Voorstellingen, films, bijeenkomsten – en dat in een gebouw waar liefde in is gestoken. Dat is de belofte die Heiloo maandag deed aan de liefhebbers van Theater De Beun. De gemeente ziet hoe belangrijk deze plek is voor het dorp, voor de gemeenschap, en trekt de portemonnee.
Bij de deur van De Beun is het Marian van Dam die maandagmiddag de pers ontvangt. “Ik zal de deur maar gewoon openlaten denk ik”, lacht ze. Er is belangstelling voor wat de gemeente te zeggen heeft, verschillende media melden zich. Waaronder uiteraard Streekstad Centraal. Het verhaal gaat óók Van Dam en de andere vrijwilligers aan. Met de financiële injectie moet de toekomst van De Beun tot 2037 verzekerd zijn.
Hoe de wereld er in 2037 uitziet is onzeker. De kans dat de gemeente Heiloo dan nog zelfstandig is lijkt in ieder geval niet heel groot. Maar tegelijk voelt Heiloo dus wel aan dat er ook dán behoefte blijft bestaan aan een eigen theater in het dorp. (tekst gaat door onder de foto)
“Met tien jaar leggen we het onderhoud vast, dat gaat met vaste periodes”, legt wethouder Linda Veerbeek uit. “Het contract met de stichting is voor vijf jaar, dat wordt daarna opnieuw aanbesteed.”
Het theater is voor Heiloo een kruispunt: aan de ene kant is het plek waar Heiloo kennismaakt met landelijke beroemdheden als Rundfunk, Lebbis en Maarten van Rossem, om een greep uit het huidige seizoen te nemen.
Aan de andere kant is het de plek waar lokale initiatieven een plek krijgen, zoals Context Toneel met ‘De Beunfluisteraar’. (tekst gaat door onder de foto)
De grijze stoelen in de zaal, ze heeft er váák gezeten, vertelt wethouder Greet Burkels. “Het is heel mooi dat we dit in Heiloo hebben. De resultaten van De Beun zijn ook ontzettend goed”, houdt ze de toegestroomde pers voor. “Bergen heeft zich heel erg geprofileerd op de beeldende kunst, Heiloo heeft dat met de podiumkunsten gedaan. Daar zijn we ontzettend trots op.”
Die podiumkunsten moeten dus ook vooral in Heiloo blijven, is het overheersende gevoel tijdens de bijeenkomst. Natuurlijk, die fusie, die komt eraan – maar veel willen de wethouders er verder niet over kwijt. Dat is een ander dossier, zoals dat heet. Maar ook op de vraag hoeveel geld Heiloo nou precies in de zaal investeert blijft onbeantwoord. (tekst gaat door onder de foto)
Zeker is dat er wat moet gebeuren. De stoelen zijn wel krap, weet wethouder Berkels. Op veel punten is het theater verouderd. Dat geeft tegelijk ook onmiskenbare charme aan het gebouw. “Maar nieuwe stoelen laten dat karakter niet verdwijnen”, relativeert wethouder Veerbeek. “Of je moet er houten klapstoeltjes in zetten…”
Het móét ook gewoon. “Ventilatieverbetering is echt broodnodig. Verduurzaming. De energiekosten zullen omlaag gaan.” Het theater ziet zelf anders ook nog wel wat in een grotere foyer, komt ter sprake. “Dat is wel een beetje de vinger en de hand”, reageert wethouder Veerbeek voorzichtig. (tekst gaat door onder de foto)
Toch was de vraag van secretaris Gideon Spermon zo gek nog niet. De Beun wil toch ook een ontmoetingsplek zijn en daarvoor is een goede foyer van wezenlijk belang. “Het is wel bewezen dat de foyer bij voorstellingen met 300 aanwezigen te klein is”, argumenteert Spermon.
Hij is één van de vrijwilligers die het theater dragen, samen met Marian van Dam, die vertelt over de nieuwe banken in de foyer. “Die hebben we zelf gemaakt. We noemen ons De Beunhazen, als vrijwilligers”, wijst ze. Wat ze deelt: enthousiasme en passie voor De Beun.
De banken laten ook zien dat het niet allemaal duur hoeft te zijn. De Beun drijft op de kracht van de vrijwilligers, op de saamhorigheid – op het dorp, toch ook wel. “Made by Heiloo”, bevestigt Van Dam. “We gaan zelf ook investeren. Daar hangen prijskaartjes aan. Nu weten we dat het dat wáárd is. De gemeente heeft meegedacht en daar zijn we heel blij mee.”