van der Cruysen. “Het hangt vooral af van wat het probleem is en of we er iets aan kunnen doen. Het gaat hem dus niet zozeer om hoeveel meldingen er zijn.”
Bij Heiloo ging het om storende trillingen. Die zijn redelijk makkelijk te verhelpen, legt Van der Cruysen uit. “En soms als het spoor nog nieuw is, dan kan dat tijdelijk voor overlast zorgen. De spoorstaven moeten dan nog door de treinen geslepen worden, daar hoeven wij niets aan te doen. Als dat wel nodig is doen we dat graag.” (tekst gaat verder onder de foto)
Nieuwe stukken spoorstaaf worden op maat gemaakt om oude stukken te vervangen. (foto: PersfotoNH)
Zo’n stukje spoor stiller maken is een hele klus, waar tientallen specialisten bij samenwerken. Seinwezenmonteurs koppelen de spoorbeveiliging en bekabeling los, waaronder de retourkabels, zodat de stukken rails vervangen kunnen worden.
Het te vervangen stuk rails wordt los geslepen, van zijn plek gehesen en nieuwe stukken worden op maat gemaakt om er nauwkeurig voor in de plaats terug te leggen. Voor het zware tilwerk wordt een ‘Krol’, een speciale spoorwegkraan gebruikt. (tekst gaat verder onder de foto)
De stukken spoorstaaf worden met elkaar verbonden onder hoge verhitting. (foto: PersfotoNH)
Natuurlijk moeten de naden worden gevuld. Hiervoor wordt vulmateriaal hoog verhit en wordt er elektrisch gelast. Robelslijpers slijpen de verbindingen perfect glad. Daarna worden de spoordelen stevig aan elkaar en aan de ondergrond vastgemaakt.
En dan tot slot sluiten de seinwezenmonteurs de boel weer op elkaar aan. (tekst gaat verder onder de foto)
De stukken rails worden stevig aan elkaar en aan de ondergrond bevestigd. (foto: PersfotoNH)
De werkzaamheden van het afgelopen weekend zijn uitgevoerd door VolkerRail in samenwerking met Twentse Rail Infra.
Wie de eerste weken van de zomervakantie graag vanuit de stad de fiets pakt naar de duinen en het strand, moet niet rekenen op de Rekervlotbrug. Deze Koedijker verbinding over het Noordhollandsch Kanaal gaat namelijk dicht en wel van woensdag 8 juli tot en met donderdag 16 juli.
De reden daarvoor is groot onderhoud aan de brug. De brug heeft een reputatie opgebouwd als een brug waar vaak wat mee is – en draagt daarom ook de bijnaam ‘Rekerflopbrug’ – maar daar kan deze grote onderhoudsbeurt misschien verbetering in brengen.
“Tijdens de werkzaamheden worden de glijplaten van de brug vervangen. Met de nieuwe glijplaten zijn meerdere onderdelen van de brug vernieuwd en wordt een onderhoudsperiode van drie maanden afgesloten”, schrijft de provincie over wat er te gebeuren staat. (tekst gaat door onder de foto)
Werklieden op de brug: voor de Koedijkers is het intussen een vertrouwd gezicht,
De verschillende onderhoudsbeurten van de afgelopen maanden, met dus straks deze als afsluitend onderhoud, moeten de brug minder storingsgevoelig maken. “Maar helaas kunnen we niet garanderen dat er geen storingen meer komen. Dat is afhankelijk van veel factoren, zoals bijvoorbeeld hoe zwaar de brug belast wordt en de weersomstandigheden”, voegt de provincie daar wel aan toe.
Fietser kunnen zolang omrijden via die ándere vlotbrug, de Koedijkervlotbrug, of, afhankelijk van de bestemming, via Schoorldam. De werkzaamheden beginnen woensdag 8 juli om 07:00 uur in de morgen en worden op donderdag 16 juli om 16:00 uur.
De provincie legt uit dat vlotbruggen een ingewikkeld stukje techniek zijn. “Glijplaten zijn bewust ontworpen om de bewegende brugdelen makkelijker over elkaar te laten glijden”, schrijft de provincie. “Het vervangen van glijplaten is precies werk en kost tijd. Dat komt doordat alles heel nauwkeurig moet passen.”
Als het werk gedaan is zijn er nog dik vier weken van de ‘grote vakantie’ over en kan er dus weer gewoon van de vlotbrug gebruik worden gemaakt.
Wie in Alkmaar, Dijk en Waard, Heiloo of Bergen een woning opknapt, komt al snel uit bij de vloer. Laminaat is daarbij nog altijd een van de meest gekozen opties. Het is betaalbaar, snel te leggen en verkrijgbaar in stijlen die passen bij zowel jaren-dertigwoningen als nieuwbouwappartementen. Tegelijk spelen in de regio praktische vragen, zoals geluid in appartementen, geschiktheid voor vloerverwarming en de juiste kwaliteit voor een druk huishouden.
Waarom laminaat vaak een logische keuze is
Laminaat bestaat uit meerdere lagen met een slijtvaste toplaag. Daardoor is het geschikt voor dagelijks gebruik en relatief eenvoudig schoon te houden.
Belangrijke pluspunten:
Onderhoudsvriendelijk: stofzuigen en licht dweilen is meestal voldoende.
Veel uitstraling voor een lagere prijs: van houtlook tot betonlook.
Snel resultaat: kliksystemen maken leggen vaak sneller dan bij veel andere vloeren.
Let op geluidseisen in appartementen
In Alkmaar en Heerhugowaard worden veel appartementen bewoond, en daar spelen geluidseisen vaak een rol. Verenigingen van Eigenaren (VvE’s) vragen regelmatig om een ondervloer die contactgeluid dempt. Wie zonder passende ondervloer laminaat legt, loopt sneller kans op klachten van buren.
Praktische tip: vraag vooraf na welke eis geldt en stem de ondervloer daarop af. Een goede ondervloer helpt bovendien om kleine oneffenheden in de ondergrond op te vangen.
Past laminaat op vloerverwarming
Steeds meer woningen in de regio worden verduurzaamd met (hybride) warmtepompen en vloerverwarming. Laminaat kan daar vaak prima op, zolang je let op de warmteweerstand van zowel de vloer als de ondervloer. Een te isolerende combinatie kan ervoor zorgen dat warmte minder goed wordt doorgelaten.
Zo kies je de juiste kwaliteit en uitstraling
Niet elk laminaat is hetzelfde. Bij de keuze spelen vooral deze punten mee:
Gebruiksklasse: hoe intensiever de ruimte wordt gebruikt, hoe belangrijker een hogere slijtklasse is.
V-groef: een groef langs de plankranden geeft een plankenlook. Zonder groef oogt de vloer rustiger.
Plankformaat: XL- en XXL-planken kunnen een ruimte groter laten lijken, terwijl visgraat juist een klassiek effect geeft.
Waterbestendig: handig in een keuken of in een huishouden waar vaker wordt gemorst.
Sneller klaar met meten, bezorgen en leggen
Bij een verbouwing is tijd vaak schaars. Daarom kiezen sommige bewoners voor een partij die niet alleen levert, maar ook helpt met inmeten en leggen. Dat voorkomt rekenfouten in het aantal vierkante meters en beperkt de kans op onnodig snijverlies.
Voor wie zich wil oriënteren op stijlen en opties, sluit laminaat bestellen bij King Laminaat aan bij het vergelijken van afwerkingen, formaten en praktische eigenschappen.
Kleine voorbereiding scheelt veel gedoe
Wie laminaat laat leggen of zelf aan de slag gaat, kan met een paar stappen problemen voorkomen:
Laat de planken vooraf acclimatiseren in de ruimte.
Controleer of de ondervloer past bij de ondergrond en eventuele geluidseisen.
Denk aan plinten en overgangsprofielen voor een nette afwerking.
Houd rekening met een uitzettingsvoeg langs muren en kozijnen.
Laminaat blijft daarmee een praktische keuze voor veel woningen in de streek. Je krijgt snel een nieuwe uitstraling, hebt relatief weinig onderhoud en met de juiste voorbereiding voldoet het ook aan moderne eisen zoals geluidsdemping en vloerverwarming.
Vanaf maandag 29 juni zendt Streekstad Centraal de derde en laatste aflevering uit van de positieve talkshow ‘Aan Tafel over Zorg en Gezondheid’. De Alkmaarse reeks van deze speciale talkshow wordt door Streekstad Centraal uitgezonden in samenwerking met het Ministerie van Welzijn, Volksgezondheid en Sport om inwoners van de regio Alkmaar mee te nemen in alle ontwikkelingen die gaande zijn rond de zorg.
Nadat de afgelopen weken werd stilgestaan bij veranderingen in de zorg en de mentale gezondheid van de jeugd, staat deze derde aflevering volledig in het teken van de eigen buurt: wat speelt er op buurtniveau in Alkmaar op het gebied van zorg en gezondheid, welke initiatieven zijn er en wat kunnen we hiervan leren?
Alle afleveringen zijn op 12 mei opgenomen in het Alkmaarse wijkcentrum De Eenhoorn. Onder leiding van presentatrices Tamara Jonker en Raja Felgata wordt in deze gespreksronde ingezoomd op mooie voorbeelden dichtbij huis. (tekst gaat verder onder de foto)
De talkshow ‘Aan Tafel over Zorg en Gezondheid’ wordt gepresenteerd door Tamara Jonker en Raja Felgata. (foto: Saska van den Boom)
Aan de opvallende hartvormige tafel schuiven in deze aflevering vier betrokken gasten aan die zich dagelijks inzetten voor verbinding in hun eigen wijk.
Wim van Veen is coördinator van wijkcentrum De Eenhoorn. Hij begon zijn loopbaan als sociaal psychiatrisch verpleegkundige en is nu initiatiefnemer van veel sociale activiteiten in de wijk. Volgens hem is De Eenhoorn echt een verlengde huiskamer van de buurt, een plek om samen te komen én elkaar te helpen met uiteenlopende initiatieven zoals taallessen of een geheugenkoor. (tekst gaat verder onder de foto)
Wim van Veen is coördinator van sociale wijkcentra. (foto: Saska van den Boom)
Connie Denneman is al acht jaar vrijwilliger bij dit Geheugenkoor in Alkmaar. Het koor telt 34 zangers met dementie, die elke twee weken begeleid door een vrijwilliger of partner samenkomen om te zingen, te bewegen en elkaar te ontmoeten.
Daarnaast schuift Halima Ourhris aan, sociaal cultureel werker bij wijkcentrum Mare Nostrum. Zij vertelt hoe ze zorgen voor verbinding in de wijk door het organiseren van wekelijkse koffieochtenden, workshops en etentjes. Zij gelooft heilig in de kracht van ontmoeten om zo een gemeenschap te vormen waar iedereen welkom is. Ze brengt vrijwilliger Henk Heilbron mee, die onder andere actief is bij de wekelijkse koffieochtend voor senioren in het wijkcentrum. (tekst gaat verder onder de foto)
De gesprekken voor de talkshow vonden plaats in wijkcentrum De Eenhoorn aan een hartvormige tafel. (foto: Saska van den Boom)
De talkshow biedt een herkenbare blik op initiatieven en mensen in de eigen streek. ‘Aan Tafel over Zorg en Gezondheid’ wordt dagelijks uitgezonden. Deze derde en tevens laatste aflevering is vanaf maandag 29 juni elke dag te zien om 12:00 uur en 24:00 uur op de televisiezender van Streekstad Centraal.
De uitzendingen op het tv-kanaal van Streekstad Centraal zijn te bekijken via Ziggo op voorkeuzekanaal 42 en bij KPN op voorkeuzekanaal 1504. De aflevering is ook online te zien via streekstadcentraal.nl.
Tussen het riet, het water en de wandelpaden van het Kanaalpark in Langedijk schuilt meer geschiedenis dan je op het eerste gezicht zou denken. Wie de nieuwe Kiek-Terug-verhalenroute volgt, ontdekt de verhalen achter plekken waar mensen normaal zo aan voorbijlopen. De route werd zaterdagochtend officieel geopend door wethouder Floris de Boer.
Eigenlijk zouden de bezoekers na de opening wandelend langs een aantal verhalen trekken. Maar het is zaterdag warm. Heel warm. Daarom heeft de organisatie het programma iets aangepast. In plaats van lopend trekt het gezelschap deels per boot door het Kanaalpark. Dat levert niet alleen verkoeling op, het laat de bezoekers het gebied ook eens vanuit een ander perspectief bekijken.
Voor Floris de Boer is het een bijzonder eerste erfgoedproject. Pas net een paar dagen is hij wethouder van Dijk en Waard. “Ik ben sinds dinsdag wethouder, dus dit is meteen een mooi initiatief waar ik me mee bezig mag houden”, zegt hij enthousiast. “Ik kom hier echt vandaan. Daarom vind ik het ontzettend leuk dat dit er nu is. Het is mooi dat er tijd en aandacht wordt besteed aan erfgoed.”
Volgens De Boer past de verhalenroute goed bij de ontwikkeling van het Kanaalpark. “De gemeente groeit en we willen ook goede voorzieningen hebben. Hier komen natuur en geschiedenis mooi samen. Op deze manier maken we het verleden weer zichtbaar. Daar ben ik ontzettend trots op.” (tekst gaat door onder de foto)
Kersverse wethouder Floris de Boer opende zaterdagochtend vol trots de nieuwe Verhalenroute Kanaalpark: Kiek-terug. (foto: Streekstad Centraal)
Na de opening begint de rondleiding pas echt. Bij één van de informatieborden neemt streekhistoricus Arie Kaan de groep bezoekers mee terug in de tijd. Hij hoeft daarvoor eigenlijk alleen maar om zich heen te kijken. “Je kunt het je bijna niet voorstellen, maar hier lag vroeger een spoorlijn. Dat maakte het vervoer van alle producten een stuk makkelijker.”
Terwijl hij naar de Westdijk wijst, vertelt Kaan hoeveel de omgeving door de jaren heen is veranderd. Waar nu woningen staan, was het vroeger een drukte van belang. Boeren kwamen er samen, producten werden aangevoerd en via het kanaal en de spoorlijn weer verder vervoerd. Volgens Arie is dat precies waarom hij deze verhalen zo graag vertelt. “Als je hier nu staat, zie je dat helemaal niet meer.”
Bij vrijwel ieder bord vertelt Arie nét iets meer dan er op het informatiebord staat. Soms is dat een detail over een oude foto, soms een herinnering aan hoe het gebied er vroeger uitzag. Juist die extra verhalen maken dat de geschiedenis achter de borden nog meer tot leven komt. Dat was ook precies de bedoeling, vertelt Ellen Klaus, die de route in opdracht van de gemeente begeleidde. (tekst gaat door onder de foto)
Vanwege de hitte werden bezoekers met de boot naar een van de verhalen van de route gebracht. “Dit geeft het bezoekje toch nog even dat beetje extra.” (foto: Streekstad Centraal)
“Dit is de derde keer dat we zo’n route hebben gemaakt. De eerste keer lag de focus op de verhalen van de mensen die hier wonen, de tweede keer was het meer een poëzieroute met afbeeldingen. Deze keer gaat het echt over het gebied zelf. Persoonlijk vind ik dat veel interessanter.”
Achter de negentien verhalen gaat een flinke zoektocht schuil, vertelt Ellen. “We hebben ongeveer een halfjaar aan de route gewerkt. Je bent echt op zoek naar de mooie verhalen van het gebied.” En daar gaat tijd in zitten. “We willen dat mensen die de route lopen ook echt zien hoe het in al die jaren veranderd is. Het moeilijkste is eigenlijk dat je heel veel verhalen hebt en daar dan een selectie uit moet maken.”
Uiteindelijk kregen negentien verhalen een plek langs de route. Toch staan de borden niet altijd precies op de plek waar het verhaal zich afspeelde. “We hebben er bewust voor gekozen om ze meer als één route neer te zetten, met wat stukken ertussen. Als je alle borden precies neerzet waar het over gaat, staat er soms zomaar ergens één bord. We wilden er echt één geheel van maken.” (tekst gaat door onder de foto)
Vol enthousiasme vertelt Arie Kaan over de geschiedenis van het Kanaalpark in gemeente Dijk en Waard. (foto: Streekstad Centraal)
Voor het verzamelen van de verhalen werkte Ellen nauw samen met Arie Kaan, Gerlof Kloosterman, Henk Kauw, Nico Vader en Peter de Nijs. “Zij hebben ons echt geholpen met het vinden van de details en ook met het zoeken naar de juiste afbeeldingen bij de verhalen.”
Volgens Ellen vertellen de negentien borden samen het verhaal van het Kanaalpark. “Op de borden staan verhalen over de zuurkool, ondernemers, de BroekerVeiling, noem maar op. We hopen dat mensen daardoor op een andere manier naar het gebied kijken. Zeker bij oudere inwoners kan het herinneringen oproepen.”
Ook voor Arie zat een groot deel van het werk in het uitzoeken van al die verhalen. “Soms ben je gewoon een hele avond kwijt aan het onderzoeken van een afbeelding”, zegt hij lachend. “Maar het is wel echt mooi om te zien wat er uiteindelijk van gemaakt is.”
Na afloop blijven veel bezoekers nog even hangen bij de borden of lopen alvast een deel van de route, ondanks de warmte. Hier en daar wordt stilgestaan bij een oude foto of een verhaal. “Je denkt dat je de omgeving kent”, zegt een bezoeker terwijl hij nog eens naar een historische afbeelding kijkt. “Maar blijkbaar valt er toch nog genoeg te ontdekken.”
![In de winkel passen, maar online bestellen: het gebeurt steeds vaker [Advertorial]](https://hub.streekstadcentraal.nl/wp-content/uploads/2026/07/netlingerie.jpg)
![Laminaat blijft populair bij verbouwingen in Alkmaar en omgeving [Advertorial]](https://hub.streekstadcentraal.nl/wp-content/uploads/2026/06/kinglaminaat.jpg)
